Afl 8 Miss Sarajevo: Ik ben geen liedje, ik ben een persoon

Ever since the war, the state has been guided by a martial teacher, that legendary hero of partisan activities which won the country its freedom. No, some of the resumers swat. He swat and gave me a lot of money. This good food is very good for his life. We've won a lot of food from these workers, Tony and Albania. And yeah, the posthumous is his specialty. Including the local wine made from plum. [Music] You can see the image of Olga Twijfelt. The young women in Wittbadpak, behind a big spandex, with the word "Don't let him kill us". On a podium in 1993 in Sarajevo. Big, proud, proud, he just passed on to Miss Sarajevo. Or actually Miss Opcoli-Nak Sarajevo. Miss Belegert Sarajevo. It's a icon of Sarajevo's celebration. It's a song, like Bono said. From Brianino, Luciana Pavroti, Gietristi Etch and Yoduzanger. And a video clip where she's been shot. And people are running for snipers in slow motion. And now 30 years later Miss Sarajevo, Inella Nogic, wrote her own story. It's a book that the other side can see from the trotse glimelag of when. And in this first extra episode of Balkan Express. I'm the guest at her house. Not in Sarajevo, but in Amsterdam. It was a 30-year-old dream. She had stories where she was a landscape in a different way. The story was to be a part of it. But it's a bit strange. First we're back in September 1997. An author of Sarajevo. Inella, welcome in Balkan Express. Thank you for the invitation. You're not the only one in the car. No, I'm not the only one in the car. I'm with Abonno and with Etch. And we were away from Sarajevo airport to Holidayne in Centrum. And that's where we were supposed to stay. But I chose to stay with my parents. That was the second time for me. To return to Sarajevo to the village. Because this was really beautiful. So I was going to see my parents at home. And to see them with their children. But you were with the help of the band you do on Pads. Yes. But you came to your hometown in Hunvlieg. How did you get that city in what happened in your car? Yes, in the car. At first it was a bit of an un-made situation. Because we don't know each other. I know Hunv. Exactly. And then I saw the second car in between that car. I still had a city where I just moved there. And I was on the road with the car. The next few years back it was actually still a car. And then you actually see it there. I don't know how it looks. I just saw the car in the car. But for me it was just. You see the moment that you were driving. You were driving. You were driving. So you saw the place where many people you know, and those people were killed. So you just thought that my life was going to be a success. But your life was going to be a success. I think it's going to be a success. So. I think they are looking at me with this idea of yours. I don't think so. I don't think so. I didn't get it. They were talking about it. I thought, we are doing something together. We are doing something together. Yes, we are doing something together. So I thought that they were doing something more warm. And what more grip of their car will get. But that's not happening. We know Bono as a very busy and empathetic person. You are with Hun in the car. You drive through the city of Kappot, along the street of Tramps, in the wild. What happened then? Yes, I was just saying. After so long, I have a very old, old, old, old, old, old Tramps. And when Bono made a remark, I understand it very well. That's not it. But it's like, "Oh, what a nice tram!" It's like a. a kind of concert of. Blikje. Blikje. I know a lot of pastilles. And I was like, "I'm still going to understand it, but. " But for me, it was really. Not so nice to hear it. It's a serious grip. It's a serious grip. I'm not really sure if it's done. We will go out. But you will go out with it. For me, it was really a bit like. a feeling of a gun. So I think we're all. Actually, I'm a bit nervous. It was a very. sad thing about our tram. Because it was one of the first. In Europe, the first tram. So that's actually. But yeah, it's happening. What's happening? Later, because there's a video of it. You're in that car. So he made that mark. It came back to you, actually. But then you have a missari-y-vo. That's a bit sweet. I'm not sure if it's because. that the brand of the car is on the video. It's on the film, but we're just. having a car together. And we're driving through the city. And we're saying, "See missari-y-vo." And yeah, I had to say, "Sweetie." But at the moment, the tram was doing it. And we just said, "We've just settled." But we're doing it. Yeah, then you're going to be in a house. But you're in a family together. Because you haven't seen you in a year. We're going to be driving to Bonneau on YouTube. But first we're going back to 1993. Because there started. with your. your driving experience. Your mother, so it was. the city. So the many days. I was in the city. The many days. the city died. Yeah, exactly. So the death was. the whole time. You couldn't stop it. And your mother gave you a kiss? Yeah, she actually gave me a kiss. She actually gave me a kiss. People were working. That's very strange. Because. if you're going back to your mind, you don't think about it. So people were watching. the tram. the summer tram. or the bus. or the work they did. And the people were working. for their work positions. So a lot of. children. were not coming back. And my mother actually sat on the. "Yeah, we're going to drive." And her office with a colleague. she just had a cramp. She had a chance to see her miss-verkissing. And. she thought. "What do you think about Inella?" "She looks good." And it's all normal. Maybe she's going to live the place. And that's actually. she just came home from her work. And she called me to my room. And she said. "Well, that's what we did." "I think that's what I think." And I was just. "That's normal." "It's normal people." "It's horrible." "I'm not a typical person." "I'm a sports athlete." "I'm a tomboy." "The beauty. " "Anything with the beauty." "What I'm trying to do is not to be a teacher." "But I just realized that. " "What were her actions?" "And that was really to. to tell me to read." "Yeah, from a very. very difficult situation." "The Schemebappers." "Yeah, that's not to help." "Yeah." "Look, the. the rewards for the. if you're. for the. you're going to Spain, but. you're going to Spain, and you're going to live in Spain. Then I thought I could do it. That's my ticket. I'm going to. I'm not going back. But that's not something I've come from. I don't know why. Actually, we've been in Spain for a long time. In principle, well, yeah. But it's not something I've come from. No, no, no. Look, you can't do that. Why do you say that? But it doesn't matter. It's just a beautiful idea. That's where we're standing. And that's where we're standing. Or there's a. you and the photo of you. With what I can say, just behind that window, that's of course. an iconic photo. An icon of Sarajevo. How was it then, but then I finally said to myself, "You heard it, actually, not for the first time." You were so nice. Ik was echt daar met andere meiden om aan te kleen. Ik dacht dat ik de rest van een show in de publiek zat mijn moeder, maar dus met tante. Ik ga er bij hun zitten en een show verkeken. Ik werd door Gordana, zei ik was een van de organisatoren. Ik werd geroppen dat ik 'ie moet gewoon de podium op. En vandaag, ja, ook en dan, ja, is dat eigenlijk gekomen dus. En het was in BKC, hè? Het was in BKC. Kortrelcentrum in de stad. Het was het veilig om dat te doen. Nou, het was zeker niet veilig te doen. Want ik weet niet hoeveel mensen, hoeveel meiden waren die verkissen mee hebben. Meiden, ja, precies. Want sommige denk ik, we kon het ook niet komen in verbang met een jaren drie en eenigenda. Het was echt het zwaarste jaar. Dus het werd het meest geschoten en het werd meest dood. En het was gewoon het eerst de jaar in het Algemeen. Vergelijken met daarvoor in Daná. En van mij was het ook een hele belevening, en ik kom daar tot de komend. Want ik woon in Alipassion Apolle. En dat is eigenlijk iets van drie kilometer of zo verder van de BKC. Toen de tijd was het een hele moderne buitenwijk. Dat is precies het voor het familie, het grondgrassen, waar als kinderen kon te spelen. Dus het was echt een eidaging om daar naar te komen. En er was een vriend die had een beschoten auto helemaal naar de kloten. Als ik maar als ik zo'n voor hem had gebruiken. En hij heeft zich aangeboden. Hij had wat benzine bij zich. Want het is de stijst gewoon benzine, was echt nergens te vinden. Of als je die confine bent, zeg maar een betaal die echt enorme geld ervoor. Een belagelijk enorm. Dus ja, we hebben gewoon heel snel gereiden, was echt gewoon als een gek. We konden ook dood zijn of van de Scherpschildschutters, of van de eigenlijk zo'n snelle rijden. Ja, dat je daar nog weten, dat was het altijd gevalelijk was. Toen je daar podium stond en je werd verkozen tot de winnaar, tot de miss, Miss Alievo. Had je toen ook wel het idee van de wereld kijken nu mee? Nee, helemaal niet. Helemaal niet. Ik wist niet. Ik wist. Kijk, daarna, na de verkeer zien, heb ik wel kunnen gewoon bestefen. Dat er waren gewoon enorm veel medias van de wereld. Maar ik wist niet dat het zo veel aan zou trekken. Dus het was meer eigenlijk iets voor mezelf. Ik ga mezelf gewoon rijden. En als ik nou helemaal eit me land ben, eit me stad, dan kan ik ook mijn familie helpen en vrienden. Dus ja, past daarna zag ik eigenlijk hoe interessant was dat voor de bijteleance media. En ja, daar is het gewoon history. Ja, dat is echt. Maar ja, ik kwam niet met dat beseffen toen ik daarop die podium liep en toen ik ook gewonnen was. Dus dat kan pas later. Ja. Je ziet er wel heel blij uit. Ik zou het. Ja, ik was. Ik kijk was ook heel blij hoor. Ik was blij dat ik het is niet wel ook hier van mezelf. Maar het was gewoon ja, mijn moeder is dat daar. En mijn vrienden wist talen me gewoon ervan. Zomge war her ook aanwezig, zomgekonden ook natuurlijk komen. Dus ja, het was meer gewoon voor hun. Ik was eigenlijk voor mij wat je als ik mijn eerste zes houd, ik heb haar gewonnen. Voor mij gevoel. Maar ja, toen ik eerst er werd, nee, het werd een beetje licht in mijn hoofd. Maar het was gewoon, ik was gewoon trots meer voor mijn vrienden van mijn houd, is eigenlijk. Ja. Dus, maar ja, het is een beetje gewoon, sorry, sorry, a surreal thing, weet je, om te wonderen te. Om blij te zijn in zo'n ongelukkige tijd. Ja, maar tot lijkt me dan wel. Je gaat dan naar huis en je hebt een feestje waarschijnlijk je viert. Dus als dat dan, ja, het zo goed als mogelijk is, in blegen de stad. Ja, dan daarna, de dag daarna, is die oorlog er gewoon weer. Het blijft gewoon oorlog, maar het blijft ook geen geheid, want ja, dus tijdens al die gewoon naren gewoon dingen die daar gebeurde, kwamen ook mensen na mijn dur. We willen gewoon interviewen, dus dat was niet normaal gewoon. In ieder geestestans in dag te kijken, weet je, misschien dat gaat duren gewoon twee, drie dagen al zo, natuurlijk ik heb geen ervaring, maar zo'n leuke dingen. Maar het was iedere dag, iedere dag kwam wel iemand tussen al die media's, was ook aan die lijbewits. Dus ik kwam ook een kieertje. Dus, dat zegt jouw gevatte gefeer. Dat zegt mij gewoon gevatte gefeer, klopt. En wel bizarre, ja, ik heb toen die tijd, ik kijk er dus keer er altijd in mijn leven. Dus ik, dat was in Weetschitza. Dat is bibliotheek van Sarajeewald. Dat is een verantwoord van de author afbranden omdat er heel veel bomb opgekoid zijn. Precies. Maar dus daar hebben we gewoon foto's gemaakt. En toen ik boek bijna af had, heb ik haar benad, dat het niet haar direct, maar ja, inderdaad gewoon haar mensen zeg maar, om te vragen of ik wel die foto. Wat je zelf op staat. Ik kan gebruiken van mijn boek. En het werd mij gezegd, ik krijg wel een antwoord van ja, dat mag tuurlijk. Maar dan, voor jou, is het 500 euro. Ik denk, hey, mijn leven is toch wel duurder dan dat. Het kost meer, maar toch heb ik het voor niks gedaan. Dus ja, ik zeg het nog wel, ik snap het wel allemaal, maar het is een beetje hipocrit. Ja, want dat is wel wat mij, ik heb je boek geprobeerd te lezen. Je boek is toch nu toe alleen uit in het Bosnisch Kroatello. In Kroate uitgevonden, uitgegeven in het Bosnisch Kroatello. En wat mij dan opvalt, is dat je zeg maar, je zit in die oorlog, je gaat uiteindelijk grijd ook uit, maar je komt overal mensen tegen die jou op een van de manier willen gebruiken. Ja, dat is heel gek eigenlijk, maar ja, dat is. Ondertussen, sorry, want, je groevnet voor dat wij begonnen, vind je het eigenlijk als ik roke. Ik ga ook eens afsteek. Ik vind het niet erg, jij rokt. Dan doe ik met je neem. Kijk, die heb ik gewoon je eeg aansteek. Ik heb bij eigen aansteek, dan maak ik niet toch een klein beetje Bosnisch van vandaag. Ik ben heel goed. Ja. Maar overal die mensen die op een van de manier gebruik van jou willen maken of het dan of 30 jaar later nog 500 dollar aan je willen verdienen of 500 euro, omdat zijn foto van je hebben gemaakt, dat wij daar überhaupt zelf opstaat en zelf mogelijk je leven voor heb gewaagd op dat moment. Maar in die stad het leven, dat we daar eerst nog even best heel staan, want we kennen die verhaalende het waterhalen, het leven zonder elektriciteit, dat ging je weer naar terug. Ja, klopt, dat was echt een hele heftig gedag. Het waren eigenlijk allemaal heftig gedagen, maar dat was echt die ene die het meest bij mij gewoon stilstond. En het is gewoon echt het volgt me, zeg maar, maar hele leven. En dat is dus winter was het. En water was natuurlijk onmogelijk te vinden of je hort eigenlijk van de mensen om je heen, waar is die mogelijkheid bestaan? Er waren precies, en daar waren waterpijpen, zeg maar. Ook verder van ons vandaan, zeg maar, waar ik woonde. Wel zeker een paar kilometer, wat het behoorlijk gevaarlijk, je zei ik al paar meter eigenlijk buiten te lopen, maar een paar kilometer om water te halen te lopen, zei je is gewoon veel stilgevaren, dus je hebt dus echt vragen om dood te gaan. Ja, je moet even laten hebben. Je moet gewoon wat, je moet gewoon overleef, het is niet aan. Nou, we zijn die dag eigenlijk naar de water gaan halen met mijn vriendin en het is winter en het die waterpijpen zijn ook een beetje bevroor natuurlijk, is gewoon kapot waterpijpen van het door de granater. Dus die lekker en daar van, zorgingen we gewoon water halen. Maar door de winter, natuurlijk, zijn die ook waterpijpen, zeg maar bevroorden. Dus je moet echt gewoon het een acrobatse, of wat die waterpijpen lopen. Om het lop te maken. En normen groote, zeg maar, waterpijpen is niet kleine. Dus dat was eigenlijk al al link om te doen en kijk scherpschut is er weten, want ze willen gewoon exact zulke dingen raken, zodat wij gewoon moeten gewoon er buiten meer en in deze geval gewoon water, hal en daar gaan ze op mensen schieten. Dus dat is echt, iedere dag was het echt gewoon overleven gewoon, hoe kan je het overleven. Maar ja, dat is gelukt zeg maar, die dag, we hebben gewoon wel water gehaald, op de weg terug. Dus we liepen zich zeg maar tussen die gebouwen en we wist dan precies waar die scherpschut er stonden. Dus schieten, dus je gaat wel omlaag lopen of en toen kwamen we eigenlijk op een gedeelte, dat is gewoon een barikade zeg maar, die gemaakt is van de albusen die niet meer gebruikt worden. En de betonnen blokken, zeg maar, zijn ze ook gewoon niet gezet. Later, waar ik want er veel doden daar. En op die dag er was een jonge eigenlijk, ja, mijn leeftijd, mijn generatie, we zaten samen in een basischool zeg maar hebben we samen gezeten, niet hetzelfde klas, maar hebben ze eigenlijk voor ons, wat we gingen één voor één rennen. En een half. Hij was als eerste. Hij maakt een nog grapje cyclek. Want je hebt die humor die redje eigenlijk in z'n lukken situatie. Dus we hebben gewoon zo'n zoiets met mijn vriendin. Hey, Karlois, go! Je kan doe het. En hij begon echt te rennen. Met de water, zeg maar. Ja, ja, met die water. Ja, ja, ja. En nou, hij kwam tot de helft. En hij zie gewoon doodgeschoten. Dus ja, ze zijn gewoon z'n lukken. Heeft er gewoon momenten. Ja, weet je? We konden gewoon niet verder natuurlijk. We blijven het rest van ons. Dus ja, we waren allemaal gewoon in een shock eigenlijk. Maar ja, je ziet het eigenlijk regelmatig. Dus opgemen, ja, van mij was de reactie ibangon eigenlijk te lachen. Ik begon echt te lachen op dat moment. En dat is ik horelaat dat het toch een soort shock is. Ja. En één soldaat kwam namet toe. Een bosnische soldaat. En zij heeft niet van ben je gek of zo. Ben je mauwetje? Ik kijk, er is iemand gewoon dood er gaan. Je gaat niet toch niet om lachen. Maar het was gewoon de reactie. Je weet je, het was gewoon een shock voor mij. En gelukkig, mijn vriendin was ook bij en ze heeft me gewoon vastgehouden. We hebben natuurlijk daarover nog een beetje gesproken daar. En we begon besloten eigenlijk nachtenwachten. Een hele groep nachtenwachten en daarna gewoon te crossen. Dus, we zo heftig. Het was echt heel heftig hoor. En ja, daarna was het echt. Ik denk heel vaak aan die momenten. Dus ja. Lekker, als je dan zo dag, je gaat op water, je jachter eigenlijk, je gaat water halen. En je probeert in de raad, je probeert dat ook luchtig te houden. Je probeert gewoon door te leven en grappen te maken. En dat, als je maakt nog grappen met hem. Terus, precies. En dan op een eens gebeurt dat. Ja, dus dat is echt, dat komt niet zo creëlt die check. Ja, het is echt realitje. Dat is echt gewoon het hele tijd. Ja, je kan er zijn. Ja, iedereen. Zult er van Marco hebben? Doen we. Marco? Ja. Nederlandse achternaam. Ook huizen? Ook huizen? Ja. Fotograaf? Klas in de stad. Wat gebeurt er daar? Nou, kijk, ja, er is wel veel van Newly. Photograaf, journalisten die vanuit Beideland, naar Sarévo kwamen. In de eerste instantie kwamen ze bij de studio dat we het is 9 en 9 te graakelijk. Dat is gewoon een studio, dat is de studio. Dat is de studio. Dus daar kwamen ze naartoe om plek voor ze zelf te zoeken waar ze kunnen verblijven. En dat was ook het geval met Marco. Maar, maar Neef werkte daar. En ze kwamen elkaar zo tegen. En mijn neef heeft me aangeboden om bij hem te mogen blijven. En zo is het eigenlijk ook verhaal over mij naar boven gekomen. Maar Neef vertelde eigenlijk de hele missverkiezing en dat ik zo neef ben. Naar Marco was natuurlijk nooit geïnteresseerd in zullenken, zeg maar news. Hij wel iets serieus er maken. Dat begrijpt er volkomen. Maar toch achteraf hebben wij wel elkaar geleden, leer ik kennen. Om moet. En van die ene ik van andere, dus. Hartstikke verliefd geworden. Hartstikke verliefd. Ik need er even terug op alvast. Heel was mijn principal met Witte Paard. Dus ja, dus ja. Toi wel, ik kan me voorstellen dat je die idee van al die journalist, al die westen journalisten die naar jouw ellende komen, dat je daar ook niet heel erg blij van wordt. Van mij was het eigenlijk, ik was eigenlijk verrast, verbaasd, dat het zo'n grote interesse is. En dat is eigenlijk als ik het vergelijk met wat er is ontstaan jaren daarna, toen ik naar buiten kwam, toen ik verliegd Sarajevo, dus het hele symboliek, zeg maar, hebben ik gewoon keihard eraan gewerkt, media, om symbolen van te maken. Maar die is later zo verenvoudigd en super simpel, het is gewoon echt. En ik denk persoonlijk, symbol zijn, dat is eigenlijk iets, wat behoorlijk serieus. Weet je, dat staat voor een tijdperk, belangrijk een tijdperk of gebeurten is. En ik denk dat in deze geval verdiek uitgekozen tot een bepaalde symbol, zeg maar van de tijdperk. Maar ik ben ook een persoon, dus ja dat interesse, tijdens oorlog en dat obao van de symboliek, van die tijdperk, later is gewoon echt verwaders. Ik denk dat het gewoon hordig gewoon is, ik heb zoiets van, jullie moeten echt exact de verhaal vertellen hoe het eigenlijk ziet. Ik kon hier ook gebruikt door journalisten vanuit het westen. Ja, en dat gebruikt, dat vind ik een beetje heftige woorden, meelijke zijn. Want ik voel me niet echt gewoon gebruikt, sorry, ik voel me niet beschadig, zeg maar, dat betreft dat is het is niet. Maar het is meer van ja, waarom die talemaal dan, waarom die talemaal, wat voor een, wat de point of dit allemaal weet je of jullie, of als je doet, doe het goed of je doet het gewoon helemaal niet. En dat maakt me wel een beetje pissa gemiddelig te zijn. Dus het is niet gewoon dat ik me vol gebruikt, want dan zijn ik gewoon boos, maar dat ben ik gewoon niet. Maar het is meer van ja, doe je werk man. Ja, doe je werk goed. Dus ja. Marco, gaan we zo op een verder. Maar eerst nog even het leven in die stad en de oorlog in die stad zorgden uiteraard voor het continugevaar dat vanuit de berg kwam om singelder stad. Klopt. Het service vuur, wat vanuit de berg kwam, de bommen die op de stad vielen. Maar dat was ook gevaar in de stad, want het was een. Met de loosheid. Met de loosheid, het valogie. Met de loosheid. En het is gewoon met de loosheid. En ja, kijk oorlog brengt het beste, maar ook het erstinnen mensen naar boven. En speciaal gewoon in deze circuit, dus gewoon criminele circuit. En wat had jij daar zelf mee te maken? Ja, ik heb het ook netjes in mijn boek op geschreven. Ik weet het nog niet. Ik heb het allemaal praten. Ik heb het allemaal gewoon netjes op papier, zwart op wit gezet. Dus ik hoop dat het allemaal gewoon verteld wordt. Dan kunnen jullie mensen dat lezen. Maar je vind het lastig om het neer hier te vertellen. Ja, ik liever eigenlijk niet. Liever eigenlijk niet. Kijk, het is allemaal gewoon achter mij, natuurlijk. En het is wel iets heftigs. Maar om daarover nu te praten, vind ik ook niet echt de juiste moment. Juist omdat ik eigenlijk mijn boek uitgebracht heb. En daar staat het allemaal. Dus als het verteld wordt, bij mijn ges kopen gewoon lezen, dan zal het allemaal gewoon veel duidelijker zijn. Ja. Dan gaan we dat nu niet verder om door. Please. Nee, zeker niet. De stad kon je uiteindelijk 8-je laten. Met het geweld van buiten en van binnen de miezerige mannetjes eigenlijk ook in de stad. En Marco, was jouw tiktit? Ja. Dus jij ging niet? Heb je maar een redder? Je ging niet, dat is spangje. Nee. Maar hij konden wel voor zorgen uiteindelijk dat je de stad uitkomt. Kond, wat neer was dat? Dat was begint Vebrouwari, begint Vereneg. Verenegs, wat bij jou. Maar hij wist ook van het hele gedoe. Het was ook een hele grappige moment dat hij. Hij wilde eigenlijk een pistol zien te regelen. In het verband van hij als hetzelfde verkomt, schittig die grootste dood weet je. Dat was ik gewoon geweldig van hem. Ik was gelukkig, maar het hoefde gewoon niks van te komen. We zijn uiteindelijk die adipapieren geregeld. En er was ook een heftige prassetperse dure, want z'n ouders hebben ook een van de bestaadwokaten. Gewoon moeten inhuren om dat allemaal te klaren. En je bent met het nog trouwt? En ik ben natuurlijk met hem getrouwd, maar weet je, nog de dag? Ja, klopt. Maar op de dag van het trouw rij, het is heel gek, want kijk, we waren wel bewust van die gauze, van die boze man. En we hebben gewoon besloten om toch eigenlijk. Hij liet met mijn neef, CEO. Om het je zeg maar tot de gemeente en ik met mijn moeder andere kant zeg maar. En daar hebben we gewoon elkaar om moet dus niet samen. Op het gemeenthaal, op China. Ja, ik was nog eigenlijk 17-jarig oud en mijn moeder moest daarvoor tekenen. Dus dat mocht ik nog niet. Hij was bijna. Bijna oud, maar toch eigenlijk, gewoon handtekening van je ouders nodig. Dus ja, het is altijd eigenlijk gebeurd. Getrouwd en dan die procedure is gewoon gestart om mijn arbeid te krijgen. Uiteindelijk is het gewoon gelukt. En nu zit hij gewoon in Nederland. Ja, nu zit je gewoon heel lang in Nederland. Ja, heel lang in Nederland, ja. Maar hoe, hoe is het dan als je die stad uit gaat? Ja. En je bent op een spijlig. En je hoeft op een spijl niet meer bang te zijn? Ja. Je bent eerst in de Rome geloof ik in Italia. Ja, en Kona was dit. En Kona erna gewoon in Rome, we werden uitgenodigd door een. journalisten Isabelle. En heel gek, dat is gewoon een penthuis, toen we daar aankwamen. Een penthoud, echt geweldig. En nog een grote kamers echt duizend of vierkantimeter. Weet je echt surreal. En ja, ze had eigenlijk één kamer alleen maar voor katten. Wat ze het ook best wel veel eigenlijk één katten en honden uit de Sarajevo gehaald. Dus echt gewoon gek opdieren. En als een spijlige contrast. Ja. Ja, echt. En het is gewoon op een geven moment. Ik moet het weer naar de toon. en ik zat gewoon daar zonder licht aan te zetten. En Marco heeft dat eens zijn van het licht aan. Het kan gewoon, je hebt gewoon de identiteit. Het zijn zellijke kleine dingetjes, weet je, om weer terug bij jezelf te komen. Andere realiteit, zeg maar, die er aan de andere realiteit te wenden, het is ja, het geeft gewoon tijd. Dus ja, zellijke dingen gebeuren gewoon, dat je zat gewoon in het toilet gewoon in zonder licht aan te zetten. En hoe lang duurt het voor dat je niet meer in je schoenen bij het bed zetten? Heb ik dat in mijn boek geschreven? Siddiehuis? Oh my god! Haha! Van Pemikeren! Achteraf, dit moet ik wel een kietje zeggen. Wat er gebeurt is met mijn boek. En dus de laatste versie heb ik helemaal niet gelezen. Maar het is wel een hele moezaam, een proces niet qua ideeën. En wat allemaal moest ook geschreven worden. Maar met mijn editor, zeg maar, dat ging heel erg moezaam. En ze komt ook uit Sarajevo. En iedere keer als ik text op stuurde ging zij hele boel veranderen. En dat is ook dus wat ze lees kie betreft. Dat was helemaal dus niet mijn idee. Dus dat is van haar gekomen. En toen ik eigenlijk een boek uit vam heb ik het eigenlijk gelezen. En waarom ik het eigenlijk pas heb, pas dan heb gelezen is dus omdat die proces van een boek schrijpt was behoorlijk moezaam in verband met haar privé dingen. Tot haar kon in contact te komen, dat ging best wel moezaam dus ik was een beetje verap. Dus ik dacht, oké, we hebben gewoon sowieso gewoon de versie die uiteindelijk uitgebracht wordt. Die blijft gewoon zo staan. En het gaat niet veranderen, maar als de boek uit vam, er zijn ditjes en dat je ze gewoon verandert. En ja, het is een psychologische ton weer, meer in ieder boek, ja, aangelegd zeg maar. En dat wijk helemaal niet zo. Dus het is gewoon meer van het uitleg, gewoon veel meer uitlegd. Dus mijn verhaalverwaart, het vind ik dan. Maar ja, het is, zeg ik ook, het is helemaal gebeurd. Dus daarom zeg ik op bepalde dingen gewoon, zijn eigenlijk niet van mij. En dat is eigenlijk wat elke keer? Elke keer, precies. En dat is ook heel grappig met haar, want toen wij begonnen, dus dat is precies wat ik wel maken. Maar zij is die ene, dat is haar bruinje ook een beetje zeg maar dat over feminisme zeg maar en ook hoe zeg je dat de vrouwen zeg maar. De lockdown in Katarond, die ook van de aanwachter wil. Ja, feministied. Ja, feministieden. Ja, feministieden ja. Ze zijn ook daarin, ze zijn ook daarin zeg maar bezig, dus dat heeft ze gewoon, ik heb zon gevoel dat ze meen verhalen, heeft daarvoor ook gebruikt. Dus dat haar stem ook komt in dat in dat boek. En dat, dat, ja, dat vind ik echt gewoon heel erg vervelend ook met de promotie van de boek. Dus dat is eigenlijk gemaakt, dat zullen niet als belangrijkste in mijn boek, een boekpromote wil ik het eigenlijk op zomen hier. Dus ik heb die promotie, ik moet er helemaal gewoon omkieren en dat is me wel gewoon uit eindelijk wel gelukt. Dus daarom ben ik ook van plan, dus een andere versie te schrijven, dus de volgende komt wat meer uitgebreed, wat mij verhalen betreft, wat meer dialogen en dat soort dingen, want zij is het behoorlijk gewoon geknipt zeg maar. En dat, ja, dus dat. Ja, dus ook ook. Maar ze bestekte alles van het begin wat ik precies wil en waarom ik iets schrijf en om stens echt maar terug te brengen, dat hele verhalen, waar misperkees in je en dan aan. En dat doe je sowieso iets, weet je, dan heb je schrijven. Waar hebben we het eigenlijk over gehad de hele tijd? Ja. Dus ja, maar ja, dat was ook een pandereden waarom ik met haar, met proces veel te verbrelken en ik wou gewoon niet meer met haar door. Ik begon eigenlijk te spreken met iemand anders om verder te gaan en toen ze dat horen, was het ineens van, "Ei, ik heb publisher gevonden." Dus ja, en ik was echt al vermoeiend, door de hele, was echt een hele heftig proces, zoals je zou. En mijn vader was toen tijd heel erg zik, echt terminal. Dus dat speelde allemaal mee waardor ik toegavs zeg maar, maar het is niet dat die, want dat zou ik het nooit zal doen. Dus dat krijgt een nieuwe kans? Ja, dat krijgt, ik ga het herschrijven zeg maar, daar ben ik me bezig. Je hebt ook wel elke keer mensen ontmoet, die eigenlijk heel weinig en parti hadden voor, waar jij het zal. Het is niet altijd hoor, dat kan ik gewoon zeggen. Wat ze toen hier in Nederland, dat ze eigenlijk ging, zettelen. Toen ik, toen ik in Nederland kwam, nou, was het heel leuk eigenlijk. Ik was echt meteen verlief van Amsterdam. Ja? Dat ben ik echt. Die schatter gegebouwen. Zolk, leurrijk, echt, dit minik echt en natuurlijk Marco was ook geweldig en hij heeft gewoon, dat heel veel en geweldig familie dat hij heeft. Ze hebben gewoon zoveel begrip van mijn gehad en ja, ze hebben gewoon heel veel geholpen, maar hier is de fiets en dat soort dingen, en we willen telefonen. Dus ja, ik begon mij echt gewoon hier te zettelen, dat begon ik met Nederlandse cursistaal. En ook tuurlijk verder met mijn modellen, we werken. En dat heeft gewoon allemaal gewoon goed aangepakt. Dus dat was ja, ik vind gewoon Nederland met tweede land, is gewoon eigenlijk misschien ook wel iers, daar ben ik wel geboren, maar ik kon hier langer dan in Sarajevo en ja, ik mis gewoon Amsterdam als ik als ik herhends naartoe ga. Wie over gezook gevestigd is in Amsterdam, is de band U2? Is dat zo? Ja, hun bedrijf is in Amsterdam gevestigd. Dat fiets ik dus niet. Ik weet wel dat, dit zeg ik wel, maar dat fiets ik dus niet. Wat wil je zeggen? Ik wil zeggen, met zwart geld en dat zal niet hebben. Nou, met in ieder geval ook geld, zo'n hoog geld. Dus ja, dat is hier geweest gezet, dat fiets niet. Ik werd nooit eigenlijk door hun eitgenodigd om op te gaan. Dat is eigenlijk Marco. Marco heeft het gedaan, he? Marco heeft een meeldje naar de management van YouTube opgestuurd. Wij hebben gewoon geen verwachting en raad om meelijke te zijn. Maar hij vond het wel gewoon een beetje toepasselig dat ik te minste eitel. Ja, de deel van de doel. Als er gingen spelen, in Sarajevo en echt die 7 en 9, tot 2 jaar na het einde van de oorlog, het was voor het eerst dat er weer echt een groot evenement in de stad was, in het Kostjevo Stadion. Ze hebben toen die hele show met die grote lemon, zeg maar, die hebben ze allemaal over de bergen naar de stad gebracht. En natuurlijk één van de nummers die ze daar zongen, he? Eerst dus, Miss Sarajevo. Miss Sarajevo en dus Marco, die stuurlijn meeldje aan het management van ja, in een lading moet mee. Ja, vind je dat niet toepasselig? Ja, is dat niet toepasselig? Dan is dat wat? Je levert gewoon helemaal niks gedaan? Dat ze daar zelf niet aan hebben gedaan. Ja, precies. En ja, de volgende dag krijgen we wel gewoon bericht, want het wel gewoon prima was. En ik denk dat een dag, volgende dag of twee dagen daarna, moest ik eigenlijk plienen, vliegtuig nemen en nannies vliegen, want daar waren. Ik vanaf ik. Ja, in Frankrijk ja. En daar waren we gewoon een nachtje, gewoon geslapen. Ik terminstik weet niet hoe lang zij daar waren, maar de volgende ochtend waren we al onderweg naar Sarajevo. Dus je vloopt van of niks naar Sarajevo? Ja, met hun toestel. Dat denk ik ook wel. Dat denk ik. Dus ik de hele groe was. En nu was de eerste kennismaakking. Ja, dat was toen ik. Ik vlieg wel vanaf niks en toen stond er twee mannen en dat waren zeker die zijn boos van de band. Dus dat was eigenlijk een bezoom bordje met mijn naam. Dat vanaf ik ook zo grappig gaik. En ik heb nu eens met hun kennis gemaakt en ze vertelden dat ze volgende ochtend naar Sarajevo gingen. En ze wisten niet precies of bonnen nog eigenlijk in een hotel zal zijn. Maar toen ik kwam in een lobby zat wel gewoon bonno. Dus er begon elkaar omhoot. Het is ook een beetje nair, wat are eigenlijk van. Je ziet eigenlijk de ene voor het eerst ik hier. Want ik heb nooit met hem gesproken daarvoor. Niet via telefoon, want Briani nog heeft me gebeld om te zeggen dat de nummer is uitgebracht. En dat soort dingen. Maar nooit van de band zelf zeg maar. Dus dat was ook een beetje een beetje een beetje sweet. Ja, toen vond ik echt zo iets van. Ja, dat ik quaad was. Maar wel een beetje te leurgesteld er eigenlijk van. Hey, jullie hebben gewoon die beeldigang van mij gebruikt. Niemand vroeg aan mij wat. Weet je geen toestelling of. Ter minst wat voor het eigenbra zal worden. Kijk, ik ga niet zeggen. Misschien had ik neeg gezegd. Dat zeg ik ook niet. Maar je gaat met de minst om het inlichten. Hoe het eigenlijk zit. Want ik stond onder contract om die tijd met modellen bureau. Dus je doet zo'n lijke handen, dingen niet. En sowieso gewoon voor mezelf ook. Vond ik het een beetje op. Ja, niet niet zo'n fijne. Dus ja, dat is gewoon dat de anmoeting toen zei ik van. We hebben gewoon een beetje over dat nummer gesproken. Ik was nooit zo weg van de nummer. Niet mijn kind, zeg maar. Heb je dat gezegd? Dat heb ik gezegd. Ja, ik heb ook gezegd. Ik vind het niks aan. Ik vind het horea. Ik ken wel muziek van in YouTube. En daarom denk ik dat het ook onder de preceding van Patentjurs gedaan is. want die klank is gewoon niet van hun. Nee, mijn pessentje was een samenwegse project. Precies. Moet naar Bono Edge. Edge en een parotty Brianino. Klopt, ja. Dus daar, dat zou ik gewoon helemaal niks. Dat heb ik gewoon gezegd. Hij moest gewoon naar de oorom lachen. Hij is nog. Het is gewoon een hele korte gesprekkoor. Ze waren denk ik wel heel erg moe van naar van je inverband met de toer. Dus we zijn gewoon. Prise nog gewoon naar gewoon naar bed gegaan. Ik ben gewoon meegenkamer gegaan. En ja, wel gewoon terugdekend van. Ja, ik wist ook niet wat ik moest per wachten. Ik was eigenlijk zonder verwachting om hier te zijn. Maar ook al ben je zonder verwachting. Hoi, het gegaan is. Had ik de eindelijk anders moeten zijn. Dus ik weet het hoe ik het beter verwoorden moet, maar ja. Ik denk dat het zo gek is voor heel veel luisteraars ook. Omdat we allemaal beelden hebben van Bono als. In de laat, heel erg begraan met de wereld. Met de mensen. Met mensen in nood. En dat hij dan een liedjes schrijgt met het title, wat jouw title was. En dat daar dan eigenlijk zo veel keelheid omheen hangt. Ja, dat is. Daarom was ik ook. Toen ik emperateerst tot moet hebben, daarom was ik ook. Ja, ik wist niet hoe ik me moest eigenlijk voelen. Hebben we elkaar gewoon gewoon handen geschreund. Hebben ze niet gezegd van, sorry dat we niet eerder hebben? Nee, helemaal niet. Helemaal dus de hele tijd was die afstand tussen ons. Goed dat kond. Hebben ze wel ervan bewust dat ze iets gedaan hebben. Wat niet ok is, zal ik dat weten dus niet. Ik heb nooit gevraagd, maar ja, hun gedrag heeft heel veel laten zien aan mij. We hebben wel weinig gedronken. En de volgende dag weer in een vliegtuig. Dan had je niks, ik kwam met het idee dat ik dus op podium kom. Tijdens spelen van mijn nummer. En dat is dan ook niet gebeurd. Bono, die kwam met een idee. In het vliegtuig. In het vliegtuig klopt. Hij kwam met een idee om het tijdens de nummer, mijn nummer, zeg maar Missaar Evo. Als ik gespeeld worden, dan kan ik eigenlijk komen op de podium zelf. En Evo, voorstellen zeg maar. En raad, ik wou gewoon wel geweldig idea hoor, maar het kwam uit niks, zeg maar. En het is uiteindelijk niks van gekomen. Dus toen ik op de dag van de concert zelf, ik was daar met mijn ouders en mijn m'n zusje, nog paar verienden erbij. En ze wisten wel van die afspraak, want ik heb het enthousiasme verteld. We wachten eigenlijk de hele tijd op dat moment, maar niemand kwam namen toe, niemand zij wat. Dus ik was wel een beetje luisterig van mezelf, maar voor de mensen die aan wie ik door verteld heb. Dus heel raar, heel raar en ja. En hij zei ook tegen jou, "Je bent een liedje." Ja, hij zei dat "Je bent een liedje." Nee, de moeie niet hoor. Ik ben niet liedje. Schat. Dat ben ik zeker, dat ik ben gewoon een persoon. Ik ben gewoon een persoon en ja, je gaat niet echt een liedje, of een versimple zeg maar. Ik heb leven gehad en ik heb nog steeds me leven en ik heb heel veel te zeggen en er is heel veel gebeurd. Dat jij gewoon geen interesse daarin hebt behalve je egen belang, dat is wel algemeen bekend. Dus. Ik hoop dat niemand piezen wordt. Dat vind ik ja dat de hoe maniteren gedoe weet je, dat is ook zo hypocrituët. Nou, dan ga je je daarna, wat die kook heel raar raar. Toen was ik ook een beetje boos, toen een iensidia gewoon oorlog was. En dan kwam die, kwam je met een idee van een misidia. Doe je van normaal man? Doe je van normaal? Er is geen misverkeersing daar gehouden. Dus dat is gewoon ons idee, dat is daar gehouden. Ik heb gewonnen, ik heb maar egen leven zeg maar op risico gebruik, een grote risico gebruik. En dat je gewoon zo simpel daarover doet. Oh my god, bij jou een manager. Het is zo'n zeg. Wat ik al zei, een beeld dat we hebben van Bono, en ik zou je wat vertellen. Ik ben zelf groot, je toevendig geweest. Ja. Zeker ook in die tijd, in jaren 1998. Achtoembebe was voor mij de soundtrack van mijn jeugd. En ik denk zelfs, of dat doe ik wel zeker, toen zijde voor koos om tijdens concerten, die satellietverbinding samen met Bill Carter, Amerikaan journalist, die ook die. Ja, die heeft ook zijn beelden zijn we van de persiën. Zij hebben ze gebruikt van de misverkeersing in die videoclip onder meer. Ik denk om eerlijk te zijn dat het feit dat YouTube-Boznie en Zouyevel op de kaart zetten, niet voor mij ook. Ja. Dat mij liefde voor Zouyevel. Niet daar begonnen is, maar wel eens aangewakkerd verder. Dus het heeft denk ik ook heel veel positieve dingen gedaan. Dat zeker, dat absoluut, maar daarom zeg ik, ik denk dat dit boek gaat echt explosief over mezelf. Ik wil echt gewoon niet iemand schuld geven. Dus dat absoluut, ik ben ook niet boos, ik ben ook snapje, dus dat ga helemaal niet. Het is alleen maar ik wil gewoon mijn egen verhaal vertellen. Kijk, ik ga gewoon niet. En terecht. Ja, dat is het, ik ga gewoon niet. Ja, dat is een gek, dat is dus. Dit gebeurt regelmatig. Ik ben niet uitzonder in. Wat hebben jou over de hoofd gezien? Ja, precies. Kijk, je neerste instanciën kwamen ze wel gewoon, zeg maar wat warmer, na met Toe, met Brianny Noe. Toen hij het me gebeld, dus een verteld van, hij hoefingeet, ik heb de tijd niet eens clip gezien, ik was er helemaal gewoon niet van bewust. En dat vond ik even zo'n verrassing eigenlijk. Ook was ik verierd, want het grote band, dat zeheden, de ga ik een noem over over jezelf. Even het grote rock band, dat het wel opnemen. precies. Maar ja, hij vertelde ook dat de bandleiders zullen gewoon contact met me opnemen. Dus ik heb wel gewoon een bepaalde verwachtingen gehad, niet vanzelfd, maar om dat mei het verteld, sorry hoor, met dochteren, een kopt er aan. Je dochter is binnen. De dochter is binnen. De dochter is binnen, moet ik gewoon een snel beaard. Maar je moet een opschieten? Maar moet een opschieten? Ja, klopt. Maar dat vind ik dus zo bizarre aan. Dat is aan de ene kant, zeg maar. Het misschien heel veel posties heeft gedaan. Ook heel veel geld heeft het geleverd voor woordjeeld bijvoorbeeld. Dat nu maar. Ja, ja, ja, dat kijk je maar ja, dat gelde daarn. Het misschien ook voor de band zelf, dat weet ik niet. Wat zie je? Misschien ook voor de band zelf. Dat weet ik zeker. Maar niet voor jou in ieder geval. Nee, absoluut gewoon niks. En ik zeg het nogmaals, ik heb geen verwachtingen gehad. Die verwachtingen werden naar mij gegeven, zeg maar. Dus door Brianino kon ik, had ik eigenlijk recht om wat te verwachten, zeg maar. Ja, er was een positief begin. Precies. En daarna was het echt gewoon dood. Ja, maar toen was het neft, die zei we er weinig terug. Toen reed je dus eerst met hun de stad in. Ja. En toen was er het concert. Precies, dus. Ook weer in mijn herinnering een plek op een moment waarop mensen vanuit de verschillende landen zelfs voor het eerstvierde, de reden weer voor het eerst treinen. Dat zou je even oom mensen komen samen in dat stadion. En er was een soort van prachtig moment. Ja. Maar van jou. Ja, ze honderd aan de kant van het podium te wachten. Precies, want ik zeg het nogmaals. Ik zeg het nogmaals, want ik denk dat je moet gewoon niet iets beloofen. Je moet niet aan mensen van zeggen. En dan dat niet recht maken, zeg maar niet. Ja, ik ben gewoon niet gelovenaardig en dat is gewoon ook voor mij gewoon, je breng mij gewoon in ongemakkelijke situatie. Ook voor mensen om hen, die ik belangrijk vind, die wiste eindelijk van mepalen dingen, die ik vertelde. En dan uiteindelijk, ik kon gewoon niks van. Weet je? Dat is gewoon ja. Hoe ging je naar mij om, zeg maar, de euphorie in de stad? Het concept, het concept was geweest. Het was goed te gaan. Het was verteldig. Maar jij stond uit de luchtstelt. Ik zeg het nogmaals. Dat is gewoon, ja, met ja. Nou, dat gebeurde dat ik, ja, toen het mij gewoon verteld werd over de nummer zelf, daarna was het gewoon helemaal dood. Dat was gewoon een jaar vijw en eegend. Toen heb ik gewoon in Parijs gewerkt en Brian heeft me de stijsers in Parijs gevonden. Ik was bij mijn neef, het logeren. Dus ik wist niet eens gewoon wie Brian hier nu is. Maar neef, hij is een musicant die heeft me gewoon uitgelegd. Dus daarna gewoon met wat hij verteld mij heeft, ik heb gewoon verwachtdien gehad. Daarna is er gewoon een dodenperiode van niks eigenlijk. Toen is het gebeurde gewoon dat de concept werd gehouden. Dat is al concept wat het gehouden in, zeg maar, dus twee jaar daarna. En ja, toen dacht ik eigenlijk nu gaan ze het eigenlijk rechts zetten. Nu gaan ze het gewoon goed maken. En dat is dus niet niks van gekomen. Hij verteld alleen maar nog erger. Heel raar. Heel raar. Ik zeg het nog maar, misschien hebben ze wel hun redenen. Maar dat is zeker in het manier eigenlijk waarom mensen gaat behandelen. Nee. Uiteindelijk heb je hier boek geschreven. Uiteindelijk heb ik een boek geschreven. Uiteindelijk heb je dit gehoord. Nou ja, erlang. En dan laat ik je alles een keer op. Afstand vangenomen en dan op papier, zeg maar, gezet. Het is op dit moment uitgeven. Dus dan kwartjes uitgeven. Dus niet in Nederland, niet in het Engels. Is daar een bewust de reden voor? Ah, nou, we hebben natuurlijk. Het is bewust van het komt alles van uit Sarajevo. Dat hele verhal is. Dus je wilt ook iets daar wel die het verhaal blijft. Dat wil ik het precies. En dan, dus ja, ook de hele land dan van Ex-Werslawia, natuurlijk. En dan van uit Aar, naar Buiten, zeg maar, werken. Maar je bent nu bezig wel met besprekkingen, zeg maar, over de vertalen in Fran, Nederlandse. Italiaans natuurlijk komen gewoon meer talen erbij, maar het is natuurlijk of je proces het gebeurt niet over nacht dus het is wat ga er er weer werken. Als je straks een Engels uitgaven hebt, gaat hij naar de blin? Ja, waarom niet? Ja, waarom niet? Kijk, ik heb er zonder geen probleem mee. Dat is mijn leven en ze hebben hun leven. En ja, ik kan ook niet zwaar wat hun betreft, ik ga niet niks veranderen en ze kunnen ook bij mij gewoon niet doen. Dat zit, dat is mijn woord en ze hebben hun woorden en ik heb ja, ik heb al zo'n geen probleem mee. Maar het is dat goed, als dat gesprek nog eens een keer plaatsvindt? Nou, daar geloof ik niet heel milijk te zijn. En ik zie ook geen behoefte, dat mis je niet van mijn kans dus ik bedwijfel. Je hebt ook een dogmetere, nou niet zelf gemaakt, maar het is een dogmetere. Ik is over mij, over mijn leven. Net toen ik hier binnenkwam, weet je gebeld of krijg je een appje? Dat is. Dat ik klaar is. Dus dat hij zich maar waarschijnlijk picture lock is, dus dan gaat er niks meer over andere. Nee. Dus je gaat er minnig kort zien? Ja, klopt. En meneer, ik kunnen wij hem zien. Dat durf ik nog niks te zeggen daarover, want ja, al die komt eigenlijk binnen een van deze dagen bij mij weer langs om mij te laten zien, waar ze allemaal gedaan hebben, waar je het in je bedoel is. Ik ben echt benieuwd. Hij liet me gewoon diekjes een beetje zien, het was prachtig, het was heel erg mooi. Dus ik denk dat we gewoon keihard heran gewerkt. Het is gewoon zeven dagen in totaal, twee dagen in Amsterdam en drie dagen in Amsterdam en vier dagen in Sarajevo zoiets omgeveer. Dus ja, het gaat in principe over me leven, over dat hele gedoe zeg maar met Ben YouTube en over oorlog en hoe. Ja, je liseleens zien. Wat het titel is. Wat het titel is, Mr. Hebert Turns. Returns. De ene zeven heel erg. Het turn gewoon op de podium daar in de BKC. Dus dat is eigenlijk de bedoeling. En daar waren ook op namens gemaakt. En volgens mij heb ik nog niet het andere gehoord van je kunnen wij zien. Ik zeg het nog maar als ik deur, ik hoor het heel snel. Ik hoor het van de Albe en de combinatie gaat. Maar die wordt hier gewoon op festival gedraaid. Ja en er is op plan dat die in BKC ook eigenlijk gebracht zoals al worden. Dus in Sarajevo. In Sarajevo ook. Dus ja, misschien ook. Dat weet ik dus nog niet. Dat hoorde ik allemaal van Albe, wat hij van plan is. En ik hoor het nog. Ja. Even terug naar je boek. Je noemt die vader al. Je vader is kort geleden overleden. Ja, klopt. Ik ga geen interview geven in de begin ik metraan. Dat is gewoon het eraanstijklijk. Wat je kunt overkomen. Dus van je ouders gewoon, ik weet het raken. Het gelukkig maar dat het eigenlijk op zo'n normale manier, dat niet tijdens hulig is gebeurd. Ik heb die geluk gehad. Om hem zo lang bij me te hebben. Want heel het me gewoon heel veel dingen, en lieren en we hebben gewoon, ja. Wat het mooie is, hij is eigenlijk de omslag van je boek. Je begint met hem en je eindigt met hem. Ja, klopt. Klopt. Dus ja, de proces van me schrijven is dus toen ik die beslissing heb genomen. Vrij wil snel daarna, hoorden ik dat mijn vader terminal zik is. Dus dat maakt de proces duurlijk alleen maar gewoon moeilijker en heftiger. En ja, we wisten niet te eigenlijk hoe het met hem zal lopen. Want het werd gezegd toen die agnose is vastgesteld dat hij nog twee maanden gewoon heeft. En ja, zellijke dingen, vallen, het gaat gewoon op je dus. Ja, en je was een serieven ook. En ik was ik moest, ik was, ik woon de eigenlijk in een vliegte, uiteindelijk. Ik was normaal gesproken, ga ik twee keer per jaar aan het toe, we winters en zomer. Maar nou was ik echt twee, drie keer gewoon per maanden daar. Je hebt het ook Mia die zien het binnengemoeteld. Ja, klopt. Jullie moeten weg. Mia is deel van een tweeling. Het is een deel van een tweeling, ik heb nog een zonklop, vier en twintig zijn ze nu. Mia en Mark. Mia en Mark klopt, ja. Geboord in serieven. Geboord in serieven. Wat wil jij dat zij uit het boek halen? Dat zij overal houden aan het boek. Dat ze ze zelf nooit mogen verlissen. Dat ze zelf kijken, mensen creëren beeld over jou, over iemand. En ze moeten nooit zich zelf gewoon beperken met wat andere mensen, welke beeldig gewoon ze over je creëren. Blijf altijd jezelf. Je moet meer vertrouwen in jezelf hebben, niet te veel twijfelen. Dat is het gewoon niet, het blijft trouwen jezelf. Want hij ken je nog iets van het beeld van Missaarie even. Ja, dat is het dus. Want mijn stem was. Ik wist niet eens meer wie ik ben. Want normaal te de tijd voorbijging, dat verhaal. Iedereen keer is meer verwaterd. Het is meer gewoon versimple. En daarom ik was gewoon verap. En nu is het gewoon tijd om dit allemaal op te schrijven. Het wordt nog steeds daarom gesproken. Wat jij het tot de podium? Ik stond daarop de podium. Maar Missaarie praten nog steeds daarover. Wat het echt van mij verrassen is. En nou, als het nou gewoon zo is, dan ga ik ook zeggen, goed is. Dank je wel. Ja, krag dat. Het verhaal van Inella nog iets Missaarie even. Zodra nieuws is over de Nederlandse of Engelsenvertaalings van haar boek. Hoi je dat hier. En de documentaire Missaarie even returns. Kun we hopelijk sneller gaan zien. De film is ingestuurd voor het zaarie even. Veelmfeest er wel in augustus. En het itfa in november in Amsterdam. Tot zover deze eerste extra aflevering van Balkan Express. Volgende week weer een gewone nieuwsaflevering. Wil je dat we tijd kunnen blijven vrij maken voor het maken van deze podcast. Steen ons dan via www.petjeaf.com. De link vind je inderdaad. Tot volgende week.