Afl 16. Gytha Heins - Aanspreken in Groepen en Teams

Welkom bij de tweede seizoen van de Teamchange Podcast. En dit is de laatste aflevering, nummer 16 alweer. In deze podcast bevrag ik minder bekende en bekende teamcoaches en veranderaars over hun geheimen in het werken met teams. En vandaag heb ik iemand die ik nog nooit heb ontmoet. En dat is Gita Heins. Welkom. Leuk hier het Zijn Martijn met jou. Zeker. Ik brand van uw schiergijt over wie jij bent en wat je te vertellen hebt over een hartstikke gaf onderwerkt namelijk aanspreken. Aanspreken Gita, je hebt er maar twee boeken over gemaakt en misschien moet ik maar gewoon even heel persoonlijk beginnen. Wat heb je ook bezield om het over dit onderwerp te gaan hebben en maar liefde twee boeken te maken hierover? Nou, ik moet ingeën ingeën verrechtsd, maar ik heb niet twee boeken gemaakt dat er aanspreken. Ik heb één gemaakt dat was de eerste, maar ga ik ze uitleer over aanspreken. Het tweede boek gaat over lastige respect voor in teams. Dus het is beter dan alleen aanspreken. Maar dat is dat tegen me aanspreken. Ik merk ze in mijn praktijk en in de interim-clus waar ik op dat moment zat, dat was ik denk 2015, 16. Wat is dat voor het praktijk? Nou, ja, een team coachings- praktijk. Dat is misschien ook wel goed te meevet ondertitelen. En ik zat op dat moment op het interim-clus. Ik was veranderd, ga jij ik ze aan het begeleiden. Dus ik. Maar ik zat daar op een project in een organisatie. Daar viel me op dat er één meneer was in het team die eigenlijk niet functioneerde. En voor iedereen was het duidelijk. Hij functioneert niet. En de lijn ik geef dus bak daarover met mij, alle andere leden van de teams brakken daarover met mij. Maar die meneer zelf, wat echt een aardige meneer was, dat er geen enkel idee. En dat is intergierd me wel. En het wordt eigenlijk nog gekker, want ik ging ook met andere teams werken, om die opdracht goed uit te voeren. En die andere teams praten ook allemaal over die ene meneer. En ik heb natuurlijk gevraagd aan de lijning gevenen, aan zijn collega's in het team, ook aan de andere teams. Hebben jullie dat wel eens met meneer X besproken? Nee, zij was een nee. Zijn er eigenlijk allemaal nee? Ook de lijning gevenen. En als ik dan doorvoeg, ja, nee, maar hij bedoelt het zo goed, of het is van aardige man, of hij zit hier al zo lang. Ik had toch plaatsvervangen met een beetje te doen met die meneer. Ik dacht, het is toch afschuilig. Dat zal grote groep mensen om jou heen iets van je vindt, maar dat niemand tegen jou zegt. Ja. En jij had de indruk dat hij het zelf ook niet wist, ook niet te tuneren? Nee, hij had niet in de gaten, hij had niet in de gaten wat essentie, denk ik, van het probleem was. Nee. Dat noem jij ergens in jou boekenblimde vlek, hè? Ja, ik heb toen een besluit genomen eigenlijk. Ik heb toen besloten, want ik heb kennen er natuurlijk ook wel van andere opdrachten. En ik zie jou ook knikken, hè, jij hebt dit soort verschijzen er ook. Dus ik ken en kijk een deel te uit verschillende werkomgevingen en toen dacht ik, ik wil daar onzoek naar gaan doen. Ik wil gaan onderzoeken. Waarom het zo lastig is, om zo een meneer die iets doet wat iedereen last van heeft, om hem daar op aan te spreken. En ik wil volgens het natuurlijk heel graag de wereld uitleggen wat dan kan helpen om het wel te doen. Ja, want wat was het belang voor jou omdat besluit te nemen? Was dat medeleiden met die persoon? Nee, nee, want het vindt gladen ook een beetje badeerend. Nee, nee, nee. Nee, ik was zeker geen medeleiden. Het had meer te maken met oprechte verbazing, want het had nogal had gevolgen. Weet je, dingen kwamen niet klaar. En ik was voor me stropere, veel negatieve energie die zich ook geen verspreiden. Dus ik ben een bedrijf schundige van huiszaad. En ik heb er gewoon afgevraagd hoe kan het zijn dat één persoon zo in de weg kan zitten voor het realiseren van je doelstellingen en dat je productiviteit zo naar beneden gaat. En dat niemand dat zegt. Dus eigenlijk een vrij resultaatgericht, een stomme vraag me zien. En ook wel een empatie. Zat ik niet, ik heb wel gedacht, stel dat ik het zou zijn. Oh ja, ja. Ik laat het van die manier. En je komt daar 5 jaar later, nadat je vertrokken bent achter. Dat een hele probleem, mensen probleemen hadden met een stukje van jou gedrag en niemand heeft het gezegd. Hoe voel je je dan? Heb je dat wel eens meegemaakt? Nee, nee, nee, nee, gelukkig niet. Maar ik kan me daar wel heel goed, ja, ik kan me dat inleven. En ik zal me niet serieus genomen voelen dan. Wat je denkt toch en ik weet zeker dat hij meneer het ook dacht. Heb je bent een senior professional voor Wasserman of Vrouw? Ik denk dat de meeste mensen denken, kom maar waarmee, want ik kan dat hendelen. Ja, dat blijft. Problem zit vaak aan de andere kant. Dus de zeggers, die denken, die doen al die aan aan. Dus over, hij zal het peinelijk vinden, hij zal het moeilijk vinden, hij zal dicht klappen, hij zal Russie met me gaan maken. Ja, dat weet je natuurlijk niet zeker, dat kan wel, maar weet je niet zeker. Dus dat kan ik ook tegen in je boek, in dat tweede boek, dat er allerlei denkproces en aanhames en emoties plaatsvinden en ook groepsprocesen plaatsvinden waar door mensen zich niet uitspreken. Het klopt mijn aanhame dat mensen dus van alles niet zeggen om allerlei verschillende reden en processen, maar dat als het vervolgens wel gebeurt, dat het voorzooi iemand eigenlijk wel beter is en plezierig is of niet geval waar de vol is. Ja, laat ik zeggen dat onderzoek hende laat zien dat 90% van ons zegt, ja, ik wil graag constatieve feedback, want dan kan ik van leren. Dat is wat we zeggen, dat we niet zeggen dat we het ook goed kunnen aanemen, maar dat is wat we zeggen. Dus wij hebben wel een bewustzijn dat dat goed voor ons zou kunnen zijn, maar dat we nog niet zeggen dat we. Ja, dat we welkom is dat het echt gebeurd. En niet meer ik? - Hoe is dat van vergaan? Ja, uiteindelijk was mijn otracht klaar, maar m'n iks zat er nog. En het is blijven bestaan, ik denk tothuis met persoon. Maar die daar, waarom heb jij het niet gezegd? Ja, ik heb natuurlijk aan de lijni geven en gevraagd, ja, omdat. Ja, dat is wel iemand die een beetje dat in zijn profile heeft zitten. Wat maakt dat je dus laat lopen? Nou ja, dus ik heb natuurlijk aan de lijni geven en gevraagd, heb je het alles besproken. En toen die nees, hij heb ik natuurlijk gevraagd, wat weer houd je daarin. En dan krijg je de ansoren die ik net schetsstub. Zo, het was ook hij zat tegenspeciaal, na gaat bijna met persoon. Weet je, ik wil ook geen ruzie. Ja, ik wil ook niet dat hij zich ziek meld, want ja, we hebben al resource problemen. Ja, nou dat. - Dus niet ofwel, ik was dat een situatie die jou geïnspirerd heeft om dit teemaat te gaan onderzoeken. En want ik was niet benieuwd wat maakt nou dat Gita hier zo iets mee heeft en toen gaf je dit als voorbeeld. En wat toch nog iets meer over jou was dat mag, wat heb jij zelf met aan spreken? Doe jij het eigenlijk makkelijk? Ja, en dat wist ik niet. - Allfamsel. Ook ander. Nee, nee, het is gewoon gegeven. Als je gaat werken, kom je net van hun visiteit, naak je teken in de heer hoende werken de werelds in elkaar zit. En ik merk dat vrij snel dat ik geen platformen mond nam, maar dat wordt natuurlijk opgegeerd. Ik zat in de management team bij een grote bank en daar vien ik mij wel zaken op. En dat deel, ik dan voor jou, maar we zijn bediet afgesproken en nou gebeurt er buiten de vraadering dat en hoe verhoud dat zich tot elkaar. Maar dan merk je dat, ja, kritische vragen worden soms op prijs besteld, maar vaak ook niet. Dus ik ben wel vaak, denk ik, degene die ze nek uitsteekt. Nou, dat doe je fijds ook als je een boek schrijft, dan steek je ook je nek uit en je hoofd boven het mijveld. Maar ik heb opgevend ontdekt dat dat. Ik krijg ook vaak feedback toen ik menertje was dat ik wel goed in staat was om kritische feedback te geven, maar ook de complimenten. En dat zat bij mij reelijk in de evenwicht was. En toen dacht ik nog dat is toch normaal. Hek dacht dat het is normaal. Maar ik heb garenwege leert dat voor sommige mensen. Ja, het echt grote hobbel is om iets te zeggen over gedrag waar je last van echt. En laat ik eerlijk zijn Martijn, dat is van. Die hobbel is van mij natuurlijk niet weg en nooit weg geweest. Want ik ben zo goed mens als ieder allen mens. En ik denk ook. Ik wil empathisch overkom, wat een belangrijk oor instinct is in ons allemaal. Ik denk ook, ik wil wel bij de groep blijven horen, niet buiten de boodvallen. Dat denk ik ook veel mensen. Ik denk ook na over korte en langer te mein en bij mensen zijn er allemaal zo gewaarjeerd. Dat was vooral consequenties op korte te mein zien en dat we ook nog de risico's als eerste zien. Dus natuurlijk denk ik ook in situatie, toch wel. Ja, wat zouden kunnen gebeuren. Je bent zelf wel iemand die zich relatief ben je achtergekomen, makkelijk uitsprekt. Dus je wel kritische zaken als ook complimenten. En kan jij ook van klaren hoe jij zo geworden bent? Is dat. Je bent daar over na gedacht? Nou, ik moet er nooit over. Nee, ik ben wel een hele mooie mix en ik ben geongeloveerd dankbaar voor van mijn vader en mijn moeder. Als ik aan mijn vader denk, denk ik, hij heeft ze helaas overleden. Maar als ik aan hem denk, denk ik aan een zakenman, ondernemer, resultaatgericht. Maar ook innemend. Hij en ik delen, denk ik, een bijzondere mix in welte bestefige persoonlijke edes zijn. En ervoor hardens, maar wel ook innemend en aardig. En dat is hele gekke mix, dat je zowel hard al zacht kan zijn. En mijn moeder is ja, de warm, zorgsame vrouw die altijd rik praten, praten. Dus ik heb wel geleerd natuurlijk thuis om overal ook te laten. En uit te laten en uit te laten. Ja, ja. Dus die mix, ja, heeft hij, denk ik, en zit ik ook deel in je karakter en dan weet je ook een deel kun je echt niet vormen. En deel kun je wel vormen en leren. Dus het zal niks zijn, ja. Ja, ik ja ken veel van wat je zegt. Want ik ben namelijk ook, denk ik, dat is mij zelf beeld. Wel iemand die vrij makkelijk zegt wat die vindt. En ik kan dat ook heel makkelijk terugvoeren naar waar ik vandaan kom. En in onze opleidingen is dat ook een vraag die we bijna altijd stellen aan mensen. Van ja, waar kom je vandaan? En hoe heeft jou dat nou gemaakt tot wat je nu bent? Omdat waardegeede die je meenemt in je werk. Bijvoorbeeld als teamcoach, waar ik filmen werk. Die komen ergens vandaan. En die zijn niet altijd voetlaarbaar, maar soms wel. En in. Ik ben wel nu schiezen we gemaakt. Want jij zegt natuurlijk, ja, je is bij de voorbereid. Je mag mij ook opvraagsten. Maar ik ben wel nu schiezen, toch, na, hoe zit dat in de mix bij jou? Oh, oké, ja. Nou, ik ben zelf bezig met de tema vrij moedigheid. En vrij moedig spreken. Dat ben ik nu zin jartje aan het onderzoeken. En dat gaat ook in één van de volgende podcast. Gaat dat een centraal tema worden. En ik moest dat net eigenlijk, als jij ook ontdekken, van, hey, ik neem minder een blad voor de mond dan zommige andere. En dat heb ik eigenlijk ook soms met in vervelende situaties wel mee moeten maken. Toen pas werd mij soms duidelijk van jou, je bent veel te uitgesproken, of veel te scherp, of veel te kritisch of veel te direct. En voor mij was het leren niet zozieren om het om me uit te spreken, maar vooral om het op een goede manier te doen. Met meer, met meer teidig, en beter aansluiting, misschien ook op de situatie en op de mens, die je moet horen. Maar waar het vandaan kwam, dat was jouw vraag, bij ons werd aan tafel altijd gedepateerd. Dat was het tijd voor de rij van tafel. Ja, wij werden denk ik als kinderen ook wel gewaardeerd op het hebben van de mening. Ja, ja. En ik ben op een gegeven moment er ook achter gekomen, dat ik als ik mensen tegenkwam die nooit de mening uitspraak of geen mening liet te zien, of om die hadden, dat ik dat vaak ook minder interessant te mensen vond. In midders ben ik daar wel van terug gekomen. Dus ik heb zeker net als veel mensen een leerproces doorgemaakt, sommige om te leren om zich wel uit te spreken. Ik heb me, ik heb moeten leren om het juist te beheerzen en er ook op andere manier na te kijken naar dat tema. En ik kan me ook voorstellen, wij zijn bij de 10 coachen, daarin vind ik vragen stellen, heel belangrijk. En dat klinkt heel zoveel je vanuit huis, vooral je meenig verkonderheid mee gekregen, maar vragen stellen is, ja, dat is echt wel een ook wel akumst. Het verwonder onderzoeken is natuurlijk veel belangrijk dan het als maaggeven van meningen en laat staan ordeelen. En toch vind ik dat je als 10 coach ook tevaderheid moet hebben om af en toe te zeggen, he, waarom zegt iemand hier nou niks van? En dat is precies de tietel voor jouw tweede boeken. En ja, ja, en voordat we daarna door schieten, Martijn ik wil nog even een soort gerusteling of zo meegeven aan de luisteren, want als wij aan mensen gaan vragen, ben je goed in aanspreken, dan zal 90% zeggen, ja, ik zeg er wel wat van. Dat is ook belangrijk om te zeggen. En ik reageer zo, jij reageert zo, de meeste mensen reageer zo, dat blijkt duidelijk uit met onderzoek van mij vorige boek. We wijzen namelijk allemaal naar elkaar. Wij denken, ja, ik zeg het wel, maar waarom ga je het directeur niet in? Waarom zegt de voorzitter van het opel-leg niks? Waarom doet de projectleider niks? Dat gedrag. Dus dat is wel interessant. Dus het is ook tewel waar we ook verpraten, een belangrijke blinde flak. Wij hebben zinprongweg niet in de gaten, hoe vaak ook wij er zelf het zwijgen toe doen in ork. Het is of hoe vaak we het inpakken in een grappje. En hoe vaak we het meest veneinige stukje van de auto hebben we gelaten. Dat was absoluut voor mij een inzicht wat ik kreeg toen ik jou boek las. Ik kan dat zelf beeld wel koesteren. Maar hoe, hoe, hoe, hoe, hoe uitsgesproken ben ik nou echt. En wat laat ik ook liggen. En dat, dus als wij allebei zeggen, wij kunnen ons redelijk goed uitbreken, moeten we dit zeker ook op ons zelf. Sreken. Sreken. En het is nog steeds, wat mensen denken dat ik dan een soort master in ben. Ik ben bed goed in, maar het is nog steeds. Ik moet heel erg mezelf maken, manantje in van Akita. Het is niet erg, als je niet en wat is oogekomt. En als het een beblijken waar de trickert van mij in een samenwerking bijvoorbeeld, ik kan je ook wel een voorbeeld geven. Ja, zonder de lukfiets. Ja. Nu of zo'n tijd. Nou, nu dan, hè. Nou, ja, jij mag zeggen. Maar ik zit even te denken aan een poleega waarmee ik heb samen gewerkt en paar jaar geleden. En wij stonden samen voor een groep. En als je samen voor een groep staat, dat doe jij misschien ook wel eens, even aan een belangrijke waarde voor mij is, het is een beetje als samen dansen. Dus je kunt niet samen tegelijk naar voren. Dan wordt het een hoop gekwette. En mij kun je ook niet samen tegelijk naar achter, want dan gebeurt er wij. Dus het is een beetje elkaar de ruimte geven, soms naar voren stappen. En dan, in de achter, maar deze collega die bleef naar voren stappen, zeg maar, en die suik brengt ook letterlijk. Maar Kita, jij hebt jouk helemaal niet goed voorbereid. Nou, ik moet zeggen dat ik vooral bekijst het was. Het was niet eens waarde, maar goed. Het past ik niet bij mij, want ik ben eigenlijk een beetje precies in heel zoveelden. En hoe is die flepbergeist het er bij jou uit? Ja, want kijk, maar wat er dan voorvolgens gebeurt. En ik vertel het ook wel eens in lezingen dit verhaal. Ik had het boek al gesregen. En toen dacht ik, ik moet hier iets mee natuurlijk. Weet je een beemervrouw aanspreken? Daar kan je dit niet laten lopen. En ik zie ik ook vaak. Je mag natuurlijk van alles laten lopen, maar even de checklistjes die ik als precies stapt boven aan, triggertje, persoonlijke waarde. Nou, dit triggert echt mijn persoonlijke waarde in hoe ik in samenwerking zit. Dat doe je samen en je valt elkaar niet af. Maar goed, dat is heel persoonlijke. Ik deel die waarde. Dat is ik dacht, Kita, dit gaat zo in tegen hoe jij wilt samenwerken. Ik moet jou sprijken, hoppa met de billenblod. Maar hij moest beteenweg naar afgelopen. Of niet, of niet, of weet ik niet. Maar hij was weg. Nou, toen dacht ik dan, dan moed ik daar toch maar over bellen. En toen zat ik de volgende dag wist ik dat er heel lang oud erit van de Amsterdam naar Frisland, de Slooten. Nou, dat moest ik eerst haal hem uit. En dan op de aand negen was hartstikke druk en wegumlijn ik denk, ik naar Kita, nu even goed opletten. Want ik op een keer let en tis je druk. Nou, het is als ik bij Amsterdam, toen zei ik tegen mezelf, al ja, maar die ringen is ook als druk en als er hij hier was schrekken, die moet ik ook even opletten. En nou, ik had steeds redenen om niet te bellen. En toen was ik bij Lelystad en toen in één keer daalde dat in en toen dacht ik naar Kita heb je een boek geschreven over aanspreken. Wat was het je eerste ging? Of het tweede boek? Het eerste. Het eerste ook heeft aanspreken. Ja, gewoon doen. Wat doen we? Ja, gewoon doen. Het is natuurlijk helemaal niet gewoon, dat ligt ik in het boek ook uit. Maar de verandert niks, als je het niet doet. Dus ik heb mezelf echt bij elkaar geraafd, maar om er even uit te leggen, hoe onbewust, je het vaak toch laat lopen of hoe je het onbewust voor je uitschuift. En ik winnere middels nu natuurlijk wat ingetreend. En ik weet het wat ik tegen mezelf moet zeggen om dan wel te gaan bellen, maar niks mensen zijn er niet. Wat moet ik tegen je zelf zeggen om wel te gaan bellen? Nou, wat ik net zei, je hoeft niet empathisch over te komen. Ik heb ook tegen mezelf gezegd, als dit de relatie kost en de werken nooit misamen, is het oké, want ik wil zo niet samen hebben. Wow, je gaat er heel anders kijken zie ik nu. Je bent je streng. Ja. Maar ik denk dat het is klaar. Maar dat is ja, maar zo poel ik het zo. Ja, als je opstaan voor mijn waarden is voor mijn alboreik. Nou, Gita, dank je wel voor je mooie en aansprekende voorbeeld. Je hebt uiteindelijk die man wel gebeld, denk ik. Ja, zeker. We werken niet misamen, maar dat zal je niet staan. Oh, dat verbaas me wel, want dat gesprek verliep niet goed. Ja, het was prima. Hij zei, ja, zo'n beleefd, bedank je natuurlijk, nou dank je wel dat je me dit zegt. En toen hebben het gehaald over hoe willen we dan samenwerken, wat verwachten van elkaar. En daar ontdekt ze waar, we zitten niet op een lijn. Nou, dat is prima. Dat is helemaal niet erg. Dus, no hard feelings. Hij had van een ander beeld over hoe je samen voor opstagen. Ook, jij hebt een bereid die consequentie te dragen? Zeker. Ja, en dat zou ik ook iedereen als stip willen geven. Als je denkt, ja, ik moet iets mee. De eeuwere luisteren heeft vast wel een voorbeeld in gedachten van iemand die iets doet wat net even iets te vaak over je appersolijker gehaald gaat of je last van hebt. Je kunt niet allerlaaties op zeggen, maar een deel van een relaties wel. En het helpt heel erg het hoeft niet altijd te gebeuren, maar het helpt wel om jezelf die te zien. Mooi, mooi tip. En in de opleidingen voor teamcoaches kom ik heel vaak deze zorg tegen dat het uit spreken van dingen die lastig zijn dat dat wat consequenties kan leiden die of jij niet bereid bent te dragen. Teamcoach of waarvan je denkt dat het team het niet aan kan. En wat ik heb in de genoteerde voorbereiding op pagno101, 30 van jouw tweede boek, zeg je, je hoeft niet te kiezen tussen de relatie goed houden en de waarheid te vertellen. Ja, dat denken voor mensen. Ik denk als ik eerlijk ben, ja, dat gaat wat ten koste van de relatie, maar mijn ervaring is dat, het was eigenlijk in deze korte samenwerking ook zo. De relatie is verder pranaag gebleven en er was respect, dus best respect voor het feit dat ik belde. Dus mijn ervaring is, maar goed, ze zijn natuurlijk alle uitzonderingen, maar mijn ervaring is als je dat besprekbaar maakt met elkaar dat die ander puurseltijd nodig heeft en dat is wel een denkvoud die veel mensen maken die verwachten dan in het eerste respect meteen. Nou, het is fijne, het is echt dankjewel voor de feedback. Ik ga er wat mee doen. Zo gaat het natuurlijk niet, dus relatie er wel dat die ander even wat puurseltijd nodig heeft, is mijn ervaring dat de relatie juist verbetet en verdiept in plaats van de verhaal. Ah, dat is een hoopvolle en motiverende uitspraak voor iedereen die er nog steeds tegen optied om zich uit te spreken. En ik weet zeker dat dat heel veel mensen zijn. Ja, en misschien is het goed om te zeggen, Martijn dat in een groep nog andere kinderen in de park. Ja, heel graag willen taarten verder op. Maar dat is natuurlijk voor mij een luisterage ook superinteressant. Voor dat we verder gaan, heb ik nog een leuke mededeeling op 5 juni aanstaande, gaan Gita en ik zelf een mooie dag organiseren over twee thema, zwaar wij mee bezig zijn en die naatloos op elkaar aansluiten. Ik ga het hebben over vrij moeder spreken en Gita gaat het uiteraard hebben over aanspreken gewoon doen. Dus als ze zinnen om een dag lang geïnspirerter worden door ons tweeën, komt dan op 5 juni en ga kijken op www.teamchange.nl voor een meer informatie. Nou, heel mooi voorbeeld waarbij je wel jezelf te buiten gesproken de relatie intact is gebleven, maar het heeft ook tot een consequentie geleid. Nou, denk ik beter, want je hebt onder ontdekt dat je allebei op deze manier niet liever of beter niet kan namenwerken. Ik wil heel graag het boek verder in, want ik heb het helemaal gelezen om goed voorbereid te zijn. En dan bedoel je die tweede waarom ze zeggen? Waarom ze zeggen? Waarom ze zeggen? Last te gesprekken voor je in teams. Nou, dat is natuurlijk helemaal mijn tema en loopt dat van veel luisteraars. En dan ga ik toch even ook naar die kraft. En daar staat dan hele mooie zilvren sticker op. Let op. Zwijgen kost geld. Ja, het leuk is, ik heb een polgehoud op linkt in, om te toe te zijn, wat moet er in die sticker komen? Ah, dit was de nipte binnen. Ah, ah. En ik heb dat berust gedaan. Ik wil graag met dit boek de mix van hard-hertens zacht uitstralen. En ik heb jou uitgeleurd dat ben ik ook. Ben een rare mix van hard-hertens zacht. Wat namelijk zo is, is dat er is veel onderzoek gedaan, of veel, maar er is onderzoek gedaan naar wat kostet als we ons niet uit. Ja, dat staat allemaal in hoofduk 1 en hoofduk 2. Ja, dat is het eerste deel. Ga ze er heel goed aan. Wat leef je het op? Ja. En ik kan mijn Amerikaanse onderzoek herinneren, waarin duidelijk werd dat zichbaar begemaakt dat voor iedere medewerke die zich niet uitsprekt. Dat kost 1500 dollar per dag. Dat was een stevig brug. En ik heb zelf ook aan 500 mensen in Nederland gevraagd. Dat stel je nou voor dat je in het team besprekbaar zou kunnen maken wat bespreken moet worden. Dat wat mensen wat vaak het achter het van hun toon laten zien, dat ongeweinst gedrag ook besprekbaar wordt, wat zou het dan opleveren. En dan zeggen zij en dat ook even uit mijn hoofdmaartij maar iets van 24 procent productiviteitsverbete. Ja, geen middel. Het gaat ook over kostenbesparing en als je wilt kan ik het nog even voor je opzoeken. Ja, wat is dat? Als je wiks. Dat is toch de ogen. Ik heb ze snel uit erbij gepakt. 28 procent zie ik zelfs. Dus 28 procent productiviteer, 24 procent meer besluiten nemen, 20 procent minder verloog. En dat is ook vrij logisch. Dat zaken natuurlijk minder onder het vleurkleet gedouwd worden. En 8 procent minder verzaam. En die sluit aan op een ander onderzoek, wat ik zag, dat mensen die zich uitspreken, minder last hebben van burn out. Ja, hoe zou het komen? Dus het is toch misschien een vraag dat ik bekende weg, maar dat we dat er expliciteeren. Maar ja, ik zeg geen leesingen vaker. Je bent scherminder een opgeblazen bombetje op je werk. Ja. Dat lucht natuurlijk een om op. Ik denk je zo, het ventilavond, toepzetten. Heel goed voor de mentale gezondheid van jezelf en van het team. Ik denk het wel. Wat ik zeer, waar deur de je boek is, is dat ik wel heel veel in tegen. Het is een rijkboek. En wat ik fijn vond, of dat je het eerste stuk ook echt met de cijfers komt en met een aantal feiten. Dat het niet een boek is dat alleen maar gestoeld is op onderbuik, gevoel en opiniens. Nee. Maar ook waarin hier een daarent feiten. Ja. En weet je, dat is best in gewikkeld. Om aan te leggen, maar het zijn heb ik gemerkt. Want dan ik krijg laatst een vraag van andere podcast. Daar gaan we bezig met de toepassing van jouw boek in de praktijk. En daar raak ik altijd een beetje van de patie, want dan denk ik dit boek gaat gaat over de praktijk en toen passereleiseerd ik me, ik werk anders om. Ik krijg naar de praktijk en dan probeer ik te duiden wat in de praktijk gebeurt met wetenschappelijk onderzoek. Ja. U werkt eigenlijk andersom. Ja. Ja, dat is heel interessant. Ben ik met passerecentraliseerd. Ik vond het lekker lezen, want je overtuigte lezeren mij dus ook meteen in het begin van iets wat iedereen wel aanvoelt. Maar dan staat het er ineens ook wat overtuigende bedzijfers. En van meer geldtijfers ook echt wel hele voorstellbare verklaringen geef je ook. Ja, nou misschien de belangrijkste die mij zelf heel erg trikete en dan stoppen over de zijfers zwaar, maar uit mijn nieuwste onderzoek bleek dat dreekwaart van de werkende Nederlanders te maken heeft met ineffektief of ongewens de dag in het eigen team. Ja. Dreekwaart, meer dan drie kwart, 78 procent. Ja, dit is iets wat ook nieuw steeds. In het vooraan het nieuw staat, als het gaat rondom vragen stukken over intimidatie en grens overzrijdend gedrag, psychologische veiligheid, het is natuurlijk zo hot als ik weet niet wat. Ja, ja. En wat ik ben niet van sexwel geen zovstrijdend gedrag, dat is wel belangrijk om even te zeggen. Maar als ik naar mijn onderzoek kijk, wat mensen als ongewens gedrag in teams ervaren is bijvoorbeeld klagen. Oh. Hé, het is altijd een 7-30 procent, zeg het. Ja, er wordt in mijn team veel geklaagd. Ja, dat is een herkere niks. Ja. Eén-30 procent, zeg het, ja, ze lopen de kanjes ervan out. Mijn collega's, Neewuigend, braat over andere staat ook hoog in de ongewensste gedrag top 10. Dus het hoeft niet altijd meteen heftig een sexueur geen zovstrijdend te zijn, maar dit zijn de dagelijksen ergen, is er buit toch drie kwart van ons last van mij. Ja, er is wel goed dat je dit zegt dat ik kreeg wel een beetje de neiging toen ik het boek last, dat het vaak gaat over ernstige situaties. Dat heb ik er misschien ontrecht uit gehaald. Ja, nee, voor mij gaat het juist heel erg over al die kleine dagelijks dingen die ons zoek van energie kostten. Ja. En het is bedoeld voor al die teams die eigenlijk goed functioneren, maar die ook aafroelen we halen er niet uit wat we inzit. Ja. Dus voor goedwillende, kapabelen mensen die samen ergens inficelld zijn geraakt wat heel veel energie kost. Daar is het ook voor bedoeld. Mooi. Nou, ik denk dat het een hele waardevolle bijdrage is aan de kennis van ons vakgebied. Zeker voor team en later straks wil ik ook nog wel wat meer weten van jou, hoe we dit kan vertalen specifiek naar team coaches, wat jij trouwens ook bent. Team coach. En het theme waar ik genoteert heb, wat ik iets meer over wil weten, is dat je altijd steeds over omhoog zwijgen. Ja. Ja. Tegen je dat ik hier in. Ik heb het moeilijk keur om iets te zeggen omdat er natuurlijk macht in het spel is, maar toen ik is ook om laag zwijgen en hoe er iets onttaal zwijgen. Nou, je trinkt het voor mij eigenlijk de drive 4 om de tweede boek te schrijven. Wat had je vraagt voor mij? Ja, het was warm. Het was een heel succesvolle eerst de boek waarom moest je aan het werk doen. Ik weet dat dat er graag bij was, dus ik denk niet fietsen wil er even in. Hieragie is de grootste penidies als het gaat over uitspreken en aanspreken, zeg ik wel eens. Dat is niet, dat meevul ik niet zeggen dat de hoogste baas de grootste penidies is in tegendeel. Maar ik heb voor dit nieuwe boek waarom zeg ik niet, want er was van, heb ik diep onderzoek gedaan naar employevoys en employe-sigens. En onderzoekers weet al zeker een jaar of tien dat zwijgen om hoog over risico's, of ongeweinsgedrag dat dat wij het verspreiden. Maar toch plakken wij nog steeds plakkers als aast cultuur en intimiderend op organisaties en mensen, als of zij de uitzondings zijn. Dan denk ik, op best het journalist of best de topman of stopvare je moesten weten. Dit is wijd verspreid. Ik wil niet zeggen dat het normaal is, maar er is zo veel onderzoek gedaan naar waarom wij met daarom om hoogstwijgen. Want daar zit de grootste hikker, waar we aardselen om om hoog, slecht een lastige boodschap te brengen. En je zegt het is niet normaal, maar volgens mij bedoel je meer te zeggen, het is niet wenselijk. Precies, het is dus eigenlijk helemaal. Het is mooi dat je dat wordt even uitpakbaar te zijn, want ik noem me zelf vaak normaaliseerder. Normaaliseerder. En dan gaat de deeltswee van het boek ook over. Ik vind het zo fijn om aan teams uit te leggen. Wat jij meemaakt is normaal. En dan zit ik met mijn vingers twee aalaningsdex te maken. Maar het is wel, het hoort bij mensen en het hoort bij in groot organisatieswerken. En de meeste top mensen, en ook Lijne geven een neem aan, als er iets gebeurt wat niet gewend is of ineffectief is of risico vol, dan hoor ik dat wel, want mijn duur staat altijd open. Maar dat is een te makkelijker aan. Dat is in de praktijk heel anders, dat ik lastig, want ze zijn de bevolbord nooit. Dan loopt je die camera in, maar. Nou ja, dat is dus ik ben tevallig net te artikeaan schrijven over hoe we samen de steeltje in stand houden. En dat is de een van. Dus je kunt wel zeggen, mijn duur staat altijd open. Maar als je nauwelijks om heel begrijpelijke redenen, die ik voorkommer begrijpen, maar niet op de werkvloer bent of. Ja, geen dat zo vol zit, dat niemand aan een gaatje in kans schieten, dan het stel je eigenlijk. Ja, die fietsen boodschapen uit. En hoor top mennen ze, zou ik willen zeggen, ik snap echt wel dat je niet met iedereen kunt praten, maar zorg dat er een. ja, proces in gang is van zet, waar doe je mensen wel aanmodigd om het kritische geluiden naar jou toe te kopen. Oké, dus naar boven toe wordt er geswegen. Hier agiëerst daarbij een heel lastig iets, maar op zij in een laag. En dat op zij in een laag, het leeg in het eerstboek uit hoe onze primaire menselijke instincten. onze heel erg weer houden, onüberhoudt. Wie dan ook aan te spreken? En dat gaat eigenlijk allemaal. Dat is dus ook heel relevant voor teams. Ja, ik zie in kans ook. Ook kon die nu dat mensen niet elkaar durven aan spreken. Maar ook van Ladygiven naar werknemers is naar beneden in de herragie zie ik ook die schoon. Ja, en dat is. Nou ja, nogmaals, dat wij gewoon mensen zijn. Dus jij en ik, dat je hoef je daar echt niet voor te schamen. En ik merk dat ze dat veel mensen het ook fijn vinden om die gerustelling te krijgen. En ze gelijkertijd moet je natuurlijk wel nadenken over. Dat betende, wat moet ik hem even doen? Wat ik nog even wil checken bij je is bij dat omhoog zwijgen. Je zegt een hoefte ik vier dat aan spreken, dat dat verschillend is van klokkenluiden. Ja, ja. Daar moet, daar moet, ik moet daar wel dan denken aan een relatie daar tussen. Wat is dat? Ja, dus er zijn een aantal wetenschappers die hebben ondersteck gedaan, een employee voice and silence. En de definitie die zijn gebruiken gaat heel erg over. Je uitspreken over de status quo met de intensie om die ten positieve te verbeteren tegen. en daar komt die de persoon die daar daar werkelijk iets aan kan doen. Die dat gebruiken. En dat is iets anders naar klokkenluiden, want klokkenluiden is. dat zelfde geluid laten roren, maar dan tegenmens die de niks aan kunnen. Ja, en dat sluit ook aan op mijn eigen omsoeken. Ik heb gevraagd tegen wie, met wie maak je dat dan besprekbaar, de zaken waar je last van hebt. En dan zegt 36 procent met stip op één mijn partner thuis aan de keuketaafel. En die heb ik en ik wel, dat doe ik zelf ook wel eens. En of en dan zeggen een aantal andere mensen nog met zijn naast de collega, maar dat is dan vaak niet de collega die dat gedrag betoont voor ze last van hebben. En maar 16 procent zegt ik besprek het met mijn leiding geven. Maar mag ik even een kratzen? - Dat is hoe weest, dan. Mag ik een uitsstapje maken na dat privé leven, want dat is boeit mij zeer. Heb je het gevoel dat mensen in de privé situatie zich veel makkelijker uitbreken over lastige thema's dan in de werk situatie? Want over je baasmopper bij je partner is een dynamiek, maar bij een vriendin mopper over je partner. gebeurt natuurlijk ook. Ja, ik heb dat niet om zoveel teken. Nee, dus ik kan daar niet zin er zo over zeggen. Maar ik denk, helft ik zo een beetje om me heen, kijk, wat ik hoor en zie, is dat het praten over meer gemeengroed is dan praten met. En dat geldt wel zakelijk als privé. Ja, dat denk ik namelijk ook. Ja. En het interessante is dat ik ook onderzoek heb gevonden naar de effecten van rodelen op de werkvloer. Ik weet niet of je dat tevallig, of je daar opgestuut bent. Maar er zijn twee onderzoekers die hebben onderzocht. Wat gebeurt er nou als je over de ongeveer situatie in het team praat, zonder dat er lijn die geef in het weet. En het was duidelijk dat die teams minder resultaat halen en minder succesvol waren, dan de teams die het wel bespreken waarmaakt, met de persoon, die daar wat aan kan doen. Ja, ik denk dus om de parallelelein naar privé te maken dat rodelen over je partner of over je vrienden. Ja, dat dat ook niet productief is. En dat dat ook tot echt schijding kan leiden. Nou, en ze gelijk weten wat het allemaal nou macht. Nou, jij niet. We wegen dit. Ja, wij, jij. Dat je overal overkomt. Nou, maar iedereen, wij weten dit allemaal. Alle luisteraars weten dat rodelen niet constructief is, maar dat de ongemak zo groot is wat we aan moeten gaan. En we toch ons hard willen luchten, dan doen we dat. Ja, ik zeg altijd, er is nog wel een vorm dat nu me functioneel rodelen. Dat is als je eerst het bij iemand wil checken. Van schikken, is jikken nou heel wel gek of niet. Ben ik gek of jij? Ja, toen ze hem op verzamelen, maar het dan wel vertellen bij de geen overbied gaat en die er ook iets aan kan doen. Ja, en ik ken dat. En ik zeg zelf in de daad, we willen zijn lijn met wat je zeg maar thijn. Als het één keer praten over is, nou, prima natuurlijk. Als je de tweede keer en we even wil toetsen, nou ja, weet je wie ben ik, omdat we het van zin hebben. Als je de derde keer daarover praten, misschien moet je dan gaan afragen. Ja. Ben ik iets aan het rodelen. En het lastig is dat we vaak vergeten dat de geen tegen wie we dat zeggen, dat we die in een heel ongemakkelijk pakket brengen. Nou, of die smilter van? Nou, als ik het even de werkvloer hou, en want daar gaat mijn boek ook gewoon, op de werkvloer zijn het vaak mensen naast de collega's, maar ook vaak het sectoriaat. Ja, ja. En die mensen die goed kunnen luisteren of op zo'n supportplek zitten, die zeggen dan, en dat zou het zo klein in geven, want die hebben er ook veel mee te maken. Dat komt eerst marikken en dan komt klaas over elkaar praten, die zeggen dan kan jij daar niet wat aan doen. Ja, ja. Dus je geeft ze informatie van één kant, ze kunnen eigenlijk niet gaan luisteren bij die andere kant, want dan beschaderen ze jou vertrouwen. En ze kunnen ook niks met de informatie. Dus je bent duidelijk slecht bezig op meerdere te reinen. Hé, ik wil even je ze na een jaar boek schitterend deel deel twee, met het title 'Hoe zijn we hier in Verzeld geraakt?' Kan je daar een paar highlights uit delen? Hoe zijn we hier in Verzeld geraakt? Was het niet altijd al zo bijvoorbeeld? Ja, ik merk dat het teams bellen mij dan, en die is dan hoor ik dingen als, ja, maar Kitten, we zijn veelt aardig voor elkaar. En dat is niet normaal, maar ik hoorde dat iedere dag bijna. Dus ik zeg, al die teams, nou, dat hoor ik bijna iedere dag. Dus ik merk dat ik heel erg bezig ben met soort, wat ik eerder zijn, normaliseren van wat er gebeurt. En in teams zijn normale groepsdienen meeken vaak aan de gang, dingen als wij mensen willen heel graag autonomen onafhankelijk zijn, wie ben jij mij te vertellen wat ik moet doen? Wat tegelijkertijd willen we ook niet uit de groep geschopt worden. Dus we heel erg ons best om te voegen. En dat is een soort dat voor oorzaakt. Dat is wel meek. Ja, dat is. dat voor ons expanning in ons zelf, maar ook in de groep. Hij is zoals in en uit sluiting. Ik werd present nog met een team gewerkt, een top team, waar een nieuwe directeur was binnengekomen en hij had een opdracht die over de andere afdelingen en diffiesies heemging. En dat vonden een aantal andere mensen in dat team niet breedzig, want zij raakt een beetje aan de autonomie van een aantal andere directuren. En daar werd zij onzeker van ook best wel defensief. Dat leidt tot in ieder geval een groot conflict, maar eigenlijk ging dat allemaal in en uit sluiting en over een derde factor die eigenlijk altijd een groep gespeeld. En dat is controle. Hier zie je naar eigenlijk de baas. En de faak is competitie aan de hand die heeft de meeste invloed, die is het slimst, die is het aardigst. Dus als je die dynamieken herkend, dan kun je zien, nou ja, als je iemand anders op diezelfde stoel zou zitten, dan zou dat precies zo zeggen. Dat is dus een antwoord op te vragen hoe we hier in verzeld zijn er raakt. Ja, en deel, het boek is zo. In een uit sluiting is dynamieken en machte dynamieken of controle dynamieken. Wat meer? Nou ook als je die me nog wat binnenstricht is, wij hebben heel erg de neiging in groepen om met zijn meerderheid mee te gaan praten. Dat was een hard nekkere neiging. Dus daarmee herhalen we informatie die eigenlijk alle tafel ligt. En dat zie ik ook veel gebeuringen in groepen. En dan denken 1 of 2 mensen op een informatie naar La Ma Yo, jullie je zien. En een paar andere die gaan nog wat stevige herhalen, waarom het belangrijk is om het zo te doen. Dus je krijgt veel teams hebben moeite om alle informatie op te krijgen. Alleen zijn ze zich daar niet van bemoest. Nee, er wordt nog al hard aan de weggetimmer door de luidjes van diep die mokkerisie. Om dus die minderheid aan het woord te krijgen. Ja, en ik begrijp ook waarom. Ik begrijp waarom. Dat is waarom je samen in een team zit. Je zit in dat team juist omdat iedereen vanuit zijn eigen rol en functie een ander perspectief heeft op het totaal blijft. Die diversiteit en verschillen maken heeft wat een team krachtig maakt. Maar we hebben kenelijk de neiging om met de meerderheid mee te praten. Dat is één van de renenden dus om het afwijkende geluid in te slikken. Ja, zeker. Nou ja, over een versel draken dan moed ik ook denken aan dat tema veiligheid, wat al eerder aan bot kwam. Wat vind jij daar nou van? Van die sociale veiligheid die zo ontzettend hoog op de agenda staat. En hoe zie jij dat samenhangen met dat tema aanspreken of er niet wat van zeggen? Ja, een fijn met je meevankheid, Martijn. Want veiligheid is een soort mode begrip geworden. En ik merk dat het twee belangrijk effect zijn. Het eerste effect is dat veel lijnig even in het gevoel hebben van. Wat kan ik nou wel of niet meer zeggen? Ik moet gewoon kunnen beoordelen en gewoon kunnen aanspreken, maar voor het weet ik ook een klacht aan mijn beruk of moet ik naar de vertausbezoong. Dat is een spanning die ik in veel organisaties tegenkom. En het andere wat ik ook zou willen zeggen is dat de definitie van veiligheid is van mij heel belangrijk. Dat is de definitie die Amy Edmondson gebruikt. Hij is hoogleer aan Harvard en van mij de groerdoel in veiligheid en z'n zegt psychologische veiligheid is de perception die mensen hebben van mogelijke consequenties als ze zich aan uitspreken. En ik hoor me zelf vaak zeggen dat hoeft dus niks met de realiteit te maken te hebben. Dat kan wel, maar dat hoeft niks. En het betekent ook dat het heel persoonlijk is. Maar bij zeggen dan het is hier niet veilig, maar ik laat ze heel vaak deel neemt in training of teamcoaching en zrade. Wat zou je eigenlijk moeten zeggen? Ja, dan. Het is hier niet veilig klopt natuurlijk niet. Want dan gaat het over hun perception van de consequenties. Dus ja, dus wat zou je eigenlijk moeten zeggen? Ik, ik, volme hier nu niet veilig. Want ik denk dat als ik dit en dit doe dat dat een datke consequentie is. Ja, en dat is het niet voor mij persoonlijk. Je kunt ze je kunt niet zeggen, het is hier niet veilig. Zo'n persoonlijk. En als mensen, maar naf uurlijk in, als mensen denk je het is hier voor mij niet veilig. Want als ik mijn uitsprek heb ik negatieve consequenties en die wil ik niet nemen, dat is één van de reen om ons niet uit te spreken. Ja, je knoot nu te zendingen aan elkaar die voor mij niet helemaal per se bij elkaar te horen. Heweb en net gehad over alle reden om het niet te zeggen. Psychologische veiligheid wordt wel vaak gebruikt als excuse. Dus ik begrijp eigenlijk wel hoort ze welk praten waarom je nu aanhalt. Het wordt vaak gebruikt als excuse, maar soms ook een beetje missbruikt. Dan zeggen we dat het is niet veilig nog kita. We kunnen ons hier niet uit spreken. Weet je dat ga ik me kopter af of staak morgen buiten, behond zie je wel. Maar ik trek het al als een beetje uit elkaar. Dus ik maak onderstrijd tussen de biologische psychologische belemmeringen, de groepsdynamische belemmeringen die er zijn. En aan de andere kant, de definitie van veiligheid. En hoe dat ze werkelijk uitziet. Oké. Nou misschien genoeg, nou ja, lang niet genoeg, maar voor dit gesprek dan even wel over hoe we hierin verzeld zijn geraakt. Ja, dan moeten we het dus ook nog gaan hebben over hoe we hier uitkomen. En jou hoeft het drie of je het deel drie luidt hoe je er samen uitkomt. Nou, ik ben benieuwd hoe komen we hieruit, Brita. Ja, dat is een goed welk. Dat is een goede altheit. Ik vooral het Martijn dan ook wat druk op mijn schouders, want dan ben ik een soort rebering geote nood. En dan niet iedereen nou, dit boek heeft het hoogt. Ja, nou, jij moet het zeggen. En het belangrijk in nieuws is natuurlijk dat staat het boek ook wel uit. Het is een complexe materiaal, er is niet één juiste route, dus er zijn heel veel manieren om het. Maar dit is wel hoog. Ja, ik ben een ongelavelijk hopel en laat ik beginnen met een zegestie te delen over hoe herken je dat een lastige gesprek nodig zou komen zijn. Ja, dat is al heel verhelder. Dat herken je bijvoorbeeld aan een oneekverredige verdeling van de centijds. Dus er zijn drie collets altijd aan het woord en twee of drie andere die swijgen, meer en die op van de tijd. Nou, dat zou een zinjaak kunnen zijn. Sinisme. Ik heb het vaak over sinisme, ze dood in de pot voor iedere relatie. Nou, dus ook in de samenwerken in je team. Weg lachen. Dus ik kom wel eens in teams. Daar wordt ontzettig heel gelachen. En soms bekruip ik me dan eens gevoel, is het nou oprecht? Lachen? Of is het toch een beetje weg lachen? Dat is dat onderzoeken samen is interessant in webbraten, is ook wel een mooie. Dan hoor ik teams dingen te zeggen als we moeten wat vaker een punt zetten in plaats van beste rik. En noem maar even. In de vergaring ben jij nu al 20 minuten aan het woord. We hebben nog 9 punten te gaan. Nou, dat, hè. Dat zeggen we, we moeten een punt zetten. En het vragen besluitforming kan ook wel een syniage zijn. Dus je zegt om er uit te komen, moet je het eerst de syniage leren kennen. En dan noem je er nu weer dan aan het ontzettig. Nou, dat helpt. Ja, dat helpt. En als je dit herkent in je team, dan zou je je kunnen afvragen. Misschien moeten we als moeite gaan doen om ons met elkaar te gaan kijken. Nou, hoe werken we eigenlijk samen? In plaats van het blijven vokens op de inhoud en alle doulen en alle praktische zaken. En brandjes blussen en nog harden werk. Maar daar zeg jij ook we. En eigenlijk wil ik weten wat kan ik er aan doen. Je bent team lit of je bent team code. Je hebt een kind syniage van, he, hier worden dingen niet uitgesproken of weggelachen. Of onder het appijt geveegd. Wat kan ik nou daar aan doen? Ja, misschien heb je gezien, maar thijn in het boek zitten soort roete kaarten. En ik zeg, voor af tegen jou is niet één ideale roete. Er is wel een soort van flow die ze ook kunnen volgen. En in die flow zitten wel iets van bereid het ene peen voor. En betrek je leidinggeven. Als je niet leidinggeven bent, dan zou een eerste stap kunnen zijn. Dit is totse, bij je leidinggevenen. Van hen ken je dat. En als je wel de leidinggeven bent, dan kun je natuurlijk ietsje makkelijke doors schakelen. En dan zou ik ook adviseren. Plend dan een vorige sprek, waar je het nog niet gaat even wat over het lastige teema. Maar gewoon eerst dus over als wij de samenwerking of een lastige teema gaan bespreken. Hoe willen we dat doen? Welke spellregels willen we met elkaar afspreken? Nou, wat rol er misschien verdelen. Wie is advocaats van het duifel 1 of 2? Wie zou de teema mee te willen zijn? Voor als de emoties oplopen. Dus dat helpt ook allemaal. Ja, en wat ik ook zo als tips er willen geven, verdiep je echt in groepsdynamiek. Wij worden allemaal in teams gestopt. En dan worden we geacht dat we ook maakten kunnen samenwerken in een groep. Niemand van ons op de meeste in ieder geval zijn daar niet veropgelijd. Dus dat helpt heel erg. En daarmee heb ik in dat deel 2, hoe zij niet in verceeld geraakt, eigenlijk een soort van hele compacte samenvatting daarover opgenomen. Dus dat zou je met je team met je kunnen doen. Van laat ik daarbij zeggen, je hoeft het niet opten op ze. Maar ik heb het dus maar nu zeg je weer dat we kunnen al. als team ons verdiepen in de thematiek of in de groepzinamieke hoe dat in elkaar zit, zodat we ons zelf beter begrijpen. Maar bij die voorbereiding dat voorbereiding de gesprek dat moest 1 op 1 zij je niet met we. Nou wat de ik kan doen is dus toetsen of meer mensen dit herkennen, herkennen, metestanders zoeken. Dus dat kun je allemaal zelf doen en op 1 op mens ga je dat natuurlijk voorbereiden, dus je aga deert dat gesprek. Maar ik vind het wel belangrijk als het gaat open gedrag van 1 collega dat je die nooit opvalt in de groep. Dus dat bedoel ik met ook 1 op me voorbereiden en dan kun je samen afspraken wij gaan dit ook in de groep brengen. Want het lastige is als een patron zich in de groep voordoet is iedereen mee de Frantwoordelijk voor het instant houden van dat patron. Ook aan denk je die ene persoon dat is de penelies, maar dat is natuurlijk niet zo. We houden staan in stand, dus ik zeg altijd het patron die zich in de groep voordoen kun je ook alleen in de groep oplossen. Maar ik kan natuurlijk dat op 1 op mens aga deert en voorstellen en ik kan een heel interessant gesprek. Ja, ja. En alles wat jij jullie zegt kan je als team lid doen, maar ook als team coach. Zeker. Ja, je kunt team als team coach kun je natuurlijk deze opdracht uitzetten. Wel natuurlijk contacteerd is. Ja, ja, uitaraar. Dat zit natuurlijk een heel, dat is dat is stap 1 voor team coach wat mij heeft. Het heeft glashele zetten wat je opdracht is en ook glashele zetten wat je niet gaat. Dat is niet. En dat niet. En dat niet overnemen van het team? Nee, precies. En dan geen spokesperson. Want dat is zeker ontdekend lastige gesprekken voor in teams. Natuurlijk de uitdaging, dat je in 1 op 1 gesprekken als team coach van alles te horen krijgt. Dat is bij mij meestal gelukkig aan de hand. Ik ben altijd dankbaar, want ik ben zeker van vertrouwen. Maar ik zeg altijd bij. Dan moeten ze naar dit gesprek wel kijken wat ze ervan wil je ook inbrengen in de groep. En hoe gaan we dat samen doen? Wat ik ga het niet voor je doen, maar ik wil je er wel bij helpen. Ja, nou heb je nog, want ik zie dat we zo langs de me hand naar het eind gaan. Ik wat tijd. Ja. Heb je nog een laatste misseltip, verserting of. Nou, ik zou één kwot dat we achter willen laten en dat mani, dus het vind ik wel leuk. Maar dat was voorbillend. Ja, ja, ja, dat kwalt is nog maar even als er een rosse olivant in de Kamerstaat. En je ben noemt hem niet, ben je een wederfrantwoordelijk voor het instant houden. En het laat je groeien daarvan. Ja. Dat vind ik wel een belangrijk om even achter te laten en dat mani, vies. Ja, dan ik wil hoog, want voor dat er snel gaat. Want dat is nogal wat je, wat je zegt, hè. Dat, wat je zegt, is dus, biezeweigd is mede verantwoordelijk voor wat er speelt in zo'n groep. Ja, en dat is echt een hele verfeelende bootstrap. Ja. Ja, want dat, dat betekent dus dat je misschien nu als luister zelf ook de bootstrap krijgt. Ja, maar jij bent ook verantwoordelijk. En dat is echt niet leuk. Maar het is wel de waar, ja, nou ja, de waarheid, wie ben ik, hè. Zeg dat ik de waarheid in het wacht heb. Maar gegeven is natuurlijk wel als niemand een benoemd, veruint je ook niet. Dat is het. Mijn ervaring is je huis door het te benoemen. Ja. Slingt de rosse olivant voor jou? Ja, ik ben lettergevolgens maatig mee eens, maar ik denk dat die kwot nog wel na de onderzoek en een volgend gesprek. Ja, maar dat kan, dat ben ik met je eerst. Ik gehoel hem daarin, ik boud in, ik kan natuurlijk daar nog heel veel zeggen. Maar ik vind het eigenlijk leuker omdat manifest nog niet. Dan pakken als dat mag. Dan pakken ik die de eeuwurige. Omdat hij zo mooi voor mij samenvat hoe het zit. Want wij zijn allemaal best bereid om ons uit te spreken. Daar geloof ik in en dat zie ik om me heen. En laat ik dat van je vollezen. Dus Timburg manifest. Westerkollegas. Weegt dat ik best bereid ben ben ik uit te steken als ik er zeker van ben dat jullie me stuune. Weet dat het voor mij makkelijker is te spreken als jullie stoppen je eigen verhaal te herhagen? Weet dat ik vaker eerlijk zou delen wat ik er werkelijk van vind als jullie daar oprecht naar vragen? Weet dat ik er klaar voor ben een ander geluid laten horen als ik geloof dat jullie dat niet meteen afschieten. Weet dat ik het niet erg vind ik me kwetsen om op te stellen? Als ik erop kan vertrouwen dat jullie me niet in mijn hemd laten staan. Weet dat jullie het meestuit mij halen als ik mag zeggen wat ik vind zonder mensorgertuel van maken over de consequenties. En weet dat ik weet dat is ook voor jullie het. Ah, wat mooi. Ik denk dat mensen die het heel graag nog eens zouden willen na lezen. Ja, kan dat. Ja hij staat in het boek, maar ik heb hem opgenomen in het boek en ik vond het heel eind want ik was op zoek naar een gedicht en ik kon gewoon niet iets vinden wat de laning van mijn boek dekten en toen dacht ik nou dan moet ik zelf maar iets zijn. heel mooi. Dank je wel dat je dit wilde delen en de moed hebt opgevat want ik kan het voldo dat als moed om het te delen. Ja. Ik speel me dat we het gesprek moeten gaan bij einde van want ja we zijn nog niet klaar maar het is schien is het ook het mooiste om op het hoogte punten eindigen. Ja heel erg leuk om kennis te maken met je Gita. Weet er zijn. Het gezecht bij het boek te zien wat ik verder iedereen zou willen aanbevelen en we gaan vast nog veel meer van jouw horen. Nou, daar heel veel dankbaar zijn voor jouw prachtige vragen en je verdieping ook daarin en je hele goede voorbereiden. Dus dan ik je wel verduigd. Dat is heel leuk om te doen. Nou mensen als je geïnscureerd bent door dit gesprek en je wil meer weten over teams of team coaching. Bij team change doen we heel veel opleiding voor team coaches. Je kunt onze opleidingen vinden op teamchange.nl. Dus wie weet gaan we elkaar nog live zien daar. Voor nu, fijne dag.