ADHD (deel 1)

75% of women who seek menopause care don't receive it. The lying awake at 3am, wondering what's happening to your body, ends now. Midi is virtual care built for women in perimenopause and menopause, with clinicians who specialize in women's health. Plus, it's covered by most major insurances. Getting started is easy. You can book your first visit with a clinician right away. Midlife needs Midi. Visit joinmiddi.com to book your first visit today. That's joinmiddi.com. Insurance coverage varies. You've been searching for the right foundation since forever, but now finally, you can find your match with Sephora. With so many options from the best brands, you can pick the shade, coverage, and finish that's just right for you. And don't worry, it's easy to find your match, with help from our expert beauty advisers and shade matching tools, plus free samples to take home and try. And Sephora, in store and online to find your match. It's nice that you're looking for the podcast. A podcast where I, the director of the club, are looking for a conversation with other people in terms of importance. To do so with all of them, myself and others, better to understand the world. With ADAD, you might think of someone who is busy, busy and quickly connected. And all these can be recognized, the only person with ADAD is the other one. Because what's going to happen in someone with ADAD? And where is there a lot of pressure? To better understand that, we're going to take care of the first episode of this video in the Kenmerka, Oarsaken, and following ADAD. But we also light up the positive side and the character of it. And there we're going to talk about Bianca Poje. Bianca Poje is a university student at the University of Leiden, where she does research at ADAD and the effectiveness of treatment. She has several basic protocols for younger ADAD. She is also the owner of the psychology department, where she has a lot of people with ADAD. Yes, Bianca, I'll talk about your preparation of this treatment. And then I can really talk about this treatment. Yes, where does the special interests of ADAD come from? Oh, that's a very good question. Well, I've been doing this for a long time. I think when I go to study, I go to the psychology department to find people very interesting, and why they do what they do. I know that I'm the first paper director and I go to ADAD. As I said, this is interesting. I also know people with ADAD. Very nice people. And then I thought, well, then I want to know how this is. What did you then want to write about the time of that paper, what was so remarkable or interesting? Well, I think what I like very much is that that's what is in the DSM. Our big book with all stories in it. That for me does not feel the loading. So these people are so much more than what they are there. And I notice that I'm there more and that I also think of how nice these people are. It doesn't come in good terms, right? That's right, because it's a book with stories. So there's to understand what it is. But even that's what it is. It's not exactly what I see in it, and then I get it. I want to know. So you've already put it in there. Well, yes. I'm still doing it. And you've also written different handwriting, we're going to explain one for younger people. And then I think that I was very strict in my daily life. I don't know how good it is. Well, I'm not, and I'm not. So just because I'm my head is better, and I like a lot of things. And I think that it is necessary that I have a lot of things. Yes. It's a serious matter. I just heard it came back in my story about ADIAD, because all things that go with ADIAD also come for people without ADIAD. And this is also something that you can hear. That you're very hard to plan so that you get an overview. Yes. You're trying to catch up with a good instructor. Yes, so I think if you ask other people yourself about me, that some people would say, they're not very strict. But a lot of people would also say, they're very strict. From the point of view, I think they're not very strict. Ah, interesting. Yes. And about the instructor, let's first talk about this. But at the beginning, at the beginning, the question, what is ADIAD exactly? Well, what is on paper, is it different from what I'm talking about? What is exactly in-house? So I'm starting with the book, with the DSM. With the formalities. Yes, because there we still have the diagnosis at the end. So in the DSM we have, under the diagnosis of ADIAD, two symptoms, clusters. And with that we actually do a group of symptoms. And the only group of symptoms, or the only cluster, are their future problems. For example, you have to concentrate for a long time. And then I have to say a little bit in the afternoon, if it's very fun, it's that it's to do with ADIAD better. Repetitive things, for example. Repetitive things? Yes. Repetitive things, or very monotonous things, or very long things, where you have to deal with them. Yes. So, but it can also be a conversation, what you really don't like so much. Well, it's also in a social view, that's back. Also in a social view, that's back. But also that you have the idea, that someone doesn't lie, if someone speaks to you. Or that someone else has to do something very long, that he goes away from it, for example, for a long time. And there are other things that are under the diagnosis problems. Things are often gone, things are forgotten. Well, that also has to be done with the diagnosis. I think that many people think that that has to be done with a lot. Yes, oh, that's interesting. It's going to be much more interesting. Okay, then we'll do that. We'll do that. Yes, we'll do that. Then there are other groups, symptoms, the other cluster, that has hyperactivity and impulsivity. And hyperactivity is with pressure. So, in the DSM state, for example, such a symptom, it runs around, as well as drive through a motor. Well, that's typically a kind of symptom, where you see children, maybe. Yes. If they are hyperactive, but of course they are not. No. And a lot of words. You have to talk, very drunk. You have to think about not doing that, because you have to keep that in mind. And the impulsivity side of that group is doing things without thinking about it. So by people talking and not being able to wait for you, you have to have a journey to stay on your bed. Well, that, that, that, these two together are such groups hyperactive and impulsivity. Yes. And if you have the symptoms, there are nine symptoms, and if children have six or more of the one, then the other one, then you have the diagnosis ADAD. Yes. It was supposed to be five, so if you have five of the nine. And then, hey, so there are two groups. So you can only have a couple of problems. Then they call that in the Volkswagen ADAD. Yes. You can only. Yes, that's a word you often, but that's still less often. It is official in the big book with the story, it's not something. So then we say it's ADAD, the intensive image. Yes. And then you have the hyperactive impulsive image. They have actually less problems, but they are, especially hyperactive and impulsive. Yes. They have more feelings with that brain. Exactly. Yes, yes, yes. And they come with a lot less. And then you have the combination of the two. So then you have the ADAD, the combined image. And that's actually the three forms of ADAD. Yes, as you see in the DSM. Yes, as if they lied to you. Yes. But there you also have another idea about it. Well, as if it were about what the ADAD is. The last thing is that this is what the DSM is. Well, that's also very close to the hand. So these are the things that have people with ADAD. We put the diagnosis on it. But that's the thing above. If you have it for the big iceberg and what we see above in the water, then there's a thing above the water. But there is a whole lot of what's underneath it. And what's this thing for the brain? And I think there is a lot of danger for it. So that's where you would tell more about it. Yes, of course. Yes, what is the brain exactly? Well, there are in this case three. And not everyone with ADAD has them all. But the first is the executive dysfunctives. We have executive functions problems. That is, for me, a lot of other experiences have also come for both. For autism museums, which are also, for example. Also, they are just different from the ADAD. And what are the solutions for these solutions, what are the executive functions? Well, executive functions are actually the control processes of the brain. They are so much forward in the brain, in the prefrontal quad. and. die maken doel gericht gedragmogelijk. Eigenlijk zou je kunnen zeggen, het is de manager van je brijn. En daar horen allemaal verschillende vardigheden onder. Het is voor het parapluutterm, de valt van alles onder. Waaronder aandacht. Van aandacht weten we bij ADID. Daar hebben ze mooi te mee, want daar stellen we de diagnose op. Maar één van de exekentieve functies, waarvan we ook weten dat dat echt anders is bij ADID, dan bij neurotypische mensen, is het werk geheugen. Je noemde net er altijd geheugen. We weten eigenlijk, we hebben eigenlijk het ideeën middels dat geheugen probleemen misschien wel nog meer op de voorgrond staan dan die aandachtprobleemen, maar dat ziet er meetje hetzelfde uit. Ja, je is moeilijk te underschijden. Je moeilijk in de top van die ijsberg zeg maar. Ja, precies. En al die exekentieve functies, die werken op elkaar in, dus heel moeilijk om ze uit elkaar te halen. Maar dat werken geheugen. Dat betekent eigenlijk dat je informatie die je nu nodig hebt, dat je die even in je hoofd kan houden. Ja. Dus op dekende bijvoorbeeld, dat als wij nu met elkaar praten, dan moet jij terwijl ik praten eigenlijk ook onthouden, wat ik net al zeg, of wat ik nu aan het zeggen ben. En als ik dat me bijvoorbeeld even stop met praten. Ja. Ik moet weten waar we heen gaan. Ja, ik moet op heel verschillende niveaus dingen onthouden en vasthouden in mijn werk geheugen. Ja, maar als stel dat lukt jou niet, dan zie je dat er voor mij uit als of je moeite hebt om je te concentreren op wat ik zeg. Ja, ja. Maar eigenlijk betekent dat het heel moeilijk is omdat wat je nodig hebt in je hoofd te houden. En dat zie je erp ADAD. En dat heeft dus infloed op echt van alles. Want je moet de hele tijd onthouden waar je mee bezig bent of wat je aan het bespreken bent of wat je eigenlijk zou moeten doen. Ja, en dat hebben het voor duurt nodig. De hele tijd. Ja, de hele tijd. En dat werkgezus is ontzettend belangrijk. Wat ook hoort bij die exotieven functies is inhibitie. Inhibitie betekent eigenlijk dat je een soort automatische neiging kan tegenhouden. Zag ik het omgekeerde van impulsiviteit. Zag ik dat nou goed inhibitie is. Inhouden impulsiefs iets doen, zonder in te houden. Ja. Dus het omgekeer van impulsiviteit is dus logisch. Dat mensen met ADAD daar moeite mee hebben. Maar prioriteit te stellen is bijvoorbeeld ook iets wat moeilijk is. Dat hoort ook bij exotieven functies. Wat je dus merkt bij mensen met ADAD is dat eigenlijk alle prikels die binnenkomen. Dat kunnen de sinduigelijke prikels zijn. Alles wat je ziet. Alles wat je hoort. Alles wat je voelt. Maar ook alles wat je denkt. Lijkt een hele hoge prioriteiten hebben. Ja. Als je denkt voor wat aan je mailbox in je open die hebt veel meels. En sommige hebben zo'n uitgroeptekentje. Want die is echt urgent. Die moet je echt. Dan klik je daar als eerst op. En dan een brij van iemand met ADAD heeft eigenlijk overal uitgroeptekentjes bij. Dus dat betekent dat er weer wat heel geotisch is. Eindgrond vroeg. Eindgrond vroeg van prikels die hier komt. Dus waar bestet je dan je aandacht? We gaan je je focus dan op doen. Dat is echt ontzettend moeilijk. Dus als je dan dat werk geheugen hebt, die inhibitie die moeilijk is, de aandacht die moeilijk is, dit is moeilijk. En dan doorgericht gedrag. Dus dan plannen en organiseren. Dat is echt. Ja, dat kost drie keer zo veel moeite. Het kost echt drie keer zo is ongelooflijk voor moeite. En dan heb het alleen maar voor de excutieve functies. Dat is nog maar één van die dingen onder de iceberg. De andere, die ik zelf heel belangrijk vind, is dat het brein anders gemotiveerd is. De motivatie wordt anders geregeld in het brein. Eigenlijk zou je kunnen zeggen, het brein van mensen met AD&D is eigenlijk. heeft een stuk meer moeite om gemotiveerd te raken. Met name voor saaien dingen. Ja, dus ik kan best als ik iets heel saai's met doen, wat ik best lang moet doen. Kan ik mezelf motiveren om dat toch te doen. Dat is voor een AD&D brein ontzettend moeilijk. Waar ligt dat dan aan? Dat weet's eigenlijk niet precies. Nee, dat is nog niet bekend. Nee, de weet's eigenlijk niet precies. Hoe dat nou precies zo is, we weten wel dat in het belooningsysteem in het brein dat er dus iets anders verloopt. Die bedrijding is anders, dat weten we? Dat weten we. Maar we weten eigenlijk niet wel hoe dat daar dan komt. Maar dat betekent is dat het heel moeilijk is om je eigen gedrag aan te sturen als je niet gemotiveerd bent. De gelijkertijd kunnen mensen met AD&D ook hyperfocus hebben. Dus dat ze zich enorm op iets richters, dan is het brein just heel erg emotiveerd zou je kunnen zeggen. Maar ze hebben zelf niet het knopje om van het ene brein naar het andere te gaan. Dus het gaat, die motivatie gaat veel meer in pieke en dalen dan omdat ze het zelf kunnen reguleren en sturen? Ja, en je hebt niet de afstandsbediening? Nee, die bek weet. Die beheerfijks. Dus dat ze heel erg van handigen? Ja. Dan moeten we daar ook van weten. Is dat mensen met AD&D veel, dat het veel belangrijker is om een directe belooning te hebben voor wat ze aan het doen zijn? Om gemotiveerd te zijn? Dat is niet over langere tijd, voor op afstand. Maar wat voor soort beloonien hebben het dan over? Nou, bijvoorbeeld. Ik onderdeel van mijn werk voor het les geven. Les geven is heel direct beloonend. Dus ik doe het, en ik heb meteen als het goed is. De vrede blij is studenten die het interessant vinden. Ja. En dat krijg ik meteen terug. Wat ik ook moet doen is artikeleschrijven. Dat is heel veel werk. En dan moet ik heel lang type achter mijn computer. Dat is typisch zo iets waarvan de belooning pas over een hele lange tijd is. Van pas als het helemaal af is. En het is de wereld in. En ik kan het vertellen aan mensen. Nou, dan is het pas beloonend. Maar toch lukt het mij wel om dat zij artikel te type. Gewoon omdat ik iets in de lang op de lange termijn belangrijk vind. Ja, ik kan dat in je hoofd houden. Ja. Die belooning op langere termijn. Ja, en ik kan hem voelen ook. Dus het draait mij ook. Maar voor mensen met AD&D is dat veel minder. Die voelen eigenlijk niet zo de waarde van de belooning op die langere termijn. Dus het is veel belangrijker dat het nu interessant is of nu leuk of dat nu iemand zei je dat doe je goed. Of laten ze zien, super. Ja. Dus dat hoort ook een beetje bij die motivatie. En zo zit het leven natuurlijk op dit moment vaak niet in elkaar. Dat je meteen die directe belooning hebt. Dus dat maakt het wel moeilijk om in deze maatschappij te functioneren. Waarin we vaak een raadortje zijn in een groter proces in plaats van, ja, misschien decennia geleden, waarin je vaak er iets deed, waar je direct resultaatswag van je eigen werk. Ja, ja, dat is zo. Ja, en wat je ook ziet is dat op het moment dat dat brijn wel gemotiveerd is, dat ook meteen die extracutieve functies veel beter zijn. Ja, dan gaat alles een keer meer in werking. Alles lukt beter. Dus dit is ook waarom als voor mensen met AD&D zelf, maar ook voor hun omgeving, heel moeilijk is om in te schatten wat je nou van iemand kan verwachten. Ja. En dit is wel een inconsistent. Ja, dus je hebt op de basischool die zeggen dan al, ja, er zit zoveel in, maar het komt er niet uit. Of ouders zeggen, he, gisteren lukt het je wel om gewoon je schoenen aan te doen en op tijd bij de deur te staan, waarom lukt het nou vandaag niet. En dan mensen zelf ook. Die denken nou, ik weet dat ik dit kan. Waarom lukt het mannel niet? Ja, ja. Dus ongelofelijk is het hier en voor hun, voor de omgeving, en als je dan niet weet dat dat, dat de ernstodanige is dat we AD&D kunnen noemen, dan is dat heel slecht voor jezelf vertrouwen. Je weet dus nooit hoe je dat brijn aan krijgt en hoe je iets voor elkaar krijgt. Nee. Oké, dus dat is het gedeelte motivatie eigenlijk. Wat anders is geregeld in een brijn waar iemand met AD&D is. Is dat het zo zijn we er dan? Er is er nog geen. Maar oké, nou. Tijdverwerking. Dus het brijn, ik heb het steeds over het brijn van mensen met AD&D. Dat komt omdat ik het proberen om het een beetje los te trekken van het mens. Dat kan natuurlijk eigenlijk niet. Het brijn is ook het mens. Maar dat doet het anders. Dus de tijd wordt anders verwerkt of lijkt anders verwerkt, worden in het brijn van iemand met AD&D. Dus dat betekent dat het heel moeilijk is om tijd in te schatten. Als ik tegen jou zeg van, hé, je hebt 10 minuten om deze taak af te maken. Dan kan je een beetje aanvoelen hoe lang 10 minuten ongeveer is. Maar dat is voor iemand met AD&D veel moeilijker. Dus dat betekent dat ze soms het gevoel hebben. Als je zeg, je hebt 10 minuten hiervoor, dan moet ik echt super snel nu aan de slag gaan. Maar dan misschien wel allemaal fouten gaan maken, omdat ze zo hard aan het werk zijn. Nou, dat ze het niet meer nauwkeurig kunnen doen. Maar het kan ook juist het omgekeerde beteken. Dat ze denken ook 10 minuten, dan heb ik nog alle tijd. O, dan ga ik nog even hier iets anders doen. En dan raak ze afgeleid. En dan krijg ze dus die taakvervolgens niet voor elkaar. Hij kwam ze in een stijt te kort. Dus ze ook wel een belangrijke ondertieelder. Dat gedeelte ken ik wel een beetje. Dat ik ben altijd veel te positief over wat ik nog bijvoorbeeld binnen een uur kan doen. Ja, dan kan ik nog wel even doen. En dan kan ik misschien drie van die vijf taakken die ik al bedacht voor mezelf kan ik dan uiteindelijk doen. En dan moet ik aan het einde als nog haast. Ja, precies, ja, precies. Het komt meestal wel goed, maar het gaat er niet in. Nee, dat klinkt zo lang. Maar dat is zo. Ja, en dat is ergens kan. Dat is heel optimistisch. Ja, ik kan nog van alles doen. Ja. Maar ja, dat komt dat heel onhandige uit, eigenlijk. Ja, ja. Ja, ja, ja. Uit eindelijk zet je jezelf alleen maar om dit rug. Ja, ja. Maar ja, je wil gewoon veel doen in een korte tijd. Ja, ja. Dus doe het dan nog maar goed. Oké, dus dat is dat. Dat stukt je tijdsbeleving om maar zo te zeggen. Ja, ja. Dus er zijn drie onderliggende meegenes, maar die te maken hebben met. Ja, de ouding eigenlijk van die ADID. Ja. En hoe vaak komt het nou voor op dit moment? De stornis ADID. Ja, de stornis. Ongeveer 3 tot 5 procent van de bevolking. Oké, ja. En wanneer spreek je echt van een stornis? Dus wanneer krijg je die ignose? Want ik denk dat veel mensen denken, die dingen komen wel bekend voor, van een aantal daarvan. Ja. We hebben het er al over gehad dat je een aantal van die symptomen moet hebben van het lijsje. Ja. Maar heb je dan ook meteen een stornis? Nee, dan heb je niet meteen een stornis. Ja, nee, dat klopt. En het is inderdaad zo dat waarschijnlijk de meeste mensen die dit horen, bij bijna alles wat ik om schrijf, denk ik, o, dat heb ik ook wel eens. Ja. Het is terwijl de Ernst bij ADID echt echt groter is. Dus, zoals je zo hem moet er worden voldaan aan de hoeveel. Veel heidssymptome, dus bij volwassenen vijf van of wel aandacht of hyperactieftijd, hun positieftijd of allebei bij kinderen zes, daarnaast moet er ook echt last van zijn. Dat is een hele belangrijke. Het is een hele belangrijke, dus wat we dan als politiegelooge leidend terugkomen, dan moet echt leidend terug zijn, op twee of meer domijnen. Dus dan bedoelen we school, binnen de familie, in sociale relaties, bij sporten. Dus ze kunnen natuurlijk heel bovlakken zijn waar je er last van kan hebben, dus ze moet echt bij twee of meer zijn. Ja, dus als je er zelf geen last van hebt, maar jij kent je zelf wel als persoon in deze symptomen, heb je het nog niet per se. Als je goed functioneert. Nou, nog niet per se, maar stel dat je omgeving er wel zo de aaniglast van hebt, dat je heel veel grusies hebt of geen vrienden er aan overhoudt. Dan zou je kunnen zeggen, je hebt er zelf misschien geen last van, maar misschien kom je er dan toch nog aan. Ja, precies, ongeveer. Dat is echt leidend struk van bijzof. - Dat kan ook. Ja. - Dat kan ook. En uiteindelijk wordt dat ook, wordt dat ook jouw leidendstruk. - Ja. [Muziek] Hallo, ik ben Monica Reinagle, host van de Nutrition-Diva Podcast. Summer is hier, en met het, de hart en stikje weather. Een moring, werkt in de gardien, of misschien aan de golfcourse, kan je meer rappelen dan je realise, en plain water is dus niet de belangrijkste om de bal in te verhuizen. Dat is waar liquid IV komt in. Its science-backed formula is clinically proven to hydrate faster than water alone. Whether you're exercising, playing outside, or simply surviving a summer heatwave, it's an easy way to stay hydrated. Shop [email protected]. Liquid IV. Hydration that goes wherever life takes you. Ja, en op dit moment staat er ook nog in de DSM. Dat je die symptomen voor je 12 de jaar al gehad moet hebben. Dat betekent dat het ook helemaal wordt nagevraagd, dat ze die ergenozen wordt gesteld. Je wil echt heel graag ook weten hoe het in de kindertijd was. En toen moet je er ook al last van gehad hebben. Ja, want je kan het niet later in je leven krijgen. Nou, daar is discussie over. Oh ja? Ja, dat is wel het is ongelooflijk interessant. Maar daar zijn de grote experts nog niet helemaal uit. Dus er blijkt een goed mensen te zijn, die in de volwassenheid pas de symptomen krijgen en de vragen, of ze ze echt dan pas krijgen, of dat die symptomen er de heet uit al waren. Maar dat is gewoon. Dat is nog niet hadden gemanifesteerd. Ja, of ze zo daarnig intelligent waren, of vindingsrijk. Mensen betalen hier deze nog van het algemeen heel vindingsrijk. Dat ze daar allemaal oplossingen voor hebben kunnen vinden en een heel eind zijn gekomen. Maar dan op geen met in de volwassenheid toch zo'n moment komt dat dat niet meer lukt. Nee. En ja, dan heb je er daarvoor geen last van gehad en je omgeving ook niet. Maar dan was het er eigenlijk wel al. Alleen heb je het heel mooi opgelost. Ja, die onderliggende meegenismen die waren er al wel. Ja. Ja. Ja, wat doet dit? Dat is wel gedeeldelijk ervelijk, toch? Het is wel gedeeldelijk ervelijk. Het komt ook voor in families met autisme. Dus kan ook zijn dat er een opa-autisme had en een ouder wel symptomen van AAD had maar niet zo daarnig dat er ook een diagnose was. En dan vervolgens kinderen AAD hebben, andersom kan er ook, die twee hebben wel iets met elkaar te maken daarin. Ja. Maar ik moet nog even terugkomen op de diagnose ook. Ja. Want die symptomen moeten er ook nog langere tijd achter elkaar zijn. Dus ze moeten te minsten er zes maanden zijn en ze moeten niet ver klaard worden door een andere stornis. En dat kan ook heel goed. Want ze zijn een hele hoop stornissen waarbij je moeite hebt om je te concentreren. Het is trauma, depressie, burn out. Oh, mooie burn out. Of stresoren in je omgeving, ouders die in schijding liggen. Ja, vaak als je die dingen dan zou weghalen, of die storn is, of je er stelt, dan kunnen deze symptomen die lijken op de ADAD-symptomen ook gewoon verdwijnen. En dan kan je deze diagnose niet stellen. Dus het moet echt los van de andere stornissen zijn. Of erbij. Ja, kunnen ze ook tegelijk bestellen. Ze kunnen ook tot uitzien komen omdat iemand al lang het tijd woordstelt met ADAD. Precies, precies. Dat misschien nog niet gediegnossiseerd is. Ja. Want op wat voor de momenten komt die ADAD-nou vaak aan het licht? Ja. Wat soorten momenten in het leven krijgen mensen nou last van die symptomen? Nou, een gedeelte van de mensen met ADAD heeft dat al op de basischool. Zodanig last, dat mensen naar een psycholoog gaan voor een diagnose. Zoveel weten wat er aan de hand is. Veel vaak zijn dat de kinderen die ook hyperactief en impulsief zijn. Want daar hebben je feesters het meeste last van in de last van. Ja, dat is ook het meest duidelijk sichtbaar natuurlijk. Ja, dat is veel meer sichtbaar en vaak zijn de drommers die toch wel uiteindelijk meelijken te komen. Daar heeft niemand last van, die hobbelen wel een beetje mee met de groep. Nou, die vallen het minste op en die krijgen het minstvaak nog de diagnose op de basischool. Waar hebben die dan toch als je terugkijkt op de basischool al last van? Waar is je wel al last van? Je drommers, ja. Nou, dat is informatie-missen op school of dat mooi ze hebben met vrienden maken, omdat ze daarin ook veel informatie-missen of op een ander tempo, nadenken of bewegen of met andere dingen bezig zijn dan mensen zonder AD&D. Ja, maar ja, dan is het meer hun eigen dromerigheid, dat ze denken ook zo, toch vooral uit het raam te kijken, dan dat je zegt van de liefde van alles mis. Tenzij het ook al zo danig is dat ze niet meer mee komen met de stof. Nee, precies. Dan wordt het weer externe zichtbaar. Dan wordt het weer zichtbaar. Maar meestal is het in het kind zelf dat die dingen gebeuren, waardoor ze een beetje gaan achterlopen, de drommers of net niet helemaal mee kunnen komen op socialgebied. Ja. Dus dat is bij de basischool kindertijds? Ja, of dat ze bijvoorbeeld bij het, wat je vaak ziet is dat het ochtendgietueel thuis, maar ook het avondgietueel met naar bed gaan, dat dat het dingen zijn die ingewikkeld kunnen zijn. Dus als iemand heel erg dromerig is, dan moet de ouders dus duizend keer zeggen, gaan nou je schoon aan, dan gaan nou je dan de poetsen, heb je boodrommel op. En dan kan het ouders dus wel opvallen dat iemand dromerig is en daardoor niet mee komt in de ochtend. Ja, niet dat vooruit te branden is. Nee. Nee. Dus dat is echt de kindertijd? Ja. En zijn er nog andere momenten in de levensloop, zeg maar, waarop het gaat opvallen misschien? Ja, nou en of er komt, er is een hele groep die op de middelbare school juist heel zichtbaar wordt. Vaak zijn dat dan de dromerige type's, die op de middelbare school toch gaan achterlopen op school, merken dat ze de stof niet kunnen bijbenen. En vervolgens is er eigenlijk normaal een mensen verder ontwikkelen. Ieder moment dat er extra dingen bij komen in het leven is weer een moment dat ADAD kan gaan opvallen. Dus het kan zijn dat iemand ook de middelbare school goed door komt, ook wel heeft die ADAD maar op moment dat ze gaan studeren, dan wordt er eigenlijk een nog groter berop gedaan op die executieve functies, want hoe ouder je wordt, hoe meer je zelf moet plannen en organiseren in het leven. Tot een middelbare school is die structuur nog wel aardig aangebracht over het algemeen? Ja, maar wel veel minder dan op de basischool? Ja, precies. Dus dat kan al een strijko blok zijn, maar als je dan zal gaan studeren, dan valt er nog meer van die structuur weg. Ja. Hier moet er dus steeds meer ook op je eigen motivatie doen, nou dat is dus precies een probleem. Nou ja, en vervolgens zou je zelfs die studie nog door kunnen komen, maar bijvoorbeeld, nou ja, dan ga je ook op jezelf wonen, moet je nog meer zelf organiseren, is ook wel behoorlijk pittig. Dan kan het ook nog zijn dat je op het moment dat je pas kinderen krijgt, nou moet je nog meer executieve functies hebben, want dan moet je dus het leven voor jezelf in je hele gezin zien te organiseeren. En zeer het? Noot die tas. Precies, dus. Ja, dus eigenlijk gaan de weg die hele levensloop, kan het nog boven tafel komen, alleen vaak zie je dat op het moment dat er ineens een hele berg extra executieve functies en motivatie nodig zijn. Ja, ja. De soorten omstandigheden die steeds meer gaan vragen, worden eigenlijk, ja, dat onderliggende meegenismen wat niet altijd helemaal werkt, wordt blootgelegd. Ja. En daardoor komen die, ja, worden die symptomen ook erger. Ja. Hoe verschil ADAD in de kindertijd zijn opzichte van de volwassenheid? Nou, de symptomen van ADAD die veranderaagd mee van de kindertijd naar volwassenheid. Wat je ziet is dat de aandachtsproblemen eigenlijk gelijk blijven, maar dat de symptomen van hyperactiviteit en impulsiviteit, zoals ze in de DSM staan, moet ik erbij zeggen, dat die afnemen. Dus wat ik net zei van rent rond als of aangedreven door motor, ja, dat is niet passend bij de volwassenheid. Ook als had je dat bij een jonget van 6 nog best voor je zien, in de volwassenheid zie je dat niet meer. Nee, vaak. Nee, niet in die vorm, wel in een andere vorm. Nou, wat je heel erg hoort van mensen met ADAD is dat de onrust, die eerst leifelijk was en heel zichtbaar was, dat hij nu in hun hoofd zit. Dus dat breineren nog steeds rond als of aangedreven door een motor, alleen dat is niet meer zichtbaar aan de buitenkant. En ik vind er daar door voldoen mensen af en toe niet meer aan de diagnosen of vissiel tegen de tijd als ze in de volwassenheid zijn gekomen. Daar komen ze er gewoon niet meer aan. Zoals het in de DSM staat. Zo eigenlijk wordt er steeds meer achterkomen dat het een storn is, is die heel vaak niet weggaat. Nee. Dus van de kinderen met ADAD voldoet in de volwassenheid nog 70 procent echt aan de diagnosen. Maar de andere dertig daarvan weten we eigenlijk wel dat die onrust in het hoofd en het geoutische gevoel en al die brekkels dat dat nog wel blijft. En dat ze daar ook last van blijven houden. Ja, ja. En dat je er misschien wel in je volwassenheid beter meeleert omgaan of er misschien een manier voor hebt gevonden. Maar ja, dat is onrustige. Dat aangetreven door motor, zeg maar. Ja, dat is ja. Dat is wel blijft. Ja, en de context maakt er ook enorm uit. Dus als jij thuis in een hele gestruktureerd omgeving opgroeid, omdat je ouders heel gestruktureerd zijn of je had leerkrachten die dat heel erg waren, dan komt die ADAD ook minder tot uiting. Dus op het moment dat jij ook als volwassenperson met ADAD een partner kiest, die heel geordende gestruktureerd is, dan zou het kunnen dat je er daar helemaal niet te heel veel van merkt. En op het moment dat je een partner ook, nou ja, lekker drukken geotisch is, dan zou het kunnen dat je veel meer merkt van je ADAD heeft er veel meer tegenaan loopt. De context is ook heel erg belangrijk daarbij. Ja. En is er een verschil tussen mannen en vrouwen, vaak hoor je dat het bij vrouwen later aan het licht komt, maar ook dat het zich anders manifesteert? Hoe zit dat? Ja, er is een verschil tussen mannen en vrouwen. Nou ja, het geld is natuurlijk voor alles wat ik zeg, maar ik over generaliseer natuurlijk, want ieder persoon met ADAD is anders. Maar als je over het algemeen kijkt naar mannen en vrouwen met ADAD, dan zie je dat mannen met ADAD, vaker in ieder geval in de kindertijd dat hier per actieve, impulsieve gedrag laten zien, dan vrouwen. Dus vrouwen hebben vaker dat aandachtgestoorde subtype of inattenten beeld. Dus die vallen vaak minder op de basischool, die krijgen dus ook minder vaak de diagnosen op de basischool dan jongens. Daarnaast is het zo dat mensen met ADAD vaak komen bij de problemen ontwikkelen, dus de storenissen die ermee samen gaan, of ervan uit ontwikkelen, soms ook. En dan zie je dat bij jongens dat vaak meer de externaliseren de storenissen zijn, zoals gedragsproblemen of agressie, verslaafing, terwijl bij de meisjes het vaak meer de internaliseren, de problemen zijn, dus faal angst, sociale angst, depressie. Dus daarin verschillen zij ook van elkaar, ja. En betekent dat ze ook dat het bij vrouwen later aan het licht komt, en hebben ze dan ook al andere manieren ontwikkeld om met die ADAD om te gaan. Nou vaak komt dat veel later aan het licht dan bij jongens. Ik wil dit dus ook het verschil tussen de ADD, de alleen de inattentieve problemen, en als je ook hier per actieve in impulsief bent, maar dat is dus ook bij meisjes zo. Dat er daardoor later gaat het licht komt, en wat zei je daarna? Ja, of ze dan een beter, of ze al meneer hebben ontwikkeld om daarmee om te gaan, dat voeg ik ja. Nou dat zou wel kunnen. Bij meisjes zie je vaker een soort hele perfectionistische kopingstijl, dus dat ze zo daarnig geautisch voelen, dat ze heel erg hun best gaan doen om de orde en overzicht te houden, maar zich daarbij ook in details kunnen verliezen. Dus de meisjes die ik zie in de praktijk bijvoorbeeld, die kunnen dan prachtige huiswerk schema's hebben bedacht en dat met allerlei kleurtjes en mooi, het ziet er dan helemaal perfect uit, maar het zijn zo'n eindeloos mee bezig geweest in plaats van dat ze hun huiswerk gaan maken. Dus vlieg je dan in het middel in plaats van? Ja precies, het is heel erg naar het doel. Het is grappig, want perfectionisme voelt niet als iets wat bij ADAD hoort en het klopt er niet bij, maar het is wel een manier om er mee om te gaan. Ik probeer al die taakjes heel krampachtig straks vast te houden, zodat ik niet de hele boel uit mijn hand vliegd zeg maar. En dat zie je vaker bij meisjes dan bij jongens. Ja, ja. Ja, men dan noem je meteen al iets wat je in eerste instantie niet verwacht bij ADAD, perfectionisme. Er zijn er nog andere kenmerken die vaker tegenkomt bij mensen met ADAD die niet op het lijstje staan, zeg maar, van de ADAD criteria. Ja, in de DSM. Ja, nou zeker, één van de dingen die ik enorm mis in de DSM en meerdere mensen met mij is de emotie regulatie. Het wordt steeds duidelijker en steeds bekender dat mensen met ADAD echt veel meer moeite hebben om hun emoties te reguleren. Ze reageren met veel meer emoties op breakels, maar dat kan ook heel plotseling gaan, dus het is alsof er een soort emotie knop in hun berein zit. En dat kan ineens om slaan, en dat betekent dus ook dat zeker bij volwassenen met ADAD, dat je bij mensen die enorm over breakelt zijn met ADAD, dat dat er van de buitenkant geïriteerd of boze guit kan zien. Om dat eigenlijk, je zou kunnen zeggen, het leven omdat we met zo veel is, dat ze in een soort nosigeheid belanden, in een soort boze geheid. Dat is eigenlijk gewoon het allemaal te veel. Ja, die MR zit als het daar gewoon te voel. Ja, alles wat dan nog binnenkomt, dat is dan de druppel. Ja, en het kan dus een heel klein iets zijn voor iemand die daarbij is dat je denkt, "Hé, maakt dit nou dat die knop ineens omvliegt?" Dat lijkt dan onredelijk, er is misschien ook onredelijk, maar dat doet dat brijndus, er is ook over die knop geen controle. Nee, maar dat is natuurlijk wel iets aan vooraf gegaan dat dat zich heeft opgebouwd, maar dat was voor anderen niet zichtbaar, waardoor ik die omslag heel plotseling lijkt. Ja, ja, zo is het. Ja, zo is het. Dat heeft natuurlijk ook wel effect op relaties lijkt. Nou, ja, dat kan dus echt heel lastig zijn voor de omgeving. Oké, dus die emotieregelatie is nog iets wat jij mist in het lijstje, en misschien nog andere dingen bij mensen met ADAD. Nou, wat waar ook nog helemaal niet zo veel aandacht naar toe gaat, maar waar ook nog niet heel veel over bekend is, is iets wat de positief illusory bias heit. Heb je eigenlijk serieus nog nooit van gehoord? Nee, dat is wel heel interessant hoor. Het is namelijk zo dat mensen met namen kinderen met ADAD, maar ook voorbij volwassenen komt dat voor dat die zich zelf kunnen overschatten. En we weten eigenlijk niet waarom dat zo is. Het is niet zo dat mensen met ADAD denken dat ze dingen beter doen dan andere mensen, maar ze denken dat ze dingen net zo goed doen als andere mensen. Terwijl dat fijnlijk vaak niet zo is, nou ja, ik zeg vaak, dat klopt niet, maar als ze op het moment dat ik jou een taak geef, bijvoorbeeld een werkgehoge taak, en jij bent neurotypisch, jij hebt geen ADAD, iemand met ADAD doet ook die werkgehoge taak, dan is er een hele goede kans dat hij die taak minder goed doet. En als je dan achteraf vraagt, wat heb je die taak gedaan? Hoe denk je? Dan denk ik een met ADAD dat je net zo goed heeft gedaan als iemand zonder ADAD, en dat is dus eigenlijk een zelf overschatting. En dat is best lastig, want dat betekent dus dat mensen met ADAD soms niet zo goed door hebben dat iets niet goed gaat. Dat is nog niet op niveau is, bijvoorbeeld. Bijvoorbeeld? Ja, en bebalde taak. Ja, ja. En dat is best wel ingewikkeld. Ja. En ook niet leuk. Nee. Maar dat betekent dat soms, dus dat jij denkt als je ADAD hebt iets gaan, ik denk nou, dit ging prima toch. En dat je dan ineens toch te horen krijgt dat niet zo waarschijnlijk? Ja, dat je dan die feedback krijgt waar je helemaal niet op wat gereken. Nee, dat is ook ontzettend frustreerd en vervelend en verdrietig ook soms. En als je dat dan ook vaak te horen krijgt waar je het niet verwacht heeft dat dan ook weer invloed op iemand met ADAD, dat je daardoor onzeker kan worden, kan ik dan nog wel vertrouwen op mijn eigen beoordeingsvermogen van hoe ik het doe? Nou, dat klopt ook. Ja, dat klopt. En dat is ook het vrouwen van dat brijn. Ze hebben zelf heel weinig controle over wanneer dat brijn optimaal presteert in wanneer niet. En als je dan ook nog niet helemaal aanvoert of je dat nou hebt gedaan of niet, dan wordt je dus heel onzeker van. En dat kan ook heel erg op jezelf vertrouwen werken. Je ziet ook dat normatemens met ADAD ouder worden. Dat er een groot gekant is op een negatief zelfbeeld daarbij, want hoe moet je nog op jezelf rekenen? Als dingen misgaan de hele tijd, zowel jij wel de hele tijd echt je best doet, want daar zit het hem niet in. We zijn natuurlijk al meer negatieve boodschappen gekregen, negatieve feedback. De dingen zijn mislukte het terwijl ze wel ontzettend hun best deden. Dus dat gaat opgeven met natuurlijk wel knagen aan jezelf vertrouwen en naar jezelfbeeld. En mensen denken misschien ook dat je niet genoeg je best doet, te wel daar zit het hem niet in. En dat is zo laag. Zo ziet het er soms uit. Dus als ik zeg dat brijn is niet zo gemotiveerd, dan bedoel ik niet, het mens is niet gemotiveerd. Alleen tegelijkertijd ziet het er soms wel zo uit. Dus dat brijn gaat niet aan. Nou dat kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat je te laat komt op een afspraak. Nou voor de gene die daar op jou zit te wachten, maakt dat misschien een ongemotiveerde indruk. En jouw brijn was misschien ook ongemotiveerd, maar vaak zie je dat het mens heel graag op tijd wil bekomen. Maar het koest jouw tinkers zou zo moeite als een iemand met een neurotypisch brijn is, met een brijn zonder AD&D. Ja, ja. En het is volledig bij de meest maandertjes. Je kunt je eerst een foto's zien. the clinician right away. Midlife needs MIDI. Visit join MIDI.com to book your first visit today. That's join M-I-D-I dot com insurance coverage varies check with your plan for coverage. Car crashes injure over a million of us every year because we're human. For over a decade we must have been building a driver that's safer. Statistically 10 times safer in the cities we serve. Not because humans aren't enough. But because they're everything based on over a 94% reduction in serious injury or worse crash rates. Learn more at Waymo dot com. In all these AD&D symptoms we have also followed in the daily life. Maybe also for people in the environment. What are those feelings? What do we have about school work, friends, loved financials? Yes, they are very independent. If you think that these executive functions are motivated, it's difficult for time to work. There are a lot of emotions. Sometimes it's difficult to understand what you're doing and maybe not doing well or not doing well. Of course there are a lot of consequences. Maybe the most clear school. You have to have your head there, you have to make your home possible to work. What you can see is that people with AD&D are often busy. They often have teachers, then other children in class have taken over the whole area. They also have teachers, then they can actually do so. That's true, because they don't want to do anything with their capacity or their intelligence. But they're just going to keep that up until the limit. Even if you don't have the classroom, it's true. You also see people with AD&D often on a lower school level that they could actually do. You see that they often go from school to school. It's also difficult to find a place where they could actually do so. The system also has to sit down and listen to it. It's also like it. It's not really made for a brain that gives more degrees. No, it's all a bit more fun, it's practically exciting. I think it's very frustrating. If I see my clients with AD&D, then suddenly, that's on school because they're also so lazy. They're not the things that are fun for an AD&D brain. And then I think we have very creative people with a lot of hope for them. They're very excited and inspired. But those things don't give us any help. Or they're not going to do it or they're not going to do it or they're going to do it. But not at the school level, not at the middle school. So they mean that you're going to sit in the things that don't let you go. It's really cool. And we're going to have an AD&D and we're also going to have an AD&D. They also have a lot of positive qualities. When I was a colleague, we were at the UFA and when I started working, I noticed that it was a student with AD&D. The most fun questions and the most creative solutions. But there's not always room for them. No, that's not what you get at the middle school. Exactly. That's not where you study. No, no, that's not what you get at the middle school. The school or the school? Yes. Also work, financial, can also be developed. The money to give is very direct-loving. It's very common to buy new ones. And that's exactly what an AD&D is going to be very nice to have a direct-loving. If you want to have a direct-loving, you need to have a direct-loving. So you can make a lot of money in order to have a direct-loving. You need to have a direct-loving. That's what you need to be very nice to have a direct-loving. That's what you need to have a direct-loving. It's very common to have a direct-loving. No, that's right. No, that's right. No, that's right. Yes, what you just said, I think people with AADD are happy. I think people with AADD are happy. de dingen die ik heel leuk vind, is dat mensen met AD&D een heel creatief brein hebben. Ja, juist, denk ik, omdat ze zo associatief zijn en hun gedachte alle kanten opgaan, belanden ze ook op plekken waar neurotiepies mensen niet belanden, dus dat betekent dat ze vaak net met een inzicht komen of een hoek komen die als neurotiepies persoon niet had zien had. Ja, maar niemand nog aan het gedacht. Ja, en misschien wel waarbij in eerste instantie denkt, hoe heeft dat er nou iets mee te maken? Maar als er iets langer over nading, denk je, ja, ja, dat is het. Ja, en dat betekent dus ook dat deze mensen, nou ja, wat je ook vaak z'n zin dat ze heel gedreven zijn, een veel onderneming zin hebben, nou ja, je kan natuurlijk heel mooi, nieuwe dingen bedenken waar je een onderneming op kan bouwen. Ja, dus wat je ook durf voor nodig en ja, misschien moet je ook een heel klein beetje impulsief zijn of minder geremd zijn om ondernemer te zijn om iets te doen wat nog niemand's heeft gedaan. Ja, de klopt. Je moet iets te bedenken wat nog niemand ooit heeft bedacht. Ja, ja, en daarvoor te durven gaan. Nou, dat is ook wel iets wat erbij hoort. En ergens zou je kunnen zeggen van dat je zelf overschat komt daarin dan eigenlijk wel tegen goede, want dat betekent dat je het ook gaat doen. Nou ja, ik vind het ook heel leuk dat het vaak hele ondernemende mensen zijn, ook actieve mensen. Misschien niet altijd, want op het moment dat het brijn op is gegaan dan is er een vermoeidheid, maar op het moment dat je mensen ziet in goede stemming zeg maar, dan binnen iets wat ze leuk vinden en wat ze belangrijk vinden, dan knallen ze ook en ze ervoor. Ja, dat vind ik ook heel leuk. Nou, ik noem de net al eerlijkheid en daarmee ook authenticiteit van ja, op het moment dat je heel impulsief bent, is het ook moeilijk om dingen verborgen te houden over jezelf. Dus wat ik het vaak heel leuk vind is dat het hele open mensen zijn. Ja. Die veel van zichzelf laten zien. Nee, geen dubbelagenda of dat je tussen de regeltjes door moet lezen, dat ja, wat je net als hij wordt, je sees, wat je ket. Ja, dat is heel prettig en heel veilig. Dat is heel veilig, ja dat klopt, dat is heel veilig en ik vind zelf ook die rechtheid en hele prettige eigenschap. Dus niet met allemaal woorden en allerlei boodschapen die verstopt zijn ergens, maar gewoon het wordt meteen op tafel gelegd en dan kan je er ook wat mee. Ja, dat vind ik zelf hele prettig, eigenlijk. Ja, ja. Ja, en antisjasmen moet ik er ook wel bij zeggen. En de antisjasmen en de gedrevenheid samen denk dat die, nou ja, eigenlijk iedere groep mee kunnen trekken, zeg maar. Dat is juist heel motiveren voor de mensen om hen heen. Hoe zijn mensen met ADAD in een Leiderschapspositie? Oh, er vind ik heel ingewikkeld om te zeggen. Daar moet ik mijn voorstelling van maken. Dat is niet echt evidence-based, wat ik daar dan over vertel, maar ik denk antisjasmerend, maar ook een tickey geautisch. Ja. Dus maar ik denk eigenlijk al deze dingen, antisjasmerend, creatief, motiverend. Ja, ik denk dat je dat allemaal wel dan terug zou zien, ja, maar dat is ook fijne als daar iemand na zit, die avond toe zeggen van een ooit wacht, maar de stond nog is anders op dag en daar hebben we het ook vergeven om te hebben. Ja, want iemand je avond toe even terugtrekt. Ja, ja. En die avond toe evenjes de structuur erbij pakt in de organisatie. Ja, nou nog. Je luisterde naar het eerstige deelte van het twee luik over ADAD. In deel twee gaat de Bianke en ik verder over hoe de diagnose ADAD wordt vastgesteld. Ook gaan we in op wat je zelf kunt doen om om te gaan met je ADAD en hoe je omgeving je hierbij kan helpen. Kun je niet wachtig tot deel twee, dan kun je op de botcaspsiegeloogclub.nl luisteren naar een rolderspel tussen het erappuut en haar klient. Daarin zijn samen, Bianke en ik dus, planningsvaardigheden oefenen. Als je wil, kun je zelf ook meedoen met deze oefening. Hallo, ik ben Monica Rijnegel, host van de Nutrition-Diva Podcast. Sommers hier en met het 'The Hot and Sticky Weather'. A morning working in the garden, of maybe on the golf course, can leave you more depleted than you realise. En plain water isn't always the most efficient way to restore the balance. That's where liquid IV comes in. It's science-backed formula is clinically proven to hydrate faster than water alone. Shop now at liquidiv.com. Liquid IV. It's time to set your sights on higher peaks to scale, deeper rivers to cross and greater dreams to pursue. It's time to embrace the impossible, with defender. Built with legendary capability and tested on some of the most difficult terrain, defender defines tough luxury. From the sleek two-door defender 90 to the purposeful defender 110 to the defender 130 with seating for up to 8, there's endless potential ahead. Explore the full defender lineup at Land RoverUSA.com.