Aäron Fabrice de Kisangani

Teg luisteren, goed dat je erbijkoopt hier in Oostende want het is koud vandaag, het is ook al donker. De nordsee is bijna niet meer te zien, behalve enkele lichtjes aan de verhorizond. Er is vast nog wel veel meer te zien waar ik zelf niet het oog voor heb, maar mijn gast van vandaag wel. Voor mij is de zee in Django, vol welte die een zeesavontuurlijke weet nooit wat jij vindt, hoe weet het nooit. Voor Aaron Fabrice de Kiesanghane is de nordsee elke dag weer een schatkamer. Sinds zijn 8e dat is al 16 jaar in Tussen speert hij elke dag een vaak ook snagst het strand af op zoek naar wat de zee daar achterliet. Hij moet de bekendste strandje het er van het land zijn en hij heeft een missie. Hij streit tegen de plastic afvalberg die onze zee verstikt. In zijn dagelijks leven is hij ook nog eens rattevanger. Af en kortom Aaron Fabrice de Kiesanghane is zoals ze naam al doet vermoedend een uitzonderlijke mens. Welkom best de luisteraar bij een nieuwe oostenbonzwar. Welkom best de luisteraar bij een oostenbonzwar. Hij spreekt over app, vloed en horizon met gewin de veriklijs. Ik was een keer valenteinsnacht dat ik een date met de zee. Ik was alleen op strand. Ik dacht, ik doe gewoon een keer afvissen dus. Ik zet een stap in zo'n kellen of een zwin en een plast op strand volgens la water. En plots overal zee van kan de halpen vroeren zee watertos. Dat is toch gelukt dat ik een fotografie heb? Ja, dan zee je stief van half liter. Dag Aron. - Hallo. Welkom bij de oosten. Dat is jouw geborenstad. Ja, ik ben geboren in Oosten. Maar opgeruid en nu, dat is een oostenker. Ja, oostenker. Oh ja, 24 jaar lang. Is de zee hier anders in Oosten? Ja. - Wat is er anders? Dat is een ander soort, een ander strandhoom. Ik kan dat niet verleken met oostenker. Ik heb een heel breed strand. Hier heb je een smaars strand, waar ik ook een ander soort hoofd slahhoek. Eerst vooral je, Aron. Ik ga het toch heel leven vooral we verder gaan. Iets moet zeggen, over mag je straal een naam. En dat geeft mij ook de gelegenheid om het nog eens uit te spreken. Aron fabriees, die kies aan de gani. Dat is niet de misgebruiklijke wedstuk naam, toch. Aron van Marconti? - Nee, inderdaad. Dat is heel wat mensen die daar vragen aan mij. Mijn naam is een beetje een exotische naam. Dus mijn naam, Aron, dat is een hybrueuse naam. Maar fabriees, de kies aan de gani. Fabriees komt eigenlijk van fabriee Italiaans. En dat komt eigenlijk. Omdat de vader van mijn opa, mijn papa Skand, was eigenlijk een belg. En de moeder van mijn opa was eigenlijk een half Italiaanse, half konholezen. En dat is een fabrieesje. Dat is een verfransd en de komende fabriees. En dan de kies aan de gani is er wel eens uur verdiensten bijgekomen. En zo moet ik die naam wel heel mijn leven schrijven. Aron, je bent wat mij noemt in een strand jutter. Maar dat niet zo'n strand jutter was die normaal kennen of dat wij dit vaak zien, maar zo'n metal detector, dat is iets andere. Ja, ik ben een beetje een echte strand jutter. Ik zal eens de keer iets vertalen wat een strand jutter is. Een strand jutter is iemand. Vroeger toch waren eigenlijk mensen die arm waren. Mensen die arm waren. En die opzoekingen op het strand naar pruitbare materialen. Zaken die ze waarmee dat ze nog iets konden verdienen. Of verzaken dat ze eigenlijk voor het houdt bevrijd dat ze kon gebruiken in een nijs of zo. Maar nu, ja. We zagen al, dat is natuurlijk een moderne strand. Het is een bepaalde leven. Ik kan eigenlijk constant op zoek naar bijzondere vondsten en bij zonder verhalen op het strand. En als elke dag, toch? Elke dag. Over het dag als soms snags. En gewoon nog een beetje beschatten uit hetzelfde water uit te zien. Eigenlijk te gaan eventen. En te weten van wat het is, van waar het komt, wat is geschiedenisdrachtig. En dat is ook inderdaad. Je is niet per se waardevolle voorwerpen, maar je zoekt voorwerpen met de verhalen. Want je gaat ook van elke voorwerp, dat je vindt dat je het verhaal rekonstruerde. Ja. Of toch van de mensen die van elke voorwerpen? Meestal is dat natuurlijk in mogelijk. Ja, ik ben er van overtuigd ook dat altijd het aanspoet op het strand, alleen toch de meest te zaken. Zelfs horen, een schelp of zo. En dat is deel van de passie ook. Dat je uitzoekt van waar het komt. Want bijvoorbeeld, het gaat niet alleen over middeleeuze voorwerpen. Het is raar niet, want dat is het zonderlijk. Maar bijvoorbeeld, eventen een nikeschoen. Ja. En meeste mensen lopen daarover bij. Maar dan ga je op zoek. En hoe vind je dat? Hoe vind je dat van welke vraag dat dat komt of wie je het raar genift. Ik kan eigenlijk heel veel mensen overhanden de wereld. En ook strandjeuters. En die vinden ook betereftig de daken. En die nikeschoenen stonden wel een beetje op de. Boven aan de lijst. Ja, boven aan de lijst van kijk als je dat vindt. Heer aparteert dat. Loopt er niet voorbij, maar bekijk het in. En die nikeschoenen. Ja, eigenlijk als je overhand. wist je er op een nikeschoenen afboet, is dat wel niet normaal. Dus dat hangt van begin verder zoeken. En bij collega's in Amerika kwam het dan uit. Dat dat eigenlijk kwam van de marge Shanghai. Die in 2018 eigenlijk 75 container verloren. En weer daaront. In die container zaten er eigenlijk allerlei zuizel. En die zijn eigenlijk allemaal eigenlijk over het bord gevallen voor North Carolina. Die zijn eigenlijk beginnendrijven, richting Europa met de warmen hoofdstroom. Dan zijn hier bijna spullen we in Westeuropa. Af en toe komen ze eens mee tot in de nord. En dan spullen ze aan. En dan bekijk ik ze wat dat daarbij gekomen op zit van leven. Dat hadden organisme in die echt specifiek van open zee zijn. Open z'n jaar. Zoals voorbid in de massold. Dat is een soort die rankpotjes heeft, waarmee die planten uitwaardt. Of bijvoorbeeld een kolombuskrap. Een zoutzaam kolombuskrap die dus genoemd is naar kerstoffel kolombus. Die de wereld zijn bewaarden. Maar ook andere allerlei kleine spokreftjes. Heel fascinerend eigenlijk. Het is een beetje een eigen wereld op een stukje afvallen eigenlijk. Maar niet alleen maar nikeschoenen. Maar ook bijvoorbeeld boeien van. nord-amerika. Ik noem ze altijd boeien de boeien. Dat ze heel boeien zijn. Oem ze boeien de boeien, de boeien. Om dat eigenlijk. Die boeien zijn wel echt om van een eigenaar die dus. enlijk op kreft een vest aan de Amerikanse ooskust. En dan ga ik een kop zoek, een groep op Facebook kan ik. En ik heb een 5-10 minuten kan ik weten. Wie is de eigenaar vaak pot waar we ontdien alles. En dan neem ik contact op met de eigenaar om hun verhaal te horen. En de bedoeling is in je kom ooit van alle boeien die ik heb gevonden. Die van Amerikan komen eigenlijk een boek te maken, stories behind poes. Want dan eigenlijk de verhaal en van de eigenaars eigenlijk neer te pen. Oké. En dan wil ik daar ook nog een road trip aan te koppelen. Ik zal zien of dat gelukt. Fantastisch. Wat is dat eigenlijk begonnen? Je zou gewoon gaan de weg. Een passie worden die alke dag gestekend. Wel. Ik ging vroeger maar mijn ouders vaak naar Ireland op reis. We hingen naar de westkust, zei het westkust van Ireland. Het is daar heel mooi en we hengen veel naar het strand eigenlijk. En daarnaapte ik eigenlijk alle handen een mooie schalpen op mooiste enen van alles eigenlijk. En daar is hier eigenlijk de passiebal, de connectie met de zee, de pand met de zee. Toen ik een jaar afwacht was, heb ik eigenlijk mijn weggewonden met mijn fietsje naar het strand van waar ik wonen in ons tankerken. Hoe werezen? Oh, nog geen kilometer. En sinds dien elke dag, maar mijn fietsje na het strand. Maar de ouders wisten dat toen nog niet ook, want ik mocht nog niet zover. Maar ik deed het toch. Maar ja. En dan was het op zoek, op schat de jacht eigenlijk. Ja, op schat de jacht. Eerst wanneer dat alleen maar schalpen, maar gaan de weg eigenlijk door ginde jaren. Dan vind je ook meer, dan zie je ook meer. Dan veruim je plek ook. En zo heb ik eigenlijk dan een keer een sees daar gewoon nog iets anders zijn. En zo begin je eigenlijk ook meer te leren en dan meer te willen weten van altijd de licht op het strand. En dan ben je op te zoeken. Dan hier mensen kennen, die daar ook meer beten zijn en zo groeien daarin. En zo is die pasie, die pand maar verzeerde kaalsmaar versterkt. En nu, ja, ik kan de zeging een week messen. Dat is ja, dat zit daar in vergroeid. Dat is precies wat zeer door mij stroomt. Dat is ja, dat is zo mooi. Heb je van daar al gegeten, bijvoorbeeld? Ja, ik heb vandaag al geloofen een 5 uur op strand te zitten. En we zitten in ons stende oostroever op zoek naar alle handen zaken. Want eigenlijk, alle stranden zijn meer dan schelpen en de zandhalen. En er zijn ook archeologische mondsten die ik kan doen. Maar ook, ja. Ik ben nu de laatste tijd. Ik heb er een zot van vis resten. Vis resten? Ja, er resten wel visen. Ja. En ik weet niet, ik kan er zo fascineren. Omdat het zo is eerlijk. Het is soms heel mooi. De tijd is daar, dat je daar kan aanzienden. En ook, ja, twee. Het is een arme boeien dat dat ooit van een vis is geweest. Dat dat een alive dier was. Die zo rondzwemde. Want ik vind een vis felijker, zeer fascineren tweezen. En als je dan stuk een vent van vis zijn die al lang uitgestoren zijn. Er zijn er een suilijke noordzeegebieds. Dat vind je. Je vinds stuk een vis die niet meer besaan. Wat is schalvez bijvoorbeeld? Het komt hier niet meer voor, het is deel van een oordzee. En toch vind je dan ook? Ja, eigenlijk resten. Dus resten, die gefossilijers, alleen een fossilizeerd zijn. Ja. Die al duizenden jaar een ooit zijn. En dat is echt fascinerend. Maar ook zaken natuurlijk vis resten die honderd een jaar een ooit zijn. Het geeft ook een beetje een idee. Wat het er niet allemaal heeft rond is women natuurlijk. Want ik probeer het dan ook de identifiseren van waken vis dat er is. Maar dat is natuurlijk niet makkelijk. Maar dat zijn aan die vis resten eigenlijk. Maar dan ook natuurlijk. Dat bouwde mooi schaupen. En natuurlijk ook potmaterial. Dus potten van andere dieren. Het zijn ook heel fascinerend. Om dan te weten van waken die er dat is. Soms ga je zelfs menselijke resten winnen op staan. Dus het is wel heel poënt. Dus hier vooral een stende oostroever. Dat is vooral fascinerend daar wat hij daar niet allemaal kan vinden. En omdat het eigenlijk. Ja, je hebt daar eigenlijk aan ene kant dat je daar heel veel materiaal van het vroeger ostend is. Die daar kan aanspullen. Want het vroeger ostende ligt in zeer eigenlijk. Want zat hier het eind om test erop. Ja. Dat ostende oostelijk eind, westend, westelijkheid en middelkerken. Maar dat natuurlijk door klimaatverandering is dat natuurlijk onder water gekomen. En het legetheide oostende nu waar dat nu ligt. Maar het vroeger oostende en zie. Maar er spullen wel nog vaak resten aan. En er staan de oostroever van het vroeger oostende. En dat vind ik natuurlijk wel heel interessant. En wat is dat? Wat kun je zo? Je voordat je even van zo iets van test er heb. De bevoerpeeld, welwe pijpe kop van. Kijk, van 1600, 1700 of bevoerpeeld. Vroeg met de leuze materiaal. Vroeg met de leuze potmaterial eigenlijk. Van 1500, als vroeger 12, 1200. Wat zijn de beste omstandigheden? Wel, het beste is eigenlijk als het verstormdiefd. Het verstormd dat het echt is. Ik kijk er eruit naar de volgende storm. Dat ben je dan te kribbelen als ik dan die winter. En dan. Dan wacht je wel na de stormen en dan direct naar buit. Ja, vooral na de stormen het heel interessant. Zo'n zoekt etens de stormen in geval van drijven te zaken, natuurlijk. Maar na de stormen, vooral naar winnend uit zee, westerlijk winnend, wester of noorder wins. Dan is het heel interessant. En dan ben je dat te kribbelen. Dan moet ik naar het strand gaan en dan. Dan is het moment om echt te gaan zoeken zo een dag na het storm of tweede aan het stormen. Maar ja, soms is het echt een beetje niet wargaal op. Wel, het is het moment van de Dijzer. We zitten hier nu in Tonker. We zien hier nu eigenlijk een zwart vlak bijna. Het is nu een zwart vlak. En het is ook heel rustig nu. Dus ik kan maar voorstand dat er nu eigenlijk weinig uithaald om nu dat strand hier op te gaan. Of dat zou je niet zeggen. Ja, dat zou ik niet zeggen. Ik heb wel heel vaak bij zonder vondsten dat ik er gewoon door stondweg. Mijn hoofd ik er op strand te steken als nu zo moment. Ik heb overal het afgelopen week. Ik heb ik gewoon naar de winkel geweest. Ik ben twee minuten op strand geweest. En ik heb daar een de bletgevond van een straalende paardenmossel. En wat? Een straalende paardenmossel, een schalpensoort, een zuilijke schalpensoort. En ik kan het oprekenen door klimaatverandering. In die twee minuten heb ik wel iets gewonnen. Dat was heel interessant. Dat is natuurlijk. Ja. Heb je er dingen dat op strand kan in die miljoenen jaar een ood zijn. En dan vind je dingen die er sinds zijn natuurlijk. En dat is één kwaasot. Als je daar een schalpen vindt voor wel het de zwenkoksel van de winneerde korplani kosta. Als je dat vindt, dat is een vijfe veer te miljoen jaar ood. Als je dat perceft, de mensheid stelt er in niks voor. Nee, dat is zot, dat is. Dat is heel moeilijk te bevatten. Ja. Maar natuurlijk het strand is ook een beetje voor mij ook een internationale connectie. Met de rest van de werelds. Voor mij heeft geen grenzen. We mag dat hier nog een bouw gedeel van een noordzinnum. Dat waterfjaar. Er komt hier water van het land socialeaande van de andere kant van de wereld. Het is voor mij ook een beetje een plek waar ik op mezelf kan zijn. Een plek waar ik met thuis, een beetje een tweede thuis. Een plek waar ik me niet goed schaam, wat ik doe. Ja, het is bezoldig. Je had een vak snags, hè? Zeg je waarom is dat eigenlijk? Wat vind je snags in Godstnamen, waar je over het dag niet zou kunnen vinden? Wel. Ik kom bij een kliever snags op strand omdat het dan ben al alleen. Ik zeg, ik ben alleen maar eigenlijk, ik ben niet alleen nog onderlopend. Nel over veel vasten op strand. De vasten? Ja, vasten op strand. Ja, vasten die eigenlijk dus in de duinen leven. Maar die snags op strand staan eigenlijk op zoek naar eten. Dus uit en netten dingen die aangespoed zijn. Door de zeevos of levende zeevogels. Maar een snags is het strand zo iets extra. Want oké, je kan niet verantjes zien. Omdat het donker is, maar mijn straf en zaklamp zijn niet moeilijk. Hoe ver dat verschijt? Ik kan ze even naar m'n verschijnen. Ik kan alles zien. Allee, groot en deus toch. Het is heel hoewaap natuurlijk. Als je daarmee iemand oog schijnt, die probeert lastig tevallen bijvoorbeeld. Maar ik kan er door alles zien. Maar als je gewoon een donker bent op strand, dan is het vaak soms beter om een zaklamp niet aan te steken dan dat je maand stikt. Omdat je eigenlijk lichtgevende organisme kan zien op het strand. En ik over het dag niet zien. Ik ben er zeer fascineerd door. Ik heb al heel veel magische momenten mogen meemaken op het strand snags. Dat kovertag nooit zo meemaken. Bijvoorbeeld in de lockdownperiode was ik eentje op strand snags. En ik was eerst bij mijn zaklamp op zoek naar allerhanden. Drijven de voorwerp, want het was een zware noot, een winstorm. Met zo'n goater, schuim. Als we tijd maar wilden. Ik vond maar niks. Ik heb dan mijn lamp uit het aan te hoogt door mijn Newport. En ik zeg gek ik er terug. En als het duinkijkwanderen niet toch niks. En plots zijk ik zo iets lichtgevend. En ik wil het vastnemen. Maar het is een hoofd die het weer misboet. En een beetje verder zie ik nog eens. En ik neem het vast op mijn vinger. En ik doe mijn lamp aan. Ik zie, oh, dat is een lichtgevend kreftje. En ik heb daar geweldigd van Newport tot in koksijnen. En ik heb nog acht van die lichtgevende kreftjes gevonden. En ik had gelukkig een potje mee. En dat potje was half zo. We licht dat was zo magisch. Dat was. Dat was zo iets. Ja, speciaal. Dat was zo. Ja, speciaal gewoon. Dat was moeilijk te bevatten. En ik zag ook u al direct aan het om een norderlijke krelsort. En een kreld is iets wat alleen walves en ook eten. Maar dat was zo'n kreftje die echt door die norder. Er wensdorm eigenlijk echt tot aan een buifsykust was geraakt. Dus als ze aan spelen op stranden zou niet altijd een goedeken. Maar ik heb ze meegenomen en het was zo mooi. Ik ben meegenomen naar huis. Ja, ik heb ze meegenomen naar huis. Dus ze hadden nog het tonen om mijn broer en zijn vriendin. Ze waren ook. Allee. Ze kon niet snapen dat dat licht half. En ik heb ze dat wel in de tiefvrichtse stoppt. Want ja, ze heng tot tot gaan op stranden. Maar ik heb ze dan mee. Ik had meegenomen en ik kom dan naar huis de soort uit te komen. Om ze dan te identificeren. Ook bijvoorbeeld. Ik was een keer op vallen tijdens nacht dat ik een tijd met de zee. En ik was alleen ook op stranden. Ik dacht, ik doe gewoon een keer, ik hou gewoon een keer aan vissen dus. Maar plots, ik zet zo'n stap in zo'n kellen of een zwen. En een plast, als ze zeggen op stranden, was laat water. En plots overal zee van. En de halpe broer zee was. Daar wordt een begin. Dat is toch gelukt? Heb je dat toch kunnen fotografieiden? Ja. Ja. Ja, dan zei je stief van half later. Aha. Heb je dat eigenlijk een foto-rafeen? Want dat is wel heel zaltzaam ook. Allee die zee van. Of dat is maar een paar dagen prijaar van dit zee. Ik doe ook een beetje onderzoek van kijken. Komt dan een meer woorden dan dat we denken. Maar ik denk altijd dat komt alleen maar voor een warme perioden in het jaar. En het is voorjaar bijvoorbeeld of wel in de zomer. Maar eigenlijk dat is gewaar. Want. Kijk. Misschien moet we dat toch niet even in zo'n schrijven. Dus dat is eigenlijk zee van. Wel, zee vong is eigenlijk een lichtgevende organisme. Dat is geen dier, maar dat is ook geen plant. Het is een bijzonder organisme. Mijn rekenen zowel tot een microal, omdat het ook plantaar dan je kan merken heeft. En maar ook dieel ik kan merken. Maar het is zo precies een klein zielatineuspoletje. En het heeft licht uit een bioluminesensie. En eigenlijk bij als het verstort wordt, heeft het licht er afgerichting. En het bijzonder ook wel is als het in zee zit. En je hebt voorbeid een harnaal, die bijvoorbeeld zee wonkul eten. Dat wordt die harnaal ook verlicht. Maar die harnaal wordt dan ook verlicht dus. Maar een vis zie dan die harnaal. En die vis gaat dan die harnaal bijvoorbeeld op eten. Maar die vis wordt ook verlicht. En er zijn bepaalde zeehonden. En die dus echt wel gebruik maken van die zee van om te jagen op vissen, omdat alles licht heeft. Allee. Maar. Wat toch, je ziet het niet vaak, toch? Ik heb nog nooit gezien. Maar het is gewoon dat de mensen daar niet op pletten. Oh. Het is meer aanwezig dat man denkt. Zelfs, bij mijn temperatuur van mijn vijf, maar de voestemperatuur van mijn tiend zoals op die valenteinsnacht, ja, dat is. Allee. Dat is ongelooflijk. En voor. Allee, het is zeker meer te zien dan dat man denkt. Maar moet het gewoon meer als nachts op strand gaan, dan kan man ook meer dingen observeren. Erho, we gaan eens naar jouw fruitplaat luisteren. Wie heb je gekozen? Wel, ik heb eigenlijk gekozen voor light-up van Janne Schraa. Oke. Ja. Het is toch wel een mooie plaat eigenlijk. En het. Het. Allee. Het. Het zorgt eigenlijk. De voorten kwam hier. Ik blijf voor, maar kijk, ik blijf doorgaan, maar wat dat doe. Het zorgt ervoor dat ik. dat kan motiveren. En het. het. het zegt van, "Hom moet niet naar benenken." "Het moet voorgekijken." "Het moet doorgaan, maar wat dat je doet, want hoe bezig. "Het moet vertronen." ♪ I'm on a little island ♪ ♪ With sway and palm trees ♪ ♪ I'm drinking sweet coconut drinks sometimes ♪ ♪ I'm staring the horizon ♪ ♪ To see if something's happening ♪ ♪ Hey, light! ♪ ♪ What? ♪ ♪ That's it, light! ♪ ♪ That's it! ♪ ♪ Make me dream of the other side ♪ ♪ I thought I had learned to detach myself ♪ ♪ I knew how exactly how to start a new variety ♪ ♪ Been here too long ♪ ♪ I forgot how to move on ♪ ♪ To move on to another version of you, light! ♪ ♪ Light! ♪ ♪ Dance in light! ♪ ♪ Light! ♪ ♪ Make me dream of the other side ♪ ♪ Light! ♪ ♪ Light! ♪ ♪ You're light! ♪ ♪ You're light! ♪ ♪ You're light! ♪ ♪ Light! ♪ ♪ Make me dream of the other side ♪ I think, but I think it's more than just looking at it. It's so light, it's so rich. It's so. it's all in the past, it's rich, it's full of. the material, the textures. I think it's very nice. I'm a bit nervous, of course. Especially on the high notes. I'm not having a problem with the high notes. Yes, I'm having a problem with my low notes. I saw that on the keyboard, but. especially on the high notes, I could hear them. The soft notes, I could hear them very well. Of course, I think it's just fantastic. When it comes to the sound, I think that. I don't know what it looks like. The sound becomes one with the sound, with the sound. ♪ Make me dream of the other side ♪ Is it a good grip? Well, there's a sketch in my birthday. I was born on 1707, 1997. In 17 hours. You're saying that right. It's a little bit late. It's a bit late, but it's a bit late, but. it's a sketch in the Tokyo Express in 1997. It's a few contenders on board. One of them is a five million piece of Lego. Of course, this is a heavy storm. It's the Tokyo Express. It's a few contenders lost. Yes. And now, it's a steamer. It's a steamer with Lego blocks on the seabed. And it's a steamer, but. Lego blocks on the west of Europe. It's lovely. It's a bit late, but it's a bit late. I'm going to think that's a problem. Yes, I'm going to think that's a problem. Yes, I'm going to think that's a problem.