MUZIEK Eén van de vervelens te dingen die iemand tegen je kan zeggen, als je zegt, waarschijnlijk geen kinder te willen hebben, is alles wat komt na de woorden wachtmaar. Ik hoorde dat al mijn hele leven. Wachtmaar, tot je ouderbijd, wachtmaar, tot je vriendin ik in de krijgen, wachtmaar, tot je de juiste partnerhuis ontmoet, wachtmaar, tot je tan te wordt, wachtmaar, wachtmaar, wachtmaar, wachtmaar, ik werd en wordt er helemaal gek van. Want wat het impliceert is dat wat ik nu voel ervaren en denk, dat dat geen echte gevoelend zijn, dat die tijdelijk zijn, en dat ik meer uitdusmaar ook moet gaan instellen, dat het gaat veranderen. Terwijl zelfs al zouden die veranderen, wat vaak er gewoon niet zo is, maar stel dat is wel zo, dan nog doet het niet af aan het vijt, dat ik nu geen kind wil. En daarmee is het onnodig om die ervaring te onder mijnen door jouw ervaring belangrijkert te maken dan de mijnen. Ik heb altijd gedacht dat dit het lot was van een mens zonder kinderwens, de bemoegende is, het gewachtmaar, maar daar moet ik op terugkomen, want blijkbaar gebeurt het ook als je wel een kind hebt. Een paar maan geleden is visionalist en ook stammgast van deze podcast miloedelen bevallen van een dochter, en daar deel dus een heel fijne, vrolijke leuke instruker en post over. Milo schreef dat de eerste paar maanden met een baby zo anders waren dan zou het gedacht. Ze zei, ik verwacht de wat ik veel al las en horde. Wallet tot me knieje, veel irritaties met partner en hormonalerrodecoaster, sexloze maanden en lijf dat niet meer als het meinevoelde, geen vrijheid, geen tijd voor vrienden of mezelf, geen tijd voor de kroeg, maar het tegen deel bleekwaar, ik voel me nog 100 procent mezelf, het leven voelt hetzelfde als voorheen, alleen dan met een dood van een baby erbij. Ook ik, vrouw zonder kinderwens, ik vond het een super fijne post om te lezen, want de redenen dat ik waarschijnlijk geen keer te veel zijn in relevant, en ook niet voor nu, maar wat wel zeker meestbeeld is het totale doem scenario dat je online er veel over ziet en leest over hoe je leven over gaat zijn en niets meer ooit hetzelfde zou zijn. En dat geluid is een beetje van de laatste tijd tot laatste paar jaar, het is ook een bezoonton geworden, omdat er ook vroeger veel minder aandacht voor was toen, misschien de rolsevolk veel meer als verhaal gedeeld wat ook voor niet helemaal realistisch is, maar soms denk ik, is er nog wel iets wel positiefs aan, nou, daarom vond ik dat verhaal van Milieu echt heel erg leuk. Maar wat blijkt, Milieu z'n verhaal werd ontvangen met heel veel wachtmaars. Er deelde zijn een paar weken geleden wat stories over, dus greef toen ik me goed voelde tijdens mijn zwemerschap, was het wachtmarktotte bevalling. Toen ik een prachtige bevalling had, was het wachtmarktotteerste weken. Toen de eerste weken, toen ik de eerste weken geweldig vond, was het wachtmarktotteinpaar maanden. En nu zegt iedereen wachtmarktotte tweede. Wittankt samen dat ik al wel eens eerder deze podcast te besproken, en dat is dat mensen zich online heel snel aangesproken en ook aangevallen kunnen voelen, door iets dat niet over hen gaat of wat afwijkt van hoe ze het zelf hebben ervaren. Ik had eigenlijk helemaal niets verwacht dat iemand die steken positieve, leuke, luchtige plezierige dingen over het moederschap deelde, ook de wachtmaarbriegade over zich eens ook krijgen. Maar zoals je je maar weer, niemand is veilig. Samenvatten, voel je ooit de nijging om wachtmaar tegen iemand te zeggen over wat dan ook? Slik het in. Vandaag in de studio tegenover mij Else Marie van Den Eeren bent, zij is familie-tirepuit en publiecyst. Zet een eigen praktijk, waar ze mensen helpen in familiedinamiketten ontvoren. Maar is ook bekend van verschillende televisieoptreides, geeft meerdere boeken over alles wat gezins en familiedinamik te maken heeft. En dat is dan ook waar wij het vandaag over gaan hebben. Else Marie, welkom. Nou, ik ben dan helemaal in de stemming door wat je allemaal vertelt hebt. Ja. Ik zit gewoon te popeloom te beginnen, want dat wachtmaar, dat maakt mensen ook eenzaam. Ja, is dat zo? Want je dreigt met iets, maar je denkt wachtmaar, dat kan iets vreeslijks gebeuren. Ja. Dus dat is dan helemaal heel naar als je dat door krijgt. Ja. En zeker over deze hele gevoelige onderwerpen, dat blijft het. Even iemand wel sterk, we zegt trouwens, jij en jij en jij. Ja, ik ben er ook aardig. We afgesproken. Heeft iemand wel sterk, jij ook gezegd, wachtmaar, ergens over? Ik denk het wel. Ja, ik denk het wel. Dat kun je niet meer als je een kind hebt, wachtmaar. Dat gaat niet collega-geven om te weggeren en voor een voeding. Nee, wachtmaar, dat gaat je tegenvallen. Ik heb er nog nooit zo sterk en rijk gevoeld. Dus dat wachtmaar was een soort van, nee, voor mij is het niet gekomen, dat ook een moment. En waarom willen mensen dat toch zo graag zeggen? Wachtmaar. Ja, ze willen eit naar bijheiten. Mensen willen graag in de buurt zijn, bij je diepste wensen of gedachten. En als ze zeggen ze wachtmaar, want zij weten meer dan jij. Ja. Dat is het eigenlijk, maar ze willen eigenlijk contact. Het is een manier om dichtbij te komen, want het liefst hebben mensen natuurlijk dat je dan zegt waarom moet ik dan op wachten. Ja, dat komt tot dan. Ja, dat zij dan kunnen vertellen. Dat zij kunnen vertellen. Ja. Dus dan hebben ze contact. Ja. En. En. Ja. Hoe is het met je vandaag? Heel goed. Ja? Ik zit hier bij die poes en dan denk ik aan Ajax de poes die wij halen. Ja, wat voor de luisterijs we hebben hier onze kroegkat op tafel liggen. Dat is een soort kunstkatbronnetje heetza, maar jij hebt ook een kat aan die heet Ajax. Ja, die is relatiep, maar Ajax kreeg gehakt als Ajax gewonnen had van mijn jongens en brokjes als vlorenhappen. Ja. Dus dat speelde gewoon in die wedstrijden, speelde de hele kat speelde rol. Ja. Dus extra bleidschap ook als er dus wel gewonnen werd. Ja, dat is ook een leuk voes Ajax. Ja. En wat, hoe ziet een dag als vandaag er voor jou uit? En neem ik het op op een dinsdag? Nou, dat was vrij in gewikkelde dagmoek zeggen, want er waren enorm veel telefoonjes. En er komt een boek aan, generaties. Ja, als er dit uit zijn dan is de boek aan geweest, maar nu we het opnemen, komt er nog aan in. Komt het er nog aan? Wat gaat er dan voor jou al wat gebeuren deze? Nou generaties, dus ik ben al, nou ik durf het als niet te zeggen, 40 jaar met generaties bezig. In mijn werk en in mijn publicaties en in de onderzoeken van mijn man. Wij werken samen, wij werken nog steeds samen, mandriep nog verreed dit niet, zeg maar, reed dat niet te zeggen. Het liefst komt hier de studio binnen om te zeggen. Dit kwam uit het zusse onderzoek, want ik vroeg nog, kun je nog even in zusjes onderzoek kijken. Wat kwam daar nou uit? Nou, zo werken we samen. Wat hijdt onderzoek er dan? Ja, hij is econom, filosof, vanuit de filosofie, is hij helemaal meegegaan met mijn professor. En heeft hij de onderzoek er dan gelijk zijn? En hoe lang zijn jullie al samen? 45 jaar. En hebben we staan al nu, de komt er zo'n drukke perioden aan met in de latetema van de boekenweg, is onze generatie? Is dat, kijk je daar naar uit naar zo'n drukzen of denk je? Ja, zowelig. Ja, heel erg. O, u ervan om een volle agenda te hebben? Ja, ja, dat vind ik fijn. Ik heb enorm hekel, dat is een zwachtmaar, dat krijg ik ook te horen, wachtmaar tot je een heuwe breet. Nou, ik hoop het niet. Maar dat krijg ik ook nog steeds wachtmaar. Maar ook op deze leeftijd wachtmaar tot het werkje te zwarm wordt, wachtmaar. Nou, ik wil nergens op wachten, ik wil gewoon doorwerken. De bos, de bos, de bos. Ken je dat? Dat je een stemmetje in je hoofd hebt dat zegt, nou, doe dit maar niets. Of juist, kom op, stel je niet zo aan. En stel je nou eens voor dat dat stemmetje niet af en toe langs komt, maar de heide dag door aanwezer is. En niet alleen advies geeft, maar ook opdrachten. Dingen zegt waar je niet om het gevraagd dingen die je misschien helemaal niet wil horen. Hoe gek ben je dan eigenlijk? Dat is precies de vraag waar de documentaire mijn woord tegen het meine ontrijd. Wat als je die stemmet niet meteen weg wil hebben, maar wat als je ze nou is serieus neemt? Wat als je er naar luistert? In de film zie je een groep stemmehoorders die een totaal andere aanpak proberen. Geen klassieke stil krijgen met pillen, maar een psychiatr die zegt laten we die stemmet eens even je zelf aan het woord laten. Die zijn ze eigenlijk en waarom zijn ze zo boos? Wat willen ze? En dat levert iets op wat jezelf de ziet in documentaire's over mentale gezondheid. Het voelt menselijk, nieuwsgierig en hoopvoll. De film is gemaakt door Masha Ooms die misschien kent van haar indrukwekkende drie luik over die gegezoorg, Alicia, Rondjogis en Jason. En dit is ook weer een geweldig dooku, want mijn woord tegen het meine, want de best Dutch Film Award op IETVA 2025 en was ook nog eens tweede publieks favorit. Het is een documentaire die je blik net een beetje verschuift, waardoor je deze misschien zit te werkelijkheid toch iets complexer in elkaar dan ik dacht. Mijn woord tegen het meine is vanaf 26 maart te zien in de film tejaars bij jou in de buurt. En er zijn ook speciale vertoningen met nagesplekken wat mij juist bij deze film heel erg interessant lijkt. Dus kijk even op cnd.nl. En extra leuk je kunt kaartjes winnen. Er zijn twee keer, twee kaartjes beschikbaar. Meel voor 2 april naar
[email protected] en vertel waarom jij deze film wil zien. Ik had het even gezegd, we gaan het over familie-dynamieken hebben. Ik denk dat de helft van, misschien naar wat meer dan de helft van de gesplekken die ik met mijn vrienden heb, die gaan over gedoel met onze ouders, over broers, over zussen, over de jeugd die we gehad hebben en hoe we er nu allemaal achter komen wat er eigenlijk misschien vroeger niet helemaal goed ging en waar we nu nog last van hebben en waar we wat onder de dieren puiten overpraten. Laatst zag ik de ongelofelijk prachtige noorse film Sentimental Value ontzettende kijk tip voor iedereen. Gaat over twee zussen en hun vader en naar alle dynamieken er tussen.
In die film zit een zinne waarin de oudste zes. Dat is een vrouw die op allerlei frontemoeten heeft met het leven. En haar jongere zesje vraagt die getrouwd is en een kind heeft me wie het allemaal. wat gestroomlijder lijkt te lopen. Zij vraagt dan waarom hun jeugd haar niet heeft verpest. En waarom zij er wel zo'n vollast van heeft. Die zinne slug bij mij in als een bomb. Ik heb er met veel vrienden over gehad die ook ouderre zussen zijn. Deze podcast komt voor dat iets aan maandagavond doen. Een kroegprat daar gaan ook alle vragen over familie. Er is veel interesse in gezinsopstellingen de laatste tijd. Het redigenoeg om hier een aflevering af te maken. En wat veilig dat met jou gaan doen? Want als er iemand is die alles weet van familie dynamieken, ben jij dat? We hebben samen met jou een aantal onderwerpen uitgekozen waar je veel over schrijft. En die je ook in de praktijk voorbij zit komen. En die gaan we vandaag bespreken. Ik ben allemaal benieuwd. Wat voor een uitdat van gezin en familie kom je zelf? Ik kom een hele behondische familie. Maar de zuiden, en het enbos. Veesten, veel feesten. En als je veel broerst in zussen hebt? Vijf broerst in vijf zussen. Dus jij had een gezin? - Elf. Ik ben de jongste. - Jeetje, broer. Dus ik had ook mijn moeder waarschijnhuisvrouw. Het was een gastvrouw om die omstandigheden te houden. Dat ze dat kon zijn. Het was schilderijs. Ben enorm verwend natuurlijk door al die zuchjes. Ik heb er ook altijd nog een vriendin die met tas draakt. Ik heb er een vriendin er verloren toen niet dat zij. Maar ik ben gewend nog steeds eigenlijk om een beetje verzorgen te worden. Dat vind ik leuk. - Dat vind ik leuk. En hoe is het dan? Als je met Elf broerst in zussen opgroeit, dan lijkt me aan. Ongelofelijk een familielemiek op zichzelf. De staan is dat geweldig. Maar ik was vier toegenen, mijn oudste zuchjaal trouwen. Dus het was een vergeetment van ik alleen met me houders. En werd de vreestel kijl, dat ik naar Amsterdam ging. Maar ik mocht gaan. En ze hebben me altijd enorm gesteund. Maar het mot daarvan is. Dat is dan dat wachtmaar voor mij. Wat mensen zeggen, rekenmaar, als je schrijdt van liezen, ja. Er zijn er nu al negen gestorven. En dan krijg je negen keer een drun, aan behalve jouders. Maar dan ook nog negenbozen zussers heb ik verloren. Ja. - Dus dat maakt jij een kant sterker. En andere kant kwetsbaar, natuurlijk. Ja. - Want je verlakt wel. Kijk, families wat me houdt, families samen. Er zijn uitdrukkingen, zijn ook geheimen, familie-mieters. Wij zijn zo. - Ja. Vamilieveralen, mensen willen daarbij worden. Nieen man het wel buitengesloten zijn. Dat is een heel grote maam-werk. Dat is de broemse Nederlandse gedichtregel van Maria Vazales. Die ook in het werk zat, niet het snijden doet zompijn, maar het afgesneden zijn. En als dat gebeurt, je valt buiten de context van je familie, waar je diepste trouwlag als kind, als je daar buiten valt, dan heeft dat effecten op de hele vettere leven. Jij hebt een praktijk. Die zit helemaal vol. - Ja. Geen plek, dus geen houden aan. - Nee. Merk jij dat er de laatste jaren meer interesse is in bij mensen om familie-dynamieke uit te zoeken? Zij er mensen allerlei te probleemen of is het iets wat altijd al? Nou, ze zijn aan de problemen die er altijd waren, maar ze zijn de laatste jaren, is het wel familie magweer. Kijk, dat was een tijd dat familie was tabo. Je moest het niet van je familie hebben. Het was vrienden, het was vremelie, nieuwe familie-stichten, allemaal fantastisch. Als je vrienden hebt je nodig in het leven. - Ja. Maar het vervangt nooit familie, want familie, dat ben je existentieel mee verbonden. Daar zit die je wortels. Ook adopsie kinderen zoeken naar wortels. Als ze die gevonden hebben, vrouw zei tegen mij, eindelijk kon ik met twee voetel op de aarde lopig. Ik heb altijd geengd, want ik wist niet wie mijn moedel was. Ik heb twee voeten op de aarde, ik kan weer lopen. Dus het is de grond van mensen, de oorgrond. Als je daar niet bij hoort of je wordt afgestoten, uitgestoten is dat gruelijk. En dan moet dus een partner. Jeren, jaren, liefde die kiefstie moet dat compenseren. Nou, hoe doe je dat? - Ja. Hoe? - Dan moet jij vol maakt zijn. En waar komen mensen vooral op welk punt in hun leven komen? Op kloppen mensen bij jou aan? Nou, zo'n soort punten. Dat gaat zeggen ze iemand die wordt verliefd op een ander. Een relatie. Die vrouw ziet haar familie niet meer. Die man zegt, nou, ik heb een fantastische familie. Kom maar in de schoonfamee. Als het ware, zij en vanaf het altijd als. Zeg toch mommy en papi, hoort daar helemaal bij. Nou, krijgt hij een ander. Is hij verliefd op een ander? Dat stort niet alleen haar relatie in. Maar dan stort haar hele ondergrond in. Dan stort in dat ze niet meer bij die familie wil horen. En niet meer kan horen. En dan is de nood heel groot als zij mensen. Maar je kunt ook dood gaan aan de gebrokenhaar te gaan. Dus dan heeft met elkaar te maken. En dat heb ik eigenlijk de liefde sladder genoemd. Ja. - Dus. Indie vertie kaal van de laddag, de stonden van de ladder. Daar zit je oorsprong in en de mensen bij je hoort. Ook al zie je ze niet meer, je hoort erbij. Ook na de dood van ouders heb ze hele grote invloed. Maar de geen die kiesten is dan zo'n sport van zo'n ladder. Maar die heeft ook zo'n stander. Pas op voor gappen, ovies, schoonfamee. Nou ja, dan gaan we het misschien nog over hebben. Voorgeveilig is dat. En wat maakt jou zo goed in familie te herbuiten? Hoe komt het dat al 40 jaar die praktijk tot een nook toe geveeld zit? Hoe zou het nou komen? Dat komt omdat ik denk ik zelf heel ga omproed ben ook door mensen. En dat ik weeselijk geïnteresseerd ben. Ik zie nooit een gevol. Of, oh ja, daar heb je weer zo iets nei. Ik vind iedereen die ik om moet voor de eerst of voor de tiende keer. Die vind ik zo interessant. En ik ga ook van mensen. Dus ik geniet er ook van. Ja, dus dan ga je met iemand uitpluis hoe zo'n dynamiek in elkaar zit. En dan komt iemand verlicht weer op geeft me te praktijk uit. Nou, ik maak geen nogang. Dus ik tek in handelijke groente man heeft dat genoemd. Een Google Maps van de familie. Ik zei altijd ben het tom tom van de liefde, maar een tom tom wordt niet me gebruikt. Dus Google Maps van de familie. En dat komen de grote ouders op. Dat komen de ouders op. De exen komen erop. Miscraam. En die tekening allemaal uit. Geen nogang. En dan gaan we beginnen. En dan kijk ik waar zit suurstof. Want eigenlijk wat ik wil is de suurstofblase in al die draaden. Mensen zijn verbonden met duizend draaden. En ik probeer die suurstof te blazen door mensen in actie te brengen. En namen boer is ik nooit meer. Ik denk, oh, dat is een punt voor mij. Hoe zou dat voor je broer zijn? Nou, dat wil ik niet. Nou, dat heeft hij geen last van. Je weet je dat. Die weet verlant je broer ook mee jou. Hoe weet je dat hij helemaal ongevoelig voor is? Dus dan begint ik dus de relatiestief verstort zijn. Probeer en de mensen in actie te brengen om die relatie weer begang te brengen. En dat geeft leven. Dat geeft de enorm leven. Oké, we gaan een paar dynamieken of gezint situaties gaan we schetsen. Als eerste wat ik het zelf en dat zie je ook hierachters in die film sentiment of vel. Maar dit is allemaal niet zo. - Ja, maar dat ik hem niet gezien heb. Nou, ik kan hem niet gezien. - Ja, ik kan hem niet gezien. En draag je hem de bioskoop. - Hoe het zo prachtig. Maar dit is wat mijn terepuit opgeeft. Ook tegen mij, zij. Van je komt wel uit hetzelfde gezin, maar je hebt niet inzelfde jeugd als je zussen of proberent. Dat is een heel belangrijk heets. - Ja. Kun je daar iets over vertellen? Hoe kan het dat je in hetzelfde gezin met dezelfde ouders in hetzelfde huis, dezelfde school en dezelfde vakanties opgroeid en dan toch niet hetzelfde jeugd hebt. Hoe werkt dat? - Ieder kind heeft zijn eigen waarheid over de ouders. Ja. - En dat begint ik ook in conflicten met boze zussen. Dat is altijd meteen te zeggen. En ik zeg in mijn werk, iedere waarheid respecter ik. Dat is allemaal waar. Kijk, de ouders, de maakt de ouders tot ouders. Denk je dat dat geen klein werkje is. Het is een reuze werk om je vaderen moeder te maken. Dat is nieuw en dat doet de ouders heel veel voor. En die baansom zo ook te weg voor de tweede of de derde of hoeveel kinderen er zijn. Ja. - Die ouders is sowieso speciaal. Nou, dat weet je ook van mensen, zulke albams, zucke films van de ouders en tweede. Oh ja, ze loopt trouwfoutoetje. De derde. Oh, he. Ze gingen naar school, heb jij daar een foto van? En dat is niet een vermindering van belangstelling, maar die grote overgang in je leven. Omvader, een moeder te worden, is al gemaakt door die oudsten. Nou, dan kan er een miskram geweest zijn. Dan kan een ense moeder heel depressief worden, zeg ik, bij een tweede kind. En de tweede kind, kinderen geven heel veel aan ouders. Die wil die moeder opvoleken. En clown in de familie, he, heel verkabaretjes, en clowns in de familie geweest, al vroeger. Die probeert het verdriet van de familie weg te lachen. Nou, die oudsten bloed serieus. Nou, die meerdelsten, kan een clown zijn die als mijn vreus, het brengt, en altijd mijn positieve company.
die doet dat om de hele familie op te tellen. En het gaat om een bevest. -Ja, toch? Dat weten kinderen niet, maar ze beginnen er allemaal mee. En dan kan dat tussen boys en zusers en enorme rivaliteit ontstaan. Wie heeft de meeste liefde van vaderen moet er gekregen? Wie was de lieveling van morder? Wie was de lieveling van vader? En dat kunnen ze tot op lateren leeftijd. Ik heb twee zusers van in de tachtig gehad, die dan nog ruusje om hebben. Van wie was de favoriet van vader nou neo? Dat dacht jij maar. Zwaar in de tacht is gebegonnële, maar wij over te praten. Want dat ze merkt eken ze je leven en dat blijft gewoon. Dus kan ze in de famileremonie of in een huishuren met elkaar? Die zelfde dynamieke allemaal weer terugkomen. Ik merk ook wel als ik met mijn zusje en mijn vader als zij weer met ze drie je bij elkaar zijn. Wij wonen allemaal op onszelf. We hebben veel wassen, maar toch als we weer met ze drie zijn nog vervallen. We soms we helemaal in die oude dynamiek, waarbij ik de oudste ben, zij de jongsten. En dan is er echt een paar pappen van het keenten. Dus die dynamiek draak je ook niet meer kwijt? Je raakt je niet meer kwijt. Bij mijn man deed een zusje zonder zoek. Dat is wel heel interessant. Susjes kunnen leven scherend volkijers hang. Als er iets gebeurt in die familie kunnen zusjes te tak overnemen van de ouders en zich helemaal bekommeren om het kleinere zusje. Maar wat gebeurt er in de loop van de tijd? Een kleinere zusje kan eigenlijk. dat oudere zusje dingen kwalijk gaan nemen, die ze eigenlijk hoor die bij de ouders. Maar het heeft dat oudste zusje dan voor haar gedaan. Van nou moet je huiswerk maken of nu moet je naar huis komen, een vererlijk vriendje. En dat wordt dan kwalijk genomen. Het is vaak nog een hele ouds zich bij de jongsten over de oudere. Ik mocht dat van jou allemaal niet, maar die ouds doet dat namens de moeder of namens de vader. En die krijgt dat wacht de rekening van. En dat ze onrechtvijlig. Dat is heel onrechtvijlig. Ja, ik moet lachen, maar ik had al echt veel dingen uit mijn eigen gezien. Wat doet het met die oudste en met die jongsten? Dat ze dus die andere rollen hebben. Wat gaat dat? Hoe gaat dat op een inherlaatere leven? Individueel. Wat voor een karaktor is horen erbij? Is hij iets over het zegg iets afgemeerd? Nou, karaktor is een moeilijke punt, want je hebt natuurlijk aangeboren. Ja, aanleg. Caraktor wordt ook geformt in ied-familie. Die oudste is Frank Tantzireuser. Ze zee ook bij herfdelingstverdelen. Het oudste zegt, nou, iedereen geeft een pingpongbong en nummer erop en ik verdeel. Zonder tevreden, dat goed is. Ja, het is zeker een loke war bezond. Waar we zometeen langer door gaan. Dan komt het terug. Maar die karaktor is dat hele verantwoordelijkheidsgevoel. Want een kind zich op kan nemen. Want een kind kan gaan dragen. Gaat niet meer weg. En ook krijgen ze zelf een kind krijgen. Willen ze eigenlijk dat kind dan niet meer belasten. Ik heb heel veel gedaan in mijn familie. Denkersen, of zeggen ze, of voelersen. En mijn kind moet een vrolijke jeugd hebben. Die moet dat verdriet niet hebben. En dat kind is daarom een gevrijwaard van heel veel. Maar mag ook niet iets betekenen voor die moeder. Nee, ga jij maar buiten spelen. Nee, die traanen is stelt niks voor. Jij moet spelen. En een bezetenheid om een kind kind te laten zijn. En dat zei ik een vergissing. Want dat kind wil ook iets aan die moeder geven. Want dat geven van kinderen geeft heel veel kracht. Dus dat gaat generatioën door. Absoluut. Ja, absoluut. Wat zijn de verschillen tussen broerensus en zusensus? Nou, zusensus, die hebben een enorm riefaliteit. Wie is de mooiste? Wie is de mooiste? - Dat gaat echt over oud. Dat begint het mee natuurlijk. En wie heeft ze iets zeggen over de ander. Maar het begint vaak over oudselijk wie heeft het eerste vriendje. Hoe zie je eruit? Ja, iemand vertelde mij dat ze thuis werd het lelijk genoemd. En het andere zusje werd het mooi genoemd. Nou ja, dat is natuurlijk verschrikkelijk. Want hoe kun je daar tegenop? En dat zijn die merktekens, die hem meedraagt. En die bewijs als de soort zoonheid konigen, doet ze alles. Omdat wordt van zich af haar ziel af te rukken als het waren. En het lelijk is nu een van de zoonheid konigen. Die is helemaal opgegaan. Het klinkt bijna in mijn oren een beetje banal, zodat het een auto uiteligt gaat. - Dat begint nou dus niet alleen uitelig. Maar de zorg natuurlijk. - Ja. Die je vol elkaar hebt. Want binnenz'huis kunnen ze elkaar in een noem ruzie hebben. En dan lopen ze de straat te uit. En dan worden ze aangevallen door iemand of gepest. En dan komen ze vol elkaar op. Dus er is heel vriefaliteit. Nou bij meisjes dus vaak het uitel ik helaas. En bij jongens wie het sterkeste slimste, de beste sportman is of het beste op school gaat, kan dat zijn. Dus heel vriefaliteit. Maar daar onder zit solidariteit. Je kunt dat zo'n je vaak ook niet missen. En je moet er niet aan denken dat ze er niet meer zijn. Zurina me zeggen, zo prachtig. Het is merrig van je bot. Al heb je de last van je krijg ze er niet uit. Ze blijven. Als je langsleven de relatie, dan moet je het eigenlijk mee doen. Dus ze zijn belangrijk. En ze jij vaker problemen ontstaan tussen zussen of de zesbroers. Of de zesus en broers? Allemaal. Allemaal, allemaal. Ja, allemaal. Allemaal. Ook de broers die dan gezag hebben getoond naar zesjes, de rivaliteit vroeger, de gaat vooral om. hep ze er kenningen krijgen van de ouders, maar die trots. En hoor je ooit dat je veel gedaan hebt voor de familie. En ja, lievelingen, dat's heel schade. Een echte lieveling van vader of moeder, die wordt later afgereekend. Ja. Ja. Dat brengt ons ook een beetje op wat ik wil. De vraag die iemand opkomt is, wat kunnen ouders doen om die rivaliteit te. Nou, misschien niet eens te voorkomen, maar om in goede banen te leiden of om me zorgent de kinderen genoeg arcane krijgen. En dat werpt natuurlijk de vraag op. Want als we het over broer en zuur zijn hebben, hebben we nog moeder en zo'n. moederdoctor, vaderzoon, vaderdoctor. Wat is daarover te zeggen? Zij er m'n verniefmijp voorbod, ze heeft zijs, getrouwelijk met een man, ze heeft twee zoons. En zij zegt ook, ik ben zo blij dat twee jongens hebben met mij, maar lekker de Queen of de Housel zijn. Want met die meiden dan weet ik al, ik heb er allemaal rozee later. Dat is misschien naraf heringen, zelf. Dat heeft ze verscheing zelf gaan. En meegemaakt dus moederzoon. Nou, mijn man deed ze onder. Ik heb mijn boekerschreven alle doosters. Moederdoctor is een heel speciaal iets. En kunnen ze zo op in gaan. Je hebt dat spiegeleffect. En moeder ziet in een dochter, oh, op past ik wil mijn dochtertje toch behoeden voor van alles. Kan ik haar behoeden voor verdriet, voor legamenlijk ongemak. Daar speelt een spiegeleffect. Wertje doosters was jij. Of wil je dat joust helemaal niet? Of wil je je moeder in je dochter? En wil je dat heel krimelig van? Oh, je lijkt spreken toch mijn moeder. Zeg deze vrouw dan. Dus moederdoctor is altijd heel veel over te vertellen. Ja. Dat was een heel boek. Toen zei ik tegen man, nu wil ik moederzoon weten. Ook ik heb zelf twee zonen. Maar ik wil dat nu weten. Nou, weinig problemen, moederzoon. Dat gaat vaak heel goed. Toch dat is gewoon dochterschoon. Dat is een zee en rijk op punt. Dat is een rijk op punt. Maar ik wil gewoon niet geloven of hoorden dat vrouwen dan het probleem zijn te zeggen. Nee, maar vrouwen zijn niet het probleem. Kijk, vrouwen zijn inwezig, toek heel sterk. Ja. En jongens hebben met zijn vaak heel doel op hun moeder. En ik kom niet aan die moeder. Ik weet nog een neefje van mij, die werd door de huilp in huishouding werd die hangplant genoemd. Dat hij echt Amsterdam's, dat hij gaat bij de moeder zat en tegen zijn moeder aan. Jongens hoeken dat. Vrouwen zijn niet het probleem. Kijk moederstragen natuurlijk de wereld. Je bent in het leven alleen maar zeker van je moeder. Dat is de enige van je vader. Mijn moeder moet je nog maar afwacht of wat je vader is. Die moeten ze nog bewijzen. Nee, moeder zijn de bon van heel veel. Maar waarom zijn de probleem? De meeste probleem tussen moederstrijden en doegders. Dan was de moeder en zo'n azorenschoon. Ja, omdat die moederstrijden hebben in eigen eerst, hebben het misschien anders willen doen dan hun eigen moeder. Die hebben zich dat tegenverzet. Misschien hebben ze zich klein, houdige voelt die hebben de erkennie niet gehad voor wie ze zijn. En die willen dat dan halen in hun dochter. Veel meer dan in een zo'n. Ja? En die willen dat halen. En die willen nogmaals, die willen haar behoeden voor heel veel. Want zelfs in de erechtste geval moederstrijden kind afstonden. Ik weet nog niet. En toen zei ik niet als een dochterje is. Ja, dat gaat ze weg. Want ik wil niet dat ze meemaat, wat ik heb me gemaakt. Maar dat klinkt als iets van de untere tijd. Dat is iets van lang geleden. Ja, dat is best lang geleden. Maar goed gebeurde wel. En. Dat werd een adopsiekind. Voor mij mocht dat niet gebeuren voor dat deze ani in briefschreef voor wat ze met de dochter eigenlijk wou. En dan zei ze elstie ik kan niet schrijven. En dan zei ik dan schrijven ik te brief. Dat je dochter wordt laat er heel gelukkig als je die brief vindt. Wat jij voor je dochter wou. Dan wil ze vaak voor hun dochter in een paradij, zijn vrouwderen moeder met een warm kaggel en een huis en liefde. Dat wilde ze dus. Het was eitisch heel erg. Dat ze dat mij als een zonk zouden krijgen zijn, dan hou ik hem. Want een zonkamp mij beschermen. Kijk, dat was vroeg hem, maar dat zit eigenlijk nog steeds in de mensen. En zonen zijn verrassen dat je als vrouw een zonk te wereld kan brengen. En daar hebben moeder als minder, eigenlijk minder tevrijkenen mee, de liefde verrijkenen. Wat gebeurt er dan als die schoondorter erbij komt? Waarom ontzater dan een probleem? Nou, dat kan. Ik dat er een probleem komt, want moeder en zonen zijn vaak hecht. Die sommige zonen praten lieven met hun moeder dan met hun vader. Met hun vader is een ander verhaal. Daar komt vaak prestatie, druk. En ik wil niet worden als mijn vader. Ik wil juist, ik kan niet tegen mijn vader tippen gebeuren. Ook heel vaak. Ik kan niet aan tippen, praten graag met moeder. En dan moeder moeder accepteren aan vader. Heerder is een ander bij. Ja. En wat zie je in de dynamiek van uit de vader? Naar zijn zoon of zijn dochters? Nou, vaders weten niet hoe belangrijk ze verdocht zijn. Vader dacht onderzoek was een reuze verrassing. Dat kan er uit. Nou, dan hebben vaders 1200 vaders gereden. Dat die niet weten hoe belangrijk ze verdocht zijn. En ze heel boeken over dat hele carrièrevrouwen belangrijk. Er kennen niet hadden van hun vader. Vaders die dat ook stimuleren bij hun dochters. En dat zijn maar een soort van, ja, besprekt dat maar een beetje moeder. Of meer een dochter naar een moeder verwijzen. Terwijl vaders zijn van groot belang verdocht. En dat moeten ze ook weten. Want stofen echt schijdingen gaan hebben. Vaders laat je niet op zij zetten. En wat is dat? Zeg je vaders hem op die manier belangrijk verdocht zijn. Wat is het te zeggen over de vader zoon? Nou, bij die zonen. Ze zijn ook bij die moeder zo. Met die dochters willen bij die zonen vaak. Ja, mijn zoon, die mag niet meemaken. Ik heb me niet de strengen vader gehad. Die mag dat niet meemaken laten meelen. Lesseeffeer, ik laat de malers maar doen. Kinder hangen in de lampen en die man zit nog nou geweldig. Want ik heb mijn eigen vader denk dan was er iets gebeurd. Dus die gaan ook hun eigen jeugd. Dat kunnen ze niks aan doen, op hun zoon. Dat wil ik voor mijn zoon. Ik vind het zo fascinerend hier aan dat er dan dus een verschil zit. Als je die gender is te stegen over op haar zet. Moeder zoon, vader docht daar. Dat is toch. Ik vind het heel wonderlijk. Dat gaat dus door generaties heen. Deze maakt hier ook generaties heen. Dat zie ik helemaal terug. Ja, nu zijn dochters vaak bedocht als moeder. Elendig gevoelde dat de groop moeder thuisbleven. Niet kom de werk of niet ging studeren. Die moesten ook voor hun moeder zeggen, ik heb veel van studenten gehoord. Ik studerai vanwege mijn moeder. Ik erin een nog een student die zei, ik zeg waar ga jij vanavond doen, iedereen ging feesten. Ik ga naar het gaf van mijn moeder en ik ga met die plomaal neerleggen. Want dan denk ik, ik heb het voor jou gedaan. Mensen willen graag motivatie, kom niet uit jezelf, ons in. Dat komt uit de relatie, een motivatie om iets voor jou te doen. Om alsnog die studie namens je moeder te doen. Of die sport. En nog verder door te zetten, dan je vader die een sportman is. Motivatie komt uit de relatie. Ja, die niet uit jezelf. Om wat we allemaal iets te bewijzen hebben. Om denken te bewijzen hebben. Ook bewijzen, maar ook goed willen doen. Je wil zo'n trots maken. Je wil ook. Dat je ze draagt op een manier dat het licht is. Van kijkers wat ik bereikt heb. En is dit dan ook dat stelde zoon heeft een probleem met zijn vader? Ja. En die zoon heeft ook nog een zus. Die heeft het probleem dan misschien niet. Nee, dat kan heel anders zijn. Het is heel vaak zo dat mannen tegen mij zijn. Ja, mijn zusje ging dan naar mijn vader voor zeggen dat ik toch met die reismeeging of dat ik toch die studie wel afbreken. Dat is mooie van boze en zus. Dat je dat dan vraagt aan je zusje. Dat je aan papa zeggen dat ik die studie toevallig is. Dat ik die studie afbreken ben jij dat even doen? Als er een beetje soort bus van bevrijf. Maar dat is fijn als je dat hebt. Dat is teveilig. Dat is teveilig. Wat je hebt met elkaar. Heel veilig. Mensen willen veilig zijn. Ja, dat is natuurlijk de basisbasis van alles. We stipten het al heel even aan die schijding. Kinderen en schijding. Jij zei dat dat generaties lang doorwerkt. Kun je daar over vertellen hoe werkt dat? Nou, een drie generatieonderzoek blijkt gewoon dat. de schijding. kijk voor de schijding, voor dat ouders schijden hebben kinderen heel veel gedaan. Je hebt makseloos vaak geprobeerd die ouders te verbinden. Dat doen ze alles voor. Dat doen ze gekke dingen voor. De kinderen kunnen zijn die gevaar gaan lopen om de ouders af te leiden van problemen. Waarom willen kinderen zo'n oudersbouwkaar blijven? Dat is een oorgegeven. Dat ze willen de basis van kinderen. Als die niet hebben gehad, leef ze ook hoor. Maar als die vader moeten er zijn, hebben ze het trouw aan beide ouders en willen ze dat bij elkaar houden. Voor de schijding doen kinderen daar heel veel aan. Als kinderen zeggen, kleine kinderen ook. Ik wil dat je gaat schijden tegen een moeder, tegen een vader, dan heb ze het opgegeven. Dan is er zo veruzie dat ze het beter vinden dat er rust komt. Dat heb ik wel gehoord van mensen die ze hadden. Ik was al lang blij dat ze uit elkaar gingen, want dat was beter voor ze. Ja, dat was beter voor hun. Voor kinderen is het vaak een schuur. Hoe dan ook? Het is een niksist vanzelfsprekend meer. En ook dit lijkt me dat het groot in die ons onbewust gaat. Ga dat kinderen hun best doen om die ouders bij elkaar te houden? Zeker als ze wat je hoort zijn. Onbewust en beust. Op welke manier gebeurt dat onbewust? Onbewust. Ze kunnen niet tegen dat conflict van twee mensen, waar ze van afstanden. Dat doen ze alles aan omdat ze verminderen. Er zijn kinderen die gaan zwijgen dat papa en vriendin heeft, die dat wel weten. De gang kinderen zijn dat die zeggen, nee, mama is veel te moedig, komt terug van een collega gegeven. Ze moeten even lekker opgevangen. Die regelen eigenlijk, dat er zo min mogelijk conflicten zijn. Dan tijdens de schijding worden ze heel vaak uit het oof verloren. Daar zijn mensen zo bezig met die schijding, wat toch een levensbruik is, gewoon. Het is gewoon een bruk. En een feitement van de liefde. Noem ik het ook altijd, dus je zit op de ruwinnis van de liefde. Dan moet de kinderen bijna vergeten, dan trekken kinderen zich vaak terug. Zorg ze dat er geen last geven. Alles gaat goed op school, ga naar violus, ik ga dansen, ouders hoef geen zorgen te hebben, omdat ze weten, er zit belangrijk zanderhand. En na de schijding gaat het om. Een van mijn punten is ouders blijven partnerschijden. En kinderen schijden niet, maar ze hebben meegedaan met te sieren, productie, om mensen gewoon. - Stichting sieren. Stichting sieren, meegedaan. Over schijding. Dat waren kinderen met getat te weerge armen. Je moet er wel met me zien of zeer over het commentaire. Het was een kampagje in het oof. - Ja. Allerdy is onbewustig. - Ja, horen wat ze van Ruzis mee krijgen. En daar waren ze meegedaan toewet. Eigenlijk willen ze op hun armen schrijven, ik hou van papijnen, ik hou van mama. Na de schijding gaat het om. Ik heb me contract ontworpen wat ouders tekenen en wat kinderen tekenen. Wij blijven ouders. Wij komen samen naar de musical, als die er is. Op als een oma is mogen gezien worden, als refeesten zijn we samen. Als de ouders beloven, dat zonslukt dat niet helemaal. En kinderen teken ook, dat contracten. En dat vinden kinderen heel belangrijk. Wat is het effecter van als je als kind. misschien op jonge leeftijd om bewust of heeft heel later bewust? Zo bezig bent het bij elkaar, houden van je ouders. Met een zinardatet klein maken. Wat hoewuut zegt dat als iemand voor was is? Als je een liefde ontmoet, dan eesje van die liefde heel veel. Als je eindelijk 1000% betrouwbaarheid, je eind 1000% beter voor mij, 1000% zo.
En dan is die gekozen relatie vaak best wel belast omdat je iets goed moet maken van de ander. Als je beide uit een gescheiden gezinkt komt, dan is het best lastig omdat allebei te compenseren. Maar dan hoeft er mij iets te gebeuren. Of een krabblemer. Ja, dat kan. Dat kan. Dat het dan weer en dan denk je hoe kan dat die schijding gaat maar door. Is de gekozen liefde relatie van iemand vaak een reflectie van Dienste Jeugd? Ja, heeft absoluut te maken met de stuenders van de lader. Je zoekt iets wat je niet hebt gehad. Je wil gecompenseerd worden. Dat schijf je niet op een liefdesbrief. Maar je wil het eigenlijk wel. En zoekt je ook iets wat je juist herkent dat je bepaalde ook onnegative dienemieken uit je jeugd. Dat is wat ik ken. Dus dat is waar ik ook opval? Ja, soms wel. Maar niet. Het is meer van de compensatie van je niet hebt gekregen dat je dat als nog wil van een partner. En misschien van Dienste familie. En daar zit er grote valkul aan. Ja. Omdat je dan een schoonmoeder benoemd als de allerliefste moeder ter wereld. Maar je hebt een eigen moeder. Ja. En dat gaf mensen soms heel ver. Dat zijn loyaliteitsconflikte. Daarom heb ik het pro-casmus zo druk. Ja. Ja. Daar heb ik nu niet overgelukkig. Het kunnen kinderen het goed maken uiteindelijk op één voorwaarde dat ze de trouw en liefde naar een beide ouders mogen oudten. Dus niet zeg maar tegen je vader. En er zijn kinderen die moeten zwijgen als die nieuwe partners komen van die ouders. Dat vader een lange vriendin heeft en die is ook zwanger en dat gewoon nege jij. En die heeft het gewoon niet en die moeder vertelt. En die moeder zegt en hoe maakt het, en hoe maakt je vader het? Oh goed. En dan niets vertellen. En dan omdat die moeder, hij weet dat die moeder dan raar is en het wordt of verdrietig wordt. Dus dat beschermt die dan alsnog. Ja. Dus dat dat open is dat je ziet hij heeft een vriendin en die is zwanger, hij krijgt een hallenboetje of een vrouwluffseusje. Er is één voor jardigse mag, iedereen mag gezijn dat dus het ruim. Ja. En wat gebeurt er met een gezinsidemiek als er een ouder overleid? Dan zullen als de broedjes en zusjes zijn dat heel snel over proberen te nemen. Je ziet elkaar als verdriet en het gemis. En vaak is er één die zich opstelt als de moeder of als de vader. En die gaat zorgen. En die komt eigenlijk niet een eigen verdriet toe ook, omdat ze voelt. Denk nu aan een gezin. Ik moet nu voor mijn kleine zusje dat zijn en voor mijn broedje. En die moeilijk saaf als voorlezen. Die moeilijk, die moeilijk, gerustel in het leven. Want als een moeder overleid is dat een onvoorstelbaar groot verdriet. En een grote ouer in de steek laten. Zo voelen kinderen dat. En een moeder kan daar niks aan doen. En toch hebben kinderen het gevoel van verlating. Maar dat proberen ze voor elkaar. En dan nog eens de overgebleven parten. Dat is dat de vader is die ook de troosten. En het bij elkaar te houden. Kinderen willen eigenlijk een enorme energie steeken in. We moeten bij elkaar blijven. Ja. Dat is al die dynamieken die we nu besproken hebben. Ligt dat er onder? Ja, dat ligt er onder. We horen bij elkaar. We willen bij elkaar blijven. Maar die kinderen zijn natuurlijk. Ze zijn die nog kind. Ja, nee. Ook niet. De lente is begonnen, lieve mensen. Eindelijk weer meer naar buiten, meer bewegen en minder binnen hangen. Maar de religieis is dan ook. Drukte op de weg en in een veel te warm jas in een veel te volle metro staan. En dat is dus het moment waarop je denkt. Misschien moet ik gewoon op de fietsnamenwerk. Al is het misschien net te ver voor een gewone fiets. Want als je een flink uitmoet, dan wil je niet bezweet aankomen en heer het een vergadering in, maar gewoon een lekker groezen in de lentezone. En daar komt upweer om de boekijken. Dat is de plek voor Reverbers elektrische fietsen en Reverbers betekent, professioneel opgeknapt door monteurs, helemaal gecontroleerd en zo goed als nieuw. Dus je hebt eigenlijk een e-bike die voelt als nieuw, maar dan wel tot 60 procent goedkoper. Wat heel fijn is dat de website zo overzichtelijk is. Je kunt echt veel te reen op alles. Je lenk te etipbefeeds, het merk te prijs, dus je hoeft niet einde los te zoeken. Je klikt gewoon aan wat bij je past en ups, daar is je fiets. En dat is ook gewoon veilig. Elke fiets wordt het in de Thai-geject. Je krijgt een jaargeransie en je hebt 14 dagen om hem uit te proberen. Niet goed, geld terug. En binnen 3 tot 7 dagen sta het die gewoon bij het thuis. Dus ga naar uppweepuntenl en gebruikte koden 125 krugpraat. Formalist 125 euro korting op e-bikes en asuswadens. Vanaf 750 euro. Dus nog 1 keer, uppweepuntenl met de koden 125 krugpraat. De voorwaarde vind je in de show notes. Neem het er verschuif natuurlijk ongelofelijk. Ja, er is niets vanzelfsprekend meer in het leven. En kinderen kunnen daar door heel sterk worden. Dat zijn vaak heel sterk kinderen. Ook als een broertje of sushi overlijkt. Dat zijn heel sterk mensen. Uiteindelijk, maar je wil op die manier niet sterk worden. Nee, nee. En het gaat een hele levenschiklus mee. Je kunt ook niet zeggen. En dat heeft niks te maken met wachtmaar. Jouw tema vandaag. Maar in de levenschiklus gaat dat rauw over ouders op en eer. En kan soms heel veel weer terugkomen. Dat je denkt hoe bestaat het. Ik ben net verliefd. En nu mis ik vreesselijk bij mogen of te valen. Ja, dat hele die die die petwank van dingen bij elkaar houden. Die wordt dan in één keer losgebroken. Ja. Evening. Ik vind ook nog interessant wat je net al zei. Het erfen is verdelen. Daar komt een hele hoop van alle problematiek. Komt dan aan de oppervlakse. Ook als die problematiek. Misschien niet zo duidelijk was daarvoor toch. Maar op 1 komen vaak dan veel wassen er achter. Als je er achterhalen zit van alles in deze gezinsdynamiek. Het sluimat vaak. Ja. Omdat je ook niet dagelijks bij elkaar bent. Als je een volwassen kinder bent. Dan heb je je eigen liefde, je eigen gedoe, je eigen ex, je eigen afdeling. En als je bij elkaar komt, dat zijn de feestnage of te vij jaar dagen of noemen op. Maar bij een ervnis verdelen, dan moet je allemaal in de rauw eigenlijk. Dan mis je een vader van moeder. En als ze alle bij zijn overleden, dan kijk je elkaar aan. Wat hebben wij nog met elkaar? Wat de commissons hele falleruzie is uit. Ja, maar jij hebt altijd de moeder. Je hebt veel te weinig, je hebt je woonde in buitenland. Terwijl iedereen ook gescheinlijke eigen leven had. Maar het komt dus cumuliert, eigenlijk. Rond die dood van ouders. Ja. En dan kan de reusreusjes zijn over de grafsteen tot er met die krijgte gauw aan. Want van moeder. Ja, en het lijkt dan vaak over geld te gaan, maar eigenlijk gaat het niet over. Nee, het kan nog over geld gaan natuurlijk, wil allemaal wat hebben. Maar het gaat vooral om soms een persiskletje, want hier ligt de confiepad. De sierade liggen heel dicht op de huid van moeder. Dat is vaak begin van de conflict tussen zutjes. Ik ken vijf zutjes en hij hebt het dechtig jaar de sierade van moeder niet verdeeld. Omdat ze bang zijn, ze komen wel op de vier jaar van moeder bij elkaar. Maar ze zijn bang dat één meer krijgt of dat ze ruzie krijgen. Dus ze hebben een bijzio-tredo's, die nemen ze mee. We gaan vandaag verdeelen en dan durven ze het niet. Ja, je moet het ingewikkeld worden. Dat is een familie te hebben. Ja, een familie in lens te zijn. En mensen, je bent kwets bij je familie, maar je bent ook heel sterk door. Ja, je bent ook heel heel woe. Het is je context, het is waar je bij hoort. Ja. En waar mensen naar zoeken. Maar je familie kan ook heel lennig zijn, natuurlijk een heel verdrietig. Ik weet nog twee dingen doen. Ik wil nog naar de hadde loiliteit van dat kind naar de ouder. Maar ik wil ook heel erg hebben over het doorbreken van bepaalde dynamiken. Dat lijkt me ook fijn om mij af te sluiten. Dat er allemaal uit te trots, alle dingen herkennen. Ja, maar als een familie heeft geen plek, wat moet ik nou? De loiliteit van die kind naar die ouder. Dat is vox mij iets wat de laatste jaren steeds bekender is. Gelukkig. Ja, gelukkig. Maar hoe alles omvatend overal dat in zit. Zelfs als die ouder gewoon een eiko is. Dan nog blijven kinderen lojaan. Ja. En iedereen mag zeggen dat hij een eikel is, behalve het eigen kind. Ja. Dat is niks zo'n grote bron van Ruzi als je man zegt, oh, er heb je je moeder weer. En oh, he, man moet daar weer naartoe je etje. Ik ben dood ziek van dat bezoek. En die krijgt dat betaald. Die krijgt dat uit betaald. Hoe wil ik niet misschien wat ze verliefd op een ander? Alle weeges staan open. Of ze groeten met de auto. Ik ken hem een echte. Ja, een echte vrouw die stapte uit, midden op de grote weg. Die zijn stopmaak. Ik wil jou niet me horen. Terwijl ze zelf ook kritiek op die ouder geeft. Ze komen van een avond bij die ouder.
Die ouders te schelden, je neemt het niet. En dat is eigenlijk die diepste trouw die je hebt na ouders. En die is vrij uniek. En die is goed dat die er is van daar leven we mee. Ja, en ik vind het wel wondelijk. Ik ken dat ook bij mezelf. Ik heb mijn moeder overleed toen ik jong was, dat weet je. En daar heb ik een documentaire over gemaakt. En een van die cennens is hier prachtig met mijn vader over. De dynamiek die ontstond nadet dat gebeurde. En ik heb bijna een jaar nodig gehad achter de scherm. Maar om dat gesprek aan te kunnen gaan, en het ging er eigenlijk over dat ik. De achter kwam dat ik er last van heb, dat was me weinig over hadden over het verdriet en over het gemissen. En dat ik me zowel kinderde om allerlei redenen bij zo'n ongezien heb gevoel. Ja. Maar toch, en dat als ik mezelf loskoppel uit de situatie, dan zie ik daar een best overzichtelijk verhaal. Ja, dat snap ik wel en je vader bedoelden het goed en hij is. Ik heb de allerleukste, de allergeweldigste vader hier is. Het was voor hem allemaal zwaar en moeilijk. Maar waarom kan je nou niet je daarvan loskoppelen? Ik heb me daar dus een jaar lang voor het begin op nemen. Ook worden daarna zo schuldig over gevoel over dat ik dat u er helpd heb gedacht. En nog steeds kan ik dat zo'n denken, oh wat, echt. Dit al bijna voel ik me over bijna schuldig over. Het is een ongelooflijke kracht waarin je waar je maar niet vanaf komt. Ik komt er niet vanaf? Nee, maar die kracht, ja, je hebt beschrijft. Daar zit ook vaak schuld gevoel bij, wat je zegt. Maar die kracht is toch ook leven. Het is leven dat je uiteindelijk ben jij dan het gesprek met je vader aangegaan. En dat is goed afgelopen. Nou, hij. Ik heb met veel mensen gepraan naar de film van mensen die vergelijkbare dingen vertellen. Dat bijweer dat niet zo goed aflieft. Nee, ook daarvoor ook veel lov naar hem. Dat is wel een hele leuke gezegd. Dat is heel goed te halen. Dat heeft mij gehoord en gezien en dat het allemaal. Maar dat kan ook weer naaruit anders lopen. Maar die loiliteit is gewoon. Die gaat altijd wel doorheen. Die gaat de overhand doorheen. En dat hebben we eigenlijk getoets in het begin met mijn hoogleer her. Die heeft dat voor de eerst wereldkundig gemaakt. Aan hele verweilers, de kinderen die dat hele. Ik heb meegewerkt aan de film Rotjogis. En dan tracht ik op als die film werd gezien. En dan ligt ik het uit. Kinderen schulden op die ouders. Maar oveel als terap uit of die hulpverleden daar aan kwam. Dan ging ik eens in de verdeediging. En mijn verdeediging is geeft en feiten leven. Leven ik in die context. Ik hoorde bijna ik willen alles voelen. Voordoen. Dus je moet je al koesteren? Je moet koesteren. Dat is niet slecht. Is er grens aan? Tot wanneer ik. Nou, de grens zitten als kinderen zoveel moeten geven. Dat ze een heel gezindragen, treimendragen, verdrietdragen. En later schuld krijgen van die problemen. Dat is heel schadelijk. Dan woorde kinderen vaak heel destructief ook in de rest van hun leven. Die hebben de schuld gekregen van hun geven, van hun toegankelijkheid, van wat loojele tijd echt betekent dat ze ouders willen dragen. En troosten. En dan krijgen ze de schuld. Ja, als Vijoni hadden we er niet geschijden. Dat is heel groot verdraat. Zorlist en ook Stamgas in deze podcast Haroon Ali. Die heeft ook geschreven over familie. Daar heeft hij jou ook voor gesproken. Dat gaat meegeweren. Ja, zie je, dat gaat overbreken met je familie. Dat gaat waarsntegen die blinde looje tijdens. Maar ik zeg altijd, breken kan niet onderbreken wel. Het kan nodig zijn dat je zegt, ik moet wat afstand hebben. Doet te veel pijn. En onderbreken, maar echt breken bestaat dus eigenlijk niet. Want ze ook na de dood van ouders blijven ze in elig grote rol spelen. Toud relatie zouden niet op met dood. Dat is echt een misverstand. Dus dat gaat nog door. Dus dat breken maakt ook dat mensen zelf ook. Shakespeare, wie eemige broken heeft, is niet met bank van scherven. Dus dat breken gaat maar gewoon door. En ik wil mensen boeden om te breken, zeggen wat zou dat wel kunnen. Kun je één keer in de maand. Kun je, ik heb een mevrouw die heeft de moeder een keer per jaar. Een kaart met de vier jaar van die moeder gestuurd. En dan was een week van strek. Ze zegt je niet hal, hoe dankbaar ik ben dat ik dat gedaan heb. Uiteindelijk. Wat is het? Het is geen buurvrouw. Het is de extustentieel. Het is een zinsvrouw. Want dat is inderdaad waar ik hoop met kunnen eindigen. Hoe doorbreken je bepaalde die in de mieke? Je hebt conflict met je moeder en met je broer. En met. Nou, er is van alles aan de hand. Wat is het belangrijk om het doorbreken die de mieke. En het is absoluut, ja. -Absoluut. Heel voorzichtig. -Onvrijden worden. Onvrijden. Onvrij, verliefd te zijn, onrelancies aan te kunnen gaan. Om niemand bang te zijn. Als je bang bent in je eigen familie om iets uit te spreken. Maar ik ben voor voorzichtigheid. Ik hoef pak je het aan. Gaan nou niet over het probleem praten. Maar gaan nou naar die vier jaar dagen en praten niet over het probleem. En blijft dat maar een kwartier. Ja. -Nee. Ik ben voor miniskule kleine stappen. Als mensen binnenkomen, dan gaan we er overpraten. Dat mislukt. -Zoje zo. Maar ik vind het om relaties aan te gaan omvrijden zijn. Is het van belang dat je dynamieke doorbrengt? En dit had ook wat we eerder zijn. Dat je keuze in je romantische partner, of je partner, waar spiegeling is. Dus die neemt dat kan als je niks doorboken hebt. Dat kan het een weer spiegeling worden, waardoor je weer heel norm gequets wordt. Ja. Want je bent niet vol maakt voor elkaar. En je moet elkaar eruit te geven. En privacy waarderen van elkaar. En als jij bang bent, om die privacy te gunnen aan je partner. En je wil hem overal je telefoon wordt nagekeken. Overal waar is je nu? Ja, dat houdt iemand niet uit. Of andersom dat je überhaupt niemanden dichtbij laat. Dat je er al stapt. Iedereen op een afstand houden. Maar de angst voor verlaten. Angst voor verlaten. Angst voor binnen. Angst voor ruzie. Angst voor conflicten. Ik ben liever alleen op een berig. Dan had ik iemand anders achter me aan het plopen met de rugstak. Ja. En een sleutel voor de weg naar oplossing op het minst ligt al in het oplossen van die familie dynamieke. Ja, aan gaan van die familie. Ja, aan gaan. Ja, dat is heel verzichtig. Ja, kleine stapjes. Niet naar binnen gaan we naar oplossen. Dat mislukt. En wat misschien is in sommige relaties nu al. Of familie relaties een kwartier naar een voorjaardag gaan. Al een enorme stap. Een nog kleiner stap. Nog kleiner is gewoon een kaart. Een meeldje, een appje. En verder niks. Broemesturen via vleur op. Jemand zijd heeft me toch enorm geholp. Wat ik dat deed. Toch iets blijven geven. Ja, want dat is raar. Ja. Invensteren. Ja. En als je dus. Als ik je dan zo hoorde, denk ik, al er zit misschien ook wel eeuw in de wachtig. Ik ga niet te eerst te zijn, die er is. Wat ik doe, alsof. Ja, dat zeggen mensen heel vaak. Ik kom niet over die drempel. Nou, probeer dan niets te betekenen over die drempel heen. Gaan we dan niet op het conflict in. Als je blieft niet. Want dat weer ouders gaan zich verdedigen. Zie je wel, ze begrijpen me niet, geen erkenningen, dan gaan mensen weer te leuwen. Stelt werken. Probeer heel verzichtig. Hei, hei, ziek. Wat ga ik nu doen? Mevrouw ligt het ziekenhuis. Nou, wat denk je, het zou je kunnen? Nou, misschien kan ik wel op bezoeken. En dan even zwaaien. Nou. Ja. Soms is een hand vasthouden, al genoeg. Ja. Om je beter te voelen. Maar kan me ook voorstellen dat het zo moeilijk moet zijn, om zeker als het dus vanuit een kind naar een ouder gaat. Hoe oud je als kind ook bent, ook al in mijn leven gaat. Dat je dan natuurlijk dat ook heen. Ik ben heel erg gekwet, door iets wat mijn vader of mijn moeder heeft gedaan. En dan ga ik ga een stap naar voeren zetten. En dan ga ik weer deksel op mijn huis. Dan ben je, ik ga weer stien dat het stap teruglaak. Dan neem je te veel. Ja, dan ben je te kwetsbaar eigenlijk. Dan denk je dat dat op die manier opgelost kan worden. Meestal is het niet zo. Vaak hoor ik toch voor mensen dat ze hele verzichtige toennaaringen hebben. Niet over het probleem praten. En dat de moeder ineens in het keuken zei, ik had jou toch niet dan kerschoolmogesturen. Er wel ze stonden te koken. Dat was hergrote punt. Ik ben weggestuurd. En ineens tijdens het keuken zei, 'mungkin dan rikt dat niet moeten doen.' Dat is gewoon die vrouw zijn, of het helemaal open ging. Maar verwacht dat niet meteen als jij komt met hij, waarom ben ik naar koschool gestuurd? Dan zeg ze 'jaar, dat kon je anders'. En dat was goed voor jou. Dan gaan de ouders hier verdeden. Want eigenlijk gaat dit overerkening. Erkening die ook voor jou pijn. Voor de prins die opgelopen hebt. Ja. Ik ken niet voor moment dat die moeder dat zegt. Zegt ze eigenlijk dat ze het niet gemogen. Ja. En toen hebben ze samen enorm geheld. En toen zei ze 'verhoeft het niet'. Dit was genoeg. En is er een manier om die relatie. of om die dynamiek op ze minst toch te kneden of in beweging ze houden als die erkening niet komt? Ja, dan toch nog niet opgeven. Nooit opgeven. Het leven is nog niet gelopen. Ouders kunnen iemand een vrouw zetig meek wacht op een moeder als hij me heeft. En dan kan ik wel wat.
Nou ja, misschien kun je toch lang opvachten, misschien is het heel dichtbij. Maar doe iets met je moeder. Vraag, dan ga ik meenig uit zo'n film. Of een vraag, dan heb je met een moed voor je gekocht. Het heeft me zo geemooshoneerd. Weer jij dat lezen, doe het dan via de band. Via een onweg. Ja. En in de raad breken kan niet doorbreken, wel soms is een paar z'n ongebreken. Ja, ongebreken, na het doorbrekt ook iets. Ja, heb je gelijk. Maar uiteindelijk heb je het nodig voor het leven om het wel om die dynamiek aan te gaan. Ja, voor een uivrij te voelen. Voor een uivrij te voelen. Ja. Je man's zei, ik kan nu een wild reis maken. Ik heb het idee dat nu dit gebeurt is. Ben ik vrij ontdrag aan. Ja. Ik hoop dat het een aanmoediging is, een hard onder de ruim herkening voor onze luisteraars. Ik wil je heel erg bedanken. Dat was fijn, Liesbeth. Ja, je hebt een heerlijke kroeg. Ja, gezellig is het. Ik wil je een schomprater. Voor geen muziek. Nee, geen muziek. Heel muziek. We hebben nog een beetje goeie middag. Wat er. Goede middag. Is dit je hier erken? Nee, ik kreeg hem te bank. Oh, lekker. Zorgt het is hier te erken? Ja. Dat is bij mooi weer. Ik pak het je achter. Oh ja. Het vies op het zuiden. Zoals de afgelopen weken. Dat betijert het alke middag twee. En nu in Liesbeth op de bank. Ik heb nu een hele interessante aflevering opgenomen over familiedienamieken. En nu naartoe. Hoe vindt jij dat het met onze familiedienamiek gaat? Bij het ontvriendiemdienamiek gaat het volgens mij heel goed. Ja. En appétalinet dat het vroeger niet zo was. Nou, ik heb de film die je gemaakt hebt over de eigen raproces na het overlijden van New Order. Ja. Die eindigt met een confrontatie, met mij. Die heeft volgens mij goed gedaan in onze relatie. Ja. Je denkt dat hij iets weggehaald heeft er soms. Dat vind ik ook niet eens zo. Dus dat het eerst ver te beginnen. Dat het eigenlijk was. Je ziet iets, dat rotslok, die muur. Ja. En die film heeft gezorgd dat ik daarvan bewust ben en dat hij weggehaald heeft. Ja. Dus dat is goed geweest, denk ik. En ik word aan wel van veel mensen die ik met heel veel mensen contact gehad na die film. En er ben richten er over gestuurd. En ik hoor ook heel vaak van mensen die zeggen, ja, maar ik durf dat niet. En mijn ouders zijn er niet voor open. En ik heb het ook heel spannend gevonden om die opname met je te doen. Wat is dat? Ja. Hoe kan ik je ernaar? Nou ja, dat begrijp ik wel. Ik had geen idee wat jij met mij ging doen in die opnames. Kijk, nou, dus daarna een korte tijd. Ik kreeg in de gaten dat het geen gezellige speks te worden. Dat was heel duidelijk. En toen heb ik echt, zit het denk ik, hoe moet ik de aanpakken? Ik kan niet weglopen. Je moet een beetje wel wat ooit op de televisie en bekende het zetje. Het heeft een feestje nog eens gedaan. Omdat je je vraagt, krijgt die weer die niet leuk van ons? Ja. Ik moet dus de blijft, zit niks anders op, dan eerlijk zijn. En dat en zo ging het laatste stukje in. Dat ik dat wel bekacht had van. O, O, Rasker, je moet eerlijk zijn. Je moet ook staan. Ja. Rewende, heel derbaad is zoals ik dan ben. En ik had uitdacht ik anders raak je toch te kwijt. Dat is een industrieveloot, wat overtreven, maar dat teerteken zelf zo'n zichtacht. Ja, de stip van iedereen die het spannend vindt, zit er een kamer open.
PodcastTranscript AI