#9 - Johannes Bellinkx

Ik zou het heel moeilijk vinden Als het dan ook heel erg gaat over over. Kijk, Johannes Bellinkx heeft een tunnel gemaakt door de stad. Wow, want dat vind ik verschrikkelijk, zeg maar dus ik, het moet ook iets zijn wat ik zou het niet willen doordrukken, zeg maar, want dan hoeft het voor mij al helemaal niet, dus er moet echt een hele goede gelaagde reden voor zijn om dat te gaan doen. Iedere kunstenaar koestert wel een werk dat diegene nooit heeft kunnen maken. Misschien vanwege een gebrek aan geld en tijd. Wellicht zaten de zwaartekracht of andere natuurwetten dwars, of bleek een ander al met dat ene geniale idee te zijn weggelopen. In deze podcast gaan Maurits de Bruijn en ik dieneke hulshof met kunstenaars in gesprek over kunstwerken die daglicht nooit hebben gezien en over de betekenis van succes versus falen. Je luistert naar een productie van de brakke grond en Mister Motley. Dit is. Kan niet bestaat niet. In 2018 maakte Johannes bellinkx het werk reverse. Daarin laat hij Mensen een uur achterwaarts door een stad lopen op een vooraf uitgestippelde route van 1,5 km. De route gaat altijd door een aantal gebouwen heen, vaak hotels, kerken, shopping, malls, scholen of metrostations. Daarbij krijgen de wandelaars een specifiek voor die stad gemaakte compositie die ze op een koptelefoon achteruit wandelend kunnen beluisteren. De soundscape wordt via een app beluisterd, waardoor het geluid heel precies op de juiste locatie wordt afgespeeld en er een mix ontstaat tussen fictie en werkelijkheid. Johannes heeft reverse inmiddels in 17 steden in Europa gemaakt en zijn onmogelijke droom is om 1 keer 1 route te maken, waarbij er niet om obstakels heen wordt gegaan, maar juist dwars door alles heen in iedere muur die op de 1,5 km route ligt, zou hij een gat willen zagen waar een persoon tegelijk achterwaarts doorheen kan wandelen. Zo ontstaat er een fysieke, een op een dwarsdoorsnede van de stad en deelnemers komen in ruimtes waar ze anders nooit zouden komen. Deze versie van het werk bestaat niet, Omdat hij niet weet hoe hij dit plan, waarbij hij dus tientallen gaten in muren van anderen moet zagen ooit praktisch geregeld zou kunnen krijgen. Wat vind jij goed aan dit plan? Waarom is het zo'n goed idee? Ik werk eigenlijk altijd een publieke ruimte en door dat werk te maken kom je altijd obstakels tegen zijn. Het vergunningen waren in bijvoorbeeld in Hongarije in Boedapest. Daar hebben ze een bed gemaakt dat je niet op de straat mag sprayen met met chock spray. Omdat dat een aantal jaar geleden waren het protest in hadden ze bij ministers hadden ze wel de straat gekalkt. En dan mag dat nu, dus dan moet je een uitzondering krijgen om het werk met een witte lijn om die route te maken Omdat je dan kunt navigeren. Dan heb je. Dus je hebt allerlei soorten obstakels, zeg maar in alle verschillende contexten waar je heel goed om heen moet werken. Project is altijd een soort van compromis op een of andere manier en Als je dan jezelf de vraag stelt Van hoe zou dit nu zijn Als je all out mag gaan, zeg maar Als je gewoon als er geen beperkingen zijn, hoe zou dat er dan uitzien? Wel zo en ook Omdat je Omdat je Als je achterwaarts wandelt, dan heb je. Je kunt niet anticiperen op datgene wat je ziet. En wat we nu zo mooi lijkt om dat het ook een deel In de publieke ruimte is en dat je eigenlijk een soort van die grens tussen wat publieke ruimte is en wat privé ruimte is dat je die gaat vervagen of dat die soort van totaal opgetrokken wordt, of dwars door midden gesneden wordt en dat je op die manier door een stad zoekt, beweeg je nooit door een stad, zeg Maar dat eigenlijk die intieme ruimte of die private ruimte je als deelnemer aan die performance overkomt, want Je kunt hem ook niet aanzien voor ja ineens ben je de middenin en dan waar ik mij zo voorstellen is dat je. Door een kreukel loopt bijvoorbeeld of Mensen die aan het ontbijten zijn of zo of een kantoor dat gewoon volle bak bezig is en dat je daar gewoon eens doorloopt. En het zou ook mijn mijn wens is dan ook dat het leven in al die ruimtes ook al wordt dat doorkruist door een route dat dat gewoon doorgaat. Alsof er niks aan de hand is alsof het een soort film is die er zo een camera die er langs zo'n stad heen trekt met dit project door een als. Dat was toen zo weet ik waar 2015 of zoals de sloot. Hij viel heel erg een ding en toen had er een Japanner. Die had een. 8 uur durende film gemaakt waarin die in Tokio achterwaarts door Tokio liepen, hadden ze de film omgekeerd afgespeeld, waardoor je eigenlijk heel de stad achterwaarts ziet bewegen en dan gedurende 8 uur lang. Je ziet hem vooruit lopen en ik beweeg de hele stad omgekeerd en dat idee dat je of een stad helemaal stil zet of op een andere manier een soort van getuigen bent van wat er allemaal gebeurt in zo'n stad. Ja, dat fascineert mij heel erg, dus toen dacht ik van, Als je dan zo'n route maakt en je gaat dwars er doorheen. Het is ook, Het is ook een letterlijke dwarsdoorsnede. Het heeft ook iets architecturaal door die stedenbouwkundige of zoals interventie. En dat die relatie tussen privaat en publiek is dat vaker een soort relatie die interessant is voor jou in je praktijk, Dat is. Ik ben ook door dit project zoveel te doen. Is het ook veel meer 1 1 1 thema geworden door veel meer op de voorgrond is gekomen. Heel veel publieke ruimte in Europese steden blijkt uiteindelijk gewoon privé te zijn, dus Er zijn heel veel fietspaden en voetpaden en stukken straat die gewoon eigendom zijn van een shoppingmall. Dat betekent dus Als je iets doet daar dat de security guard je gewoon van hun fietspad maar te smijten, zeg maar, dus Dat is helemaal geen openbare ruimte eigenlijk, dus dat situatie ben ik heel vaak tegenkomen. Dus Als je een interventie wilt doen op één plek en ineens komt er de scheurkaart naar buiten en die grijpt je acteur In de lurven, dan denk je, hé, wat is dit? En, Dat is ook een groeiend probleem Omdat al die die publieke ruimte die staat best wel onder druk blijkt dat onzichtbaar onder druk in veel gevallen. Heeft Natuurlijk ook te maken met surveillance en en hoe hoe we overal gevolgd worden en en en hoe je Aken nog niet weet. Op wat voor manier de boel gecontroleerd wordt en op wat voor manier welke set of rules er bepaalde stukken gelden, zeg maar en dat hele idee van publieke ruimte wat van ons allemaal is en waar Iedereen toegang tot heeft. Ja dat dat dat dat staat echt wel op. In heel veel plekken staat daar echt wel best wel ter discussie en en onder druk ook, maar dit in dit geval vind ik het ook heel mooi dat je. Ja alsof je een soort van outsider bent die hè? Als het is een beetje hetzelfde idee als dat je als alsof je als een vliegende ruimte zou kunnen zijn, zeg maar en en dan Niemand eigenlijk ziet dat je er bent en nu ga je. Daar gaan Natuurlijk wel Iedereen zien dat je er bent, Maar dat idee dat je op een hele andere manier de ruimtelijkheid van de stad beleefd in alle kwalificaties die bij verschillende soorten en TYPE ruimtes horen. Ja, Ik vind dat interessant. Wat jij net vertelt over die film met dat achteruit lopen in Japan. Eigenlijk doe je dan als onderdeel van reverse of van deze versie van reverse doe je bijna als performer, als enige iets anders dan de hele stad en eigenlijk hè? Het publiek wandelt de route, dus je bent een soort van, ik zeg altijd je onvrijwillig performance, zeg maar, want Iedereen ziet jou achterwaarts lopen en daar krijg je Natuurlijk ook vaak reacties op, dus ook een soort van performatieve interventie die je die je dan onderaan willig doet. Maar inderdaad, ja en je doet het ook. Iedereen doet het ook individueel in reverse, dus dat zou dan hier ook het geval zijn. Ja en nog over die verschillende soorten ruimtes, wat dus ook wat ik interessant vind, is dat er. Bepaald gedrag. Hoort bij bepaalde ruimtes dus In het park Als het zomer is, dan kun je prima op een handdoek gaan liggen en van de zon genieten en picknicken. Maar Als je dat bij de bushalte gaat doen of Als je dat op Centraal Station gaat doen, dan is dat heel raar. En dan dan raken Mensen het best wel In de war Als je op de grond gaat liggen op centraal. Als je daar een keertje doet, dan komen de direct 10 Mensen naar je tuning gaat het wel, want dat dat doe je daar niet. Of bij de Pont of Er zijn allemaal, dus alle plekken hebben dus ook nog eens een keer soort van ongeschreven gedragsregels waar we ons dus ook allemaal aan houden, die los van je. Vieze dingen of of. Privaat publiek issues zijn ja en dat kan ook bijna humoristisch zijn. Als je dat omdraait of heel ontregelend zijn en je vertelde me ook dat. Dus deze versie van reverse die niet bestaat, waarin je dus overal overal doorheen gaat, alles uit zaagt dat Als je dan bijvoorbeeld door een kantoorpand op die route een gat zaagt waar iemand doorheen kan, dat je na de performance dat gat ook weer wil terugplaatsen, Waarom zou dat belangrijk zijn in dat idee? Het is Natuurlijk een hele vluchtige interventie. Eigenlijk zou het dan? Of ja, Je kunt Natuurlijk een week doen of twee weken doen of zo. Ja, op een gegeven moment, dan moeten de muren toch echt wel weer dicht, zeg maar. En, ik zou het mooi vinden als er een soort van tracé zou zijn. Dat je nog zo plamuur naad ziet in alle muren waar de route doorheen gegaan is. Dat is een soort van. Blijvend spoor. Dat lijkt me wel een tof idee dat dat soort van ja oh ja, daar zit hier ook en dat je dat dan op verschillende plekken In de stad ook weer terug kunt zien dan dat er toch in zekere zin altijd blijft staan of in herinneringen aan dat dat dat een interventie is die wel gewoon permanent blijft. Wat er gebeurt in dit plan is dat Mensen een hele tijd in ruimtes komen die ze dus niet kennen. Dus deelnemers van de performance community situaties waar ze nooit eerder zijn geweest. Wat is daar belangrijk aan voor jou? Ja, dat zeg Maar het idee van het project ook Dat is nu Natuurlijk ook al zo. Ja, onze zintuigen hoe wij biologisch in elkaar zitten, illusionaire ontwikkeld zijn, is dat we super op vooruit gericht zijn en. Een zeker in onze westerse maatschappij is dat cultureel ook nog eens zo. We hebben ook een hele specifieke ruimtelijke voorstelling van de tijd, dus de toekomst ligt voor ons en het verleden ligt achter ons en Er zijn ook culturen die daar precies omgekeerd zijn. Want die zeggen ja. Het verleden, dat ken je al, dus daar ligt voor. Ja, dat heb je al gezien, daar ken je en de toekomst die is achterwege, want dat weet je niet. Je weet niet wat er gaat gebeuren. Ik vond dat ik deze maar om dan een soort van ruimtelijke omkering van onze tijds ervaring om om dat te proberen te vatten ervaren. En is dat vind ik belangrijk en. Het is ook daardoor 1 grote oefening in loslaten en en en je je waarneming wordt veel scherper Omdat je Als we vrij bewegen, dan heb je altijd een mentaal doel toch ergens onbewust, dus Ik ga even naar beneden en dan ga ik naar de balie, ontmoet er iets vragen, dan ben ik bezig met het doel. Ik zie helemaal niet wat er onderweg gebeurt, maar Als je niet weet waar je naartoe gaat. Dan heb je ook niks aan op te focussen, dus je bent super open op een bepaalde manier. En Dat is Natuurlijk als kunstenaar om dat te weeg te brengen bij het publiek om een soort van radicale openheid te te forceren of te weeg te brengen is Natuurlijk wel heel tof, Omdat Mensen dan. Heel veel dingen zien waar ze anders gewoon totaal geen oog voor hebben en die je ook een soort van. Bijna simulator grafisch worden ofzo. Mensen ervaren het ook alsof ze in in een film zitten, maar toch niet zeg maar dit idee van jou dat nieuwe reversi deed, waarbij je door alles wat je tegenkomt doorzaagt. Daar zit Natuurlijk een enorme onmogelijkheid in eigenlijk bijna niet voor te stellen dat dit plan ooit gaat lukken, is het belangrijk als kunstenaar om soms zo'n onmogelijkheid in je hoofd te hebben om zo'n werk te hebben wat nooit kan, maar wat wel is. Het droom is om ooit te maken. Ik heb ook wel eerder gezegd dat eigenlijk in ieder werk wat ik maak moet bijna altijd een soort van onmogelijkheid zitten, moet altijd een soort van dingen zijn waar eigenlijk gewoon Als je het vertelt aan Mensen denken. Tot toch, je bent niet goed bij je hoofd, dit gaat nooit lukken, ook Omdat dat een soort van drive is die enerzijds tot de verbeelding spreekt. Maar ook de dat onmogelijke. Levert ook heel veel interessante vragen op, ook al kun je het niet oplossen. Is het denk je erover en het en de poging doen om dat te kunnen bereiken. Levert is super waardevol en Dat is eigenlijk al het werk. Dus die vraag stellen of die vraag opwerpen en daar echt serieus mee aan de slag gaan, levert al heel veel dingen op. Bijvoorbeeld is what it like to be not the living creature? Ja, Je kunt geen bom zijn, dat gaat niet als mens, daar zijn we helemaal niet op toegerust. Maar om die vraag wel heel serieus te nemen en wel echt 10.000 poging te doen om wel een boom te worden. Vertelt dat superveel over ons mens zijn en over hoe wij de wereld ervaren en hoe wij bomen ervaren en hoe die bomen Misschien onze ervaren en en zo creëren ze van omkering in een discours over natuur of en en die pogingen om dat te doen en daar echt super serieus nemen. Dat levert al kei veel op. En wat levert het precies op die poging serieus nemen? Ja doordat je die vraag heel serieus vertelt en dat ook echt gaat doen. Ik ben ook een week in een boom gaan zitten in Oostenrijk. Ja, Ik denk nu totaal anders over een boom en ik. Ik heb een fysiek ervaren en Ik heb de beweging bestudeerd. En Het gaat niet Alleen maar over soort van empirie, Maar het gaat ook over een beleving die In de verbinding tussen mij en zo een boom in een totaal ander kader plaats door super lang tijd door te brengen. Bijvoorbeeld hè, Dat is een manier, maar Er zijn Natuurlijk nog allemaal andere manieren. Ja en die onmogelijkheid, dus die onmogelijkheid serieus nemen en en wel echt pogen om daar wel te doen. Laat mij anders reflecteren op. Hoe een boom is iedere keer Als ik nu een boom zie, kijk ik gewoon echt anders naar een boom. En Ik heb ook andere Mensen gevraagd om daar dan echt lang in te gaan zitten. En die hebben dan ook input gegeven. En ja, Dat is toch heel interessant om je. Ik heb ook een wetenschappelijke achtergrond, maar om gewoon heel erg ergens op een plek te zijn om om gewoon in die kruin van die boom te zitten en te zijn en dan te zien wat er gebeurt en wat er met jou gebeurt, wat er fysiek mee gebeurt, want Het is best wel veel impact en daar gaan we eigenlijk heel vaak gewoon aan verbinden. Nou, ja, We gaan dit onderzoeken en We gaan dat onderzoeken en We gaan alles in stukjes koppen terwijl het ook een soort van totaal ervaring kan zijn. Die superveel informatie geeft en Ik kan me ook voorstellen op het moment dat je zo een onmogelijke vraag aangaat. Ook al denk je, ja, Het gaat nooit lukken, Maar ik ga het maar gewoon bij stap een beginnen dat je Misschien ook op punten uitkomt die je niet echt had verwacht. Dus wat jij net uitlegt met reverse, dus de versie die wel bestaat met het achteruit lopen door verschillende steden door dat aan te gaan. Kom je opeens iets te weten over de publieke ruimte, in welke stad dan ook en kom je er dus Misschien achter van, hé? Die publieke ruimte krimpt heel erg, terwijl je dat Misschien van tevoren niet op die manier had gedacht of ingeschat en ook je maakt het proces heel belangrijk. Het is het door die onmogelijkheid. Ja, dus je proces door het proces heel erg cruciaal of gewicht te geven in In het werk. Ja, wordt het eindresultaat is niet zo interessant. Hè? Als het lukt te gek, maar Als het niet lukt heeft Het gaat het mij ook enorm veel opleveren, dus dus dat Dat is belangrijk met het vooropstellen van zo'n onmogelijke vraag. Dus die onmogelijkheid heeft ook niet Alleen voor de kunstenaar een soort belang, maar ook voor mij als toeschouwer. Op het moment dat ik dat werk zie, Omdat Ik weet dat het eigenlijk onmogelijk is. Maar het is gemaakt, heeft het toch een soort effect op dat kunstwerk zelf. En Ik denk ook dat het denken In het spreken en het onderzoeken. Maakt het veel realistischer dan we ons vaak voorstellen of dan de soort van overweldigende onmogelijkheid die het in eerste instantie heeft. En Ik denk dus ook door echt iets serieus te nemen en daar echt in te gaan. Ja wie weet, gaat dat gewoon nog een keer gebeuren, zeg Maar ik hou daar niet voor onmogelijk, zeg maar hoe onmogelijk het nu op lijkt dat bij het eerste obstakel kunnen beginnen in die stad en is kijken of het daar zou lukken. Niet veel. Of is er iemand die helemaal aangaat en die zegt, ja, Er is hier een een stad waar dat perfect zou kunnen, of een deel of een wijk of een. Dat zou dus zomaar kunnen. Zijn er voor jou als kunstenaar veel kunstwerken die niet doorgaan, gebeurt het vaak dat plannen op de plank komen te liggen. Ja, Je moet al kiezen, hè? Er zijn de Mensen zijn altijd veel meer ideeën dan dat Ik kan uitvoeren en Ik ben ook een trage maker, dus Ik heb veel tijd nodig om een project te ontwikkelen, vooral ook Omdat het zo immersief is, dus Het gaat heel erg over waar jij meemaakt als publiek. En daar moet je op sturen, dus Je moet veel uitproberen en kijken van Als ik nu dit doe, dan komt dat zo over of zo komt dat binnen, zeg maar. En Dat is heel anders dan dat je iets puur visueels maakt. Dus al die verschillende disciplines door elkaar die werken op een specifieke manier en dat sturen. Dat heeft gewoon tijd nodig, dus die traagheid zorgt ervoor dat project wel een afval is. Dat erg. Nee, ik snap moeilijk als kunstenaar dat je dingen ja dat ook veel niet lukt. Nee ja, ik zit nu ook een beetje in mijn praktijk zie ik zo tegen een grens aan van dat ik dingen Zonder mij moet Laten gebeuren. Zeg maar Omdat ik dat dan dus Omdat ik dus mijn andere nieuwe projecten bezig ben. En dan lopen er dingen parallel en Ik vind ook wel moeilijk dat je zo dat het dan het meer om het idee gaat en dat dan de uitvoering bij andere Mensen gaat liggen. Want je raakt toch een beetje de feeling kwijt met het werk en Je moet ook delen uitbesteden? Ja, dan kan gewoon niet anders. Ik deed altijd alles zelf, Maar dat is gewoon niet te doen, dus daar ja, dat zijn ook dat zijn dat zijn afwegingen die Je moet maken of of je gaat meer werk maken. Je kunt dus meer ideeën realiseren, maar dan ben ik iets meer op de achtergrond en wil je dan meer soort van manager? Of ja, wat is dan de verbinding met het werk of met het artistieker van het werk? Dat is allemaal vragen waar ik wel mee. Worstel, zeg maar van hoe doe je dat dan? Ben jij ook bezig met de vraag van wanneer is iets gelukt en wanneer is iets mislukt of zo? Wanneer heb ik succes en wanneer faalt iets is belangrijk. Die begrippen. Ja, Ik ben eigenlijk iemand doordat ik zo traag ben en zoveel uitprobeer je zit, zeg Maar het, het ga ik gewoon zo lang door tot tot tot doet wat het moet doen, zeg maar. En. Mislukken zou zijn Als ik een idee heb en Ik ga daar gewoon heel categorisch uitvoeren en dan presenteer ik het aan het publiek en Iedereen denkt dicht. Wat is deze? Of Het is totaal iets of ze hebben een totaal andere associatie of zo. En dan ja, dan zou je dat, dus dan zou je echt denken, Oh shit, Het is niet gelukt of Dit is totaal niet wat het idee was. Maar dat is op verschillende momenten met een publiek deel. Ja voorkom je dan, want dan weet je ja, nee, maar ze hebben niet heel anders. De werk gaat helemaal over iets anders, dus iets of het en dan kun je daar dus op bij sturen, dus dus dat lukken en mislukken. Ik heb wel eens een keertje gezegd, ik, ik. Ik was vroeger performer Toen ik nog geen nog zelf nog niet maakte en dan stond je soms In de projecten die echt tenenkrommend slecht waren en dan deed jij als gewoon je werk, dus je ging daar gewoon meedoen. Maar ik zei altijd van ja, die projecten die dan soort van mislukt zijn of waar iemand zich helemaal artistiek in vast vaart en dan toch door blijft zetten ofzo, die zijn wel echt mega leerzaam. Voor een volgend project. Dus ja. Die categorie van lukken en mislukken. Ja ieder artistiek proces heeft zijn eigen check. De manier van ontwikkelen en en zijn eigen. Ik zie het ook niet zozeer als. Ik heb ook soort van filosofie van zo'n werk is ook iets autonoom, zeg maar, je zorgt gewoon dat alle neuzen de goede richting op staan. Op een gegeven moment heeft een soort van eigen dynamiek en dan moet je gewoon zorgen dat dat klopt. En Dat is dan mijn werk, zeg maar heb je er ook niet altijd maar helemaal invloed op in dat laatste staat? Dat dat dat daar zie je iets goed hebt ingezet, dat dat dan een soort van. Eigen ontwikkelingsweg heeft. Natuurlijk heb ik wel invloed, maar ja, Je moet het ook een beetje Laten of zo. En dan zijn er ook dingen die dan die soms dus totaal mislukken in eerste instantie, maar die zijn dan blijken er achteraf een enorme zegen te zijn of zo. Ja, Omdat er iets dan niet kan, moet je iets anders kiezen en dat blijkt dan een gouden greep te zijn. Dus ja, dus daar moet je ook dan en dan leer je Natuurlijk door ja veel te doen, denk ik. Reverse gaat is heel erg inderdaad ook een autonoom project In de zin van. Dat heb jij bedacht en jij voert dat uit in een stad. Heb je wel eens dat je twijfelt in je praktijk? Dus dat ding. Ja dat je Misschien een plan hebt en denkt, oh, ik durf het niet helemaal aan of of in dit gesprek voelt best veel overtuiging of zo, alsof je nee, Maar ik bedoel positief. Maar het lijkt alsof je gewoon veel durft en het maar gaat proberen, maar ben je ook wel eens bang of angstig? Ja, We gaan nu hier een nieuw werk tonen zijn we nu hè? Ja, en We gaan nu een video installatie tonen in een kartonnen grote kartonnen dols en het heet de parcel project en We hebben een postpakket rondgestuurd met 4 camera's in en geluidsopnamen apparaat en hebben we in Nederland rondgestuurd. Met verschillende be. Bezorgservices en dat heeft dus materiaal opgeleverd en daarbij lid van gemaakt. En het idee is eigenlijk dat je zelf eventjes, de ogen en de oren van het postpakket. Bent of krijgt je ziet, dus We hebben een opstelling gemaakt met 4 screens, dus je zit ook middenin. Het is best wel. Imponerend en dan heb ik wat profondes geluid. We hebben We hebben snel een Edit gemaakt, hebben niet zo heel veel materiaal te zegt het begin van het project, dus dit wordt het eerste moment dat we het gaan delen met het publiek. Ja, Ik vind dat super spannend. Ik ben puppy zenuwachtig. Ik bedoel, we weten gewoon helemaal niet waar Mensen er vaak gaan vinden. Ja, Wij zijn enthousiast, maar ja, dat wil Natuurlijk niks, dus dat vind ik heel spannend. Ja, en Misschien ja werkt het niet of Het is ook een beetje nieuw voor mij om dan nu al hier direct op een festival te staan en een soort van. Bam, hier is het terwijl het ook nog stappen moet maken. En normaal gezien heb ik wel meer previews van tevoren, dus Ik vind dit ja, dit vind ik heel spannend. Ja, en dit werkt dus Laten we zeggen reverse plus dat je daadwerkelijk door alles heen gaat wat je tegenkomt. Wat zou er voor nodig zijn om dit toch te proberen of zo van te zorgen dat het wel ooit komt? Ja, Ik denk dat je? Dat je echt een stevige partij moet hebben die die zou een soort van samenwerking moeten hebben tussen ethiek veel. Ik zeg maar wel, een architectuur instituut en een heel groot belangrijk festival, de wielerfestival of zoiets of zoiets groots, zeg maar op een Holland festival, maar dan nog, ja, dan heb je gewoon heel veel partijen nodig. Of de of de roer 3 en de al of zo zoiets zeg maar en die moet dat dan echt keihard willen. En dan. En, Ik denk ook dat je daar gewoon tijd voor nodig hebt. Of, Je moet een plek hebben die zich heel goed leent, dus een gebied in transitie of zoiets zou ook Natuurlijk kunnen. Wat ooit gesloopt gaat worden. Ja, bijvoorbeeld ja, dat zou kunnen. Ja en Als het Holland Festival luistert of een. Gemeente ambtenaar die toezicht heeft op een wijkje gesloopt, wordt allemaal gezien je bellen of We moeten heel goed passen, zeg Maar het is. Het is Natuurlijk een hele hele grote operatie en dan moet er ook een. Er moet ook een moment doen voor zijn. Het moet ook een beetje qua culturele hoofdstad van Europa of zo en dan dat dat dan hele past binnen die thematiek of of binnen die context van zo'n plek vanuit een historisch perspectief of vanuit allerlei verschillende lagen, zeg maar dan. Want Ik vind ook heel. Ik zou het heel moeilijk vinden Als het dan ook heel erg gaat over over kijk, Johannes Bellinkx heeft een tunnel gemaakt door de stad Wow, want dat vind ik verschrikkelijk, zeg maar dus ik, het moet ook iets zijn wat ik zou het niet willen doordrukken, zeg maar, want dan hoeft het voor mij al helemaal niet, dus er moet echt een hele goede gelaagde reden voor zijn om dat te gaan doen, want Het is een vrij brute daad of zo. Nou ja, dus Dat is ook niet zomaar iets waar je dan eventjes in je eentje ergens gaat. Pitchen, zeg maar, dan moet echt een een. Het eerste stap is Natuurlijk erover spreken. Dat doe ik dan nu en en dan maar. Ik denk ook niet dat ik dat ik een soort van offensief ga beginnen om dit te gaan proberen. Ergens het moet gewoon heel erg goed in vruchtbare aarde vallen, denk ik anders dan moet je zo een enorme interventie niet gaan doen. Het is heel offensief en. En het heeft ook iets agressief sinds ik of zo, dus dan moet wel gedragen worden. Het werk van Johannes bellinkx balanceert tussen performance Life sennema, beeldende kunst en geluidskunst. Hij probeert ervaringen te ontwerpen die een filosofisch politiek of cultureel inzicht tastbaar maken. Kan niet bestaat niet is een productie van Vlaams Cultuurhuis de brakke grond en Mister Motley. Deze aflevering werd gepresenteerd door mij Lieneke hulshof. De Edit en het sounddesign zijn afkomstig van Marie de broek. Deze aflevering had niet gemaakt kunnen worden Zonder Maurits de bruin, Sophie dogterom Lauren van den hout en wimke Dekker. De vormgeving is afkomstig van noëmi biro. Kan niet bestaat niet kwam tot stand met steun van het mondriaanfonds.