#76: Barkley Marathons met Noor van der Veen

Leuk dat je luistert. Ben je van planbietersapter gebruiken in de laatste week voor je halve of hele marathon? Viert Rose heeft een klein, handig en geconcentreerd flasjebietersap met 400 mg nietraad per shot. Zo hoef je geen grootgrasbietersap met te drinken. Voor een optimale laatvase neem je 3 tot 7 dagen lang dagelijks 1 tot 2 bietershots met het laatste shot 2 tot 3 uur voor de start. En met de code "Nadevantjes 25" krijg je nu maar liest 25% korting op 4 toewoos.com. Prost! Welkom bij "Nadevantjes" een podcast over hoe jij jezelf kunt uitdaren alles uit het hart op het te halen. Samen met Suzanne en vaak met een gast. Praten we over training, motivatie en wedstrijden. Ja, soms het walen we even af naar koffie of zo klaar of waarom rustigen ook training zijn. Of je nu treint voor een PR en marathon of een pittige tril. Of gewoon lekker een wantje wilt lopen. Het is tijd om je schoon aan te trekken. Of je koffie klaar te zetten. Een haak weer aan voor een mooie, snelle en gezellige aflevering. Want wij gaan samen helemaal naar de vacatjes. Dit is de 76ste aflevering van "Nadevantjes". Mijn naam is iemand mullig en aan andere kant van de wereld zet ze weer. Suuus en kramens. Ja, hoor je lang niet gezien. Wat is gewoon in jouw lever gebeurte afgelopen 22 uur? Oh ff. 22 uur. Nou, ik heb dus gerent en het was geen heen eventje dus eigenlijk best wel grote dingen zijn gebeurd. Dat was enorm gewoon gemotiviert geraakt door onze vorige opname. En toen dacht ik, vanocht het ja ik wil even rennen. Dus ik ga naar L Park. Alleen ieder porcje waar ik het park in wilde was afgesloten. Daar stond ook iemand om mensen tegen te houden want blijf waar is de familie nu echt begonnen. Dus na drie verschillende porcjes heb ik het maar opgegeven en hebben we gewoon een mooi rondje van gemaakt door de wijk. Maar het was een rondje. En wie zijn we? Want je zes is een hoge of. Ja, maar zes is een hoge. Maar zes is een hoge, maar die gaat nog ook niet echt. Dus dat is de laatste rondje op het samen kon rennen. Dus ik heb nog even lekker gepoest. Dat was een goed tempo verhaal ook met wandelussen door omdat je natuurlijk meester omdraaien bij die porcjes. En zo'n lekker loopje. Afschappendje. Ook een rondje. Ja, wel meer lullen dan lopen. Dat is kie. Ik kom in neer vaak maar rondjes met de wegbrengen van mijn zonje naar voedbalphatotiek. En zo was het gezellig dat een zonje, maar een rondje van 10 km. Maar het was heel lekker. Oké. Dank je wel voor het taaske. Mooi. Hey, over rondjes. Nou, over rondjes. We gaan ons een dag hebben. Over rondjes. Of een van mijn fascinaties, de Weetje, de Bartley's Meritant. De Bartley Meritant. Ja. Het is simpel gezegd. Moet je 5 rondjes lopen. Daar heb je wel even de tijd voor. Ja. En de conclusie is dat eigenlijk bijna niemand wat red. Ja. Ik denk in de poe 40 jaar, zodat het bestaat. Hebben 20. Nee, nee, nee, iets meer. Maar misschien 60 lopers. 5 rondjes voorbracht. Ja, dus het. 1 denk ook voor 26. 1 denk niet 60. Maar goed, mag jij het? Ja, we hebben het op gezorgd. Maar alweinig. Nee, ja, het is gewoon een. Maar 1 vrouw. Dat is het wel weet ik. 1 vrouw. Ja, 1 vrouw. Ja, heel veel jaren vindt er gewoon niemand. Ja. Ergens in Amerika in een bos, onbegaanbaar bos moet je dus 5 keer rondelopen. Nou, het moet toch binnen 60 uur of zo? Moet je niet binnen 60 uur? Ja, is het zo? Ja, en het idee is dan dat je 160 kilometer loopt, on het mel. Alleen dat klopt niet helemaal. Ja, het is. want als je 160 kilometer deel daar 5, dan kom je weer niet op een marital afstand. En het heet wel de wakimert als. Dus dit zit gewoon vol met onwaarheden en mooie verhalen. Maar het is zo. Ja, een van de meest bizarre wedstrijden die er per staan uit. Het is een beetje mysterie rond de wakimert. We weten we wanneer het is dan? Is dat een verrassing of hoe zit dat? Is er een datum zeg maar van. Nou ja, dat was altijd wel redelijk duidelijk, namelijk in maart. Als iemand een sigeraar opstelt? Nee, sigred? Ja, dus de deelneimers die weten wanneer het is, die moeten dat ook een beetje stil houden. Maar dit jaar was er dus in 1 maand eerder, want dat is nog wel eens. Dat was in februari. Die deelneimers kunnen zich aammelden. En één van die deelneimers dit jaar was Noor van de Veen, Nederlandse. En die hebben straks in de aflevering, die was natuurlijk al eerder een kit, gafs, met iets anders bizarres. Kunnen ze er nog even af hebben. Maar die deelneimers, ja, hoe dat selectieproces gaat, dat het aammelproces is voor het een soort van soliditatie voor ons mij. En dan die man met die sigred waar je net of hij leest dan al die breef indeken. Dus kijk je niet naar de woonde dat 'X Rankings'. Zij kijk je niet van mij hoor, dat 'Kip Jogi' staat best wel goed. Ja, maar ik kan het niet meer dan. Die moet gewoon een breef schrijven. Ja, je moet een breef schrijven. En dan. Ja, worden er volgens mij 39 hele goede lopers uitgenomen, die dus ja, ook wel wat hebben wezen op dit gebied. En één keer, maar die weet dat niet, die krijgt start naar m'n en. En daarvan weten we organisaten bij de zeker dat die niet gaat finnissen. Dat is echt wel grappig. Maar goed, ja, 40 morgen en meeden. En een van was dit jaar een Nederlandse dame. Noor en jij zijdt wel even, er was nog maar één dame. Oerder die ooit de finnissen heeft gehaald. Ja, maar dat is toch heel spannend. Dat weet ik nog zo goed. Dat was. Dat zat mij niet van een minuten of zo, onder 60 uur toch? Ja, was bijzien. Ja. En dat, ja, was een vijf gefinnist, wat ook uniek was. En dat vind ik ook mooi, want die organisator, die. Die denkt dat jij zit, ze zijn een vijf gefinnist. Ja, dat is een zichtjaarder op, je kunt het eruit tekenen. Nul finnissen. Ja. Mag ik die het gewoon wat schade? Want het gebied is ook ja hetzelfde, maar de route. Ja, route. Je loopt geen meter over een pad volgens mij, alleen maar door de. De Wilderness. Stel omhoogstel omlaag door rivieren langsmakkeeringspunten in de natuur, waar je dan als checkpoints en padzijder zijn boek moet halen. Ah, ja, het is best. het is extreem. En het grappige is dat je kunt het aanpevolgen. Er is dan een twitter account. Ja, het is geen twitter meer maar een key dan. En die post dan is van, "Ey, de horen is gegaan. Over een uur starten we." En dan, alle liefhebbers over de wereld denken, "Hoo, we gaan weer beginnen." Ja, het is zo. Ik vind het echt mooi. Dat gaat nooit een massa even enthoren. Nee, ja. Dus 40 deelnijmens volgens mij ook ja, is dat wel. En heel weinig media. En die moet ook allemaal in mond houden. Die geen die de zijn. Dus dan krijg je, nou ja, weet ik het, na een aantal uur. Man met bril staat bij de uitkijkpunt. En denk je, "Hoo, wie zou het zijn?" Dus dit jaar was er een keer de French running fast. Er was een goepje met Frans. En dan denk ik die erin gelijk. O, zou het keelijans jonegen zijn. Of zou het. Ja, je weet gewoon de eerste uren. Heb je geen idee wie die u behal mee doen. Ja, mensen smullen. Dat vond ik echt heel mooi. Maar ja, dus meteen toen je wist, dat ze zouden starten. Ik weet niet zonder het wist, misschien met z'n hadden we eerder. Maar ze weet meteen dat het begin gaat volgen. En dan werkt je ook niet, dus daarna heb je precies van naar nu moet ik 100 procent. Hier ik hier gewoon met de witte blijf, waar je je frescht. Oké, dan is het doen. Of hoe is het? Ja, ik heb het al doen, maar er zit natuurlijk uren tussen, dus het is toch gewoon slapen. Toch wel. En dan denk ik dat. Ga dan slapen. Ja, ja, je hebt geen livestream. Dat is niet zo heel wat. Ik heb het al heel goed. Ik zou het dingen zo leuk zijn, al wel, dat het meer te kunnen volgen. Maar goed. Ja, als deel neerhapje dat merk je dat natuurlijk niet. Dat is zo'n appartement. Maar goed. Ja. Weet je zo geheimzinnig. Een beetje geheimzinnig is het allemaal. Het is heel geheimzinnig, het is het allemaal vol, matrietyële. En ook dit jaar gewoon weer 0 Finneces. Dus ja, het vergeelde in de lijn de gewachting. Moet je bedenken dat er bij de spelers zou zijn, gewoon geen media. Gaan we niet over hebben, weet je niet? Precies nu weer gaan starten. 0 Finneces. Was de zwaar. Ja, de marathon was dit ja te zwaar. Goed zo. Nee, mooi. Maar het is wel. Ja, extreem zwaar, maar ook als je dit vahalen leest van oud deelnemers en norzade ook overtellen. Het is gewoon een hele bizarre mix van fysiek en mentale. totaale uitpitting. Ik denk dat er ook. ook ouder van een deel naar me denk je, als als. O, liefje ja dit ooit gaat doen dan denk je dat dat niet. Nee. Nee. Maar. Moet je dan een beetje nog dat jij die oud had gedaan die backyard en had je een tentje met een beetje support? Hoe mag dat daar ook of niet? Ja. Dat heeft iedereen een koe. Ja. Lidt een. Oh, één persoon. Een persoon. En dat was haar coach en koelid, Erik Michelsen, die is er zo ook bij en dan onze adetlijden. Oh, ja. Dat is er van samen. Ja, maar dat lijkt wel de zoon. Tiki saai. Want je bent er steeds zo lang aan het wachten, want het is misschien wat kan doen. En dan gaan we het weer naar het kouderen. Ja, je weet ook niet of die gene weer terugkomt voor nog een ronde. Hoe die persoon er aan toe is. Hoe lang doe je er over wondje dan? 60 gedeelde vijf is 12. Dus je hebt steeds 12 uur de tijd om terug te zijn. En dan ben je dus naar 11 uur terug. Dan mag je gewoon een uur eerst starten. Heb je een uur extra voor het rondje te na? Maar die maai ze bouwen niet echt op. Ik heb die idee. Voms mij lop je dan steeds rond je tegen de klok in en dan met de klok mee om het extra moeilijk te maken dat je niet zo goed hebt. En de ene keer gesnagst na andere keer is overdag. Ja, geen GPS-holoze, geen telefoon, alleen een kaart in een kropas. Het is wat ik zien mezelf dat ik niet zo heel snel doe. Nee, ik denk dat iedereen gevoeld vindt het vet. Maar ik denk dat heel weinig mensen het willen gaan doen. Maar dat is bij norden zegt de anders. Ze heeft over een droom die uitkwam. Ze hebben iets van ze heel erg graag wilde doen. Daar is de denk wel unieke in. Ja, ik ga ze die beelden dan die er zijn. En een beetje uitlekkend. Ziet er dat je echt echt niet wel leuk toe. Ja, ja. Ik denk dat we zitten gewoon bij moeten roepen. Een vraag waar dat een noe stetje loopt. Wat moet er zijn om dit te doen? Nou, kom op. Er zijn ze. Eerlijk niet zo zijn. Van de veen, goede morgen. Lekker die te zijn. Het is een work, leuk dat je weet het zien en te horen. Goedemorgen, ook vanuit België. Ja, dat is weer een internationale aflevering. Nou, jij zit gewoon in Arnhem en eerst ik wens het jij. Ik run in Berthem niet zo ver bij Leuven, Vlakbeth, Meerdal, Bosfoor, de mensen die hier al is, komen, lopen. Mooi, mooi. We gaan vandaag hebben over de Barkley Maritons. Ik vorm maar gelijk met de deur in huis norm. Want jij zei van tevoren. Lass ik de Barkley was een lang gekoeste de droom. Ik denk niet dat er veel mensen in de wereld zijn die dit als droom hebben. Waar komt die droom vandaan? Nou, er zijn op zich best wat mensen, maar het zit misschien vooral in het bepaalde Bubble Tjor. Maar die droom die komt. Ik denk dat ik moet erbij zeggen. Het was niet meteen liefde op het eerste gezicht voor mij de Barkley. Ik denk de eerste keer dat ik ervan hoorde van ik het helemaal niks. Dat is een soort spurtig in het bos. Hij heeft niet zoveel te maken met lopen. Maar ja, toch, ja. In de lopen er ja nog gaan volgen. En met name, Jasmine Paris, die uiteindelijk de eerste vrouw is geweest. Die de Barkley heeft uitgelopen. Die heb ik even een paar jaar gevolgd in haar poging omdat de doenzeefte er drie pogingen voor nodig had. En toen is het toch gewoon meer gaan leven. Je kunt er heel veel over lezen, je bent er films en documentaire's over kijken. Langzamer zeker, kom in haar achter van, he, dat concept is toch wel heel erg interessant. Dat is eigenlijk geen enkel andere race concept in de wereld waar je bijna per definitie zo tot je limit gaat. Het is natuurlijk wel heel veel enorm zware ultra-resus. Maar het is eigenlijk als je er dan bijvoorbeeld iets langer overdoet, dan doe je er net iets langer over, maar je hebt het als nog gehaald. En dit is. Ja, dit is graftig, tot een perfectie. Maar is het dan ook. Het bereiken van je limit is dan ook het reen wat je aantrekkt, zeg maar, is het precies het zo graf maar? Dat is dus een beetje veranderd afgelopen twee weken, want ik denk dat ik eerst zorg aangetoken werd door het idee van die perfecte uitvoering. Ik ben ook wel een beetje een perfectionist, dus dat zwak wil gewoon heel erg aanzemming. Je moet alles goed voorbereiden en alles goed uitvoeren en de omstandigheden waar je geen influent tot het moet ook nog eens tegelijkertijd goed zijn. Dat zwak wil heel erg gaan, dat vind ik dan heel erg mooi dat dat in de restrieeden is dan net iets meer dan 20 keer is voorgekomen dat dat lukt, dat dat mensen lukt. Maar nu ik er zelf ben geweest. Ja, kijk ik daar wel anders naar en is het voor mij een werkverschoos van naar dat streven inderdaad dan naar de dat werkelijkvtinnish. Ja, dus ja, dat kijk ik er nu denk ik net iets anders naar. Want eerlijk, de noord die komt aan je toe, die vertelt over haar droom. Begin aan kijk het al lachen, of stij je met je hand in de lucht het jaren van ja, die vergaan we door. Ik heb genoeg, was eigenlijk het tegen deel warren als we samen in Koermajouw waren voor de torde Géans, we hadden eigenlijk bijna samen een beetje naar het toren. Het gevoel van die volgende natuurlijke stap is de Bartlie, in de voorbij jaren al wel avontoe over gehad. Ik ben zelf meer dan 15 jaar ook door, ik gefasineerd en het lijkt eigenlijk een soort natuurlijke evolutie en norkennende. Ik denk ik zij daar de persoon voor die alles in huis heeft om daar haar tanden in te zetten, als ze dan ook gedaan heeft en waar we dan eigenlijk onze beide brains samen gelechten hebben om proberen te bedenken hoe dat je zo iets kan aanpakken. Je zegt 15 jaar gegaan, hoe begin dat? Het grappige geniet zijn nu in voorbereiding, ik heb natuurlijk ook heel veel herlesen en het begon met een hoofdstuk in een van de ultra boek waar allerlei ultra stories beschreven werden. Dan spreek ik over haar geze 2048 ofzo en daar stond een hoofdstuk in met David Horten, een van de eerste winnaars van de moderne variant van de Bartlie. En waar het allemaal ook als noodvertelder nog wel heel opzkuur was, zoeken. En door in de jaar hebben die fascinatie zat het dan, bij mij vooral van, 'Waam maakt dan dat deze challenge zo uitzonderlijk zwaar is dat echt ook die limit ziet dan voor 1% van de mensen die het proberen net uitvoerbaar is. En dan gaan we door meer over te leren en mensen te spreken die er al geweest zijn, begint die puzzel zich te ontvouwen. En dan voor mij, dat was dan ook de grote eye opener. Ik dacht, omdat we ze zeggen aan deze voorbereiding dat ik ook de Bartlie toch al een beetje begreep. En het is pas als je dan daar bent en ziet, goed allemaal echt in elkaar zit. En dan zicht zit voorbereiden en het hele proces doorlopt, dat je eigenlijk bezeftig toch niet helemaal begreep en ook daar zit dan voor mij de aantrekkingskracht van ook kun je dat aan gebruiken als een soort spiegel om je eigen proces verder te verbeteren. Wat begrijp je dan niet? Of is dat een hele, dat is niet lang aan het voorzeker. Het is gewoon het totale plaatsje, het is echt op alle noren. Ik lache daar vaak wel mee in de voorbereiding heb ik haar vaak. Je challenged ook het stukje, ook voor de HRP van expectie, unexpected. Ik denk dat de Bartlie eigenlijk één grote aandeinschakeling is van destabiliseren om verwacht te zaken helemaal anders als je in klassieke ultra-events hebt. Nork weet niet, wat daar jij hebt, dat natuurlijk, ik heb niet hoeveel te lopen, dus hoe kijk jij daarnaar? Ja, ik denk dat hij vond te voeren. In de laatst eer ik met tijdens de jaar spassinatie en ik nu met een paar jaar dat je denkt ik heb alles gelezen, alles gezien. Ik heb alle opskuren, plogselpannet, internet gevonden en doorgespit. Ik denk dat ik weet hoe ik me hier ook moet voorbereiden. En dat is eigenlijk een denk ik ook de valkijl in van op een gegeven moment ontstaat er en dat is denk ik de grote aantrekkingstacht voor mij ook van de Bartlie's 100 melen en 60 uur dat zou om te doen moeten zijn. En niemand kan er echt precies de vinger opleggen, waarom dat dan dus maar zo weinig mensen lukt. Als je al die verslagen leest en wel daarin man een samen een gedeeld spreadsheet is wordt masterplan waarom dat allemaal samen hadden gebracht in. Gedacht daarop op gereageerd in de voorbereiding en dan stijder dat werkelijk en dan kom je er dus pas achter waarom het zo moeilijk is als het is omdat het gewoon alles wel elkaar te gelijkertijd goed doen in dat terrein en eerlijk gezegd had ik dat terrein ondanks alle voorbereiding toch nog onderschat. Het is echt zo stel als je je maar kan voorstellen en dat is de hele tijd. Het is moeilijk om overrein te blijven en te navigeren en daarin tempo te maken zeg maar dat de combinatie was toch echt voerlijk weer denk je. Ondanks dat je alle horror verhalen al heel lang tot je neemt. En dan is het nu tijd voor het segment van onze vrienden van Rende Heartloop app. Wil jij iets gestructreden gaan trainen dan is de Heartloop app Renden welikt iets voor jou. Die maakt een harde opschermen op maat, oodrekening met jou echt een. en pas schema dagelijkzaal basis van jou eerder te tringen en feedback. Wil je het eens proberen, daar kan je naar run with ran.com/naadavansjes en kun je het eens 30 dagen gratis proberen. Lopse. Ik wil zo even, want die voorbereiding is, je gaat op iets voorbereiden wat je niet helemaal weet wat er nou is. Maar even, want je zit er dan bij de toor, je wint de toor, je zit er misschien in de overie, dan wordt er voor het eerst gesproken over, we gaan meedoen aan die Barclay Meritons, maar meedoen, dat is ook niet insrijven en meedoen. Noorkie is vertellen over hoe dat process gaat en wanneer je behaupt weet dat je meer je kan doen. Ja, het is een geheim process, dus ik kan niet te veel delen, maar ik zal proberen te delen wat ik landdelen. Ik heb een hele maal in het heimzinnen. Omschrijven we het als een soort sociatatieproces, maar ik ben dat niet zo. Ja, inderdaad naar een SC, dat is ook wel al gemengd in informatie, dus kan ik zeker hier delen. Het idee is dat je een SC heeft met het title Why I Should Be Alloud To Run The Barclay. En dat je dat SC op het juiste moment naar het juiste address krijgt, maar zegt geen waar en wanneer dat is, dat is het NTE's dat echt heel graag wil, want als de Barclay iets is wat jij heel graag wil lopen, maar ja, en jij daar ook met recht kan staan, zeg maar dan vind je die ingang vaak wel, maar het is niet de bedoeling dat het zomaar op straat komt er liggen, omdat er nu al duizenden aanmeldingen zijn en er dus marsjertig mensen mee kunnen doen. En ja, ik denk dat is ook in de geest van de Barclay, er is het echt wild dan, zoi je daarna op zoepboetig aan. Maar het is niet dat we pas na de door begonnen te praten over de Barclay eigenlijk het jaar er vooral, dus na mijn eerste hele lange race, Lijtends Tril in België dat ging, ja, was mijn eerste race van die afstand 275 kilometer dat ging best wel goed en ik had daar gemerkt dat ik dat heel leuk vond, zo lang in de natuur zijn. En twee weken later finnisten Jess min de Barclay. Dus ja, ik was kon alleen nog maar daarnen denken en toen is eigenlijk dus ook toch wel begonnen naar de ingang en dat heeft toen even geduurd, maar vorig jaar heb ik me ook al geprobeerd aan te melden en toen meneer ik er niet ingekomen en dit jaar na de door ja dan weet je eigenlijk dan heb je het CV misschien wel elkaar onder wel in te komen, dus het werd natuurlijk wel zetten wel twee weken later op het terras te dromen van de mogelijkheid dat het nu wel zou gaan gebeuren. Misschien is zo'n afwijzing ook een onderdeel van het proces, even kijken of hoe graag wil je het echt is, ja, ik kon toch nog een tweeën jaar op een raad melding. Ja, dat is wel ook een tip die kan geven voor mensen die die dromen hebben is om het te proberen, want het wordt echt gewaardeerd die vol hardend uit dus jaar in jaar uit aanmelden, dat wordt door de organisatie opgemerd. En dan krijg je een miltje terug van je hebt startnummer 17, we hebben dat hier dan. Nee, je krijgt nog niet gelijk je startnummer, dit is ook informatie die ik ook kan delen omdat wel bekent is, je krijgt de zoge naamde letter of condolences, dus je wordt gekondoleerd met het feit dat je gezelligteerd bent. En dus dat is een grappige milderstatische, dus je zou ook nog terugkankrabbelen, no one will know, als je nu terugtrekt is dat ook helemaal oké, wij zullen het niet verder delen. Maar ja, die briefbam op geeft met het einde van vorig jaar en afhankelijk dacht ik dat ik niet gezelligteerd was, want wat ik zo'n negaties het toe neef, dus dan kon dat niet meteen binnen en zo tien seconden later beset je dat dat de brief is waar je op had gewacht. En toen toen bel je gelijk eerder, ik zou voeging dat. Ja, ongeveer zo, ja, ik was eerlijk omdat het ook eerigst troom wel was en dat was heel leuk, ja dat we dit proces samen inkoelen gaan en ja, ja, daar kan eerlijk denk ik beter zelf om te vertellen, maar dat het een gedeelde dromen is ook die een stukje uitkomt. Ja want eerlijk dan, ja, ik een normale trainer die gaat aan de keuktaren zitten en die maakt een trainingsplan voor een aantal weken, maar dit is niet een, ja, kan ik klaar plan zeg maar, hoe ging dat in jou hoofd? Hoe, hoe, hoe, hoe heb je nou een klager stond voor iets als ze niet kon voorbereiden? Ik heb haar niet, niet klaarjes, ik gestond, ik heb als een een beetje werking geweest, maar hoe dat we er eigenlijk van in begin naar kijken was van Barkley, dat is wat je moet weten is ook van een spreek, dat is het meest legendarische honderd mailparkourde altijd maar honderd mail blijft, maar waarvan iedereen weet dat het met de jaren ook moeilijker wordt. Dus het is eigenlijk ja op zoek gaan naar van oké, wat is er al gebeurd en we noemen het allachend, cracking the code, dus of veel mogelijk ja, zaken die mogelijk een rol gaan spelen in, in, om daar toch iets, met recht daar aan de start te staan. Ja, wat blijkt ja hoe meer je daarin verdiept, hoe meer dat eigenlijk al die factoren en klassieke ultra, dan gaat het dan vooral over de fizieke voorbereidingen, de kracht en de snelheid en de helingen, la hier en natuurlijk ook tot het extremen meestpeel, maar dat is maar de eerste stap, dan had je hele stuk rond, rond navigatie, norm als alpinisten, denk ik, kom best al wel van navigeren, maar daar is een verschil tussen in bos om te wegen, met een kaart aan de slag gaan of zoals in de parklee echt in terwijl zonder hoogte meter vaak zonder paden, dat vergt toch ook weer heel wat extra kennis. En dan is het natuurlijk al die zaken onder extremen vermoeiteit met slaapte kort blijven helpen kunnen nadenken waar iedereen moment van een mandacht zamheid eigenlijk. Ja, dat is dus eigenlijk dat de parklee lecht fijn los, al je zwaktes blot, dus die zegt op zoek gaan aan hoe kunt je op dag geheel van uitdagingen en zo goed mogelijk proberen voor te breiden, want zoals ik zeg van ja, uiteindelijk als je dan daar bent, merken dat het dan toch nog op veel vronde net iets anders is en dat je zegt zijn, denk ik, dat we voor een eerste poging daar toch heel wel zaken, denk ik, goed hebben aangepakt, niet minst, enorm, navigatie samen met de andere belgische deelnemers zonder de begeleiding van de zogenaam, de veterans, want meestal het geval is. Maar hoe lang zat er dan tussen de moment dat je wisst dat je daar nog aan starten tot de start en wist je ook hoe lang dat was? Wist je meteen in datum en ook zeg maar ik was per koor, weet je natuurlijk niks, want er is geen per koor. Dus datum weet je dan ongeveer twee dagen na dat je die bier grijft, dus welvrijs snel. En er was gelijk al duidelijk dat het dus van je hout in je hoofdrekening met maart van oudswerf was de barklin in de eerste week van april of laatste week van maart, was al afgelopen jaren als een toetveel weken eerder de choudrekening met half maart en toen werd dan al heel snel bekend dat het dus half februari zou zijn, dat ze de barklinair voeren hadden gehaald vanwege klimaatverandering, ze willen ja, je gaat van de baarden af, dus en het is in een natuurpark, we hadden ze waren natuur, ze willen dus niet dat je over de net opkomen en natuur heen gaat er en dat dus moet eigenlijk nog net daarvoor zijn. Dus ja gelijk werd duidelijk dat we een maand minder voorbereidingsteid hadden, ik had op zich een tijdlijn ook richting UTNB dus ik dacht oké, maand minder voor barklin maar maand is meer voor UTNB dus ja, het was een beetje een neutralen, een reactie van mijn hoofd maar achteraf gezien, dus dan ga je er echt te proberen en kom je er heel snel achter hoe complex dat is. Niet alleen physique maar ook inderdaad allerlogistieke voorbereidingen want er is geen parkour inderdaad, maar er is eigenlijk dus wel een parkour in de zin dat dus de barklin in principe een parkour heeft dat elke jaar ongeveer hetzelfde is en als er dan mensen finnissen dan maken ze het moeilijk er dus dan halen ze daar wat makkelijkeresigmenten uit en dan vroeg ze vooral dan extra afdeling en klim toe. Dus je weet niet van te voeren het exacte parkour, maar je hebt wel als je met loperspratie de barkte eerder hebben gelopen, krijg je toegang tot de eerderen parkour, dus we hadden drie of vier versies van het parkour gezien en die kun je van over elkaar inleggen en dan zie je ook, 'en dit zijn een beetje de vaste segmenten en hier zitten de vraag teken, dus gaan ze dit er wel in laten of gaan ze dit er niet in laten?' En na 2024 is het jaar dat Jasmine Paris is gevinding, toen waren er nog vier andere mannen gefinisers, vijf vineren in totaal. Het jaar daarvoor drie vineren is ongekend veel voor de barkie. Dus het jaar daarna, dus 2025 hebben ze het echt veel moeilijker gemaakt. Dat hadden we ook al meegekregen. Er werd uitgedreid over gespeculeerd of dat porcoers überhaupt nog wel vinesbaar is. Wij maakten eigenlijk en ik denk dat het misschien een denkvoud ook al in zat de aanname van Enza het al naar februari gehaald, wat het weer in stabielermakt, kouder, risico, sneeuw, groter. En het porcoers voor jaar komen zo veel kritiek op dat kunnen ze niet aan het hand hebben. Want het idee van de barkie is niet dat het een onfinisbaar porcoers is. Het idee van de barkie is dat het net op de limit van het menselijk mogelijk belegd. Gingen wij ervan uit dat ze dat misschien weer iets makkelijker zouden maken. En ja, dan kom je dus uiteindelijk in het lamp aan. Nee. Nee, dus de kaart de masterwap, namens de dat, die komt dan ergens in de middag voor de start. Negicety op een picnictafel en ik kijk daar 20 seconden naar. Zo zag het gelijk, hoor. Je loopt een zo even na en ik dat de ja, nee. Ja, dit is exact hetzelfde parkour, zoals voor het jaar en sterk er nog. Omdat nu het kamp, zeg maar, wat normaal gesproken bij die ikonische yellow gate. Dat was nu, daar was nu verbouwing aan het doen en het was een nieuw toiletgebouw geloven. Ik dus daar stonden we niet, we stonden op een ander plekje in het park. Moesten we, hadden ze het nog nog net iets moeilijker gemaakt. Moesten we ook nog een river crossing doen, gelijk aan de start in clockwise direction. Dus dat vocht ook nog weer, nou ja, het per ronden misschien 3, 4 minuten toe. Hoe? Hoe brengt de vocht te tuur? Ja, het was denk ik, 5 meter breed en niet super deep, maar ik heb het wel wat de voeten hebben. Ja, dat is ook jezelf. Ja, het is wel lekker. Ja, uiteindelijk wij zijn counterclockwise een start en ik ben niet tot de derde ronden gekomen. In mijn geval maakt het niet uit, maar stel dus je wilt 5 rondes lopen. Dat vocht weer wat men nu te toe, Kear 5. Dus ja, het was al, ja, de speculatie zijn anderhalf uur per ronden langer gemaakt. Ten opzichtig van 2024. Kear 5, dus dat is 7,5 uur op top snelheid. Terwijl de finishers van de jaren daarvoor vaak niet meer dan een uur op de klok over hadden. Dus dat geeft een beeld van hoeveel moeilijker het ineens gemaakt is. Ja, mijn uurtijd is wel, ik ben minder na iaf, ze gaan nog niet veranderen. Dit is de huidige barkie, dit is de realiteit. En dan moet je wat mee doen. Zelfde ook iets makkelijker gemaakt. Als je best wel, wat neem je grapje. Maar best wel. Je luw startt net in de donkens zien, maar de eerste uur waren wel ontlicht, toch? Ja, ze hadden wel de meest klopt in de raten, maar ook gezegd worden. Dat was de meest ideale starttijd. Ik had van de volgen gezegd, ik wil om 6 uur starten en we starten om 6 uur. Dus dat was ideaal. Dus dan heb je een uurtje in het donker en dan komt de zon op en dan is het licht. Voor het volledige verhaal, de rok nu bij vertellen, het was heel grappig om normen, en dat was heel grote ogen in de dat. Na 10 seconden hadden ze van hetzelfde parkour, waar we vanuit gaan waren. Tot dat dan, stilletjes, mensen de beschrijving, want ze krijgt ook een tekst waar de beschrijving, soms nogal op cryptische manier staat uitgelegd. En als je dat dan begint te lezen, dan ben ik heel snel, dat waren al de jaren daarvoor de eerste ronde in clockwise richting werd gelopen. Dat nu, der eigenlijk, gestart werd, te bekeer dan nog in counterclockwise, wat dan ook, en dan kan je dat beter toe lichten, maar een heel ander wedstrijdverloop geeft, in de klassieke richting clockwise, er zitten er eigenlijk redelijk snel, een direct en hele zware klim, waardoor eigenlijk heel het pak, ja, redelijk bijn blijft, althans, zo leek het voor ons uit alle verhalen en race reports die we laten. Maar nu natuurlijk was dit meer een soort UTNB start met toch 1 of 2 kilometer redelijk vlak, waardoor dat dan de strategie van 'probeer' ergens met een veteran mee te gaan, ook helemaal anders was, en hoor, ik denk dat ja, dat beter kan toe lichten, nou, dat voor jou was, maar ik weet in alle kval hoe jij eruit zag, als ik voor aan de feier tower, en dat 2,5 uur, op 10 minuten van matuurblonsjaar zag boven komen. Hadden het hoe, is die? Vouweren, je hebt veterans, die hebben ervaring, die hebben eerder mee gaan, die hebben de virgins, dat zijn alle nieuwe, hoeveel veterans op de 40 zijn er dan? Ja, ik heb het niet geteld dit jaar, maar volgenswijst ook de ziel ongeveer 50-50. Maar ik heb wel, het maakt natuurlijk wel uit welke veterans, dus het is een beetje een mieten dat het bark hier, dat het 40 beste ultra-lopers van de wereld zijn die zich aanmelden. Ze zoeken eigenlijk een mix van lopers die samen als met het veld als geheel ongeveer 80 rondjes lopen, ook om een natuur niet te veel te beschadigen, maar het is denk ook dat het vonden wij echt heel erg leuk, aan dat dat werkelijk meemaken, het is gewoon echt een. Ja, het is een bunch of people running in the woods, zij de nieuwe race director, het gaat ook echt om de sfeer, dus het is niet. Dus nu zitten ook veterans die bijvoorbeeld al 22 jaar mee doen die nu echt op leeftijd zijn, die dus wel heel veel parkourskennis hebben, maar niet heel snel zijn. Dus ja, het is een beetje de zoektocht naar wie heeft en hetzelfde tempo, als ik waardoor ik potentieel ver kan komen, meer dan rondens of zelfs richting de vijf rondens kan gaan. Want als je bij iemand blijft die wel heel veel parkourskennis heeft, dan je ook precies de weg kan wij zijn, maar die eerste ronde is daar door heel langzaam, ja, dat is ook niet. Niet handig, dus dit jaar, daar werd achteraf gezien, ook wel opgerefekteerd, het was de verdeling van de veterans, misschien niet zo handig voor de virgins, dus er zaten een aantal hele goede veterans bij, dat de Franse team als jullie het een beetje gevolg hebben, dat was daar al meer meisbeweest. En die hadden echt zich helemaal vastgebeten in de uitdaging, en die. Ja, we waren op een top voorbereid, met elkaar, maar die waren ook echt een gesloten klikken, maar zo zeggen die had echt. Zaten met elkaar in een huis de week ervoor, en die had het echt zo met elkaar helemaal doorgesproken, die vingen er vol voor met het Franse team. Ja, daar achter zitten dan nog wat andere ervaren veterans, onder andere John Kelly en Amerika, die al drie keer gefinisd is. En daar af, er zit eigenlijk een hele tijd niks, dus de andere veterans die zijn daar ook met alle ervaringen, die zijn niet snel genoeg voor mij om een tempo te lopen, dat ik moet lopen om u er altijd kans te maken. Dus in de realiteit, ja, ik heb geprobeerd om die Franse buiten houden dat was ook mijn doel, maar dat is best lastig, dus tot de met het tweede boek lukte dat wel, is het veld nog best zich bij elkaar, dus ze moesten ik even wachten voor dat ik mijn boepwagen na kon uitschuren. En ondertussen waren ze al aan het afdalen, en dan raak je ze gewoon heel snel kwijt in zo'n bos. Ja, en het tempo lag gewoon echt heel erg hoog, dus. Je weet van te voelen dat dat mogelijk is, dat je ze kwijt gaat raken, dus dat was zo'n klein beetje mijn nachtmari, omdat het wel beproef te straatig hier in zo'n meer de eerste ronde te laten rondleiden door een veteran. Dus je weet waar alle boeken liggen, en je hebt gewoon een hele leidig tijd voor liest aan het zoeken. Maar ja, wij de fire tower waar Erik het over had, dat is het enige punts in het parkour, waar public ook kan kijken. Ja, dat was eigenlijk die punts waarop ik ze kwijt, dus ik was wel veel sneller daar dan dat ik had gedacht, dat was op zich al wel wist en vanaf dat punt moest ik het zelf doen, of in ieder geval zonder veterans. Dat is naar 2,5 uur, zij toch de fire tower? Ja, twee uur en drie kwartier. En Erik, hoe vaak zie jij haar dan, want je zag het dus naar 2,5 uur en daarna, wanneer is het volgende moment dat je haar beziet? Als ze tien uur later aan de ket kwamen, dus dat was in dat ook helemaal, dus vergeet de live trekking zoals het uur te neer. Wat doe jij die tien uur? Dat doe ik pas daar, zo opgevarrangt allemaal. Sok je stel? Ja, dus dat was in dat ook voor mij wel nagel bij het want, zoals ik zei van, ik was wel ook voor mij wel het beste intimiderend als ik haar en de andere deelnemers daar boven een red show, een in van die van meuze hellingen zegt bovenkomen, echt alle oud in spanning heel diep aan het aandemende, omdat er tussen nog heel naar stig zoals afgesproken, een oatmeal naar binnen aan het werk het. Wat zeg jij dan? Zeg jij iets of zeg je niks? Nee, dus daar mag je alleen aan de wezig zijn, mag jij eigenlijk ook zijn. Het is ook wel heel erg aan het spier. Is het dan heel stil? Niemand zei, het is super raar, ja. Maar het loodpers mogen toch wel iets zeggen, he? Maar dat was op een stroomcentratie. Dat was het beeld dat ik had van woord. Het is echt wel nog veel intenser, want dat is helemaal niet de soort inspanning dat je associëert met het begin van een UTMB. En dan heb je het te speculeren. Dus dan zit het in het kamp. Ik had nog wel best mijn bezigd en onder andere het taasfronten op de hoogte. En dan mensen die me vroeger van 'is Kylian daar echt een graad?' Maar jij mag niks op social media zitten toch? Nee, dus dat was op lagrek. Maar ik weet eigenlijk kunnen alleen richten op wanneer de frontrunners terugpinnen komen. Dat was in dit geval het franze team, maar ook die had het toch wel trager dan voorbij een jaar in het geval. En dan was er in de daad een hele periode niks. In John Kelly binnenkomen toch iets afgepeigerder dan dat je van zo iemand zou verwachten. En dan komt hier reality check. Dus je zit daar klaar met 'Eight stations' op dicht mogelijk bij de gate. Toen wachten tot je nooper ziet te komen. En onder het uitzicht zie je de tijd ook en voorbijt ik. Ik denk dat ik zakt de timing niet meer maar de eerste persoon waar ik norme heb. Ze zien lopen ook aan de 5-touwer. Ze hebben er in de belgische dame die kwam dan dan het eerst de dame aan de gate. En ik vroeg haar als ze hebben er in. Ik heb iets van nodig gehoord. Ja, we hebben een heel goed samengewerkt. Het ging heel goed. Het was het volgende voorkommer. Maar daar hebben we onze weegen zich gesplitst. Dus dan wist ik ook 't is tot dan goed gegaan, maar verder heb je er ook het raden aan. En onder tussen je, 'tik de tijd op poud moment. Bezef je dan van 'ie te kuttof om nog aan een tweede ronde te beginnen. Die is voorbij. En dan de tweede ding dat die mijn hoofd spookte was. 'Oei, er gaat er ook niks gebeurd zijn, want je hebt geen enkele aanduiding.' Dus als ik enorm samen met een aantal andere en lopers zag toekomen, aan de gate was mijn eerst de gevoel vooral een gevoel van oplusting van 'OK, she's back safe.' Maar het is in de dat, ja, voor de begeleiders. Is het heel lang wachten, maar de hele ervaring en de mensen die daar zijn maken dat dat eraart. Dat is ook de barklij. Ja, praat je dan nog met iemand? Ja, dat draait er dus, ze zitten er met 'ik denk in topouw' en met 'enkroelit per loper'. Mekomen zijn er nog een aantal en mediatiem. Dus het draait een heel fijne, internationale groep, dus de verhaal. En dan worden daar heel het bekend door kippenbillen gebakken. Dus het is eigenlijk, zoals ze nog zeggen, een bunch of people in mijn geval, die running to the wood, maar barbecue in dood. Weet het. Weet het. Terwijl de hele wereld, en alle less speculaties zitten maken. En daar, ja, maar je zal het zitten praten en er raar aan dachtig de reis in de gaten. Maar de eerste uren weten, ja, voor lopig moeten we nog niemand verwachten. Heel surreal, eigenlijk. Ja, je loopt met die belgisse, dus tot het ene laatste boek, checkpoint. Ja. Wat doen we? Zijn je reis? Hoe werkt het? Nee, dat is op de fire tower, we hebben we er gelijk aan. En vandaag ga je weer afdalen. En na een boek dat bekend staat als moeilijk vindt daar. En toen, op dat moment, wij nog niet een team. En dat is ook antwoord op jouw eerder de vraag van wat is er ons moeilijk aan. We denken dat dat op dat moment bij het past begon te dagen van woemmoeilijk is het eigenlijk om. Je krijgt het zegt gewoon een noodje van te vol. Je weet niet met wie je moet gaan samenwerken. Je kent die persoon nog helemaal niet. En dan vervolgens moet je onder hoog een druk met die persoon, waar je er geen tijd hebt, ondringen en te leren kennen en samenwerken. Je moet in split seconds met elkaar die juiste bestysing maken. De barking gaat wel echt over samenwerking. En Severine en ik waren gewoon op elkaar aangewezen omdat wij hetzelfde tempo hadden. En er liepen nog wat andere mensen op dat moment omheen. Eén daarvan was wel een veteraan en ik spak hem heel kort even aan. En ik vroeg van hoe is het eerder gaan. En toen zei hij was horribly last last year. Dus hij dacht, "OK, dat is goed om te weten. Daar moeten we hem niet te volgen. Dan ga ik al zelf nadenken." En van Severine wist ik wel, ik had daar de dag ervoor in het kamp kort vijf minuutjes gesproken. Dat zij een orientaire is. Dus zij is een goede navigator. En toen hebben we die afdeling en toen gingen we eigenlijk toen. merk ik van aan. Een hoofdzaam nog net niet helemaal aan is tot dat punt dat ik gewoon de Franse gevolgd. En toen daalde we eigenlijk. Ja, zij daalde eigenlijk niet in de goede richting af en ik ook niet. Dus we waren gelijk allemaal een beetje van de lijn af. Dus toen was het even een moment van "OK, stoppen. Heel even op de kaart kijken er achterkomen waar zitten we en dan een nieuwe plan maken." En toen hebben we vrij overtuigd en zijn we naar dat moeilijk navigatiegeerd. moeilijk vindbare boek gaan navigiert. Ik had de beschrijving van het boek heel goed in mijn hoofd. En ik wist gewoon "OK, als er zo op deze manier gaan, een volgende rivier." En we kijken naar het eft, dan gaan we het vinden. En dat klopte ook. Dat was eigenlijk een succesmomentje waarin we. Ja, voor mij was dat echt een Adrenaline Rush dat je je echte eerste boek vindt. En vanaf dat moment zijn we samen verder gegaan. Dus goed met elkaar afstemmen. Ja, twee paar ogen zien meer dan één, maar ook gewoon. Ja, elke keer even de richting weet je wel gaan we goed. En toen hebben we eigenlijk alle boeken van als dat moment. ja, reelelijk makkelijk kunnen vinden. Dus dat was een oplichting, want ik was heel erg bang voor dat stukje. dat je het alleen moest doen en dat een veteraan niet zou kunnen laten zien. van hier ligt dit boek, hier ligt dat boek. Dat we vrij vroeg in de ronde al op ons zelf aangewezen waren. En dat was goed weer, het was eigenlijk gewoon. ja, best succes voor alle me alles. Gaan de weg, groeide wel mij zelf vertrouwen ook. Mooi dagje uit. Ja, oprecht. Maar ja, dat is schapbaar, ik dacht het even wel. Of het toen zo, oké, had idee en frozen het. Het was echt lekker weer. Het was gewoon aanzanaam. En je weet wel, van dit is gewoon niet de snelheid die je nodig hebt voor een finish. Maar sneller kon het eigenlijk ook niet. Als je dus niemand hebt die zegt, hier is het. Dan moet je wel, ja, het is ook geen synom, zo de verkeerde helding. of de verkeerde richting een helding af te stormen. Dus die kleine momentenjes van afstemmen. dat duurde misschien 20 of 30 seconden. Dat was echt nodig. En dat heeft denk ik voorkomen dat we helemaal verkeerd zijn gelopen. Dus ja, tot boek, waarin 16 boeken in totaal. Tot scouter, clockwise, officieel over de boeken, de nummering, ander zomer. Dus tot het ene laatste boek. En het laatste boek lag bij de oude yellow gate. om alleen maar om te voorkomen dat we daar niet afsneden. Dus het laatste moeilijk vindbare boek, zeg maar. Was de samenwerking gewoon goed. Dus we scherden de laatste pagina uit het ene laatste boek daalde af. En op dat punt gaat de hoete op je kaart. Ja, links af, richting het zuiden. En Severin. En ik en wou de hele dag nog een Amerikaanse man bij ons. En op dat moment waren er nog twee andere mensen die per dwaald waren bij ons aangehaakt. Dus we waren in eens met zijn vijven. En daarin werd de samenwerking gewoon niet meer zo duidelijk. Veel diffusers. Dus Severin die zoeg rechts af. En ik kijk op elkaar, ik dacht, nee, we moeten naar het zuiden. En zeg gaat naart noorden. Dat klopt volgens mij niet. Dus ik heb toen ben ik nog even op de kaart van kijken om te double checken. Ik zal de dektuis zijn misschien een beetje veel voor deze podcast. Maar ja, double checken samen met een fransman besloten dat zij de verkeerde kant op ging. En zij waren op dat moment al verdwenen. En zij zijn wij zelf wel naar het zuiden gegaan. In een richting langs de riviertje die ook op de kaartje zondage geeft. Heelmaal over het duizend van ons eigen gelijk. En ja, dat plek achteraf gezien niet goed te zijn. We waren iets te vroeg, dus we gingen wel in een goede richting. Maar we waren nog niet op het tent waar we die richting uithalde moeten gaan. En we nek om je de achterdan dan bijweer uren verder of? Nou, niet uren. Maar je hebt gewoon iets te heel veel marge. Dus ik denk dat wij na 40 minuten moeten accepteren dat we niet op de goede plek waren. Dus alles wat we elke keer controlerden, als je moet navigeren. bos alle lijf actoren waar je rekening mee kunt houden om te checken of je op de goede plek zit. Alles leek te kloppen achteraf gezien waarom we dus te vroeg. Dus dat kun je achteraf gezien. Als je het pas als je weet waar je zit en dat punt komt, pas op het punt dat je het boek ook echt vindt. Heb je weer bevestiging van, ok, nu ben ik dus hier. Tot die tijd zijn het, ja, is het aan een strakeling van aannamen. Dat dachten we dus ook dat we goed waren. Maar we kon het boek naar gesvinden en het boek heeft dus weer een beschrijving en je beschrijving niet was. Vier boulders, dus vier grote stenen en dan ligt het boek onder een van die stenen. En we zagen overal wel boulders, maar nooit groepjes van vier. We zullen zet alle lijf, beat back van het terrein waardoor je gaat twijfelen. Zijn we terug gaan naar het punt waarop zevenrien voor het laatste zalden gezien. Hebben we de parcours beschrijving nog eens in zich en heel. Bours, parcours beschrijving in zich heel uit het tas gehaald, dus je krijgt een ja, wat eerken al zijn. Een stapeltje af, viertjes. Die ga je natuurlijk niet de hele tijd bij de handzouden. Daar heb je een soort korte zamelvatting op je opzak en niet de hele beschrijving. We de hele beschrijving nog eens doorgelezen. En toen kwamen we er afdeld. We echt een hele goede G-proat moest te vinden waar ze zich in in de dat na op zoek was geweest en had gevonden door dus eerst naar rechts te gaan en die G-proat die buiten dan in de dat na honderd meter af naar links naar het zuiden. Denk in ze stiekem in een gegeven door te gaan om de groep te lossen zodat ze niet met vijf liep. Nee, wij mogen elkaar af te raf nog gesproken en ze vond het ook super, ja, zijn beelden ook super erg te zeggen. Ze hadden daar nou maar één vol op jouw verwacht en want wel de hele dag zowel met elkaar afgestemd van zijn met het er allebei mee eens. En precies op dat cruciale moment door dat de groep zo op eens veel groter was geworden. Vijf mensen iedereen met de eigen gedachten zijn in eigen beel. Ja. En de tijd die door drinkt, de door tekt is zijn gegaan en daar baalde ze heel erg van. Maar ja, kan dat haar absoluut natuurlijk niet plaalijk nemen dat ik heb dat zelf gedaan. Ja, en wanneer wist je dan nu is het over? En nu ga ik niet meer redden binnen de tijd? Ja, dus op het moment dat we die G-proat vonden had het in teorie nog net gekund. Maar dan heb je dus nog steeds het boek niet gevonden en je bent best wel in de war. Maar je hebt het 30 minuten lang in overtuiging dat je goed zit en dat zij fout zaten door terrein bewoogen. En alles lijkt de kloppen maar het klopt niet. Dus we vonden het G-proat en dan moest het boek nog vinden en het boek was niet makkelijk te vinden. Ik heb achteraf ook hoort dat die Franse daar ook 20 minuten naartens zorgt, hebben John Kelly's chijnt daar anderhalf uur te hebben rondgedraald en wij konden het ook niet gelijk vinden. En tot die tijd heb je nog steeds gedenven en dat je nu wel goed zit, is het wordt verwacht aan daar en verwacht aan daar. En uiteindelijk weet je gewoon van dit gaat hem niet worden. Je kan niet zonder die boekpaag in het terugkant je wel doen, maar dan beter ook uit. Ja. En dat is echt een interessant moment, want het druk neemt toe. De tijd tikt gewoon onverbidelijk door en je probeert een soort macht terug te krijgen, maar je krijgt hem niet. Dan weet je wel dat het voorbij is. En het eigenlijk de tijd was voor meel nog niet verstreken, maar je moet ook nog een hele berg over om terug naar Kampen te gaan. Je weet dat het duurt minimaal 40 minuten. Ja, dan weet je al van. Dus ik het toch wel verstreken. En toen hebben we uiteindelijk het boek gevonden en toen zijn we gewoon rustig teruggekeerd. Hebben we dat laatste boek natuurlijk ook nog gepakt zodat we wel alle pagina's hadden. Ja, dan is het voorbij. En dat was heel raar. Want ik had natuurlijk met heel veel dingen in rekening gouden, maar niet met wat ik erin de eerste rondel uit zo gaan. Dus dat was echt een slager door de barkie. Wat zeg je dan tegen elkaar? Als je dan elkaar ziet? Eerlijk. Ja. Ja, ik denk dat het was nog wel grappig, want ik was dus met die vanzman zover dwouw. En wij hadden dus echt een bijzonder, vuchte loogste samenwerking, zullen we maar zeggen, wij zijn gewoon alleen maar samen op de dol geweest. Maar het was natuurlijk wel harmonieus. Dus met die vanzman die gaf Kankluffel bij het laatste boek, toen we wisten dat het voorbij was. En onderweg pickten we nog drie andere optie ook verdwaardwaardwaard geweest. Dus we zijn met zijn vijven die laatste aftaalingen ingegangen. Het soort roldecoaster van emoties met. Ja, verslagenheid, maar ook een soort checken-eufel-rie. Want je bent iets heel raar zullen doen. Je bent met wild vreemde mensen door een Amerikaanse bos aan het rennen en boeken aan het. Zo kunt je nog maar je bent bezetje hoe raar dat eigenlijk is. Dat was een apartehold. Ja, het was echt raar. Dus we waren er de heette. Met zo'n euphorisch van, wat was dit? Weet je wel, wat hebben we nou weer meegemaakt. En die laatste aftaalingen was iedereen gewoon heel erg door dollen heen en we gewoon echt zo. Ja, zo euphorisch naar beneden genendrecht door de bos in. Dus we kwamen in eerste instantie. Ja, ja, het was echt leuk. En in eerste instantie kwamen we gewoon heel blij aan bij die yellow case. Waar kan we ook voorstellen? Ik heb ook natuurlijk aan Erik gedacht die onzekerheid dat ik nog niet terug ben. En ook mijn familie thuis en zo die zitten af te wachten. Dat, ja, dat is. Ik had wel iets van ik wel snel terug, zodat ik ook rust dan stelde, ofzo dat er niks aan de hand is. Ja, wat zijde op het tegen elkaar? Ik weet het niet meer zo goed. Ik zeg van dat ik best spiel even op zo'n maakting dat ik in heelers soort aparte modus was op dat moment van meege die groep die zo froolijk met elkaar was. En dat later was ja de verslaaf aan het kwam. En even voor de sferter gestart, hoe overal zijn de op tijd de tweede ronde ingaan? Wet je dat? Ja, het is wel. Ja, dus ik was samen met die groep de eerste groep die wel alle platzijdens had maar uit het tijd. En dus mijn maatjes van de dag dus severien en pal dus Amerika die waren de laatste die nog doorkomen. Dus ik behalde natuurlijk enorm dat ik daar niet bijna zit. Ja, sorry, denk dat als ik dus net die kut als wel had gehad, want heb je dus het hele parkour's gezien. En ik ben wel een type, ik was nog niet boel in die zin, maar ik ben wel een type dat redelijk veel duur heeft en weinig verval dus dat ik denk dat ik gewoon een goede tweede ronde had kunnen lopen en dat mag dan niet. Want ja, je bent buiten de tijd, het stoud gewoon op. Maar ja, het is ook niet anders. Dat was het. Wat gebeurt er eigenlijk als je helemaal vertwaald? Is er dan zijn er hulp te bepossen of dat je gewoon een beetje wachten en dan dat gebeurt? Nee, dat is echt niks bij, ik ben wel vaak dus vraagt van ja, maar je hebt toch stiekem wel als nog een zo'n noodbieken bij je, zo'n knok waar je ook kan drukken, maar dat is echt niet zo, je hebt echt niks bij, hè. Dus je bent op jezelfde? Is er een vanaf, want dan is het vertwaald dus dan? Ja, zo veel mensen zijn vertwaald ook dit jaar. No, dat is niet zo. No, ik ben niet, niemand heeft ooit niks van ze kunnen horen. Nee, ja, zelfextraction is de policy, het is jezelf weer terugbeed te vinden. Nee, en dat is ook wel grappig, ik konden zorg uit het pervsport, waarin dat zelfextraction is ook een heel goed duur, je moet daar voor jezelf kunnen zorgen als het mis gaat. Dus ik was echt voorbereid op stel ik breken benen, bijvoorbeeld ergens midden in de bossen, dan misst er ik mij pas na 12 uur, maar goed, er ik weet ook dat ik vertwaald kan zijn en dat het iets langer kan duur, dus voor dat er ik misschien gaat denken van hoe zou er echt niet aan de hand zijn, misschien nog al 10 uur verder ofzo. En dan moeten ze je nog pinden, want ze weten niet waar je bent. Ze zouden zo maar kunnen zijn als je 24 uur of langer met een gebroken benen in het boss moet liggen, en het is daar koud, het kan daar heel koud worden. Dus ik was echt voorbereid op alles, ik had in mijn rugzak alle mogen ik een overlevingsmaterialen bij, zoals ik het gewend ben uit het klimmen. En die kom eigenlijk in de eerste klim alder achter dat, al die andere en met name die Franse die hadden gewoon niks in de russak alleen maar eten. Ik heb dat nog nog getrapt, want had je niet eens een nooddekentje bij je, zo. Je had echt niks geen aerio die had echt alleen maar eten en drinken. Maar om gewicht te besparen. Ja, en dat zegt dus ook heel lastig om hem bij te houden, want ik had echt een rugzak van 5 kilo ofzo, dus dat was echt moeilijk. En ik kan het dan ook niet meer dunten natuurlijk, bovenin dat ik die keuze natuurlijk wel overwogen gemaakt. Maar ja, waar zijn ik zitten, zitten ideale gewicht ergens tussen in, want uiteindelijk denk de Franse man die hoge ogen daargooid was, de Mathieu Blasjaar was internationale toploper die gewoon, ja, denk het tempo echt wel heeft, ook voor dit parkour. Die zijn de derde woonde ook onder koels geraakt en moet het terugkeren om die reden. Dus ja, waarschijnlijk is het verstandig om wel iets mee te nemen, maar niet zoveel als ik bij behad. Dan zou je de volgende keer dekentje in park of niet? Ik denk het dekentje wel, ik zou wel een aantal dingen aanpassen, denk ik. Ik had een zerve stok bij me, daar moet ik achteraf zien wel om lachen, die zou ik thuis laten. Ik zou denk als nog mijn aerio wel meenemen, dat is gewoon hoe ik in elkaar steek, het gegeven ook mentale rust om te weten dat je goed voorbereid bent op alles. Maar ik had bijvoorbeeld ook twee liter water bij me. Je hebt een paar waterpunt op het parcours, maar die zit er vijf uur uit elkaar. En achteraf dronk iedereen uit de riviertjes. Dus dat zou ik volgende keer wel doen. Dat is niet grappig hè, want we gaan. Sison vreegde de volgende keer, want dan gaan we dus al weer blind vanuit dat. Dat is een volgende keer. Komt het precies vragen hoe we over niet meer te stellen. Nou, de volgende keer heb ik ook aan het aanvangelijk dacht ik heel erg in teorie de volgende keer. Dus ik direct na afloop van de. Ja, na afloop van mijn Barkley, de Barkley zelf was nog bezig. Lach ik in wet in mijn tentje. En aan de ene kant dacht ik ook dat. Nou ja, zo. De investering was heel groot. Ik heb mijn hele winter hier aan toegeweid. En dat je dan niet eens één ronde binnen de tijd weten voor brengen. En dat voelde als een enorme tijd verspilling. En verspilling van de energie van er eten. En verspilling van geld. Ik dacht echt ja, dat. Als dat zo gaat dan doe ik dat niet meer. Dat was mijn eerste gevoel. Maar had ik wel heel sterk. Ik kon gewoon niet slaat om dat ik in teorie wilde weten hoe het beter kon. Dus gewoon de heette op de kaart kijken, reflecteren, nadenken over wat kan beter. Dus ook als je niet terugkomt, als ik gewoon hier gevassineerd door de vraag van hoe doe je dit. En ja, in de weken die tussen de barkie en nu is dat ook wel omgeslagen in dat ik het. Ja, ook wel nog een keer als ik daar nog een keer terug mag komen zou willen proberen natuurlijk. Het concept voorositatiebrif zit al in je documenten denk ik. Ja, jij hebt hem al gelezen. Maar wat ik niet snap. Ik snap namelijk in deze deel namen een obsessie voor zo iets extreem snap ik tot een bepaalde niveau denk ik. Maar dat je dan nu, en je zeg het lukt hem niet eens om één rond het volbreng is, maar dat die. Ja, het droom nog niet klaar is en dat het dus. Nee, in ieder geval misschien wel die funereren of zelfs die vijf ooit. Dat dat in je hosehoot snap ik. Maar als ik het goed heb, die John Kelly die er was drie keer gefinnist, dan denk je dat dat geen keer gedaan heb. Hij is anders doen, maar blijktbaar zelfs dan die het wel om te verbeteren. Uitstert het maar omdat de andoor te analyseren, dat snap ik. Maar als je het dus een keer voorbracht hebt, dan is het nog niet zo. Wel veel moeilijker is voor mensen die alle finish op hun namen bestaan. En dat hoor je ook veel van veel finishers, dat soms komen ze al terug. Maar dan komen ze er halverwege achter dat ze gewoon die drijfeer niet meer hebben. En het vijft gewoon heel veel van je. Niet alleen in de voorbereiding, maar ook tijdens de bark die het is gewoon heel extreem. Dus dan moet je het wel echt graf willen. Maar ja, John is denk ik wel voorbeeld van iemand die zegt de bark Lee is voor mij echt de continu een soort. Ja, een compas dat mij scherp houden. Op alle fronten, niet alleen fysiek, maar ook mental en praktisch. Het geeft richting aan zijn atletische leven om het me zo zeggen, misschien wel aan ze leven breder. Dus ik kan het ook wel voorstellen, en door dat ze het moeilijker maken voor ze de huidige uitdaging eigenlijk in stand. Ik weet ook dat hij aan het wanklijk wijspaken hem ook na afloop in het kant. En dat hij ook eigenlijk er een beetje hetzelfde instond als ik, of ik weet niet of het nog wel zo de moeite waard is op deze manier als het niet mogelijk is. Waar zit dan de aandrekkingskat in, je moet wel geloven dat het kan. En vorige week plaatsen die hem bericht op Instagram dat hij ook hij tot inkur is gekomen. Dat hij dit opnieuw wil blijven proberen omdat het. Ja, dit is de allerbeste uitdaging die je omdat je gewoon weet, ik moet ook mijn best zijn. En iets minder is niet goed genoeg. Voor jou is het zo'n is dat misschien als Olympische atleten. Ja, dan moet je ook op je best zijn, maar ouderaar wereld vraagt nog niet altijd om op je allerbeste zijn. Je kunt soms ook een wedstrijd winnen, terwijl je niet op je best. En ik denk dat daar voor ons misschien wel de uitdaging in zit. Ja. Maar fysiek, dat vind ik nog wel interessant. Dus ik denk dat ik vooraf dacht, dan, oké, de dingen als navigatie en zo gaan moeilijk worden. Ik heb vooraf heb je alleen een kaart en parkourstbesrijvingen van eerder jaren. En het is nog moeilijk te visualiseren. En ja, door dat ik het parkourst nu gezien heb, denk ik, dat neem je al meenal volgende keer dat het echt cruciaal ik en het is die eigenlijk nodig hebt om umerhapt een succesvolle eerst rond het te loopt. Maar wat mij ik meest verraste is denk ik, wat het fysiek van je vraagt. Dus ik ben echt een duur sporter, ik dacht dat duur aspect van de barkie die 60 uur dat zal mij wel liggen. Maar ik denk dat we er ook anders voor zouden trainen, dus veel explosiever wat Erik ook zegt. Snelheid, maar ook die billpower die echt nodig hebt. De betenversuringen gaan? Ja, enorm. Die eerste drie uur, soort VO2 Maxenburg uit. Dat was echt veel heftig, dan ik dacht. Want als je gewoon je maakt toch het rekenzond met je hoost van, nou, oké, het is geen 160 kilometer, dus meer. Maar gedeelter, gedeelter 60 uur, dat klinkt niet snel. Maar in dat? Ja, precies. Maar in dat terrein is dat heel explosief ook in die stelheid. Dus dat ik misschien meer ook wij zeiden dat het eigenlijk elkaar moet nog gaan uitwerken natuurlijk. Maar meer ook echt van die verticals zou gaan trainen, het zijn eigenlijk gewoon 9 verticals achter elkaar. En dat hier vijf, je moet gewoon echt heel explosief omhoog lopen. Zal eens voor mij echt een verrassing eigenlijk, die ik altijd niet zo verwacht. Mooi hoor, want je bent even even. Ik heb natuurlijk niet zoveel die brief van, je duelt op een kollen in het reed en ik merk gezin wat een heel langer kollen is over. Ja, wat er allemaal in jou hoeft gebeurde eigenlijk, dat is de Barclay. En ook de rol van Eerwik, vind ik daar echt heel mooi om te schrijven. Dus nou mensen, mocht je dat er lezen, dat is een half april verschijntje. Maar betekent dat ook dat alste dus een volgende keer komt. Nou ja, dat is dat veel, is duidelijk, maar dat je dus ook weer weer toegelaathe. Wat ik verwacht dat dat ook al mogelijk is, is het ook weer met z'n tweeën. Zom maar het kan niet of hoe werkt dat zeg maar, is het een duo wat dit nog samen moet afmaken? Nee, moet niet, maast wel. En Erik wil geloof ik ook nog wel toch Eerwik. Absoluut, ja. Nee, het is. Allee, ik denk dat het mooie. Ik denk heel de samenwerking met Norr, maar daar iedere keer weer haar gerenzen. Het te zien verleggen, niet alleen fysiek, maar ook hoe ze daarin. Je veroet is als persoon en ik zeg het de Barclay is daar dan denk ik. de perfecte graadmeter om jezelf mee te meten. En ja, zoals we ook op voorhand wel wisten, want dat is niet zo iets. En waar je is in één keer kan aanpakken, dus als het kan heel graag. Mooi. En gezien de tijd moeten we langsamen naar het einde. We kunnen hier nog heel een hele lange oudere van maken, maar dit eerste deel is nu een soort van afgerond. Wat next dit jaar? WTNB, hoor dit? Ja, dat was cinderdaad, of dat is het doel. De rest voor de rest van het jaar, daar zitten nog een letter uit Marathon in Mont Blanc, 90 kilometer. En ja, ze eigenlijk echt een knop om naar je ziel anders. En is dat moeilijk of is dat makkelijk? Nou, we zijn eigenlijk pas net gerust. Ik hoor het al. Ik heb een beetje gedoen met mijn enkel, dus het is nog een beetje. Ja, aanvangelijk dachten we dat ik een op zich wel door want ik heb niet 60 uur bewoogd. Maar 14 uur, dus ik voelde me veel beter dan dat ik verwacht had daar uit te komen. Over het jaar, die ene rond is ook al toch wel het gevoel dat er een vast wagen over je en is gereed. Dus ja, 3 dagen gaan we al heel veel speerpijnbaar. Niet zo diep gegaan en ook niet een nacht doorgehaald. Ik kon wel. idee was wel iets sneller door te pakken, maar die enkel die gehoogt nog wel wat route in het eten. Maar die enkel dat is daar gebeurd, met een valpartijen? Nee, daar volwel, daar volwel in december. En dat ging eigenlijk best lang best goed. En ja, nu toch wel. ja, weet je onduidelijkheid over. Gister duidelijkheid over gekreven en dan denk ik gaan we denken hoe we de komende maanden gaan insuren. Nou, Erik, je mag er aan de teketaal voor iets ander programma nu. Maar hou je in een jaar afdroof dat over iets minder dan een jaar, ja, je weet het daar er nooit. Misschien wel een deel twee komt of later, maar. Ja, dat is. Pullen ons nog niet verslagen, uiteindelijk. Susie, jij ook een drafd voor je sociostatiebrif of. Gaan je per eek van weer? Ik denk eerst nog op een beetje met kiele medentjes maken. Ik wil het een traag. Zo zou ik een vraag voor allebei, maar een vraag voor Erik, dus als ik dan toch een niet drafd wil beginnen. Stel je voor dat er lopers naar het verhaal luisteren, dan denk je nou. Ik. Dit wil ik ook, ik wil ook van niet te gekken, we straiden gaan lopen, en misschien niet met de ene bar. Die mag gewoon een langere trail. Heb je dan één tip als mensen daar aan willen beginnen? Eén goede tip van de coach. De vraag die ik altijd stel als ik dat soort vragen krijg is van. Ik ga bij jezelf is heel goed eraden. Waarom je precies u tanden wil zetten in dat event. En dat is voor mij in alles de essentie. Ja. Je moet het heel graag willen om te kunnen. Absoluut. Ja, Karit. Oké, dan toch een vraag van Noor. En ik weet dat we je hebt natuurlijk je onarde van huis verhaal een ketje gehoord. Alleen, misschien kunnen we nu dan het meest naarde van het moment van je barklijn geefte beschrijven. Als je toch de zuiding in bent, gaan we je toch ergens een ketje naarde van het huis gegeven. Ja, dat is de zinnerdaad die eerste drie uur. Dat was echt overleven. Jou zegt een naamadje blanchaar. Ik denk ik niet zo heel erg veel. Maar als je in het tril wereld zit, ik denk dat zoveel mensen die luisteren wel gaan lachen. Om de gedachten dan ik drie uur lang heb geprobeerd. Maar je hebt een badje blanchaar te volgen. Het was een iets. Ja, nou ze heeft een interessante ervaring. Houd blikken, ze lopen ze zeggen. Ja, oké. Zodat ik bij Kipjog in Kiel zou gezitten. Dat is. Ja, drie uur langs. Nice. Nou, dat is wel naar vangst. Mooi. Ja, dat was eigenlijk naar de vangstjes. Ja, nu heb je toch even achtikt. Dat je ze hebt. Ja. Ja. Nou Eerlijk, dank voor je lieverkomst. Je lieverhalen en stiekem kijken wij uit naar meer. Ja, kom maar zes meer vertellen als we meer vertellen hebben. Ja, nice. Maar wel een tijd wel. Sukses. Ja. Dank jullie wel. Zo, Zeus. Mocht je ooit is, heel erg uit je ooit comfort zone gaan en die bierf strijzen dan wil ik je wel krueren. Wil je mij krueren? Ja, ik maak pas dat voor je panicootjes. Kopje koffie, helemaal geen probleem. Pietetje? Altastatje wil. Ja. Maar alleen wel zorg of het alles had ik klaar maak ooit opgereten hoort, dus het was echt een gozer. Of ik ga het wel halen. Volgens Noor word ik wel toegelaat als ik een mooie bierf schijt. Dat is wel leuk, vind ik wel een temper. Ja, ik moet wel gaan oefenen met mijn navigatie, want die heen een beetje zomaar je eetel. Hoeveel dat nog niet zoveel mee. Maar als jij me krueren bent, dan moet je het gewoon een keer doen. Dat ik me leuk. Die motivational speech ziet van helemaal goed komen en wij gaan er niet liggen. Wie weet ooit. Dat was een. We zijn aan het eindverkomen van Vanden. 67 te afleveren vanuit de randjes. Dan kan onze gasten een Noor in Ierik, dan kan alle luisteren voor het luisteren. Ook namens u zand, blijf luisteren en lopen. Oei. Oh ja. Heb je nou een prachtige naar de vantjes foto van jezelf? Post hem dan met de hashtag naar de vantjes. Ja of als je nou op social media een foto voorbij zit komen van iemand. Als je denkt nou die is echt een Noor om naar de vantjes gegaan. Zet de hashtag dan onder of je mag ons ook altijd tegen et naar de vantjes in de score podcast. Dan kunnen we allemaal lekker meegenieten.