#6 Hoe kan jij je paard helpen in onze wereld?

Welkom bij een nieuwe aflevering van Google Translate voor je paard. Leuk dat je weer luistert. Het is 1 april vandaag. En het verpaast me dat onze kinderen nog geen grap hebben uitgehaald. Normaal gereden ze dat elk jaar, waarschijnlijk, zal hun kwartje welvallen in de loop van de dag. Meestal doen ze iets super grappig, bij mij iets minder, maar vooral. Bij mijn echt genoten, ik vind het een heel heel grappig. Zal hadden ze eens een keer het kestje van de lede afstandsbededing van de TV. Daar hadden ze een klein beetje. De batterij losgehaald en dan zo vastje plakt me plakband. Ja, in mijn man, maar aan het proberen, zeg je alleen dat afstandsbededing die werkt niet meer, maar die staat hier nu. En ja, zinmargie-perchiber. Dat er ook is een keer allemaal plakband over de wc-brilke krastgeplakt. Ja, en dat ging ja daarop zitten. Ja, echt super grappig. Ik denk dat ze ook echt een aprilvis aan de trekhaak van de auto hadden gehangen en dat heeft dat daar dan heel een dag meer rondgereden. Ik ben benieuwd wat het vandaag is. Ja, de aflevering van vandaag. In aflevering VV heb ik het gehad over hoe paarden onze wereld zin, hoe zij dien je warneemen die wij nauwelijks opmerken. En waarom geluid dat ze niet kunnen zien, zo moeilijk is. En ik vind dat eigenlijk echt ook wel beonderigens waardig dat paarden uberhoud met ons willen samenwerken. Ja, ik heb het gisteren ook nog eens gaan rijden. En dat sta ik daar ook. Ik denk dat ik er echt wel bijna elk keer bij Stilstad, dat ik me paarder rijd of dat ik daarmee kan werken. En ik ben echt, ik ben veel beter vanavond om me paarder dan dat ik rijde. Pas op, ik zeg niet dat ik slecht rijde, maar ik noem me meer echt een goede, recreatieve rater dan een hele profissioneel rater, dat ik ben zo. En ik leer nog superveel bij. Ik heb gewoon hoe je feelings me paarden en daarom heb ik in verleden als kind van ik altijd goed kunnen rijden. Maar ik heb nooit echt correct leren rijden. Dat is eigenlijk het gijnda, bij mij vooral het problem is. En ik ben nu pas echt correct aan het leren rijden, vind ik zelf. Dat erzijden. Maar ik sta er dus ook wel wel elk keer bij Stilstad, hoe absurd dat dat eigenlijk is, dat zo'n groot dier, dat die echt ook wel aandacht zoekt van ons, dat die contact komen zoeken. En ik vind dat echt ja, ja, ik ben dat zwaar scherp, ik kom dat ik zo een beetje gepassioneerd door al een beetje een beetje een beetje gepassioneerd per paarden ben. Maar iedereen, dat in de paarden zit die ik kan nou wel een beetje beaamervol gesmijden. Maar het feit dat zij zo met ons willen werken, hoeveel dat we eigenlijk in de vrij natuur, uw natuurlijke fijn zijn. Ja, daar ga ik toch een laagje dieper op in, want als je weet hoe jouw paard onze wereld beleefde, hoe dat ze in de natuur eigenlijk liefst in open vlak te se leven. Ja, dan komt automatisch de volgende vruig, oké. En wat doe ik daar daarmee? Wat betekent daar voor hoe ik mijn paard omga? Daar wil ik het vandaag over hebben in deze aflevering. Moest u hier nog niet geabonneerd hebben op mijn kanaal, doe dat dan zeker, eventjes, zodat je nieuwe afleveringen niet mist, als je luistert via apropotcast of Spotify, dan help je mij heel erg door een paar sterches te geven, zodat de andere paar we eigenaars heel snel deze podcast ook gaan vinden. Hoe weet je dat je paard lastig doet of je eigenlijk iets apierte zeggen? En wat doe je dan? In deze podcast help je je begrijpen wat je paard laat zien, hoe je duidelijk kan zijn, zonder te poes je en hoe je paard voorbredt op onze mensen wereld, zodat jullie samen een sterker team worden, ook wanneer het spannend wordt. Als jij bereid bent om verder te kijken dan alleen rijden, dan zie je hier goed. Als ik mij paard de wereld en vooral daar met de eigenaars, dan merk ik wel echt vaak dat dat daar zit in het gebrek aan kennis, maar ook in het besef aan hoe dat je me paarden om gaat vanuit hun natuurlijke gedrag en in het werkje me paarden op die manier. En ik denk omgekeerd ook naar negen van de tien paarden waar ik bijkom, ook niet goed voorbereid is op onze wereld. En dat wil eigenaars daar ook niet beseffen. En dat begin tal heel vroeger, veel hetjes die, veel zit aan het in de opvak terecht komen, dat is die kals de manier zoals het gebeurt. En daar is ook niets mismeer, maar dan kunnen ze die tijd gewoon verroomt lopen, opgroeien, spelen, vaak wordt er dan ook een ouderpaard wijzen, die een beetje de jufkenspeel over de klaskleuters. Maar in die situatie worden ze eigenlijk niet goed gewoon aan dingen die wij me hen gaan doen. En enkel als ze in contact komen met mensen in de opvak is daar om iets te ondergaan. De hoefs niet moet komen of ze moeten warmen middel krijgen, er moet een draat hersteld worden, dus ze moeten verplaatsen, worden er namelijk een misse een ouder soort van koker begeleid, richting de stal en worden ze daar dan in een smal ruimte gezet zodat de hoefs niet of de tieren naar het zin dien kan doen. Of ze kunnen wel een halstort worden, maar dat wordt eigenlijk wel op een manier gedaan, dat ze niet echt weten wat er gebeurt, het gaat allemaal heel snel snel. En ik zeg niet dat die mensen hun fout is die dat in de opvak werken, want dat is gewoon hun shop, die hebben daar ook niet veel tijd voor, dat je ze hun geldwinning. Maar het gevolg is wel dat die paarden eigenlijk niet echt een correcte van manier kennen van met mensen om gaan, die hebben niet meegemaakt, de manier van opbouw, hoe dat je eigenlijk die mensen, ik denk dat het heel beschuldig is, ik wil eigenlijk echt niet beschuldigd genomen, maar ze hebben na de andere die paarden niet op de manier die een paard begrijpt, die gaan er gewoon recht naar toe hop, halsteraam of hop, allemaal door die koker, daar moet gebeuren, check, check, check, aan de lopende band. Dus daar alleen hebben zij die jonge paarden, hebben dat contact alleen vaak met mensen en die kennen niks anders. En als ze dan later gekocht worden, dan is dat eigenlijk een beetje van nodig, je moet starten met dat paard. Je hebt ook natuurlijk opvokplikken waar dat de eigenaar veel komt en wel dingen doen met dat jonge paard en dat ze niet al aan er geven natuurlijk. Maar op een bepaalde leeftijd zijn ze daar aan rijpen om ze aadal maakje maak te worden, is sommige eigenaars proberen hetzelf, maar lopen dan toch tegen bepaalde dingen aan, als ze er niet genoeg kennis van hebben of als het toch niet makkelijk ga, andere mensen denken ja we gaan die ergens naar toe doen, en gebeurt dat de wienste op de jas te manier, is soms echt supergoeder uiters, maar ik kom heel veel paarde tegen voor andere problemen, waarbij atendelijk uit het verhaal van de eigenaar toch naar bovenkond dat die een ander paard hebben teruggekregen, nadat ze die een tijd hebben wichtje daarnomzaal om maak te maken. Of die paarden zijn veel bangergeorden, of ze zijn verneiniger of agressievergeorden is, ze beginnen te bij, ze beginnen met hun benen te slaan als ze iets willen doen, of ze zijn waar meer afgesroten, ze kunnen er meestal op zich wel op rijden, maar dat ga niet van zelf, ze kunnen bijvoorbeeld niet stil staan bij het opstappen, die paarden zijn heel angstig in gespannen meestal en dat ga niet alleen over over de saad om maakje, als je een paard gaat voorbereiden om bereiden te kunnen worden, dan gaat dat over alles dat daar omheen terbijhoorten, alles waar daar een paard eigenlijk moet leren, wat daar wij me hen willen gaan doen, wat daar wij van hen verwachten in onze wereld, en daar ga allemaal volledig tegen natuur in, maar daar ook echt volledige, maar ik heb ook een goede nieuwse, want die eerste reactie van een paard, van 'oei, moet ik hier klaar samen om te gaan vluchten, u hebt alertheid, alles panning omhoog, bij de nieuwe situaties, bij mensen, vreemde locaties, daar kan je wel heel goed op gaan draaien, daar kan je jou paard op voorbereiden en paard kunnen daar ook, die is niet omdat dat tegen een natuur is, dat zij daar niet kunnen, alleen gaat de hen daarbij moeten helpen zodat ze niet onnodig energie gaan verspielen aan elk ding dat ze niet kennen, dat ze niet vanavond die eerste momenten al in de spanning gaan schieten, dat is niet nodig, als jij je paard hoe voorbereid op al die dingen, dan hoeft dat ook helemaal niet, en het leuke is dat jij echte jenen bent die daar zelf bij kan helpen gehoefte paard daar niet voor, wicht te doen, oké pur voor het stuk van de rutter er op te zetten, als je daar zelf niet durft doen, dat kan perfecte letten zijn gewoon op dat je die ergens naar toe doen, waar ze kijken naar hoeveel tijd het paard nodig heeft om die stapel te leren, dat ze daar niet En dan is het niet er door. poes je want daar blockeren veel paarden op hè. Maar echt voorbereiden op onze wereld, of op moeilijke of lastige situaties. Dat kan jij zelf aan de paard gaan aanleeren. En dan weet je paard ook van 'haa, die weet' of 'hij of zij weet waar dat ze mee bezig is.' En dan word je echt zo 't rots in de branding voor u paard op de momenten dat hij het zelf even is niet meer weet. Upaard moet aan u kunnen zien is deze situatie veilig of niet. En als jij die rust gaat straalt, dan heeft u paard ook veel minder reden om zelf in paniek te schieten. Wat zijn dan eigenlijk voor van die situaties waar wij gewoon niet bij stil staan? Maar die voor veel paarden echt van hoog niveau zijn. Dat is treil, dat laat. Oog of het bekam je ongeveer of het bekam je niet. Dier naar het hoefsmiet op wedstrijd gaan, op externe treining gaan, buiterit, alleen gelaten worden. Heel simpel, andere luisteren doorlopen, van stalverplaats worden verhuizen, een vreemde piste. Dat zijn voor ons gewone dingen, maar voor een paard dat daar niet op voorbereid is, dan is dat elke keer op nieuwe situatie waarbij die moet beslissen, is dat je vaarlijk of niet. Ja. En ik heb daar niet heel goed voorbeeld van gezien op vakantie, want het gaat niet enkel over dat jij de rots in de brandning bent voor u paard en dat jij veiligert moet inschatten dat u paard kan zien. Maar het gaat ook om, of dat u paard, hoe dat u paard omgaan met nieuwe dingen. Op vakantie probeer ik met de kinderen als het kan, meestal wel eens een dag toch te doen te paard. Buiteritjes van een paar uur. En dan merk ik toch vaak dat die paard zoals die Frankrijk voorbeeld, veel meer gewone van buiten te rijden, dan bij ons de standaard meneerje paarden. Meneerje paarden of eigenaarspaarden. Het tochtjes doen, die zijn gewone van andere lijgen, luiden, bewegen, handen, andere andere branden, die lopen letterlijk op een droge rivierbedding, die vol rotse licht. Ja, laat dat de paarden bij ons maar eens doen. En we waren dus een keer een ritte aan toe, nogal heuvelachtig. En. Echter de bosjes, ik kan al die dus niet zien. Kameren om groepmoutenwijkers naar boven gereden. Die moesten dus schakelen, per go. Ja, maar omdat die uit het zicht waren, echter de bosjes, horen we alleen zo klikkelijk van dat schakelen, ja, in die groepade, die schrok daarvan, waar ook normaal is. Wij ook een beetje, want we wisten eerst niet wat dat was. Maar die paarden die deden niet meer dan een paar passen versnellen, even kus op die billen in trekken. En het was klaar, het was raad. En dan kon we weer gewoon rustig verder, we wandelen. Ja, als dat bij de meneige paarden ik ken, of de situatie ik ken, zou gebeurd zijn, op een buit rit. Ja, dat was de ene in de wij ginderbeland, de andere misschien half in de slot. De ene was nog aan het gelopen, en drie mensen waren misschien afgestapt, of er even gevallen. Bij wijze van spreeken, maar dat beeld zich eigenlijk alles in, en dat komt gewoon omdat de meeste paarden daar niet op voorbereid zijn, op die onverwachte dingen zoals hier nu dit geluid. Die paarden die Frankrijk, die je begeleerd, hoe dat ze daarmee kunnen omgaan, al is het voorbereid door de eigenaar, of omdat ze dat al veel gedaan hebben. Dat wil niets zeggen als je dat veel toe dat je daar per se mee om kunt gaan, dat is nog iets anders, maar deze paarden die ik gewoon daar nu echt wel. Dus dat wil ik ook wel meegeven, want als ik bij klanten kom, daar gaat het er niet om of daar jij apart graag ziet en daar alles voor over hebt. Wat daar ben ik rots vast van overtuigd, daarbij naar iedereen die een paard heeft, echt het beste met zijn paard, of haar paard voorgeeft. Dat zie ik gewoon, staan daar echt gebeuren, en dat kan ik ook beaamen, dat de meeste eigenlijk, alle eigenaars waar ik meewerk, ik gewoon alles doen voor een paard, maar het niet weten waar je paard nodig heeft om goed te kunnen functioneren, om mentale rust te vinden en zich veilig te voelen in onze wereld. Ja, dat is wel iets heel anders dan alles voor je paard wil je doen. Dat ga veilig willen zijn, dat ga ook niet over een draadzitter om te doen. Dat ga niet over een stal in je paard, in een stal afgezweld. Dat is het, want daar lijken voor ons veilige omstandigheden neerdaad over de wereld aan kunnen en situaties die wij onze paard doen of die wij van onze paard verlangen om ze daarop voor te beneden. Dat ze weten ver, 'ah, dit is oké, ook al gaat dat tegen hun natuurlijke gedrag in.' En die gedragskennings, die kennis over communicatie en hun natuurlijke gedrag, ja, die wordt ja nog gewoon niet meergeven als je leert paard rijden. Dat is nog te weinig bij mensen in de paard, weerlijke weeten en sommige mensen zijn er heel hard ingeïnteresseerd. En gaan ze hier echt in verdiepen? Top, maar. De weet schappelijke echte grond een beetje echt zoveelige gedrags- expertise, waarop door een paard iets. Wat is hun natuurlijke reactie? Hoe leren ze? Hoe kunnen wij de omzetten in de omgangmeelse paard? Ja, dat is iets dat ik echt wil gaan verspreiden. Om het voor alle paarden beter te maken en ook voor jou, en want dat je zoveel feinere als je echt kunt gaan zien waar je het me een paard nodig, waar wil je me een paard nu eigenlijk duidelijk maken. Want als ik voor een bepaald problem ben mensen gevraagd wordt, bijvoorbeeld even treilerladen, dan is dat zelfde een enkelvoudig problem. Meestal heeft het trainingspaard dan ook last van andere dingen. Dat vindt dat ook geluid mogelijk. Al van twee de persoon mogelijk bewegingen langs echter. Spanningen met al. met in het algemeen of als ik gevraagd wordt voor een paard met verlaatings- en stannie-sefak ook snel afgeleid of bang van bewegingen. Dus het is niet altijd maar één ding in de ideale wereld. Zou we al de eigenaars waar ik bijkom, eerst mijn hoogstrietraakt gevolgd moeten hebben? Dat is echt mijn ideale scenario. Want dan ziet die basis goed. Daar weet zo wel de eigenaar wat er nodig is om zijn een paard goed te begeleiden en dan heeft dat paard een goede basis omgaan met spannende of nieuwe situaties. En als er daar nog het in je moeilijk zijn en ik kom bij hen, dan gaan we veel sneller resultaat kunnen bereiken. Niet dat dat nu niet lukt, maar omdat zoveel dinget te gelijk aan de hand zijn, dan gaat het gewoon diekels trager of moeten met veel meer te gelijk rekenen gaan houden. Want horen ze drie gaat exact daarover of hoe u paard denkt en reageert. Over hoe je helemaal vaar voorbereid op die nieuwe of lastige situaties. Zo dat er echt die fundering is, zodat die basis er is voor u paard, voor uzelf. En dan waar je u paard nu al langer hebt of dat je dat nog maar net hebt, net een nieuw paard gekocht of een jong paard. Daar is allemaal van toepaard voor die oefeningen in die teorie die dat je in de traject gaat zien. Er zijn deelnemers die zeggen naar alleen al het stukje teorie. Dit leerden gewoon ergens anders. Als je daar niet zelf specifiek ga opzoeken en je gaat het ook niet opzoeken als je daar niet bij stil staat. Dus er moet gewoon iemand zijn die u daar efjes vertelt en er gaan in één zoveel puzzelsstukken in elkaar vallen. Mijn eender wel ik paard dat je in de toek ofs nog ga werken met het paard dat je nu hebt maar ook alle paarden die je nog in u gaan nejaven hebben. En ik hoop dat ik nu een beetje zo u hebt kunnen warm maken voor dit is precies waar ik nodig heb. Dat zijn er twee plekjes of twee plekken waar dat je daarmee verder kunt. En dat je de begever waren, dat je ze met online plukken is waar ik die per inga op paardige draag en communicatie er krijgen audio-lisse die ik niet in mijn publieke podcast geef. Zo'n effectezen maanden bijvoorbeeld een religieke treiningssissie uit over een paard dat het echt moeilijk heeft met onze wereld. En één keer per maand doe ik ook een live-tema-ssissie en deze maandtuik hebben we in op waar dat de leden zelf aanbrengen en met de vraag noem nu iets specifiek uit onze mensen wereld waar jou paard nog steeds moeilijk vindt en daar houden we dan verder samen mee aan de slag. En vanuit de beheveerbouwen is er elk maand een instapmoment naar het hoord drie traject. Dus als je in de barn ziet en gevoelt dat je echt die volgende stap wilt zitten en aan de slag wilt gaan om je paard op onze wereld te gaan voorbereiden of beter te gaan begeleiden als je paard langer hebt dan is het elke maand te moment om me inde stapel tot de volgende keer. Ziennaat laster van deze aflevering voelt dat jij je paard beter wil begrijpen of dat je hier verder in de groeie dan ben je hier niet voor niets blijven hangen. Samenwerken begin niet bij controle. Maar bij begrijpen. Wil je hier verder mee aan de slag, dan ga je er richt in mijn online clubhouse de behavior bar. In mijn online trajecthorst 3 of ik begrijp je op locatie met treiningen aanhuis in regel aanwerpen. Meer info vind je in de shownoids andere deze aflevering. Wat je ook is, veel succes met het verder onseveren van de taal van je baard.