Go back

#59 | Η επόμενη μέρα στη Μέση Ανατολή

40m 16s

#59 | Η επόμενη μέρα στη Μέση Ανατολή

Η συζήτηση επικεντρώνεται στην εύθραυστη κατάσταση στη Μέση Ανατολή, μετά τις ανακοινώσεις Τραμπ για "οριστική συμφωνία" με το Ιράν. Όπως αναλύουν οι ομιλητές, πρόκειται για ένα μνημόνιο κατανόησης που απλώς παγώνει τις πολεμικές επιχειρήσεις για περίπου 90 ημέρες, χωρίς να επιλύει τα βασικά ζητήματα, όπως το πυρηνικό πρόγραμμα ή το στενό του Ορμούζ. Το Ισραήλ, με επικεφαλής τον Νετανιάχου, παραμένει κατηγορηματικά αντίθετο, θεωρώντας τη συμφωνία επικίνδυνη, ενώ η στάση του ενισχύει την ένταση με αραβικές χώρες, που νιώθουν παραμελημένες από την Ουάσινγκτον. Η συζήτηση αναδεικνύει τη σταδιακή αποδυνάμωση της αμερικανικής διπλωματικής θέσης και τις εσωτερικές πιέσεις στην αμερικανική κοινωνία, όπου η κοινή γνώμη στρέφεται υπέρ των Παλαιστινίων. Παράλληλα, το φιλοϊσραηλινό λόμπι, αν και ισχυρό, αντιμετωπίζει αυξανόμενες αντιδράσεις, ακόμη και από Αμερικανοεβραίους. Επιπλέον, οι ομιλητές επισημαίνουν τις δημογραφικές αλλαγές στο Ισραήλ, με την άνοδο των υπερσυντηρητικών, και την κόπωση της ισραηλινής κοινωνίας από έναν πόλεμο που διαρκεί τρία χρόνια. Τέλος, εκφράζεται ανησυχία ότι το ψυχολογικό σοκ του 2023 οδήγησε σε επικίνδυνη αυτοπεποίθηση, υπονομεύοντας τη μακροπρόθεσμη περιφερειακή σταθερότητα.

Transcription

5527 Words, 34403 Characters

Greek
[Πουσική] Sky Podcast [Πουσική] [Πουσική] [Πουσική] Ακούτε το podcast του Sky, ο κόσμος και η Ελλάδα, το 2000-2006. [Πουσική] Καλημέρα σας, πραγματικές φίλες, αγαπητη φίλοι. Σήμερα λοιπόν, μαζί μας με τον Κοσταντίνο φίλοι, ο κύριος μάνος καραγιάνις. Ο κύριος καραγιάνις υπεδημίζω καδηγητής διαθούς ασφάλιας, το παίμιστημιο μακαιδονίας, και στο Kinks College του Λονδίνου, ο Κοσταντίνος φίλοις, ο Κύριος φίλοις καδηγητής του Αμερικανικού Κολεγειο. Καλημέρα και στους δύο, αρχίζουμε, πως ένα κοσταντίνε συνοπτικά υπεργαφή, όλα αυτών τον εξιλήξουν που έχουμε αναλεπτό σε ότι αφορά πολλά στο κεντρικό θέμος, το κεντρικό μετωπο του ίραν. Και του Ιζαίλε νοήτε, είπα, Ιζαίλ και ίραν, ορίστε. Καλημέρα άρυκα, καλημέρα μάνο, καλημέρα και ο Σακορατές μας, σε κοινό, είμαστε σήμερα παρασχεδί προή, έρυπου οι κοσσές έρυσορες πριν υποπή εκπέμψη, και έχουμε το Αμερικάνο Πρόεδρο να ευχηρήσετε τις θελευές ώρες ότι έχει πάρει σημεία οριστεική συμφωνία με το ίραν, να βγευκαινήσει εδώ ότι οριστεική συμφωνία δεν σημενή, συμφωνία για το πυρήνικό πρόγραμμα, συμφωνία για το στενό του ορμού, συμφωνία για τους βαλεστικούς πειράβλους, συμφωνία λεπτομερίς σε καμία των περιπτώνσεων. Πόταν λέει ο Αμερικάνος Πρόεδρος οριστεική συμφωνία αυτό που εννοεί είναι πιθανότατα ένα μόνο σελειδο, ενός μημονίου κατανοήσης μεταξύ των δύο μέρον, το οποίο από τη φένεται θα εφώσουν την περιοθή και εφώσουν υπογραφή και από τα δύο μέρη. Από τη φένεται θα μας οδηγήσει θεμία γιατάπαση του πειρός για ακόμα 60 μέρες και από και πέρα σε κύνο το διάστημα των 90 μέρων θα προσταθήσουν οι ίράν και οι νομένες φολυπίες να βρούν μια συμφωνία για τα συμφωνία τα τα οποία δεν έχουν λύσει. Άρα λοιπόν οριστεική συμφωνία δεν υπάρχει. Υπάρχει ας το πούμε μια συμφωνία για τον τερματισμό των πολεμικών επιχειρίσσεων που έτσι και αιώσ, εδώ και δύο και πλειών μήνες από το τοστούαπριλίου αυτό είχαμε με κάποιες εξαιρέσεις και με αψημαχίες με ταξί των τριών μερόν με την ευλοκτική του Ιδραίλ, θα έλεγα των παισάρων και τις σκες πολλά, που περισσότερο καταδερά από ψήμουν ακούς που δεν έκαιτο μάνω, από σχοφούσαν του Λάγσονος προς το ίράν και τις νομένες φολυπίες, όχι στο να σπάς τον την εκεκαιρία και να επιστρέψουν στο πολεμό, αλλά να φτύνουν κάποια μηνύματα εμείς τον άλλη πλευρά, μηνύματα ευχείως. Το Ιδραίλ συμφωνήσει αυτό το τελευταίο το οποίος εις του μετώρα. Το Ιδραίλ από τις τυγμιάρι που δεν έχει πάρξει ανατροπήθου καθεστότος του Ιράν, που δεν έχει υπάρξει εκεί ή εις ή δεν έχουν προκύψει, που θα μπορεί να προκύψουν στο μέλλον ενός την επόμενη συμφωνία και εξαφτά το μημόνιο κατανοίζει, να στοχεύσει έναν δύο του Ιδραίλ. Πόρως όταν υπάρχουν εκεί στα σανία για το Ιδραίλ, δεν είμαι καθόλου βέβαιος, μάλλον είναι απόλύτως βέβαιος ότι αποκλείεται το Ιδραίλ, να είναι η κανοπημένο με την ουκιαδήποτε συμπωνία είτε με αυτό το μημόνιο κατανοίσεις. Αλλοστε, θα μπορούσε κανείς να πει ότι με τις ευχηρίσεις του Ιδραίλ χεβάρος είχες πολλάχ, πήκαν προβλήματα στο τραπέθη που πιθανόνα μην υπήρκαν, έδωσε την δύνατοτα στο Ιραν να μιλάειξονομάτος της Χεσμβολάχ, παρά το ότι ο πρόεγρος του Λιβάνου είπε ότι εμείς θέλουμε την ειχθή κανενόστρη του κράτους μπορούμε να τα καταφέρουμε και μόνοι μας, αν φύβω να μπορούμε να τα καταφέρει αλλά πάνω σε αυτό είπε, για να λοκλούσω για να κούσουμε και το μάνο με τον τρόπο που κοιμή τη Ιδραίλή Υγεσία, δεδομένο ότι ο Ιδρανιάχο έχει εκλογές στον Οκτόβριο, υπολήπεται στιγμωστωπίσης και διατηρίτους μάξιμα λιθεί που στόχους ενώ δεν έχετε πιέσης, από αυτούς που φαίνεται ότι μπορούν έρθουν στην κυβέρνηση, τους πίσω δηλαδή βασικούς το αδυπάλος, δεν έχετε πιέσης για να είναι ακόμα πιος του Ιροσραφένα της Ιραν, να τα λαβαίνουμε ότι όλη δύσκολα θα είναι ευχαριστημένος, είπε με τον μημόνιο κατανοήσιση, είπε με μια συμφωνή, που έδεθα έκτας τα λίδη τους τόχους που είχαν τεθεί αρχικά γι' αυτό και ο νετανιάχο και δημόσια πλέον υπενθυμίζει στον τράμ και έσχει τα νεχιές στο χέχσεις, και πόσο μακρία είμαστε απαυταίχι τεροσφάτο πώς έχει αποκλήνει ο Ιγιος ο τράμ. Από αυτές. -Δορίστε αγαπητή και ρεκαραγιάνη. -Κι τα αυτοίς στιγμή, υπάρχουν μόνο συγκεχημένες πιο φορές έτσι, νομίζω ότι αυτό είναι εξεκάθαρο για όσο που παράκολου θέλε θένα τεξελίξεις. Το μεγάλο ερώτημα στον διαλό μου είναι, όχι απλώς σε αυτή η προσορήνη συμφωνία, τι θα περιλαβαίνει, αλλά πώς αδιαμορφωθεί αρχιτευσονοικία σφάλεια στον βεσικό κόλπο, εδώ μένω ότι υπάρχουν μεταξύ των αραβικών ονορχιών και των ομμενωπολίτων υπάρχουν επίκαια κάποιες εντάφεις γιατί αμερικάνη δεν πώς ατέψανε τις αραβικές μοναρχίες, λαδιχόρες όπως είναι το κατά, τα νομιένα λαβικά μιλιάτα, εσάδικα αραβιά, το κουβέντες πώς ατέψανε τις πραβλικές επιθέσεις των ευράνων. Δεύτερολ δεν ενημερόσανε και αυτό νομίζω ότι είναι πια ευραιώς νομιστω, δεν ενημερόσαν τις αραβικές συγκεσίες σχεδικά μες αδικαιμένου κούς κόπους, αλλά κομμακληατιμή δια την ένα ξεπηχίσεις, οι αραβες πυροχής δεν έκνοείζαν οι ποταγιάραβες υγέτες. Πυροχής. Το τρίτο είναι ότι η απολύτητά αυτή στον εμερκανόν με την εκευαίρισαντα νιάχο έχει προκαλές οι πάρα πολλούς τουματισμός πυροχή. Ο μέρος υπάρχουν αρκετή λόγιος ο οποίος υπάρχουν υπόγεσεντάσεις ανάμεσα σαραβικές εγκεσίες και την εουάσκτον. Το ερώτημα λοιπόν εδώ πέρα είναι πώς αυτός ο πόλεμος, όταν τέλος πάντων τερματιστεί θα επηρεάσει γενικότα αντιθέστην ο μενωπολτιώνης, ο Περισκόρκο, οπότε αυτό είναι το πρώτο πράγμα το οποίο πρέπει να βάλουμε στο τραπεζί. Το δεύτερο είναι ότι η πολιτική του Ιδραελ και το δαλέμι, η πολιτική Ιδραελ, ενώ ο κυρίος της κυβέρης να τα νιαγώ. Είναι ξεκάθρω ότι έχει ανήξει ακόμα πέσω το ψχολοκό χάδμα που υπάρχει μετάξει ερουσαλήμ και πολλοναραβικών προτεβουσών. Εδώ και αν δεν είναι μόνο το παλευθυνιακό, το παλευθυνιακό, το σέαλος δεν αποτελείτικο ρεφέ, αποτεύε ότι αποτελείωναραβικών καθεστότων. Το μεγάλο ρότημα είναι πως αυτή η νέα πολιτική της κυβέρνησης να τα νιαγώ, είναι μια πολιτική αλλάγή στο σηνορό στιγματικότητα, τόσο προστολίβανο σωτοί προστησίρια, πως θα επιρειάσει για νικότερα την θέση του Ιδραελ, αντιτών αράβων και το αντίθετο. Υπάρχουν για αράβες μπορεί να επενδύσουν περισσότερος συσχέστης, κάποιες του λαξα ψάρφιας κοστά, επενδύσουν περισσότερος και τους μετουρκία, με το πακυστάν, με περιφεριακές ηνάμιση, οι οποίες για τους οικούς τους λόγους θέλουν να παίξουν ένα εξωροπητικό ρόλος στην αδολή και βρίσχονται απ' ένα διάπωτο ζαίλό και απ' σαμερικα. Άρα υπάρχουν για αφορά ανιχτάζει τη μάτα, το οποία σίγουρα πρέπει να προβλημάτήσουν την διεθνική κοινότητα, πρέπει να προβλημάτήσουν την ίδια την Ευρώπη, γιατί αυτές οι εντάσεις και αυτές οι υπογιές, αυτές οι παραθέσεις θα επιρειάσουν, και θα προβλημάσουν την εγκενικότερη θέση της Μεσάδολης, την πακολυβοεκονομία. Θεμάτα ενεριακή σωφόδοσία, θεμάτα ελεύτρηση, να φυσυπλοία, θεμάτα. Μαραστάσε έναν Αμερικανό πρόεδο, ο οποίος κάνει τα δικά του, κάνει όλα αυτά τα οποία άλλο στα λέει, άλλο πρόσσαλ, άλλο στα λέει επιθετικά πρόστά στην Ευρώπη, και με μια αντιπαλότητα με άλλες υπερδυνάμεις τελικά ο Αμερικανός πρόεδος με αυτά που κάνει κερδίζη χάνει κυρίκαρα, γιάνει λίγα λόγια. Εχθεί πολύ δυσχολοκάκους τα υπόστηρη εξύ τώρα, με σοβαρά επιχειρημαδότη και ερδίζει η Αμερική, με θα από αυτή την μεγάλη αναστά τους. Δεν φαίνεται κάτι τέπτια, ούτε σε πολιτικό επίπεδο, τε σε φραντικό, τε σε γυοπολίτικό. Δηλαδή σε πολιτικό επίπεδο θα σε αλλάγα ότι αυτός ο εξαιδικά τη δημοφυλής πόλεμος σίγουρα θα πειρειάς πολιτικούς και της μούς σε επικημέσο πλογές. Εχεί πως μια μεγάλη ζημιά η Αμερικανική Εκκονομία μπορεί βέβαια η βιομικανίες της άμεινας και της ενέργίας αυτή τη σημεή να βγάζουν τεράθια κερδί αλλά από την άλλη οπληθορισμός μέσα στην Αμερική, η τη Μουργή, αλλης τεσαντηδράσεις. Δεν εύκολο, αλλά δεν απορωφήσει τώρα η Αμερικανική Εκκονομία ένα τελειοπληθορισμό. Επίσης, συμμεγάλιστην για άρχει, πάθει, η δυπροματική θέση της Αμερικίας, δε έχει μπορώμε αυτή η δυπροματική θέση αμερικής. Διαμερική αυτή φτινή, δεν θέλω ότι ήταν ένα φάξιο όποιος, ψηνομιλείτης, τουλάξω στιγμές ανατολή. Εάν εξαιρεύεις λάδι τους σιζάλες, ποδαίξω ακολουδικά τις εδικές χίσες με δυναμερική και βέβα και κύμπορουν από ένα, πολλά πραμμάδια, δεν καθόλου δεδεωτιαντυρίσουν αυτήν δυπροματική θέση, από μναχόνια, αλλά οι πολλοί πες χώρες, χώρες όπως σας αδικαράδια, πιλώνες τις εροχής, οι έγιπτως, το κουβέ, το κατάτανο με έναν αραδγέμιρια, τα ταξιόλες αυτές οι χώρες τώρα, αργά, εγγρήκουρα θα επαναπωζωρίς τις χέσεις των τεραμερικών. Αλλά και σε ένα πλανητικό επίπεδο, θα σας λέγω ότι η Αμερική αυτή τη σηγμία έχει κολύσει σε ένα αυρκο και η μόνη οποίοι σίγουρα αποφελίτε από αυτή την στρατηγική του χάωσπου έχει ο θετήσει η Αμερική, είναι σούγέ μεγάλα τα γονεστές όπως είναι κύνα. Βέπα καμιά φολιά τώρα ότι η Αμερική δεν δεν είναι δυναμομένη μες από αυτόν μπορεμού. Μας στε. Ωραία, κοσταντίνε. Μια στις και είμαστε στην Αμερική, θέλω να ρωτήσω το μάνο το εξής. Βλέπουμε ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία μετά τόπηση της άποψης των Αμερικανών για το Ιδραίλ, ακόμα και σε σχέσουμε τους Παλευθυνίους. Δηλαδή, μάνω αν καμίς παρατηρίσει τις μετρίσεις προπέντε, δεν θα πω 10-15 και 20 ετών οπου ήταν συτρυπικά, υπέρ το ενηστραλεινών σε αυτή τη διαμάχη με τους Παλευθυνίους, η Αμερικανή, διαβάζουμε μετρίσεις οι οποίες λένε σήμερα που μιλάμε ότι το 50-14 των Αμερικανών. και πως θερήσουν τους φαλές τίμους. και μόλις 42% του Ιδραίλου. Και μάλιστα αν καλύσπαίης του συμμοκρατικούς. Ή και συλλικής κάτω των 50 αυτά τα νούμερα μεγαλώνουν σε βάρος του Ιδραί. Από την άλλη το Αμερικά Μευραϊκό Λόμπη παραμένει πάρα πολύ ισχυρό. Και τις κολέβομαι ένα θυμιθό πέσνω εσύ, μάνω. Άλλες περιπτώσεις πλήν του Ρέγγαν με τον Λίβανο και του Ατέρα Πούς, οπου να υπήρθει ουσιαστική διαφοροπήθη κάτω Αμερικάνού Προέντρου, σιεσχέσουμε το Ιδραίλ. Ακόμα και ο Μάμα και ο Βάιδεν που δεν είχνει καλύτερη των σκέσων. Με τον Λετανονόξε προσπικό εκευαιδρό, πλέπεις εσύ επειδή μήλυσες για εντεχόμενο η αλλαγή, στις χέσοι τα επόμενα χρόνια. Πώς το βλέπεις όλο αυτό να εξελήσετε, υπάρχα τα χασμία της αρμονίας. Είναι σαφής με τα ξεκινωνίας και πολιτικών, γιατί οι πληονότας των πολιτικών, τις νομένος πολιτίες υπάρχουν πάρα πολύ, έχουν αποκαλέσει ως και στενέσχυσουμε το Αμερικά Νευραϊκόλοπι. Πώς βλέπεις όλο αυτό να εξελήσετε? Καπαρθάζανα από ό,τι όταν λέμε Αμερικά Νευραϊκόλοπι, δεν ακριβήσω όρος αυτός. Λαδεί υπάρχει έναν Άλοπι που προέχει τα πινήδια της Αμερικά Νευραϊκοί, δηλαδή υπάρχουν επιφανείς απερικά νευραϊκές καταγωκίες που είναι χρηματοδότες, δηοκομάτων, αλλά φυαματικότα αυτό που υπάρχει και έξουν το φιλοζαίνό λοπι, το οποίο το φιλοζαίνό λόπιπι είναι αυρκοί πολλούς, αφρόπους και οργάνωσου, πίες είναι μοι ευραϊκής καταγωγιές. Δηλαδή υπάρχουν πάρα πολύ κατομήρα για την ακριβά και λιθθες, που βρίσκονται στον νότι οκομάτικες στους μέσω δητικές πολυπίες στον Αμερικά Νόν, που υποστηρίζουν πολύ έθερμα του Ιδραέλ, για τις χερτικούς κυρίως λόγους. Είπαχουν λοιπόν πολλές δυνάμεις μέσα στην Αμερική, που υποστηρίζουν για διαφοίτου κούς λόγους του Ιδραέλ. Αλλά ταυτόχρονα, η αλήθεια είναι ότι ζούμε κατακάπτω τροποηστωρικές στιγμές, ότι αφορά την επειροή που έχει το φιλοζαίνό λόπι, που βλαδείχε φτάστο από όχι αυτή η επειροή και ταυτόχρονα εστορικές στιγμές, που την είναι ότι υπάρχουν όλες αυτές οι αντιδράσεις που περιέγα. Υπάρχει πολύ μεγάλη δυσφορία μέσα σ' ένα σημαντικό κομμάτι, θαμερικά νικές κοινωνίας για το ζήτημα αυτό, δεν υπάρχει καμία φιβολια και υπάρχουν πολλές φωνές, οι οποίες αφησβητούνται αυτή την ειδική σχέση. Έχει αμένα τεράσο διαφέρωνο ότι κάτια θα παυτές φωνές, προέχω τα αυτήν ίδια την Αμερικάνο Ευράϊκη κοινότα, δηλαδή άθρωποι από τη διανοίση, από το χώρο, το τεχνόν, οι οποίοι είναι Ευράϊκου θυσκευματος, οι όθανολ αυτά έχω μια κοντά στο Ευταίαέλ, αλλά οι όθανοι στραματικότας, είναι αυταλή το οποίο δεν υπάρχει και, αλλά δεν υπάρχει μια όθα νεκοντά, είναι αυταλή το οποίο τα πιο κοσμικό ήταν, πιο φιλελεύθερη, τα πιο προδευτικό, και θέλω να δώσει μια ευκαιρία σημείρή, ας το πόληγο έτσι, αυτή η στιγμή το Ιδάλ που υπάρχει, που είναι ένα Ιδάλ που είναι πιο αδάγωνιστικό, είναι πιο επιθετικό, είναι πιο σητρυτικό. Αυτό το Ιδάλ από αυτή πάρα απόλους Αμερικάνο Ευραίος και κάτια από αυτού, που εγώ της νόμιζω και προσωπικά κάτω, γιατί λαδί που είναι και στην άδερση μας, από μεγάλα πάνε στιγμία της άντολοι και σ' αρθείς, έχουν βία αυτή η κάθε γηπές, αμερικάνο ευραίκης καταγωγής, ανηχτά έναν δύο του Ιδράε Υ, κυρίως, δηλαδή ένα δύο της κυβένης ατανιάχου και ας κούνε μια πολύ σκληρή κρυτική. Αυτό είναι κάτω, πιο θεωρώ, τ' είχε πολύ μεγαλωδιαφαρία, δηλαδή, πας είναι από σχολελικό χάσμα πιά. Αν άμπησα σε ένα σημαντικό μέρος της αμερικάνο ευραίκης, κυνότας και του ίδιου του Ζάλ, τώρα σώτα αφορά το λόμμι, το λόμμι και ταξτεπιδί, έχει 5 ευρώ μεκα, όπως παίζουν όλα τα λόμμι στην Αμερική. Τα λόμμι λόμμι στην ευρώμεκα επον την ένεω ότι χρησιμοποιούν ετύρωί του πολιτικού χρήματος, για να ασκήσουν μια επειροίς στο κόκριος, αυτό έναν πες ευρώ μεκατός σαγωγικών. Αλλά σίγουρα έχουν μια δυσανά λόγη επειροί την διαμόρφης αμερικανικής εξτερκής πολιτικής. Αυτό έχει προκαλές πολλές αντιδρασεις. Υπάρχουν και μέσα στο κοκριος οικοκριος οικοκριος, ο ποιος ότομα θεμάσει, ο οποίος έχαθε και την έρα του πρόσφατα, είναι ερεμποπλικά νοσικών κονκρασμάν, ο οποίος τώρα διανύσουν σε λεφτύρους μεναι συνητίας, και έχει βγει πολύ έτσι ανυχταία να δειών τις οργάνες, και έχει αρχίσει και θέτη θεστηματα, το οποία είναι ξεχάζμενα αυτόν αμερικανικό δημόσο διάλογο, πως για πάνεμα οι επιθεσυπουδέχτηκε έναν αμερικανικό πιο το '90, το πιο λίμπερτοί και δεχτυμία επιθεσυ από τους. Φυγραλούσε μια παλιά υπόθεση που πολίτεν να έχουν εξεχάσει, αλλά αυτή η αροπορική επιθεση τότε που έγινε ένα δόντα αμερικανικό πιο που ήταν να κατασκοπωστικό πλίο των Αμερικανών που παρακολουθούσε το πολεμο τότε το '90 Μερόν, οδείχησε στην απόλια τραντατέςρον ναυτών και αυτό το ξεχάζμενο θέμα σπουμεα. Το έχισα να φέρει αυτός το δημόσο διάλεγου, δηλαδή τι έκανε πίλυγες μέες προς χάλεσε, το θέμα ότι το '90 είχε επιτεθεί όχι τυχία, αλλά πολίτες στρατηικά να δει ο έναν αφού κατησκοπωστικό πλίο των Αμερικανών, όχι Αμερικανή να μην μπορέσουν να φιλέξουν πλιοφορίες, θένα από δηλαδή ότι ανίγουνε παλές πλίκες, ανίγουνε παλές υποθεσεις στο δαμερικανικό δημόσο διάλεγου και αυτό για μένα κατά δικνή, κατά δικνή ότι πίσω από αυτή τη στενή σχέση που πάρχε με τα αξή, ο άσορτον και Ρουσσαλίμ, αρχίζουνε ποια και δημιουργούνται δάσεις και πάρχει ένα ψυχολογχάσμα το οποίο κάποιο αφθείγμεί θα αρθεί στεν επιφανία, αμότι αυτό συνεπαγεται. Αυτό μάνω ακόμα και αν έχουμε αλλαγή γεσία στο Ιδραίλ και μια άλλη γεσία με διαφορετική αδέντα, υπηστεύει ότι έτσι και αλλιώς έχει μετατοπιστεί υπολυτική ζωή του Ιδραίλ, προσμία τέτοια κατέφνουση που ανεξάρτητα από το οποίο σταίνε, ο επόμενος προστηπουργός δύσκολα θα δούμε διαφοροπίσης επίσης και κάτι ακόμα, όταν ο τράμ, γιατί έχω μια άλλη ανάγνωση σχέση με αυτή που έχουν υπερισότερη, λέει στον χέσο, τον απρόεδρο του Ιδραίλ, δώσε χάρι στον Ετανιάχου, φιστεύει ότι το λέει γιατί όπως υπερισότερη, ισχυρίζονται, τέλει ότι οι Ετανιάχουν παραμήνι στα πράγματα, είναι πως για να έχει μια διέξωδο ο Νετανιάχου, ώστε ακόμα και αν χάσει τεκλογές να μπορεί να βρεθεί εκτός χωρίς να κυμπημέβει, να περάσει τα καγελα της πιλακής, είτε λοσφάντον να έχει προβλήματα για να μην είμαστε υπεριβολική με τη ρικεωση. Κανταρχάς σώτε αφορά την ίδια την μπορεία του Ιδραίλ, υπερισότερη εσεχτυμή στην κλίνου προσμια κάτι αφήσε του Ιδραίλ, θα γίνει περισσότερο της κεβόμενο, περισσότερο θεδρυτικό, οκιά πάρε τα περισσότερο επιθετικό, αλλά σώτε αφορά τώρα την εξαιρετική του και αμαιδική του πολιτική, αλλά σώτε αφορά της θημογραφικές θαλαγές που έχουν εσυδελευθεί μέσα στο Ιδραίλ, θεωρώ ότι αυτό είναι μια μία αναφτρέψημή που έδη, υπερορθόδοξη ευρή, αυτοί στιγμή, ναι, νομίζω 14/14 του κλυθισμού με πολύ αυξητικές φιτάσεις, για να κάνει κοινωνία ήδη αλάδη, δηλαδή υπάρχουν δύο Ιδραίλες, πραγματικό, τ' αδοπό το Ιδραίλ του τελαβή, για όπου και να έχει πάει στο λαβή, πιπ' καταλαβαίνει τη λεωπούναι να κόσμικο Ιδραίλ, προδευτικό, ανοιχτό, πολύ που μέσα να το λέκα τα κάτω τρόπο στην Ευρώπη, στην Εδίση, και πάει και να ειδεειλει το οποίο το Ιδραίλ, της προσοαλήμτος, ειδηδικών προαφτιών, ένα ειδελει το οποίο δάξει, δεν πει όσο στραφές, είναι πει όμως μονοεθνικό, είναι ένα ειδελει το οποίο δεν θέλει στραματικό, τα να ασυνηπάρξει με άλλους κληθισμούς, υπομένως, δάξι εδώ υπάρχουν να αποψεις αλαδερό, που περισσότεροι συγκλίνουν προσοφθή κάτω εύσο του Ιδάει, αλλά ας δημογραφικά, μότι αυτός είναι πάγεται, σώτι αφορά τρότι πολιτικές αλακές μέσα στον Ιδραίλ, το Ιδραίλ, ως νόσμος, έχει πάντα κυβένες στην ασπίσμου, δεν υπάρχουν μονοκομμάδικες κυβένες, πάνχει να σκαντά κρεμάδες μόνος του πολιτικούς στις μάδους τώρα. Τι θα ασυμβεί, όταν θα αλάξει κάτι ασυμήνω με δελικά, Εγχεσία και θα έρθει στην ευκλουσία μια λιόματά δεν το γνωρίζω. Αλλά το βέβαιο για μένα είναι ότι το Ιδέλα αυτή στιγμή, έχει οθετήσει μια καληγή στο συνορό. Κυρίως το βόριo μέτο πω, δημιώσεις στο λίβανο στις Ιδεías. Στην διάσμωμετ ό,τι έχεις στιγχάζα και τις παλυστιαγές προηξίζει τίσωχείς. Είναι πολύ δυσκολοέ περά σπίσης με αυτές υπολυτικές του Ιδέλα. Μπορεί τώρα εύκολα κάκος ευρωπέος και έχουμε φτάσει και να είναι πολύ δυσκολο για να είναι ευρωπέο πολιτικό, να υπέρα σπίστε αυτές τις πολιτικές του Ιδραέλης, τη γάζαση, τη δική όχι που είναι το Ιδέλα όμως. Όμως είναι η ιδιατουσή ζωή. Δεν δει το ότι τους επιτήθεντε έχει να κάνει και με την υπάξη τους, υπάξη ακόνετ γι'αυτούς το ζήτημα. Λοιπόν, αυτός ο πόλεμος του Ιδέλα, να δει ούτε το Ιδραίλ, είναι ένα θέμα που αφορά όλοι την κοινωνία, ή οναιτανιά έχου πες ημένα κομμάτει της κοινωνίας, ας πούμε τους υπερθυκηστές να πω έτσι. Κοσαντιν είναι ορίς. Αυτό που ξέρουμε αρή, είναι ότι η πλειωνότητα των Ιδραελεινών, αναπευδομίδα τ' τ' 100, που στυρίζουν ότι το Ιδραίλ θα πρέπει να συνεχίσει τις επικαιρίσεις τους εμβάρους και σμολάχς το λιβάνο, ένα ποσοστό περίπου εμβδομίδα τ' 100, υποστηρίζει ότι θα πρέπει το Ιδραίλ, να δημοργήσει ζώνας ασταλίας εδώ στουλυβάνο, αρα μιλάμε για ευθάσους 10 Ιδραίλους και βέβαια η επίσης λιονότητα των Ιδραελεινών, εκτιμάω ότι τώρα ήταν και είναι η θρησία φκαιρία για να τελειώνει το Ιδραίλ με το Ιραν. Έχω την εντύποση ότι ένα μεγάλο κομμάτι της η Θελνής κοινωνίας και περιέγραψε πολύ ορθάω μάνω σπίρν τις ετοιμογραφές μεταβολές, έχει μια σευδέστηση ότι το Ιδραίλ μπορεί να πολεμά ανελέητα ατέρμονος πολέμος για να εξασφαλήσετε να σφάλει ας ενός συμπραγματικότητα το δόγμα του Πένκουριών ουπίως είναι ο Ιδρετής του Ιδραίλ. Τί είναι ότι το Ιδραίλ θα έπρεπε να έχει την ατώτητα, να λειτουργεί και να πολεμάσει το μοσπολέμος, με επιτυχία, όπως το έχει κάνει άλλο στες το παρελθόν. Ο πόλεμος σήμερα και τα μέτοπα του Ιδραίλης συμπληρών σε λίγους μήνες τρία ολόκληρα χρόνια είναι πολύ σχερός. Είναι πολύ σχερός γιατί στο δόμα του Μένου Πουριώνη υπήρχε και η Λογική του Εθέντρου. Λόγο διάρκιας αυτή τη στιγμή δεν είναι εύκολο ένας έφεδρος να σημετέχει σε ένα πόλεμο τριατίας και έχουμε μάλιστα δηλώσεις ενός ο πρόιναρχηγού του γενικού επιτυτελού ο οποίος λέει ότι έτσι όπως είναι η κατάσταση σήμερα χρειαζόμαστε πέντε και έξι, Υδη, Φ. στρατούς για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση. Επομένως, η δική μου ανησυχία είναι καταπόσο και δεν θα θέλουμε να ακούσουμε το μάνο. Η Ζραϊλή νύση ημέρα σε ένα μεγάλο πόσο στο. Έχουν η ουσετήσει την απόψη λόγο τους σόκτυς ευδόμους στο κοβρίου του 23, το οποίο απόλουστή φορά ότι είναι σε κάποιο βαθμό αντίστοιχο ότι είσαι τεκάτει ο 2001 και τους σόκτου υπέσαν η Αμερικανή που άλαξε την αδέντα των Αμερικανών Νέκτοτε και επίτευξε με εδώ άριο πως να που κουβαιδιάσουν την περασμένη φορά να πω ότι ό,τι συνέβει το 2001 εμήσχυσε τα άκραφέρνοντας από τη μία των παράκομμά μας την μπορεδρία και από την άλλη των Αλτράμ και είναι ότι παράμεσα αυτή η Αμερικανούς, πιστεύω λοιπόν ότι αυτό το ψυχολογικό σόκτου που η Ιδραλουνή υπέστησαν έχει υφέρει στην Επιφανία δυναμή σιωπίες έχουν μια απόψη ευδέστηση επικίνδυνη ξεδέστηση για το Ιδραί και για την περιπηριοιακή σταθερώτητα και γενικότερα για τις ανακατατάξεις ότι το Ιδραίλ θα μπορεί να πολεμά αέναος και να πετυχένει έτσι το στόχο της εγγύησης της κατοχίλσης σας φαλιάς. Εγώ θα θέλω να προσθέσω 2-3 αθυμιά το πρώτο είναι το Ιδραίλ όλοι πρέπει να θυμόμαστε ότι δρύθηκε από αθρόπους που είχαν επιβιώσει από το λόκ αυτόμα που δεν φτερούμε που παγουσούμε πολύ μου και ήταν αρχικά μια χώρα που θεωρήθηκε τότε θα διτατελει δεκαετίας σου αράντα τα εδρύθηκε το Ιδραίλ θεωρήθηκε μια χώρα μάλλον σωσιαλή στιγκη έτσι γι' αυτό και μια από τις πρώτες χώρες θα θα μεγαλέταν οι δεύτερη που αναγνώσε το Ιδραίλ τα ζωβηδικένους, δ'ατι το Ιδραίλ δεκαετίας τους αράντα βρουπένεινεινται από το εξηταίλ ήταν μια χώρα που μάλλον είχε σωσιαλες και αστασης και βεδάφτητα έξιταν εκεί κλειονομιά του σωνιστικού κυνήματος, την πλ.ομιά του κυμμούτς, κοτω καδεξής το Ιδραίλό μας από το 1880 και μετά και πάλι εδώ πράπεζε ένα κομικό ρόλο στην εξέλειξη της πωηδικής κουλτούιας και στις φλωσοφίας Λιβάνος μετά την εισβολή του Ιδραίλιστο Λιβάνο, το Ιδραίλ Άξισε να γίνεται όλων να και πιο μεληταρεσική κοινωνία, αλλά Λιβάνισε ένα μπένει σε μια τροχιά ατελείο των πολεμών, υπήχε η πέβαια η τυφάντα, η πρώτη τυφάντα του 18α, που ένταξε εκεί πέρα για ποτέ φορά βρέθηκε ατι μέτοπο, και το νόγο του παληθιακού πληθισμού έτσι, παληθθενεί τι έχουν κάνει, προκαιμένο να εξωρωποιήσουν την ειδάλλη μήσα δικής, και έχουν εχσμοποιήσει το πληθισμιά κότους με αχιεθρός και το ρυθόπλης, μια κύσσα ανάπτυξης που έχουν, για να τα πεξέλθουν σε αυτή την κατάσταση της κατοχής. Με λίγα λόγια το Ιδραίλ αυτής της Τηφημεί κοιντάξτε, έχει πετύχει να έχει μια τεράσια σαδική σχεκή και με τη βοηθιανταμερικά νόρια και χάριστευτη δικής του αμετικής βιονταγγανίας. Αλλά αυτή η περεπένδηση στην κυρίσχη πολλές φορές το δικής στραδική καλάθι, στε μεγάλα στραδική καλάθι όπως συνέη περίπτωση λιβάνλαδι στο λιβάνο υπήρχε μια κατοχή. Το νότι λιβάν από το 85 μέχρι το 20 δεσ, αυτό το γιουγονός και μόνο, έπέτρεψε στιγκες μπωλά να γηγαντοθεί και να γίνει αυτό που είναι σιβένα κάτω σε κράτη. Είτι πιστόδο για κατάλαβω την ιστορία στον ότι ολίβανο σνομι, αυτό θέλω να καταλαβω. Μετά τον πόλεμο εκεί της περιόδου 2002 και τα λιπάει και είναι το καλοκέρι. Τι τελευταία φάση των σειράξεων είναι εμπλοκεί της επιθετικής τρακτικής του Ιζαίλς της χειες μπωλάχ ή το τίχες μπωλάχ τους τέλνει πειράβλους για να καταλαβουμε. Δεν υφτεί το Ιζαίλ ή φτενιάλι. Τι ταξα να δετε. Εγώ θέλω να με αρσογίντε πιο αντικημένοι πόλεμο. Μπού αυτό λέω αυτό λατυγνόμ σας. Ναι, ως αρσογίντε πιο αντικημένοι κόσια, γιατί ταξτώ δεν μιλάμε για την ελληνική Ιζαίλνης και εσύ. Τι θα απ' το εμείς δελόγι, το αρξτάζουμε το τρίγονό, το τρίγονο, η Ιραν και η Ιπα Ιζαίλνης. Με λάμε τώρα, με βάση τα δεδομένα της πυροχής κοινάς. Εγώ επανλαβάνω, χεσβολά δεν θα υπηρχιά, αν δεν είχε προηγηθεί αυτό το μεγάλο σαντιγικό σφάλμα των Ιζαίλων, να ξεκινήσουν κατοχητουνότιου λιβάνω. Φυσυνεχε όμως, η απόχόηση των Ιζαίλων των διούθυλιάς των των Ιζαίλων, ελδυνάμως επερετερό την Ιζβολά, οι οποίοι ανταξέχει μια ειδική σχέση με τις εράντεις με το καθέσος τα χεράνεις και φυσικά μετά λόγο αυτή θα φτύσει αυτό με ποί δεσκούχες πολλά, δεν είχα με το πολλομό με ποια σχέση. Ή είναι το Ιζαίλ, αντιμεντωπό. Βουσιακή είναι η σχέση πολλά, δεν υπάρχει μια φεβολιά, στις συνέχεια είχαμε μια εκκρισή μετά στις από το 2006 μέχρι το 2003, δηλαδή αυτά τα αχρόνια από το 2006 μέχρι το Ιζαίλ, είχαν επάντα με το Ιζαίλ, είχαν επάντα με το Ιζαίλ και αυτοί με το Ιζαίλ. Ή είναι το Ιζαίλ στο στόχα στρό του Ιραάν που έχει εκπεφρασμένη δολοίκη θέση να ξαφανήσει το Ιζαίλ, το αποδεχόμα στο φτύδι, το αποδεχόμα. Άρα το Ιραάν θα είναι χώρα παρίας ή θα είναι χώρα καλονική, ένα κράτο σκαλονικό που δεν θα υποστηρίζει κάτι δική προσέγγηση, τρομοκάλτικές οργανώσεις κατάλους άλλους εκεί που θα επιτήθονται στο Ιζαίλ. Ας πούμε που δεν είναι τρομοκάτες, το τρομοκάτες πες το λέω γόπορτος άλτες. Αν το λίβαν ορώτητες. Και για το λίβαν ο κύγε τη χαμάς δυναίδη το κάτως θα ειζέει θα το αφήσουν να ζει σε μια ηρεμία ή θα το ρίχουν τους παιδάβλους. Κι τα άρη το Ιζαίλ, όπως κάθε χώρα μέλος του Ιζαίλ έχει το δικαιώμα στην αυτοάμενα, με βάζει το άνθρωο 51, το κασανδευκού χάρδι του Ιζαίλ. Δεν έχει περισσότερο ηλικό τρομοκάτες, δεν χρειά δηλαδή καταφόρα να λέμε το Ιζαίλ έκδηκαιώμα στην αυτοάμενα, όλες οι χώρες έχουν το δικαιώμα στην αυτοάμενα. Όταν λοιπόν δεν έχω τεπιθέσεις, είτε είναι συμβατικές, είτε είναι το μογανδικές, έχουν το δικαιώμα να πάτεις. Περότιμα εδώ παιρά όμως δεν είναι αυτό στο μυαλό μου. Το ερώτημα είναι, αν η πράξηση κοινήσει ενδέξη του Ιζαίλ, είναι τελικά αντιπαραγωγικές, δηλαδή αυτή η στιγμή του Ιζαίλ είναι ασφαλές τερό, είναι ασφαλές τερό με την εισβολή που χειριξεκινήσει στον ότι ο Λιβάνο, είχες μπορεί να ετοιφησραδικά η δικιά μου απάντηση, και έχουμε να σάλωπος που ασχολείται με τη λαμισικής εργανώσεις από το 2004, που με νοστορό τι έχω ασφού με το δικαιώμα να εκφέρω μια απόψη. Για πολλοτερτή που είναι η πιστανετικά, και η πιστανετική εργασία, και η πιστανετική εργασία, και η πιστανετική εργασία, και η πιστανετική εργασία, και η πιστανετική εργασία, τα εγγρασία σημείς από το σητυχοί κοινό δεσυδική κοινότα, δεν μόνο λιθηκεί. Είναι μεγαλύτερη κοινότητα τη σκερτικοί κοινότα μέσα στο ολυβάνο, είναι πάνω από ένα κάτω μυρωάθο. Λοιπόν, το "Lite Storn", αυτή στιγμή έχουν ξεπρέσω άνταση, ακατομπόρικε παράπανω και μέσα στην ηγιαδηςυδική κοινότητα, ενώ ενώ, ενώ, εντάξει, τι πικά υπάρχει ας φοίποστήριξη προσκαισμούρας, επαματικότητα υπάρχουν πολλές διαφορτικές απόψης, οδεύτερη χεσπολάτος, παρακάνει ότι η ενέχης και σπολά επεικείς. Τα στιγμή μας εμπνομός θα τα φτατας, ετοιμάτας δεν επίλειο τα πτυγιά μέρα στην αλυπαντός, τον άνξα να ξεκινήσει το Ιδάε μια εισβολή, και να αρχήσει να καταλαβαίνει ένταφος όπως έκανε τα 85-85 το 20 κοινάδος και να δώσει τη δικαιολογία, το δικαιώμα στην χεσπολάνα, αυτοπαρυσιάς, τεός μια απλεφερδική οργάνωση, βαδείνει να λίσεις το προμα του δέλα. Δηλαδή να κάτε ένα τρόη πυραβλούς, πόλητικά πρέπει να δίνει μια αντιμεκυβέρνηση, όχι όχι, μισόλτα, όχι, μισόλτα, όχι, μισόλτα, μισόλτα. Έχω μια αντιμεκυβέρνηση στο λιβάνο, που δεν μπορεί να κουμματάρει καθόλου το κομμάτι της ίδιας. Ακόμη και ίδη μέσα η σύητες, αυτούς που σωστά αναπάρουμε το σοβαροκομάτιτος ίδιος, πάλι δεν μπορεί να τους συρεμήσει. Πάλλημα τους πεικαντής δικάτων να πάνε να δούμε να εισυχάσουμε, ούτε κοινι να ρίχνουν, ούτε και μισνα ρίχνουμε. Τι δο βλέπω να γίνεται. Ναι πάντως δεν υπάρχουν εστειραδοδικές λίσεις. Αυτό θέλω να στο καταθείς σωσάφες, με βάζεις τη βλογραφία και με βάζεις τη δυευπλάστηκε, και δεν μπορείς τελείου ίδιους οργανώσεις να τις νοικήσει, θρατιοδικά, γιατί αυτές τις οργανώσεις έχουν καλώς κακώς έχουν βαθιές ρίζες επίσης. Υχες μπολά, αυτή την είχε ξεληκθεί σε ένα κάνω νικός τράτο, με τη δυκιάτη σας με πως άρμοστηκότα, με τη δυκιάτη σας δική και να το μιλάδει, αυσοούμε τώρα τη γίντα αυτή η μη που μιλάμε έτσι. Καταθράφηκε ένα μεγάλο κομμάτ του πραβλικού προχάματος και σπολά, αυτό ήταν μια επιτυχία της χαρίς πλεβάς, σκοτώθηκαν υπερισότερη δικήτη της οργάνωσης, ακόμα και ο ίδιος οργεϊκός γραμματες ο Χαθάνας Άλα, και αυτή η στιγμή που μιλάμε κάθε μέρα υπάχουν τουλάξω 10 από όλες των Ευδιαίων, ή τεδηλαδή έχουν σκοτώθεί, έχουν βαρκιά τραγματισί στις θρατιώτες, το Ιζέλι δεν μπορεί να δεξικάθε μία να χάνει 10-15 θρατιώτες στον Ατειολιβάνο. Αυτό συνέβει από το 18-18 φιλιάδες, σκοτώθηκαν επάνω από 1.000 θρατιώτες του Ιζέλ, που ήταν μεγάλο σαριθμός για μια χώρα, όπως είπε πριν κοσταδύνα βασίζε και κυρίως σε φέδρους, και ανακάζει και τότε ουπωθυμπουκός μάρακ να αποσύβτας τα ποινωτικά και ολαστόκαν αυτό, και με ένα ταπνετικό τρόπο, να αποσύβτας τα ανάσταρτα μάτα κατοχής, αυτονότι ολυβάνω. Άρα η λύση στον πρόβλημα αυτό δεν μπορεί να αρθημόνω με τη δυναμη των νοπρον. Αυτό είναι το λάφος που κάνετε το Ιζέλι, θεωρίω ότι η στραδιοντική του υπηροπλία μπορεί να αλλάξει για πάντα κάποια δεδομένα. Δεν μπορεί να θα αλλάξει αυτά δομερά, αλλά δεν χρειάζεται για να εξηγήσω και τι ενώ ως λύση, χρειάζεται για βλοκεί μεγάλο αναδικό χωρόνο, Απού να του Ισαίλ και κάνε ναι, είναι η κατάλαγμα τώρα, αλλά εγματά μπορεί να είναι πολιτικά, μπορεί να είναι οικονομικά. Είσαι ημφωνία, αλλά εκεί που έτημα ζώτε. Είσαι ημφωνία, αλλά εκεί που έτημα ζώτε, είναι η μησόλεπτο, μάνο. Είσαι ημφωνία, εκεί που έτημα ζώτε να κάνει σε οδικέρα βία της εμφωνία με το Ισαίλ, πήγαν είχα μας έει και τους ξεκλήρισαν. Στα καλά καθούμενα, κάτι βουκαράδες και κάτι παιδάκι μου πήγα στο φεστηβάλ. Μα θέλουν αυτή η ερήνη. Συγνώμη δηλαδή για μήχα νόμαστε, σύμφωνο το τηδευγάζιο πόλεμος, σύμφωνοτε να τα νιάχουν κύνω, σύμφωνο το ένα. Αλλά η ευδόμη οκτωβρίου τεκοστρία γιατί έγινε αυτό το μακαιλιο, γιατί τους φάξανε. Εγίνε ακριβώς για το λόγο που έλεγραψε, αυτό σαν ο στρατηγικός τόχος. Ενία, οτανήξε να τέτει ο στρατηγικός τόχος, είστε του πάσμερου λουδάκια δηγεύτες. Λόγηβε, και για αυτό κάνεις το λάξος την πρώτη φάστον επιχειρίσουνο με τη γάζα του Ιδέα Ελλενό, κανένας έχει έφρον και σοβαρός άνθρωπος, δεν άσκησε κρύτηκε, η κρύτηκε έξα να ασκύτε ότι όταν υπήγανε τις ανάλογωμα γάλεσσα πούλοι εσάμαχων. Πάτως. Νια χρυσί, από κάτω ν'αλα, όσο περιπατουσανε, ανακαλύτανε τα λαγούμια, το οποία λαγούμια ξανά βρίσκουν στον οτιολίβανο. Λαγούμια βρίσκουνε. Παντο. Λαγούμια βρίσκουνε. Παντο. Ον οτι οσλίβανοσίες καμένος εχειζίκρο, έχουν γίνει όλα τα χωριά δωσίτών και κάποιες κόμπολες, έχουν γίνει φουρειά τους οργάνους. Βράβ. Και είναι η στρατιώτες μάση και η υπολήτες. Εγώ θα το μίσω άρυνα, κάνω μια εκτήμηση και τα επόμενα αχόνια. Ενήθως αποφεύγω να κάνω τις εκτήμησες, αλλά επειδή νιό το μεγάλη αυτό το πεπίδεση. Θα θέματα που αφοράν το πολιτικογισλά με όταν την κάω την εχτήνες για καταγραφή του ραθινεκόμπης. Ένα μεγάλο κομμάτι των άθρωπον, του νότηδου λοβάνοσίτες, ο οποίοι έχουν προς βιβοποιηθεί, Ο οποίοι έχουν εχάσει τους ζηκούς, ο οποίοι έχουνε τραγματισί, και έχουν να και αυτήν ασφύγουν απ' τα σπηκιά τους, και πάνε προς το κεδρικό κομμάτι του Κιλιβάνου, πάνε κυρίως, προς τη βιρήτο. Αυτή η άνθρωποή θα ρωτήσει, πας τις κομπίθουν, και αυτή η άνθρωποή θα απομεναχώνια θα θα τα λογηθούν απ' αυτήχες πολλά, και θα αγγύνουν εβοβισθές σε αυτοχτωνία, θα γίνουν πολλημιστές και σύγχες πολλά, θα γίνουν τρομοκάδες ότι θέλει που άνθρωποή αν τους πηκάκος, αυτή θα ανηκατάστασε, και θα αγγύνουν πάνω από το κομμάτι του Κιλιβάνου, του Προέδρο, το γάν και του Προέδρο, τράμ, και σημαντιά έχει με κάποιον τρόπος αυτές τη διαβουλεύσης, αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση ο καθορίς, οπότε. Καταρχάζει Ελλάδα πήρε ένα ρίσκο, λέγγει δουλειμάτια πήρε ένα ρίσκο, όταν αποφάρσε να φτυρίξει η στρατιωτικά, τις χωρές του Πρεσκού κορποίηση της Αλλάδικας Μουλάρχεσ, πρέπει πάει καμία γολιά, αλλά φεύξερε και πολιτική, και μπορεί να πετυχιστηπούταν, δεν πάρες κάποιον ρίσκο τώρα, οπότε οστρόπος είναι ότι έχει ερθυναμωθείς χέσιμα, με πολύ σημαντικές χωρές ο οποίες βρίσκονται στην ευρίτη εργητονιά, όπως εσάωδη και αραβία, όπως τα εμείρτά τα, όπως είναι το κατάρ, και αυτό ξέτε θα έχει από τέσεις επίες, και σε επίπεδο επενετήσον και σε επίπεδο δυπροματικής υποστηρίξεις της Ελλάδας, μέσα σωργανισμούς, όπως για παράδειγμα οργανισμός, ο οποίος είναι ονονότα της τράκης, ο μοσομάνικης ονονότας δοκανίσων, ο οποίος είναι ο πιστεύματος, έτσι ώρα εκεί πέρα θεωρώ ότι γίνανε σωστές κοινήσεις, το δεύτερο είναι ότι αυτή η εμπλοκή μας θα αυτή την κατάσταση και τέλος πάντων η ενεργότερη ανάμειξη μας, την ακταιρτονική η ασφάλεια σημαντωλή στους, όπως αυτή η αρχή στην αδιαμορφόνεται, έχει αυξίζει την διαπαμερετική σχή της χώρας μας και να της Τουρκίας. Δηλαδή Ελλάδα βγαίνει κάπως από το χώρο το βαλκανείο που παραδεσάκα ασκούσε μια επειροή και έχει αρχίσει τώρα να τα σρωποιείται σε περιοχές, ο οποίος βρίσκονται πολύ κοντά την Ελλάδα και στην Κύπροέτη, αλλά την επειροχή σωποιές παραδεωσάκα είχαν μια εσχυρία λίγη παρούσει έτοιμη λόκηρια τώρα για την ανατολική με σόγιο, αλλά ο κυρίος για αυτόν το κομμάτι της μέσα να το λείσει τη βόρια αφρική βέβαια, επόμενος και από αυτή την ενειά είναι μια αθετική εξέλιξη, γιατί αυτή η στιγμή Ελλάδα, την οάσετρος ευρυξέλες, μεγάζο βάκες ποτέ, βουσθεωρείται κομμάτι της λίσης, δεν θέωρείται κομμάτι του προβλήματος, λαδί, πολιτική, δυπλωματικής, στάση μας και η εξωρική πολιτική αμετική, κολλαδί, πάχει και μια άλλη ανάγρου, μια άλλη ανάγρου, συμπολιοτική, ήταν αδηστώρα, έχουν αυξηθεί εντάσεις με τους τούρκους, γιατί οι στενότεροι σχέση που έχουν αρτύξει με το Ιδραέλ, τους έχει προκαλέσει μια ανάσφάλεια, είτε λοσπάδων, αρχίζουν για αυτήν να εσταιρνίζονται κάποιες ορίες ενωμοσίας, ότι πίκειται περικτική κλώση της τουρκίας, αλλά όλα αυτά δεν εισχύουν, αλλά σημασία έχει και εσύ είναι και προσλαβάνω σε στηνάκρα. Τώρα από εκεί και περά η τουρκία, δάξεδε, δεν είναι ούτε χαμένος ούτε ενοικητής, ούτε μπορώ τώρα, εύκολας αυτό το δύπολο να εδάξω την τουρκία, γιατί θερό την τουρκία νεμέν, συνεχίζει να έχει κάποιους φίλους στην Ευρώπη και στην οάστον, αλλά από την άλλη και δάξη τουρκία πες είναι μυπρόσωπο παιχνίδιτο, που όσοί γουραμπ έχει και αρνητικές συνέπιες. Δηλαδή θεωρείται μια χώρα, η οποία είναι περισσότερο εγωστική, περισσότερο μονομερίς, περισσότερο ιδεολογική, από τραν επαλιότερα μια χώρα η οποία φλερτάρι με τον εσλαμικό παράγοντα, μια χώρα η οποία διατηρή κανάλια επικοινωνίας με τρομοκάτια και σωγανόες, όπως είναι χαμάς, μια χώρα η οποία δεν υποστηρίζεται αμερικανική εκστορική πολιτική, στη μέσα ανατολή, μια χώρα η οποία έχει εργαλοποιήσει το μετανασύφτικό. Επομένως ενταξική, πάχει μια δητία αναγνωσης ότι αφορά το ρόλος του γρκιας. Πάτως εμείς θεωρώ ότι παρά τα αρισκά που πειράμε θεωρώ ότι ήταν η ειναιδηγμένη στάση. Αυτή, δηλαδή, έπετε να φτύρυξουμε ετέρους, δεν εσύμαχη, έτσι, αδικιάρα, βιάδενε σύμαχος, το κατάρδενε σύμαχος, θα είναι ένα ραβικά μετά τρέχουμε δερά υπογράψη και μία σύφωνια, αμυβέα, θα με την κυσυδρομή σαρά, την πικά θα μπορεις απ' κάτως ό,τι είναι μια σημαχή χώρα, πατως είναι σημαντικό, ότι η Ελλάδα για πρώτη φορά μετά από πάρα, πάρα από λεδεκα, αιτήσ, αποφάρσε να πέξε ένα ρολο. Τώρα, υπάρχει και άλλο περιθώριο, έτσι, υπάρχει και άλλο περιθώριο. Κάτια θα μποάζει, τίσου με και τα θέματα της κεφτικής υπλωματιάς, πολιτιζημικής υπλωματιάς, θεμείς αλλόλοι, πατως αυτής τη γμή ήταν μια κύληση στραδική πέντεο, που σίγουρα, απέφερε κάποια απτά δυπλωματικά κέρδη στην Αθήνα. Νομίζω ότι κλίνουμε εξαιρετικά κύρι, σας ευχαριστώ και τους δύο, καλή μέρα σας αγαπητεί μάνο καραγιάνη, καλή μέρα αγαπητέκω στα τίνε. Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε, σχεκύρι, να είσες το όλες και όλοι καλά. [Σουσική] Ακούσετε το podcast ο κόσμος και η Ελλάδα το 2026. Για να μη χάνετε κανένα επεισόδιο της Ιράς και για να ανακαλείψετε και τα υπόλοιπα podcast τους "Cy", ακολουθείστε μας στο σπότηφα εήκια στα απλοι podcast ή ακούστε μας μας από το "Cy" τελιαGR. Παρουσίαση, άρισπορτος άλτε κοσταντείνος φίλεις, υπεύθυν υπεριαχομένου παραγωγή ζήτη. Υένει που που λίδου. Επιμέλια, Μαρία αναπιακοστά μου. Η χωγράφηση και τεχνική εύεξεργασία από τους χολύπτες τους Καίε κατοκοματρία.

Podcast Summary

Key Points:

  1. Η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν δεν είναι οριστική, αλλά πιθανότατα ένα μνημόνιο κατανόησης για προσωρινή κατάπαυση του πυρός, με διάρκεια περίπου 90 ημερών.
  2. Το Ισραήλ παραμένει δυσαρεστημένο και αποκλείεται να αποδεχθεί οποιαδήποτε συμφωνία, ενώ ο Νετανιάχου πιέζει τον Τραμπ, επικαλούμενος τις εκλογές του Οκτωβρίου.
  3. Ο πόλεμος αναδιαμορφώνει την αρχιτεκτονική ασφάλειας στον Κόλπο, με εντάσεις μεταξύ ΗΠΑ και αραβικών μοναρχιών, που δεν ενημερώθηκαν ούτε προστατεύτηκαν επαρκώς.
  4. Η διπλωματική θέση των ΗΠΑ έχει υποστεί σοβαρή ζημιά, ενώ η οικονομία τους αντιμετωπίζει πληθωρισμό και οι σύμμαχοι επαναπροσδιορίζουν τις σχέσεις τους.
  5. Παρατηρείται μετατόπιση της αμερικανικής κοινής γνώμης υπέρ των Παλαιστινίων, με το φιλοϊσραηλινό λόμπι να χάνει σταδιακά επιρροή, παρά την ισχύ του.
  6. Το Ισραήλ βιώνει δημογραφικές και πολιτικές αλλαγές, με δύο ταχύτητες κοινωνίας, ενώ ο παρατεταμένος πόλεμος τριών ετών εξαντλεί τους εφέδρους και αμφισβητεί το δόγμα ασφάλειας.

Summary:

Η συζήτηση επικεντρώνεται στην εύθραυστη κατάσταση στη Μέση Ανατολή, μετά τις ανακοινώσεις Τραμπ για "οριστική συμφωνία" με το Ιράν. Όπως αναλύουν οι ομιλητές, πρόκειται για ένα μνημόνιο κατανόησης που απλώς παγώνει τις πολεμικές επιχειρήσεις για περίπου 90 ημέρες, χωρίς να επιλύει τα βασικά ζητήματα, όπως το πυρηνικό πρόγραμμα ή το στενό του Ορμούζ. Το Ισραήλ, με επικεφαλής τον Νετανιάχου, παραμένει κατηγορηματικά αντίθετο, θεωρώντας τη συμφωνία επικίνδυνη, ενώ η στάση του ενισχύει την ένταση με αραβικές χώρες, που νιώθουν παραμελημένες από την Ουάσινγκτον.

Η συζήτηση αναδεικνύει τη σταδιακή αποδυνάμωση της αμερικανικής διπλωματικής θέσης και τις εσωτερικές πιέσεις στην αμερικανική κοινωνία, όπου η κοινή γνώμη στρέφεται υπέρ των Παλαιστινίων. Παράλληλα, το φιλοϊσραηλινό λόμπι, αν και ισχυρό, αντιμετωπίζει αυξανόμενες αντιδράσεις, ακόμη και από Αμερικανοεβραίους. Επιπλέον, οι ομιλητές επισημαίνουν τις δημογραφικές αλλαγές στο Ισραήλ, με την άνοδο των υπερσυντηρητικών, και την κόπωση της ισραηλινής κοινωνίας από έναν πόλεμο που διαρκεί τρία χρόνια. Τέλος, εκφράζεται ανησυχία ότι το ψυχολογικό σοκ του 2023 οδήγησε σε επικίνδυνη αυτοπεποίθηση, υπονομεύοντας τη μακροπρόθεσμη περιφερειακή σταθερότητα.

FAQs

Δεν πρόκειται για οριστική συμφωνία, αλλά για ένα μνημόνιο κατανόησης μεταξύ των δύο μερών. Αυτό πιθανότατα θα οδηγήσει σε προσωρινή κατάπαυση του πυρός για 60-90 ημέρες, ενώ θα γίνουν προσπάθειες για επίλυση των εκκρεμών ζητημάτων.

Το Ισραήλ δεν είναι ικανοποιημένο με τη συμφωνία, καθώς θεωρεί ότι δεν αντιμετωπίζει τις απειλές από το Ιράν. Ο Νετανιάχου υπενθυμίζει δημόσια στον Τραμπ τις αρχικές θέσεις και τους στόχους που είχαν τεθεί, και είναι απίθανο να αποδεχθεί πλήρως το μνημόνιο.

Ο πόλεμος έχει προκαλέσει εντάσεις μεταξύ των αραβικών μοναρχιών και των ΗΠΑ, καθώς οι πρώτες δεν ενημερώθηκαν επαρκώς και διαφωνούν με τις επιθέσεις. Αυτό οδηγεί σε επαναπροσδιορισμό των σχέσεων και πιθανή στροφή προς άλλες περιφερειακές δυνάμεις.

Η Αμερική αντιμετωπίζει πληθωρισμό και διπλωματική απομόνωση, καθώς πολλές χώρες επανεξετάζουν τις σχέσεις τους μαζί της. Παρά τα κέρδη σε αμυντικές και ενεργειακές βιομηχανίες, η συνολική θέση της χώρας έχει αποδυναμωθεί.

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το 50% των Αμερικανών υποστηρίζει τους Παλαιστίνιους, ενώ μόλις 42% το Ισραήλ. Το ποσοστό αυτό είναι ακόμα πιο έντονο σε δημοκρατικούς και νεότερες ηλικίες, κάτι που δείχνει μια σημαντική στροφή.

Το φιλοϊσραηλινό λόμπι, που περιλαμβάνει και μη Εβραίους υποστηρικτές, έχει δυσανάλογη επιρροή στην εξωτερική πολιτική. Ωστόσο, υπάρχει αυξανόμενη δυσφορία και αντιδράσεις, ακόμα και από Αμερικανοεβραίους, που αμφισβητούν την ειδική σχέση με το Ισραήλ.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.