#53 Interview met Jonathan Bouter van Freedom motivates over hoe om te leren gaan met AD(H)D

Daarhooi, welkom. Vandaag neem ik je mee. Niet alleen in mijn hoofd met A&E&D, maar ook in het hoofd. Van Jonatanen is mijn aller eerste interview die ik doe en de grote gop is natuurlijk dat ik een vrouw op platform heb. Dus ik begin met niemand minder dan een man. Jonatan, welkom. Leuk dat ik jou vandaag met Hans van het lijf nog afvragen. Wij gaan samen, ja, praten over A&E&D. Ik heb A&E&D, jij had A&E&D. We hebben er samen heel veel over te vertellen. Nou, ik hou niet van hele lange introducties. Ik hou het graag en lekker kort en krachtig. Dus ik ga meteen jouw het woord geven. Je bent rijbrekcoach bij Freedom Motivate. Dat is jouw. Dat is jouw coach bedrijf. Dus ik geef het woord aan jou. Misschien kan jij daar meer afzellen. Nou, ik voel me vereerd om de eerste gast te zijn en zeker de eerste mannelijke gast dan zeker op jouw platform. Super leuk en hele goeim d'eau in goopt. Nou, in ieder geval leuk dat je me wilde interviewen en voor iedereen wie luistert. Ik ben Jonatan. Ik ben een mindset coach voor ondernemende moeders en zoals ik altijd zeg, een gelukge moeder succes voor bedrijf. Als jij zelf gelukkig kan zijn, dan kun je ook beter ondernemmen en een van de kooten reden waarmig dus ook moeders begeleiken dat ik belangrijk vind. Dat zij lekker in hun veld zijn waardoor ze zelf ook de juiste dingen kunnen doorgeven aan hun kinderen en ja, de kinderen daar gaat het voor mij ook heel erg om. Dus dat is het gene wat ik doe. Voor de rest ben ik een lekker bruisterblets als ik altijd zelf zeg. Ik heb veel energie. Ik heb me weinig gezien zommergelimlaag daar positief in het leven en ik woon in Lelystad samen met mijn verloof twee katten en we ook in het jaar gezin te stuiten. Het wordt waarschijnlijk ook 100% een dikke ADHD. Ik ben wel heel erg van het leven, het genoemd van films, dance, muziek en ik ben een creatieveling en ik heb dus ook ADHD. Wij moeten elkaar parmaen geleden en dat was ook een echte ADHD-klip. Het werd bijna een soort ADHD-versie, dat was heel leuk om te zien en daarmee bevestigd te bedenken. Allebei dat het superbelangrijk is dat je hier omrinkt met gelijkgestemde mensen en dat dat ontzettend veel energie oplevert. Ik heb jou inderdaad uitgedodigd met de woorden, ik heb een zin in een scherp gesprek en wat bedoel ik daarmee, die moet ik natuurlijk even portoel lichten voor de gene die nu zitten te luisteren denken en een scherp gesprek wordt gehad, dit woorden waar gaat het heen. Ik wil het letterlijk hebben over het leven met ADHD en dan stikken misschien ook wel een beetje over niet alleen hoe het is om ADHD te hebben, maar vooral hoe zich dat in de loop van je leven steeds terugkeren en weer op een punt zet waarin je denkt, ja, kan dit door mijn ADHD of had dit een andere ADHD. Waarin ik als ik na mezelf kijk en ik ben ook zoiets me nieuw Jonathan omdat voor jou was meer dan 1 van mezelf had woorden zeggen, ja, maar dat komt omdat ik ADHD heb. In middel is wij neken 33 jaar en heb ik heel wat excuses mogen gebruiken en uiteindelijk kwam ik steeds weer op datzelfde punt er echt. Dat ADHD of niet er eigenlijk maar één manier was om bepaalde patronen te doorbreken en dat was door er zelf keihard aan te werken. En wat wij elkaar kunnen zien, ik zie jou ook glimloggen van herkening en jij zegt net zelf wel, ik ben echt een bruiste bled, dus ik zie jou raders aan gaan van gooien dat herkennen ik wel. En ik ben ook wel benieuwd, ja, of je het herkent en wat je herkent. Ja, ik denk dat het sowieso een heel mooi onderwerp is. Ik denk even naar alle belangrijke dingen wat je als mensen kan doen is eigenaarschap nemen en van woordenheid nemen over jezelf. En dat bedoel ik op de groots en op beide alle aspecten in je leven en of je nou een label hebt of niet. Ik denk dat dat een hele belangrijke eigenschap is en daarmee denk ik dat je heel veel dingen kunt voorkomen in je leven als je gewoon voorwonlijkheid neemt over jezelf. En voor iedereen wie nu luistert, iedereen kent in het zijn omgeving wel iemand die altijd en vingerwijs naar iemand anders. Dat is die schuld, dat is dat schuld, dat de reden dat het zo is is, is daarom en daarom en wat je vaak merkt is dat je het niet heel fijn vindt om met die mensen om te gaan. Dat is nooit eigenaarschap nemen voor zichzelf. Ze leggen de schuld altijd buiten zichzelf om en dat ligt daar aan en daar aan en daar aan. Dus daarom ook al heb je in een label, het is altijd goed om richting jezelf te hervoleren en te kijken. Wat is mijn schuld hierin en geloof me bij de meeste dingen heb jij zelf ook een bepaalde maat van schuld meer of minder maat. Het schuld bedoel ik in dit geval niet negatief, maar dat bedoel ik van jij hebt iets gedaan en dat is ook een vanwonlijkheid. Je hebt altijd elke dag als je opstaat vanwonlijkheid over jezelf en dat bedoel ik dus ook maar denk je aan. Wat zijn je gedachten? Wat is je gedrag en hoe uitjaul gedrag zich en geloof het of niet. En dit is mijn werk al 4,5 jaar. Je hebt invloed op je gedachten. Ik ben de mindset coach, je hebt invloed op hoe je denkt waar die gedachten vandaan komen. En het nader is, als je dus ADAD hebt, is dat die gedachten ontzettend snel gaan, wat er soms heel lachtig is om daar nog meer invloed uit te oefenen omdat je hoofd heel sterk aanwezig is. Ik zeg ook altijd ADAD zijn hoofders. Het is heel lastig om te voelen omdat je hoofd in al die gedachten zo sterk zijn dat je daardoe je lijf wordt beïnvloed. Nou, waar we rent over vanwonlijkheid nemen, maar het gaat vooral omdat je dus minder snel en geef straks een voorbeeld dan naar mijn eigen leven, hoe dat ervaren. Maar als je geen eigenaarschap neemt, dan ga je dus vaak meer problemen in je leven krijgen. Ja, kijken, wat kan ik je jezelf aan doen? Wat kan ik voor mezelf normaalkeheid in nemen met betrekking op in dit geval dan ADAD? Nou, ik heb me hele jeugd heb ik zware medicatie gehad. En één van de redenen was omdat ik de ADAD had, maar een meerdere redenen waar ik ADAD-medicatie nodig had, maar één van de redenen was dat ik ADAD had. En toen ik naar 19 was dat ik jeugd gaat het leger in. En aan na mijn eigen zwaar best wel streng. Dus als je een medicatie gebruikt of vaste medicatie had, dan was de kans misschien groter dat je niet agenomen werd in het tegen. Dus ja, ik was 18 plus, ik mocht zelf bepalen, dus ik zeg, "Mam, ik stop er mee, ik weer ga leger in." Dus ik ben letterlijk kort Turkje gestopt, waarbij ik dus jaren lang, meer dan 10 jaar lang medicatie heb gehad. Ik denk zelfs veel wanger, 15 jaar denk ik. En toen ging ik het leger in. Een voor deel, waargaan mensen met ADAD goed op, struktuur, duidelijkheid, wat is het leger, struktuur, duidelijkheid, superfijn. Dus zonder medicatie had ik nu wel één basis precies begroet, waargaan mensen met ADAD ook goed op. Nou, we hebben extra veel energie als ADAD. Dus het helpt om te bewegen en die energie uit je lichaam te krijgen, want letterlijk door middel van jouw hoofd en al je gedachte worden ook jouw lief ook onrustig. Dus het helpt om te bewegen, dat aan het leger, gingen we, 30 uur in de week staan, wat jouw sporten bewegen, marsiera, alles aan het doen. Dus daarin was het ook afijn. Ik stopte wel Turkje met medicatie, maar ik was juiste moment op de juiste plaatsen om met mijn ADAD om te gaan. En daarnaast, in het leger, spreken ze hierheren aan, op dus, iets waar ik net over had, jouw van wolijkheid nemen. Dus ik kon niet, maar ADAD beschuld geven alleen maar, als ik een paar dingen die had gedaan, want ik moest daadwerkelijk scherper zijn op wat doe ik constant en wat zijn de negatieve gevolgen van mijn ADAD. Het middel schert moet je ben, het middel goed opleut, snel afgeleid wordt. Dus daarom moest ik zelf mijn wolijkheid nemen, in plaat van te zeggen, de wereld pas zich maar aan aan mij, was ik daarin het leger, daar ik moest me de zee van aanpassen aan het legers wereld. En daar leer ik dus ook van, oké, ondanks daar naar ADAD, in deze omgeving wordt er van mijn verwachten, ik ben van wolijkheid nemen. Nou, het leger is daar perfect voor, dus ik moest wel van wolijkheid nemen. En dat is dus de valkijl soms in de maatschappij, we willen dat iedere reingregen in jouw beetje houden, maar dat is niet de maatschappij waar we in leven op het algemeen, en het leger is echt gewoon, je moet je eigen zit regelen. En wat moeilijkheid nemen nou, voor mij wil ik dat heel erg mee, ik zou je één voorbeeld geven waar ik voor het eerst in mijn leven moest leren op mentaal met ADAD om te gaan. Want mijn hele leven was ook van, ja, ik ben zo druk, want ik heb een medicatie niet genomen, ik heb die zin heb ik eigenlijk echt wel 100 keer gezeggeduren met mijn jeugd, ook met mijn medicatie niet of te laat ingenomen of sorry, mijn medicatie werkt nog niet of ik ben te druk, want ik heb ADAD. Dus als je dat al 15 jaar hebt, ja, want ik heb ADAD, want ik heb ADAD, ben je dus jezelf aan het leven, een van de grootste dingen wat je dan gaat doen, is juist eenzelfde verveling prophecy. Want alleen omdat ik ADAD heb, verwijf ik dus tegen mezelf dat ik geen vervolingheid kan nemen en dat ik zonder medicatie dus geen controle erover heb, nou, in het leger had ik wel controle over. Nou ja, dus clean structure, moest mijn eigenaarschap nemen, ik ging heel versporten en bewegen. Een andere was dus de laatste Ken Merk, wat voor mij heel erg heel, en voor mij was daarom het leger echt een blessing, wat ik de rest van mijn leven, ja, hoe ik omwege ga met mijn ADAD. Was in het leger stij je heel vaak stil, je moest oefenen met stil staan, in de houding stil staan, ja, dat begint dan met vijf minuten, maar het begeef met wordt dat 10 minuten quantier uren. Nou, moest voorstellen hele leven medicatie en dan één keer staat daar in de houding handen achter me rug. En de emsel wat het is, is ik mag niet bewegen. Als je ergens gestorven wordt als je ADAD hebt, dan is het bewegen. De onres uit je hoofd wil, die onres uit je lichaam, dat moet eruit, moet eruit, moet eruit. En dat is daar. - Stil staan. - In de houding die in mag alleen in teetjes bewegen, want die mag niet uit de houding staan en dan stij je moest voorstellen op zo'n plein met een hele snoep. En de sejant gaat gewoon binnen koffie drinken, dus ze kopt zo over neemt, dat staat iedereen nog stil. Ja, oké, dat gaat weer weg. Wat ik toen daar en leren was, woho, dat je allemaal gedachten zijn druk, maar ik moet die je stil staan. Dus ik moet een manier vinden om die gedachten dat ik daarmee om kan gaan, want als ik dat niet doe, ga dit niet lukken. Dus voor het eerst in mijn leven posteer ik me door om mijn gedachten en kon ik ADAD een minuut schuld geven met de katie niet, ik moest zelf leren hoe ik met die gedachten om kan gaan. En dit is een misschien een extreme versieden van, maar het was wel heel leers aan voor mij, want wat ik dus leer is, een soort van muurtje om die gedachten om die drukte heen te zetten. En een soort van, ik kan dit zelf controleren op dit moment. En dat was van mij een van de waren volgens de lesse, want dat was het stukje mindset werken, los van de structuur en de beweging en eigenaarschap. Dus het mindset stukje werken, als in ik heb ook controleren, en niet iedereen zou dit even goed kunnen, maar zoals ik altijd zeg als coach, alles wat je oefent wordtje beter in. En er zijn extreme uitzonderingen met ADAD, die echt zeker wel negaties nodig hebben, waarbij het onmogelijk is, maar het zijn uitzonderingen. Dus voor mij was dit ontzettend leershame en ik denk toch dat ook al hebben mensen het leven ADAD dat je zelf was nog heel wat er aan kan doen. En het kost alleen moeite. En dat is het geen wat mensen dus niet altijd willen doen. En het is makkelijker om te wijzen naar je medicatie, te wijzerrichtingen lebel of te wijzen tegen iedereen en je passen maar aan om dat ADAD. Of ik kan niet veranderen. Het is veel moeilijker om dus van wolkenheid te nemen. Veel moeilijker om dus aan je mindset te weken, veel moeilijker om gestructureder te worden, veel moeilijker om vaker te bewegen als je heel te verpleven hebt. Maar als je dat doet, dan kun je wel een leven prijeren waar je er mee om kan gaan en het niet als een reden of een zus kan gebruiken waarom je bepaalde dingen niet hebt in het leven. Het is maar een gedachten van jezelf, dat dat niet mogelijk is. Ja, woon sproken. Hebben ik natuurlijk ook een beetje afgeleid door jou verhaal, want ik ben natuurlijk heel nieuwsgierig. Wat is jouw gekoord stilstaan? Hoe lang is je langste stilstaanmoment geweest? Nee, is het niet twee, drie uur? Ja, wauw, dus eigenlijk moeten we gewoon stilstaan dagen van organiseren voor ADADers. Maar ja, ja, nogmaamsten, dat leegig in je beoeg, dus we begonnen natuurlijk niet met drie uur. En alles daarom heen, dus de eigenaarschap nemen en ik wil van het ook. En ik denk dat dat ontzettend belangrijke is, dus in Koosland is sowieso het allemaal een belangrijke, intrinsiek gemotiveerd zijn. Je moet interne behoefte hebben om te veranderen. En als iemand anders het je oplicht, dan is het vaak maar tijdelijk omdat je het niet zelf bereikend om te veranderen. Dus dat is een groot principe, dus ik denk zelfs bij de stilstaan dagen. Ja, dat moet je vooral doen met mensen die zeggen, ik geef hem op voor de stilstaan dagen. En niet van, ja, ik gooi met kindermanier, want ik hoop dat met kinder te leert, want als je niet, die kind niet geïnterseer intrinsiek gemotiveerd is, wordt heel lastig. En ja, dat is. En wat jij direct zegt is, hoeveel? Ik ben begonnen met vijf minuten. Als ik kijk na mezelf en met stukje ADAD en alle excuses die ik gebruik heb, waardoor ik de laatingspillen aanleverde waardoor ik. Waarom moet je had gemaakt om het te doen leist op mijn werk? Het is ook vaak vanuit de verwachting, zowel vanuit mezelf. Als vanuit de andere dat op een moment dat iets enker is uitgelegd dat je het wel snapt. En als jij dan zegt of vanuit dan trekt het mij dat meteen, want dat is natuurlijk ook een optie. Dingen die je bedenkt, dingen die je anders zou willen. Ik doe me even de meest concrete voorbeelden, je wil leren om je planning uit te voeren, je wil leren om je huiske opgeruimte houden. Je wil leren om te spannen, noem maar op dat begin, niet met de volgende procent. En dat is natuurlijk wel wat we heel graag willen. Waar we dan eigenlijk ieder mens na een korte periode van roberen, vindt het brein dat zij worden, die haakt af en die denkt toe dat het ook. Ik ga dat niet doen. Dat is nog een normale brein. Wat ik ook zie is dat ADDR's moeten we even zo om lekker te generaliseren. Zeg zelf ons verwachting opleggen die eigenlijk bij voorbaat al niet gehaald kan worden. Als ik nu zou zeggen, ik ga van of nu is altijd, maar was netjes opgeruimt. Ik weet dat het nu zo dus daar nog weinig interesseerd. En dat op een druk moment waarin mijn hoofd omploft, die was als eerste achterblijft wat helemaal prima is, dan ga ik eigenlijk mijn eigen volkijl, want dan kan ik na een week of 4-5 zeggen. Zie je wel, het is weer niet gelukt. Ik kan het niet, het lukt mij toch nooit. Want door mijn ADD is het helemaal niet mogelijk om die structuur te houden. En ik weet zeker, en ik zie jou ook herkenbaar kijken. En als ik het me zelf voor zeggen dan weet ik dat iedereen die nu luistert, rationeel denkt, ja, boeie, dat geeft toch niet, of ja dat is hoe het gaat. Maar die van binnen is dat wel wat we willen. We willen aan het iets beginnen en dat dat in één keer goed loopt en door alle. Ik noem het toch maar even, ik vind het een leelig woord, maar wel behelderend door alle faal ervaringen in je leven. Blijven we eigenlijk doelen stellen die daar opgebazerd zijn door het toch steeds weer te kunnen zeggen. Ja, zie je wel, maar dat is voor mij gewoon niet weggelegd om de structuur vast te houden. Ja, doen waar ik blij van wordt en wat moeite loos gaat. Ja, het is leuk bedacht, maar dat kan helemaal niet, want ik moet werken, ik heb een druk gezien. En dat is denk ik ook wat jij met jouw kootspartaik zit als je zakt er ook ondernemende moeders. En die moeders hebben hoogsters gaan je niet allemaal ADD, maar wel kinderen. Dat ook voor hun daar een heel exclusie zitten om uiteindelijk niet te gaan doen wat voor jezelf nodig is om te zorgen dat het werkt. Mooie, ik denk dat het iets prachtig is wat je aanhoudt, ik vind het mooi hoe je het omschijft. En te eerste denk ik dat mensen het algemeen te snel opgeven deels vanwege die hoge verwachting op zichzelf. En te tween omdat ze dus die doelen te groot stellen. En te derde dus ook verwachten dat ze het een keer goed moeten en kunnen doen. En ik zeg, het is een zin, en al mijn klanten kennen deze zin, beter de slak dan de haast. Ik zeg die zo ontzettend vaak beter de slak dan de haast. Want uiteindelijk wil je je leven daarmee veranderen. En wil je je leven voor goed veranderen, of wil je een quick fix? Wat leuk dus dat eigenlijk weer in het probleem komt. En niet te snel op willen geven. Ik denk dat dat ontzettend belangrijk is en je hebt niet gevaald als je opgeeft. Je valt alleen als je stopt. En je kunt het altijd weer opnieuw proberen. En wat dan heel belangrijk is en zelf liefd is iets waar ik ervoor over praten. Het is weest dan lief voor jezelf. Het nadeel is, je nadehade berein hebt. En je moet iets doen, want je niet leuk vind, raak je nog sneller verveeld. Het is prachtig goed signaal. Want de positieverkant ervan is dat je heel duidelijk weet als je wel iets leuk vindt. Dus jij hebt wij als aliaadéers hebben een soort van richting wijzer. En daar een school, veel in de taak en dat soort dingen. Wat je vroeger moet zo naar. En dan kom je op je werk en dan denk ik dit vind ik ook niet leuk. En eigenlijk is een fantastisch compas om ons te wijzer richting het gene wat wel leuk vinden. Maar ja, komen we weer terug naar eigenaarschap nemen. Het leven bestaat niet alleen maar uit leuke dingen. En heel soms moet je ook moeilijke vervelende dingen doen. En als aliaadéer heb je daar extra weerstand tegen. En dat moet je dus ook realiseren dus als je iets probeert te veranderen als je een pleningen. En dat is grappig dat je dat voorbeeld aanhaald, want ik ben de laatste drie jaar van nooit in een gene hebben gehad. En ik heb een online agenda waar mensen koels kunnen in plannen. Ik moet mijn plening plannen anders worden zo maar mensen koels in gepland. En dan ben ik me alles kwaakt. Dus die structuur in plening gaat mij niet natuurlijk af. Ik voel daar heel veel interne weerstand. Maar het is geen reden ondanks mijn aliaadé, om daar niet wat mee te doen. En daarin is dus ook weer soms zijn dingen heel lastig om te veranderen, zeker als aliaadéer. Maar waarvoor doe je het? Je moet het weer een van de dingen en mocht je nu luisteren, denk je? Ik ken me daar wel in, ik begin eerst aan en ik eindig het niet. Je probeert te snel in iets perfecte doen dat het eerste. Je bent niet liefde voor richting jezelf. En als je daar wel aan werkt geloof me, dan is het makkelijker. Maak je doel klijken en het allerlaatste vindt een nog grote redenen waarom je moet wild veranderen. Je vindt een nog grote redenen en dat is dat je niet doorgaat of dat is wat je nu stopt. Het is niet duidelijk genoeg voor je, waarom je wilt veranderen. Je richt je te veel op, ik ben een vader, of ik kan het niet, vertel ik me niet. Het is ingewikkeld en al je al gedachte gaat daarheen. Ik heb weer veel weerstand en ik vind het zij. Maar waar je gedachteheen moet gaan is, de reden waarom je het doet, het is veel belangrijk. Als je alleen maar richtt en dit is weer opnieuw, maitst het trucje. Waar richt je je gedacht op? Tony Robbins, van de grote coach de wereld, waar focus goes, energie flows. En waar focus je dan op? Ja, was het geen wat je wilt bereiken veranderen. Waarom wil je deze gewoonte? Wat helpt het om op te ruimen, wat helpt het om die was wel te doen. Wat krijg je daarvoor terug rust, ontspanding of alle andere dingen. En focus dan alleen maar op het woord, ontspanding, terwijl je daar weerstand voelt. En als we dan even het niet leuk te dachten, wees liest het voor jezelf op focus dan opnieuw. En zeg niet, ik moet 7 dagen in de week, maar probeer het gewoon, ik doe het deze middag en maak het doel kleiner. En dat zijn op 4 stappen, dat je dit al een beetje doet, dan helpt het zo ontzettend mee met de verandering. En dat is gewoon gewoontest. Dit is een masterclass in hoe je hier gewoon te doet, geloof me. Dit is waar ik een paar me klanten, waar ik me klanten me helpt. En dat is nou of je in een label hebt met ADHD, de ADHD heb je alleen de wereldstand groter. Dat is het enige verschil. Ik ben meer afgeleid, het is de enige verschil, maar de andere principe is werk ook waar ADHD is. Ja, klopt. En wat jij zegt, en dat ik ook vaak tegen mijn, de vrouwen die mijn online programma volgroep is, met een ADHD-brein moet je in de basis leren weten wat voor jou werkt, dus niet alleen voelen, maar weten. Ik heb, ik spreken jou nu toevallig, zag ik vorige week een berichtje van, nee, dus voor ons ben ik dan bekende namen waarvoor de meeste zomaar luister is niet, van Veronica Prins, een bericht voorbij komen, dat sinds dat mensen die echt een behoorlijk ADHD-brein hebben. Echt ongeloverlijk veel waarde zijn generfte aan die agenda, aan het plannen van hun overzicht. Een overzicht, want dat is wat een agenda natuurlijk is, het is een overzicht van hoe jou leven eruit zie. Als je daadt, dan of moment dat neemt daar echt superveel waarde aan van echt, dat waarde herte aan. Wat er dan ook in die agenda staat, dat het eigenlijk geen energie hebben, moet zijn niet langer en excuses, omdat je bijvoorbeeld weet, ja, ik heb er gisteren in een ontzettende hypopalcus gezeten. Ik ben nu knet waarmoe, maar ik doe op donderdaghoog, tot altijd mijn was of altijd mijn boodschappen. Er is no excuses, het staat in mijn agenda, ik ga die boodschappen doen. En een mooie uitspraak vind ik, als je valt om te plannen, dan plen je het vallen. En het is een engels als uitspraak, maar ik vertoon nu even naar het Nederland, en die heeft mij zo aan het denken gezet, dat ik dacht, ja, als ik het niet doe, dan weet ik eigenlijk op voorhand al dat het een zoetje wordt, dat is een gegeven. En eigenlijk door, nee, ik hoor ik het jou ook zeggen, dus dank je wel daarvoor door dingen te doen, zodat je weet het het werkt, ook al voel je weer, stand, ook al heb je duizend en een excuses in je hoogt, en of dat nou over AD&D is, of over je drukke gezin, of over je baan, waarin je strukturel over uur mogen maken. Ik ben altijd zelf de eerste stap om het anders te gaan doen. Mooie, en ik denk dat het een hele goeie is. De meeste dingen die de moeite waar zijn, of ze moeten. Ja, en dat vind ik een best jammer. En het is niet natuurlijk, maar het is wel zo, want je wil je een goede relatie dan kost het moeite. Wil je een goede moeite zijn, dan moet je moeite doen. Wil je een gezond lichaam hebben en wil je fit zijn, dan kost het moeite. Wil je een succesvolle business, dan kost dat moeite. In de maatschappijen waarbij we dus zo snel mogelijk slank rijk worden, knap willen zijn, succesvolle bereiken, dus moeite, een soort van aversie, dan willen we alles moeite loos. En alle tools en AI en alle wat straks beschikbaar is en alle mogelijkheden apps maakt het allemaal superhandig. Maar ik betekent nog steeds niet dat de bas principe om dingen voor elkaar te krijgen moeite is. En helaas met een label, maar niet wat voor label, moet je op bepaalde aspecten net even wat meer moeite doen. En moet je net op bepaalde aspecten net jezelf even wat beter moeite leren kennen om daarmee om te kunnen gaan. Dus ook daarin is weer, dus je ook vanwoordelijkheid om met jou een label te kunnen gaan. En niet de hele wereldsverwollenheid om een zich aan te passen dat jij een label hebt. En nogmaals tot een bepaalde hoogte systemen die jaar om aan te passen aan andere mensen in een omgeving. Maar je zult altijd ook moeite doen voor de dingen die lastig zijn. En jij bent toch de gene die wil het veranderen. Dus dat betekent is dat jij ook de moeite ervoor moet nemen. En ja, het is niet altijd even makkelijk, maar het is altijd wel de moeite wagen. Moeite zegt. En wat ik in jou vorig stuk ook moeit, want dat je zei, aaddedee is een prachtige richting aan wijzer. Eigenlijk door. Het werkt een beetje ongekeerd. Eigenlijk werd onze zin jou aaddedee heel vaak het zin jou. Dit vind ik niet leuk, dit vind ik zei, hou opschrijd uit, hier heb ik geen energie voor. En toevallig lastig vanmorgen in de krant een artikel. Dat het kabinet zich zorgen maakt over dat er te veel jonge kinderen die gisteren heel hebben. En dat zetten wij in een snel tuin vaart aan het denken dat ik dacht, mogen wij onszelf eigenlijk nog wel zonder voelen. Het is een wereld die zo hard draait en zo veel gaat over. Dat was jij ook zegt he. Goeie banen, veel geld verdienen, mooie vakanties, opgeruimde huizen, als slang zijn. Als dat allemaal het liefst in de ritelle, als die wondenpil en die knoppen natuurlijk zou zijn, dan zouden we allemaal. Het is de hapjes heel succesvol leven leiden, maar dat is niet hoe het werkt. Elast is het werk en school systeem een systeem wat ons neutraal wil hebben. En los van een label is hoe neutraler je bent. En het is het braven meisje van de klas. Dat is perfect. Maar die is tegelijk tijd ook onzichtbaar. En wat dus gebeurt als je zo'n label hebt en dat moet je zeggen, mogen we nog zomer zijn. Nee, we moeten neutraal zijn, want dat is makkelijk. Want dan kun je al die last of drie indouwen. En dat is still makkelijk voor die jeuf. En dat is still makkelijk voor het school systeem. En dan kost het niet voor moeite, maar helaas leven we niet in de maatschappij. En het zou altijd erg worden dan minder erg. En als meer probleem is, dan zal het vast ook maatschappelijk wel wat aan de hand zijn. Maar helaas voor daar was niet naar gekeken, want naar de kinderen gekeken. En waarom zijn kinderen zo? Dus dat is hele reden dat ik me werk doe. Is dat moeder zijn ouders en dat ze dingen allemaal dingen niet doorgeven. En maatschappelijk precies zal het vast wel een hele op aan de hand zijn. Maar natuurlijk wordt dat de kinderen gelet. Maar wordt niet op de school systeem gekeken, wordt niet op gekeken dat we een. een. meer dan 100 jaar oude school systeem hebben. Wat niet werkt in de maatschappij waar je tegenwoordig in leven. Dat is een school systeem gebaseerd op. Mensen moeten groeien fabriek werken zijn. En er moeten heel lang stil kunnen zitten. En alle kennis moeten er maar ingedouwd worden. Maar dat is een maatschappij niet meer waar we in leven. En tot een bepaalde hoogte denk ik dat het goed is om te leren wat je op school leert. Maar niet alles en het hele systeem is niet altijd even goed voor ons kinderen. Laat staan voor kinderen die dus niet neutral zijn. En wie daar dus echt moeten we hebben om in het systeem zich te conformeren. En nogmaals het is niet miss mee om je te conformeren in het systeem. En dat het goed is als je bij het systeem valt wordt het alleen maar lastiger voor jezelf. Dus leren om je te conformeren en je aan te pas is dan ook de wereld waar we in leven. Dat moet je altijd doen. Je ziet in een baas je werkt altijd met andere mensen. En de valkijl dat je helemaal niet wel conformeren. Dat is de andere uitste is wat je dus ook nu ziet. Is dat iedereen je maar moet accepteren zoals het wel. En dat het allemaal prima is. We doen het met elkaar. Dat is het betekent dat je tot de bepaalde hoogt. Die moet conformeren en de andere kant tot hoeveheren wil je dan je indeentijd verliezen. En dat is dus mooi interessante discussie vanuit een stukje. Ik weet niet waar ik hier over had. Maar ik denk dat het heel belangrijk is om dus ook te kijken. Het is niet voor niks. Dat er kinderen dat er daar zo bepaalde dingen van gezegd worden. Want we willen ze neutral hebben. Dus je mag niet zomaar zijn in leven. Het is ingewikkeld. En ik heb het te doen met alle leraren absoluut. En iedereen. En tegenwoordig. Maar moet je PDNOS, AADHD, autismen, met gewone leerlingen. Ja, iedereen heeft. Daar moet je mee. Dat kan ik nog heel goed voorstellen. Maar tot nu toe is dat nu het systeem wat we hebben. En dan is dat geen wat zoveel we moeten doen. Maar ja, hoe kun je dan met het systeem wat we hebben, met het schoolsteem wat we hebben. Hoe kun je daar dan jezelf aanpassen. En dan denk ik dat daar. Dus als de ouders die nu luisteren dat je daar in zijn hele grote rol op je kan nemen. En want heel soms kun je niet de maatschappelijke problemen veranderen. En soms kun je het schoolsteem niet veranderen. In een soms kun je ook niet de regering veranderen. En dan ik is het mogelijk. En als je ervoor in wil zetten, ga ervoor. Als je kinderen speciale scholen we hebben. Ik ga ervoor, maar de andere gedeelte als het nieuwschool is, is het thuis. En je kinderen thuis. En dan kun je daarin dus ook een hele hoop invloed op hun leven hebben. Als dan niet één van de grootste invloed. Ook wel zijn al die systemen niet goed voor je kind hebben. Je zelf nog een heel veel invloed in het leven van je kind. En gelukkig plekken is dat ook zo. En daarin kun je dus ook nog heel wat doen. Dat is wel mooi dat je dat zegt over het neutrouw zijn. En want als ik dan naar een zelf kijk en dan als excursie tussen de systemen kampioen. Wat kan ik daar echt heel veel naar terugleiden? Het gevoel hebben dat je continu naar een soort punt moet werken. Waar je eigenlijk nooit gaat komen. Of je bent ergens rechtsaf geslagen, ver voor het finnisch. Of je bent zomaar te finnisch voorbij gerent dat het ook om naar voelvaar was. En als ik terugkijk op mijn eigen leven. Ik heb ook lang medicatie gebruikt. Dan waren dat de dingen die het in mijn achterhoofd is. Dus dat ik heb onderhouden. Het meest centraal staan. Die pinnetje al wel om. Het is wat tijd voor je pinnetje. Oh je bent een zeker vergeten. Als of het her nooit to date. Wie ik was zonder die medicatie. En ik heb er inmiddels een dochter van acht. Ik ga kennen ongelofelijk veel. Ik heb het ook een reden van zwaar. Ze doet dingen waarvan ik ze zelf niet eens had kunnen bedenken. Ik rem me aan je helemaal rod. Dus ik kan in dat op zich wel steeds beter de keuze begrijpen voor medicatie. En tegelijkertijd merk ik dat het in mijn leven naar een rode draad is gebleven. Dat ik daar ook nu nog heel moeilijk los van kon. Is dat die AD&D altijd onderwerpen van gesprek was. Dus als het thuis niet lukte, als het op school niet lukte. Dan tijd ook de omgeving. Ja maar Astrid heeft AD&D. Dat is een Astropiletje vergeten. Daardoor heb je ze weer nu een zootje van gemaakt. Dan moest ik bijna er komen. Na de directeur of er ben ik naar huis gestuurd. 3 dagen voor de vakantie uit. Want het ging echt niet meer. Het is altijd een soort bijzijl in mijn achterholt gebleven. Die dan zei tegen mij. Ja maar Astrid. Ik moe maar iets groot, iets wat ik nooit zou kunnen doen. Dat ik mezelf heb aangepraten dat het niet bij me passen. Ik ben het overzicht ook kwijt bij het idee. En ergens in mijn hoofd reliseer ik maar dus ik denk wel dat ik het ooit wel ga doen. Als we kinderen het huis uit zijn. Dan moest je vaker bij mij praten. Dat ben jij dit jaar nog weg. Dit jaar nog weg. Nou komen er wel heel veel excuses en naar boven. Want dat niet. Ik moet je vaker bij mij praten. Dit was dan de laatste keer. Maar dit plek van het in mijn achterholt die van jongens van veraan naar Innsuit. Dus als dat het niet kan, kan je mensen geouden. Je hoeft niet dat niet. Hij raakt het waut op het eerste week. Heel erg herkbaar. Ik heb zes jaar in de gente. Ik heb de zorggewerkt. En een van de dingen die ik op heel veel kursen en dingen. Ook met de methodisch waar ik mee werkte. Dat was iets wat wij vanuit mensen van de natuur doen. En om het schrijven dat als topje van de ijsberg. En je lett alleen maar op de bovenkant van de ijsberg. Op alles wat je ziet. Maar de ijsberg stek dan boven het water uit. Dan moet je het plaatje zien. En dan onder het water zie je nog een hele hoop andere dingen. En in ADHD is het vaak niet alleen de enige reden waarom kinderen ook vangen. Er zijn ook heel veel andere redenen. Maar als je dan een label hebt, dan baak dus niet uit in de zorg vast. Iedereen, ADHD, het weet je wel. Het is niet aangeboren. Er zijn al heel veel andere redenen waarom we bepaald gedrag naar boven kwam. Maar de oorsaak van het gedrag. Een reden van het gedrag. Daar wordt niet altijd naar gekeken. En dat is de spunt vanuit naturen doen we dat. Het valt op, iemand schild. Maar vanuit naturen denken we niet naar. Wat is de reden waarom dat zo is. En als je ADHD alleen maar gebruikt als de reden. Dan denk je jezelf of als ouder of als je niet naar de wereld kijkt. En zal alleen maar zijn vanwege iemand's label dat iemand zo doet. Denken dat je heel kort zichtig bent. En ik denk dat dat u behoud in alle vormen van iemand lebelen. En daarom in een hoekje plaatsen. Heel gevaarlijk is. Zij zijn vrouw, dus daarom doet ze zo. Zij zijn man, daarom doet ze zo. Die heeft een kleurtje daarom doet ze zo. Die heeft ADHD daarom. Nee, er zit ook nog andere dingen onder. En je lett alleen maar topje van huisberg, maar er zit meer dingen onder. En daarom is het heel belangrijk om dus niet van af te gaan van het extremen. En dan daarmee alleen maar zeggen dat zal daarom al zijn. Want je creëert daarmee nog meer een inelitijd als iemand is alleen maar de label. En het is iets wat ik vaak over heb uitgesproken. Je bent niet je label, je hebt een label. Maar mijn vader heeft zwaar depressies. En je heeft wel gezegd dat ik ben die precies te pak. Je hebt een depressie. Je bent niet die precieven. Het ziet wat je hebt. Het niet wie je bent. Je bent niet ADHD. Ja. Je hebt ADHD. Het is zelfs als je hebt blauwe ogen. En omdat je blauwe ogen hebt of wat voor kle ogen, maar ik heb blauwe ogen. Er is meer aan mij dan alleen maar blauwe ogen. Ja. Ik heb blauwe ogen. Ik heb ADHD. Het is een klein onderdeel van het hele inelitijd wat Jonathan is. ADHD is een onderdeel en een set over topje van de huisberg. En precies wat je ogen hadden. Er zit ook nog een mens achter, maar dat is dus probleem. Je alleen maar op het gedrag volkust. Je krijgt bij je onfocus. En je gaat het ook nog eens lebelen. Je gaat alleen maar zeggen dat is de leven. En dan vergeet je soms dat daar iemand onder zit. Wie ook gewoon gedacht in gevoelend en dat dingen. En die is meer dan alleen maar een label. Elk mens. Zoals je al kind wil gezien en gehoord worden. Elk kind wil aandacht. Als je dus een label hebt, kan dat op een negatieve manier die aandacht naar je toegetrokken worden. En alle kinderen die negatiefste aandacht trekken hebben waarschijnlijk het grootste liefde aandacht en zorg nodig. Want waar komt dat vanaan? Wat zit onder de ijsberg? Wat is het gedrag? Waar lopen ze tegenaan? Welke pijn? Wat vinden ze ingewikkeld? Wat weten ze niet? Waarom snap ze de wereld niet? Wat is een mis in de structuur? Wat mis er in een leven? Snap ze iets niet. Lopen ze tegenaan op sproof, worden ze gepest. Komen ze er niet helemaal zelf uit en vindst ingewikkeld. Hebben ze stress kunnen. Dus niet met stress omgaan. Zien tien duizenden redenen. Waarom het ook kan zijn. Waarom aan de haade op een negatieve manier een gedrag verstert. Maar als je alleen maar naar het gedrag kijkt. Ja, dan is dat het enige wat je ziet. En dat het enige wat je op oordeelt. Dat is het zoveel meer onder de ijsberg. En je leboelt zelf mensen. Je stopt zelf mensen in een hoekje. Of je stopt je zelf in een hoekje. Ik ben aan die haade. Nee, je hebt het. Het is een klein onderdeel van het hele prachtige mensen. Die je bent. Het is een klein onderdeel. Maar er is zoveel meer aan jou. En jij kan zoveel meer als je daarvan los durft te staan. Want ook dat is een. Zeker als je je hele leven denkt, dit kan ik. Maar ik geloof dat je dat kan. En ik geloof dat je je zelf als meer kunt zien dan een lebo. En ik hoop dat de ouders die de luisteren ook naar een kind kunnen kijken. En niet alleen een topje. Want het ijsberg zien. Want er is meer waarom iemand valt gedrag laat zien. Dus altijd meer. Ik woon samen met een kinderpsiegelog. Ik ben zelf ook coach. Dit is werk wat we doen. We hebben heel veel ervaring die mee geloven. En het is meer. Er is zoveel meer onder die ijsberg. Dan alleen maar dat stomme leboetje. Dus leboetje is je zelf niet. Maar ga zeker niet naar andere kijken in een hokje stoppen. Überhoudt u dat u waalt niet. Want ja, het is jouw kortzichtigheid. En jouw van afgaant van een moment opname om iemand in een hokje te stoppen. Ja. En hokjes kunnen natuurlijk fijn zijn om het te komen. Daarin een padde antleiding te vinden en te zoeken. Of te zoeken en te vinden. Het is mijn etenbouw voor de begin. En dan de vraag die ik vaak krijg is. Het is eigenlijk een meekje door de bezin. De eerste vraag die ik vaak krijg is. Wie ben ik donder AD&D? En wat zouden van mijn leven gekomen zijn als ik geen AD&D had? Het zijn voor mij als AD&D coach inredervant te vragen. Want het is wat het is. Ik hoef me zelf niet af te vragen om mijn leven was gelopen. Zonder AD&D. Want ik ben wie ik ben. En ja, daar hebben ze ooit de handleiding AD&D aan vastgeplakt. Dat is hoe jouw brein werkt. Zo zie ik dat echt. Die AD&D niet zo zeer als een storn is. Ik geloof ook vast dat de storn is op het moment dat het te stort. Wij heeft het vooral uit eindelijk gebracht op het punt waar ik nu ben. Waarin ik kan zeggen. AD&D is de benamming van hoe mijn brein werkt. Dat is een bepaalde noemend te denkwijzen. Wanneer van leven dingen die op je pad komen zoals dingen gaan. En het enige wat ik te doen heb is inderdaad wat jij ook zei. Is moeit te doen voor de dingen die werken. Dus de strategie die passen bij die basensprinciples van ongaan met AD&D. Daar waren de aannechte. Tuppen veel waarde aannechte. Elke dag weer. Het is niet iets wat deze week geofend hoort en volgende week in mijn leven is. Ik denk dat ik nu hier al vijf jaar lang zeer intensief mee bezig ben. En het is elke dag opnieuw die moeite ervoor doen. Om te zorgen dat je wel af en toe uit de bocht mag vliegen, maar dat je niet kreest. Mooi gezegd. Geef je een mooie voorbeeld er steeds. Dat ik dat beeldrekken ben ik ook. Mooi. Ja. En ik spreek dat dan wel uit. En ook al weet ik dit. En ben ik al heel wat jaren in mijn bezig. En ik had het gelukt dat ik op mijn 19e het leven ging. Maar het betekent dat ik de dag van vandaag ben nu 36 nog steeds niet op het momenten struggel. En nog steeds niet dingen lastig vindt. Alleen bij alles in het leven. Als je jezelf beter leert kennen en begrip voor jezelf en liefte voor jezelf. Heb je daar de halve wedstrijd meegebonden. Als je het alleen is dat mensen precies wat je zegt dat het heel streng zijn voor zichzelf. En zo zelf daardoor naar beneden halen. Maar als jij je best doet, dan doe je toch je best. Ja. Je weet bij jezelf of je je best doet dat je eerlijk naar jezelf durf te zijn. En durf je eerlijk in jezelf te zijn. Doe je echt je best. Nou, als dat daadwerkelijk zo is. Waarom zou je dan nog strenger voor jezelf zijn? En ook al doen we dat van natuurlijk, natuurlijk bij ons zelf. Het is echt niet erg om jezelf te vergeven en om weer een dag opnieuw te proberen. En ja, dus helaas zijn we men. Dus ook al zou we alles perfect willen doen. We zijn geen opeld en we zijn er mensen. We zijn hier om even heel kort door de bocht om kennis door te geven. Dus alles wat we ontwikkelen op doen aan kennis. Dat geven we door. En ja, ik denk dat dat op sommige moment ook gewoon genoeg is. En als je gaat gas geven en remmen tegelijk, dan hangen je in de vangreel. Als je dat probeert met je auto op de snelweg, dan weten we allemaal wat je wil. Dat gaat niet goed. Maar het is wel wat we in ons dagelijks leven doen. We gaan gas geven om ons hele huis opgeruimd te krijgen. De gelijke tijd gaan we remmen om dat te voelen. Mijn energielijf als het ook 10 procent gaat niet gelukkig vandaag. Toch continuen we weer de gas geven. Dat is aan de ene kant de prachtige eigenschap van ADD's, die zo verkochtig zijn dat er altijd. Maar pien klein beetje ruimte nodig is om toch weer aan me gang te gaan. En de gelijke tijd is weten dat het op een paar momenten niet kan. Is geen excuses om wat je ADD hebt. Maar weten dat om dat je een ADD brein hebt. Het nodig is om voor jezelf die rustmomente in te bouwen. Planting te hanteren, daar waarde aan te hechten. Dat werkt ook alleen maar aan dat zij helemaal in begin. Als je doet wat je echt leuk vind en waar je je op aangehaat, dan kan je bijna niet anders. Dan daar super veel waarde aanrechten. En dan wordt het belangrijk voor je. En dan is het niet meer zo belangrijk wat die ander daarvan vind. Of jij nou links of rechtsom gaat als het voor jou past. Dan gaat het wel goed komen. En dan inderdaad niet misschien elke dag maar het grootste gedeelte van het tijd wel. Toch die 80-20. 80% consistent en 20% liefde. Ja, en dan denk ik dat dat heel belangrijk is. Met de brengen op die reen die die dan zeggen, als ik geen ADD had. Kijk, ik zeg altijd ook tegen mijn klanten, vechten met die realiteit ga je altijd verliezen. Dus welke fout die je ook gemaakt hebt in het verleden, hoe je het leven ook gelijden. Dan kun je niet binnenvloeden. Je kunt dat niet binnenvloeden. Wat je wel kan binnenvloeden is, hoe jij nou het verleden kijkt. En hoe je dus niet liefde voor over jezelf, maar had te wel je naar je verleden kijkt. En ook als zijn fouten freeselijk, je kunt dat niet meer doen. Je kunt alleen maar in het hier met nu. Mensen waar je nog je exclusie aan wilt bieden, kun je nog je exclusie aan bieden. Op het moment de keus wie je nog kan veranderen, kun je nog veranderen. Maar moment dat je gaat proberen het verleden te veranderen. En dan kom je vaak bedroog uit, want vechten met de realiteit ga je altijd verliezen. Dus wees daarin dus ook weer opnieuw liefdevol richten je zelf. En we hebben je eigenaarschap over je gedachten. Dat je heel streng bent voor jezelf, of dat je dus alleen maar in het verleden leeft. Of dat ze slachtoffer wil zijn van het verleden. Maar je leeft in het hier nu. Dus je bent geen slachtoffer van het verleden. Je maakt jezelf slachtoffer richting de toekomst. En je wist jezelf aan het slachtoffer maken. Door niet liefd voor richting jezelf te zijn. En iedereen maakt waar hij iedereen valt, iedereen lukt het niet altijd in één keer. En helaas soms, als je dus een lebo hebt, wordt het vaak wat moeilijker. En kun je misschien nog strenger voor jezelf zijn. Ik zeg ook dat ik ben heel streng voor mezelf. En dat zorgt dat ik heel veel voor elkaar krijg. Maar op de slechts kan ik heel slecht voor mezelf zijn. Dus ik ben niet liefd. En dan heb je ook nog een ADHD brein die dan tien keer dezelfde dingen zegt. Want dan super destructiemens voor mezelf. Ja, Parkman, dat is echt leidst die op sommige moment. Dat voel ik me echt slecht over mezelf. En dan ga ik me ADHD brein groeit nog even een leuke scheutje eroverheen. Om mezelf nog slechte rukker en kutter te voelen, denk ik. Ik braat mezelf praktisch richting de pressie in mevraag heeft met de leef. Dat had ik en het. Maar niet die de doet. Ik denk shit, man. Ja, dat is het lief voor jezelf. En gelukkig lukt het me steeds vaker. Nogmaals omdat ik het oefen. En dat is het hele ding. Ook al weet ik dit. Ik beheers het. Ik leer het. Ik vaak heb nog zo vaak in vaker. Maar ik kan het verleden. Ik kan het niet veranderen. Je hebt het alleen maar in het nu. En als het in het nu. Ja, als je niet liefd voorlucht in jezelf bent. En dan dan de steel wel lastig om om me uit te creëren. Dus ik weet wat meer kompassie voor jezelf. Vergeef je zelf wat meer voor dingen wat je gedaan hebt. Zeker als je een brein hebt. En aan de andere kant. Ik geloof net als jij. Ik denk zelfs dat dat een label. En ik zeg constant label. Want ADHD, wat was voor ADD of autisme. Wat dan ook. Soms juist een superpouw is. Het zorgt ervoor dat je anders naar de wereld kan kijken. Een andere brein hebt. Een andere dingen kan. Wat andere mensen niet kan. En we zijn zo vaak focus op wat voor na delen het heeft. Omdat je de na deel hebt. Dat je niet neutral bent in de schoolsystem. En nadel dat je niet neutral bent in een werkomgeving. Maar het voelende van is. Is dat je dus eigenschappen hebt. Wie niemand anders heeft. En daar zitten ook fantastische positieve eigenschappen. En hoe meer je dus die kan uitvergroten. Hoe meer je dus daar ook kan letten. Wat zijn je eigenschappen. Wat kun je daarvoor doen. In het leger komt altijd net even langer dan dan dan dan dan. Dan andere mensen. Ik heb net eventjes de energie. Dat iedereen met slaapge brek. We werden wakken gehouden. En wachbelopen wat dan ook. We door een hele groep. Door middel van humor en energie. Hoog kan houden. En dat energie van iedereen op een positieve manier kon versterken. Terwijl we daar zachterijnen van waren vanwege alle slaap. Dat zijn een van mijn eigenschappen waar ik heel veel was aan had. En in het dagels leven heb ik er ook wel graag. Met parten kan parkeens slecht tegenwijnen slaap. Ik groeit. Maar het ene van is een aardeade brein. Ik ben een creatief. En ik was snel verbindingen. En precies ik heb een kompassig dingen niet weet. Ja, het is perfect. En nu ben ik mijn eigen baas. Omdat ik dus precies wist. Dit is wat ik moet doen. En een aardeade versterkte dat er gewoon nog meer. We hebben er ook nog aan het zaste werd. En fantastisch. Weet je wel hoe geweldig is dat ik dat kompassig heb. Wie duidelijk mijn visie geven van. Dit is wat je wel moet doen. Dit is wat je niet moet doen. Als je dus je zelf leert kennen. En als je je aardeadeade leert kennen. Kunnen dat fantastische dingen zijn. En ook vooral op die superpaal wat je hebt. En al die mogelijkheden. Wie je wel hebt. Want je krijgt nog maar als waar je op focus. Maar ook als als op al die mooie eigenschappen. En dat is dus mooie. Jij kan iets doen. Maar doe je onvervangbaar bent. Jij bent onvervangbaar door een van die aardeade eigenschappen. Voor iemand in jou leven. Metal de type energie. En daarom is het ook belangrijk om daarna te kijken. Of het nou een werkomgeving is. Of een vrietsapp omgeving. Een wegenje aardeade kan jij dingen. Andere mensen die kan. In een groepsetting. Ga maar even sparen. Ga maar even nadenken. Ga maar problemen oplossen. Ga maar ideeën verzinnen. Welk uitje gaan we nu doen met ze alle. Toen je met vrienden besprekt. Op je werk. Ga op een meeting zitten. En gaan met ze alle brainstormen. Jij is vanwege je aardeadebrein. Maak jij andere verbindingen met jouw brein. Heb je andere ideeën. Lets je op andere dingen. Zie je andere dingen. Hoel je andere dingen. Verwerk je prickels. Op een hele andere manier. En dat maakt jouw vakking uniek. En op een positieve manier uniek. We zijn zo focus op. Nogmaals. Het topje van de eisberg. En alle negatieve eigenschappen. En daarom vergeet we hoe vakking een meezing suptisch jongens wel niet zijn. Omdat we dus aardehade hebben. Want het is in te zoveel mooie eigenschappen eraan. Want ik wou dat je dat wat vaker kon zien. Dat je dat wat vaker opletten. En ik zeg dat op deze manier. Omdat ik me hele leven zo. Dat is voor oordeeld. Ik heb zelf op een speciaal onderwijs gezeten. Omdat ik dus aardehade had. Ik moest naar speciaal onderwijs. Omdat ze dus niet met mij omkomen gaan. Ik ben me hele leven en ik wacht. Heb ik al gehoord. Pas je aan. Kom voor meer aan ons. Wees nutrouw. Doe niet zo druk. Doe niet zo'n kind. Kinds. Pasjes aan. Waarom ben je op zo vrolijk. En al die dingen. Waarbij ze dus me hele leven. Heb ik gehoord. Jonathan Doe vooral niet. Die ontzettende positieve dingen van aardehade. Heb je al pasje aan. Wees minder. Jezelf. Maar. Heel gezonde. Als je al die eigenschappen van jezelf onderdrucht. Die ook fucking positief zijn. Die in de juiste schetting. Die juiste omgeving. Die juiste omgeving. In de juiste opleiding. Bij de juiste mensen. Of in een onderneming. Pak het krier hetzelf. En daarin wordt het juist een aanwens. Een aanwens voor de wereld. En aanwens op je werk. Een aanwens voor je vrienden. Een aanwens voor je familie. Een aanwens voor je partner. Een aanwens voor je kinderen. Het zijn zoveel prachtige dingen. Het is eerlijk zonde als je dat niet kan zien. Ja, we hebben na adelen. Ik heb ontzettend veel na adelen. Ik heb meer voordelen. Omdat wij weer op let. Wauw. Mooie, Natana. Ik denk echt superkrachtig de boodschap. Mensen je nu nog niet gewoon te zeggen, dan moeten ze gewoon nog even 5 minuten terug scrollen. En deze. Dit betok nog een keer luister jij. Je slaat echt de spijker op z'n pop. En ik denk dat het hier altijd elke dag weer opnieuw over gaat. Het is niet alleen gezien en worden door die ander. Maar boven al door jezelf. En daar begint het elke octet mee. En elke avond zou je daarmee af. En ja, ik heb er niks meer om toe te boven je om te halen. Ik denk dat je alles hebt gezegd dat hier heel veel te zeggen is. En natuurlijk we kunnen nog 3 dagen doorpraten. Het gaat zomets gemakkelijker. Wie weet is dat iets voor de toekomst? Waar kunnen mensen jouw vinden, je om te halen? Nou, als je naar mijn naam gokkels je om te bouwen, dan zie je me bedrijf op linked in te vinden. Daarnaast kun je je onder 4 de mode feets, kun je mij vinden op Instagram, Facebook, TikTok en YouTube. Kijk, nou, je bent uit, dat is eigenlijk niet om jou heen te komen. Nee, zeker. Volgens mij, iemand er meer omheen. Ik wil jou heel erg bedanken voor vandaag, voor jouw bijgrag en jouw natanden. En ik wond het heel waardevol. En ik kijk ook uit naar de reacties. Dus mocht je deze broadcast hebben geluisterd. En denken, wow, dat was dit graag. Laat het mij of Jonatan weten. Mij kan je vinden via www.astervamijren.nl Of natuurlijk mijn Instagram-pagenaar. Rauwe AD&D. En ik wil je heel erg bedanken voor het luisteren, Jonatan. Maar als je heel erg bedankt voor jouw bijgrag vandaag. En nou, ik wens jouw natanden, ook iedereen die geluistert heeft. En hele fijne dag. Dankjewel.