♫ Welkom bij deze podcast. We rin je inspiratie kruigt om meer vanuit je hart te werken en met liefde en lev jongeren en gezinnen echt verder te helpen. Voel je waarde, voel de passie voor je vak, voel je professionele vanuit je hart. ♫ Leuk dat je luistert naar deze aflevering van de professionele vanuit je hart podcast. En een aflevering waar ik zelf al jaren naar uitkrijg, en mijn gast vond vandaag ook, maar het was nog steeds niet het moment. En daar zou je van alles overhoren in deze aflevering en de volgende aflevering, want tegenover mij zit Lise van Den Bergen. En we gaan twee afleveringen opnemen in deze podcast. De eerste aflevering gaat over de reis die Lise gemaakt heeft, want zij kent de jeugd zorg vanuit drie perspectieve. Eerst als jongeren, als ervaringers kundigen, daarna als professioneel bij verschillende organisaties, waardoor ook jeugd bescherming. En ook als in allerlei functies rollen bij beleid, want zij heeft een treinieschip gedaan vanuit de overheid en bij provincie gemeenten, en volgens mij ook in de landelijke overheid heeft ze dingen gedaan. Maar dat is allemaal in een soort van vat gegoten, dat heeft gebouwd en gebruist en vooral is het nog wat. En nu dat uitgebruist is, dag Lise, nu wordt het tijd voor die podcast. Dus dat wordt het zometeen een deel één. De volgende podcast is eigenlijk een aanleiding van een artikel wat afgelopen maand verschijnen is in het vakplatse schouwerk. Want Lise heeft een tuchtklacht gekregen toen zij als jeugd bescherming, of over de tijd dat ze als jeugd bescherming heeft gewerkt. En dat heeft veel betekent in haar leven, maar ook veel betekent voor wat het. Nou ja, wat het tuchtrecht eigenlijk betekent in de juchtzorig. En er staat niet van niets een artikel in het vakplatse schouwerk. En wij dachten dat we dat een beetje. De tussen doorfietsen in een podcast wordt een beetje weinig. Dus de eerste gaat eigenlijk over wat heeft Lise al nog gedaan, wat het haar perspectief, het is een visie. En de tweede aflevering gaan we dieper inzoelen op de tuchtklacht tuchtrecht, wat daar lastig in is, wat daar goed in is. En hoe het kan ontschand helpen om de juchtzorg echt beter te maken. Want dat is wel waar Lise doet voor over gaat. Op weg naar radicale eerlijkheid, als ik het even samenvat. En zoals dat op de website heeft geschreven, hoe kunnen we de overleefstand van de juchtzorg overstijgen. En daar hebben we echt drie perspectieven voor nodig. Het ervast is kundig perspectief, het professionele perspectief. En het bestuurers beleidsmaak perspectief. Nou, het is een lange intro, maar volgens mij hebben we alles een beetje te pakken. Dat is wel niet zo. We hebben ook wel heel veel met elkaar gesproken. Ja, dat klopt ja. Hé, ben jij een professionele vanuit je hart? Vanav de start. Ja, ik ging vanav, jaren geleden toen jij net boeg onopling dinn, al volledig aan op jouw missie. Dus ja. En wat betekent dat voor jou, professionele vanuit je hart? De moed om meeden menselijk samen te zijn. In een sector waarin het soms heel moeilijk is om jezelf volledig te laten zien. Daar ging ik helemaal bij jou. Ja. En dat is echt al lang geleden, dat is jouw signeet, ja. Dat is die mijn moeder overleed dat we elkaar veel gesproken hebben. Ja, en naar moeder overleed in 2014. Dus wij kennen elkaar echt al, dat was niet voor het eerst. Dus we kennen elkaar jaren vierd in of zo. Ja, en dan daadst. Ja, dat is echt heel moeilijk. Zo, maar je hebt ook veel meegemaakt met elkaar ook uit stukken van de introductie die je net gaf. Ja, ja. Ja, en toen we elkaar leren kennen, want ik denk dat het handig is om het een beetje gewoon erlogisch aan te pakken. Ja. Toen zat jij nog in je ervaringstes kundige perspectief volgens mij een beetje aan het overstappen naar wat professionele dingen, maar ja, jij bent deels op gegroeid in de johzorg. Ja. Kan je daar iets over schetsen? Ja. Wat heb je meegemaakt? Wat heb je daarvan meegekregen? Ja. Morgen is ook het de onthulling van het mishe. Morgen is het na de O'tale of Uni. Ja. Is geleden in het donderdag, dan wordt het monument geweld in de johzorg onthul. Het komt rapporten winter. Ja. Ja, ja. Daar heb jij ook mee te maken gehad. Ja. Dan ben je weer. Dus kan je daar omzagen zoals je mee nemen? Ja. Ja. Nou, de start was, ik toen ik negen was overleed mijn vader. En ik kom uit een gezin waar achteraf systeem is zien, ook van alles wel te ontraafd lees, maar toen mijn vader overleed was dat wel een belangrijk punt waarin ons gezin ook heel logisch in de band te wanken. En waar jij heel kort opvolgens hebben, waren ook een aantal hele grote dingen meegemaakt, maar moeder is ook heel insig, ziek raad. En er zijn niet vooral de dingen in ons gezin gebeurd waardoor dingen niet maar goed kon lopen, zoals je wel zou verwachten. En ik kom net met mijn pubertijd en ik reageer dat superheftig op, dus dat heeft uiteindelijk heeft dat in ja rond een 13 de 14e heeft dat geresulteerd in een uithuisplaatsing. En dat zou eigenlijk een uithuisplaatsing zijn om rust herstellen en om te kijken van wat is precies nodig en dat werden uiteindelijk samengevat achter of negen overplaatsingen. En ook een lang duurige opname een jeuggegezet waarin achteraf wel vraagt egens per kinwoordige zet. En in 2021 was je referend aan morgen en dat daarna de verledige erkending van komissen de winter. Ja, dat er ook dingen zijn gebeurd in de jaren manzware moeten gehoorden. Ja, ik ben ook wel vroeg aan de slaggames help en ik ben dus ook al heel vroeg in aanraking gekomen met ervaringste schundigeides. In 2010 begonnen ik nog voor de opligningen. Als ervaringste schundige bijmatschappelijk project voor mij voor tijdens golflaat is, toen we al houdde er hard er ook al en toen ben ik ervaringste schundigeer rond. Dat is een verrold, want die professionals snapt er allemaal helemaal niet van. En dat moest allemaal anders en dat zou ik in mijn eentje wel eens even gaan veranderen. Nou, het is gelukt toch? Was het maar zo'n feest? Nee, ik vind het wel belangrijk om in deze week ook even wat aan, in dit verhaal ook aanacht, hebben voor de week waarin we zitten zeg maar, weet je het report van Jayson is uitgekomen deze week. Over één zamen gestorven. Ja. En jij zij even net ontpassen dat iets over de jongeren met wie jij op de groep zat zeg maar. Ja. Het report van Jayson raakt mij natuurlijk ook enorm omdat op één van de instellingen waar ik zelf lang duurig ben verdwenen, zaterwij, verdwenen, daar waar wij verbleven zaterwij uiteindelijk met 16, 17 onderde. En van die groep van dat jaar zijn er inmiddels al 6 of 7 overleden. Dus dat is alleen nog een eigen verhaal van één groep of van één locatie waarvan ik weet dat er al 6 of 7 door middel van uiten en zie je of ze je ziet daarin erna. Ja, niet meer fijn. Ja, je bent begint 30? 34? Ja, dus ja. Dus ja, om even ook recht te doen aan het late is niet een goed woord, het is echt verschrikkelijk. Nee, het is echt verschrikkelijk. En ik vergelijk dat ook wel eens een beetje toeget. Ik weet dat ze een hele heefte getermisch, maar ook toch de pijn van onmenselijking. Dat je niet bent gezien als mens en ja, ja. En ook erkenning door commissie de winter met 5.000 euro waar wij het ook over gehad hebben. En iets wat jij mij toevertelde, wat mij toegeraakt was, is ja, zeer leuk of niet 5.000 euro, maar weet je al alleen wat een tandwartsbehandeling kost. Omdat ik zo vaak verhuis ben, overgeplaatst ben en goed monsorig niet gelegen is, gegeven is, even losver alle andere dingen en los van of geld erkenning überhaupt kan geven. Maar je hebt ook gewoon letterlijk finishing na dele van als je opgroeit op een manier zoals jij bent opgegroeit. Ja, absoluut. Ja, ja. Ja, en ik ben er een meerdere zokker heel open over, maar ik ben geoutisch als iets en dan kun je natuurlijk vanal zo plakken. Maar ik, destijds heeft een, ik slik deks aan veteminnen nog steeds, dus dat is iets wat ik ook wel zie als rest verschijnsrol van mijn tijd. Even voor mij is het niet weten waar gebruiken dat voor mij is dat voor? Vanaamlijk voor planning, organisatie en stukje overzicht en die psychiatr die destijds dat ook aan mijn voorschrijft, die zij ook van ik, we kunnen het niet teruggaan uit je kindertijd, dat het toen ook al speelde, want ik ging heel goed op de basischool. Dus ik heb natuurlijk ook lange tijd nog thuis gehad voor dat dat dingen gebeurde, dus ik heb ergens ook een goede basis gehad. Maar mijn hypertesen is wel dat die versnippring in jouw hoogst ook wat te maken heeft met de versnippring die is ontstaan door, door die overplaatsing in alles wat daar heeft plaats gevonden. Ja. Ja. Ja. En we hebben afgesproken dat we niet deze ellende vuik helemaal ingeval dag verdienen, maar ik vind het wel belangrijk. Ja. We kunnen nog nog zo veel goed gaan, maar de kinderen waar we het niet goed gaat, die we dus nog steeds doorplaatsen, overplaatsen, in de vakantieparkzetten, en op een, omdat we het niet weten, ja, dat is onacht vertabel. En ik wil niet zeggen dat we het zo maar makkelijk kunnen oplossen, maar laten we niet doen als of we er al zijn.
Nee, het vraagt iets op al die niveau zo'n om samen aan te kijken. Ja, dat zeg je mooi. Ja, want waar ik dan ben, is het je gelukt om een opleiding in je schuld te maken, om naar die overplaatsingen? Ja, ik heb het geluk gehad dat ik elke keer op die juiste tijden fantastische mentormenten gekomen. Dus in die jeugd zorg heb ik twee of drie fantastische hoofdvleners gehad die me daarbij helpen. Ik wou opleiding hebben een man die het wil heeft mij geholpen om op socialwerk uit te komen. Ik heb ook in die juiste begrijp als of die juiste mensen op die juiste tijd gehad. Dus ik heb het zeker niet alleen gedaan, ik heb heel veel helpen en steng gehad. Ja, dat kan bijna niet anders. Heb je veel schoolwistling ook meegemaakt? Nou, door de velen overplaatsingen heb ik dus geen onderwijs meer kunnen volgen. Dus ik heb vrijste link van leerplicht gehad. En als je dan een professionele luidje hebt moet noemen, maar die wil, die uiteindelijk dus vier PSV ook die jongeren begrijden, die heeft het een voorzorg dat ik zonder start volivacatie als nog op niveau vier, socialwerk nog het gaan starten. Dus ik wel wat testen en dat ging wel wat aan voor af. Maar er zijn eens professionsgewezen, die heb ik dus echt dan waar ik geloof in jou. En als je dit net laat zien dan mag je van ons truurt systeem in. Nou, dat is een mooi prachtigertje naar je. Het is een professionele karriëren want toen ben je socialwerk heb je gedaan. Ja, om daarna meteen doorgegaan met de studeren. Ja, pedagiek studeren. Pedagiek en bio-socialwerk en jongerenwerk dus preventieve gedeelte mee te kijken. En toen naar Habie ook pedagiek. Ja, en ja, in tussen ook kennis gaan maken met ik werkveld. Waar is vertellen wat we ervaring hebben als professioneel? Ik ben uiteindelijk afstidigd bij PlaySorg omdat ik wilde kijken. Nou, ik stelde me toen wel de vraag van waarom kijk we heel erg naar de begrijding van PlayGaude als en waar zijn die aarders in dit verrouw. En ik vond het ook wel iets van het feit dat we biologische aarders zeggen. Dat is dat we daarmee aarders op afstand zetten. Nou, en ik heb heel leuke tijd gehad zijn hele mooie baas bij PlaySorg gelechten. Ja, ik vind PlaySorg sowieso een hele mooie vorm van je eeuwsorg trouwens als dan gaat over liefde volgende baiheid. Heb ik daar ook wel heel veel mooie voorbeeld zien van hoe het ook kan. nast die ervaring ik op met de groepen. Maar ik ging dus wel werk in de eeuwsorg met de oogtuiging van. Ja, die professioneel is snapt er helemaal niks van aan de komende die we even vertellen. En dat draait wel heel snel ondermaat. Ik heb bij jeugd beschermingswerk. Ik heb bij PlaySorg mee gegijken, amblant, bij wijteams gewerkt. Ik heb bij leerplicht en ik heb heel veel keuken. Zeg het mee, wil ik kijken omdat ik echt wilde snappen werkt als. En ja, ik schreef ook even weer. Ik dacht dat ik allebei mondstel zijn onvschillige mensen zou vinden. En ik kwam heel veel mensen tegen die zo ontzettend gek zijn op hun vak en de vizinnen. Maar die daar gewoon ook af en toe niet uitkomen. Dus ik kreef ook een heel andere realiteit van die ik eigenlijk als een varense kunnen was. Dus eigenlijk ook een beetje de boosheid, ook die professioneel, die verdwen wel een beetje. Toen je zacht hoe hard de mensen ook eigenlijk hun best doen. Ja, om het wel het goed te doen. Ja, eigenlijk verdwen je ook compleet. Hoe lang dan rekenen in het systeem, wie een werkel, meer. Kijk, rotten af als heb je overal en niet alleen die jeugd zorgt. Maar ja, de meeste mensen die hebben echt de beste volg. Ja, dat zorg gappen. Als ik er gesprek met professioneel vanuit je hard, dan is dat ook even een dingje die ik zo benaren. Ik veel meest mensen hebben echt, ze hebben echt dat vanuit het hard is eigenlijk wel goed. Ze hebben dat zit op zich goed, je wilde goede dingen doen. Maar we moeten het over hebben, doen we dan ook de goede dingen. Dat is eigenlijk een moeilijke gesprek wat we meer zouden moeten voeren. En dan heb je wel ook je hard of je mensen zijn bij nodig om dat aan te durven. Ja. Ja. Ja. Ja, en toen. Nou ja, bij jouw laatste baan was bij de jeugd beschermen. Ja, als professioneel, ook al die tijd. En daar heb je dus na het eindelijk met een tucht. Ik vind het weer door de tuchtklachter. Megen stort was je al gestort, hoe is dat gegaan? Ja, ik deed er steeds wel wat dingertig lijkt het tijd voor het CCE complexe-casie-stiek landelijk. En na het ook vernaal met de slotieueusoor. Maar bij de jeugd beschermen heb ik uiteindelijk in de na het een tuchtklacht gehaald. En dat heeft mijn basis vertrouwen in dat ik kan werken op een manier. Zoals ik het zou willen wel zo geschadelijk heb gezegd dan ik moet er echt even uit. Ja, ja. Ja, precies. Ik wil een kan niet meer als professioneel werken want ik kan het ook niet meer vertrouwen. En ik vertrouwt systeem niet. Ja, allebei eigenlijk. Ja, en nou, ik schame hem ook. Dat zei ik schame hem echt heel erg ook voor hoe heeft dit kunnen gebeuren aan de ene kans. En aan de andere kans. En aan de andere kans heeft. Nou, ik ga hem toch maar gewoon noemen heeft. Ik had gehoopt dat we de angst waar we mee te maken. In het werkveld dat we meer naast elkaar konden staan. En dat heb ik enorm gemist. Ja, ja, dat dingert toch vaak nog. Ik denk kostig aan van de gezinnen. Zo zou ik het ook. En dat we dat meer acciteeren dat mijn lief las om te zeggen. Ja, dat heeft mij verdriet gedaan gewoon. Het is ook geen boosheid of zo'n namelijk nemen een collega's. Maar wel verdriet van waarom. Ja, waarom acciteeren we een paar dingen nog. Ja, want we weten het echt zo goed. Ja, we zijn met zo'n mooie mensen. Ja. Ja, en dat is natuurlijk wel. Dat voelt zelfdevoelig als professioneel. Ja. Als je ook opregueerd bent, deel is in hetzelfde systeem, dan is dit nog. Dat snijdt dit nog meer. Ja, denk ik. Dat is toch. Ja, dat ik kan het niet acciteeren. Maar dat wil ik ook van meer mensen die zeg maar zelf deze ervaring hebben zeggen. Ja, het is gewoon onverkant. Ik kan het niet verdraag. Ja, dat kon ik ook niet. Dus dat is ook dus. Ja, ik ken elkaar toen al, we hebben ook een veel gesproken ook in die tijd. Toen ben je een tijdje onderwatergegaan, je bent steeds ondergedoken. Ja. Even helemaal los van en ook met de gedachten. Nou, ik weet niet of ik ooit nog iets met die sector wil. Ja. Maar neergevrouw nu niet. En dat verhaal van die terugklachten, nou ja, dat als je daar dus benieuwd naar bent, wat daar verder mee gebeurt, relatie voor alle gevolgen aflevering. Maar op een gegeven moment, nou, je hebt tijd zo'n zeten ook. Ik ben heel hard aan de slag gaan met die ben ik zelf, waar stij ik voor wat wil ik. Ja, weer een oud en van daar uit herrezen. Ja. Wat we zeggen, de funix die heeft die was er weer opgeven. Ja, het doen we eigenlijk ook weer van uit de gedachten. Ja, weet je, daarbij we leidstappers er echt gereet van. Ik moet zorgen dat ik op dat level ga, want ik ga ze daar wel eens even vertellen hoe het zit. Zo ben je volgens mij toen in een trainingship gestatzt. Ja, ja, het trainingship. Ik ben uiteindelijk. Nou, dat is wel heel grappig als je hebt over een auto. Maar ik weet niet of mensen de Heerers Journey kennen van Joseph Campbell. Ik zie jou wel knik in een daad. Dat gaat ook over de gebeurt altijd iets in je leven, wat er zo'n initiatie is. nag als je door dat vuur eind durft te lopen, hoe pijn het ook doet. Dan openen die deuren zich wel. En ook in mijn tijd van de terugklacht, maar eigenlijk op alle plekken waar ik een jeusgeg heb gewerkt. Ik hoorde ik heel vaak. Ja, maar als beleid of als de overheid dit anders zou doen, dan kunnen we wel doen. En dat is eigenlijk precies hetzelfde hoog begrepen als achteraf als dat een ervaring is kunnen. Je zegt als die professionsmaids anders gaan doen, dan komt het voor ons wel goed. En de professionshoorlijk, als de beleidsant laren en als daar iets anders gebeurt, dan komt het voor ons goed. Dus ik dacht, het is allemaal niet bij de professions van die zijn hartstikke leuk. Daar komen we nu wel achter. Het is anders schuld van beleid in politiek. Dus daar ga ik eens werken om te kijken dat ik dat kan aanpakken. Ja, ik ga eens wel vertellen hoe het meen. Wat vind ik dus wel heel leuk? Ik vind ook jou verhaal dat zei ik ook van de voerder dan denk ik het belangrijk met plek voor het hebben. Het is ook gewoon zo hoop geefend, want het is uiteindelijk ook een vuur wat je, of zegt maar dingen die je meemaket, als dat je lukt om daar vast te pakken en te draaien. Je kan het ook je zolens zet het ver brengen. Maar dat kan je niet alleen. Je zei ook, ik heb een aantal mooie mensen op belangrijk momenten ben ik tegengegaan. Dat is echt belangrijk. En natuurlijk helpt dat ook als je vanuit je talenten, ook mensen je talenten zien. Dat is natuurlijk wel een visio ons gezamenlijke. Ja, we hebben nog wel de vriend, kennis en collega. Die zegt dat ook, je rett het met je talenten. Als je uitschof jongeren met een talent kan je heel verschoppen. Maar er moet wel gekeken waarna wel talent heb je. En als dat gezien wordt dan heb je kans. En anders wordt het heel ingewikkeld. Nou heb jij, zeg maar, je hebt een mega veel talenten. Ze zijn gezien en je hebt ze opgepakt, want zeet alle dingen in. Ja. En vanuit die gedachte, ja, weet je ze snapend allemaal niet, maar ik snap het wel. Want ik ben en, ik weet hoe het als jongeren is. En ik weet ook dat die professies wat die allemaal doen waar ze in vast lopen. Nu wordt het tijd dat ik een zefjes ga pur in waar het echt moet veranderen. Hier kom ik. Ja, en toen. Nou, toen kreeg ik in het aard, ik kreeg er 6 punts bij een trainisje. En toen bleeg ik nou dat het best goed schoord uit. Dus ik mocht meedoen. En ik kreeg de kans om van die projectleiders van het trainisje. Om niet drie keer een verschillende meint te kijken. Maar zijn zagen me een vuur voor het sociale meint van die jeugd. Dat ik drie keer een opdracht op jeugd mocht hebben bij een kleine gemeente, bij een grootsje.
en mijn grote gemeente. Dus ik mocht eigenlijk op jeugd dankzij deze mentoren overal meekijken. En mijn overtuiging was natuurlijk in een daart van nou die bobo's al bij de gemeente, zouden u er niets van snapen die ga ik even vertellen hoe zit dat in de uitvoering en wat met daar veranderen. Ja, en ook daar ben ik weer van een hele liefde volkert met zijn tags gekomen. Ja, wat gebeurde er nog? Je kunt je het overbij je bent geweest wat je daar tegenkwond. Ja, ik heb landelijk inmiddels, want we zijn jaren verder. Ik heb bij heel veel gemeente mee mogen kijken ook af en toe bij het ministerie. En ik heb waar media gevoelijke zaken waren, om een zoveel mogen mee te kijken, waarin je dat het heel spannend was op jeugd. Dus dat was echt wat dingen aan de hand waren. En kan je vertellen waar dat was of kan je dat niet? Een van mijn laatste opdrachten is gemeentevladingen geweest. Dus dat speelt natuurlijk ook die jaak van het pleegmaatjespiltaag. En ja, dus ik heb ook gewoon meegekijken op rustige stukken bij andere gemeente, bij samenwerkingen verbonden, ik ben ook voorzitterig geweest ook. Van de school. Ja, bijvoorbeeld onderwijs in jeugd, om daar dingen meer samen te krijgen. Dus ik heb ook veel conflicten natuurlijk zien, tussen zorg aan bieders en gemeente. En je zegt dan mee mogen kijken, maar even om te zorgen dat mensen daar niet de beeld van krijgt, ik heb puur opgeveerd dan. Dus in je rol als beleidsmedewerker, dus dat je eigenlijk dingen bij elkaar proberen om te zorgen dat het beleid komt, wat voor de praktijk beter uitpakkt dan de realiteit die we nu toch nog bijna wekelijk zien. En daar heb je wel, ja, je zegt van het best van, ja, je zegt het een liefde van mijn echt van een koude kermestuist, want ja, daar snappen ze het niet. En hoe kijk je daar nu nu? Ik zag en dat stemde me verdrietig en tegelijk dat ze heel hoop voelde. De overleefstand die wij voelen als professioneel in de uitvoering, die kennen ze op overheid niveau ook. Dus die mensen lopen op heel verfronten tegen hetzelfde aan als waar wij als professioneel tegen aanlopen, alleen hebben wij in andere taak. En misschien omdat minder abstracte voordig zei ik het tegen jou, ik heb pedogeek cedeert. En ik zag heel duidelijk dat als professioneel de ouders zijn van gezinnen, dan is de overheid is weer de ouders van de professionele organisaties. En als je nou kaart blijft wijsen van nou, om een ouders al dinnet anders moeten doen, ja, dan kom je nooit toe aan wat we met elkaar moeten doen. En samen open gesprek kunnen voren over, nou, dit kan ik wel, en dit kan ik niet. Als in je ouders rol ook als overheid, daar loopt heel veel op stuk. Dus binnen beleid heb ik vooral heel veel gezien, dat je heel hard gaat zitten op de aspraken omdat je kaarder zou moeten zijn, maakt dat je niet meer de verbinding kunt maken met hoe dat in de realiteit ook is, nu maar je weet. En als je als professioneel dan extra hard gaat schoppen en maar gaat zeg je jullie snappen het niet zonder elkaar stel te snappen, ja, dan, ja, u zegt dat goed, dan loopt u hem afast. Ja, en het resultaat is niemand voelt zich gezien. Ja, en als je niet gezien voelt, kan je de ander ook niet muzin. Ja, dus dat is natuurlijk, ik probeer het snappen wat je zegt en het ook nog iets concrete te vertalen zeg maar, dat, ja, want ik denk je het professioneel, als je jij zegt naar overheid, maar ik denk je het professioneel, dat heb je daar tussen nog bijna bestuur. Ja, dus professioneel is vaak niet gezien door hun bestuurers, of managers, of hoog verlagenwinderorganisatie. En die mensen voelen zich vaak niet gezien begrepen nou sowieso door die professioneel, maar ook niet door de overheden. Ja, maar de overheden, de beleidsmedewerkers, de betrokken, wethouders, niet en ook, voelen zich net zo goed niet begrepen door die bestuurers van organisaties. Ja, dus je komt zoals van tegenover elkaar te staan, ik doe je allebei wacht op begrip van de ander. Ja, ja, ja, dat is ook van, ik wist dat niet, maar dat schijnt van ook van, weet ik wel, stiekem Covid te zijn, ik zeg heel vaak, eerst begrijpen dan begrepen voor de duur. Maar het blijkt dus van de 7 habits te staan dat uitgangspunten, dat is ik niet. Maar dat is eigenlijk de verandering waar het over gaat zeg maar, want kan als iedereen zich erop op zo'n richten om de andere perspectieven beter te gaan begrijpen, zouden we echt gewoon heel enzijn. Ja. Ja en neem iederst roll daarin dus ook serieus, want om me minder op straks voorbeeld te nemen, geld is voor mij als de schijlwerk altijd viswoord geweest. Financie, ohol, daar gaan we weer, we hebben het over Financie. Een van de mooiste grafste voorbeelden die ik heb gezien is, is een gezin geweest waarbij de ouder een fysiek geziek te had, zeg maar waardoor zij steeds minder voor de kinderen consorgen. De stond uiteindelijk het team van 15 heelvlenig als bijk team stond er omheen en dat draait er ook bijna een rechtshaar te horen omdat gemeente en gemeente een zorg aan bediddelde niet meer uitkwamen, om ons dat oplossen. Nou op een gegeven moment, als je gaat zien dat vanuit iederst roll ook een taal wordt, sproketaal dat zeg jij ook als zij, is ook zo belangrijk een verbinding. Dan zie je als het voor een bestuurder belangrijk is dat Financie goed lopen, dan moet je daar ook iets mee. Maar voor die professionen was het belangrijk dat ze zich dient waar kunnen voelen. Dus wat hebben ze tijlige daarnom minder op strak te maken? In plaats van wat ze rondjes gingen lopen tegenover elkaar en dat er misschien een rechtszaak kwam dat de gemeente eind verantwoordelijk was en die deed niet zeg maar en de zorg aan bediddelde die krijg ook een aanklacht, want die bood niet wat ze eigenlijk hadden beloofd. Hebben ze voor gekozen om vanuit spotjes vanuit huishoudelijke hulp, WMO, WLZ hebben overal naar kijken om het huis van die moeder aan te passen dat er een trap naar boven kwam dat er een fiesuurtirpote paken langs gewoon dat huis hulke hulp uit ingezet en toen hoeft er normaal eenvast heel vleem er bij de zinbetrokken te blijven en dat gesprek begon met Financie. Hoe raar dat dat ook klinkt maar voor een gemeente kan dat zons? Ja ja, ja, ja, het is grappig heel, dat sluit heel erg aan bij mijn show nie verhaal, weet niet of jij dat ooit gehoort hebt maar mijn show nie verhaal en die cap stok en dat ik ook zeg heel erg geef er gewoon twee komen via Mioen uit, ja zo'n kind en wat dit nou het beste wat we hadden kunnen doen met twee komen via Mioen, waar je hebt echt mensen nodig niet deur te kijken naar maar naar het grotere plaatje en naar wat er uiteindelijk toch gaat gebeuren en niet meer naar die losse stukjes die allemaal ingezet kunnen worden maar het dan op een hoop te veren en te dan te denken oké maar als dit het budget is wat we niet zozien per se hebben maar wat was toch al gaan uitgeven wat kunnen we daar dan best mee doen ja en als we het begin met de end in mind of we zo veel meer gaan kijken geloof ik dat we gewoon gaan besparen en niet om te besparen maar omdat we gewoon betere dingen doen met geld dat mensen zich eigenlijk beter geholpen gestuin serieusgenomen voelen, beter leven hebben en de minder druk ligt op de neemt bepekte arbijtszoegd beperkte beschikbaarheid van alle professiënals ja maar we hebben echt ondenkers nodig en mensen met lef want ook binnen gemeente is dit niet erg eeuwoudig weet ik inmiddels want dit zijn schotten financieringsschotten die best hart ook wettelijk gescheiden zijn dus hoe hebben jullie dat voor elkaar gekregen toen volhouden we hoe heeft die gemeente dat voor elkaar gekregen ja de om het niet over finanste hebben maar met een knip ook gezegd kun je in te cultureel werken want in die jeugdsorgwerk we nou eenmaal met blasting geld dus voor een gemeente is de culture ook heel belangrijk dat dat rechmatigheid is voor de culture gewoon heel belangrijk en voor de jeugdsorg aanbieder is diensbaarheid heel belangrijk en wat is rechtmatigheid dat we het kunnen verantwoorden zowel dus naar de politiek dat is gewoon een belangrijk deel en dat we het ook kunnen verantwoorden naar naar de fi. nou gewoon toch van een stuk financiering ook zeg maar dat we rechtmatig met blasting geld omgaan ja natuurlijk niet alles want ik schot nou een paar de collega's bij de gemeente tegen deur maar als zorg aanbieders blijven roepen het draaie zal alleen om geld nu maar even iets dan ga je dus voorbij aan de culture verschillen die er ook zijn erop ons organisatisch gebouwd zijn of als je als professioneel aan ervaring ze kunnen erop van jij dat jouw beleving van deze situatie dat is ook een hele harde dan ga je ook voorbij aan dat de proces dus zoals wij ze hebben ingereegd ook geen recht doen mensen ergerigd doen precies dus elkaar leren verstaan en dat is wat ik op die drie niveau is dus zof en ik kom elke even uit ervaring ze kunnen je naar de professioneel want die hebben net gedaan van de professioneel naar de gemeente die hebben gedaan naar uit eigenlijk op alle drie die niveau's dat ik zag jullie hebben allemaal goud in handen als we elkaar maar leren verstaan niemand heeft het gedaan niemand heeft het gedaan dit is niemand schuld maar we hebben het eigenlijk met ze alle wel gedaan ja dat vind ik wel want ja want het is het is niemand in dus als we dat toch met ze alle doen moeten we zelf moeten ook met ze alle iets anders doen precies nou zouden het schijrs van de sneeden na het en dat was het rondje wat ik ook constant zag op link dinnig had ik die meraop gedeelt de tijd terug kunnen je vijem zag ze lang je vanuit je eigen positie in het werk veel blijven
groepen over je eigen gelijk en de nieuwsgerigheid niet inzet naar wat er mogelijk en ander puurstig, je kan liggen gaan we hier nooit uitkomen. Ja en even terug naar dat voorbeeld, want je zegt ik heb het eigenlijk als intercultureel werken benaderd. Kunnen we zeg maar met nieuwsgerigheid naar elkaar, cultuur, woorden, belangen, ook zorgen, dat zit er natuurlijk ook onder, want ik weet ook dat bij jeugdsorganisaties op veel plekken zijn er gewoon echt zorgen over hoe kan ik nou voldoende financiële zeg maar zekerheid hebben zodat ik al die mensen bij mijn dienst zijn gewoon kan blijven betalen. Dat is ook een reële zorgen. Die ook bepaalde patronen in standhoud die we graag anders zouden willen zien. Maar het is hier gelukt of je jullie weet je er nooit in het eentje, maar als je er beschrijft wat er gelukt, dus je is eigenlijk oversteigend te kijken, maar waar gaat het nou met zijn alle om? En hoe noem jij dat? Wat is jouw puurstukje? Hoe noem jij dat? En als we naar eens kijken hoe die puurstukjes zouden we die op een andere manier in elkaar kunnen leggen, kunnen we een andere resultaat krijgen. Is dat een beetje wat je bedoelt? Ja en ik denk als je als een ragicaal eerlijk zou benaderen zoals jij me zeg, durven we eerlijk te zijn over ons eigen belang. En als we daarover die radicaal eerlijk zijn, dan gaat dat belang boven het geheel en ten kost van gezin. Dat zie ik elke keer gebeuren. Ja en dan even over die alle perspektieven, wat ik dan interessant vraag vind, is wat ik snappen met helemaal heel ontprofessionals die zijn aan de ouders van de jongeren of de gezin, de klienten, de woorden van het gesiemisch. Ja, maar wat vind je dan als je zei je iedereen moet veranderen, moeten ook iets veranderen bij de erfarense skundigen. Dus hoe kijk je daar dan tegen? Ja, dat is een hele intstant vraag. De pijn van de realiteit van ons verleden, mag nooit gebruikt worden om daarmee dan ook een professional pijn te doen en de klinkt raar, maar zolang we die reen, je moet de angst van een professional ook serieus deur verneem. Dus om me zelf te betrekken toen ik in jeugso kwam werken, toen dacht ik echt, jouw belang doet er niet toe, maar een realiteit, dat je dat doet. Dus het is het het interesseerd met bijna niet hoe jij je werk en recht, je moet dat gewoon anders doen zodat wij geen pijn mee hebben, maar dan ga je ook voorbij en hoe raar dat dit ook klinkt aan angsten voor ja dat mensen ook niet betekent te betalen hebben en dat ons leven is voor hun werk, dat zijn vinnen met heel andere kijkenaar. Ja, je gaat ook voorbij aan elkaar zijn realiteit ofzo. Ja en ik snap wat je zegt en ik probeer me even te verplaatsen in mensen die gewoon die pijn voelen ja en die ook echt onrecht aangedaan is, want dat vind ik ook op het. Je vraagt best veel dan van ja, de gene die het onrecht aangedaan is. Ja nou zo zo, dat klopt, wij stellen net wel even te scherp, ervaring ze schundigheid is voor mij dus wanneer dat je besluit om het broep zalve intgaan zetten. Dus niet de mensen die het alleen geleefd hebben, maar ook de mensen die besluit van ja ik wel eens ervaring ze kunnen werken. Voor mij is ervaring ze schundigheid als broep is ook je eigen vrouw overstijgen en jou ervaring diensbaar maken aan het geheel, dat betekent dus ook dat je als professioneel naar ze een andere type professioneel komt staan. En in de ervaring ze schundige beweging daar ben ik uiteindelijk ook mee gestopt omdat daar gebeurde hele mooie dingen, maar ik vond het ook heel erg jammer dat is die de realiteiten van ervaring en professionele tijd zoek onder botsen men elkaar dus ik zei net al, vroegs mij zei ik net al eerder als je het zou bekijken vanuit dat je als professioneel als professioneel ouder bent van de gezinnen dan kun je maar op een manier recht doen aan de ervaring van die mensen en dat zeg ik haak nog eigenlijk liever mijn eigen arme eraf dan dat je iets overkomt. Dus de jamar kun je nooit die doet er niet doen. Je moet wat jij zou je je moet er kennen dat dit werkveld en dan ik doel vooral ook de gedwongen jeugd zo gewoon en ik zag dat als professioneel ook vaak dat toch nog meer kwart aan goed tegen dat moet we gewoon aan de verkijken met elkaar. Ja met daarbij de intension met beter te maken ja en ook de verwachting van mensen die je mee te maken krijgen zeg maar voor het eerst die niet alle verhalle al gevolg hebben maar ook van de maatschappij dat die professioneel gaan zorgen dat het goed komt. Dus er zijn ook nog wel wat hoge verwachtingen hoge claims hoge ja eisen die er afgesteld worden waarbij we vooral in mijn beleving kijken naar de korte te mine. Er moet nu iets gebeuren waar we eigenlijk de pijn die we voor oorzaak op de lange te mij nou en dan is het rapport van Jason en je zou me gesloten maar wat je ook vertelde dat gewoon 6 of 7 van de 16 17 kinderen van toen er niet meer zijn door Suicide over uiteraanzie terwijl ik weet niet of het alleen het gedwongen kader is waar ik denk dat het uiteindelijk ook gaat het is gedwongen kaar maar het gaat ook over uit huisplaatsingen het trouwens het woordplaatsing vind ik ook heel erg leuk. Ja natuurlijk ook alles van niet preventieven jeugd zo is. Alles wat buiten's huis is. Alles het eindhuis. En ik hoor die juist net heel mooi praat over pleegzorg en dat heb ik ook zo lang gehad maar de laatste tijd hebben het pleegmeidje van wat in vlardingen gebeurt. Maar we ook het voorbeeld dat nu deze week speelt die twee mannen die namelijk in de bos zeg maar die echt zich aangemeld hebben voor wie kindpleegzorg omdat zij intensie hadden om kinderen te misbruiken. Ja. En dat is meer dan ik me heb doorverrealiseren tot nu toe. Oh absoluut ja dus dus het heeft allerlei kanten even terug naar wat jij zij heeft van lieve je hand afhaken dan dat je kind iets aandoot. Wat daarbij wel lastig is volgens mij is dat je zij het al voor kinderen of voor of de gezinnen waardoor het overgaat is het hun leven voor professionals is het hun werk. En ga jij voor je werk je hand afhaken? Ja dat is de vraag. Dat is de vraag. Ik ben antwoord die met ja want ik kies als professionen om verantwoordelijkheid te dragen voor het welzijn van gezinnen. En ik denk dat daar gelijk ook een hele grote paradox in zit. Wij jij en ik hebben heel veel gesprek gehad over kwetsbaarheid in het werkveld. Wanneer dat elke keer dat waarde voor kiezen om ons niet menselijk een kwetsbaar op te stellen en zeggen al sector van maar we bedoelen het goed en we bedenken heel veel. Wordt het voetstuk waar wij ons zelf op plaatsen wordt steeds nauwe waardoor dat het ook steeds engere is als we de vanafvallen. Dus elke keer als we blijven zeggen maar er gaat ook veel goed in plaats van dat we zeggen misschien heb ik hier samen met mijn organisatie mijn eigen angsten of de rush van het moment of want we hebben het ook best opitig als we dat niet erkennen wordt die schade wel alleen maar groter en die voelen waar die balond die die wat mij betreft mag die ook klappen en dat gaat heel veel zeer doen en ongelofelijk bevrijden zijn als we daar eerlijk over durft zijn. Ja dat is een inkijk waar we door in de tweede aflevering uitgebreider over gaan hebben. Ja en even terug naar die verschillende perspektief he. We waren een beetje gestrand bij je zat in die gemeentes die je vertelde ook in vlardingen die hebben gewerkt als beleidsmendewerker ook in een naastleet mag het zeggen in het onderzoeken van wat is er nou toch gebeurd wat heeft kunnen leiden tot deze vreedslijke uitkomst. Ik kan bijnievorm dat luisterhars niet weten maar ik wil het toch even zeggen een meisje wat bij een plegenzin bonden is daar ernstig mishandeld en op zondaggemeneer dat zij naja niet meer alles kan en zorgenvangelijk is ik was mij moeilijs een moezam kan praten moezam kan lopen alles moezam is en achteraf blijkt dat er allerlei dingen nou dat we daar wel ik dat is wel zorgen waren dat die bekend waren en dat er niet op gehandeld is. Dat is eigenlijk een beetje wat we ook via de media wel weten ja je zal maar de gemeente zijn maar dit gebeurt en je bent van het wolk voor jeugdsorig je zal ook maar de organisatie zijn onderwins slag dit gebeurt en waarsprek je dan overhuid en wat ga je dan over vertellen zeg maar en ik weet je kan hier niet een hele inkeek achter de schermen geven dat dat dat moeten ook zeker niet doen want het zijn hele gevoelige processe en om als het echt eerlijk willen helpen hebben moeten we heel veel zichtig zijn met hoe je dat deelt maar zou je toch iets kunnen vertellen over wat daar waar gaat het dan over als je het hebt over processe en waar ligt het naar wat is er zo moeilijk in die dynamiek tussen organisaties ik praat even het langer kan ze liezen denken wat dat kan worden en in die dynamiek tussen organisaties tussen gemeente tussen
mensen die de werk die echt het beste willen voor kinderen met toch een uitkomst waar ik zo veel buikpijn van krijgen, maar voor kan huilen. Ik denk dat die best kan worden als. Ik weet niet wat het is, maar hij is stopt erom hier. Ja, dat is goed. Nee, hij nog wel. Als je het eerst erin nog een keer op knippen vraagt. Ik kan die het best verhoorden door ze dicht mogelijk bij mezelf te blijven. Toen. Alles wat mijn ego niet streeuelt vind ik heel moeilijk om te echt kennen of uit te spreken. Volgens mij maakt dat ook gewoon heel erg mens. Want dat ik als moeder zijn af te om een kind een uur achter een scherm zit te zetten, het wel dat ik moe ben, ik zelf pedogeek heb gesedeerd, dat zou niet zijn, dat ik nou van de daken loop te schreeuwen. Ik zie jou ook wel lachen. Ik heb een ziekking boven en ik zie met jou een potkant op te leven. Dus die wat ongemak herkennen ik gewoon zo rondzettend. Ja, en we spreken hem uit. Ik ben voelen allemaal bij die spanning, maar het feit dat we hem uit spreken, ik denk het ook dat we er iets er kennen en dat we misschien dan ook wel ruimte creëren om te gaan puzzelen. Dit zie je ook op organisatie niveau terug. En ik merk dat het verraakt als we het over hebben, wat ik binnen alle organisaties heb gezien waar ik heb meegekeken is, dat zo lang we niet deur te er kennen, dat ego en belang, en het heel moeilijk vinden om dingen in al zelf aan te kijken, ze lang dat ging gesprekmak zijn die aan de tafel van onze organisatie is, krijgen we hele enge uitkomsten die niks meer liefd te maken hebben. En is het tot zo dat in vlardingen daar, daar praat je natuurlijk met allerlei mensen niet eens de eerste instantie met de professioners, maar ze zitten de bestuurers, de beleidsmedewerkers, zeg maar de bestuurers van de gemeente. Mij ik je dan dat het ook in die gesprek moeilijk is om als mensen te zeggen, om het menselijke deel daarvan te bespreken gaat het dan over hebben we het goed de fouten, of gaat het over, ik weet gewoon niet hoe ik die moet verdragen. Lukt dat kwetsbaar gesprek ook te voeren, op het moment dat er zoveel spanning is. Ja, ik kan alleen ook meenentuken praten, maar ik kan wel zeggen dat ook, ik ben in elke gemeente ook vleningen gewoon hele fijne mensen tegen die echt wel weten wat er nodig is. Ik denk, hoe ga ik dit goed zeggen? Ik denk dat ik dit wel zeg aan. Dit is toch de meestelderen, we hebben heel lang gezegd, als je kijkt naar de rol van gemeente is in ook gemeen, dan zeggen we eigenlijk naar later weer terugtrekken aan het kinderen. Je bent 18, hier heb je drie euro, kom de rest van de week, maar daar moet je het allemaal lekker zelf gaan doen. Dat is natuurlijk ook wel wat richting de gemeente in 2015 hebben gedaan. En dan kunnen we van alles van vinden, maar de realiteit is ook dat we heel veel organisaties hebben die gemeente in hun blauwe rukse diensbaarheid, die wilde diensbaar zijn, ten koster van alles, maar dat is wel aan de politiek en als de samenleem, daar gaat die amzeten over. Maar ze hebben wel twee euro om de hele week door te komen, en ik wil het echt niet over geld hebben, maar wat dynamieken doen ook bij onze kinderen. Ja, dan gaan we, we zien er ook als we een kind twee euro's ook geld geven, dan gaat dit er ook dingen verzinnen om maar daarmee om te kunnen gaan. Dus dat menselijke wat in ons zelf zit, dat zit ook in alle onze organisaties. Dus de dynamiek van schaarsten? Ja, en hoe streng we zijn, ook raar. En als je dan, dit herkend ik, zeg het natuurlijk, of armoudemrijn, heeft tot gevolgd ik kort te mijngaan denken. En wat mij altijd zo raakt is mensen die wij een geld hebben en in armoudel leven. En ik heb mezelf daar ook wel eens op betrapd, maar ik ben daar gelukkig. Ik heb meer wijzeheid gekregen. Is dat als je wel, zeg maar van de buitenkant kijkt, dat je dan heel zo iets vindt van wat hoe mensen met wij een geld hun geld uitgeven. Dus de schaarsten doet iets met ook de keuzes die je maakt, die je kunt maken, die je moet maken. Ja. En of het dan, daar gaat het niet over geld, maar gaat wel over een gevoel van schaarsten en een angst om te korte komen. En de keuzes die je moet maken. Ja, en die is waar willen zij naam de werelden van voor je staat. Want ik laat me heel scherp stellen. Gelder, want ik voel zelf ook wel aan van dit roept. Waarschijnlijk een hele hoop irritatie op, maar dit gaat dus over radicale eerlijkheid. Wat spreken we met elkaar af en wat roept dat voor gedrag naar elkaar op? Zolang dat we niet in de naad er kennen dat we heel streng zijn naar elkaar te maken. Dat we elkaar ook wel heel erg moeilijk maken. Gaan we hier ook niet uitkomen. En dan wil ik hem eigenlijk nog veel breder trekken dan binnenorganisaties of binnengemeent of tussenorganisaties en gemeente. Dit gaat ook over de samenleving. We moeten ook als jeugd zorgen dat gaat nu over de rijkwijd van de jeugdwet. Zeg maar nou, we hebben de terminologie, de kerk dat dan dan ga ik al een beetje af. Maar waar we het over moeten hebben is dat het tegen mensen zeggen door dat te veel mensen, te veel burgers voor hun eigen kind. Wat op zich te doen is, maar het ook handig vinden om gebruikt te maken van de mogelijkheden die de gemeente biedt. Ik woon in een wijk met mensen met veel geld die de wegen weten te vinden, waar ze zeggen maar dingen voor goed krijgen voor hun kind die het op zich niet nodig hebben. Door dat we dat doen gaat het ook over het zwembad openkum blijven of niet. Dit gaat breder dan alleen in 10. Wat als jij het hebt over moet eerlijk hem met elkaar praten, we moeten radicale eerlijk zijn. Jeugd zorgen ze het haakje, maar we moeten ook radicale eerlijk zijn met elkaar in de mat. Ja, ja. En dat begint dus voor mij, dus echt bij onszelf. Maar de wereldekop al die lagen heb gezien is, we blijven wijzen naar als professionals. Kijk en van de ervaringzijks klopt het in principe ook. De sleutel is voor mij ook de professional zelf, maar ze langer als professionals naar de overrijd blijven wijzen en de overrijd die blijven wijzen van ja maar die organisaties die moeten ook weer mee bewegen. Dan ben je niet eerlijk over het feit welke invloed dat je zelf hebt die nou niet pakt. En dan komen we op mijn favoriete modelletje van de dramatrie op naar de winnest. Stop met kijken wat andere je aangedaan hebben of dat waarschuldig aan zijn of wat ze stond doen of dat ze het zouden moeten oplossen en ga altijd terug naar wat kan ik betekenen. En als ik het niet weet aan wie kan ik dan hulp vragen, zonder dat het niet voor mij gaat oplossen, maar wie kan mij helpen. En daar heb je ook zelf een stap in te zetten. En dat is dan kom je toch bij van ook mensen die slacht over zij van onrecht. Je kunt vinden dat iemand anders jouw moet er kennen en het moet oplossen, waarin bijna altijd wat je daar ook in te leur gesteld, want de erkenning zal nooit genoeg zijn. Je moet op de ene van de remanie vinden om ook verdriet te hebben over het onrecht dat je aangedaan is en te accepteren dat dat het gegeven is. En als je van over leven naar leven wil, heb je daar stap in. Dat is ook heel lastig dat hebben over kinderen die overleiden. Dus ik ga er niet meer in branden zeg maar. Maar dan klinkt het net zo of ik dat dat in een schuld, dat vind ik helemaal niet. Maar er zit wel iets in. Het is een. we moeten iedereen in de verdueel persoon zal hier een transformatie in moeten doen gaan. Durafje naar je eigen identiteit kijken, dat beeld dat je zelf heeft. Dus als professioneel durafje te zien dat ook al wil je het zo graag goed doen dat je schade doet, want de proces dus was ze ingericht zijn vaak niet diensbaar aan de gezinnen. Zo zie ik dat ook echt ook steeds. En durafje als overheid daarin dus ook te zien dat je afdruct de film een schelpend gegaan in plaats van hier een echte regie hebt gepakt die je dus ook hebt vanuit de rol. Dus ik man het heel spannend was en ik denk de identiteit van een professioneel in die eeuw zorg is ik wel helpen. Dus ik kan niet horen dat ik niet heb gelopen. En binnen de overheid speelt dat ook op die niveau is gewoon mee. Dus het is ook een heel pijnlijk vraagse kwonioel eerlijk durven aan kijken want anders komen ze eens met vast. En ik denk als laatste en zin die ik heel vaak zeg, ja die veneer van mensen is gewoon maar ik heb heel vaak gek scherend. Ik zeg het van nou waar lach allemaal wel in het sociale mine over de Zuidas en Amsterdam. Maar er zit meer ego in het sociale mine over de Zuidas. Durafje dat ook gewoon met elkaar te bespreken en deur voor daar ik iets aan te doen.
werkt je er voor jezelf, of werkt je er echt voor dat je zien? Ja. Ja. Oh, ik vind het wel mooi hoor. Ik ga er z'n doordenker. Ik snap en met eeuw bedoel je eigenlijk. denk ik niet per seven, vind ik onthelv zo goed, maar daar ben ik doel je volgens mij, als ik proed begrijp. We handelen ook voor ons eigen belang. Ja, is. En dat eigen belang kan ook zijn, ik krijg zo'n feitgevoel als ik andere mensen help. Ja. Wat een heel belangrijke driver ook is en wat een fantastisch wetje is ook zo. Het geeft wel een goed gevoel, maar realiseer je dat dat gevoel ook. dat je dat we hem moet adresseren als onderdeel van dat dat dus jouw belang is. We hebben allemaal ego wat ik al zou zijn, hè. Dus het is ook dat aan deur te kijken en daar ook in deur versnijden in ons zelf. Ja. Ja. En we hebben het over professions en we hebben het overheid. Maar op welke plek zie jij bestuurderst van organisaties? Of het hogere enthe van organisaties, zeg maar, omdat dat natuurlijk. Ja, ik geef advies zo zo, ik aan bestuurderst die vastloten, bijvoorbeeld omdat ze een conflict hebben met de zorg aan meerder. Dus dan kijk ik mee van. Maar ze hebben sturen in de overheid, want ik ben door eigen sturen voor organisaties. Dus allebei. Ja. Allebei. Dus om een heel leuk voorbeeld te doen, ik had een tijdje terug en ik spreek mijn investuurder en hun camera is verbinding. Maar ze zaten wel een voxconflik met de gemeente. Zij ik gooi hoe is de verbinding met de gemeente? Ah, ja. Dat gaat daar alleen maar over andere dingen. Ik zeg ook. Dus interren is de verbinding heel goed en met de jonge rennetjes is je fantastisch. Maar de verbinding met een andere speler, hoe stond je dat ook vindt, je moet kijken dat er geen. Die was er niet. Dus, ja. Ja, het is een parallele proces ook. Ja. En dan gaat ook over. Wat jij zegt je hand afhaken, ik denk radicalen volgens je waarden werken. Ja, dat is denk ik. En dat is het gevolg het eigenlijk is van vasthouden aan je waarden, dan echt na delig zijn voor je eeugel of je persoonlijk leven. Maar dat is korte te mijn heel pijlen, maar langer te mijn heel pijlen als je je eigen waarden loslaat. Dus ook voor je eigen belang doe je eigenlijk heel goed als je vasthouden aan je waarden. Maar ja, dat is zo moeilijk, want het kan gewoon het hele zoonzijp pijnen doen en lastig zijn. Ik denk dat de shift die wij in het hele westen met elkaar te maken hebben, is dat je eigen belang uit eindelijk het algemeen belang is. We zijn allemaal onmodeel van een geheel. En ja, dat is de me denk ik van. En ook dus erg kennen dat we allemaal mensen zijn ook al zijn we hebben professioneel masker. We hebben allemaal een eigen belang in dit werkveld, dat durven we daarna te kijken. En dan laten we kijken, maar durven we het ook uit te spreken. Deur van het uit te spreken, deur van het te delen, deur van het te zeggen, ik vind het misschien niet goed van mezelf, maar toch kiezen ik ervoor om voor me hipoteek te gaan. En dat betekent dus eigenlijk soms dat je keuzes maakt die niet helemaal tindingen zijn van het gezien, omdat je eigen hipoteek belangrijk is. En durven we dan ook de ander in zijn waarde te laten. Dus daar gaat het ook over. Dit vraagt ook dat je dingen gewoon, dat je mensen de vrijheid geeft om zelf dingen te vinden. Ja, en dan geen goed of foutlabel aan te plakken, want om een bij jouw commuutie bevolg houden met professioneel vanuit je hacht, of brunnetbraam daarnaast lekker. Wanneer dat we daar in de samenquets waar kunnen zijn, dan is het ook lucht om samen te puzzelen. En het nieuwe tema van brunnet heeft, grootste tema was nu een beetje geschaamte. Ja. Hoe gaan we om met de schaamte die we voelen? Ja. En dat is een super mooi afsluitende bruggetje. Volgens mij hebben we veel temas aangetikt in deze podcast, dus dank je wel hiervoor afvast. En lieve luisteren, als je dit interessant vond, dan ga je de ponderpodcast zeker ook interessant vinden. Want wij gaan doorpraten over de tuchklacht hier gekregen, wat dat met jou gedaan heeft. Wat voor die een micje daarbij ziet, wat het ook weer tewegebracht heeft. Nou, bij de BPSW of in het social domain, het socialwerkveld. En dan gaat het ook heel veel over schaamte aankijken, ego en dit soorteners. Dank je wel voor nu, dank je wel voor het luisteren, helemaal tot het eind. Afvoe je in het wat, stuur hem vooral door aan je collega's, geven hem een liken, een belletje, een dingetje. Want dan kunnen we meer mensen luisteren en ik sprek je heel gaag de volgende keer. Super leuk dat je weer luisteren zijn aan deze podcast. Dank je wel. Doeg even kort een paar belangrijke dingen. Ten eerste. Het is mijn missie dat de jeugdhulp weer een sectorhort waarin bevlogen, liefde vonden professionals, jongeren en gezin echt verder helpen. Daarom maakt deze podcast voor jou. Wil jij deel uitmaken van deze beweging van 'Professional vanuitje Hard', waarin professionals elkaar steeds opnieuw inspireren? Begin dan met het lezen van mijn boek. Je kunt de eerste hoofdstukken helemaal gratis lezen. Ga naar www.professionalvanuitjehard.nl/boek. Ten tweede. Wil je alle podcastafleveringen overzichtelijk onder elkaar? Abonneer je dan op deze podcast. Klik in je podcast app op de buttensubscribe of abonneren. En elke keer als er een nieuwe podcastaflevering repubbleeid wordt, ontvang je automatisch een bericht. Tenderen, ondersteun je mijn missie, geven we dan een review via je podcast app, bijvoorbeeld iTunes of Spotify. Op die manier kan ik nog meer professionals bereiken. En ken je een collega voor wie deze podcast ook interessant is? Dan zou het superzijn als je hem of haar de podcastaflevering doorstuurt, bijvoorbeeld door de link te kopieeren via Spotify. Ik vind het altijd heel leuk om berichtjes te ontvangen van luisteraars, om te horen wat je van een podcast vindt, of als je misschien vragen of ze gesterzept. Of als het afleveringen een bepaald inzicht heeft gegeven of er writtenbeweging is gekomen. Stuur me dan even een berichtje op
[email protected] via de website of stuur me een connectie voor zo'n complaint in.
PodcastTranscript AI