#29 Voormalig topmilitair Djack Littel over de kracht van dagelijkse routines na een ernstig ongeluk

En heel blij te kunnen melden dat deze aflevering je wordt aangeboden door noordcoat. Dat is een merk dat ik zelf al heel lang gebruik. Met name de elektrolieten, de collagene en de collagene, zowel in poeder als in bars. Maar het mooie aan het merk is dat ze ontzettend zuiveren productie hebben. Vaak allemaal in Europa gemaakt. En staan echt voor zo goed mogelijk maken en zo zuiver mogelijk produceren. Ik ben er net dus afstouwen en daarom was ook heel trots dat ze de podcast nu mogelijk maken. Dit is die podcast over Rutinissen. In deze serie vragen me gasten naar de systemen waarmee ze hun leven structuur geven. Dus welke gewoontes, welke rituelen, welke rutinens hebben ze in dat leven om te kunnen doen? Wat ze doen. Mijn gast vandaag is Jack Little, een Jack is iemand die ik vanaf te zeilijn. Een orm bewonder omdat die zo'n mooie systeembeboud in zijn leven heeft met een vrij ernstig ongeluk zo'n ruggebroken. Maar staat op het moment dat we op het punt om een eerste marathon te gaan rennen. Dus hoe komt die van dat ziekenhuis bed tot die fysieke conditie? Jack, we hebben elkaar natuurlijk eerder gesproken in een overroutine aflevering. Daar hebben we uitgebreidt jouw achtergrond geschetsst als meest of best opgeleid militaire. Die hebt alle moeilijkste opleidingen die er internationaal bestaan heb je doorlopen en gehaald. Dat zegt ook al iets natuurlijk. Dus daar hebben we het uitgebreidt over jouw rutinens gehad. Ik heb jou altijd een beetje vanaf de zeilijn bekijken als een soort supermens ook wel. Die in fysieke conditie, mentale conditie, je blakende gezondheid altijd als shared is altijd opvallend, straalend positief. Zelfs zo'n optimal functioneren mens kan een klap krijgen in het leven. Zeker, wat gebeurde er? Ja. Nee, ik werd vanuit het niet aangred door een auto. Dat is eigenlijk het verhaal, zoals het mij over kwam. Dus op een naam meerdag dacht ik, ik ga met de fiets nog even een extra trainingssessie doen in de sportschool. Ik fiets daarna toe en ik neem de rotonde en ik kijk nog op de rotonde of een busje mij wel ziet. Ik denk ook, dat wordt niet aangreden worden. Dus we hebben oog contact en hij stek ze daarom op een kappje gezien en ik fiets door. En ik kijk naar rechts voor het verkeer wat dan na de rotonde toerduit. En er was een auto in de ver tek, ik denk nou ja, die heb nog tijd zat om te remmen of mij te zien. En ik had even stelgestaan vanwege even het stoppen voor die bus. Dus ik moest weer op gang komen. En juist het moment dat ik net wil passeren waar de auto's zeg maar de rotonde oppere rijden, had die auto mij blijkt mij niet gezien. Dus ik werd geraakt met 50 kilometer per uur een auto die op volle snelheid de rotonde woon nemen. Alleen ik zat er nog tussen. Een enorme klap. In een split second had ik nog net de scherpte om eigenlijk in te draaien. Met mijn voorarmen op de motorkap te slaan en een klein beetje omhoog te springen van mijn fiets. En feitelijk heeft dat alleen allemaal leven gered, want anders had ik onder de auto gelegen. Dat was gewoon echt heel anders afgelopen en misschien wel game over geweest. Dus die auto raakte mij op de hoop. Ik werd gelanceerd op het asfalt op de rotonde. Met mijn hoop raakte ik de stoep over het gras, rollde ik zo de boschins in. En daar lagt dan geraakt door een auto aagreden. In een schildag dacht ik het valt nog mee. Heel veel adrennelinen door dat lijf. Ik dacht, woah, gebeurt er hier het overkomende nou. Lättelijk niet zien de aankomen. Dus ja, in de split second. Dus ik sta op en ik voel dat lijf en ik ja, een enorme klap. Dus dat natuurlijk voel je dat. Maar meteen ging je alles stem in mijn hoofd van, ja, als je harde klap krijgt, dan heb je daar last van. Dus dat ken ik vanuit mijn verleden wel. Maar goed, ik dacht, voel me nog wel goed even kijken. Wat is er gebeurd wie hij maak aangeregen. Wat zag ik daar? Eigenlijk een oude man. In de auto met grote verwilde de ogen van woah, wat is hier gebeurd. Het houd ik meer zoeietse van nou. Gaat het wel goed met die manier eigenlijk. En toen zei ik weer gesprek, geag, van hoppendeer, hoe is het betuurd? Dat was mijn eerste vragen aan hem eigenlijk. En initial dacht ik dat het wel goed ging. Ik voelde me wel oké, twee grote voorarm in die motorkap als afdruk. Hij boot nog aan die of zark in huis brengen, maar ik zei 'ja, ik woon hier een kilometer verder op'. Ik pak maar kapot de fiets die gehoor ik op de schouder en ik loop naar huis. Dat gedaan hebende toen ik thuis kwam, ja, toen stort ik in. Dus toen was er echt wel iets mis van binnen in het lijf in elk geval. De ging een klein beetje tijd overheen, maar wat gebeurde de nou. Ik was eigenlijk zo sterk dat al mijn speermassa had die klapp geïnkaseerd. Maar van binnen was langzaam aan alles toch aan het afsterven eigenlijk en gebroken. Dus de vast voorwaard was eigenlijk, ik kwam thuis en in de loop van een aantal dagen begonnen eigenlijk het gevoel in mebenen te verminderen. De kracht van mijn benen werd minder, ik kon in eesten trap niet meer oplopen. Mijn kuiten deden het niet meer, die viele langs hem uit. Dus ik kog geen kelvresus meer maken. Normaal was het even snel iets op zolder pakken, even de trap op en daarboven rennen en weer naar beneden. Ja, dat ging nou gewoon niet meer. Toen merkte ik op een geemend van 'hei, de stoelgang en naar de toiletgang, naar de toiletgaan, dat werkt niet meer'. Tot een moment dat ik vier, vijf dagen later zat ik aan de etafel. En ik had net gegeten en ik sta op en ineens heb ik in mijn broek geplast. Ik zeg daar wat is dit daad weer, dat ik op bedoord. Främt, gewoon eigenlijk niet begrijpen van wat is hier aan de hand. Maar wat bleek nou achteraf mijn rug tussen L4, L5 die lendenwerfels. Die was verschoveu, dus eigenlijk technisch gezien, op plat gezegd had ik een gebroken rug. En er was ernstig gezen, dus ga ik ons staan. Maar door die zenuwaan het afsterven waren geraakt. En op het moment dat ik eigenlijk vier, vijf dagen verder was, begonnen de symptomen pas echt door te komen. Echt niet meer goed kunnen lopen, heel veel pijn in die onderrug, die ik wegwaar over daar als een soort spierpijn. Ik heb die aarein gehad het zowel, dan moet ik even aan herstellen. Maar het herstel dat kwam niet. En op een zeker moment zat ik saavels in een heetbad. Ik denk vannaast dat ik het nog een dag gekunnen redden. Ik was wel bij de huisarts geweest in de tussen tijd. Die zijn eigenlijk rust en paracetemol. De lijkt niet heel veel met u aan de hand te zijn. Ik kon de testjes die die mij vroeg om te doen. Ik kon ik nog steeds goed doen. Achteraf denk ik, ja, ik ben dan ook wel vanuit mijn achtergrond. Zo militaire als je zegt, dit is de opdracht. Doe deze test. Dat ga ik dat doen, zo best en zo goed mogelijk als ik kan. Maar eigenlijk kon ik het helemaal niet heel goed meer doen. Dus echt het lopen, we gingen eigenlijk al heel moeilijk. Maar goed dat lyd ik mezelf voor mijn beste kans zien. Dus de huisarts had van de huis gestuurd. Paracetemol en rust. Maar goed, ja, de pijn werd steeds heftiger. Ik kon niet meer de trap oplopen. Ja, daar de wc gaan, dan gingen eigenlijk niet meer. Dus we zijn even over, ja, gaan we nou nog een dag wachten. Of gaan we nou, dus poedijzen de hulpmares bellen. Ik zei nou, laven dat doen. Goed dat vis, dus let's go. En eigenlijk, ja, dat moment stappen we in de auto. Ook de kinderen mee, want we had het idee, ja, we had to gebeuren. We weten het niet. Dus naar het ziekenhuis toe. En daar, ja, door een eerste vraaggesprek heen, van kunt u naar de wc gaan, ja, of nee. Lukt het om te plassen of te poepen even plat gezegd. En ik zei nou, eigenlijk gek genoeg. Het is vijf dagen geleden, dat ik voor de grote boodschap ben geweest. Realiseerde ik me op dat moment pas. Ik zei dat, dat te realiseer ik me nu pas eigenlijk. Normaal zet ik daar niet te wekker voor, dus dat gebeurt op een deert komt. En daarna zei ze nou ja, wanneer ben ik voor het laatste naar de toilet geweest om te plassen. Dat is ook een tijdje geleden laatste keer, toen plastikspontaan in mijn broek eigenlijk toen ik opstelt. Dus toen kreeg ik een blederskenn en toen zat de blaas volledig vol. Waarbij ze zei, oké, we moeten direct een kateer plaatsen, want anders ben u zichzelf aan het vergiftigen. Want wanneer ben u dan voor het laatste naar de wc geweest? Ja, dat zal ook wel 1, 2, 3 dagen geleden geweest zijn voor de volgende te plassen. Dus hij probeert u het nu normaaler een keer anders. Als het lukt, dan ja, lukt het en is die weer leeg. Maar ik ging door zitten en er kwam gewoon letterlijk niks uit, dus je kon het niks aansturen. Dus voor voorzoveel terug, kateer geplaatst en meteen was er een volledige zak van 500 ml ging vol. Plaatst is een nieuwe zak en hij ging weer meteen hem of vol. Dus zei die blaas van u, die zat nokkie vol. En normaaliter kan daar 800 ml in. En bij mij zat er al dus ruim een liter in. Zeg, ja, dat moeten we echt voorkomen, dat kan niet het geval zijn. Want ja, als die blaas opgerekt is geweest en heel groot is geweest, langer tijd, ja, dan kan je daar blijven dus gaan. ook van van overhouden. Dus dat was fase 1, maar voorvolgens was het oké, laat we kijken naar u rug. Daar was dan een scennver nodig en mery. En die hele tijd voelde ik nog wel oké, wel de meryrug heel erg pijn, maar die meryr was gedaan en de artser kwamen terug. Die zijn hij aan de jamenier. Noem een lieden vragen we aan iemand of die in operatie wil, maar u heeft geen keuze in dit geval. U heeft een gebruke rug, een länderwervel L4, L5 zijn die werfels dusdanig beschadigd met uitpulund Weefsel. Vond ik, hij onage nam boord ook, maar dat is eigenlijk wat een hernie hij is. En hij zegt ja, die hernie is zo verschrikkelijk groot door een trauma wat gebeurt is. Toen zei ik ja, ik ben aangereden geweest. Hij zegt ja, dat moeten we operatief verwijderen, want dat kunt u niet zelf legamenlijk mee oplossen. Dus de wijze woorden die ik toen nog kon uitspreken was oké, geef me je beste werk. Er hebben wat hentje ik op gedaan en ja, toen ben ik de operatie ingezelme ook die artserven voor. Dat zou iemand met jou bouwen. Wat als je alleen maar luistert. Jack is niet alleen wel heel gestopgeleid in militaizend, een beetje in dit hele land, maar zo zit hij er ook uit. Dat jij tegen de artser geef me je beste werk. Ja. Dus die we de hantjes aan de slag? Ja, ja, goed. Ik zou ook zeggen, voor dat je zo'n operatie ingegaat, krijg je eigenlijk nog een soort wasleist van vragen met alle risico's die zijn. Daar las ik ook van alle opdoor van ja, operatie kan ook niet succesvol zijn. En als zit je gewoon de rest van je leven bevolten in de rolstoel. Dus ik wist al wel, oké, dit is wel echt een hele serieus aangelegheid wat hier aan het gebeurd is. En vervolgens ga ik die operatie in, operatie gebeurt en ik kom daar uit en ik licht op de spoeddeijsende hulp waar ik dan mag bijkomen. En ik word wakker. En het eerste wat ik me realiseer is, ik kan alleen meteen mewegen. De rest doet het niet. Dus alles van de navel naar beneden is gewoon uit. En ja, initial was er wel even een schrikreheactie van, oh shit, wat gebeurt er nou, wat is dit? Maar op merkelijk genoeg was er ook een stem in mij en dat heeft me echt heel erg geholpen die van begint af aan zij van rustig aan alles komt goed. Dus ja, je moet het altijd meteen maar even noemen, maar voor mij was dat heel bijzonder om vooral komen te blijven in die omstandigheden. En dat was vooral eigenlijk de mensen om mij heen en ook daarna de mensen die op bezoek waren die vanuit paniek en schrik hun reactie naar mij toe gaven met een overvloed aan vragen waar ik het antwoord niet op had. Van zou je nog kunnen lopen, hoe gaat dit zich ontwikkelen? Zit je voor de rest van je leven in de rolstoel. Maar voor mezelf was ik nog helemaal nog niet met die vragen bezig. Wat ik echt leerde was, ok, er wordt allererst gekeken van wat is het, wat u heeft, dat noem is dan de diagnosen. En stap 2 is de prognosen, hoe gaat zich dat ontwikkelen? Dus je hoort al een beetje dat ik los van de emoties echt waar ook geen kijken van nou wat zijn de logische of bewegende delen wat hier aan de hand is. Kost hem wel echt de aandacht en focus om daar, daarop te focus. Maar dat was wel wat mijn instingend zij van daarmee ga je door veruitgang boeken die je wenst. De neurosjes je ererig kwam weer binnen, nadat ik wakker werd en alleen meteen konden bewegen, kwam de neurosjurig binnen. En eigenlijk zij die gelijk heel plat, meneer dit is het of het wordt beter. En in al mijn wijsheid zei ik tegen 'ie kies voor het laatste'. Als er zo'n dapperaar is, praak als of ik een keuze had. Maar hij bedoelde eigenlijk van 'het kan zijn dat het zo de rest van het leven blijft, dan wordt het rolstoel exact'. Ja, dus zoals ook op de disclaimer stond voor de operatie dat ik een meegeing was het dus van 'het kan zijn dat je dus verlamd bent, verlamd blijft en voor de rest van je leven in een rolstoel zit. En de woorden die die daar aan toevoegde was, van 'u heeft kouda-equina's in de room'. Ik wina betekent 'paard', 'paarderstaard' eigenlijk. Dus je hebt je ruggegraad met 'tja zit er nog bot in. En onderaan heb je een paardervlecht van zenuwen de kouda-equina. En bij mij was daar ernstige zenuens gaden ontstaan. En hij zag ja, 'normaal is er een trash hold, een tijd's bandpreten van 40 uur. Binnen 40 uur moet iemand geopereren worden. Anders, ja, is het eigenlijk game over, dan kan je daar niet meer van herstellen. Dan is er zoveel zenuens gaden. Dan is het ja eigenlijk klaar, dan moet je daarmee leren leven. Ik had meer dan 120 uur met dat beknelde zenuwen rondgelopen. Dus drie keer zoveel, na de trash hold bandpreten dat er nog iets gedaan kon worden. Dus vandaar dat die dat ook zij van ja, we zullen er van uit moeten gaan. We willen geen verwachtingen uit spreken. Dat dit best wel de situatie kan zijn. Ja, dat dit het is meneer. Ik zou ik niet zeggen als ik dacht dat ze willen wel eens even zien. Zonder daar een ego of iets aan op te willen hangen, maar ik had echt zuidver, oké, maar wat is er nou eigenlijk het probleem? En dat wil ik gewoon stuk voor stuk dan ook gaan betepakken, omdat mij aan de slacht te gaan. Want ik geloven echt in dat een mens is biologie en we zijn geen foto op een beeldscherm, maar wij kunnen de transformeren genesen en we hebben een zelfhelend vermogen. Dus als ik na mezelf kijk naar de laatste jaren, ik heb een keer een jaar lang, 12 maanden lang kracht getreend, nou het had ik 10 kilo spier massa gewonnen. Dus door iets te doen gebeurte iets. Ik heb een jaar lang hart gelopen. Toen kon ik hele lange afstande hart lopen en heel hart hart lopen. Ten opzichte van 12 maanden daarvoor. Ik heb een keer 12 maanden johagen gedaan in Tens. En het vervolgens kon ik de split, en ik was het zet het lenig. Dus ik had voor mezelf een beeld van ja, je kan altijd iets doen. Ik ben niet een vaste foto op een beeldscherm. En in dit geval had ik een foto op het scherm voor een gebroken rug en een hernia die zichbaar was. En die was geoperdeerd. En zij zei, dit is wie je nu bent, dit is wat, wat je blijf nu is. En mijn reactie was oké en hoe gaan we dit transformeren na meer gezond lijf? Dus welke interventions kunnen we nu doen, welke interventions moet ik nu doen? Ik kun je er iets over zeggen hoe je het vertrouwen daarin kan opwerken. Dus ik heb natuurlijk in, wat heb je een ruim 20 jaar op het hoogste niveau in het leger gezeten. Dus je hebt daar ook al veel een enorme uitdagingen en tegenslagen meegemaakt en overwonen. Alleen dit als het zo fysiek is met echt een gebroken rug eigenlijk. Dan is het voor veel mensen klaar met lopen en helemaal met rennen en treinen en noem maar op. Waar hal je dan het vertrouwen van daar dat je denkt ja, maar je ook hier is een plan voor te bouwen. Ja, voor mezelf haal ik het vertrouwen eruit dat ik wist, je kan altijd iets doen. En als ik maar 5 procent kracht in mijn kuiten kan winnen, dan weet ik al dat ik dan iets meer zou kunnen. Al kan ik maar 10 procent kracht in mijn bovenbene winnen. Dan kan ik misschien alweer zelfstandig opstaan uit bed. Of als ik mijn buikspier train, dan kan ik niet gebruikmakend van de papagai boven het ziekenhuis bed omhoog komen. Maar dan kan ik mezelf omhoog kruntje en dan kan ik zelf zijwaarts gaan zitten om uit me bed te stappen. Maar al die dingen moet aangestuurd worden door die zenuwen in die rug gehad. Dus als die kapot beschadigt, misschien zelfs deels verwijderd zijn van ja, nergens knaagde dan in jouhoofs van, oh, dit is een ander type probleem. Ja, ja, dus dit was echt een ander type probleem omdat ik was gewend met spiersgade. Dus je treindt, maar ik klym het je schade dat groeit, of dat kun je laten groeien. En dit was zenuwschade, dus dat was een hele nieuwe wereld voor mij. En één van de eerste vragen die ik dus ook stelde aan de experts, de neurowetenschappers, de neurosurigen, kunnen zenuwen groeien. En het antwoord was ja, dus dat was heel hoop voor mij. Al was het antwoord negenweest, ja, dan had ik ook gedacht als de mensheid heeft uitgevonden dat zenuwen niet meer groeien, ja, dan moet ik het daarmee doen. Maar het antwoord was ja. Dus vervolgens was mijn vraag, ok, hoe snel kunnen die zenuwen dan groeien? Als ze groeien. 1 tot 3 millimeter per dag. Dat is niet veel, maar het kan wel groeien. Vervolgens was mijn vraag wat de afstand die ik moet overbruggen. Meneer het spijt ons het te zeggen, maar de volledige afstand, 1 meter 20 vanaf de hoop tot aan de tene. Dus dat was voor mij wel even van oké. En daarvan zeiden ze dat heeft eigenlijk nog nooit iemand laten zien. Nou ja, nogmaals voor mij is dat dat niet van oké. Dan zal ik de eerste zijn hier nog gewoon poging gaat wagen om dat te laten zien. Maar wat er dan gebeurt is, ik weet dat het kan groeien, het groeit niet snel, maar wat is er dan voor nodig om het te laten groeien. En vervolgens was dat dat in mijn hoofd weer iets van oké. Lichaam is zelf heel en zelf genezend, kan transformeren. Dus ik zie het als een soort bouwplaats, ik ga een huis bouwen. En alle materialen moeten aanwezig zijn om dat huis te kunnen bouwen. Niet dat de bouwvertraging oplopt. Dus de bouw kan moeten te zijn, de spijkers moeten te zijn, je neem het, zodat als het nodig is dat het gelijk opgebouwd kan worden. En voor mij was dat een meter voor mijn lichaam. Dus ik zou oké, alle bouwmateriale moeten aanwezig zijn in dat lichaam. Om dan in dit geval die zenuwen te kunnen laten groeien. Dus wat zijn nou de bouwstoffen voor? Nou, manzij je moet energie hebben, want energie groeit zenuwen. Ik zou oké, dan is dat stap 1. Hoe krijg ik meer energie? Want op dit moment had ik pukt te weinig energie, want ik moet mezelf in leven houden. Dus ik ben in een survival mode's. Toen zij het zo ook van nou, energie komt uit onder andere koogedraten. Dus oké, nou dat is iets wat ik kan eten. Wat is dan het best om te eten? Nou in mijn geval was dat dan havermoud, kinoa, rijst of zoet adapelen. Dat zijn dan de beste bronnen voor die energie. Is oké, dan gaan we dat dus ophogen of een elke voorzorg dat dat op die bouwplaats terecht komt. Om mijn huis te gaan bouwen. En vervolgens ben ik daar zelf mee aan de slaggegaan om de decht elke dag in mijn leven te brengen. In het ziekenhuis, maar ook in het revalidatiecentrum. En daarna in mijn eigen revalidatieperiode. Omdat dat eigenlijk een stukje persoonlijke gezondheid zorgen is. Maar niet in voorzien werd. Wat mensen krijgen, ja, een ziekenhuis is geen hotel. Je krijgt gewoon het menu wat er is voor die dag. Men nu AB of 7 vegetaris. Dat was wat er aangeboden werd. Maar ik zag of een oké, maar dan krijg ik op maandag en boensdag niet voldoende koogedraten binnen. Of niet voldoende energie. Dus voor mezelf ben ik aan de slag te gaan omdat elke dag te optimaliseren. Dus dat was één van de onderdeel om mezelf ook hoop en vertrouwen te geven. Van wat kan ik nou doen, zodat elke dag een perfecte dag voor herstel is. Alles andere doet er op dit moment ook niet doen. En je lag in totaal 28 dagen, 30 dagen, lag je in het ziekenhuis in een bed? Ja, ik lag in totaal 21 dagen. 10 dagen op de spoed-ijsende hulp. Dan had 3 dagen na een kamertje bij Maagdarmlever. En dan na de laatste week op de afdeling neurologie. En in die periode had ik dus zelf een soort eigen voorrijdje op de camera opgebouwd. Met de voedings, met de maaltijden die ik nodig had, naar mijn eigen plan als het waren. Plus nog supplementen om te korte aan te vullen. Hoe kijk is het daarna? Dan heb je dus je eigen kastje. Je vrouw of iemand anders komt gewoon al die voeding brengen geprept. En dan heb je nog een hele stijs met het supplementen daar staan. Op een moment dat je zo gemoniët wordt met een catheter, waarschijnlijk en allemaal andere infussen. Kan me voorstellen dat het ook zeggen dat het misschien wel niet zo fijn vind, als je dan ook nog andere dingen bijnept. Ja, dus er wordt gekeken van oké, meneer is geopererd en daarna is een stuk zorg voor hoe je erbij ligt en dat je eigenlijk stabiel bent als het waren. En eigenlijk is het afwachten tot je naartvogende station kan even praktisch gezegd. Dus je bent ergens op een ruimte om te herstellen, maar daarna is het de bedoeling dat je dan of na een revalidatie zinter mag haat of naar huis gaat. Dus in dit geval werd ik gecontroleerd op de vitale onderdelen. Er is me rusthardslaggoed, er is me bloedrukgoed, heb ik kort jaar of nee wat de temperatuur van het lichaam. En eigenlijk werd dat al een beetje losgelaten van, ja, wat meneer eten, dat moet die eigenlijk zelf weten. En sterker nog, elke dag. Kijk je buit ook een band op met de mensen die daar verzorgen. Dus echt superarige lieven mensen die er daar helpen en ook echt al goed met jou voor hebben. Maar voor mij was het te vragen van, oké, hoe is elke dag een perfecte dag voor herstel? Wat nam je bij, wat welke supplementen? Nou, in het ziekenhuis is dan de basisregen als iemand binnenkomt, is het alle eerst het zuurstof geholten goed. Dus als iemand daarop probleemen mij heeft krijgt, als eerste zuurstof toegediend. De tweede is vochtuishouding, is iemand gedeeiderateerd. Zo ja, krijg geen infuus met water. En de derde is eigenlijk mineralen. Dus zijn je zouten magnees, in voldoende maat in het lijf aanwezig. Dus dat zijn de eerste drie bouwblokken die vanuit het ziekenhuis gecheckt worden. Daarnaast voor mezelf was ik op zoek van, oké, wat moet er nu vooral herstellen? Nou, dat zijn dan de zee nu. Dus dat gaat van neurologisch, brein, maar ook het immuniesystem. Dus voor mij had ik daar een steck omheen gebouwd, was supplementen. En dan kunnen we het hebben over zink, van zink naar magneesium, naar Lionsmane, aspaganda, LT-anine. Even kijken, dat ik een belaizt bij 20 supplementen op een rei met gemaakt. Wat? Om alles het optimaal te krijgen. En in het begin was de klein beetje een gok. Dat zeg ik er ook wel bij, maar ik had het motto in mijn hoofd. "A Rising Tide lifts all boats." Dus ik wil even dat vloed die op komt. De vloed die op komt. Alles moet even gewoon in de plus zijn. En daarna toen ik uit het ziekenhuis was, kon ik voor het eerst weer even een uitgebreide blutesten doen voor mezelf. Maar bij precies de kaart van mezelf kreeg voor jou waar ze dit te korte. En waar heb ik misschien iets te veel van ingenomen. En uiteindelijk had ik nergens te veel van genomen. Dus dat lijf was zo aan het repareren en herstellen dat hij gewoon alles opverbruikte. En alles was naar de normale waarders toegengaan. Dus even drie, vier weken in de volledige plus zitten. In mijn geval was wel een blind guess. Maar hij had mooiste had geweest. Hij had een blutest in het ziekenhuis kunnen doen met een compleet paneel van nou. Zo staat u de voordid zijn er te korte. Maar in dit geval zei ik van nou, ik neem van alles een beetje in. En dan heb ik in elk geval voldoende bouwmateriealen. En alles is aanwezig om te groeien en te genesen. En dan even naar het moment dat jij dus weken in een bet hebt gelegen. Nog steeds niet weet je eigenlijk of je weer zal kunnen lopen. Maar je hebt een video op je Instagram staan van je eerste stapjes. Kun je me menemen naar dat moment? Ja, dat was ongelooflijk. Dus ik lag 23 uur per dag in bet. Ik voelde ook niks, dus mijn rug was verland. Ik lag aan de medicijnen, oxucodon, naproxen en parasetemol. Zo'n beetje de max voor pijnstilling en verdoving. Dus een uur per dag ging ik uit bet om eigenlijk te dozen. Wat naart, toilet gaan hoeft het niet, want ik had een cateter, dus alles gebeurde al. En dat doesmoment was dan uit bet in me rollstoel en dan na die doos. En dan daar even wassen en opstartten. Maar goed, 23 uur per dag moest ik gewoon liggen voor herstel. Tot dat moment dat ik ook bij mezelf dacht. Maar op een gegeemd zal ik toch wel weer moeten gaan lopen. Als ik wil kunnen lopen en weer weer gaan lopen. En voor mij ging dat gepaard met een hele mooie droom eigenlijk. Waarbij wakker werd uit die droom. En ik hoor de bijbelse woorden, sta op een wandelk. En ja, je geloof het niet waar ik worden wakker met die woorden. Ik heb al bijna 10, 12 dagen, 12 dagen, want het was op maag daar een lever, was ik al weg. Ik was op neurologie. Dus ik lag 15 dagen, lag ik al 23 uur per dag in bet. En vervolgens worden ik wakker met die droom, sta op een wandel. Dus ik pak de pappen g-boven bet, ik draai mezelf omhoog om te gaan zitten. Ik trek voor het eerst weer met kleren aan. Dus ik had eerst een operatisch godje al die tijd nog aan. Ik trek me schoenaan, ik pak de rol later en ik loop te gaan op. En het kan nog wel. Het lukt. Ik wauw, dit is fantastisch. Tuurlijk het meer een deel op de armen, eerlijk is eerlijk, maar ik kon wel die stappen zetten. En de grap wil om de hoek kwamen net de seusters aanlopen. En de seusters die voorop liepen ze zeggen, "Meneer Littel, wat doet u nu? U hort in die bed te liggen." Ik zeg, "Nee, ik hoor te lopen." Ik moet lopen, ik moet lopen. En ja, ik lopen die gang door. En het zijn maar. Het is maar een meter of 20. En ik moet ook weer terugleeliseerden. Dus ik lopen 20 meter te gang in en ik draai mond en ik lopen 20 meter terug. En dat zijn mijn eerste stappen geleist. En voor mij op rechten bevestiging van wauw. Kijk, als ik iets wil, ik moet het ook proberen. Dus al had ik nou blijven liggen of al blijven ik voor duurend met bed liggen. Dat zal ik nooit weten of ik weer kan lopen. Dus ik moet ook mezelf testen op het volgende niveau. Dus dit moment schakelt er voor mij ook een proces in gang. Van, "Je bent nu waar je nu bent, maar om naar het volgende niveau te gaan, moet je wel een stapp nemen, die je nu nog niet kent, want die moet je overbruggen. Dus iets nieuws wat er moet gaan gebeuren." En ik moet weten wat is dan die volgende stapp. Dus in het hele proces wat ook daarna volgte, heb ik altijd gekeken van waar sta ik nu? In dat geval was de toen, ik lig in bed. En als ik nu terugkijk naar toen, zou ik nu zeggen, "OK, de eerste stap is ga ik weer lopen met de relator." Heel logisch, als ik. nu tegenaan kijken, maar dat percevd had ik toen nog niet. En dat ben ik toen daarna voor durend gaan inbouwen. Van dit is wat ik nu kan, waar werk ik naartoe. Wat is het eerste kleine stapje wat ik kan maken om een klein beetje in de richting van veruitgang te komen? En bij die strategie, dat je het eigenlijk ook als bijna een soort militaire plan helemaal uitzekend en per stap bekijkt, daar zit bij jou altijd de term als je boeken leest of als je Instagram bezoekt of jouw horde live, je bouwt systemen. Het is ook James Clier en Thomas Kabbits. Je hebt daar ook altijd over je moet systemen bouwen als je dingen wil doen. Kun je me meenemen gewoon eens naar een dag nu in je herstel. Dus eigenlijk hoe je die stap hebt gezet, hoe je die dagroepdienen zo gebouwd hebt, wat zijn de dingen die je doet voor dat herstel en waarom? Ja. Nee, voor mij is systemen en essentieër onderdeel, omdat ik heb heel veel op wilskracht gedaan altijd, zeker in de militaire opleiningen, maar ik kwam daar achter op wilskracht ga ik dit niet redden. Als ik elke dag mezelf moet me motiveren en oppeppen om vandaag weer de tegen aan te gaan, dat ging niet werken, want ik had dagen met energie, maar ook dagen zonder energie. Dat dan gewoon het opstaan of dingen doen op een dag was gewoon een extreem uitdagend. Dus voor mezelf bouw ik daar een system voor. Ik zeg, oké, elke dag wil ik dat er gewoon een aantal dingen gebeuren. En wat ik wil creëren is eigenlijk een effortless life. Dus een leven dat niks kost me effort. Alles gaat bijna vanzelf, gewoon dus automatisme. Maar ik moet wel weten wat er dan in die dag moet zitten, minimaal of ten minste. En vandaar uit bouw ik mijn system. Dus ik sta zocht dus op en dan tussen de ochtend en de avond wil ik dat er een aantal dingen absoluut gaan gebeuren. En ik noem dat compliance. Dus ik plennet en ik doe het. Niet of ik zin heb of dat ik daar motivatie voor moet opweken of dat er hin is in zijn om dat voor elkaar te krijgen. Nee, het gaat gebeuren en ik moet dat zo makkelijk mogelijk maken. Dus een voorbeeld van zo routine is, ik sta zocht dus op en het opstaan zelf heb ik al voorbereid om uitgerust wakker te worden. Dus daarmee help ik mezelf al, maar goed daarin en we zo in het systeem mee. Maar ik word in principe word ik uitgerust wakker en vervolgens als mijn werk er gaat ga ik er ook meteen uit. En ik heb ontzettend veel zin in de dag en dat vertel ik mezelf ook zochters. Dus wow, ik mag weer wakker zijn. Ik mag weer zin hebben in de dag. Let's go. Ik zal me zeggen, spring me bet uit, maar ik ga wel de hoop lasier me bet uit. En hoe laat is dit in ochtend? tegenwoordig is dit sezuur. Dus ik ga zowel om tien uur zorg ik dat ik echt slaap en dan zochters om sezur sta ik op. Dan heb ik absoluut 8 uur slaap per nacht. Dus dat is mijn minimum zeg maar. Dus zocht de sezur sta ik op. Dan trek ik me kleren aan die ik er op klaargelegd die dachten voor. Dan ga ik naar de keuken toe. Daar drink ik dan een glas water. En tegenwoordig heb ik daar toevolging bij een glas water met creatine, elektrolieten en sezoud. Sezoud kan keltisch zoud of Himalaya zouden zijn. Dat is allemaal om het lijf in elk geval één te hydrateren. En twee om eigenlijk platgezegd de gelijding in het lijf weer op gang te brengen. Dat alles superstroomt. En heb je dus die elektrolieten waar ook vaak alle metjes zoud bij zit? En nog dat sezoud. Ja. En dan dus niet te veel zouden? Nee, dat is echt een snuffje zoud. Ja. Maar omdat dat sezoud is heel rijk aan mineralen. Meer dan tafelzaoud. Dat zit eigenlijk niet zoveel in. Dafelzaoud zit ook vaak nog ijodium bij. Maar sezoud, daar zitten dan meer mineralen, maar ook bijvoorbeeld naatrium. Ja, daar kun je dus meer mineralen uit halen dan als je dat niet doet. Dus je kan gewoon je water drinken, maar in dit geval wil ik memineraal aanvullen in dit geval. Ja. Dus ja, dus zocht de start met eerst eigenlijk hydrateren. Vervolgens voeg ik daar tegenwoordig nog een watermeloon aan toe. Een halve watermeloon. Ook voor het hydrateren. Dus watermeloon bestaat meer dan 90% uit vocht. Dus echt dat lijf volledig hydrateren. Omdat vanuit die slaap droog je eiken een beetje uit. Dus je verliest gewoon vocht. De sochters wil ik dat vochtgehalt in het lijf optimaal krijgen. Zodat wat er ook gebeurt in het lijf, dat het kan stroomen, dat het kan bewegen, dat het overal na toe kan. En die watermeloon is dat ook verwege de opneembaarheid van het vocht. Die hoort ook wel eens zet dat mensen als je gewoon heel veel drinkt. Ja, dat neem je lang niet allemaal op natuurlijk. Exact. Ja, dus die watermeloon zit ook wat feaselzinn en dat zorgt voor een langzamer opname. Dus ik vergleich soms wel als je kan fruit eten of je kan fruitblenderen en je maakt er een smoothie van. Maar als je fruit eten, dan begin het al met de mond, met speeksel en dat gaat het trager door dat lichaam heen. En dan heb je de glucose en de insuline wat gewoon kalamse werk kan doen. En als je datzelfde fruit inneemt, maar in de vorm van de smoothie dus helemaal vloeibar, dan moet dat lijf meer aan de slag. Dus dan heb je die glucose spijken is dan hoger en er moet in één keer meer insuline vrij komen, omdat wechten werken. Dus je geeft je lijf gewoon iets meer tijd en ruimte als je daar feaselz aan toevoekt. Dus dat kan het wat rustiger opgenomen worden. Na de watermeloon. Na de watermeloon, dan gaan we meten. Dus ik heb dan een scan staan, een apparat waarmee we dan. Dus het is eigenlijk een dexas scan. Dus na de watermeloon ga ik naar de meting, de soort dexas scan, een apparat, met dexas. Ja, over zeg maar, jij bent uitleggen. Dus in dit geval met die dan de spiermasse en de vetmasse en de samenstelling van het lijf. En dat is eigenlijk een meting van een moment opname. Maar waar het mij omgaat is, de trend, die gaan is. Dus gedurende de dagen die voortgaan, ben ik spiermasse aan het winnen of misschien aan het verliezen. Vervolgens ben ik vetmasse aan het aankomen of ik ben vetmasse aan het verliezen. En een van de belangrijke dingen, vanaar dat de revalidatie traject was kort naar die operatie, was ik niet heel veel in beweging geweest. Als je minder dan 6 uur per dag beweegt, dan moet je ook een trombose shot krijgen. Ik kreeg hem dan dit fall in mijn beners. Ik wak het lijkt dat gebouw omdat je anders bloedproppak kan krijgen. Dus dat lijf is gewoon onvoldoende in beweging. Maar wat er ook was gebeurd, was dat ik heel veel viskeraal vet had gekregen. Dat is het vet rondom de organen en dat zijn vet wat je niet wil hebben. En initialzijzen meneer Littel, u doet het hartstikke goed, u bent netjes op gewicht gebleven. Maar ik was 10 kilo spiermasse akweid en 10 kilo vet was erbij. En ik zag dat dat viskeraal vet was boven de norm van 100 gekomen. Dat is dan een waarde vanuit zo'n inboridexasken. En boven de 100 dan is dat eigenlijk schadelijk. Heb je zoveel vet rondom je organen dat dat niet kunstig is voor de lichaamsproces. Dus dat wilde ik om laag aanbrengen. Dat moet echt weer weg. En dat was voor mij de reden om ook elke ochtend te meden. Van elke dag ben ik bezig met trainen, of inspanningen, of iets voor mijn herstel. En terwijl ik dat aan het doen ben zie ik dan gaan we dat dat lijf ook echt gezonder aan het worden is. Dus dat dat viskeraal vet aan het dal is. En daar moest ik ook echt voor aan de bak. Dus dat viskeraal vet gaat niet zomaar weg. Daar moest ik gerecht een cardio-training voor toevoegen. Plus eigenlijk een fasting window inbrengen. Dus normaal had ik een patroon ook vanuit het ziekenhuis. Dat gaat alles onderklok. Dus je hebt op vast de tijden. Krijg je medicijnen op vast de tijden. Komt de maaltijd langs. Maar in dit geval was het voor mij nodig om in een kleine window me maaltijden te eten tussen de zes tot acht uur. Daar moest ik alles eten. En dan had het lichaam zesteen tot achteen uur om helemaal schoon te draaien als het waren. En eigenlijk de interminutvesting vermiddig. En voor intermitentvesting in de dat. En met als toevoeging dat het window om te eten is in de ochtend. Zo dat ik met een zo leegmogelijke maag mijn slaap in ga. Want ik wam de achter dat het extreem gunstig is voor je slaapkwaliteit. Omdat als je dan slaapt, dan hoeft het lijf geen voetsel meer te verteeren. Maar die kan volledig aan de slag zijn met repareren in herstig. Dat is de achterstis. Je had sowieso ergens na zesteen in de zes tot acht uur na zesten. Ja, allemaal drie maaltijden en nog even tweede tussen door dingen. Ja, en dat was puur bereikend. Niet waar ik syn in had. Maar echt van dit heb ik nodig om de mijn biologie te groeien. Dus de onzin van geen zin hebben. Die had ik er uitgehaald. Knoppel. De knoppel. Ik zeg, ik eet alleen maar wat ik nodig heb voor herstel. En het is heel simpel eigenlijk die maaltijden. Als je daar naar kijkt, is het in de ochtend dat had ik dus de drankjes. Water kreeg het in elektrolite en het seizoort. Halve water me loen. En vervolgens had ik dan havermaat de kohidraten voor energie met blauwe best kanil en honing. Je laat ze drie voor antioxidanten. Daarna had ik twee grote maaltijden met de i-witrijk. 50-60 gram per maaltijd. Plus de naast een enorme bakgroente voor wezels. Dat hele systeem moet gewoon echt. iets kunnen verteeren en wezels geven ook heel veel energie en koeide raten nog. Dus dat was dan nodig en als slot ik af met een lichte maaltijd tussen 12 en 2, dat window van 6 tot 8 uur deed ik eer aan. En dat was dan kwarlijk met een notemix voor nog de laatste mineral eigenlijk. Makadami aan noten, wal noten en een para not. Dat is alleen niet minzit, dus daar wil je niet te veel van hebben. En dat was dan laatste maaltijd en om het verleeg te maken met één avocado. Dus dat was grunstig voor de neuropakgronden, dat ze daar allemaal in. Je bakgronden had ik gestaan nariseerd. Dus dat is broccoli en bloemkoal, komt uit mijn tijd vandaag het verleden, ik had toen de green bullet als een ogenmaarsmoedig. Ja, dat was samen gemaakt. Ja, die hebben we samen nog een keer gemaakt. Dus broccoli en bloemko waren de blijvetjes. Daarnaast rode paamprika, citaquie, mushrooms, dus de palestool zeg maar. En dan denk daar nog een beetje knoflok bij. En dat is iets wat ik tegenwoordig dus elke dag eet. En waarom de knoflok? Vanwege de ontsteking, z'n remmen, de grond. En het is nu de tweede keer dat ik je een palestool hernomen. Dus je hebt die Lions Main dat is as supplement in het ziekenhuis ook in die periode genomen. En nou dan weer die citaak erbij. Ja. En waarom doe je dat? Dat is specifiek voor die neurologische processen. Dus voor de brijne gezondheid. En voor mij was het belangrijk om ook zeggen dat neurologische process mee te nemen. Dus het ging niet meer om alleen het lichaam wat moet herstellen en organen en dat soort zaken. Maar ook de aansturing. En ik merk dat in de begin werd ik wakker met heel veel brain folk. Dus zorgt dus weer ik wakker. En dan kon ik gewoon het eerste uur twee uur kon ik gewoon niet scherp nadenken. Dan hangt er soort deken over me heeft, over mijn hoofdheen. Wat is dat toch? En toen kwam ik er achter van ja als ik dan in elke vol stap 1 is hiderateren. Een beetje het ziekenhuis protocol. De surstof. Dus ik deed breeding oefeningen. De wimhoofve aanemhalingen, 30 type aanemhalingen, even vasthouden. Zo lang als je kan voor de retensie. En dan vervolgens nog even steven inademen. En dan als het waarin je hoofd toe drukken dat het even surstof overal heen gaat. Dat is wel te kondig, dus het is geweldig. Ik begrijp er ook zo vaak op terug nog. Ja, ja. En het breng dus echt heel veel surstof door dat lijf. Je hebt voellijk gewam dat het gebeurde was. Dus het was die surstof, dan was het hiderateren. En vervolgens, en ik kom even weer op de dag Roetine weer terug, was het na die meting die ik dan deed, ging daarna een rode lichttherapie doen. En ik deed dan rode lichttherapie met surstof, die twee samen. Dus dat was die aanemhalingstechniek waar ik net over hadden. Plus dan rode lichttherapie. Dus een zitje voor de punt ik zie op je Instagram vaak nu die hele grote panelen waar jij voor staat. Die zijn nog groter dan jij zelf. Ja. Maar dan ga je dan voorstaan of zitten en dan doe je die aanemhaling. Ja, daar ga ik dus voorstaan of zitten en de aanemhaling doe ik los daarna. Dus dan wil ik eigenlijk liggen op een matje en bloep die aanemhalingstechniek. En voor mij wat dat rode lichttherapie betekent is ik lag in het reivredatiecentrum en een goede vriend van mij kwam langs. En die zei hier, ik heb een rode licht lamp voor jou. Dat schijnt te help. Ik zou daar ja ik zeg ik stuur over en voorop want op dit moment ja ik wil gewoon genees in herstellen. Dus bring it on. En dat was eigenlijk een kleine lamp die ik dan op een buikol leeg en op een rug kon leggen. Maar wat ik merkte was dat ik meteen al minder spierpijn had. MZ nu pijn ging langzaam omlaag. Dus het werd minder. Denk, hey dit is heel fijn want als dit gebeurt dan kan ik misschien die medikatie sneller afbouwen. Dat was wel een plan voor medicijna afbouwen, maar dat is gewoon zo snel als het gaat. Van als je het niet meer nodig hebt dan neem je een pilletje minder. Dat zei ik de boodschap. Dus vervolgens was die vriend van mij op onderzoek uitgegaan. We hebben inmiddels netwerk een team van sportartsen en die zijn anders laggegaan. Die zijn gewoon echt voor spierherstel is klag ziek gezien. Rotelicht tussen de 600 en 800 golvlenktes heel gunstig. Maar dat komt niet diep genoeg voor z'n juichherstel. Dus ze hebben voor mij een paneel gemaakt waar ook de hogere golvlenktes inzaten 900 en duizend. En dat drinkt dan dieper het lijf in. En dat hebben ze toegestuurd. En dat ben ik in het revedatiescentrum al gaan gebruiken. En wat er vervolgens gebeurde binnen 6 weken was ik van alle medicatie af. Dus ik zeg ja dit doet wel degelijk iets. En natuurlijk kun je zeggen ja, maar is het dan dat geweest? Want je deed ook heel veel andere dingen. Ik zeg ja, voor mij maakt het eerlijk gezegd die uit ik boel gewoon door resultaat hebben. Dus de combinatie van en die aalemhalingsoefeningen en dat rotelicht en dan de training en de optimale voeding dat alles als pakketje zorgt ervoor dat ik in elk geval heel snel een progresie had gemaakt. En ja, na het gebruik van die rotelicht lamp met infrarot daarbij 900.000 maakte dat ik binnen 6 weken van alle medicatie af was. Dus ik dacht nou dit is voor mij wel iets wat werkt en wat iets doet in elk geval. Laten ben ik te helemaal ingedoken. Van hoe werkt dat nou, wat doet het nou? Kun je daar in grote lijn niet zover zeggen want ik gebruik om ook, ik heb er even een vital wave. Je hebt er een zelf laten we hebben. Ja, wij hebben een verkopen zoek. Ja, wij verkopen zoek. Hoe heet er die? Van nex level human. Ook natuurlijk. Ja, als van het eigen bedrijf. En we hebben een regulierpaneel en een XXL paneel. Dat is dat enorm grote paneel waar je mij dan voorziet verdwijnen, dus grote dan ik zelf. En allebei hebben ze dus de hogere golflente erin zitten. Dus waar de meeste infrarot of de meeste rotelicht paneelen, ga van 600 tot 800 kwak golflente en dan is het voornaamlijk spearherstel. Dus dat drinkt ongeveer 5 centimeter het lijf binnen. En dat geeft een hele ontspannende werking en dat je merkt als je treint en je zit voor de rode lamp dat je dan ja sneller voor je spearpijn af bent en dat je eerder weer kunt trainen. Dus voor top wat leden geweldig, want die kunnen gewoon meer workouts in een week implannen als je dat zou willen. Het paneel, wat ik dan heb laten maken, heeft dan die hogere golflente en dan wordt het infrarot. En infrarot is niet sichtbaar. Maar dat drinkt dus diper door in het lichaam. En dat gaat naar ongeveer 8 tot 10 centimeter. Waar door het als je de voorstaat kan het dus tot aan je ruggegraad binnen drinken. En dan kan het dus de zenuwen in dit geval ontspannen. Maar het normaal tot en met de spear hergaat, gaat dat nu de zenuwen ontspannen. Dus spearen, want dat was voor mij ook de reden om het te gaan doen, het spearherstel. Ook wel een beetje die die kollegene aan maken de goede invloed op het huid, zeker en op de cellen. En ik merk gevrichtspijn, maar is dat dan vanwege de dipten van de zenuwen of zit dat toch iets hoger al. Ik doe bijvoorbeeld op mijn knie, dat ja, heb ik alle kruisbanden afgescheurd, zit geen meniske smid in, dus allemaal een relijke pijn hoop. Maar enorm veel goede resultaten gebookt daarmee ook. Ja, absoluut en dat komt dus omdat het rode licht drinkt voldoende ver binnen in dit geval bij de gevrichten ook. En het activerde mitogondrie. Dat is dan zo mooi woord waar ik ook achter kwam, maar dat zijn eigenlijk de energiefabrieken van je cellen, van je lichaam. En die maken dan energie aan en die gaan voor reparatie en herstel zorgen. Dus als je dat kan activeren en stimuleren, dan gaat het anders lag. Dus jouw paneel die waarschijnlijk tot 800 kan gaan. Waarschijnlijk wel, want de panelen van de markt is gaanvaakt tot 800. Die bereikt dus ook de gevrichten, waardoor dat herstel kan plaatsvinden. Maar in mijn geval wil ik de ruggegraad bereiken. En dan heb je gewoon die hoogere golflengten nodig om daar te komen. En teneerste reduiseert dat dan de zee nu pijn. Dus ik ben nu bezig met een kleine groep mensen met hernia en mensen met neurologische schade die je kennen vanuit mijn reguliedatieperiode, om bij hun in elk geval die zee nu pijn er af te halen, zodat ze van die medicatie af kunnen. Ja. En ja, we hebben al hele mooie resultaten dat dat dus aan het werken is. Gitterend man. Ja. En als mensen nu zitten te luisteren en denk, oh, er wil ik ook eens aanklop is, dus gewoon next level human, je jullie bedrijf. Ja, exact. Ja. En ook een hele leuke podcastdramas moeten we ook niet vergeten, te noemen zo. Even terug naar gemaakt dat in de dag zit. Ja. Dus dat paneel zit, namens hebben we nog steeds over de ochtend. Ja. Ja. Dus in de ochtend heb ik dan het roodlicht paneel, roodlicht met infrarot en daarna doe ik dan de aanimhalingssessie. Meneer ik dat gedaan heb, dan start eigenlijk mijn workout. En waar ik achterkwam in die ziekenhuisperiode en reviliedatieperiode. Ik had al heel lang niet bewogen en ik had dus daar er ook niet gesweeten. En waar ik achterkwam de eerste keer in het reviliedatiecentrum mocht ik op een lichtfiets gaan fietsen. En toen kon ik voor het eerst weer gaan zweten. En dat was zo'n bevrijdend moment. Ik zou je ook zeggen, het stonk als een gek. Wat het was. Al was het weten wat al ja, daar gelukkig lang in dat live blijkt me opgehoopt was. Maar ik zat te lachen van bleidsschap van, oh ja, ik kan weer zweten wat geweldig is dit. En ik voelde gewoon dat die gift of voor dat live uitgingen. Dus dat was een ontzettende bevrijding dus voor vol. Ik ga eens binnenkijk, wat komt er nou bij zweten kijken? Dat zijn ook je lymphverklieren. Die zorgen voor soort ontgifting van je lichaam. In mijn ochtendroetine, elke ochtend, naar de rode lichtsessie en dan de aanemhalingssessie ga ik eerst 10 minuten op een trampolinespringen. Trampolinespringen blijkt dus een soort lymphedrainaage op te werken. Voorwege simpelweg de beweging van hooglaag met de zwarte kracht. Lekker, maar dit is wel wat er gebeurt. Schitteren, je ziet het nu ook heel veel vanuit de oosterse visie. Dat je die doen het dan zonder trampolines, op een eerstpringen. En dan draaien je maken met het lichaam, eigenlijk dat je zelf nog een beetje raakt en slaat. Op de lymphverplekken doen ze dat dan vaak. Dat ze dat stimuleren. Dat is mooi allemaal. Dat is fantastisch. Dat heeft dus dat effect, die gifstofen uitgesweten kunnen worden. Dat dat loskomt, dat het lichaam uit kan via de hout. Hoe lang stijt daarop? Ten minuten de trampolinespringen. En daarna ga ik ten minuten backwards walking doen. Niet zo vertoosdijk. Ja, dan niet zo vertoosdijk. Dus. Want waar ik achter kwam was. Lopen was van mij nog steeds heel moeilijk en huidagend. Dus gewoon normaal recht uitlopen was al heel huidagend omdat vooral me kuiten het idee. Dus ik kom mezelf niet afzetten naar voren toe. Dus als ik normaal steel stond, dan viele ik langzaam naar achteren. Omdat me kuiten me niet terugkonden die voor naar voren. En wat we achter kwamen was door achteruit te wandelen. Begin ik op mijn hak en kan ik hem naar voren afwikkelen. Dat was een hele fijne beweging waarbij ik heel langzaam me kuit, zeg maar, kon activeren en aanzetten. En me heemstering zijn beelspieren die ook uithalen gestaan. Dus daarmee kon ik dat activeren. En het zweed tegenwoordig nog steeds brek bij helemaal uit. Als ik gewoon 10 minuutjes al achteruit op zolop ontdant lokebren. Maar ik voel wel dat alles aangaat. Dus dat heeft nog steeds wat schade. Dus dat is wel belangrijk om dat te blijven door blude. Goed opwarmen, goed activeren. En daarmee met die korte warm-up lukt het mij om de boel, zeg maar aan te zetten. En als ik dat gedaan heb, dan start de namen workout voor die dag. Ik heb wel een split schema, heel simpel, upperbody, dan lowerbody. En dan die dachten naar een cardio-training. Dus dat is gewoon drie dagen en dat herhal ik. Als ik het nodig heb, doe ik een russdag nog, de bij op dag vier. En anders herhalt dat patron zich weer. En dat breng me gewoon heel veel, want alleen die trainingsprikkel geeft dus op die ochtend meting al aan. Of ik al spier massa aan het winnen ben. Vet massa gaat omlaag. En met die cardio-workout doe ik de wel bekende Norwegian-boxtreining. Norwegian voorbij voor. Ja, bevorebij voor. En die is top workout. Dat echt een top workout, zeker voor je cardio-varsculairgemogen. En de grap wil was dat ik dat in mijn hartlopig jaar een jaar lang al gedaan had. Dus elke ochtend liep ik toen 10 kilometer hart. En ik zei altijd hartslag omhoog even vasthouden, hartslag omlaag. En dat was ik al een jaar lang aan het doen geweest. En de opregning van dat jaar was dat ik een russdag-slag had van 40. Soms 38. Ze even in 30. Russdag-slag. En een haar v van tussen de 80 en de 100. Dus ik dacht, woah, dat die cardio-training is echt belangrijk omdat het lijf calme te hebben en te houden. En even nog voor die Norwegian-voorbij voor vooruit niet weten, dat het heet zou, omdat het in een noorsonderzoek gebruikt werd om mensen die redelijk inaktief waren. Echt enorm behoos te geven in hun Veo2-max. Een conditie eigenlijk op te feizelen. En het format is die 4 minuten hou je best wel steven aan, maar je mag niet inzaken. Dus je houdt hem op een tempo dat je vol kunt houden. Dus zeker niet terughouden en ook niet tussen. Want je wil geen piekend halen. 4 minuten, daarna 3 minuten rust, maar dan blijf je wel vaak op het apparaat of erin of. En dan weer 4, 3 minuten rust, weer 4, 3 minuten rust, weer 4. En die 4, 4, 4, 4 moeten eigenlijk stabil zijn. Ja. Houd gehad slag, lekker hard erin. De details waar ik zelf op lät, is dat die als die hoog is. Dus ik ben met de 4 minuten inspanning bezig. Voor mij is dat ongeveer 90% effort. Dus ik wil echt zonne 4 raken, zo-ie zo. Als je nou als je een wearable hebt of een sportoorloog je. dat je echt zonne 4 aan het raken bent, 4 minuten lang en zonne 5 mag, maar hoeft niet. Soms gebeurt dat, overkomt dat je een geit te hard. Maar dat je let van jouw haalig die zonne 4. Dus je wil 4 keer, 4 minuten in zonne 4 eigenlijk bereiken. En als je dan die rust hebt van 3 minuten, dat je dan teruggaat naar zonne 2, en als het lukt zonne 1. Dus ik doe ik echt me best om in die rust, die 3 minuten die ik dan rust heb, ga ik heel rustig wandelen. En dan rustig aanemhalen om echt die hard slag te laten zakken. En waar ik voor mezelf merk, is dat daar door mijn HIV verbeterd. Omdat in deze dreil zit ik op de banbreten van de hele hoge hardslag en de hele lage hardslag. Het redelt me redden dus. Ja. Je kan kiezen voor hardlopen, maar het mag ook roeien zijn, een kross trein. Ja, ik doe hem op de fiets. Wat je op de fiets kan doen. Ja, dus dat is allemaal prima. Het gaat om deze hardslag-frequensiezen dat je je hard te eigenlijk aan trainen bent. En dat hard zal om laag brengen in die rust dat je als je aan het wandelen bent voor de volgende sprint. Hoe doe je dat? Voor mezelf doe ik dat op de militaire manier, zoals we dat aangeleerd hebben gekregen. Is dat je wanneer de inspanning stopt, dan ga je focus op het heel rustige uitblasen. Dus aan het eind is het de hardslag is nog hard aan het kloppen. En dan ga je hem langzaam, probeer hem steeds, langer uit te blasen. Je haalt weer adem, dat gebeurt vanzelf, dat het lijf nog hard aan het werken is, maar je focus op een hele rustige uitblas. Moment. En dat zorgt ervoor dat jouw hardslag sneller rustiger wordt. Zo wordt die sneller kal hem. En over hardslag, want je zit nu in een project, noem ik het dan maar even, dat je die rusthardslag tot laag te krijgt. Er zijn twee dingen die ik nog met je wil behandelen in dit spreken eigenlijk, is de hoe je die rusthardslag zou ontzettend laag krijgt. En over slaap moet we het hebben, want jij hebt het op een gegeverment maanden lang je slaapscores van jouw herbels gepost met een diepe slaap van als je nou op een gegeverment boven de 5, 6. 6 uur aan het te gaan. Nou, dat is voor wie dat niet trekt. Want als je het heel goed doet, zit je vaak in de twee. Ja, dat doet jouw heel goed. Ja, echt heel goed. 3 en 4, dat gebeurt wel eens maar niet zo vaak. En jij zat bijna standaard op de zes. Ja, ja. 6 uur diepe slaap. In zijn en daar moet je ook echt wat verdoet. Ja, maar dat protocol moet je echt te verdelen. En trouwend mensen kunnen ook, had je daar nou een online cursus ook voor of een. Ja, bij niks level human hebben de cursus hemel opnieuw opgebouwd. Dus echt voor mensen van waar moet ik nou beginnen? Dat je dan een maasteklaas kan volgen om daar dat moeten werken op. Maar eerst hebben we over die rusthaardslag. Wat is dat project? Wat ben je aan het doen? Ja, de rusthaardslag maak achter kwam, was mijn rusthaardslag, was door het ongeluk en de revalidatieperiode, was die naar de 60 gaan. Dus ik werd zo geschwakker voor de meeste mensen. Keuren is. Dat is moois dat voor. Ik zeg altijd, enige vergelijkingsmateriaal is een beetje zelf. Dus het gaat altijd voor wat is voor jou normaal. Maar goed, ik kwam van die 40 en ontende 40. En ineens moest mijn hele systeem, anderhalf keer zo hard werken, om hetzelfde voor elkaar te krijgen. Dus ik had normaal 40 als rusthaardslag, en nu was die 60, om precies hetzelfde te doen. En ik voelde me gewoon heel erg gehast en gejaagd de hele dag. Dus ik dacht, ja, hoe komt dat nou? En vervolgens gingen we dat bestuderen. Kwaam ik er achter, de hele dag is dat live ontzettend in stress. Dat lichaam is heel hard aan het werk. Dus 60 hardslagen per minuut is. Nou ja, mijn rust zeg maar. En ik was gewend dat dat 40 was. Dus ik wist dat als die 40 is, dan voel je zo, relaxed zo kan, superschappen in je brijn. Dus ik dacht daar wel ik weer naar toe. Dus omdat de bereiken is dus die Norwegian box 4.4. En ontzettend gunst, dus die is enorm goed daarvoor. Daarmee trei je in elkevalt de bandbreid. Dus het is de hele hoge hardslag en de hele lage hardslag. Dus in rust. Dus je treintje liggen om een hoog laag aan te kunnen. En dat is eigenlijk het kunnen incasseren van stress. En ik zou eigenlijk willen zeggen dat die Norwegian box 4.4. Die is heel goed voor je HRV. Dus je hardslag, je hard rate, vibrability, mooi erg als woord. En dat is eigenlijk dat je de mate van stress die je incassert, dat je dat goed kan incasseren. En als je HRV 60 is, dan is dat een beetje voor mij dan een ondergrens. Maar als die naar 80 gaat en 100 gaat, dan voel je dat die stress volle omstandigheden hebben heel weinig effect op jou. Dus je blijft heel kalm. In het begin was dus bij mij die HRV was ook om, was, om laaggegaan, naar 3040. Het moment dat er iets gebeurde, had ik glijks feet orksholes, het zweet brak maar uit, lichaam was in de stress. Ik dacht, hoe kan dat nou weer? Dus dat was dat HRV-haal. Met een Norwegian box ben ik die omhoog gaan brengen en die is dus gunstig voor je HRV. Plus die rusthardslag. Plus daarnaast was ik altijd al bezig met 10.000 stappen per dag, maar dat was niet per se dat ik actief aan het trainen was, merk ik. Dus wat ik toen aan het toevoegen was was in de had dus de trainingsfrequenzie van upper body, lower body en die cardio training. En de ene keer doe ik dus in Norwegian Box 4k4 en de andere keer doe ik een zonne 2 training, maar echt een uur lang zonne 2. En dat is hetzelfde als heel stevig wandelen. En dan moet je ook echt wel stevig wandelen. En dan moet je net een beetje buiten aardem raken. Ze moeten gesprek kunnen voeren, maar dan hoor je het wel. Ja, dan hoor je het wel. En hoe ik dat voor elkaar krijg was in het begin op een kross trainer, want naar benen kon er niet die afwikkeling maken. Dus toen kon ik op die kross trainer bovenlig gaan mijn onderliggaan bewegen, waardoor perfect in die zonne 2 kwam. Heel constant. Dat was één en op een gegeven moment toen ik met bein kracht wat meer terugkreeg, ben ik in klein gaan wandelen op een loban. En tegenwoordig heeft de moderne loban, heeft twee van die stangen voorop, dat je die kan vast pakken en dan kan je die band naar 10 graden of 15 graden zetten, echt flingsstuk omhoog. En dan ga je dus heel stevig de heuveloplopen als het waren. En dan kan je dus heel constant in zonne 2, kan je dat volhouden. En voor mij was dus de eerste benchmark, doe dat dus 30 minuten, doe dat dus 3 kwartier en nu zit ik dus op een uur. En daarmee merkte ik dat dat een enorme boest heeft gegeven om van rusthuisslag van 60 helemaal terug te gaan. Nou waar ik nu weer zit, 40. Ja, zit je er al, ik zit nu al op 40. Dus ik had afgelopen weekend, had ik 39. Dus ik was hartstikke blijven, gewoon, het is weer teruggewonn als het waren. Dus de biologie heb ik weer kunnen aanpassen dat dat blijf weer met rustige haast. Er weet je hem de boxen ervoor bij voor. En ook wel heel erg bewust van stressvaktoor en die te menetje, he? -Zeker. Ja, ja. Dus hoe minder stress je, stress zie ik eigenlijk als van, is het planbaar geweest, weet ik hoe mijn dachten uitziet en dat je daarmee een stukje zekerheid in je dag bouwt. Dat je zegt ook, hier weet ik precies wat er gaat gebeuren in de komende twee uur, de hoeveel ik geen stressvante heb. En die onverwachten momenten kan dan wat stress opleveren, maar inmiddels weet ik ook, dat kan ik goed mee omgaan. Zo pak ik dat aan. -Slaap. -Band, je zei al je gaat om 10 uur zorg je dat je slaapt. Wat betekent dat voor naar bed gaan? -Ja, ik heb dus een avondroetienen van 90 minuten. Saavond, z'n half acht. -Echt loving. Dus saavond, z'n half acht, weet ik van, oké, de avond gaat langzaam beginnen. En eigenlijk, half negen, dan start mijn avondroetienen. Dus half negen zeg ik, oké, wat ik ook aan het doen was. Ik laat het los, mijn avondroetienen start nu, ik ga klaar maken om naar bed te gaan en te gaan slapen. Dus vervolgens raam ik alles op wat ik nog open had liggen. Ik pak met tas in voor de volgende dag, ik leg me kleding klaar voor de volgende dag. Dan heb ik vervolgens mijn verzorgroetienen, laat ik het zo zeggen, tanenpoets, even scheren, in mijn eigen vallen, kopje weer geloud alles erop in de raam. -Gebruik nog steeds die beef tellen. -Beef tellen? -Ja, dus waarom doe je dat? -Ja, wat is het voor de luisteren? -Beef tellen is eigenlijk een duidelijk product. Ik vergleich het zo dat je een soort leer de schoen hebt, een leer de lap en die vet je even lekker in. Dus wat het doet is het verzorgde huit en het zorgt voor allemaal nutriënten, dat het je huit goed kan herstellen. -Helume mix aan toegevoegd ook, dus ook fijne. -Ja, zeker. Dus niks aan toegevoegd en het verzorg dus ook je collageen aamaak. Dus op die manier is het gewoon heel goed voor. -Vol je huit. Dus eigenlijk heb ik gebitverzorging, gezichtsverzorging en de naa huitverzorging. Dus even gewoon alles goed insmeerde dat ik met een soort ingevette later huit, dat ben ik erg glijgen. Klinkt er apart, maar gewoon voor je huit zorgen dat je daanker en met je op smeerde. -Vit je vrouw het eigenlijk leuk dat je met die dingen bij ons moet ook wel zo'n je lachen? -Ja, dus natuurlijk moet hij de wel eens op lachen. Wat ben je nou weer aan het doen? Ik kan weer even, ja, ik heb gelezen dat of onderzoek parlaat zien dat. -Zo leuk, kenbaar. Dus ook, ik zie het over een paar weken wel weer. Dus dat is altijd een leuk moment. En zij weet dat ik zo ben. Dus zo ben je natuurlijk samen met elkaar. -Ja, ja, ja. Dus voor mij is die avondroetine persoonlijke verzorging, persoonlijke hygiënnen, even zo gezegd. Dat is dan een onderdeel. En vervorgens, ja, zorg ik gewoon voor dat ik 9 uur eigenlijk op bed ligt. En op bed heb ik dan nog eigenlijk de enige keuze van 'i' ga nog een boek lezen. Een ouderwets boek in de hand, gewoon lezen, met je eigen horen die tot beschermd, je of iets anders, nee, gewoon lezen. En dan kan dat het zijn of ik luister heelerustige muziek. En dat is. Ik zeg altijd van luister bijvoorbeeld je favoriete muziek. En te kwam er 8 veel mensen kennen alleen maar soort oppeppende muziek of dat het juw humeur moet verbeteren. Maar zoek nou eens naar muziek die jou gewoon heel kamer rustig maakt. En voor mij is dat bijvoorbeeld piano, muziek of klassieke muziek of. Nou ja, frequenties, je hebt ook de zovechige overrequensies met lagen tonen, hoogtoonen of een beetje engelen muziek. Wat voor jou werkt? Wat jou gewoon heel rustig maakt. En dan ga ik dus op bed liggen en dan zeg nou ja, nu is het tijd om te gaan slapen. Dan zorg ik ervoor dat ik wil dat mijn lichaam met een zo laagmogelijke rusthardslag de slaap ingelijd. Dus ik zorg ervoor dat teneerste dat lijf heel komisch. Dus ik doe heel bewust wat aanemhalingsoefeningen rustig in, rustig uit. En vervolgens niet van hoofd naar teen maar van teen naar hoofd. Ontspan ik alle lichaamsdelen, dus voeten ontspanen, kuiten ontspanen, benen ontspanen en zo voort. En dan voel ik echt dus of ik dwarf ze door het bed heen zak, qua gevoel. En dan is dat blijf helemaal kalem, rusthardslag is superlaag. En vervolgens in mijn hoofd neem ik de dag nog even door van vandaag, wat heb ik meegemaakt, wat ging goed, wat kan beter. En vervolgens de dag van morgen. Waar heb ik zin in morgen? Wat vind ik morgen zo mooi van die dag van morgen? Daar kijk ik dan al naar uit en dat maakt niet uit of het een uitdaging de taak is. Maar zeg maar, morgen mag ik dat doen, dat is gaaf, dat heb ik zin in, dat is geplant, ik heb dat geplant. Dat is mijn keuze ook. En daar denk ik dan aan en daarna misschien met behoop van een beetje muziek nog, glijd ik eigenlijk zo de dromen weerllt in. Heerlijk, ja. En hoe rustiger dat lijf is en hoe rustiger jouw brijn is, jouw hoofd je gedacht is. Ja, hoe snel je eigenlijk in de diepe slaap kan komen, dus veel mensen in een ghaast-rippmen. Zo. Veel mensen in een ghaast-rippmen, die hebben eigenlijk maar een kwartier diepe slaap. En soms ook een kwartier rem slaap. En of geen rem slaap zelfs. Dat kwartier diepe slaap komt eigenlijk omdat ze dat lijf niet ontspannen hebben voor dat ze gaan slapen. Dus het lichaam moet aan de slag om eerst die stress uit het lijf te halen. En kan daarna pas in die diepe slaap erin komen. Waar ik achter kwam was dat mensen die dat dus niet deden, zijde ook tegen mij ja ik heb eigen restless like syndrome. Dus dat lichaam was aan het trillen. Maar eigenlijk is dat een signaal dat er nog stress uit het lijf moest, zodat ze die diepe slaap konden gaan bereiken. Dus het was een symptom van iets wat niet in orde was. En toen we met die mensen aan de slag zijn gegaan om rustig dat lijf te ontspannen. En met een rustig lijf in slaap te gaan fallen. Was ineens dat hele syndrome weg. Dus hoe lager, ja hoe rustiger je lijf al is voor dat je in slaap gaat. Dat helpt om sneller in die diepe slaap te rechten komen. En dat alleen al is een game changer, zodat je niet van een kwartier diepe slaap daar blijft. Maar dat je al naar ander al of twee uur gaat. Standaard. En wat ik toen deed in die tijd om extraeem nog meer diepe slaap te krijgen, was dat ik echt mijn lijf ongelooflijk moemaken. Dus ik deed dubbelessessies op een dag drie uur treinen minimaal per session. En dat was ik extreem vermoeid. En dan deed ik er alle zaan om helemaal te preppen met nutrient, supplementen en dat lijf helemaal kan maken. Om dan helemaal kallen met rustig in slaap te vallen. Met een schreeuw van het lijf om te herstellen, want ik had keiard getreend. En dan ging het lijf maximaal aan de slag om met die diepe slaap aan de slag te gaan. En dan had ik dus niet één of twee slaapzikkelie waarin diepe slaap plaatsvond. Maar wel drie, vier en soms dus vijf slaapzikkelie dat er nog diepe slaap te zien was. En toen heb ik dat des tijd die hele hulge waren. Wat waar zit je nu? Het is natuurlijk ook al echt een flinke ruptine, alles bij elkaar. Maar waar zit je nu op? Nu is het anderhalveur, diepe anderhalveur hem. Keurig. Dat is de bezelheid. Zo zie ik dat daar maar. Dat is eigenlijk heel keurig. Als je dat bij elkaar optelt, dan kan je via je wearable krijg je restorative sleep. En ik zit eigenlijk op drie en een half uur gemiddeld. Dus het is een anderhalveur van beide en een beetje meer. Zo, jong. Je staat al weer te rennen, op loobanden en maar ook gewoon in het wild volgens mij. Ja. En op de planning staat een marathon. Ja. Dat heb je dat er aan die art z'n verteld? Ja zeker, ze moesten er al blagen natuurlijk. Dus zijn ze dan ook trots onder de indruk wat te slen? Nee, eigenlijk. Kijk, dat alle eerst de keer dat ik dat. tegen de arts ze zij, manier wat ze uw hoop vragen en normaal krijgen ze te horen. Ik wil weer staand kunnen koken en mijn antwoord was ik wil een pieer op de maaret onderin. Terwijl ik in de rolstoels had. Dus natuurlijk wordt de gekeken van ja, manier, lawarelistisch blijven wat ik nu te zellevant. Maar goed ze zagen ook dat ik bloed serieus was, zeg ik, moet een doel hebben en dat is met doel, ik ga daarnaartoe. En vervolgens was mijn vraag van over hoeveel minuten kan ik weer rennen. Antwoord bleek 150.000 minuten te zijn, ongeveer 100 dagen. Maar goed te baart opgaat is dat ik zij van oké, ik wil iets hebben waarbij ik zeker weet dat mijn lijf het weer doet, dat ik weer kan lopen en dat ik dat lang kan volhouden. Dus alreers is het de afstand van een maaretel, dus dat ik gewoon nou ja 40 kilometer plus kan overbruggen weer met voldoende energie op een normale manier en dat ik vervolgens dat ook heel snel en hard kan, nou dat is dan voor mezelf, dat ik daar weer snelheid en vaart in heb. En dat je hebt nu net getest, even geleden. Ja, ik heb even geleden getest en ik noem het de maaret on trial en het test nu in de fase waar we zitten is dat ik zo lang mogelijk met een correcte techniek blijf lopen tot dat het vervolder is. En dan ben ik langzaam de afstand aan het uitbouwen. En één onedeel daarvan was ook om mijn VO2 max weer op te hogen. Dus ik kan dan beter met mijn zuurstof omgaan en die is nu weer omhoog aan het gaan. Dus die was gekelderd naar laag 40 en ik ben nu al weer op 47, 48, onderweg naar 50. Dus dat staat onderdeel van. Dus volgende maand staat de halve marathon op de planning. Dus ik loop nu nog geen volledige marathon, maar we zeggen dat ze het doel ook niet. Eerst goed leren lopen en als ik goed kan lopen, dan kan ik dat weer uitbouwen. Ja, en om de vragen af te maken, wat vinden de artsen daarvan? Ja, ik heb eigenlijk onverklaarbaar snel herstel laten zien. Dus daarvan zeggen ze al ja, we weten ook niet hoe dit zit, want dit zien we normaal niet. Maar kijken de risico bij jou is omdat je toch een soort supermens ook bent in hoe je de dingen aanpakt en heb je ook meer voordig bewezen natuurlijk in je leven. Is dat mensen ja, de heikland dat. Maar voor verder is dat niemand weggelegd. Alleen wat ik uit je verhaal, haal heel erg is dat als je deur te kijken naar hoe bouw ik systeem om elke keer één stapje, jullie noemen dat het die 1 procent beter. Dat je elke keer weer die stapjes blijft zet en dat je dan uiteindelijk ergens komt, wat echt een heel groot verschill is met waar je nu bent, dat je dat durftig geloven is natuurlijk ook heel veel. Dat is heel veel. Ik denk dat iedereen dit zou kunnen. Ik denk dat iedereen zou kunnen instappen in een systeem, waarbij wij zeggen, we gaan gewoon hoe je nu bent samengesteld, jouw biologie, gaan we verbeteren. Denk je je dat je je beter zou voelen als je rust als slag lager is. Denk je dat je beter zou voelen als je geen ontstekingen meer in lijf hebt. Denk je dat je je beter zou voelen als je gedurende dag kan zijn en niet verdurend in paniek bent. En als je die dingen één voor een kan aanpakken, dat dat je dan al vooruitgang brengt. En wanneer we dat opnieuw weer vaststellen, dan heb je een nieuw vertrekpunt. Dat zie ik als systeem. Dus als iemand ergens is en hij zit nu tegen burn out aan, dan voel dat als het einde van de wereld en waar moet ik beginnen. Maar als we dan zeggen, oké, als we met jou om de slag gaan en je gaat beter slapen. Ik heb nog nooit iemand zeggen na een nacht goede slap van potverdorie. Dat is echt vervelend dat goed geslapen. Dus wat je wil is van oké, ga maar eens die goede nacht slapen en creëer die omstandigheden. Gaas keer saavels op tijd op bed liggen en dat je dan die uren in jouw ver kunt maken. En veel mensen zeggen oh ja, maar ik voel dan niet in slap. Heb je dit al een week lang geprobeerd? Ja, dat is het echt. Want ook als je begint met vroeg op staan, dan komt die slaphonder wel nog een paar dagen. Ja, ja, ja. Want inderdaad gewoon maar vroeg in bed gaan liggen en ligt je wakker. Dat is niet jorit, maar dus en dan concludeer ook niks voor mij en ik heb probeert. Nee, dat werkt niet van. Nee, dat werkt vroeg op staan hier. Dus eigenlijk zou ik die mensen willen meegeven die sceptisch zijn van oh, dit is niet voor mij weggelegd. De startvraag is, denk je dat je zou kunnen transformeren. Denk je dat jouw biologie nog kan aanpassen. Want vijf jaar geleden, wens je toen het zelf als nu en 10 jaar geleden, wens je het zelf als nu, als het goed is, ben je ook geëvolueerd. Dus in de komende vijf jaar of 10 jaar, ja, gegarandeerd als verdingen doen. En we gaan aan de slag en je kan je biologie aanpassen, je gaat beter slapen, de voeding komt op op orde. Je hebt misschien een paar tekorten die gaan we aanvullen. Denk je dan dat je je beter zou kunnen voelen? Je dreef het echt, ja, je geloof daarin. Moi man, ik volg het allemaal met veel plezier, Jack. Zo, vanaf de zijlijn. Ja, en even voor andere mensen die zich ook willen onderdomplen in jouw universum. Niks level human is het de naam van het bedrijf dat je hebt met Damien. Ja, hoe heet hij nou van ze achterna? Damien Benaker. Benaker. Dat heb je jullie samen. Daar kunnen mensen aankloppen als echt een traject in me gaan willen gaan met jullie. Jullie hebben daar ook allerlei producten die jij zelf gebruikt om het even commercial neer te zetten. Dan heb je jou. Instagram en jouw naam is D-E-A-C-K, Jack klopt. Lytol en dan niet op zijn Engels, maar Lytol met twee tees. Twee tees met E-L-I, double T, E-L. Daar kunnen ze je vinden. Je hebt best wel veel boeken in ons recebel. Er staat te teller. De teller staat nou op 9. 9? Ik heb laatste jaren nog een 5-deel en geschezen even. En nu komt het laatste nieuwste boek te raan. En dat is eigenlijk het hele levenswerk. Het levenswerk. Ja, ja, daar is ook een Instagram dat daar al een prijs heel op is. Er is een prijs heel op. Top 1 procent gezondheid. Dat is waar het boek over gaat. En de premise, de missie van het bedrijf is van wij brengen mensen naar de top 1 procent gezondheid. En ik durf de weder als mensen het einde geluisterd hebben dat er ook luisteraars die zijn. Die denken ja, jullie zitten in een soort voorlinisch uitwassen, extremiteiten. Maar dan de uitdaging aan die mensen om te kijken wat ik kan hiervan leren. Ik merk echt bij mezelf ook dat ik soms ook denk, bijvoorbeeld met zo'n knie, dat ik dan soms denk, oh ja, er zit altijd je geen echte progressie in. Maar als ik dan jou verhaal weer hoor en ik zie hoe je bezig bent met echt serieus nemen, hoe je herstelt en waar je dat toek kan en durven geloven dat het ook kan, dan is er zoveel geantwaard om. Echt mooi, dank. Dankjewel, waarom ik er niet? Voor dat je iets anders gaat doen wil ik je nog even wijzen op de wekelijksen meeldiek rondstuur. Een meeldje met drie handige tips waar ik zelf veel aan gehad heb. Boeken die ik last, potkast waar ik naar luisteren, onderzoeken of artikelen die ik tegen kwam, docus, Instagram accounts, producten, oefeningen, dingen waarvan ik denk dat jij er ook iets aan kunt hebben. Je schrijft je gratis in voor het meeldje op mijn website aaribeomsma.nl onder aan de pagina en dan stuur ik je voor dan elke donderdag een meeldje.