Go back

#263: Live commentaar voor slechtzienden bij grote concerten in de ArenA

48m 48s

#263: Live commentaar voor slechtzienden bij grote concerten in de ArenA

De podcastaflevering van VPRO's "De Machine" onderzoekt hoe concerten en festivals toegankelijker kunnen worden voor mensen met een visuele beperking. Aan het woord komt Walter Huijsmakers, directeur van Roadburn Festival, die zelf slechtziend is geworden. Hij deelt zijn persoonlijke ervaringen: afhankelijkheid van begeleiding, onvoorspelbare reacties van het publiek en de beperkte mogelijkheden om zelfstandig evenementen te bezoeken. Daarnaast bespreekt de podcast initiatieven die inclusiviteit bevorderen, zoals audiodescriptie (live commentaar voor blinden en slechtzienden, zoals toegepast bij Robbie Williams-concerten), aanpassingen in zalen zoals rolstoelplatforms en prikkelarme ruimtes, en het belang van bewustwording bij organisatoren. Ook wordt het voorbeeld van clubfeesten aangehaald, waar fysieke en sociale drempels—zoals trappen, donkere ruimtes en vooroordelen—toegankelijkheid belemmeren. De centrale boodschap is dat inclusie vaak een "blinde vlek" blijft, zelfs voor betrokken organisatoren, en dat kleine aanpassingen, zoals audio-ondersteuning of duidelijke communicatie, al een groot verschil kunnen maken.

Transcription

7781 Words, 41771 Characters

Dutch
Dit is een podcast van VPRO voor MPO luister. Dit is de machine, een wekelijkse podcast van VPRO 312 over de muziekindustrie. We hebben een hele andere en maloemie de badbrat die je bij over het belangrijkste nieuws achter de scherpen. Het ruikom bij de machine, aflevering 263, waarin wij ons afvragen. Hoe het toch is om slecht zien te zijn bij al die concerten die draaien om fantastische producties en ander iKandy. En we rimmen een van de stemmen uit onze favoriete amerikanse muziekpodcast zomaar te gast hebben. De enige echte Charlie Harding van Switch. Ja, jij kwam teruglopen op de redaktie naar het bellen en je was echt excited. Ja, ik vind het een ontzettend leuke podcast Switch-San-Pop. Dus zij doen een beetje vaak dezelfde onderwerp als wij, maar dan met een hele andere instekten. Ze zijn muziekologen, ze gaan in op songwriting en dan ook op songdetin niveau dat je over één liedje in één zes nieuwe dingen weet. Ja, dat vind ik echt vet. Echt het luisterwaartje podcast. Hij komt te praten over Robin en Max Martins, full circle moment. Dat gaan we doen zometeen. Timo, wat was het sport zoiets als commentator willen zijn? Ik weet niet of je mij ooit over het sport had toch wel een kater. Maar misschien kaasrollen? Lijkt wel leuk. Of anders ter land te zijn in de lucht. Dat zou ik wel willen doen. Zij je concerten willen bekommentarieren. Ik ben altijd heel bang dat ik live niet zo witty ben. Dus ik denk dat ik alleen maar te zeggen wat je ziet. Ja, ik denk toch liefde samenvatting achteraf. En jij? Ik lijk mij op zeggen wel een keer tof om te proberen. Pinkpop, headliner. The Curer, full fighters. Ik kom het daar. Ik zie een podcast voor. We gaan het straks over hebben, want dit gebeurt dus echt in de arena naar het komende zomer. Dat is meer, maar eerst waar gaan we het niet over hebben. Ja, en nou volgensweg nog vertelden we dat kan je West, Jedus zijn albeng uitgezeld had, dat die toch niet tevreden was met de mixes. Het werd geen afstel, een dag later was Bully de Toch. Natuurlijk is het interessant op te kijken of die nog vrienden overheeft en wie dat dan zijn. Travis Scott, Sheila Green, die hebben features. En Ray Troutman van The Edies Funk Band-Sap, kijk die nog? In Muscoop. Neef van Roger Troutman is het. Ah, check. Ja. En op de laatste track duikte de naam James Blake op in de kredis. Maar die laatste die was er als de kippen bij om afstand te nemen, zouden samen een muziek gewerkt voor dat alles misschien met Kanye en hij een beetje crazy werd. En het resultaat lijkt in niets op wat ze samen hadden gemaakt. Zeg het, hè? Nou ja, het zou natuurlijk zijn dat die ook heel bang is vooral het gezijk dat hij er mee krijgt. Dat denk ik ook, ja. Stuk je uit de Kanye waar die ingaat op alle hybel rond zijn persoon. Ja. Z'n ego moet maar even in behandeling, en dat is de kwalmbetje. De recensie zijn niet meer opgevallen. En dat is niet meer opgevallen. Alleen Lagos en ontantaka ombreken. Maar nuiërs, begint deze week stond de bekend, ze nog leven de te noor van Italia op de planken van de zingendome. Andrea Burtjelli. - En Adse? Ja, had daar een idee over? Ja, ik dacht, ik wist niet zo goed of een goede idee was of een heel fout idee. Maar ik dacht wel, eigenlijk daarheen, en dan ervaar hoe dat is om blind zo'n concert te ervaren. Dat was een beetje op het rankje, maar het was oprecht bedoeld. Het was namelijk vanuit een serieus interesse. om de racht te komen hoe dat dan is, dat je in zo'n grote zaal bent waar je misschien de weg niet kent. En dat er van alles gebeurt op het podium. Ik dacht van ja, misschien moeten we daar een keer een item over maken. Ja, dat berg ik wel sinds dat op de idee van laten we kijken een item over het gangelijkheid. Ja, hebben we nooit gedaan, hè? Nee, hoe is het om een concert te bezoeken als persoon met de handicap en hoe houden concert en festivalogustatoren daar ik niet mee? Ik dacht meteen aan Walter Huimakers, hij is directeur van Root Burn, een van de sweetest guys in de muziekindustrie die een ontzettend liefde voor Heavy muziek heeft. Maar een paar jaar geleden toen is hij voorsmouw wel eens kort in de machine geweest. Zeker, ja. Hij heeft een vrij heftige oog aandeling waar de ene op de andere dag, hè. Van de ene op de andere dag, waar door die nu eigenlijk zo goed als blind is geworden, op laatere leeftijd. En ik bel de mop en ik voel hem wat zijn je persoonlijk ervaring eigenlijk met concertbezoek en hoe houd je als 013 rekening met mensen met een functiebeperking? We zijn in heel Nederland dingen die kraag me zien, maar ik ben altijd afhankelijk van iemand anders. Behalve in 013 en in Tiefliefereden burigdb's en in de helling. Toen ik heb leren lov met mijn brindig lijdens een stok, daar heb ik een half jaar intensief rasch gehad voor de institut van blinden en slechtzienden. Mijn bekrijdstor, die koge mij wat zijn je doelen? Mijn eerste doel was gewoon rondom het huis leren lopen en mijn drie andere doelen waren letterlijk lopen naar DBS, lopen naar ECO, lopen naar Tiefliefereden burig, lopen naar de helling. En daar hebben we een half jaar op gehoefend dat ik naar die vier plaatsen kon lopen. Maar als ik bijvoorbeeld naar paradiseof de merkweg wil, dat lukt alleen niet. Dus mijn festival en conserchbezoek zijn toch wel wat minimalen geworden omdat ik dat eigenlijk niet zo goed mer kan. Op het moment dat ik met mijn stok loopt en zeg maar de weg aan het zoeken ben in een drukke zaal of ik wil een zaal in, dan zijn de mensen die uit zichzelf je op eens vast pakken, zonder iets te zeggen en op eens wordt er een arm in je arm geschorven en dan is het gewoon dat dat brengt een schrikre jaxie teweeg. En soms gaan wens ook helemaal niet aan de kant of duwen mensen je weg of je krijgt iets naar je hoofd geslengerd van kun je niet oppassen, kun je niet weg gaan. Maar je hebt ook hele behulpzame mensen die heel voorzichtig een hand te beschouwd oorlogen en vragen of je hulp nodig hebt. Dat is fijn, maar ik vind het wel altijd fijn als het even gezegd wordt en niet plots gedaan wordt. Ongevraagde hulp is dan moeilijk, maar ook het afwijzen is moeilijk, maar ik vind het ook moeilijk om hulp te vragen. Dus soms pijken ook bij konzegde festival's en dan voel ik me zo verlogen dat ik gewoon echt hulp nodig ga en dan stek ik vaak mijn hand uit en dan hoop ik dat iemand me toch vast pak. Het is een sociale interactie die je zoekt, met elkaar waar en ik geen regels voorzijn. Dat maakt het heel moeilijk, toen wel hier in 013 als ik hier ben, ik hoor bij 013 mensen kennen mij hier en als ik een keer een hand uit stek, dan weten al mijn collega's wat er heeft hulp nodig. Ja, want het zit natuurlijk ook een 013 collega naa'schao, jorges. Jij gaat over deze tema's. Op wat voor manier zijn jullie hier met Rotburn en 013 mee bezig? We hebben natuurlijk wel te maken met een pand dat in de jaar leegt, gebase gebouwd, toen er nog niet helemaal op die manier na de achteren over de regel meer van omgang. Dus we hebben bijvoorbeeld iets als een rolstoolplattform. Daar is fysiek beperkt ruimte, dus dan moeten we wel van te veel werken met een rezeverderingssysteem. Maar dat betekent wel dat als je hier aarkond, en je bent niet goed te benen dat je van ons niet in de rijhoefting gaan staan, maar dat je die gewoon kan skippen en door door waar VIP op staat naar binnen mag. En dan wordt je ook gewoon gelijk ontvangen door een van onze E-Biro vrijwilligers. Niet omdat je op dat moment een zorg vraagt, maar vooral omdat zij heel goed getrenen zijn in omgaan juist met verschillende vormen van beperkingen en ook grijp daar dan in meekende gaan. Dus kijk, wat heb je nodig? Ik heb met je meelopen om in de weg te wijzen. K je de weghal van je contierregelmatig. Kunnen we iets extra voor je bieden. De bodem is gewoon zorgen dat iedereen op dezelfde manier in staat is beperking nog niet. Om minder zouden bij die artiesten zijn en die connectie te maken en helemaal op te gaan. En alle dagelijks zorgen het vrachtje te laten en gewoon even op te gaan in de muziek. Onze rol eromheen, dus dus één kan maar ook allerlei vredeigers van No 13 hebben we vooral de taak om juist al die ruister omheen weg te nemen. Want te zorgen dat er niks die beleving in de weg staat. We hebben sinds vorig jaar ook voor bezoekers een prinkle arme ruimte in No 13. En dat is eigenlijk juist om bij een concert krijg heel geloeg prikkels overheen. Het is kans ons beste intentzij en die ruimte bieden we eigenlijk aan om elven even tot rust te komen. En ook gewoon even op jezelf te zijn. Dus dat is één van de konkiteiten dingen die we aanbieden. En een heel coquéd ding, wat ik me dan afvragen lijkt me bijvoorbeeld een timetable lezen ook heel ingewikkeld. Dat vind ik echt een hele goede vraag die meel. Nee, ik kan geen timetable meer meer neer zien. En voor Rotbeuren, hier hebben we eigenlijk nog niet best heel gestaan. Vind ik interessant dat ga ik toch daarlijk is ook eventjes hier in Terra nog eens meenemen. Dat we dat na vorig jaar eens moeten kijken of er een voorlijstfunctie zouden kunnen hebben. Dat er op de website een soort tekst bericht is bij de timetables voor blinden en slechtsziende. Dat je daar even op kunt klikken en dat je dan gewoon eventjes meegenomen wordt. Heel raad dat dat nog niet bij me als opgekomen. Want ik loop hier echt redelijk en figuurlijk overal tegenaan. Ik denk eerlijk gezegd dat die tijd tegenover jou misschien juist wel een blinden en vlek is, omdat je hem gewoon helemaal uit je houdt kent. Ja, het is een blinden en vlek. Kijk, je is Rotbeuren's Becky. Schrijft een nieuwsbrief, een angelstaalijke nieuwsbrief en door mijn ogen is ervan bewust geworden dat niet iedereen even goed zicht heeft. En de eerste regel van haar nieuwsbrief is lekkerlijk als je hem schuld van klik hier om naar de luisterversie, klik hier voor de luisterversie. En die klik ik dan aan en dan vertelden ze het verhaal dus dan lees ze de nieuwsbrief voor. En dan beden ik me nu. Ja, het is van jouw gezegd, het is een blinden vlek. Ik ben natuurlijk zo met Rotbeuren bezig in een team van mensen die mij zo ondersteunen dat ik een weg heb gevonden om dit te kunnen blijven doen. Maar dat nog niet vertaalt hebben voor andere mensen die in dezelfde situatie zitten. En ik denk dat niet de stap komt om mijn ervaring in te delen en om te kijken hoe er dit verder kunnen ontwikkelen. Lieverman is het heer. Ik vind het echt zo een geweldig gast. Ja, zo mooi dat ze het dan een blinden vlek nu moeten natuurlijk. Hij is ook gezegd. In het gesprek dat hij dan wat zag, maar dan moet hij dan zelf ook om genifelen. Ja, hij is natuurlijk nog heel gewend om in dat vertaal te praten. Zoveel visuele woorden die we gebruiken in de daad. Ja, en ook wel grappig om te bedenken van toegankelijkheid is in de afgelopen jaren steeds belangrijke theme aangewoorden. In de muziekindustrie en inclusiviteit voor iedereen. Maar dan zou je zeggen van, je hebt de organisator die zelf persoonlijk ervaringen heeft. Maar toch is het zo dat je nog over een heleboel dingen niet nadenkt. Want het is helemaal niet moeilijk om zo'n timetable om te zetten in iets dat voorgelijzen wordt. Maar op de manier zoals dat nu, op de website van Robert staat, kan het gewoon nog helemaal niet. En is dat ondergrondelijk? Ik ga hem nog zo mooi voorbeeld tegen. Die er ik van zesse, de oud, wat is het? Sende manager van 3FM, die is bezig met. met commentaar bij concerten. Waar staat je een concerten? Ja, dat kan ik mooi. Ja, ja. Dus dat jaar had je gedaan? Ja, audio-discription. Toch, zo het dan bij stadium concerten, een trijl bij Robbie Williams. En dit jaar ga ik dat volgens mij bij alle grote shows doen. Samen met Mojo is dat. En dat wordt gedaan door een voor ons wel bekend stem. Zeker, Rosemary. Ja, al drivend wel radio-presentator. En ik voel gross. Wat moet we ons hier bijvoorbeeld stellen? Eigenlijk, alles wat je meemakt in de arena, wat je niet kan zien, krijg je beschreven door ons. Ik ben een pilot gedaan bij Robbie Williams. Het was echt fantastisch om te doen. Kijk, ik ben natuurlijk een professionele radio-clutchkouw. Dus ik ben wel gewend om te proberen te omschrijven wat je niet kan zien. Maar als je het proberent voor blinde en slecht zien, dan is het wel echt niks te lervoor. Ze moest met voetballkomentatoren, die vonden het ook heel leuk om te doen. Die zijn er gewoon nog veel beter in man wij van de radio. Dus dit meteen de competitie gehoorden van wie het beste kan omschrijven wat er allemaal gebeurt. En dat doen we dan het meest tussen de nummers door. Niet door de zangheen natuurlijk. Dus gewoon de toer van de wat zie je allemaal in de arena, maar als de bar wat heeft de artiest aan. Als je van podium zo valt, dan gaan we dat natuurlijk ook beschrijven allemaal van dat soort dingen. Is dat moeilijk om te doen? Ik vond het wel. Kijk, gelukkig krijgen ook heel veel advies bij. Van zo'n expertise, centrum, voor blinde en slechtzind. Physiode, die helpen ons met wat eigenlijk graag willen omschrijven hebben. Maar als je daar zit, wordt je helemaal over prikeld met mijn ogen en dit je wat moeilijk allemaal is vertellen. Er is zo veel zeker bij Robby Wiljewst. Dat ik denk dat het bij de toppers en bij Harry Staas even moeilijk wordt. Waar begrijden and wat zijn de dingen die het belangrijkste zijn om mee te nemen? En welke details doen er minder toe? Belangrijk natuurlijk. Hoeveel mensen op het podium staan? Wat ze aan hebben? Wat de vibe is. Over opvallende dingen gebeuren bijvoorbeeld een interactie met iemand vooraan met het publiek. Het confetti die ik al noemde wat er voor vuurwerk is. Eigenlijk al geheel is het weer. Dat we dan gaan proberen te laten leven in je hoofd. En ook even wel melden hoe knap Harry Staas er vandaag uit ziet, toch? Ja, dat was wat ik om het kopje context. Wat we ook geven en wat heel belangrijk is. Maar misschien moeten we onder een kopje context ook gewoon schade. Wat meer achtergrond in, zoals lietjes die opvallend zijn op de setlist. Dat weten wij natuurlijk ook muziekseleisten. Dus dat kaas je dan ook mee. Dus op die manier kan dat zelfs ook wel leuk zijn als je wel zicht hebt. Hoeveel mensen maken daar gebruik van per concert? Weet ik niet zo goed, maar ik denk als dit beetje gaat werken deze nieuwe form van media, dat er ineens een heel nieuw publiek denkt. Ik vies er met extra haast naar die concert toe van de nieuwe mensen. Zo vet. Ik zou wel een reneohet concert met Adolf Liesse audio-deskips willen zien. Ik moet zeggen, we zijn er wel een beetje gewend aan gebarentaal vertalers voor het bij concerten. Die zie je best of veel. Die zijn ook gaan soms viral omdat ze ook een hele silenzaligheid erin gooien. Ik zag bijvoorbeeld bij Oasis en mensen ze zagen ik weer een ene ging echt helemaal ervoor. En dat moet je natuurlijk met dit project ook doen. Je moet echt helemaal die sphere en ik zie roos maar reind dat helemaal doen. Ja, erin gaan en laten horen wat er gebeurt. Misschien moet er een stukje luisteren van hoe dit afgelopen jaar bij Robbie Williams er aan het toe ging. Robbie loopt vanaf de kert, wocht het prop op naar de meeste. Daar is een trap naar voren geschoten. Hij loopt nu die trap op de meeste. Als hoeft hij naar de helemaal loopt, is er stijweer te hebben voor het volk. Het looghoof van Robbel Williams van bovenaf kon nu in het groot naar beneden. Dat is of er een omkoop behalen zeg maar. En er steekt er arm uit. Er steekt ook nog zo arm uit zodat ze uitgesprikte ene looghoof nu voorzien voor het staat. Ze praten dus niet door de zangheen. Dat mag natuurlijk niet. Dat is een doodzonde. Dat kun je raderen. Die wij het precies van de intro afgelopen is en we neemt weer mond moeten houden. Dat zijn ik ook al tegenroos in het aard. Ik vind het wel tof ja. Ja, en het werkt dus via een soort app op je eigen telefoon. Met je eigen oordjes kun je gewoon in doen en dan dan dan dan dan dan kun je hier van genieten. Maar je kan het dus ook weer uit doen als je denkt. Ik wil nu gewoon even het is de bridge horen zoals die is. Als ik zou luisteren, dan denk ik dat er een Robbie Williams concert wel echt leuk is om te commentaanrieeren dan de radio-head. Ja, maar Tommy ook kan ook weer zo geknast worden. Hij komt nu deze kant op. Hij danst op het runtje. Hij valt bijna om. Jonny Greenwoods lok rakt bijna de piano aan. Jonny ziet er een beetje ziekjes uit vandaag. Een beetje bleekjes. Ja, het is eigenlijk altijd zo. Ik word wel excited hiervoor. Misschien moet we dat gewoon voor elkaar gaan doen. Maar tijdens een concert. Ja, het doen wij toch al. Mensen naast je staan en denken wat zij die aan het doen. Alltijd zijn gewoon adsentimaal op ping-pop. Ja, en een omgeving, een arena waar inclusiviteit. Super belangrijk is, maar waardoor is het eigenlijk heel ingewikkeld. Het is natuurlijk de nachtclub. -Ja, ja. Het is donker, het is rokenberg. Er zijn veel prickels, er zijn veel lichaam om je heen die tegen elkaar aanstoten. Dus ja, ik moet dat gaan. -Wel moet je nou als je in een rolstool zit, de club in of als je slecht zicht hebt of als je bijvoorbeeld niet zo goed met allerlei heftige prickels kan omgaan, maar wel graag wilde dansen. Nou, zoveelte ik een feestorganisator, body en die hadden een feestje in Club Ram. Laatst en die heb ik gesproken. We zijn proberen met alle lichaam rekening te houden, daarom mee te organisatie zo. En aan het woord zijn dynamentel en David Smulders van Body en ook een beetje Sven Beima van Club Ram. Laatst, wat eerst beginnen met dat body eigenlijk gewoon een feest is. Daarbij wilden we gewoon zo veel mogelijk regeling houden met andere. We willen rekening houden met iedereen. Dat blijkt nog wel best een klus op zich, maar we proberen te kijken naar ervaringen van binnen ons eigen team. Hoe is het voor jou om uit te gaan? Om zo data en informatie te verzamelen van, oké, kunnen we op deze punten rekening houden met andere en kunnen we het op deze minute toegangelijk maken. Alle lichaamen hebben hier eigenlijk mee te maken, maar de lichaamen die daar het misten last van hebben, vooral, ja, lichaamen die ook in het verbouw, het in Assum-Rollsstool, of je bent een persoon die doorwies offrechthorend of je hebt loofie zijn, daarvoor zijn club eigenlijk echt gemaakt. Je bent ook gewoon in de realiteit van Amsterdam, waar er gewoon oké wilt trappen zijn, club zijn ook heel vaak donker. En dat zijn allemaal aspecten wat het toch wel niet toegankelijk maakt voor alle lichaamen. Ik zou even voorbeeld geven. Die gene was gevallen en hij had iets aan haar arm. Die was uitgeweest en die kreeg de hele tijd opmerkingen op een reguliere clubafond van, ja, dan zo gij het toch ook niet uit, omdat die gene zij van 'heet' pas op, 'm' 'arm'. Het is heel vreemd ook op, toen ik zelf ook uitging, dat trapt ik. En dezelfde op ook dat ik dacht, 'wooh, jij durft om met je knukkel uit te gaan, gij het toch gewoon niet meer uit.' Maar dat is dus die hele mindset van 'nee, dat je zo denkt' is al wat willen veranderen. Van 'dat je tot last bent voor andere' dat is die 'are way round'. Nou, ik ben niet zo erg lang, dus dan ik ging wel heel veel uit. Nou ook wel echt, ja, club trouw ook helemaal uitgespeeld en dan in school. Maar onderdussen was ik ook eigenlijk heel vaak te vinden op queerface, 'studio tachtig' en daar maak ik de balans op van 'hoe kan het, dat ik me hier vrijer voel, dan de ander of wat is het dan?' En toen hoogte ik 'ja, ik word niet beordeeld op dat ik klein ben.' En zo draai ik de zaal binnenkwam en ik ging drinken halen bij de bar, kreeg ik al vijf opmerkingen over zo'n zo, die is klein. En ik was daar continu mee bezig dat ik dacht, 'de is gewoon niet fijn eigenlijk, maar om zo bewust te zijn, van dat je lichaam anders is, dat wil ik meenemen in dat dat is niet hoef, dat je zo'n zo'n zo'n bewust daarvoor bent. In het daten, het geldt eigenlijk ook over een soort van mind switch, eigenlijk over het verandering van culture op een boeghouwe op stap. Hoe kan we samen? Daarom gaan we ook op sociale tremples in hebben we de paddie-buddies. Die ook kan bezig zijn, die ook staan voor vragen. Het is geen awareness team, maar ze zijn gewoon aan bezig. En wat doet die beddies bijvoorbeeld dan? Die body-buddies zijn aanwezig om eigenlijk in maniergesprek te gaan, wel kaart met de bezoekers. En dat willen we ook vergemakkelijke van, 'he, vind je het eng om alleen uit te gaan, maar je wilt wel uitgaan waar je geaccepteerd wilt voelen, je bent niet alleen want we hebben de body-buddies, en dat is wel echt anders dan het awareness team. We zien het ook een beetje, als een gemeenschap die wantel bouwen zijn met verschillende ervaring of van tenenste nacht. We leren ook echt van elkaar en we proberen ook een los te komen van het dynamiek van dat bepaalde liegamer Hulop nodig hebben tijdens de nacht. Maar eerder van dat we van elkaar kunnen leren, dat we ook niet gaan bepalen wat andere liegamer nodig hebben, dat kunnen mensen zelf bepalen. En daarom maken we bijvoorbeeld ook een soort van toegankelijkheidsplan, accessibilityplan, waarbij we eigenlijk de venue, de club zelf, eigenlijk meer gaan beschrijven van hoe dat je de club in u komt, wat er eigenlijk is, hoe dat de club club er aatsiet. En dat kunnen mensen zelf bepalen of dat die club toegankelijk is voor hen ja of nee. Want dat zijn ook gewoon bepaalde mensen in een rolstoot, die zeggen van ja, ik vind een trap helemaal geen probleem voor mij, maar andere weer wel, dus wij kunnen dan niemand kan afverhand bepalen, ze hebben kunnen alleen maar zelf bepalen. Je kunt je dat alleen maar op voorbereiden als je weet hoe een locatie daaruit ziet, of de voorrijden, wat een politieel opstakels, de zijn of niet zijn. Ja, exact. En ik denk dat daar veel club zal stappen in kunnen zetten en ja, ik geef het ook gewoon aan als je een trap hebt, geef gewoon aan, bij een trap met zoveel trader. Dat helpt echt al enorm. Als het drie trader niet of tien trader, dat is een groot verschil voor bepaalde mensen. Ja, dat zijn ook een aantal venues, ik gewoon zeggen van ja, we zijn volledig toegankelijk, maar dan heb je wel een ramp van zo veel graden, nou ja, dat is eigenlijk niet niet. Dat kan soms al gevaarderex zijn. Ja. Fert. Het is misschien een beetje serieus onderwerp, maar ik vind het en in een heel belangrijk onderwerp. En iets waar heel veel organisaties, nog heel veel inkuleren van deze mensen, weet je? Wat wat er zegt, ja, ik moet eigenlijk eens gaan nadenken hoe alle mensen, zoals ik grootbeurig eigenlijk beleven, is dat het fundament van body, zij heeft zijn letterlijk gebouwd op laten we's nadenken alle eerst, naast dat gewoon een hele serieus technodietjes hebben en echt coole lineups, dat ze nadenken hoe zorgen wij dat iedereen zich kan proberen prettig te voelen op deze plek of goed een inschatting kan maken of dit een plek voor mij. Zijn ze hebben dus bijvoorbeeld ook geen strobes en wat rustig er ligt, ze hebben instuweeren voor of het barpe is personeel met wat gebouwd, dus dat je weet als je achter de bar staat hoe je een beurtje moet bestellen over cola. En ja, dus nadenken over een helix-persentage van 3 procent kan misschien nog wel. Maar 5 procent wordt voor sommige mensen tricky. Ja. Heel kroel. Nou, belangrijk om er weer bij stil te staan, hoe dat eigenlijk werkt. Ik denk dat er veel mensen, maar mijn basis zijn in de sector, maar dat er nog heel veel stappen te behalen zijn. Belk gewoon body-eens als je denkt wat hoe ik dit moet nou doen. Want er zitten zoveel mensen met zover ervaring. Ja, zullen we naar Robin? Ja. En Swage Stompop. Ja. Robin en Max Martin moet ik eigenlijk eerst zeggen, want Robin heeft dus een nieuwe plaat. Dat heeft 8 jaar geduurd, maar dat staan we eerlijk gezegd ook al niet meer van te kijken, want die vorige plaat, Honi, die duwden ook al zo iets voor ons. Ja, zeker. En waren er nu ook wel soort van goede redenen, want ja, we was een lockdown waar we allemaal last van hem gehad. En de tussen tijd is er ook nog moeder geworden. Dat deed ze ook nog eens helemaal in haar eentje. Ja. Dus daar was genoeg om je me bezig te houden, en ze mogen zeggen, er is een nieuwe plaat. Er schrijft ze op een hele intergeerende manieren over, sexistentieelheid die plaat. Ik vind hem echt supergoed. Ja, echt een hele goede plaat. Gewoon vet dat zij toch als vrouw van de paradoxische gier schiefmiddelbare leeftijd, toen dacht ik dat is een hele deenige. 45 of zo? Ja, de hele deenigeerende term, maar wel. Ja, zo jong is er niet meer, en dat is dan. We kijken dat dan van op hoe explicietse over sex nog zingt en over IVF en over daten op het moment dat je zwanger bent. Ja. Maar ja, waarom is dat eigenlijk gek? Dat zorgt helemaal niet gek. Iedereen heeft toch behoefte en lust en. Zeker, en ik vind het heel cool. Hoe is dat weer op een echte robin-manier doet? Het is die dubbelige voel van verlangen en eenzaamheid, en hij voorrie en het komt allemaal samen. En het mag ook allemaal, het hoort ook allemaal bij elkaar. Dus echt, echt tof die plaat. Ja. Maar ons machine ook veel ook nog op een interessante naam in de credits, namelijk Max Martin. Ja. Dus het machine. Grootzeitsrijven van deze eeuw is herenigd met de sangres met wie hij in 1997 zijn eerste internationale klappermaakte. Dat was Show Me Love. Zewa even een boeketje van echt knallers die hij daarna maakt te doen. En dan wil ik daarna voor jou horen, Timel, wat jouw favoriete Max Martin is. Oké, let's go. Ja, die zijn echt allemaal triple-e-nummer. Zeg gewoon, ik ga een miljardustreams, pernummer en die echt iedereen kent. Ja, en hij heeft er nog veel meer. Ik kom uit 1989. Dus mijn soort pop-awakening was rond de buurt van Britney Spears en Melanium van de Backstreet Boys. Dus I Want It That Way? Ja. Ja, dat is gewoon waar Max Martin liefde begonnen. Ik had ook helemaal niet door in die tijd, natuurlijk niet dat het allemaal doorheen gemaakt was. Maar ik weet nog wel dat ik het CD boekje, CD's weet u nog wel, van Melanium van Backstreet Boys openbladeren en dat ik zo verbazt was. Dat was daar gewoon alleen maar zweden in de kredestond. Ook al de muzikanten die meestpeelden en achteraf denk ik. Natuurlijk was dat. -Ja, ja. Het begon al bij Dennis Pop, dat was de voorloper. De mentor van Max Martin, ook in zwet. Die bracht ons onder andere dokter Alban. Kij je die nog en Ezef Bees. En die nam die jongengast, Max Martin, onder ze hoeden. Dat was een grootste met lang haar, ze zijn een rocker. Een hele stille jongen en hij geeft ook eigenlijk. Hij neoit interviews. Je kunt wel wat dingen van hem vinden dat hij dan ergens een keer. een masterclass geeft op het podium. Maar je zult niet zo snel van hem een grote feature. in een. zelfs ook maar in een Amerikaanse krant aan het treffen. En terwijl die toch echt heel belangrijk is. Dus ik dacht voor ja, moeten we niet tekeer wat over Max Martin doen. Maar het dacht ik voor ja, songwriting. Er hebben wij toch minder verstand van dan switch-stomp op. Toch? -Ja. Dat vind ik echt zo'n tegekken podcast. Ja, echt een. unieke podcast waarzo, nerdy en zo gedetailliert. uit de duurkoord gedaan, holitjes worden gescheven. of wat iemand's signature is. Ja. -Of. Of bijvoorbeeld. Ik heb nu ook even die switch-stompop van 11 jaar geleden. over Max Martin terugzitten, Laas. -Oh, ripen die eens. Ja, waarin wordt uitgelegd. hoe zeer "Sentje of Bingan" van Kelly Clarkson. Eigenlijk een soort rip of is van maps van de "JJJ's". Het is eigenlijk zo'n kros over tussen Indie Rock en. soort. -Sympere mainstream. Europop werd dat al genoemd en inderdaad. En dat wat Max Martin zo'n stompvond aan de "JJJ's" was. "Oké, daar heb je een cool nummer, maar daar gaat de energie in het gefrein. van 5 naar 7. Ja. -En. Hij dacht met dat liedje van Kelly Clarkson. Oké, we gaan voor 5 naar 20! Ja, precies. Ja, wat. Die lijnen die ze trekken tussen Evers en tussen. "JJJ's", dat vind ik wel tof. Dat ze echt aanwijzen. Van hier dit drum geluid, dat komt daarvan daarnet. En als ze dat ook nog eens in. met de inhoud verbinden, dan heb je mij echt te pakken. De beste aflevering die ze ooit gemaakt hebben. vindt ik die over "Miley Cyrus" over Flowers. Dat was natuurlijk een wereld dat die iedereen kende. En zij legde in hun podcast uit hoe dat nummer een antwoord was. op een liedje van Bruno Mars, waarna was Joman. En dat is een liedje dat "Miley Cyrus" en haar toenmalige. vriendzame zongen. Hij was inmiddels ervandormen met een ander geloof ik. En zij heeft dus van omgekeerde versie van dat liedje van Bruno Mars gezongen. Dus de draaien eigenlijk alle dingen die Bruno Mars in het liedje zingt. dat die voor haar zou doen draait zij om. Iko, bij maar own Flowers, etc. Je kent het wel. En dan laten ze ook nog eens horen. Dat ze ook nog eens de meelo die van het Bruno Mars liedje hebben omgedraaid in Flowers. Ooooooh. - De note. Dat is echt mind-blowing. Dat is echt een antwoord zong. En dat heeft Bruno Mars ook gehoord. Wat die heeft volgens de rechtszaak aangespan het echt een "Miley Cyrus". Volgens mij heeft ze hem. het loop nog of hij heeft niet gewonnen. Ik heb het in elk geval niet meer me gevolgd hoe dat afgelopen is. Maar ja, dat soort dingen vind ik echt te gek. Ja, ja, echt heel erg interessant. En ook gewoon leuk om er zo gewoon technisch te horen. hoe zongwijds de werk gaan. Ja, dus ik dacht dat ik gewoon de stoudsroenen aan trekken ga kijken of. "Need Sloan of Charlie Harding of Brianna Cruz" het zin hebben om ons uit te leggen. Hoe dat zit met Max Martin en Robin. En Charlie Harding, die antwoorden. En ik voel hem, ja, stij je er eigenlijk van te kijken dat die twee. een full circle moment hebben op de nieuwe Robin plaat. Ik is just a no, I mean. Ja, en dat ze er niet in een hele sterke plaat in een while hebben. Ik was er een prijs dat er een Robin album aan was. Een van deze ongelieve kalver. Er is ook niet meer een prijs, omdat. Hij moet heel veel lopen om zijn plaats te hebben. Wat je denk je dat je een typische Max Martin zoi? Ja, ik denk dat het een van de grote dingen. ik denk dat je terug naar 9-nieuw Max Martin. ik denk dat je met Max een certain sound werkt. En dat was de sweetish pop sound van de middel 80s. En het infused een juiste juiste swing, funk. Een hip hop, een rock. Een grote maat. En hij had een real sound. Dat als je het uit te laten zien. een ace of bass, een singen en backspiel van de Bois en Britney Spears. je kan hier dezelfde kicktragreem en snare-drams, dezelfde soort wag, guitar, dezelfde bass. Nu is het niet hoe hij werkt, maar hij had een heel specifiek sound. Back then. often een heel snel groeit. Dat soort tempo. Maybe een beetje vast of iets, maar een snelheid, misschien inspirerbaar bij R&B tempo. We're talking about drum machines or drum samples. Er is al een lieve, iets om het. Often dat is de wag, guitar en de background. Of misschien de basslang we in. Maar het is een level van precision. Een soort crispiness. Everything is very high-fi. MUZIEK. MUZIEK. Ik denk dat het het hoek dat ik hierom me afgeven heb, naar de mid 80s en Janet Jackson's control. Dat record met Jimmy Jammateria Lewis helpde de fundaties van de sound. Wat was '90s R&B. Het is dat de Minneapolis sound, Jimmy Jammateria Lewis, grub onder de prins. En er waren wel een hetlok reverceding en onvrouwen geldig килو phone-dram, dus dit is Snop het zo uitvalschap Blade koältet, dat is noob. Wat is het? Parand is het het sound Deel, Lorenze Jerkson en het is het site van Janet, en de serviere jezelf, hetIXse Sound, dat de gebruik van synthesizers als de sortaal primary rhythmic groeit, dat het een hele tijd komt uit dat controleraar, en dus dat albumen is van een consequentie om het geval te worden, een nieuwe Jack Swing, die was een subjeonder van R&B in de 90's, dat Basically Everybody copied. Janet Jerkson, toch een beetje onderschat. Ja, ja, ja, ja, ja, je hoort er nu wel heel goed van hoe zeer, eigenlijk, al die pophits had hij jaren 1990 daarvondankomen. Ja, ja, ja, ja. Ook klinkt nu wel echt hooploosig dat hij echt rennet, die jaren 90 pophits had, zeg maar. Ja, ja, ja, ja, we weten niet of dat vindt, maar ja, dat is natuurlijk één istee, eigenlijk, je in. Ja, TLC is dat dan Max Martin? Ja, ik denk dat ik niet. Nee, ik zat een boek te deze over songwriting en daar ging het over Max Martin, en er stond over Britney Spears over Hit Me Baby One More Time, dat Max Martin dat liedje eigenlijk had geschreven voor TLC. TLC, waterfalls, 1997, dat was een grote hit, 1995, dus echt vroeg. Je hoort dus dat hij op die R&B-sound van TLC zich heel erg heeft gebaseerd, en hij heeft dat nummer dus voor hen geschreven. En zij hoorde er geen hit in. Ah, wat grappig. En vooral dachten ze, ja, Hit Me Baby One More Time, dat is misschien toch niet zo heel erg gepast voor waar wij voor staan. Nee, en zo is het ook. Zo is het ook. Dus het is Britney Spears geworden, die daar een "Jase" zit, maar hij heeft gescoord. Maar inderdaad echt met die sound, je hoort het als je ze zo achter elkaar hoort, dan denk je, ja, dit is gewoon, het had bewijzen, breken in een session gemaakt kunnen zijn. Ja, ik heb ook die de buurtplaat van Robin, om daar al vast vooruit op de blikken nog eens aangezet, want ik had die plaat nog nooit gehoord. Of die plaat die Max Martin in de jaren 90 van haar heeft geproduceerd, die S-plaat. En toen dacht ik ook gewoon bij de helft van de liedjes, die het gewoon dezelfde productie als bij de Backseat Boys met Lennium. Ja, hij heeft voor mij 2 liedjes op die plaat trouwens, maar wel 2 de belangrijksten. Ja, dat was hartstikke jong, echt heel jong, die plaatsen in 1995 uitgekomen en 1997, 2 jaar later, werd Shomu Love internationaal passend hit. Maar de grote vraag is dus ook, ook aan Charlie, was Shomu Love dan ook wel echt al een typische Robin song? Robin was sort of set up to be. be pretty spears. They wanted Robin to be the big pop star. And that isn't exactly what she wanted to be. I'm hearing in Show Me Love a lot of sort of the foundation for setting her up for that level of pop stardom. And you know, the sound, the sound is not hers. Like when we go from Show Me Love to, you know, all of the body talk era, her sound radically trans, which what she's known for today is not what we hear back in Show Me Love. I think the thing that's absolutely characteristic about her is like any great pop star. It's her voice. There's something so idiosyncratic about the way that she sings. There's a slight rasp to everything. There's a really direct kind of quality to her voice. The same time, I do think there's probably some sort of a lyrical continuity between Show Me Love and, you know, her later, you know, her newest work. Yeah, it very much reminds me of 90s pop music, more than it reminds me of specifically Robin. Would you say that actually talk to me is the first real collaboration in which both of their strengths are coming together? Interesting. You know, I'd have to go through and double check like every little place that they've ever worked together. But this definitely feels like, as you said, a true collaboration. I think something that really shifts with Max coming out of the 2000s and becoming the super producer that he is today is that Max doesn't really have a sound anymore. I think he has a level of excellency in everything that he makes. There are repeatable things I can hear in a Max song, but there's not always a very clear sonic signature. Instead, I think what he's able to do is sort of step into an artist's project and say, what are you trying to say? How does this fit within your narrative? How are we going to build a song around that? And so talk to me feels like obviously a continuity to body talk. There's obviously a clear lyrical nod. And when you listen to the track, it fits perfectly within the rest of the album. It's not like, oh, this is the Max Martin song. It feels like he came in as a producer. It's like, let's make something that is a real collaboration that serves your artist project. I think it's worth noting that on talk to me, Max is a songwriter. He actually is not a producer on the track. So we might assume that he might not have played any of the instruments on this song. Who knows? When they worked on this track during the pandemic and they made a demo of it, perhaps there were sounds that he put in there and persisted through. But this is a class of all in and Oscar Holter are the two producers. I'm assuming most of the production is coming from them. There are things on here that remind me of other Max Martin productions. This song into you by Ariana Grande and begins with this sort of confusing bass sound. It's sort of muffled, but sounds very vocalish. And as the song opens up, it reveals itself to be a voice, some kind of affected voice, kind of like a vocoder. I don't know exactly what tool they used to make it. And you hear the same kind of quality in talk to me where they're using these sort of synthetic vocals as a way of I think communicating the distance between the Robin on one end of the phone call and whoever's on the other end of the phone call. It's a really appropriate kind of production technique and it has a precursor in it into you by Ariana Grande. Maybe Robin was just lonely and locked down and she just sent her old friend a demo and she just asked him to talk to me. And so this song has arrived. It's not about sex at all. It's just about a phone call just about friendly. I mean, it's a very, very sexy song. The thing with songwriting is like it's not always about a song is not always about what it sounds like it's about. The songwriter's job is to take any given emotion and figure out how to build a world around it. And so this sort of friendly call turns into a song which you know, it feels like a very romantic kind of phone call, which I'm assuming is not what took place when they were writing the song together obviously. But you know, it speaks to a time when people were trying to connect during the pandemic when they felt lonely and stuck at home and she turned out into a romantic opportunity. A very good song and it's all learned something. 100%. But this number is very hard to me. I think I can't tell you that line. It's just a little bit clear. And that's also a nice thing. Charlie's style is not too loud, right? No, it's hard to hear it. And she has a lot of lines that I didn't hear, but that I can't hear anymore. No, exactly. Do we have a little switch? Okay, let's go. Another trick on the floor of Robin. He's blow your mind. He's doing the harsh good singing. And what do you think about it? Well, come on. Roni Missen, who I'm talking about, is not a sample, it's sort of a play, but then a just different one. And then that's just a nice thing to do. That can't be a coincidence. No, that's a must. Well, we're done with the team. For the next week we have my homework. Yes, if someone had to fall out of the game, by the way, to get a heart attack with a helmet or something, then I'm asking myself here to do it again. I think it's really hard to do it again. My name is B. You're welcome. We're going to go with the outsider of the Polka.band, who will be coming over the side. Anzien de Poit Trin. Yes. This was a viral session at KEXP. I found a great film by Enne Wild Francis. I really never heard of it, but he has all of the explainers, a lot of them related. In this case, he argumented that the race around the duo, this duo, so to make, has the outcome of AI. The fun go. So the reason that music leaks a lovin' this is because they're breaking the rules of music in very clever ways. They're using weird time signatures, meaning that sometimes a bar has four beats, sometimes seven, sometimes fourteen. They're also using a microtonal scale. So instead of just the 12 notes that we know and love in western music, they're using twice as many notes and their guitars have twice as many frets. So now they're playing these new notes that are halfway between the ones that we hear all the time, and that's what makes it sound kind of new and unexpected. So they also create very complex arrangements by using a loop pedal, which allows just that one person to layer their playing as they progress through the song, which makes it sound like the whole band playing. And he's controlling that loop pedal with his feet and toes, which is just really impressive in itself, and they do it all really skillfully. So that's the music, but their appearance is important, too. Often gets described as being "dard-eyeist." And if you don't know, "dard-eyeism" was an art movement about 100 years ago, which ultimately led to surrealism, and it was all about incongruity, about things that didn't belong together, things that broke the rules of what the viewer expected. It was even the birth of the whole "what is art" debate. And it's interesting that "dard-eyeism" back then was a direct response to the machinery of war and of modern life, and that's probably what's happening now. Because right now in Google Gemini, as of this month, anyone can create fully-produced music tracks with just a text prompt. Modern music is unbelievably formulaic, and AI is trained on those formulas. So we've got an AI that's trained on that, is pumping out more of that. And that just forces us to walk away from it and break those rules and find different territory. And that's what Angie and the Poir Trin have done really well. We've got it out there and it's free to download it over the best, and some of the worst queer films and series of our obsessions with the Lesbians, but also important questions as well as "can you be friends with your ex?" And we're talking about our favorite role models, from Claudia the Bri and Francine Oma to Frisia Cousinio Arias and Merel Van Donga. Meg Lesby Grayigan, Luister the Lesbys Eliega and your favorite podcast app.

Podcast Summary

Key Points:

  1. De podcast bespreekt toegankelijkheid van concerten en festivals voor mensen met een visuele beperking, met persoonlijke ervaringen van Walter Huijsmakers (directeur van Roadburn Festival).
  2. Initiatieven om evenementen inclusiever te maken, zoals audiodescriptie bij concerten, fysieke aanpassingen en bewustwording bij organisatoren.
  3. Uitdagingen zoals ongevraagde hulp, ontoegankelijke informatie (bijv. tijdschema's) en de complexiteit van uitgaan in donkere, drukke clubs.

Summary:

De podcastaflevering van VPRO's "De Machine" onderzoekt hoe concerten en festivals toegankelijker kunnen worden voor mensen met een visuele beperking. Aan het woord komt Walter Huijsmakers, directeur van Roadburn Festival, die zelf slechtziend is geworden. Hij deelt zijn persoonlijke ervaringen: afhankelijkheid van begeleiding, onvoorspelbare reacties van het publiek en de beperkte mogelijkheden om zelfstandig evenementen te bezoeken.

Daarnaast bespreekt de podcast initiatieven die inclusiviteit bevorderen, zoals audiodescriptie (live commentaar voor blinden en slechtzienden, zoals toegepast bij Robbie Williams-concerten), aanpassingen in zalen zoals rolstoelplatforms en prikkelarme ruimtes, en het belang van bewustwording bij organisatoren. Ook wordt het voorbeeld van clubfeesten aangehaald, waar fysieke en sociale drempels—zoals trappen, donkere ruimtes en vooroordelen—toegankelijkheid belemmeren. De centrale boodschap is dat inclusie vaak een "blinde vlek" blijft, zelfs voor betrokken organisatoren, en dat kleine aanpassingen, zoals audio-ondersteuning of duidelijke communicatie, al een groot verschil kunnen maken.

FAQs

Audio-descriptie is een commentaarfunctie die visuele elementen van een concert beschrijft voor blinden en slechtzienden. Het wordt via een app en oortjes aangeboden, waarbij de beschrijvingen tussen de nummers door worden gegeven zonder de muziek te onderbreken.

013 biedt onder andere een reserveringssysteem voor rolstoelplaatsen, skip-the-line toegang en speciaal getrainde vrijwilligers. Ook is er een prikkelarme ruimte waar bezoekers even tot rust kunnen komen tijdens een concert.

Slechtzienden kunnen moeite hebben met navigeren in drukke zalen, het lezen van roosters en het omgaan met ongevraagde hulp. Onvoorspelbare sociale interacties en fysieke obstakels maken het concertbezoek vaak beperkter.

Een 'blinde vlek' verwijst naar aspecten van toegankelijkheid die over het hoofd worden gezien, zoals het niet aanbieden van audio-versies van roosters. Zelfs organisatoren met persoonlijke ervaring kunnen deze verbeterpunten missen.

Body verzamelt ervaringen uit het eigen team om rekening te houden met diverse lichamen, zoals rolstoelgebruikers of mensen met sensorische gevoeligheden. Het doel is om een cultuurverandering teweeg te brengen waarin iedereen zich welkom voelt.

Ongevraagde hulp kan schrikreacties veroorzaken en voelt vaak onvoorspelbaar aan. Het is beter om eerst te vragen of iemand ondersteuning nodig heeft, zodat de persoon regie houdt over de situatie.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.