#217 | Tim Surma en Michiel Wils over een kennisrijk curriculum

♫ Hallo en welkom bij buiten de kreitlijnen. De podcast van het Experties Center om onderwijs en leren van Tom Osmoor waarin we wijzen gesprekken voor over didactiek, curiekeloem en klasse management in onderwijs. We openen dit nieuwe schooljaar met een gesprek rond het buswoord in onderwijs. Een kennisrijke curiekeloem. Want de kogen is door de kerk. Het vorige schooljaar werd er door een 70 tal expert gewerkt aan kennisrijke minimumdelen voor het baasonderwijs die als alles goed gaan de komende jaren zijn implementatie gaan krijgen in ons verlaamse onderwijslandschap. Maar wat is dat nu een kennisrijke curiekeloem? Waarom is dat woordje kennis zo nadrukkelijk aanwezig en wil het dan zeggen dat we andere dingen zoals bijvoorbeeld varen gede niet meer mogen doen? Omdat uitefussen verdiepen ons deze aflevering in het boek kennisrijk kansrijk. Een boek geschreven door een samenwerking tussen verlaamse en internationaal auteurs met klinkende namen. Google maar eens, bijvoorbeeld, namen als Dylan William. John Hettie, Noenokraten of Paul Kiesner. Je zal zien dat hun CV uitpouwd van baanbreken twerkje binnen onderwijs. Wij praten over het boek met twee van de vlaamse auteurs. De eerste gasten van dit zijn Michiel Bills en Tim Sorma. Dag Michiel, dag Tim. Dag Marijen. Als goed. Ja hoor. Mensen die al langer dit de podcast luister zullen weten dat jullie geen onbekende zijn van deze podcast. Maar toch voor de mensen die nieuw luisteren die misschien de aflevering waar jullie alles de gast geweest zijn niet gehoord hebben. Wie zijn jullie? Tim, kort even, wie ben jij? Ik ben directeur van het expertische centrum onderwijs en leren. Het centrum had zich bezig met het vertalen van best even een zromtidactiek, curriculum en kassenmanagement. Inrichting van het brede onderwijsveld. En zelf, jaarlang voor het last gestaan? Ik heb me heel veel plezier, een 20-tal jaar, in het zikker naar onderwijs gestaan. Michiel. Mijn roetselige nog in het onderwijs voor de klas. Ik ben een kleine tien jaar lerar Frans geweest in de 30 grad. Hij is al BSLTS-old toen nog. Dus ik ben mij wel bekend met het verschil tussen een leerling die op maandag 8 de klas binnenkomt. En op vrijdagavond, na een echte lezier Frans de schuld terugverlaat. Ik ken dat zeer goed. Nu begint ik aan mijn vijf de jaar wordt expert deze centrum onder tussen. En dan voornaamlijk professionaliseeringswerk, maar ook onderzoekswerk, als we het maken heeft met de curriculum. Jullie hebben een boekgeschreden. Al jullie niet alleen met een hele boeloutteurs, een hele aantal vlaamse en internationale experts. Kennenstrijk kanstrijk, krijg ze hier voor onze nu. Het is origineel eigenlijk een angstalige publiekatie geworden. Neem ons eens even mee naar de ontstaatsgeschiedenis. Waar gaat het terug naar een avond op café en gezien in het antwerpste waarin er werd gediscussiert over het onderwerp of hoe je zit ontstaan in het boek? Ja, zal ik beginnen met jullie. Ja, daarmee. Ik denk ondertussen 2,5 jaar geleden of iets minder. Hadden we het idee dat om de kwaliteit in onderwijs echt dat werkelijk, versnel beter te krijgen, is een aspect als curriculum waanzinig belangrijk. Dus we zijn de eerste vijf jaar van onze centrum. Voor de eerste vier jaar van onze centrum hebben wij ons heel sterk gefocust op die dactiek en hebben we met publiekacies als wij ze lessen. We hebben heel veel schoolen meegenomen in het denken rond de effectie van die dactiek, maar die dactiek alleen is niet genoeg. Het moet ergens overgaan uiteraard ook. Dus dan komt curriculum op de propen. En dus we vermit zijn onze missies in onze centrum om best uidens te verzamelen rond kernaspecten in onderwijs. Had ik het idee dat ons een korte samenvatting maken van het beste van wat geweten is van de rol van Kennes in curricula. En daar ben ik toen besproken met een aantal collega's die rond curriculum beginnen werken en beginnen werken op onderzoeksvlak. En we zijn in wezen een mini-project waarbij we op een 20 tal bladzijden in tennen we het eelschamper de 20-pagers langs genoemd. Is dan uiteindelijk geexplodeerd naar een groter werk. We dachten we gaan in internationale klepper erbij halen die ons werk wil reviewen om te kijken of we geen onsens. Verkopen hebben we een aantal mensen naangeschreven en die hebben we allemaal gewoon gezegd en die hebben we er niet gewoon reviewer zijn, we willen meden. En dan meden is dan vergroot tot extra inzichten, extra ideeën tot op het moment dat John Hetty dit is ondertussen geen 20-pager meer. Waarom geeft dit niet uit bij een wetenschappelijke uitgevrij? Het is een Engels talige boek dat bij springers open access gratis te downloaden, zo is dat bij springers terecht gekomen. En de Nederlands vertaling is het een herwerking van het Engels te werken. Je schrijft die beste evidence, je vat dat samen, je schrijft naar de internationale auto's die zeggen dan 'Wow, hier willen we gewoon al mee schrijven zelfs'. Zou je dan zeggen dat er iets baan brenget in een boek staat, dat ervoor zorgt dat je uiteers eigenlijk wel eerlijk mee na hem opzetten? Ja, als je een literatuur rond curriculum erop na gaat, dan zie je dat er toch wel een aantal heel opvallende bewegingen en aanwezig zijn. Met name kennis wordt al heel langter discussie gesteld, soms is het heel expliciet aanwezig, soms wordt het ook gewoon geschrapt uit het curriculum en zie je me een lever de volk is op andere zaken. En vanuit de dingen die we weten, bijvoorbeeld vanuit kognitiefupsigologie, maar ook bijvoorbeeld vanuit kennis teoriën, weten we dat kennis toch wel iets van naar mijn teel is dat in een curriculum aanwezig moet zijn. Dus we kunnen eigenlijk vanuit een heel gevundeerde wetenschappelijke. Ja, om je daar zeggen, wij kunnen vanuit heel gevundeerde wetenschappelijke inzichte eigenlijk aan het onder waarom kennis toch wel een belangrijke plaats verdient in het curriculum. En ik denk dat dat inzicht stiltjes aan meer en meer begint in te zijpelen. Dat was een beetje het vernieuwende of het treaker, dan ook die internationaalteur om zeggen, dit is belangrijk, ja. Die internationale mensen die hebben een lange geschiedenis van baanbreken en twerk in onderwijs en eigenlijk vronterunners zijn bij nieuwe en innovatieve inzichten. En het feit dat wij auto's uit alle windrichtingen hebben. Kapteerde zijn meetgevoel dat wij ook hadden. Dus er is een curriculum-revoluzie aan de gang op dit moment in heel wat klanden. Ik geïniseerd in een aantal saxische landen, in Engeland, was een voortrekker daarin bouwend op Amerikaanswerk van iede hers. Dus ik merk dat dat in heel wel landen, Scandinavische landen, asiatische landen, Australie en New Zealand ook aan het gebeuren is. En net die auto's voelden dat er dus een nieuwe curriculum-wende hebben we het in het boek genoemd aan de gang is. Dat kunnen documenteren van het wetenschappelijk standpunt. Ik denk dat dat voor die mensen wel een belangrijk intriger was om mee te doen. De onderstel van de Engelstagesbubblicatie, dus ook de Noord-S Revival. Het is beredken. Het zat ook in de Engelstagesbubblicatie. Het is rijk curriculum, het is ook de titel, het concept waar het allemaal over gaat. Het wordt je kijkbaar staat heel centraal, anders sta ik misschien nog dieper op in. Maar ik wil eerst even je stil staan bij het woordje curriculum, dat tweede deel. Wat is een curriculum? Zien we dat alleen we helpen? Zeer, zeer, zeer complex. Ik weet nog dat we in begin de 20-page verdeeld hadden. Ik zou het een stukje curriculum op mij nemen voor snel te kijken. Als ik het eigenlijk was, had ze al gemeden consensis daarover. En we begonnen met zoeken naar definities. En dat blijkt al heel snel, heel hard uit de hand te lopen. En verschillende artikelen tegenkomen van een definitie van curriculum. Veel succes er zijn even veel definities van curriculum als dat er hoogteur zijn die dat er over schrijven. Dus het hängt er van af. Hoe breet of hoe smal jij naar de concept kijkt. Maar als je naar de essentie gaat, dan denk ik dat we het kunnen samenvatten als het wat we onze kinderen aanleeren. En wij betrekken het dan ook nog eens niet meer op de school, waar dat er op de school gebeurt. Er zijn onderzoekers die veel breder gaan dan in kolde school, want een kind leert natuurlijk ook wel in een informele context of op die jeugdbeweing of thuis aan de keuken tafel bij. En dan zijn ze al de autorisie aptammenen als een soort curriculum. Wij betrekken het tot op wat dat er op de school gebeurt, maar natuurlijk onderwijs in de school is ook nog iets heel complex. Dus wat staan wij onder de curriculum? Een plan voor leren doorheen de tijd op de school, maar er zijn heel veel verschillende zaken die impact hebben op dat school gebeuren. Je hebt bijvoorbeeld nieuwe minimum doelen, dat is het geen wat dat er op macro-niveau gebeurt. Bij ons in Vlaanderen heb je dan nog eens niet meer de leerplanen georganiseerd door de koepels die dat dan ook eens een invullen geven aan die minimum doelen. Dan heb je methoden die ook nog eens daar een invulling aan geven en dan heb je de leraar die dat dan ook eens niet meer gaan moeten interpreteren. Het zijn allemaal verschillende niveaus, dus eigenlijk curriculum is een heel complex meer laagig concept, waarbij er elke laag invloed heeft op de volgende laag. Het aspect leerkracht, dus het curriculum voor de leerkracht betekent is gewoon de lesstof, de inout en wat staat er in de schoolboek. Dat wordt in vrouwse context gebaseerd op wat leertpat in leertplanen staan en leertplanen worden gebaseerd op wat bij ons minimum doelen zijn. In andere landen is dat soms anders en sommige landen hebt gestatscurricula hebben bij de stad zelfs tot op niveau van handboeken. Voorschrijft wat er moet gebeuren bij ons is dat voorbeeld heel langs en dan maakt het ook wel lastiger om te bestuderen, want hoe een amerikan die het wordt curriculum gebruikt, die bedoelt eigenlijk een schoolboek. Een Engelsman, die curriculum gebruikt, die bedoelt eigenlijk wat wij leertplanen zouden me als heel bijzonder. Dus je moet altijd mij heel veel kennis van zaken ook, de dingen lezen die erover beschreven worden. Maar tijd als je dan slekkere peden met het curriculum. En voorbeeld, slafst zou ik dat wordt je bekje handboek, dan is het handboek, eigenlijk het curriculum waarmee je werkt dan niet per se, de minimum doelen of de leertplan door de landen boven zitten. Het handboek is één onderdeel van het curriculum, want je hebt ook nog het geën wat de leerling werkelijk leert. Dus de weg van je doelen, dus het geën wordt dat je beoog te bereiken met je curriculum, en het geën wordt dat de leerling dat werkelijk leert. Dat is een hele lange weg, en er zit een hele grote discrepansie tussen, dus dat is wat je bedoelt en wat er uiteindelijk het resultaat is, waar de leerling uiteindelijk leert. Dus zeker, dus ik had die platzijde niet geven, ik had die oefeningen niet maken en dan maak je een curriculum keuze. Dus ja, het curriculum, je kan na nie reduceren tot het is het handboek of het is enkel de lesactiviteiten die ik inricht of het is mijn leertplan. Dus mijn leertplan of mijn jaarplan bewijzen we een spreken, het is echt een samen spel van verschillende lagen die die invloed hebben op elkaar. Een heel mooi voorbeeld daarvan is, bijvoorbeeld voor de taalvakken. Heb je je op Europese niveau, een superan niveau is dat dan het RK, waarbij we een referensicader hebben gecreëerd van kijk. Als je een bepaalt aan één niveau hebt, dan moet je deze en deze deze taalhandelingen onder de knie krijgen. Dat is Europese vastgelegd. Minimum doen we bijvoorbeeld of leertplanen in vlaanderen verwijzen laterlijk naar de RK die gaan daar eigenlijk meepakken. Dus de RK heeft invloed op de manier waarop daar wij taalvakken gaan invullen. En vroeger ik heb met een eigen praktijk, ik basierde mij ook op het RK om bepaalde niveaus om mijn evaluaties stem op af te stemmen. Dus daar RK heeft eigenlijk ook invloed gehaald op de manier waarop ik mijn leerlingen evalueren. Het tegelijkheid is een curriculum voor een leerkracht die in de praktijk staat dus niet een verf aan mijn bet show. Want je zou denken dat de curriculum zit op die minimum door die leerplanen, dat wordt beslissed hoge rand. Ik heb daar niets met de magen als leerkracht. Ik voet dat in hoogste uit, maar eigenlijk kan je ook curriculum beslissingen nemen in je klaslok aan. Kopt en tegelijkertijd ben je ook een stuk afhankelijk. Bij een schoolbezoek nog een jaar geleden veel mij bijvoorbeeld op wat er school kunnen zijn, waarbij leerkrachten fantastisch goed lesgeven. En ik was op een school, was echt prachtig om te zien die was eigenlijk een voorgeleefde versie van wat effectieve en engagierende didactiek was. Mijn betrokken en enthousiaste leerkracht, maar de inout waarover het gingen, het vijfde leerjaar basis onderwijs, dat zou in Engeland gegeven geweest zijn in de kleuterklas. En dat zijn vaststellingen, daar kan die uitsteken in de leerkracht eigenlijk weinig aan veranderen. Maar er zijn wel beslissingen die in dit geval op niveau van minimum doen worden genomen. En dat diem gaan dan leerklankmakers en leermateriaalmakers door mij aan de slag. En die gaan we dan bijvoorbeeld voor zorgen of ze al eens gevolgen hebben dat een lesje over het weten wat de longen en het hart is, niet meer in het vijfde leerjaar zal zitten, maar misschien in het de eerste leerjaar of in het einde kleuterklas. En ik vind, ik heb onlangs nog een voorbeeld gevonden, ik vond het ook heel interessant. Een minimum doen voor AARX kunnen is volgens mij de gevalgen of gevalgen kunnen aandaren van bijvoorbeeld het broekaseffect. Het hele concreet toe wordt doorvertaald naar leerpandoel, omdat dat doe wel heel goed geformuleerd is, neem dat leerpland daar ook gewoon over. Maar als je dan gaat kijken naar hoe dat doe doorvertaald in verschillende leerjaar of leermateriaal, dan zie je bijvoorbeeld dat een uitgereverij kieist om een geoorzaken in gevalgen te gaan bespreken vanuit het standpunt van Madagascar. En andere uitgeverij is je die nasmikaalicht voor hetzelfde doel, gaat een impalshoek nemen van New Orleans. Dan zijn er ook nog andere organisaties, zoals bijvoorbeeld de ESA, denk ik, die dat ook aan die doelen nog eens in willen geven. Maar dat doe wordt dus door verschillende spelers geinterpreteerd en ingevuld. Dat kunnen commercialen spelers zijn, dat kunnen onderzoeks spelers zijn die die een eigen inzichte willen overbrengen. Maar dat kan ook de leerjaar individueel zijn. Dus die doorvertaalings, dat zijn allemaal keuzes die eigenlijk in de leerjaar maakt welke materialen ga ik gebruiken, waar geef ik mijn eigen invoeling aan. Maar die keuzes zijn wel fundamentel voor een onderwijssysteem, want als bijvoorbeeld een school werkt met uitgeverij A en een andere school werkt met uitgeverij B. Die zullen allebei wel spreken over de gevalgen de oorzaken van dat broekjaarse effect, waar de ene zal weten waar Madagascar ligt bij wijzen van spreken en een andere zal weten waar de New Orleans ligt. En waar de New Orleans ligt, er wil niets zeggen dat die de Geen die weet waar de Madagascar ligt, ook waar de New Orleans ligt. Dus die keuzes hebben wel impact op wanneleerling uiteindelijk zal leren in die keuzes. Het is wel belangrijk dat je daar als leerjaar bewust van bent. Kennesrijk of Kennes, u plaiten voor een opwaardering van Kennes. Waarom? Roten vraag, denk ik, man. Dat is eigenlijk het antwoord ervan, is gewoon het boek, denk ik. Pagena 1. Pagena 1, het aspect Kennes. Wat is Kennes? Misschien wat verstaan jullie onder Kennes? Misschien moeten we daar beginnen. We vliegen Kennes aan vanuit verschillende perspektiefen. Er bestaat geen verkennisbestand massaal veel definities en krasieringen ervan. Maar we hebben Kennes beschoud vanuit een leerperspektief, wat betekent dat voor het leren, wat betekent dat vanuit een heer sociologisch perspektief, wat betekent het voor een democratie. En dat zijn de drie in fall zoeken die wij genomen hebben als het gaat over leren, dan beschouwen we Kennes als derijken schemas die je opgebouwd hebt in u hoofd. En meanderwoordig wat opgeslagen zit in een lange termijn geheugen. Als je over het aspect Kennes in schoolen gaat praten of mijn leerkrachten praten, dan merk je dat heel vaak Kennes gezien wordt als feitjes. Als een dingetje moet van buiten leren of zo. Het moet meer Kennes zijn, dus het moet meer van buiten geleerd worden. Gezit die misvattingen ontstaan, als je dan niet duidelijk uitlecht, dan Kennes dus gewoon de kapstokken zijn in lange termijn geheugen zitten die je toestaan om achteraf gemakkelijker nieuwe dingen te leren en om heel vaardig te worden in bepaalde dingen. Als wij plai doei schrijven voor Kennes Rijkomderwijs, dan pleet we eigenlijk voor het breed maatschappelijk ter beschikingsstellen van mogelijk Kennes Schemas bij jongen gasten. Dat klinkt misschien heel vaak. Maar het gaat ermijlijk dat we de bovenkamer van jonge kinderen. Mijn rijken brede algemene wereldse achtergrond Kennes willen voorzien, omdat dat een fundament is voor heel veel andere aspecten van leren. Als je al veel weet over, ik zal verder gaan in het voorbeeld de amigieel gegeven dat als gevoel broekas effect dingen wil weten. Dan kan het heel handig zijn dat je bijvoorbeeld op jonge leeftijd al in erzijds al bevoerbeeld weten waar de middlandsse zee ligt en spanje ligt. Zo danig dat je op later leeftijd die begrijpen als Kennes kapstokjes kunt gebruiken als je een tekst aan het lezen zet over de verboestening in de zuiders landen in Europa. Want dan gaan we worden als spanje en middlandsse zee bekend aanvoelen, waardoor dat die teksten makkelijker begrijpen worden. En waardoor bijdagen dus dat werkelijker echt kunnen beginnen nadenken over de lesstof. Dus Kennes zien wij als het opbouwen van waarijken Kennes Schemas ben ik iets opwist vergeten daarop bij mij. Ik denk het belangrijk Kennes in de rath van het cognitieve perspectief dat het in de rath de fundamenten geeft voor het ukomst te geleeren, voor de complexe vaderheden, bijvoorbeeld begrijpend lezen. Maar ook het sociale aspect is erbij heel belangrijk. Als mensen als wij met elkaar communiceren, zal de hers gedachten. Wij veronderstellen heel veel Kennes bij elkaar die we eigenlijk. Ja, als wij communiceren met elkaar, wij vertellen in jou als we alles zouden moeten vertellen om elkaar in communicatie te gaan, dan zou communicatie echt onvertraagbaar zijn. Dus wij veronderstellen heel veel gemeenschappelijke Kennes bij elkaar. Maar ik even onderbreken. Je hebt zelf een voorbeeld gegeven van hoe complex dat het is. Dat uitleggen staat met de hers gedachten. Dus nu veronderstellen wij met drie mensen rond deze tafel een soort van ongeschreven voor Kennes. Je legt niet uit wat je bedoelt met de hers gedachten, maar voor deze drie mensen weten wij nu al wat de hers gedachten is. Dus onze voorken is wat gaat die weer voor de luisteraar, die nu je denkt hers gedachten over iets is dat. Dus we hebben misschien toch best straks ook uitleggen wat de hers gedachten is. Dat denkt voor de aanvrouw. Het is exact vooral mijn punt inuisterd. Dus wij veronderstellen heel veel Kennes bij elkaar als die die Kennes niet aanwezig is, dan wordt communicatie eigenlijk heel moeilijk. En dat heeft dan ook weer impact op heel veel handere zaken, zoals bijvoorbeeld in een steeds multicultural rapporten in de samenleving, meer globalisering. Dan komen heel veel mensen in contact. Hoe minder gemeenschappelijke Kennesbasis dat er is, hoe moeilijker dat die communicatie zal verlopen. Hoe minder respect dat er voor wel kaars zal zijn. Dus hij heeft er zijpeltzontoren naar heel veel andere subtielen dingen die dat op de eerste zegt niet meer Kennes zouden afvozeeren. Humaar bijvoorbeeld is ook iets dat heel sterkling aan Kennes is goed lachen met een dagschotel en wat dat dan is. Dat veronderstelt ook Kennesbasis voor de Nederlandse luisterhars misschien als ik het woord dagschotel zeg. Dan zie ik een aantal mensen hieronder mij lachen, omdat zij denken aan een personage uit FC de kampioenen die met een lichte alke overslaving denk ik. Ik wil zeggen dat ik een dagschotel bestelt en dat is dan gewoon een pintpier, maar ga ik naar Nederland een bestel ik een dagschotel. Dan zal ik waarschijnlijk gewoon het gerecht krijgen dat die dag in het restaurant wordt klaargemaakt. Maar zoals speelt humor ook in op heel subtielen Kennesillementen die toch wel de Kennesbasis vooronderstellen. Zeg jij door de diversere samenleving die je nu is dan pakken we 20-30 jaar geleden dat die gemeenschappelijk Kennesbasis mede versnippert is. Kinderen komen binnen met een asiatische achtergrond bij ons spreken of met een oosteners- achtergrond of met een angelsactieste achtergrond of met een arabische achtergrond. En komen dan samen in die klas en leren dan over één ding en dan is die Kennes die achtergrond Kennes versnippert. Ja, maar je moet weten dat hij niet iedereen opgroeit in dezelfde situatie niet. Als je wat geluk hebt om een hele Kennesrijke taalrijke omgeving op te groeien waarbij jij bijvoorbeeld is een keer op reis gaat naar het strand naar Frankrijk. Maar op je bedoekt al eens een museum dan heb jij heel veel culturele bagage jij van thuis uit meekrijd. Niet elke kind heeft het geluk om op te groeien in zo'n situatie en zelf op een andere instituut moeten broep doen om die Kennes gaat op te vullen. In vlaamrij hebben wij het geluk dat wij onze kinderen al reelig vroeg naar school kunnen sturen. En de school is eigenlijk een hele mooie plaats om aan de gemeenschappelijke Kennesbasis te timmeren. Maar als de school of een andere wij systeem een Kennesjaar wegrelativeren, een Kennes niet meer gaan aanbieden, dan verhinderen we eigenlijk ook dat er al van heel jongens uit van heel jongen leeftijd aan die gemeenschappelijke Kennesbasis wordt gebouwd. Die in eigenlijk wel fundamenteles om meelkeaar in gesprek te treden om een elkaar te kunnen omgaan een heel complexe maatschappij. Ik vind het heel goed, Michiel, zoals je zegt, het is belang van een Kennesrijke en taalrijke omgeving. Dat is dat niet per se gelijk aan de nationaliteit of de taal die zelf gesproken wordt hebt in heel veel culturen heb je het appje uiteraard te krijgen taal. Ik denk het gaat er meer door over de impact. En wel samenhangt met Armoed en sociale motion, economische status, daar kinderen door omstandigheden, thuis, de Kennes niet meer krijgen die de maatschappij als vanzelfsprekend aanemd. We hebben in ons dagelijks samenleving veel dingen die we bij elkaar onderstellen dat het normaal is dat we weten goed is. En die Kennesbasis, ervoor bestaat in de datere institui het school om ons sluiten in de richting op een democratische manier voor iedereen als elk kind heeft recht op de Kennesbasis die andere van thuis ook sowieso zo te meer krijgen. En ik denk dat het de andere grote invaling in ons boek is, dus je hebt een gezicht dat leerperspectief, dat heel duidelijk stelt en dat de woorden schat Kennes die hebt makkelijk voor spellen hoe je ongezien het teksten gaat begrijpen. Het zal van het leerperspectief de kunde die hebt bepaalde makkelijk dat je ergens kritisch kunt over nadenken en hoeveel problemen dat je er kunt meer oplossen. Dus me aan de woorden complexenvaardigheden worden mogelijk maakt er door. Dat is de leerperspect, dat is heel duidelijk maar het aspect gemianschappelijkheid van achtergrond Kennes, dat is een heel social aspect. Ik heb nu daar een heel concrete voorbeeld van geven met mijn eigen lesprektijk. Ik heb verantwoordelijk al gezicht dat. En bij een druicht verwacht dat wij evalueren of heel sterk inzetten op vaardigheden. En we moesten dat dan doen aan de hand van taaltaak of communicatieven opdrachten. En een van mijn opdrachten was de leerlingen was echt een heel poffe goede opdracht van wij het doen zelf. We moesten om brasjuren maken voor de touristes en dienst over een aantal regio's in Frankrijk en een van die regio's was de kuststreak. En ze moesten dan van alles gaan opzoeken en ik zou ook tegen de leerlingen, want ik denk ook aan de wijgen ervaringen wat zou jij allemaal doen. Als je bijvoorbeeld naar het stramt gaat en waar zijn de trekpleister waar jij mensen naar toe zou sturen. En ik kreeg de hele goede opmerking van een leerlingen toen. Maar meneer ik weet kijk allemaal niet waar ik ik moet doen aan het strand. Ik ben nog nooit aan het strand geweest. Ik zou niet weten hoe je dat te zeerder van ik bijuit ziet. Maar zo iets een vanzelfsprekendheid die ik vanuit bijgingen vroeger altijd naar de zee en wij zijn van duizend heel veel naar het strand geweest. Maar het is niet om daar wij er altijd gedaan hebben en heel veel mensen rondom mij. Dat dat voor alle kind geldt in alle ge situatie. En dat was voor mij ineens heel tasbaar. Hoe dat achtergrond kennis. Heel sterk impact kan hebben op dingen die wij misschien soms als leraren was de keer van leerlingen vragen. Dus we hebben bijvoorbeeld een voortaalvakje. Je hebt ook Nederlands gegeven. De teksten lezen of de teksten luisteren. Dan gingen die heel vaak over onderwerpen die het boek voorschrijven of die dat we gevonden hebben. Waarvan dat wij als leer krijgt. Dat is nu een toffe tekst. Dat valt binnen mijn leerplan doen. Maar het spreekt eigenlijk voorzegd dat leerlingen die heel veel over treffen de onderwerp weten. Dat die daar veel beter opskoren dan leerlingen die daar totaal niks over weten. En daar stond ik vroeger niet bij Stil en nu veel meer. Want dat komt uit de tweede stuk van de titel. Je ziet eigenlijk kennisrijke werken of werken aan de achtergrond kennis aan die gemeenschappelijke uitgrond kennis. Je ziet eigenlijk werken aan gelijke kansen. Dat wordt zeker niet. Ja, dat kan het luisteren af kunnen. Maar wij zijn eigenlijk heel vormonder aan het denken. Kennisrijke kansrijke, tweede hoortje daarbij is wel heel belangrijk. We merken nu in een aantal pilotprojecten die wij aan het uitvoeren zijn in kleuterscholen, waar nu kennisrijke gewerkt wordt. Zie je dat kansrijke aspect ook meteen heel tasbaar is. Dus we hebben nu of we werken met een drittel antwerpse kleuterscholen heel fijn samen. En zij zien de impact in de praktijk al heel tasbaar. Ile plaiten voor kennisrijke onderwijs wil het dan zeggen dat we nu op de moment of dat we voorbij een kennisarm onderwijs. De rol van kennis in leerstplannen en in schoolmaterialen is ondergeven aan een soort van beweging, die van heel explicietzichtbaar leistjes met feiten tot quasi onzichtbaar. Een heel kompetentie gericht de curricula voor om te stellen. Dat kennis aan koer de route aangeleerd wordt door de kompetenties te werken. Ik kan hier wel even heel kort door de bocht om extremen te zeggen. En dan in de kant heb je een curriculm dat vol staat met feitjes in 1942. Kolen bij Zondag naar Amerika. Allemaal in de kant heb je aan een curriculm dat generieke vader geren. Zeg het of om te leren. Ik wil dan ook al een bevreden tweede. Kijk, ik heb niet die prop in. Aan de kant heb je een curriculm dat eigenlijk die feitelen met een liefst van leerlingen kunnen kuntjes naar iets kijken. Nu stelt het weer extremen voor. En het mooie aan de nieuwe curriculmbeweging, de knowledge revival die in heel veel landen nu aan de gang is. Er is een herwaardering van het inzicht dat kennis het fundament is om aan die vaardheden te komen. En dat is iets anders. Dat is eigenlijk het inzicht dat mensen bij leeren door hun kennis schema's stelselmatig. Een logisch systematisch uit te breiden. En daar door wordt een complexer waar algemene vaardheden worden mogelijk gemaakt door het feit dat je we kennis basis groeit. En m'n andere woorden, het geen dat je gezin hebt in heel veel oezo-landen. De voorbij de senja is dat die erkenning van het feit dat mensen kleren verloopt door de uitbreiding van kennis schema's. Die is op veel landen verdwenen. De zotland is een extreem voorbeeld daarvan denk ik, maar ook wij hebben een aantal jaren ook wel gekend, waarbij we leert dan een veronderstelden dat vaardigheden in het luchtledige lijken aangeleer te kunnen worden. Dan heeft zich vertaald in less materialen. Waarbij, als het van gaat, bijvoorbeeld over het begrijpend lezen, waar gewoon vaardigheden ingoefend werden in niet coherenten opgebouwd teksten. Rijke teksten was een slogan die heel vaak genoemd werd. En dan leek dat gewoon, als een tekst, maar rijk is aan woordenschap, dan komt het goed. Maar de grote innovatie die genu zit staan, of die genu zit opduiken en heel veel curricula wereld met, is dat die teksten net geen toevall meer zijn. En dat die vanuit een heel doordachte opbouw vanaf de kleuterklaas opgebouwd worden zodat de kennis schema's van die gasten gruurt zodanig dat de vaardigheden naar het voortvoort. Misschien worden nu aan te brengen, waarbij je terug ziet in heel veel van die vaardighetsgerichte curricula, is dat zij wel kennis er kennis als belangrijk. Want je moet die vaardigheden altijd doen op basis van kennis elementen, dus kennis staat in functie van de vaardighed op zich, valt er zeker iets voor te zeggen. Mijn langzaam andere kant wordt in die curricula kennis zelfs specifieerd. Het kennis wordt eigenlijk aan het toevall overgelaten, hangt dat van de leer, raar, hangt dat van het leermiddel die je gebruikt, welke kennis elementen die je gaat gebruik om tot die vaardigheden te komen. En wat is het grote risico daarvan, is dat die kennis elementen op een heel gevragminterde manier worden aangebouden. In les 1 gaan we het hebben over, als ik het nu voor Frans mag hebben, daar zie je daar heel veel terug. In hoofdstuk 1 hadden wij het bijvoorbeeld over op vakantie gaan. In hoofdstuk 2 hadden wij het ineens over, wat is nu het beste lezen op papier of lezen op de tablet, maar de woorden schat van op vakantie kwam totaal niet meer terug in het volgende hoofdstuk. Dus er zit heel weinig systematische opbouw in de opbouw, die dat ze in die vaardighetsgericht de curricula wel proberen te doen is. We gaan proberen de vaardigheden in complexiteit op de bouwen, maar dat ziet ze heel moeilijk is. Om daar bijvoorbeeld voor de taalvaken zie je dan leerlingen moeten oftje dachten achterhalen in een tekst. De dattoel verandert niet van af het eerste leerjaar tot de met het 6e middel, maar dat doe blijft hetzelfde. Wat als we dan wel gaan doen is zeggen van kijk in het eerste leerjaar doen we daar met makkelijke teksten. En dan gaan we naar minder complexe teksten en dan gaan we naar complexe teksten. Maar er is tot op heden nog niemand die mij het verschil kan uitlegen tussen een minder complexe teksten en een complexe tekst. Omdat er heel veel factoren zijn die dat daar in invloed hebben, zoals bijvoorbeeld welke woorden schat wordt er gebruikt. Dat er zinsamenstellingen, achtergrondkennis en allemaal zaken die meegen noemen moeten worden. Dus wat dat je de zijlijk merkt is niemand betwist het belang van een hoofdgedachte uit een tekst te kunnen handen wat dan belangrijk doe is. Maar in die curricula heeft altijd de soort van achterliggende teorie om die zichtbaar geweest over welke kennis dat er van nodig hebt. Iedereen heeft altijd wel gezegd dat voorkennis belangrijk is. Maar nu dat we weten dat eigenlijk voorkennis zal bepaalde of de hoofdgedachte van een tekst kunt haal of niet. Zijn de nieuwe die we winnen die in het curricula meland wijd, die gaat er kennen en die gaat zeggen waar ik kijk. We gaan dat doen in teksten die te maken hebben met aardrechts kunnen met geschiedenis met met kunst noem maar op. En dus eigenlijk de hele de kennisrijke beweging die je krijgt is eigenlijk een hervardeering van wereldse kennis, van achter, van ruim, wereldse achtergrondkennis. En is dus bij per definitie niet een synonym voor een hervardeering van later het belang van wiskunde en Nederlands. Wat sommelen soms ook waarin het kennisrijke onderwijs? En zonder daarbij het belang van een vaargeede weg te gooien. Want in zo'n discussie waarbij je twee extremen voorstelt, je hebt je 5 te curricula en je hebt je heel extremen vaargeidscurricula. Bij een genicht van ja oké, we laten de slinger terug naar de andere kant door staan. Dat is een kennisrijke curriculum, probeert wel de gelde middeweg te behandelen. Maar niet door 5 is van het ene curriculum te pakken en wat vaargeerde van het andere. Maar we gaan in de plaats van de vaargeer het laatlijder gaan we wel de kennisillementen, het curriculum laatlijder, omdat je daar wel een soort van hierhargie of een logische sequensie kan abouwen. Het ene kennisillement vormt het fundament voor het andere. Maar we gaan daar rond de complexe vaargeer ook integreren om net die kennisillementen ook te gaan verankeren. Ik zal dat oelicht aan de hand van een heel concreet voorbeeld. Misschien weer van de totaalvak om dat het geen wat ik het beste kan, misschien kan je dat zo daarlijk vanuit iets anders nog. Maar vroeger vaargeerde stonden central in de taalvak, dus we gaan werken rond het interview. We gaan ik zandhal interviews bekijken om dan een keer na te gaan hoe voor je een goed interview. In een kennisrijcurriculum zou je vertrekken van het inhouder bijvoorbeeld, dan zou je kunnen zeggen, we gaan kiezen voor taalvariëtijd, we gaan stil staan bij wat is een dialect, wat is een regio. We gaan die kennisillementen de donoldige woorden schatterontien in uit aanbieden. Maar we gaan ook die inzichten verdiepen door daar dan vaargeerde aan te koppelaak kijken. We zou het niet interessant zijn, om dan bijvoorbeeld in de buurt van de school interviews te gaan afnemen bij de lokale bewoners of leerlingen in de familie en we gaan dan interview technieken aanleeren. We gaan daar wel doen op basis van een inoutie daar we die leerlingen hebben aangeboden rond taalvariëtijd. Om dan bijvoorbeeld op basis van die interviews op nog eens een keer een verslag te gaan schrijven op basis van in inout. Dus in uw vaderheden laten constant uw kennisillementen terugkomen die daar je eerst hebt aangebracht zodat zo wel die kennisillementen versterkd worden als die complexe vaderheden die dan ook aangeleerd kunnen worden. Dus eigenlijk is het niet zo dat jullie een keuze maken tussen het ene of het andere, maar jullie zeggen eigenlijk, het zal toch letterlijk in de boek zijn geholzig en willen meer. Je kieft voorbij dus wel kennis als vaderheden, als complexe vaderheden. Maar wel met de dingen dat kennisillementen of kennis eerst komt waarmee je dan die complexe vaderheden kan toepassend gebruiken leren doen. Ja, zo goed samen. Ik denk dat dat een goede samenvatting is. Het is niet als in je gooit twee extremen gewoon samen en dan is het goed. En dus je erkent wel dat de kennis opbouw centraal staat en leidend is en dat die best al zo vroeg mogelijk begint. Welke kennis, daar komen we dan toen. Want ja, je spreekt over kennis opbouw, je spreekt over artstond, kennis spreekt over dat het langer is om die complexe vaderheden maar welke kennis moet dan in zo'n curriculum zitten. Hoe maak je die keuze? Dat is een terecht te vragen, dat is een heel moeilijke vraag ook. Ik last onlangs een krant te kopen. En daar stond in kieafpraat met washington over extra wapens. Op die moment zijn er een aantal horen, maar er zit ongelofelijk veel achterhondkennis bij. En zoals je wil, dan mensen zo'n kopp begrijpen, dan heb je ergens in een schoolsysteem. Bij voorkeur iets als hoofdsteden en landen die ergens moeten aangeboden worden en geleerd moeten krijgen. Dit is meer andere woorden om één van de vaktoren die meer bepaald is, wat is maatschappelijk nodig om te begrijpen wat nodig is in een democratie. En heel vaak ga je dan in de basisschool een fundament van de dingen die wij als mensen disciplineren, vanuit vakken, hebben opgeleverd. Dus aardrecks, kundige schieden is wiskende taal en dus het fundament hoort taart te smerdan. Eens dat je diper begin te denken, dan wordt dan natuurlijk een moeilijke vraag, want alles is potentieel belangrijk. Zeker als je naar een seconde heronderwijs gaat, is die versneppering afhankelijk van hun finaliteit gigantisch groot. En daar hoort eigenlijk bijna altijd, zeker als schat over nationale leerplannen, de minimum doen en hoort daar ook een stuk maatschappelijke gedragenheid bij en de soort van maatschappelijk debat. Dus het is niet zo dat je zo maar kunt beslissen dat kinderen toegang hebben tot een bepaalde kennis of niet. Dus er moet altijd een debat rond ontstaan. Ile betrekken vanuit de disciplineren of vanuit die vakken, waarom juist? Je zou ook gewoon breedkereken of of. Ja, ik was net aan het denken dat zo welke kennis kom je ook automatisch bij de vraag. Of ik kom daar dan automatisch direct, wat is eigenlijk kennis? Dus er is ook wel belangrijk om me schoen na te denken over wat we toe willen eigenlijk met kennis. Hoe komt dat tot stand? En dan kom we bij een heel aantal kennistheorieën terecht. Positivisme is er daarentje van de wereldvijte staan vast en het is aan ons om ik ga een record door de bacht en ik merk sociologiasper. Je dan weet ik dat dat te kloppen. Al opgefransen, dus ik ga echt kort door de bacht, maar je zou kunnen zeggen, alle vijte staan vast. We moeten proberen de vijten van de wereld achterhalen, maar je hebt daar ook nog. Stingen over van het kennis is iets dat wij construeren en dan zijn gehoofd en iedereen heeft eigenlijk zijn eigen kennis. Schemas die jij ontwikkeld en dan zijn individuele waarheid en het is aan ons. Eigenlijk onderwijs zou dan ervoor moeten dienen dat iedereen zijn eigen kennis construvert. Maar je hebt tegenwoordig een vrisse nieuwe beweging genaad de socialrealisten. En valazij zeggen ze eigenlijk heel interessant. Ze zeggen eigenlijk, ja, kijk, kennis, dat is iets, dat wordt inderdaad gekonstruvert. Maar om er tussen weten we van sommige kennis wel dat die waarschijnlijk wel waar gaat zijn. Omdat hij gekonstruvert wordt in akademische of gespecialiseerde disciplines. Mensen die binnen een bepaalde disciplines manieren en tradisies hebben ontwikkeld om naar de realiteit te kijken. De disciplines, die hebben allemaal een eigen manier om aan waarheid te bevinding. De harde wetenschappen hebben een experimentele aanpakken om te zien of zwaartekracht bestaat of niet en zwaartekracht. En zwaartekracht is niet gecontesterd, begrip in bepaalde wetenschappelijke disciplines. Dus dat is meer waard dan andere dingen. En een van de afwegings-meganismen die sommigen gebruiken om te bepaalen welke kennis in het curriculum komt, is de mate waarin dat er binnen een bepaalde discipline consensies over zo'n concept is. Zeg niet dat dat de enige manier is die lijden moet zijn. Dat is een manier om na te denken van hort iets thuis in het curriculum. Want we weten uit jarenlangen onderzoekingen die gebeurt zijn binnen een discipline als física bijvoorbeeld dat dit klopt. En dat dit dus meer andere woorden een plaats kan hebben in het curriculum. Een andere manier om af te wegen of iets in het curriculum kan komen. Het aspect in een anglazaksische wild vaak access genoemd wordt krijgt je toegang tot nieuwe kennis door een bepaald concept te kennen. Als je weet wat een denijl is, een rivier, dan opent dat potentieele kennis tot landbouw, want over strommingen en fruitbare grond, opent dat kennis tot de bepaalde geschiedenis, want beschavingen ontstaan is zo voor het. Dus mijn ander woorden is een concept belangrijk genoeg om opening te creëren voor andere nieuwe kennis. Ook een afweging in de mechanism, maar Michiel, we hebben hetzelfde stijtzoek heel veel gezegd. Het batter in het curriculum komt is altijd een afweging tussen wat extreem belangrijk is en wat nog veel belangrijker is. Dus er zijn altijd maatschappelijke strommingen die vinden dat hun deel van kennis in een curriculum moet staan, en dat is eligentiem. Dus die van daar dat het meest contesterde onderdeel van onderwijs is, mensen willen hun kennis verspreiden. En dus ontstaat er logische wijs heel veel debat en heel veel discussie over en elke zaal heel gezond. Terwijl je lekker tijd zou je, maar kun je ofslopten, maar je, de net zijen vanuit dat conductieve leerperspectief, is de hoeveel het kennis die opgebouwd in die kennisgeema, zorgt ervoor dat je meer kan leren of een paar tijdelijke hoeveel je nog een kambijler of voer snel. Dus als welke kennis dan ook je kies als die goed opgebouwd is, als die in een kennis-rij curriculum is gevat, dan stij je wel klaar om de kennis die dat er niet ingeraakt is. De kennis die je niet gegaan om die gemakkelijker te verlativert dat de discussie dan of. Misschien is het echt te leren leren, wel gewoon een maken van een gedegenkennisbasis, waardoor mensen in de toekomst makkelijk nieuwe dingen kunnen leren. Dus ik denk dat het punt dat je maakt correct is. Een moeilijkheid die ik daar nog bij ben, op welke niveau ga je dat bepalen. Op welke niveau waar er die keuze is gemaakt, want er is ook zo nog iets als de lokale context van de school. Bijvoorbeeld ik wou in de kempel misschien een zahorbaar. Maar als we op makroon niveau, dus nationaal niveau ook lokale revieren zouden gaan vastleggen. En daarom dan kappen wij de wand. Maar ik vermoed dat die voor een school een bruggen niet zo heel relevant zal zijn. Dus dat op welk niveau ga je zaken vast gaan liggen. En hoeveel ruimte laat je voor de school zelf? Dat je in het achterhoofd houdt, dat we eigenlijk ook wel streven naar een bepaalde vorm van een gemeenschappelijke kennisbasis. Ik vind het een hele interessante discussie. Hoeveel ligt de overheid vast, hoeveel ruimte krijgen de leerpannen? En hoeveel ruimte is er nog voor de lokale context van de school? Ze zijn ook zaken die mee en afweer moeten normen worden als we de keuzes maken. Wauw willen we eigenlijk de leerlingen leren op school? Ja, nog thans is een bepaalde vroeger hebben die discussies geleid tot we maken geen keuzes. En dus krijgt je onzichtbaarheid van kennis-illementen. En in de praktijk leidt dat dus tot een gaal zijn versnippering en geen systematische nobouw. Waardoor het dus gewoon veel trager kennis opgebouwd wordt en waar je het nog achteruitgaan. Door het feit dat er bijvoorbeeld in een curriculum zal staan, dat de kinderen moeten weten wie een heel armstrong is. Net dat, we gaan openen en creëren om lokale accenten te kunnen leggen. En het te kunnen hebben over Dirk Fremot en Ivan de winnen. Want het kennis schema astronaut ruimte is geopend. Dus de kinderen gaan veel sneller, makkelijker, meer weten, leeren, geïnteresseerd zijn in lokale helden. Leer en over de schelden, zal kinderen dan niks tegen 544 die hier achter ons noek ligt. Exact. En waar het montien uit en wat is de bron daarvan? Ja, exact, exact. En dus is het net belangrijk om een aantal dingen op gemeenschappelijk niveau vast te leggen. Omdat je net daar door uw lokale accenten makkelijker kunt leggen. En het extremen andere, dus enerzijds leidt de vroeger soms die discussies dat we niet benoemen. Want dat kan de lokale keuze gemaakt worden. Wat is in de 50-geleid heeft tot een armer aanbod. Maar het andere uiterste is dat je alles zo zo date betoneren dat er geen ruimte meer is. En dat je bijvoorbeeld in uw leerplan, zoals zeggen de kinderen kennen in de vone 23 astronauten. Dan heb je inderdaad ook geen weinig speel ruimte meer. Maar het feit dat we de lokale keuze snel belangrijk vinden om het slaat ons niet van de verplichting om toch al keuze te moeten maken op een ander niveau. Een hele boek, formulële u drie kenmerken van een kennisrijk curriculum. Koerentie, helderheid en inhootsrijkheid zal ik het noemen. Kun je jullie die kort toelicht doen? Inhootsrijk, dat gaat over natuurlijk de inhouder die het curriculum zal leiden. We hebben daar straks het voorbeeld gehad van het interview en hoe dat dat bevond. Dus je laat je concepten leiden. Zodat je je varegeerder daaront kan integreren. Inhootsrijk slaat ook op het feit dat we die complexe varegeerden meegan integreren. We bouwen eerst de kennisgeema's op om dan tot de complexe vareheid te komen. En die complexe varegeet zal er ook toe leiden dat de inhouder nog beter verenkerd zullen worden. Inhootsrijk slaat ook op dat we kennis selecteren die voorbij gaat aan de allerdaagse ervaringen van een leeling. We nemen inhouder die waarvan dat de kans klein is dat die thuis worden opgedaan. Zodat ook de leerlingen die thuis in een hele kennis en taarrijke situatie opgeruien ook nog gaan bij leeren. Weet dan zeggen niet meer vertrekken vanuit de leveren van de kinderen. Dat was een mantra dat bij ons veel vaak in de leveren oplijnen gezegd werd. Dat is op zich niks valt om te starten vanuit iets wat uit de praktijk leeft. Maar het is de idee dat het een voorwaarde is tot leer. Maar als je denkt dat de leveren dat een voorwaarde is om tot leerend te komen, dan ben je heel duidelijk nog niet in een kleutterklaas geweest. Die nostorisen boeren nu tot de leefwedeld van het kind en loken enorm veel intressen en leerkansen uit. Dus die leefwedeld van het kind is geen voorwaarde om tot leerend te komen. En het idee is als je zo beperken tot de leefwedeld van het kind, dan bevordeel je natuurlijk wel de gasten die al een hele reik in leefwedeld hebben. En dan komen we bij het voorbeeld van de zee van de net. Het is denk ik net heel belangrijk om de wereld open te trekken voor de kind op de jonge leefte. En het slaat ook wel voor een stuk op de disciplinerenblik. Omdat de disciplineren, de disciplinen zijn er een manier ontwikkeld om naar de werkelijkheid te gaan kijken. Bijvoorbeeld hebben we het over de wamp gehad en de revieren in aardang zeer belangrijk. Maar door alleen naar de reviertingen aan kijken zal ik nooit een chemische samenstelling uit de revier kunnen gaan echter halen. Maar het is door de wetenschappelijke blik dat ook bij haar toe heel kan stil staan en bij stikstof. En we laten er nog allemaal aanwezig is of vanuit de biologie en kijken wat leeft er nu eigenlijk in de revier. Dus vanuit die disciplinen is naar de werkelijkheid gaan kijken en dus verder gaan aan de eigen ervaring en waar hij je zelf ziet en voert. Coerentie. Coerentie. Eent kennisrijk hoofdstuk of eent kennisrijk themen. Maar natuurlijk geen kennisrijkuriklem. Kennisrijkuriklem. Zeer belangrijk. Het is zo opgebouwd dat er linken worden gelegd op een verticale manier. Dat wil zeggen dat er een logische progressie is in de tijd. Als je in de kloterklaas over de nijl leert. Dan maakt het dan mogelijk om daar in het eerst te leren en de tweere leerjaar op verder te bouwen. Vanuit die nijl kunnen we dan gaan naar miselpottaamien. Kunnen we gaan naar andere beschavingen die aan andere groterevieren zijn gegroeid bijvoorbeeld. Maar je legt dus eigenlijk op een bepaalde plaats een fundament waar hij je verder in de tijd op gaat verder bouwen. Omdat we weten dat wat hij al weet en een heel belangrijk voor speler is voor u toekomst te gleren. Maar ook horizontal. We hebben daar straks geldt over de disciplines dat hij in een unique en blik op de wereld geven. Maar in ons hoofd denken wij niet in disciplines die concepten. Die zijn er het voorbeeld dat ik heel graag aan. Haal is het concept vrouw. Vrouw is een bepaalde concept, maar we zouden kunnen benaderen vanuit verschillende disciplines. We kunnen daar benaderen vanuit de biologie. We kunnen daar benaderen vanuit schalzins. We kunnen daar benaderen vanuit sociale studies. Als we naar een curiekelem kijken zouden we eigenlijk in die concepten moeten denken. En vanuit welke disciplines zou we die kunnen gaan benaderen, welke verschillende disciplines. Dus er linken over verschillende vaker heen. Zijn ook zeer ben belangrijk als we echt diep gaan concepten willen gaan aanbienen. Komt erop neer dat het dus niet gewoon een aanhensshakeling is van inhoudsrijke thematjes. Ik hoog herens die wel eigenlijk gewoon zeggen dat er geen toevall of het rol van toevall meer gereduiseerd wordt. Het dus niet dat je kunt zeggen 'oh ja, we gaan kunnen eensrijker werken'. Dus we gaan drie weken een heel inhoudsrijke thema gaan doen. Maar dat echt een impact krijgt door de feit dat je er op voortbouwt in volgende thema's, volgende jaren en zo voort. Dus elk doel is of wel met voorbeachterade want ik wil later dat gaan doen of ik wil in een andere discipline in dat gaan doen. Of het is omdat het culamineert in wat we al daarvoor gaan hebben. En de meest vooruitstreven en innoverende curriculatie er niet te passen zoals bijvoorbeeld het opening words curriculum in Engeland van Christine Kounsel en Steve Nesten is zo'n voorbeeld van toch wel een fenomenaal door dachten manier van verticale coherenciën. Zij kunnen echt lijnen trekken. Je kunt op de leerjaren voor het basis is onderwijs voor de metoden geschikt is, aardekst kunnen geschiedenis en godzienst is dat curriculum gescreven. Daar kunt je onvoorstelbaar veel onzekbare lijnen trekken, onzekbaar voor de leerende. Dus je bezeft niet waarom wat waar staat als leerende. Maar als je dieper gaat gaan graven, vanuit een soort van blik, waarom staat dat die wat dan zit geingenieuze samenhangen in temas over de normalen, zie je terminologie terugkomen over archeologie die dan bij de Egypte naavond is aangebracht. Op zo'n ingenieuze manier dat het voor de kinderen altijd aanvoelt dat ze veel voorkennen is hebben. Dus ze zijn altijd mijn nieuwe leerstof het gevoel, ik ben mee. Die bedingen ze bijleeren dat ze geen berg van nieuwe informatie die binnenkomt, maar zijn zo een aantal nieuwe elementjes die dus leiden tot heel veel motivatie bij de jonge gast net door het feit dat ze het gevoel hebben van, ik kan al veel. Dus dat is echt ingenieuze, daar gaat elk die coherenciën over. En daarom helderheid? Helderheid gaat over enerzijds een manier waar de doelige formuliert worden als het helder is. Als je in bijvoorbeeld leerjaar één aanbrengt, dan kan je dan weten welke lessen dat je daarom moet bouwen, dan weten je ook wat het eind resultaat van je lessen moet zijn waaran een leeling dat werkelijk geleert heeft. Dus enerzijds om die discrepancie tussen udoer en wat de leerling leert om die zo klein mogelijk te maken, die discrepancie zal er altijd zijn, maar we gaan die wel verkleiden door heldere doelend te gaan formuleren. Anderzijds, en je houdt nu Steve Mesten in Christine Kounsel aan, en daar zijn ook de quote hebben van "Nouge which curriculum is a promise to future teacher". Het geeft je ook een bepaalde verantwoordelijkheid van kijk, als leerjaar zijn de doelen die ik wil behalen met mijn leerlingen, zodat jij daar op verder kan bouwen, dus als het duidelijk is waarin leerjaar moet aanleeren, dan kan je heel snel zien. Dit hebben ze geleerd in een vorig leerjaar of in een vorig hoofdzig en ik kan er op die manier op verder bouwen, want dit is nu belangrijk omdat ze daar in het volgende leerjaar op die manier op verder bouwen. En dan kan ik eigenlijk alleen maar door doelen heel helder te gaan formuleren. Langs een andere kant, helder de doelen zijn ook heel belangrijk voor de evaluatie van een systeem. Dus als je je doelen helder hebt dan weet je ook wat je zelf moeten evalueren en of wat die doelen werkelijk bereikt zullen zijn, hoe vaker dat je doelen zijn, hoe moeilijker dat dat wordt om dat te gaan evalueren. Om daar als je binnen een ander wijste steem gaat kijken met hele vaker doelen, dan zal je ook zien dat er heel veel versplintering ontstaat om dat iedereen een andere interpretatie kan geven aan die doelen. Wat is aan de juiste interpretatie en hoe ga je dat dan evalueren? Een heel interessant gegeven is dat als je mij hele vaker doelen werkt en je hebt een output-systeem bijvoorbeeld in specie of een centrale toetsing, dan gaat dat uitput-systeem met curiekelen bepalen. Om daar zij gaan controleren wat eigenlijk de verwachte invoeling van die toelen zou moeten zijn. Dus heel raar maar waar, maar in een systeem met vaker doelen en een output-systeem gaat een meer een teaching toe de test krijgen dan met helder de doelen die dat je zal evalueren. Als je curiekelen hebt dat dus in als rijk is, waarin dat de concepten leidend zijn, dat heel korrent is dus heel door dacht is waarin elke plaats heel belangrijk is, want het is een belofte naar de volgende of het boutvoort op het volgende of het is noodzakelijk voor het ene en het andere. En natuurlijk ter heel helder is heel specifiek, zijn heel duidelijke formuleren. Brek je dan niet in op de autonomie van de leraar die voor die klas staat. Heeft je dat nog wel iets? Ja, wordt het dan niet gewoon wat staat er vandaag op en wat moet ik vandaag zien wat morgen of volgende week of over een jaar moeten dat doen? Ik denk dat het een autonomie vaak verkeert, geïnterperteerd wordt in de indkader van de curiekelen. Dus in de zet, bij jouw sleerkracht is sowieso een stuk in de puzzel van het opleiden van een kind. Je hebt ook verantwoordelijkheid die daarbij hoort als je wisk kunt in tweede middelbar geeft, dan zult gevergelijkingen geven want anders als je vanuit uw autonomie zegt, ik vind het vergelijkingen niet belangrijk dan straf het geen kind. Dus bepaalt manier moet er wel ergens een vorm van sturing zijn, maar het idee dat dus niet specifiek, niet coherent uw leerplan vorm te geven dat de autonomie dan zo groeien is een misvatting. Omdat die keuzes toch altijd ergens gemaakt worden en in de praktijk zien we dat die keuzes heel vaak gemaakt worden in de flamse context in de leer met in de schoolboekend die gemaakt zijn. Wij spreken me leerkracht, die zeggen me een helder leerplan, bij een helderenminimum doen, dan ga ik me veel plezier in mijn eigen materiaal maken. Maar me heel vaker doen, zoek het kern idee uit een tekst, dan vertrouwt je dus makkelijker op uw metoden want je weet niet hoe dat je waarover gaat het dan. Dus dan zie je dat er nu op dit moment wel echt veel minder autonomie is dan dat er zo zijn, wanneer mensen weten dat ze een leserex mogen opbouwen rond een bepaald onderwerp. Dus dat zit ook in landen waarin dat er kennisrijk gewerkt wordt, dan ontstaan daar een concurrentende curricula. Dus die in Engelse context heb je er ook een aantal die vanuit die ninvalszoek het beste proberen te doen en leerkrachten vinden hun autonomie daarin. Het is ook iets sleut aan bij waar je er rust gezegd hebt. Eén van de codes die ik ooit heb teruggevonden in de research, zou we toen allemaal gedaan hebben, is dat gebolde autonomie en leerplannen niet uitmaat het zeleid tot genomen autonomie en heeft bepaalde oorzaken. Kan te maken hebben we bijvoorbeeld het outputsysteem waar we het er rust over gaat hebben. Als je een heel streng outputsysteem hebt zoals inspectie of zoals centrale tutzing. En daar gaan een leerhuis zich eerder daarop afstemmen. Dus je heeft ook impact op autonomie. Kan te maken hebben met leermiddelen. Zoals dat heb je daar een stokal heeft gezicht. Als wij heel vrij invulling krijgen, we gaan als leerhuis die autonomie, wij gaan die invulling zoeken ergens anders. En als wij een system hebben we waarin de leermiddelen een heel concrète invulling geven van die leerpandelen, dan gaan we dan helemaal. Dat is een soort van denkwerk dat we dan zelf niet meer of minder moeten doen. We kan ook te maken met de expertise van de leerhuis of van het schoolbestuur. Dus als leerhuis niet zo ervaren leerhuis moet je over 1000 en 1 dingen nadenken. Als er dan iets is zoals bijvoorbeeld een handboek dan zou je er ook daarop kan nijgen om andere zaken bezig te zijn. Als je een heel ervaren leerhuis bent, dan zien we ook dat de meeste preskriptieve curricula kunnen voorstrijven wat ze willen. Maar de meeste ervaren leerhuis zal er toch uiteindelijk altijd zijn eigen goesting. Dat is ook expertise van de leerhuis daar een heel lang rijken. Waarom moeten dit boek is? Ik denk dat dele William het gezegd heeft, is het toe elbos aan de table read. Het is een stevig boek om te lezen. Waarom moeten leerhuis toch lezen? Ik denk dat je gelijk hebt rinke, het is geen gemakkelige boek. Dus ik heb een foto zien, verschijnen van mensen, dan zwembad. Ja, aan het lezen zijn, wel bomb, veel succes. Het wee is u gegun, maar het is inderdaad, het is een heel technisch entheorie. Het moet er wel zitten. Het is wel goed te ver zitten, ik denk dat het wel goed leesbaar is. Maar ik denk mensen die geïnteresseerd zijn. Waarom u weleerst of die op school aan het belangrijke is? Die gaan in dit boek heel veel argumenten vinden. Waarom dat het zo is? En hoe het dan moet voor een gegeven moment? Wat dat curiculum behoors zijn. Wat dat creëert, het boek ook uit, leeg het uit wat curiculum is. En wat je nooit ken is voor curiculum, dan wat voor keimuikert even werkt. Waarom is dat belangrijk dan een leekracht dat ook geeft? Of is dat niet belangrijk of is dat? Ik denk dat het inzicht in de nanteel basis inzichten over hoe leren werkt. Eel belangrijk zijn om te begrijpen. Waarom leren plan van de toekomst eruitzien zoals eruitzien. Dat heeft te maken met het bestrijden van een nanteel misvattingen als zijn de het zijn feitjes. Of dankzij of door kennisrijk werken zijn waardigheden niet meer het belangrijk. Ik denk dat zo een aantal misvattingen die vindt je naar boek wel. explicit terug en ander misvattingen waaruit vandaag niet over gaat hebben. Dat zit idee dat je niks meer moet weten want je kunt toch opzoeken. Ze zijn er heel wat dingen die in dit boek beschreven staan. Die denk ik toch wel belangrijke zijn voor de bredere onderwijsveld. Ik denk ook voor de leraar zelf in de toekomst zullen wij nog wel verschillende. minimum doelen gaan krijgen en verschillende lerenplannen die vanuit verschillende. visicellen ontwikkeld worden met een basis inzicht van inderdaad hoe leren werkt. bevoreld en waarom de kennis toch wel belangrijk is en hoe dat. die vaardigheden daaront kunnen je interpreteren worden. Kun je met uw krikkel en boos zijn met elk lerenplan nog altijd een heel kennisrijke. les of een heel kennisrijke jaarplan, samenstellen. Het is gewet dat in oude lijden moeten zijn maar we die vaardigheden niet mogen vergeten. Als je weet dat coherentie belangrijk is niet alleen binnen nu eigen leraar. maar ook over de vakken heen. Als je weet van kijk is het voor mij helder wat aan mijn lelingen moeten leren. zo dat mijn collega daarop verder kan bouwen. Dan zijn al heel waardevolle inzichten om me eender welke lerenplan aan de slacht te gaan. Ik denk dat ook een belangrijk werk aan zijn voor vakgroepen. Dit werk onder schript eigenlijk het belang van hoe straf het collectieve leraar een broep is. In het seconde heronderwijs is de lijn van geschiedenis leerkrachten bijvoorbeeld. De groep van geschiedenis van terst tot zes de middelbaar werken. Die zijn waanzinnig belangrijk. Dat geldt ook voor alle andere vakken uiteraard. Maar ik bedoel het idee dat die vakken er echt toe doen. Dat is ook een punt dat in dit boek wel heel belangrijk gemaakt wordt. In het kader van basis onderwijs denk je dat ook heel belangrijk is. Dat mensen bestefden hoe belangrijk dat de lijn die tot nu toe vaak wereldorientatie was. Dat die echt veel aandacht verdient. Ik denk dat dat ook belangrijk een boodschap is voor. Of die leerkrachten zo'n lezen in dit boek. We hebben heel veel niet behandeld dat in een boek staat. Daarom moeten mensen zeker het boek lezen nog één ding. De hers gedacht hebben die nu goed uitgelegd. Wie is Idyhurs heeren? Een van de, kun je een meeste quote, meest gestiterde in een boek kweren die zeker. Maar hij komt in ieder geval heeren, hij heeft ook het voorwoord geschreven. Wie is Idyhurs? Oh, mag ik begin een Michiel. Ik denk dat Idyhurs een intellectueel held is op het vlak van denken over curriculum. De man is een Amerikaanse lingwist. Een taalonderzoekers geweest die in de lateren fase van zijn leven toen el 70 gepasseerd was. Ik ben in verdiepenis in curriculum. De man is op dit moment 97 jaar. Het was onlangs nog op een congres waar mensen van ons centrum en de hand hebben geschuurd. Een baan brekend denken die als een van de eerste het idee heeft gezet. Dat het kennis gemenschappelijke kennisbasis het fundament is om tot communicatie te komen. Dat is een inzicht dat hij in de jaren 80 verteerst geformuleerd heeft. En na zijn pensioen een jaar of 30 geleden begin het door denken is over de impact in curriculum. We hebben een man een meelgestuurd een jaar geleden met idee. We gaan eens kijken of het intressie heeft om ons boek te lezen. We hebben een extreem vererd dat een man zelf ook een voorwoord verschrijven heeft trouwens twee versies gemaakt van een voorwoord. Hij vindt best. De neerdrigheid waar mij op dat moment 96 jaren in mere dusproof zich nog ons richten was eigenlijk wel een kippen van het moment. Hij is ook een sta meiande paas van het kornaltje curriculum met het kornaltje Foundation. Dit is de kuriklum in 35 jaar bestaat om er tussen. Maar we hebben het in 2023 voor de heerste keer langie toedinal onderzocht. We hebben de leerlingen gevolgd tot in grade 8. Als ik me niet vergis, is dat de leerlingen 14 jaar. Dus vanaf de klooterschool tot 14 jaar is heel lang gevolgd. We hebben eigenlijk in kuriklum onderzoek en we hebben gezien dat de leerlingen die het kornaltje curriculum volledig hebben gevolgd. Alle leerlingen ging erop vooruit op taal geskunde en wetenschappen. Dus ook de sterke leerlingen uit de leerlingen uit de bevoordeelde milieu. Maar ze zagen ook dat de impact dat groot was voor zij die in kans-ermere situaties opgroeien. Dus eigenlijk, voor de geen, voor die leerlingen waarvoor de school zo enorm belangrijk is om de sociale ontrap op te klimmen. Voor die leerlingen is zo'n kennis-rijk kuriklum eigenlijk het allerbelangrijkstijd en heeft het de meeste impact. Ik zal afsluiten met een koot uit zijn voorwoord. Het resultaat van deze internationale inspalning zal in de komst mogelijk beschouwd worden als het begin van een kennis-rijke kentering in het onderwijs. Een afschijt van de individualistische leerlingen centrede doctrine's en het illuiden van een nieuwe effectieve vorm van kans-rijk leerpigd onderwijs binnen onze moderne democratie. Wat een statement om dit boek aan te prijzen. Jullie stellen het boek voor op een boek-percentatie op 10 september. Hier in Antwerpen, op een campus-centrantriees, alle info en tickets zal ik in de show nood zetten. En het boek is te koop in de lokale boekhandel, maar ook in de bekende online winkels. Heerend, terimaal me heel goed. Heel veel dank voor het gesprek. Dankjewel.