#161. Genieke Hertoghs over beïnvloeden: waarom overtuigen vaak averechts werkt

Zelfs als je zegt, ik ben open minded en ik zal altijd open voor andere perspectie, want ik ben zo'n lief mensen. Nee, Hans, ik ben helemaal in Hans, helemaal niet open minded. Nee, dat weet ik ook wel, maar ik denk dat ik neem wel zof. En ik kreeg ze al niet zeggen, want. Lijders en professionals van Nederland helpen nog beter te worden in hun werk. Dat is het doel van DenkTenk, de podcast van DenkProducties. Mijn naam is Chris Kohlekkoos van de show, en ik ben in samen met DenkProductie Oprichter Hans Jansen. Hallo. Vandaar achtergrast in de podcast "Zinnieke Hertags". Hello. Welkom, welkom. Medeoprichter van Oplijningsbureau Subconscious Impact. Je schreef drie boeken, waaronder je laatste boek van sabotage naar succes over hoe je je onbewuste brein vaak samenwerking stiletjes saboteert. Klopt, ja. En ook die andere twee boeken don't push me. En die impact gaat allemaal over mensen in beweging brengen, brein kunnen super interessant onderwerpen. Dus ik heb nu wel zin in deze podcast, maar altijd aan jou de vraag Hans, hoe komen wij hier terecht? Nou, ik denk dat Genieke die is de meest aanbevolenspreker van het afgelopen jaar. Dus mensen beveerden zichzelf ook aan het houden, als ik ben een hele goede spreken. En dan gaan we meteen nog nooit meer vragen, maar dat zijn ook met zeggen, ik heb nu iemand gezien wat die moet je echt hebben en dat gebeurt bij de meeste persoon een keer. En soms is de achteraan mezelfde als de Genieke Hertags aanbevolen, maar bij Genieke werd echt heel vaak gebeurd. Dat is echt, ik heb wat ik gebeurd tegen ik allemaal hou. En toen ben ik naar de boekpresentatie geweest van sabotage naar succes, denk ik nou dus ik wel, waarom ik altijd alles spreken gezien heb, ik heb ooit eens spreken voor de gok gezet die ik nooit dat gezien. Toen moest ik iedereen ze geld teruggeven, dus ik ga weer nooit meer doen. En toen dacht ik dat 10 minuten, ik kan in principe een huis, want dit is wel goed. We hebben wel heel erg het gebleven, want het is heel beïntersand. Hoewuw, op de momentage, muziek, zeker. Nou, dat is een goed teken, want veel mensen willen in deze positie zitten en jij zit er. Nou, leuk. - Ja, en ik heb vernomen, dat er ook een seminar komt waar Genieke op komt spreken. Dat is correct gevonden. - Ja, ja. We hebben al een datum. - Ja, we hebben al een datum 11/2/27, dus het goede is als je dit luistert dat je kunt als ga ik nog. Gaan we nieuw seminar doen, dat heet mensen winnen en dat is eigenlijk een soort potporie van ideeën om mensen makkelijk over de streep te trekken. En de grap is denk dat de meeste mensen die daar spreken, na zeker, na deze editie, alle kenne potkassen, zijn geweest. We hebben het over johne verloenen, deven bekket, per se over goed hem. En één ontwikkelen we in deze dag van hoe, want wij denken altijd dat de mensen overtuigen, dat dat heel rationeel is, dat geen de beste argument heeft, die de beste business kees heeft, die wind. Maar in het echt is natuurlijk niet zo, dus dat hoe kan dat onbeuze erin gooien? Ta-da! - Ta-da, dat zijn er. Laten we in deze podcast, in ieder geval twee dingen gaan doen. Laten we het even gaan hebben over jouw laatste nieuwste boek. Zapkantjes, nee, zapkantjes impact is de naam van je trainingsbureau van sabotage naar succes. Ja. - Mhm. Ik ben sowieso benieuwd waarom dat dit boek er moest komen omdat je ook al twee andere boek hebt geschreven. En ik denk ook interessant om een zwad uit jouw hele, zonren, gewoon soort praktische dingen te behanden over hoe werkt dat nou? Met mensen mee krijgen hoe werkt dat nou in het brein? - Ja. Dus laten we dat eens gaan doen. - Goed idee. Van sabotage naar succes vertel us wat over de instek in uit van dit boek. Het is eigenlijk fascinerend als je goed naar mensen gaat kijken. Ik introduceren nieuwe lens waarmee je kunt kijken naar menselijk gedrag. Als je goed gaat kijken naar mensen, kun je vaak heel veel aflezen over de onbewusteprogrammering. Die ze hebben. Als je daar een beetje in verdiept, dan levert dat op dat je ineens zicht krijgt op waarom sommige mensen heel goed en makkelijk met elkaar samen kunnen werken en andere helemaal niet. En dat is meteen één van de kernelementen die in alle drie de boeken en in me hele genre of over een rol speelt. Dat onbewusteprogramm. Ik reverier dan aan het systeem één van Daniel Kahneman. Dat is ongelooflijk snel, gaat moeiteloos, automatisch, zoekt het continu naar bekende patronen. En het heeft de maffe handicap dat het continu op succes naar bevestiging van het eigen gelijk. En alles wat overeen komt met het eigen gelijk mag binnen, alles wat niet overeen komt met het eigen gelijk moet weg. En dat is natuurlijk wel interessant omdat zoveel mensen zoveel verschillen, zoveel waarheden en zoveel kwaliteiten. Alleen het onbewusteprein kiert zich af van dat wat het niet kent. En daar begint het sabotage deel. Dus je basiert je op de grote Nobel Prize winner Daniel Kahneman voor die vijf procent mensenhaal grappig. Die je nog niet weten hoe het ook weer zat met systeem één, systeem twee kun je het in een lift, elevator, pitch uitleggen. Zeker, zoals we hier met elkaar zitten, hebben we heel fijn gezellig waarom menselijke ook contact. Wat kan om dat we allebei brein systeem één aan hebben staan? Dat kan heel veel dingen tegelijkertijd. Meest platte voorbeeld is natuurlijk als je in de auto zit en je rijt hier naar toe dat je heel veel dingen op de automatische pilot kan. En je kan met die autopilot systeem één, nooit die tasken. Dus je kan ondertussen ook een hele vergaadering voeren of booschappenleidjes maken je hoofd of een appeltje eten, weet ik wat, dat gaat allemaal makkelijk. De gelijkertijd hebben een tweede systeem en dat systeem is in staat om beurst complex lastige taakken uit te hoefenen. Maar daarbij kan het niet meer miltieten als ik heb. Dus als ik jou nu vraag. Oh, dus misschien wel leuk, wat voor kleur zoeken heb je vandaag aan? Ik weet te blauwe. Dus dat moet met het beweuwste brein een proces te worden, dat antwoord is niet voorhanden, die ogen gaan tak even uitcontact. En dat is een teken dat dat systeem aan moet, want het moet gemaakt worden, die neutrale verbinding moet aangemaakt worden. Dat werkt heel tragen het kan één ding tegelijk en we zetten dat liever niet aan omdat het heel veel energie kost. En dat dat maar ook kijken is dus eigenlijk om dat andere systeem als waren uit te zetten. Dat gaat vanzelf uit dat het beweuwste brein aan gaat, maar die taak is zo complex. Het aan hebben staan van dat brein systeem is zo zwaar en vermoeiend dat alle andere dingen eigenlijk moeten weken. En zo iets als oogcontact is te veel prikkel te veel voor dat beweuwste brein om tegelijkertijd erbij te vast houden. Ik heb een zoon met uitisme en die kan dus die doet als of dat die ook contact maakt. Maar die kijkt dus ook eigenlijk zeg maar, ik heb nog nooit langer dan drie seconden met hem echt gelokt, maar dat is dus ook gewoon toemart. Precies, en als je dan kijkt naar hoe kinderen worden opgevoet op scholen moeten ze en met hun bewust te brein moeten ze nieuwe dingen leren. En ze moeten vol oogcontact maken, niet te doen. Oké, en jij focust je dus eigenlijk op het systeem een in die samenwerking. En wat daarvan zeg je eigenlijk als je goed kijkt naar als hoe mensen opereren, dan kan je daar heel veel van aflijken. Ik ben dus nu ook al helemaal bewust van het ontwikkeld niet te zitten. Ik kan hier daar wat dingen van noemen waar je dan kan kijken. Ja, ik zie bijvoorbeeld nu dat in een ongemakkelijke situatie jezelf gaat konverterdor over je bovenarm te ijken. En het zijn allemaal waarnemingen dus ik kan niet zeggen of het daadwerkelijk klopt, maar er zijn natuurlijk heel veel indicatoren waaran je kan zien hoe gemakkelijk mensen zich voelen of niet. Wat je nu naar mij doet is je kijk naar me, je kijkt vriendelijk, je mond is afgedekt, dus ik kan niet zien of je lacht of niet. Nu wel, gelukkig dank je wel. En mijn onbewust te brein registreert nu in ieder geval geen dreiging. Want je klikt en je hebt een glimlag op je lippen en je bankbouwen zijn iets hoger opgetrokken. En ons onderwust te brein is kon die nu die micro-expressies opgezichten van andere aan het lezen. En als ik je niet kan lezen, kan ik je niet inschatten en dan zou je potentieel de dreiging kunnen zijn. Waardoor ik op mijn hoeden ben, misschien een hand in mijn nek legg, omdat dat ook wetsbare plek is en ik me wil beschermen. Of mezelf ga aan, omdat niet helemaal veilig voelt en dat is even het eerste wat in mijn opkomt op basis van wat je laat zien. Ja, zo zijn er ongelooflijk veel dingen. Dit doen we dus allemaal voor automatisch, zowel het ongemakkelijk gedrag aan mijn kant als de inspiratie aan jou kant. Ja, klopt. En tegelijkertijd, je bent dat eigenlijk aan het checken, nu op dit moment bij mij, door te verifieren of het klopt. Ja, jouw samenvatting van wat ik net verteld heb. Toen je dat aan het doen was, wat deed ik toen? Voeg smaak, kijk je even naar beneden. Ik weet het niet, denk ik, ik weet het niet. Ja, dat is mooi, want je onderwust te brein heeft iets geregistreerd wat het bewust te brein niet geregistreerd. Ik weet niet, Hans, heb je toevallig? Ja, dit voelt als een enorm proefwerk. Zo, ik zag gewoon een prettig gesprek tussen twee mensen, maar ja, ja, ja. Als je de podcast terug speelt, dan zal je merken dat ik support geef. En ik zag net dat je je zelf aide over je armen, dat is faai. een teken van een beetje ongemak, en wat je nu naar mij doet, is je geeft mij support, je geeft ja, je geeft oké, en elke keer als je dat verbaal maakt, die support, je geeft nu een knik, dat haalt alleen met de dreiging weg in het onderwustebrein, was je een ja en een oké en volgens mij deed ik het precies, en deed ik dat een keer of 5, 6, 7, het onderwustebrein pikt dat op, een registreerd, oh, we zijn een verbinding, het is veilig en ik kan best eerlijk geven hoe het echt zit of wat ik echt denk of wat ik echt voel. -Zel grappig, want je nou zegt want dat ik zit in de daad heel de tijd te knikken, en het komt omdat Hans en ik ooit niks spreken hebben gehad dat in een normaal gesprek dan bevestig je dat in de daad met ja en precies en klopt, en toen zei jij "kittig" maar in een podcast zie je die interactie niet, dus als jij de hele tijd dat bevestiging gaat doen, dat is voor de luistera heel irritant, dus ik heb mezelf nu getreend om mijn mond te houden, maar het klopt wel wat je zegt van dat doe je, als je in contact bent met elkaar, dan heb je dus de hele tijd die verbalenvalidatie. -Exact en ik ben hem nu ook aan het binnenhouden al die support, maar hier komt natuurlijk een heel belangrijk punt te naan zien van overtuigen of mensen mee krijgen, want ons onderwustebrein kan heel makkelijk support geven als je het eens bent met elkaar, want dan vliegt die support net als er net over de tafel met in de daad een oké precies, alleen wat als je geconfronteerd wordt met iemand die er totaal anders over denkt aan jij en je wil die personen overtuigen, drie keer raden wat er gebeurt met het geven van support. Dat stopt aan je eigen kant, omdat je onderwustebrein dreiging detecteert, omdat het geconfronteerd wordt met iemand met een afwijken perspektief of verschillende mening. Dus we stoppen onze support en daarmee trekken we eigenlijk de verbinding, we gaan we uitverbinding en is het overtuigen van iemand al een stuk ingewikkelder? -Ja, precies en je zegt eigenlijk dat gebeurt, vooral als als een perspektief op tafel komt, we menen wordt verkondigd die niet pas bij wat je van natuur al vindt. Je bewustebrein is de enige die kan nadenken laten van ja, misschien zit er ook wel wat in, maar dat is eigenlijk pas dat gebeurt pas daarna in is dan ze denk ja, je weet ik niet meer eens, of het mensen gek vreemd niet m'n ding. -Exact. -En dan ga je eigenlijk op allerlei manieren verbaan, nonverbaan. In elk geval en eigenlijk zonder dat je het beweest bent, want dat is denk ik het spannendste, ga je daar op regeren. -Dat klopt. -Ja. Dus het eigen gelijk moet kost wat kost beschermt worden en alles wat het zou willen veranderen, is potentieel een dreiging of een vijand, waar tegen je moet weer. -Zelfs als je zegt, ik ben open-minded en ik zei altijd open voor andere perspektiefs, want ik ben zo'n liefmens. -Nee, Hans, je bent helemaal niet open-minded. -Ja, ik weet ik ook wel, maar ik denk ook, nee, veel zelfs of en ik kreeg ze al niet zeggen, maar ik denk nu terug aan zeg maar even de laatste anderhalf jaar dat ik in Lone Dienst was. Daar ben ik echt een open boek weer onbeweers, maar daar was ik gewoon met alles oneens van de kraschoon verzuurd, zeg maar. Als ik dan nu denk van als je dus dan met iemand komt waar wij niet meer eens bent, ik ben dan iemand die gewoon zo gaat zitten. En ik doe dus nu voor de luister aan mijn arm over elkaar en ik kijk een beetje stuur naar beneden. En dat in die tijd, in een hele extreme geval had ik natuurlijk wel door, maar ik denk in 90% van de gevalen was dat gewoon mijn onbewuste reacties, dus de stille saboteur, zo om even de titel van je boek aan te halen, van sabotage naar succes. -Klopt, en ik maakte net een gapje naar jouw handsover, nee, je bent helemaal geen open boek of wat zij ook weer, maar om te demonstreren, dat wij bij allemaal een zelfbeeld en dat zelfbeeld is onbewust heel stevig opgebouwd en moet beschermd worden. En als iemand van zichzelf zegt, na, ik ben een open boek of mijn deur staat altijd open. -Ja. -Hoe zo geen psychologische veiligheid, mijn deur staat ook alleen op het moment dat we geconfronteerd worden met iets wat haakstaat, op hoe we zelf geprogrammeerd zijn, of hoe we denken of kijken of sterker nog onszelf beeld, dan is de impuls om het tegen verzet te geven en uit te gaan leggen aan de ander waarom die andere het verkeerd ziet. -Ja. -Dat heb ik poes genoemd. -En dat deed je dus net ook. -Ja. -Je bent helemaal geprobert gewoon. -Ja, precies, precies. -Oh, gaan we nu mee een psychologische? -Ja, maar lekker dan. -Wat het natuurlijk gebeurt, want dat is natuurlijk het hele experiment van het gesprek ik wel leuk. -Ja, want we zitten nu. We zien de boek op de afleveringen. Dit lijkt mij een beetje richting je voorgeboekt te gaan. -Ja, het is een verschil tussen poesje en poesje en poesje, mensen hebben wij te spreken. De poesje is letterlijk voor jou. Dat is super leuk dat je het vind, maar we gaan het zo doen. -Ja. -Poelees, bewijs, spreken, proberen te achterhalen wat iemand echt draaft en daarop in te prikken, is dat de kortsmolijkzaamvatting of het kortsmogelijke? -Ja, en dan niet goed. Nou, je wel, een prachtig. En als die iets je lang aan maakt, dan is die kom in positie in het onbewuste brein van de ander, ik zou zo moeten in ondertiteling komen, in positie in het onbewuste brein van de ander, zorgt dat die je ziet als vriend of even niet als dreiging. En laat die ander daarna met systeem twee, het bewijs te brein, zelfs een redenen bedenken, waarom jouw waarheid toch misschien wel goed is, of waarin jouw idee toch handig is om dat maar eens te gaan doen, of om toch maar in die organisatieverandering mee te gaan of welke verandering dan voor ogenheid. -Oké, je dit nog met een soort van voorbeeld, de illustratie? -Zeker. -Ja. -Ja. -Ja. -Hep je misschien een voorbeeld dat echt is, waarvan je zegt nou, knappen, heer of dame die mij van mijn voorliefde voor weet, ik voel wat af kan praten? -Pool, hand zelf maar even. Waar moeten wij even over hebben? -Waar jij iets van vindt? -Ja. -Nah, misschien wel van werken in loon niet, voor een baas. -Oh ja. -Dat ben je niet van? -Oh. -Nee. -Vertrouw. Waarom ben je er niet van? Nou, ik heb dan toch altijd het gevoel dat je dan indienste staat duidelijk van ander man's droom. Dus iemand heeft een bedrijf begonnen en die wil iets bereiken. En dan ga je daar voor werken en dan ga je die ander helpen om zijn of haar droom waar te maken, wat niet noodzakelijke wijs je eigen droom is. -Oké. Ik klopt het dat daarin autonomie voor jou een belangrijk thema is. -Zeker. -Oké. Hoe ziet dat er uit voor jou? -Hoe autonomie, of waarom ik het belangrijk vind? -Nah hoe ziet autonomie eruit als je in loon niet bent voor jou? -Oh, dan vind ik het dus dan gevoelsmatig is die autonomie dan zeer beperkt, want je mag misschien wel, dus je hebt een taak, je hebt een rol in het bedrijf, dat past binnen de totale strategie en misschien mag je wel zelf bepalen hoe je die taak uitvoert. Maar wat die taak is wordt eigenlijk voor je bepaald. -Oké. Dus het gebrek een autonomie om je eigen visie door te kunnen voeren die is minder aanwezig in loon zien. Wat vind je nog een andere reden waardoor loon die eens nog meer niet uur van het is? -Nah, als je dan bijvoorbeeld stel dat je wel met ziel en zarigheid aan die taak kan commiteren, dan plukt iemand anders de financiële vluchtvruchten van jouw moest te arbeid. -Genia, niet aan het aan het aan het doen. -Ja. Ja, vind ik wel eens wat het goed doet Christ, maar ook even zeggen. -Nah ja, de ene het voelt wel, of ik nou allemaal hele egoistische motieve aan het op tafel aan het leggen ben. Maar dat is wel zoals ik het voel. -Hoe bedoel je dat, egoistische motieve? -Nah ja, dat ik dan je zou ook kunnen zeggen. Ik sluit me aan, iemand heeft een droom, ik vind dat een mooie droom en ik ga die persoon helpen om die droom te regelen. En ik zeg dan, nee, nee, ik vind mijn eigen droom belangrijker, dan het helpen van iemand anders. Dat voelt ook een beetje egoistisch. -Ja, dus je zegt eigenlijk als ik een loonienes ben, ben ik bezig om voor een ander iets te verwezen. Wat die voor hoge heeft, en het bijna egoistische, is dat ik daarmee iemand anders een droom aan het vervullen ben, welk zelf ook ambitie zijn verlangenzen. -Ja, ja. -Oké. En als je een afbeeld, wat is een voordeel wat loonienes het oplevert? -Dat je een soort van bescherming hebt, dus als het slecht gaat met het bedrijf, dan krijg je in principe nog steeds gewoon salaris. -Ja. -Je kan ook niet alle baanen kun je zo, maar zelfs standig doen, soms dan, weet ik, als je werkt bij een investeringsvond, dan heeft het bedrijf stelt ook middelen te beschikking om interessant werkt te kunnen doen. -Ja. -Sociale contacts misschien. -Oké. En hoe belangrijk is die bescherming voor je? -Dat wordt een wederdorsysteem twee geprocies. -Ja, ja. -Ja. Ja. -Ja. Nou, omdat ik inmiddels een buffertje heb, vind ik dat minder belangrijk dan ik kan niet zeggen dat het onbelangrijk is, maar ik vind het niet meer zo belangrijk als ik het vroeger vond. -Ja, oké. En wat is een ander voordeel wat je ziet in een loan dienst verbond? Wat levert het op voor jou? Wat wel belangrijk is? -Sociale contacts, bijvoorbeeld, dat heb ik nou veel minder, maar gewoon je kan de makkelijker sparen, je deelde verantwoordelijkheid, soms ook. -Ja. En hoeveel is dat sparen en die sociale contact weeselijk voor je in je werk? -Nou, Nou, dat is wel. wezenlijk en ik kan dat ook verwezenlijke in mijnzelfstandige bestaan, maar op een andere manier. Ja, oké. En wat zou je absoluut missen als je nu zou beslissen om je zelfs standige bestaan op te geven? Uit en me. Uit en me. Oké, oké. Ik zal hem ook omwillen van de tijd van de podcast eigenlijk niet even stoppen. Ik zal je ook niet overhoren in. Als we nog even een klein zovatje gaan moeten dan. Ja, ja, dat is niet zo. De beweging is eigenlijk vrij simpel. Namelijk, ik probeer in jou om bewust te brein, zo deep mogelijk connectie te maken, door dat ik wil schnappen hoe jouw wereld in elkaar zit. En op het moment dat ik je genoeg ruimte geef om aan te geven wat je allemaal niet oké vind aan het loondiemst. En jij voelt met je onderwust te brein. Ik heb een aantal pol technieken gebruikt, want poes zou zijn. Nee, jong, maar dat moet je gewoon doen, want dat biedt bescherming en dat biedt sociale context. Of misschien zou ik wel heel andere argumenten poesje dan jij zo juist zelf heb bedacht. Maar op het moment dat ik eerst jouw belevings wereld verken. Ik heb dat gedaan met doorvragen, met support en met checkvragen en met samenvattingen. Dat zijn eigenlijk de meest basale pol technieken. Dan zegt jou om bewust te brein. Oké, mijn waarheid is oké. Die doet het toe, die is gezien, die is gehoord. En vervolgens mag ik jou 180 graden de andere kant op laten denken. Namelijk wat zijn de voordelen voor jouw van de loondiemstverband. En toen kwam die bescherming niet sociale context etc. Maar die zijn zo krachtig omdat jij ze hebt mogen bedenken. Dus je bewuste breindring aan, systeem twee, je ogen waren veel uit contact. En op dat moment ben je een bezig om nieuwe breinpaartjes aan te leggen, met voor jouw valide redenen om u behaupt een loondiemstverband een kans te geven. Dat kan je heel makkelijk uitbouwen. En uiteindelijk kan je ook nog als je dat wilt, zou ik je precies kunnen brengen naar een plek met een weer andere pol technieken waar ik je wil hebben. Maar dan zitten we wel aan het vraagstuk hoe ethisch is dat. Maar die pol technieken zijn er ook. Ja dit is natuurlijk een heerlijke techniek als je een verandering moet doorvoeren in een groot bedrijf waarvan je weet dat niet iedereen meteen staat te springen. Absoluut. Maar het is ook dus ja natuurlijk zit er een ethisch kant aan, maar er zit ook wel iets in van eerst iemand de ruimte geven en te horen en te luisteren en dan de andere argumenten ze dat tegenover zetten. Absoluut. Ik ben zelf vrij soepel in. Ja maar ethisch is denk ik, wat ik vind het wel diensbaat is niet dat je hem nu een manipuleren bent, maar uiteindelijk laat je iemand misschien wel conclusie trekken die die intuitief als een systeem een niet had gemaakt, maar dat je hem even laten onderzoeken van, wat zit ik eigenlijk achter, breng je hem in dit geval tot een punt wel van die denk, nou ja eigenlijk als je er zo naar kijkt is dat ik ook best wel lekker. En heb je hebt je, in die zin heb je alleen maar gewoon een paatje verkend die hij zelf heeft blijft, het alle kans om het anders te doen. Ja, en je kan in dit voorbeeld zou je kunnen vragen of oké dus hoe kijk je nu naar werken in Loondienst en in hoeveer er zou je leukste lijken om dat nog toch nog een keer te verkennen voor dat je een definitief opgeeft met de gelijkertijd zijn er ook boeltig knieken waarmee ik je nu heel hard mijn kant op kan sturen en daarbij heb ik altijd te vragen hoe ethisch is dat hoeveer wil je gaan in het beïnvloeden, want welk potentieel laat je zelf liggen als je de ander altijd mee in jou straatje wilt krijgen. Wat bedoel je met het laatste, hoeveel potentieel laat je zelf liggen? Ja, dus op het moment dat ik jou naar Loondienst wil praten, dan houd ik mijn eigen blindensflek in de stand. Dus als ik een sterke behoefte voel om iedereen om me heen te overtuigen, dan is het risico op een enorme blindenflek bij mezelf, is aanlezig. En als ik zoals jij eigenlijk mooie voorzorteerde zegt, he, maar ik wil die waarheden van die mensen die weerstand hebben tegen een organisatieverandering, die wil ik weten, die mogen op tafel, die mogen ruimte krijgen. Daarmee geeft je al aan dat je op een andere manier kijkt naar leadership, namelijk he, die waarheden die zijn valide in plaats van dat we ze moeten wegpoedsen en dat we mensen over tuigen en dat we ze moeten opleinen. En nou misschien die team. De neus is er dezelfde kant. Precies, super leuk. Die teamprocent doet toch nooit wat we willen, laten we nou maar gewoon focus op de mensen die wel willen. Ja, dat soort dingen. Ja, maar eigenlijk zeg jij tussen twee regels door, of als ik even door was gegaan, dan heb ik de mogelijkheid om jou echt letterlijk een verpaal straatje in te nemen waarom je later denkt, ik ga nu solliciteren. Ja, dat kan en dus nooit 100% zeker heet. Ja, maar wel de kans is wel heel groot, vind ik wel faciliën. Ja, ja, ja, ja, ja, ja, dat is interessant. Ja, ja. Het is wel heel interessant dus dat je ik ben marketeerd en ik leent u ook altijd mensen, je moet beginnen bij het strikepunt van de ander niet met je eigen aanbond. Nou, oké. En wat dus wel fascinerend is, is dat hoe vaak we dan toch in de valken afstappen. Ik zelf ook. Ja. Hoe komt het toch dat we eigenlijk soort van Ratsje neel weten dat dat niet handig is, eigenlijk de poesstrategie, maar dat we dat toch altijd op terugvallen? Ja, ja, dat prachtige vraag. Het is inmiddels bekend dat als wij over onszelf praten, dat de dopaminevrij komt in hersenen. Dus het wordt evolutioneer in de hand gewerkt dat we graag over onszelf praten. Bovendien als we vanuit onszelf praten of poesje, dan betekent dat dat we de kans verkleinen dat we zelf hoeven te veranderen. Want als ik nou maar hart genoeg tegen jou roepelijk jij het verkeerd ziet en je je moet veranderen, dan mag mijn eigen stukje waarheid, maar veilig in tapblijven. Het is natuurlijk heel eng om het stukje eigen waarheid als je daar aan moet gesleutelen. Ja, wie weet wordt je dan wel uit de groep geknickerd? En misschien overleef je dan de komende 24 uur niet, want bij welke groep hoor ik dan, misschien kom ik wel een bijzond tegen en ben ik dan nog wel, ik verwijs er nu naar de prehistorie. Ja. Dat zit heel deep in ons, de angst om ergens uitgegooid te worden. Dus we zoeken daardoor komt nu de veilige bescherming van het eigen gelijk in de groep, waarin we ons herkennen. Het is gewoon biologisch, worden we altijd op het verkeerde spoor gezet. Ja, het is inderdaad in die ze natuurlijk ook de makkelijke optie. Dus je bent, dit is helemaal je ingesteten karrospoor. Dat zit je altijd in, dus dat vind je nou eenmaal zo, ben ik nou eenmaal. Zeg er mensen dan. En mensen daar uit trekken, dat is dus een dat, als je dat zou willen in je werk, dan is eigenlijk de slekste dat je kan doen is duwen, als ik het zo een beetje hoor. Ja. En toch is dat wat wij dan doen, omdat we zelf zeggen vanuit ons eigen reportwaar is een helemaal jammer luister, je loon die eens mannen zijn en zeggen, je moet niet zo zeker. Dus dan ga je gewoon duwen het vanuit je eigen perspectief de bovenop, waardoor dat wat natuurlijk irritant is. Je hoopt het de ander zegt in dat het gaat. Ik vind het een stroge mooiste dat er is, maar dat gaat nu nooit gebeuren. Het is zeker niet bij Christ, maar ook bij andere mensen ook niet, want je gaat mensen niet gewoon over de schreep duwen. Maar doe je eigenlijk alleen maar meer verwijderd van elkaar en de tevoren ik heb misschien nog moeilijk hoort. Dus hier hebben we allemaal een natuurlijk defensie-megenisme, om ons ego en dat weert alles wat niet overeen komt met het eigen gelijk. En is dat dan wat je eigenlijk noemt de onbewuste sabotage? De onbewuste sabotage, als je die helemaal samenvat, dan is dat eigenlijk het onbewuste berein dat zich afkeert van verschil, waar het bewuste berein kan zien dat in dat verschil juist potentie en groeie zit, waarmee je verder komt met onderuste berein, houd je continu circulant op dezelfde plek in dezelfde dynamiekjes en gedragsbetrouwendjes met andere mensen met wie je bijvoorbeeld van mening verschilt. En dit gebeurt in organisatiestuk aan de lopende band, dus eigenlijk gewoon één grote conflicten fabriek. Ja, wat doen we er aan? Moeten we daar iets mee? Ik zou denken van wel, maar. De vraagstelling is me voor mijn beantwoorden. Ja, en dan gaat nu een soort scala in mijn hoofd aan van mogelijke antwoorden, maar de volgens mij is de kernvraag in hoe Veren willen we beinvloeden en ik denk dat die vraag voor ieder anders te beantwoorden is. In hoe Veren wil ik beinvloeden en in hoe Veren wil ik ophalen welke waarheden er ook zijn. Ik denk dat het soms ontzettend handig zinvol kan zijn om mensen te beïnvloeden omdat het nou helemaal handig is om de neus in dezelfde kant op te hebben dat dat best verliegen en lege team kan zijn. En ik denk ook dat als het je lukt om als leider of als mens te snappen dat de andere waarheden zijn die net zo verliegen zijn als je eigen waarheid. En als je met je bewust te brein zo veel mogelijk waarheden gaat verzamelen, dat dat reikt om oplevert want hoe meer polariteit, hoe meer verschillen, hoe betere besluitvorming. Dat kan alleen maar dat systeem twee zin en dat is tragen, dat kost een bak aan energie en er komt geen dopamine vrij, dus we gaan daar liever niet naar toe, maar dat is wel de plek waar we de voeding voedingsboden, al die verschillen, de voedingsboden van Vernieuwen kunnen waarderen in platen van dat we die konten nu bevechten. En die verschillen kunnen we alleen maar gaan waarderen als we gaan poelen, dat je komt er niet met poes. Maar dat is natuurlijk superfijn, mooie boodschap. Maar. Iedereen. Iedereen. Dat wordt natuurlijk moeilijker na maten, onze mening, onze eigen mening, onze nauwe aan het hart ligt. Noem even een paar kleine dingen in de maatschappij rondom klimaat, rondom integratie, rondom huisvesting, noem het allemaal op. En dan, als je echt zegt van, ja, ik maak me zorgen over het klimaat. En de buurman zegt, hach. Stel je niet aan. Volgensomen was het helemaal niet zo warm. Maar dan zeg je dus eigenlijk, maar dan moet je dus toch eigenlijk nu schierig zijn aan het perspectief van die buurman. Omdat hij wel degelijk een waarheid in zich heeft die hij niet ziet nog. Kloopt. Dit geldt, het is een boodschap aan alle mensen die als ze aan het kerstineen denken, om een helemaal, laat niemand beginnen over onderwerp XIZ. Want dan hebben we het aan het noemen op. Precies. En ik zou het heel graag willen demonstreren aan de hand van een voorbeeld, dan ontdoten. Ik maak natuurlijk met silenzaligheid hart, de voor om mensen zo veel mogelijk waarheden te laten verzamelen. Want hoe meer waarheden, hoe minder verrijving en hoe meer wil elkaar begrijpen, waardoor de dingen een ene keer gaan stromen. Een vriend van mij, die was inmiddels aangestoken door boeken en het gedachte goed. En die herkende in zichzelf een poescher per zang. Dus die herkende de impuls, om als die iets tegenkwam, waar die niet mee eens was, om dan vol te gaan vertellen waarom niet een waarom dat onhandel is, een adviseren en tips. Zozo, plus één voor dezelfge flexie. Zeker, zeker. Nou is hij Amerikaan en hij ging naar zijn zieken moeder toe en hij wilde haar ondersteunen door boodschapen te gaan doen. Hij liep de supermarkt binnen en daar zat een mexicanse vrouw met een deek om zich heen, dat was een juisten, het was koud op dat moment. Er zat een bakje met muntjes voor zich en ze was aan het beklen. En ik kwam een mexicanse blanke man die kwam en die zag haar zitten en die schopt zo dat bakje met muntjes om ver. En die vriend van mij dacht die zag dat we hoorden dat ze allemaal achter zich afspelen en die dacht, oké, wat moet ik nu doen? Dat heeft een enorme moral en die dacht, één ding moet ik niet doen en dat is nu poesje. Wat zou je niet kunnen doen? En toen dacht hij, ik moet pullen, ik moet pullen, maar hoe dan? Ik moet dus vragen gaan stellen want het meest basale poot er niet is een open vraag. Dus hij dacht er afleidingsmanuufre. Hij sprak die man aan en zei, weet u tevallig waar het busse sun is. Ja, het is net die dat bak met muntje om zo. Dat klopt. En hij dacht dat het moed te leren. Hij vroeg waarschijn busse sun en die man die zei, daar, hoe zo? Ja, ik wil naar muzieken moeder toe, why don't you take an Uber? En hij zei, oh, wat een goed idee, hij gaf support. Wat een goed idee, dankjewel dat ik daar niet op was gekomen. En vervolgens ging die pullen en vroeg die, jo, wat is jouw ervaring met mensen zo als zij? En hij reverieerde waarbij wees naar die Mexicaanse wedelaar. En er kwam een enorme laas over dat de Mexicaan het land in ware gekomen. Alle banen hadden overgenomen, dat het maar goed was, dat Trump er was. En de grenzen moesten dicht en noem je Trump hoe beter. En het enige wat hij deed was doorvragen. Oké. En hoe hebben die Mexikanen dan jouw leven beinvloed door dat ze het land binnenkwamen? Ja, een waarde fantastisch familiebedrijf. Maar door de komst van de Mexicane konden we opdoeken. En ik heb mijn vrienden moeten ons slaan. Daar bleef support geven. Oké, ja, helder. Het er een volgtie door. En wat is de impact daarvan op jouw persoonlijk geweest? Want dan kom je aan de laag van emotie. En als je weet dat mensen eerlijk vertellen over de laag van emotie, dat je in positie bent in het onderwusten brein. En die man zijn, het speelde allemaal, in anderhalf, twee minuten speelden zich af. Die zei, ja, ik kan dus daar niet meer werken. Ik heb een lousie baantje in de bewaarking. En ik kan niet eens meer de danslezen van me dochter betalen. Maar ik heb veel, like, such a loser. En op dat moment vroeg die vriend van mij, oké, dit is echt heftig. Hoe reflecteer je dan op wat er net gebeurde met dat bakje. Met die muncties. En die man zei, dat had ik niet moeten doen. Ik ken haar niet, zij zit hier niet vrijwillig. Zij kan er waarschijnlijk ook niks aan doen. Dat ze hier zit ze heeft haar eigen verhaal. Hij bakt ze een portemonnee, haalt er een dollar uit. Op zich zou je kunnen denken dat ze een toevalstreffer, maar dat is het niet. Want het is structuleel, structuleel, systematisch. We paal de stappen zetten om in positie te komen in de waarheid van die ander. Waarbij je ook echt zelf voelt, dat snap ik. En als je echt voelt, dat snap ik. Staat die ander, eigenlijk bijna als vanzelf open voor zelfreflexie. Nu als zering, hij hoeft hem niet eens uit te nodig om te vragen. Wat is het nadeel van wat je zo juist hebt gedaan? Of wat is het risico van het omschappen van? Die man kwam zelf met reflectie op zo'n complex in gewikkeld vraagstuk. Want daar begon je volgens mij dit onderwerp over. Dingen die fundamentil in mensen zijn verankerd als een soort gouden waarheid, waar niet aangemold mag worden, kan dit in minuut het tijd, kan dit schuifen. Het vraagt alleen alles van jezelf. Kan ik de waarheid van een ander tolereren? Daar zit, ja. En daar zit wederzijds blood die ongemak in in die situatie. De ene persoon heeft eigenlijk natuurlijk precies geen boven te op. En wil eigenlijk voor oordelen, wat doe je nou, Eiko? Ja. De ander denk ik, ik ga even iemand anders lastig vallen. Ik heb net boodschappen gedaan. Dus de kans dat het een mismatch wordt, is ook aanwezig. Ja. En dat lijkt me wel lastig. Wat je moet dan zo te haak, je vinden we er langzaam aan, steeds meer. Daar ben ik aan komen. Is dat zo'n lulijke vraag als over hoe je laten gaat bus? Is dat nou, je moet wel zo het beginnen op een niveau dat iemand denkt, ja, ik ga jou u behaupten. Ja. Ik ga ook zo te geven op je vraag. Ja, absoluut. Als dat haakje er niet is, want hij wist op dat moment niet wat hij moest doen. Dus hij vervond maar wat? Dus achteravond natuurlijk heel handig, soort veilig vertrekpunt voor een gesprekje. Ja. Ik denk dat je daar een referendum hebt. Als je dat haakje niet hebt, dan is het handig om in de waarheid van de ander te beginnen. Bewijs van, jo, bewijs van spreken, terecht dat je dat bakje hebt omgegoed. Of, hey, ik zag je dat bakje omgehoorje. Waarom vond je dat een goed idee? Dus je begint in de waarheid van de ander te wel alles in je eigen waarheid zegt, ja, maar ik ben mallen. Heb je toch niet? Ik ga toch niet hem die waarheid groter laten maken, want dan ligt ik het nog meer uit. Maar daar zit precies de gouden sleutel in, omdat die ander in het onderwustebrein voelt. Hey, jij ziet me, je snap me. Je verdiept je in je ongeveer. Oh, die jongens van zich ook letterlijk. Ja, nou ook dat doen. Ja, klopt op het moment dat je dus een voorordelende opmerking maakt. Dan gaat die ander dus ook weer in de weerstand. Direct. En dan wordt het knokken. Dan krijg je een poesbeck. Ja. Dus iets. Maar dit vergt wel hoe je dit zelf komt. Het zelf, want ja, komt ook wel als mens tegen waar we je het vinden. Met heel mijn on-1 bent. Ja. Kun je dan. Is dat. training, is dat hoe Zen ben jij in het dagelijks leven? In middels ben ik beste redelijk Zen, omdat ik. en dat is misschien ook wel een soort hoop vol perspectief. In het begin, als je dit gaat doen, voelt het super ongemakkelijk. Eigenlijk wat je zij hans en gekundstelt. En ik hoor mensen zullen ook zeggen napp. En dus niet autentiek en de vloer gaat uit het gesprek. Maar dat is gewoon het bewuste brein die een nieuwe vaardigheid aan het leren is. Als je dat vaak genoeg hier haalt, wordt dat een onbewuste vaardigheid en gaat het van zelf. De gelijkertijd gebeurt er onder de motorkap iets veel fundamentelers. Want als jij met je poeszend mast van je eigen waarheid een ander tegemoed treden. en je wil die ander altijd overtuigen van je eigen gelijk, dan zal je dus nooit bevestigd krijgen dat jouw waarheid op zijn minst beperkt was. of misschien geen houtsnijd, of dat je er net naast zat. Of er wel met veel woorden proberen ik te zeggen hoe vaak je gaat poel in het perspectief van de ander. hoe vaak je je zelf ongelijk beweist. En hoe vaak je je zelf ongelijk beweist? Dat zal ervoor zorgen dat er een herprogrammering in jezelf plaatsvindt. waardoor je bij een afwijken perspectief denkt interessant. Wens je het vaste waarheid die ik nog niet had, laat ik me even gaan ophalen. Wel, het zijn wel altijd terepeutische zesties voor jezelf deze podcast. Want ik denk dus nu wel. Ik denk dus echt heel vaak dat ik wel echt gelijk heb. En dat ik dus niet die spear aanzet, die gaat kijken van oké, maar wat is het gene, wat die ander ziet, wat ik niet zie of nog niet zie. En misschien is de geruststelling jouw waarheid hoeft niet weg. Je oorwaarheid mag gewoon blijven bestaan en er mag er in je naast staan. Dat geeft voor mensen vaak gerustelling. De ene waarheid is niet belangrijker dan de ander of de mine is niet minder belangrijk. Maar ze mogen allebei naast elkaar bestaan en dan kunnen we de samen naar kijken van wat hebben we hier nou eigenlijk. Maar dat vasthouden van die waarheid en naast elkaar, dat kan het bewust te brein. En het onderwust te brein wil die ander wegzetten. De ontstaat cognitieve dissonantie in het brein. Dus ongemak een spanning die weggeseverd moet worden of afgeseverd moet worden. En meestal externaliseren we dat dus ook wel een reden buiten onszelf om dat ongemak op te lossen. Maar het bewust te brein kan dat wel. Die kan zeggen je, natuurlijk is het zo dat het spannend is als er mensen vanuit een ander land komen. En die willen hier ook huizen en banen. En natuurlijk doet dat wat met je organisatie, maar dat andere perspektief die mensen die komen niet voor niks. Maar Amerika, omdat er geen bestaan zegt, is in Mexico. Hey, dat is waar. En dat is waar. En die mogen naast elkaar bestaan. En hoeveel elkaar niet te verdringen. En daar zit misschien nog een klein stukje gerustelling, en hoeveweren gebeurt dat nu ook weer? Ik zou het ondertussen ook te denken van, moeten we niet de genikeerd hoogse politieke betijven beginnen. Want dit heeft het land nodig. We kunnen beginnen met een seminar. Het zou sowieso leuk zijn. Maar ja, maar wat ik ook lerveld heb, we hadden het Jor's Luinnek aan. Die heeft een moegschreven, waarin die dus op bezoek ging bij PVV-stemmers om te achterhalen. Waarom? -Ja, nu is dat. En hij zijn. Ik ben eigenlijk best wel. We bleken veel minder te verschillen dan we dachten, maar we hadden gewoon een andere oplossing bedacht. Maar we had best wel 1/90 procent van wat er aan de hand was en wat er zou moeten gebeuren. Ziesdeld. -Ja. En het is een beetje hetzelfde als een Louis Throuw, die gaat natuurlijk ook naar de club gespland om daar te op te halen. Alleen wat je vaak ziet is dat het daar stopt, de documentaire stopt daar. En mensen vinden dat al heel knap. Alleen het is zo makkelijk om als je in positie bent en het perspectief van de leider van de koelekoeklennen hebt uitgevraagd, de waarheid, waarom het terecht is, wat zij doen. Het is zo makkelijk om dan vanuit die positie die leiden van de koelekoeklennen laten nadenken over wat de keerzijde is van hun collectief. Alleen meestal doen we dat niet, omdat we nog niet snappen, dat je in positie bent om de ander met het bewust te brein daar zelf over te laten nadenken. Maar dit is echt minutenwerk op fundamentele vraagstukken, dus ik wil een documentaire gaan opnemen met hele korte afleveringen, waarin je keer op keer laat zien, dat het minutenwerk is. Ja, ja, ja. En dit doe je ook wel eens gewoon live als je op de podium staat. Hoe is dat? -Dat is zo leuk. Zo leuk. Ik had een keer een dame in een grote zaal, een grote nietgeval, zegging staan, en ze zei, 'sien ik het klinkt op papier, maar heel mooi in teorie, maar ik geloof er gewoon niet in, ik geloof niet dat het werkt. Ik ben een fijn van Feyenoord en niemand kan mij ervan overtuigen om van de liefde van Feyenoord afscheid te nemen. Haha, dacht ik. Dus ik ging poelen in haar waarheid, dus ik vroeg nou vertel dat wat spreekt je zo aan in Feyenoord, en naam is Feyenoord de beste club van de wereld, en wie je in je gezien is, is er nog meer om wel fijn van Feyenoord. En wat betekent dat dan als jullie samen een wedstrijde keken en ik ging razend snel support geven, samenvatten haar nog meer podiumgeven om te vertellen waarom Feyenoord de beste club ever was. En dat duurde denk ik 40, 50 seconden, toen volgekaar, voor die volle zowel, oké, en wat vind je, waarin vind je dat Feyenoord nog kan verbeteren, wat vind je minder positief en Feyenoord. Ze zei ze, 'oh nou heb je even, het begon ze op te noemen', en het liefde dat gaan tot ze zich zelf koriseren en ze zei, 'ah, ik ben het nu aan het doen, ik ben kwad aan het spreek over Feyenoord', en het klopt wat je zegt. Ja, dat zijn wel de goede momenten, want ze heeft dat zelf niet in de gaten, omdat het land in het onbewuste brein, maar de zaal wel, je zag al die blikken van wat het piep gebeurt daar, tot gelukkig, want het noef ik niet te boemen, want ze zijn die zegt, wat gebeurde je zo juist, tot ze zelf voelden. Ja, en dat zit er dan mensen naar te luisteren, en die denk ik ook, ik moet bijvoorbeeld, ik werk in een bedrijf, en daar moeten we naar Emo hebben, ik zit in een reclame bureau en E-I komt er aan en dan moet er gewoon een hand om mensen uit. Ja, en ja, dat kan ik heel proberen in het bereim van de andere kruim, maar die andere is dat ik denk dat ik mijn baan kwijt, en dit moet ook gewoon gebeuren, want je zegt Eik wordt je zelf rijker als je echt verplaatst en ingeraafd. Nee, ingeraafd niet goed wordt, verdiept in de ander, maar sterk er nog, daar ga je misschien nog meer sympathiek krijgen voor de andere jing en die kan ik niet ontslaamen, ja, want het was gebeurt er dan allemaal, maar je moet het wel doen, soms is er ook een soort uitkomens waarbij je naar Emo, waar je naar Emo vanuit je positie, of je roo, heen moet, en toch mensen moet proberen over het streep te trekken dan wel begrijp te kruiken voor deze situatie. Zoals je hebt hier vanuit een leiderschapspersportief, dat mensen dingen moeten inslikken, push die als je blieft, en je hebt natuurlijk push en push, we kunnen maar heel kort achter elkaar push, verteren en verdragen, dus leren mensen ook hoe je kort een effectief pusht, maar alles wat vast staat, wat ingeslik moeten worden, wat non-negotiëw wel is, push. Daar gaat poelen, dan geef je mensen het idee dat ze inbrengen hebben dat ze mee mogen denken en dan aan het eind van de rit, dan heb je flip over velle vol met allemaal leuke gedachten, en die worden dan opgevouwen en in een kast gelegd en dan is het, nee, we gaan toch deze kant op, je komt hier één keer in weg, maar daarna niet meer, dus alles wat vast staat, wat niet onderhandelbaar is, push dat. Met push zijn er natuurlijk ook wel allerlei manieren voor die deep doorderingen in het onbewus te brein, waardoor het geaccepteerd wordt, dus dat komt ook nou, maar push heeft absoluut een functie van de veilige kaders en de helderheid en de duidelijkheid die soms nodig is. Ja, en stel je voor je, je zegt soms push, maar push kan ook zijn, jongens, dit gaan we een jammer dan, of je zegt ook, er is ook een manier om iets meer begrip te kweken voor de achterliggende situatie, heb je daar een voorbeeld van? Ja, ik ga een beetje stoën met boeltechniek als je het goed vindt, ik ga er eerst een keer demonstreren, ik denk ook, ook, oké. Er is één dinghands en vanaf het alle eerste moment dat we elkaar om moeten, heb ik me dat continu afgevraagd, maar ik heb nog geen goed moment gevonden om die vragen aan jou te stellen. Zullen we dat na de podcast doen? Ja, ik denk dat het beter is om nu te doen, er zijn toch alleen. Dus ik heb zo juist gebruik gemaakt van het gigantisch nieuwsgierige onbewuste brein, dat nieuwsgierige onbewuste brein wilde hele tijd raad, die ze op los op busselt, die vraagstukken beantwoord zien, ik heb een trigger gebruikt, maar het trigger is een uitspraak die het onbewuste brein van de ander maximaal trigger het nieuwsgierig maakt. Als je een trigger gebruikt gaat het natuurlijke verdeedigingsmegenisme van een ander even tijdelijk plat, waardoor er minder weerstand is tegen de boodschap die je daarna kort kunt poesje. Ik heb nu dus alleen de trigger gedemonstreerd, ik moest even wat verzinnen handen, dus ik ben er wel vol eerst donken, dat bedankt. Maar de combinatie van eerst een trigger noemen, en dan komen we met een poesje, is bijvoorbeeld een manier waardoor mensen makkelijker die poes inslikken. De wil niet zeggen dat ze dan die poesjes, dat slecht nieuws is, juigend ontvangen van, oh nou gelukkig, hij gaat mijn werk overnemen in jou voorbeeld, maar wel dat ze vanuit een ander vreem die boodschap ontvangen, en als je dan die poesje combineert met de korte duidelijke statements en je ziet mij nu ook rechten hakgebaren maken met een lechthoofd, en als ik dan de poes naar beneden intoneer, dan laat dat allemaal leiderschap zien. Dus als ik dan zeg, ook in ons team zal AI-werk gaan vervangen van ons. -Bitch, precies. -Ja, ja. En dan is het, ja, je voelt dan alles. En dan moet het niet een trigger voor, Hans, sinds moment dat ik jullie er kennen heb, ik had een hele tijd een vraag van je, maar de trigger zou in die situatie kunnen zijn. Ik ga nieuws brengen, dat nieuws gaat ervoor zorgen, dat er flink wat impact is in dit team, niet iedereen gaat dit leuk vinden, en toch ga ik dit nieuws brengen, dat is de trigger. Dan heb je een vreem aangebracht waarmee de poes die daarna komt, die ik net bijvoorbeeld deed, om leist wordt, en je maakt gebruik van de defensie meegen, en is me dat eentijdelijk wat minder weerstand heeft dan dat. Kloos, dat je daarna je mond houdt, achteroverleugd, dat dan is natuurlijk boem bij een ieder die dat moet ontvangen, en dat je direct daarna overschakeld naar poel, dus wat gaat daar aan bij je? de eerste gedachte. Dan wil je. Je juist nu die verbinding aangaan en het gesprek en de dialo, want dan komt de vraag hoe gaan we dit doen of eerst misschien nog wat gebeurt er aan de binnenkant, even je daar ruimte voor of niet, dat is niet interessant. Ja, want wat je dus ook ook krijgt, zeker als je het zelf spallend vinden om een boodschap te brengen, dan heb je die vangereeltjes neergezet en daarna zeg je nou, ik ben heel benieuwd hoe je daar zelf, hoe jij daarna kijkt, maar als je het zelf al spannend vinden om de boodschap te brengen, dan ook nog jezelf openstellen voor alle mogelijke reacties dit er uitzenden kunnen komen, is scary shit, dat is echt wel spannend om te doen. Absoluut, kun je jezelf daarin, is dat een kwestie van oefenen vaak doen? Ja, zeker, en vertrouwen op iets wat wetenschappelijk bewezen is, en dat het precies zo werkt er als het bewezen is, dus op het moment dat je vertrouwt op die technieken, wat in het begin heel spannend voelt, en de eerste keer voelt dat dus gek een hout terug en wat ben ik nu aan het doen en ik ga compleet voorbij aan mezelf, maar de ontvars van die boodschap die zien woho, wat een power, wat een stevigheid, het staat je goed, dus de bijstanders zeg maar, wat je ook merkt is dat mensen je zo'n boodschap veel meer, dat ze die veel meer van je accepteren, vooral omdat je het niet persoonlijk maakt en je direct daarna de verbinding aangaat een ruimte geeft voor alle sentiment wat daarna ontstaat. Dat is vaak een punt waar ons onderwuste brengen zegt neem maar dat wil ik niet horen, want dan maak ik weer iets groter, ik noem het heel vaak op podium en wakkerende vainbrand die je laat uitslaan en ik ken meer ik van een vainbrand, dus dat je niet meer geblust krijgt, maar hoe meer die emotie na zo'n boodschap ruimte geeft, podium geeft in het gesprek, hoe meer mensen voelen dat het dus oké is dat dat er is en dat het daar op tafel ligt, je regisseert dat het daar op tafel ligt in plaats van dat het bij het koffie-automat in de onderstrom verdwijnt, dat het niet aan jou geadresseerd wordt, dat mensen hun mond houden en het inslikken, dus je geeft een heel duidelijk signaal dat er allemaal mag zijn, dat je dat volledig ziet. Dan moet je dat dus ook kunnen regisseeren, want dat doet alles van alles met je, want mensen gaan niet teruggeven waar jij wat van vindt en dan ga je toch, je moet je zelf dan echt als zo het regisseur van de situatie neerzetten om het te onderzoeken, om te verkennen om de respect voor mij om te gaan, te waar alles in je zegt, ze behoedt dat hij eruit gaat, want pot verdoren is wel een zijkert, dus je moet je je eigen systeem eind denken, echt in controle houden, wat dan niet zo makkelijk is, klopt, dat vraagt bewusten inspanning en vertrouwen dat het zo werkt, en dat is natuurlijk de eerste keer dat je de doet, heb je het gevoel dat je je kop op het hak blok ligt, maar elke keer weer is die NS1, zorgt er voor één, maar dat bewijs dat het werkt, en dat geeft moet en vertrouwen om te volgende keer te doen. Je kan natuurlijk ook heel klein in een thuisgituatie oefenen, de vater was er niet misschien, moet uitgeruimd worden, dat je denkt dat hij even kijkt precies, maar het is wel interessant dat dit zijn natuurlijk allemaal vaste patronen die bij ieder mens plaats vinden, en als je dus inderdaad vertrouwt op die processe, en je krijgt daar succese vragen mee, dan wordt het natuurlijk steeds makkelijk om te doen. Ja, klopt, ja, wat ik al mooi vond, is wel de passend lezing van een auto-commando-trainer, reclassens, en het ging op een situatie aan katen waarvan je een knop in je buik hebt, het is hij, maar die andere heeft het ook. Als jij knop in je buik hebt, heeft hij andere het ook, dat was ik, he, dat is nooit niet zo, het is nooit zo dat jij denkt, nou ik ga wie het in gewikkeld zat te spraken brengen, en die andere denk, oh, dan had ik niet aan zien komen, dus dat gevoel, dan zijn je echt totaal dus disconnect bent, maar er is het altijd rapport in de complexiteit, in het ingewikkelde, in dat je voelt bij elkaar, we zijn niet met elkaar eens of we hebben andere belang, dan kun je het ook maar beter uitspelen, zeker, en die rapport, die werkt je zelf systematisch in de hand, dus je kunt met iedereen, dus misschien een bouwde uitspraak, misschien is er vast erg voor de woude enkling waarbij niet, maar eigenlijk kan je bij iedereen razig het snel dat rapport in de hand werken. Als je maar even tegen die impuls ingraad die eigenlijk zegt, ja, maar je krijgt me vingers niet aan branden, ik krijg dat perspektief van jou nog grote maken, maar waar is dat perspektief van mezelf, maar als we met dat bewuste brein erop vertrouwen dat er een waarheid naast de onze kan komen te staan en dat wij heel blijven en in tak blijven, ja, dan is het een kwestie van dat doen en op kleine schaal in een veilige context misschien aan het thuisvond en dat is bijna altijd wat ik hoor, als mensen opleid of trainen of naar lezingen, wat dan ook dat mensen zeggen, ik ben dat thuis eerst gaan doen, hey, verdrijd het werkt en nu neem ik het meeneren naar werk en wat er ook APC's bijvoorbeeld in het training is dat mensen dat ik ze echt letterlijk uitnodig om het daadwerkelijk te doen, dat laatste een dame en die zat hoog in de boom en die advisierde een minister, die ze ja, ik krijg die minister niet te pakken, ik zeg nou, oké, ben je in voor een experiment? Ja, heb je die minister onder de knop? Ja, die had ze via signal of via telegram weet ik wat, dus ik zei oké, wil je het volgende doen, de combinatie van poedignik Tricker, zoals we net demonstreren, plus een voorstel in het onbewuste brein, ja, dus goed, dus ik dicterde de combinatie van een trigger in een voorstel, wat die minister die reactieerde nergens op naar heren en ik zei ik verwacht als die niet in de meeting zit, dat je binnen 5 minuten positief antwoord hebt, nou, drikken, raden, treinig en verder, en ze. het was door alles heen zij ze. het is gelukt, het werkt! Omdat die combinatie het onbewuste brein is daar gewoon onheerstaanbaar, ja, we kunnen hier nog uren over doorpraten, maar we moeten ook de tijd van de luisteraar respecteren, ik ga aan de luisteraar twee voorstellen doen, één, ga even naar boopend komen of naar je lokale boekhandelaar en dan tip je even in zinige hertogs met gha op het eind en dan kan je even kijken naar haar boeken, van sabotage naar succes of don't push me of misschien een boek impact, dan kan je nog een stukje verdieping toevoeren aan deze podcast. En twee is dat je. ik weet dat ik niet of dat het zemenaar al op de website staat. Het staat net online, ja, zes ik net online. Nou, we hebben er nog niks aan gedaan, we hebben gewoon even latissies.nl en zet een ieder geval 11 mij in je agenda. Ja, dan is die dag vast geblokt en die meers die komen langs en dan hoef je daarna alleen maar op de knop te drukken met inschrijven. Ja. En dan kan je dit hele spectakel nog een keer lijf zien en nog veel diper. We hebben weer veel geleerd, zie ik het dank voor je inzichten, het was vermaakelijk en leerzaam. Ja, en anders. En ik denk dat het leuk is, ik hoop dat met ze bij het beginen begraven 'ah, deze podcast kan je ook op video kijken', want dan is hier nog een stukje leuk. En anders kijk je gewoon nog een keer met alle lovebalen, aionomenten van Christaan zijn eigenschoudig. Is er nog tijd voor een nabrander of zegt? Oh ja, dit is. Ik voel me dus nu al de hektijd en denk, word ik nu hier gewoon? En ik ben heel lang hangen het vruit naar de handen. Ja, het is heel weinig en het heeft heel veel impact en een duur niet lang. Ja, precies precies, precies. Die hebben ze ooit. Ja, ja. En ik hoop dat je me vergeet, Christ, maar de nabranden die in het gaf van gaan naar de lokale boekhandel of nummer op. En check ook eens over de website voor het seminar. Technisch gezien is dat poes. En als mensen al dachten dat ze een goed idee dan gaan ze dat echt wel doen, dus top. Ja, ja. Het werkt veel stärker in het onderwastebrein als je een voorstel doet zonder argumenten. Dat laat je de keuzevrijheid bij de ander. Je zegt, is het een idee dat je is even googeld op dit boek. Je maakt die voorstelig klein. En zullen we het zo doen dat als het je aanspreekt, dat je serieus overweeg om te kopen. Of is het een idee dat je het kijkt op onze website bij dat seminar? Ja, precies. Het onderwastebrein voelt keuzevrijheid, het onderwastebrein is heel voegzaam. En het bedenkt zelfraazend snel reden om jou te volgen. En in de praktijk doen mensen dat dan eerder dan wanneer je zelf poest met argumenten. Erbij, want die keuze af is. Het is heel wijsneusige genabranden. En dan zou je dus ook kunnen zeggen best luisterdag, misschien als je straks even wat tijd over hebt, dan zou je nog even je podcast app kunnen openen. Is het een idee dat je je podcast app heeft? Is dat een idee? En als je op de moment dan echt gewoon, is het eigenlijk best leuk die podcast van Denkroducties zou het dan. Dan zou het misschien een idee kunnen zeggen. En dan stel ik voor dat je abonneert. En dan zou je nog kunnen versterken door te zeggen, want wat levert het je op als je meer van dit soort podcast gaat lasten? Ja, dus vooruit haar willen je het niet beïnfloeden, maar neem dit gewoon even te haken. Dus gewoon te openweken. Ja, zouden we weer kunnen zeggen dat we op de hachtje te drukken? Ja, wat kus is het eigenlijk? Nog niks. Ehh, dankjewel, best luisterdag. Bedankt voor het luister tot de volgende keer daarg.