Go back

#15 Zomereditie 2: Van elektrotechniek naar passie voor jongeren en de wereldwijde kerk (S06)

88m 55s

#15 Zomereditie 2: Van elektrotechniek naar passie voor jongeren en de wereldwijde kerk (S06)

In deze aflevering van de Oostpodcast spreken Dick en Onno met Wout Schonewille over zijn leven vol uiteenlopende rollen: van jeugdwerker en pleegouder tot politicus, docent en pionier. Wout vertelt dat hij opgroeide in de buurt van Zwolle en al jong betrokken was bij kerkelijk jeugdwerk. Na zijn studie theologie werkte hij onder andere bij de HGJB en later bij Step, het protestants jeugdcentrum in Gouda. Samen met zijn vrouw runde hij jarenlang een gezinshuis en vingen ze pleegkinderen op, wat hem diep raakte. Een lied over onvoorwaardelijke liefde, "Wie heeft de zon uit je gezicht gehaald", werd voor hem een spiegel van Gods trouw, vooral in moeilijke periodes met kinderen die hechtingsproblemen hadden. Daarnaast is Wout actief in de Lausanne-beweging, een wereldwijde missionaire organisatie die kerken verbindt en nadenkt over de toekomst van de kerk. Hij benadrukt dat de westerse kerk een minderheid is geworden en dat er veel te leren valt van het mondiale Zuiden. Bij het Leger des Heils begeleidt hij pioniersplekken, nieuwe vormen van kerk-zijn die aansluiten bij mensen buiten de traditionele gemeente. Ook was hij twaalf jaar raadslid voor de ChristenUnie, waar hij zich inzette voor sociale thema's en oprechte politiek. Zijn rode draad is persoonsvorming: mensen helpen om mooie mensen te worden, of dat nu in de zorg, het onderwijs, de kerk of de politiek is. Hij besluit met een oproep om geloof niet te beperken tot zondag, maar overal handen en voeten te geven.

Transcription

13714 Words, 73778 Characters

Dutch
MUZIEK Hoi, goede geluisterd naar de oostpotkast. Onho en Dick nemen je mee in gesprekken, niet prikkenlen, nieuwsgierig maken, doen lachen en inspireren. Verassend en relevant, echt iets voor de oostport. MUZIEK Welkom bij de oostpotkast. Aflevering 15, dit is zomer-editie nummer 2. Van elektroek techniek naar passie voor jongeren en de wereldwijkerk. Met woud schone willen. Songen mensen kiezen één broep. Andere lijken hun hele leven op verschillende plekken terecht te komen. Onze gasval vandaag werkte in het jeugdwerk. Was actief in de politiek, leiden en gezinshuis. Begeleidpioniers geeft leiding in het hoger onderwijs. En is betrokken bij een wereldwijden missionaire beweging. En gaat af en toe voor in de oostpot. Op papier lijkt het allemaal losse hoofdstukken. Maar misschien verteld zijn leven juist één verhaal Dick. Ja, we gaan het hebben over hoe je geloof handen hun voet te geeft. Tuis in de politiek op je werk, eigenlijk overal. We gaan het hebben over konferenties in het buitenland. We gaan verschillende kerkers samen komen over jongeren, over een hele boel. Ik vond het een onwijs leuk gesprek. Ja. -Ik ook. -Ja, veel luisterbliezen hier. Wel, het vanuit welkom in de podcast. Als je jezelf voorzaam moet te stellen aan de luisteraar, zonder te zeggen wat je voor je werk doet, of wat verfuncties je allemaal hebt, wat blijft er dan over? Ja, dat is een hele goede vraag. Vaak blijft er dan een naakmens over. En dit geeft wel een hoger. -Ja. Ik denk wel dat het dan heel dicht bij mijn hart komt. En dat is dan toch mijn kinderen, mijn klein kinderen. Dus wie ben ik? Nou, ik ben vader en opa. En de geniet ik enorm, man. -Opa. De klein kinderen zijn een, twee, drie. Nou, we hebben twee klein kinderen. Een, je is anderhalve en een, je is een bijna een, vierogustus. Hoi. -Dat hebben we genieten van. Ja, hebben we zaternet hadden we het voorgesprek even. En toen zei je, ik kom uit de contriën van Zwolle. Ja, correct. -Ja. Hoe is dat dan om in de kop van een overrijsvol op te groeien? Ja, dat was een hele. Ja, een hele ontspannenkontext. Ons gezin met drie jongens en of het meeste drie broers en dan nog een zesje onder mij. We leefden altijd mee met de, ja, zeg maar, de grote kerk gemeente in Zwolle. Die heeft onder tussen vier andere kerklen gebouwen gehad. Zo gaat het dan door de tijd heen, met zekularisatie en ons wat erbij hoort. Maar we waren altijd heel erg betrokken. Ik had 2 werelden, de vormde wereld en de vrijgemaaktoe wereld. Dat is Zwolle, het bevolwerkt, de vrijgemaaktoe kerk. Is het wewer eraan actief, dat is dan ook je ouders of dat zijn jullie? Ja, nee, eigenlijk iedereen, mijn ouders. En dat is ook iets gemetisch bepaald, ik weet het niet, maar we hebben allemaal iets gedaan. Dat is voorgeleverd. Ja, dat is de ene zat in de JV en de ander zat in het op jeugwerk. En als je niet op school vindt de kerk zat, waren er weg in de tijd dan heen? Nou, dat is wel een beetje mijn verhaal, dat mijn vrije tijd zat ook vooral in het organiseren van allerlei jeugdwerkactiviteiten. En het eindelijk heeft dat ook toegeleid, dat ik dag van 'Vroez, mij moet ik hier weer werk vermaken'. Dus er ben ik gestopt met wat ik op dat moment deed. Ik werk er bij Unica in de mee te regeltig niet, dus ik troon ik aan. En toen ben ik weer de schoolbank ingedoken bij de Witteberg en laten eten. En daar telegie gedaan? Ja, hab je ook telegie en gods is leer aan, dat kan ik nog een gelijk doen. Dus dat was ook een hele mooie ervaring. Om dan les te mogen geven. En ook in Zwolle gedaan, krollensklusjes, er staat ook een aantal gasten die helemaal nergens af is. Het is een prekstoel, wat is dat dan? Nou, dat zijn hele mooie herinneringen. Heel was het alleen de gedachten? Nou, dan ga ik daar maar mijn werk vermaken. Of die hoort ook wel eens, ik had echt de soort roeping of hoe is dat bij elke? En dat heeft een beetje te maken met hoe God een plek in mijn leven heeft gekregen. Ik heb niet een hele uitgesproken ervaring waarin ik ineens van een wereldzongetje, een christelijke jongetje werd. God was er altijd en ik heb altijd op die minie geloven, hij was de aanwezigen. En mijn hele leven stonden in het teken van ja, en dienen. En dus dit past ook helemaal binnen hoe ik geloven ben. Ja, waarom zou ik daar niet bebroepen kunnen? Ja, en niet eens zozeer nog met het idee dat dat dus gaat om inkomen. Want dat was helemaal niet zozeer echt een tema, maar meer dat je denkt, hier zit vervullingen, hier kun je van betekenis zijn. En dat is denk ik wel een belangrijk woord te straat over wie je bent van betekenis zijn. Wat is dat dan ook de rode draad door de dingen die door de tijd heen hebt gedaan? Ja, dus denk het wel. Als ik heel eerlijk terugkijk, dan heb ik gewoon een aantal afslagen genomen die kan je er echt niet zo handig zijn. En ik vind dat eigenlijk wel best, omdat ik dacht, ja, dit is volgens mij wat ik op dit moment moet doen. Want hier ben ik nodig of hier kan ik iets toevoegen. Maar ik lenk wel eens of je hebt carrière technisch dan niet het grootste salaris of niet de grootste carrière gemaakt. Maar heb je wel eens geen twijfeld? Ja, kijk, zoals ook leven, maak je keuzes op basis van hoe de situatie dan is. Ik heb als behoortge twijfeld van had ik niet domen mee moeten worden. Nou, dat was niet echt een route die weggelag was voor mij gelet op onze gezin situatie in het begin. Ik heb was gedacht waarom ben ik eigenlijk nooit naar het zendingswold gegaan. Ja, dat is gewoon niet op die manier op mijn pad gekomen, dus dat soort twijfers wel. Maar eigenlijk nooit echt twijfeldschad over dit had ik niet moeten doen. Dus achteraf ben ik eigenlijk gewoon heel dankbaar voor alles wat ik heb mogen doen. Maar ook niet als je goed is dan best wel beschermt op mijn pad om hier binnen de schoelde kerk. Dus kusselijk gezin op gegeven moment komt mensen tegen die zeggen dat heb ik niks mee. En dan heb jij daar je hele levenspland opgebazingen. Nou, dat begon nog heel vroeg toen ik naar de MTS dus ging. Dat was een niefkrisselijke NBL. En daar was ik de kostpoelboy. Dus zoveel heb ik dat genoemd? Ja, ik was een beetje raar. Ik kwam naar het weekend gaan hun allemaal vertellen hoe fijn hun weekend was geweest met veel alcohol en veel vriendinitjes. En ik vertelde van ja, dat heb ik niks. Ik ben naar de kerk geweest. Nou, dat werd op een gegeven moment natuurlijk wat lagerig en later werd dat toch een beetje ontspannen. En dan hadden ze iets van 'oh, dat is het ook wel iets mooi zin'. Dus ja, die rol heb ik altijd wel een beetje gehad. Het heeft je niet dan twijfelig gebracht. Nee, in ongeveer eerlijkheid. Als ik dan hun verhalen worden en de ellende die dat ook met zich mee bracht. Ja, ik dacht voor jou. Waarom doe je dit? Het mag eerlijk zijn. Ja, dat denk ik voor jou. Je voelt je hartstikke broerd naar dat je enthousiast wat hebt gedronken. En je hebt allerlei gezijk met vriendinitjes? Waarom doe je dit? Ik doe eigenlijk de weg van de minste weerstand. Zo werd het op dat moment in de puurbeteid, heb ik dat niet zo even aangezien, dank je dat. Heeft ook wel wat? We hebben ontzettend veel dingen gedaan, want we vroeg hier eventjes van. Jouw geven ons even een paar kapstokjes waar we het over kunnen gaan hebben met je. Nou, kapstokjes kunnen we? Toen kwam het toch naardig geleist. Het is waar we zo'n rode draad in zitten. En wij hadden er wel een beetje ontdekt, maar ik ben benieuwd of het dat nou klopt. We dachten, ja, het heeft vaak te maken met mensen oplopen, met mensen meegaan, mensen, zeg maar, meenemen in hun groeiproces. Ja, hij kan je hem, die rode draad. Ja, ik denk het begrip, wij noemen dat dan een pedagogiek persoonsvorming. Dat is wel echt een begrip wat bij mij past. Dus hoe kun je een mooi mens worden? En als ik daar iets van kan bijdragen, in de begeleiding, in de coaching, of in het organiseren van events die dan impact maken, dat is wel een beetje wie ik ben. Mooi, we gaan ze. We gaan ze. We gaan dat hele kapstokje even ontdekt. Je wilt niet weten hoe jij een mooi mens kan worden, hoor. Nou, we gaan dat even teken, ik leg gewoon de vraag op tafel. We komen er ook, oké, laten we die dan pakken. Maar het is voor een vriend, we gaan ook de kapstokken allemaal langer. En waarom hoort je een mooi mens? In ieder geval door jezelf beeld, zijn grote laten lopen met de spiegelst die andere aan je geven. Want daar zit vaak een heel groot verschil tussen. Dus hoe je in deze helft kijkt en hoe andere je ziet, dat kan nog wel eens een discrepansie zitten. En ook. Dat klinkt wat philosophisch, maar het is zijn mensen het avond die dat niet vervelend heeft. Dat klinkt de vraag wat toe in de zin van je kunt, we zijn reelijk instrumenteeel denk ik als mensen. Dus dat we heel erg aan nadenken zijn over hoe doen we het. Maar het eindel en waarom denkt dat dat nog hele essentielle vraag is, omdat je daarmee al letter kijkt naar je eigen ontwikkeling. Waar toen. Ja, dus de heel parde. Nou ook wel een beetje de vraag van waar zit nou echt je kernwade. En dat is meer dan wat begirpen geuit zoals over relatie, straat over geld, als het gaat over aanzien, en nou noemen dan maar op, maar heel vaak zijn dat zo'n gaat oplossingen om echt bij je kern te komen. Nou ja, ik geniet er enorm van, nu ook weer met studenten, ik neem maar dat dat een van de kansen. Omdat te zien hoe ze echt in zich krijgen in zichzelf en meer en meer zelf bewust hun levenspad voor. Ja, want dat was ik benieuwd naar, dan ga je dus ook met zo'n weglezen om te kijken naar zichzelf te refletteren op dingen. En om er ook bij andere is op de halen van hoe ik over kom. Ja, vind jij nou dat ik het doe? Nou leiden wij in de oplijde pedagogiek. Dat is bij de resterdictief. Leiden we ook echt tot hulpverlenes. Dus wij zeggen wel van ja, maar je bent je eigen instrument. Als je niet jezelf kan, dan niet dat kunt hanteren. En dan wordt het heel last om een ander te helpen. Dus als een voorwaarde. Maar dan je leidt tot hulpverlenen met de oplijde pedagogiek dan de orthopedagogiekers. Nee, dus dat zijn veel als zijn dat ambulant begeleiders. Dat kunnen jeugbeschermen zijn. Dat kunnen IB's zijn en het onderwijs mensen die in de rebouw ontzettend jongeren die net niet meer passen binnen het reguliere systeem. Nou allemaal gewoon dat soort vulgies. Dus dat is zeg maar de bachelor pedagogiek die dus echt oplijt tot hulpverlenes in jeugdzogwerkers. Klingt wel goed. We gaan er straks wat dieper op in nog. Zoals beginnen we met de eerste kaps ook. Wat gaat het dan doen? Ja. We hebben de bovenzettige zinplegenzorg en gezinshuis. Want jullie hebben jullie niet alleen je eigen kinderen opgevoerd, maar ook pleegkinderen. En een gezinshuisgerunt. Dat lijkt me een heel avontuur. Dat was een heel mooi avontuur. Maar ook een intensieve avontuur. Hoe kom je op zo'n idee? Ja, door verlief te worden op een meisje. Dit is een keggen, dus dat gedonden was. En toen kwamen we toen die 16 was. Het kan later gewoon als een boomerang kwam op terug. Ik ging inderdaad naar de witteberg, maar de idee ik ga nu echt. Mijn opleiding doen. En daar was ik opgevoerd. En daar kwam de gamen liefstegen. En wijk opleiding. Dat was. Sorry? Weg opleiding. Ja, duidelijk is het nog een beetje gelukt. Maar dat voeg ook wat aandacht. Wij zaten dus regel maatig. Een heel mooi verhaal. We hadden bij de witteberg altijd de sober maaltijden. Dus het is heel fijn met een minder aandacht besteed aan het eten. Het was nog steeds heel voetzaam en goed. Maar het kostte minder en dat geld werd dan opgespaald om aan een goed doel te geven. Loflijk streven. Alleen. In die leeftijdsvaar zou je iets voor jou, maar koud er ook wel van een beetje stevig maaltijd. Dus gingen we saavonds met ze alle dan alsnog naar brootjesijst. En daar heb ik dus uren met allemaal liefst zitten klikken over het leven. En over het principe dat je dus niet alleen op de aarde bent voor jezelf. En dat zij dus dat invulling had geven in haar gezien. Waar pleegkinderen en waren. En zij werkt ook in de jeugd zorg. De tegenwoordige tiemontvoegheid, dat anders. En zo hebben we eigenlijk een beetje ons leven toen. In de snekbaar brootjesijst wat voor hem gegeven. Ja, dat is al de eerste aantal we het op bewaar toe. Ja, ja. Nee, mooi. Ja. Waarin was dat voor jou dan het moment dat je dacht dat wil ik of dat willen wij? Of groeit dat? Is er geen punt waarop dat. Het vrouwen antwoord is als je dan haar in de ogen kijkt, wil je alles goed. Ik denk dat ik errode draad gevonden. Maar dat snapen we wel. Even het andere antwoord. Ja, ik denk dat ik oprecht onder de indruk was van haar ervaringen. En het sluit ook heel erg aan bij wie ik ben als mens. Je mag iets toevoegen en je mag van betekenis zijn voor de ander. Dat kun je echt heel concreet door plezorg. En we hebben dus juides geboren, toen is boos geboren. En die is november geboren. En in maat daarna, dus dat was een paar maanden later kwamen de eerste pleegkint. Die was toen al zeven. Dus dat was best even apart. Ja, dat wordt echt afgeladen in een wereld van de pleegzorg. Ja, een bovenplaatsing in de leeftijd is niet zo van zelfs spreken. Maar uiteindelijk heeft dat dus een heel aantal jaar eens wat gegaan zoals het is, gegaan en op een goede manier. En zei 'analyse dan ook vaak haar kinderen van een werk mee, naar huis dus regelmatig waren de andere kinderen bij ons op de vloer'. En toen op een gegeven moment ziet 's firmen we zouden graag dat wat meer willen doen. En daar komt dan ook wel een beetje haar zorgharts en mijn ondernemerschap bij elkaar. Er zijn voor ja maar misschien is het mooi om iets mee te gegaan. En toen wachten ze eens 'huis'. Dat is zeg maar de meaie echt een pleegzorg is vrijwillig. En gezinshuis is je professie. Dus dan betekent ook gewoon dat je een aantal kinderen geplaats krijgt in gezin. En als anders dan een pleegzorg waar je meer ruimte hebt om daarin te kiezen. Ja, ik kan iedereen eigenlijk zomaar gezinshuis beginnen of moet je wel bepaalde. Een beetje wel bepaalde qualificaaties erboven opleiding. Ja dus in principe zeker nu is het SKR-regestratie. Ja. Dus dat betekent dat je een HBM moet een betselen. Pelogeniek zou zo werken, iets in die orde van grote. En dus dan heb je dus een SKR-regestratie. Dus je moet er echt voor opgeleid zijn. En je zit met allerlei kwaliteitskrutier. En wij zijn gestart in de periode dat dat allemaal nog wat minder gewenst was. Je ziet wel dat er nu een enorme buelkratie bij is gekomen, met allerlei regeltjes en vinkjes en zwoord. Nou, dat wil die automatisch zeggen dat het beter is geworden. Nee, maar zo hebben we nou in mijn ontsleving richt. Ja, mijn asiciaatie met gezit is dat je eigenlijk je leven een beetje in de kookerszet. Want ik heb het aan het idee. Kijk even een jaar dik dat je het toch gestort 20 voor 7 daar bent. En misschien een keer in de zoveel tijd dat je taak overgenomen wordt door een ander echtpaar. En jij heeft een weekendje verrijd? Ja. Voor meelgesproken hadden we in het daad een weekend in de twee maanden of zo dat je nog vrij kon zijn. Wij vonden dat niks. En dat heeft gewoon puur te maken met dat ook echt zagen van dit zijn kinderen die worden aan ons gezin toegevoegd. En het zijn, ze zijn niet anders dan onze eigen kinderen. En dat zelden met vakantie, je mag in die ze er ook gewoon zeggen weer om een paar weken hoeven de kinderen niet in je huis te zijn. Nou, wij namen ze heel vaak wel gewoon mee op vakantie om dat ze gewoon ons gezin waren. Ja. Dat kon ook met de kinderen die we hadden. Zo eerlijk is het ook. Er zijn ook situatie denkbaar waarbij we echt dankbaar bent voor even een aflossing. Ja. Dus zo eerlijk is het ook. Wij hebben gewoon denk ik ook een aantal kinderen gehad die niet envoudig waren, maar waarbij het ook vol te houden was. En dat geeft ook de mogelijkheid om het op deze muur te doen. Dus wij hebben zo'n kat het wel meegenomen. Maar ja, heel eerlijk. Het is gewoon echt intensief. Want in het aard. Je trekt niet te deur achter je dicht als je werkt een klaar bent, want het is gewoon je leven gezin. En dat was met name van Annelie's was dat wat zij was in dienst. En ik had dan eindbaar nog bij de HGB toen. En ja, ja. Voor haar was het ook wel echt intensief. In de zin dat zij geen andere collega's had. Ja, dan mij. Nou ja, dat is wel een zwaar hè. Klus natuurlijk. Ja, ben ik bij kijk zijn. Jouw ogen en zij zag niet. Maar is dat dan? Ik kan me voorzien dat je eigenlijk in de woorden natuurlijk ook ouder. En die hebben we dit dat dan ideeën over ook of. Ja, die vragen hebben we ook wel na die tijd. Hebben we die met hun gesteld en gevraagd voor je hoe je kijkt naar op terug. En ja, voor ons heel dankbaar. Kijk eens goed terug. Er zijn natuurlijk momenten geweest dat het echt niet leuk was. We doen als jou een knikke zak wordt gejad. En je broert zijn zusjes ga dan heel intensiat met je meezoeken. Maar die knikke zak toch kan zijn en ondertussen heeft één van hun omhoog gejad. Ja, dat voelt toch niet echt fijn. En nou, als er nog alles wel wat onzekerheid is over de familie van een van de kinderen. Want die waren vuurwaarbegewaarlijk. Wel, dat doet wel iets. Maar ze kijken eigenlijk allemaal ja positief erop terug. Wij zijn wel gestopt toen op een gegeven moment de kinderen. naar andere plekken gingen. Nou, dan valt de leeftijd of zogingen. terug naar familie, of naar een volge blijding. Dat was wel het moment dat er dan de vraag komt, wil je een nieuwe lichting. Zo wordt dat nou overgesproken. Dat is nu niet goed. We gaan nu ook echt even een rust in bouwen. Dus we hebben van 2006 tot 2013 ongeveer zijn we weer in zijn huis geweest. En toen zijn we ook gaan stoppen. Maar stoppen. We hadden nog steeds de plegenkinderen. Dus je raar op dat zon, je puurlooskinderen, plegenkinderen, je bergzinshuiskinderen. Het meest confonteerende was, had de zorginstelling bedacht dat het een project was. Dus wat hadden wij? Projekkinderen. Te gek verwoorden dat je zo over kinderen praat nog eens. Klinkt wel een beetje naar. Dus we hadden verschillende soortjes in huis. En die blijven natuurlijk ook behalve dan de projectkinderen. Ja, dat is er nou terugkijkt. Wat is dan het meest? Waar de vol, wat je hebt geleerd in die tijd? Er zijn wel heel veel elementen, maar een van de aspecten die wel heel erg ingegepen heeft is met ons plegen toch te waar we echt heel veel problemen meer begat. En dat gaat om me namen over de onverwaardelijkheid van je liefde. Dus ik had een lied uitgekozen. En die heb ik toen in die periode heel vaak geleisterd, echt een dikke trane. Gewoon dat je denkt van hoe gaan we dit doen. En toch beseffen Godhoud van mij. En ik ben groepen om te houden van jou. En dat respect van het onverwaardelijk, dat is echt wel een enorme spiegel geweest. Dus ja, dat was wel een even de heftigere momenten in die periode. Dat was voor mij of aan liefde het al een andere ervaring. Want hoe wordt je de laatstje bent Godhoud op dat moment dan op de proef gesteld? Of zeg je, dit is echt wel dat ik stevig kan blijven staan? Voor mij heeft die eerder verdiept, dat ik dag van hoe kan hij dit? Een rare vraag misschien, daarvoor is hij ook Godhoud. Maar als je elke keer zo op je hart wordt getrapt en dan toch elke keer weer kiezen van jou. Maar ik hou je vast. Ik laat je niet los. Dat heeft mij wel heel veel laten zien van wie hij is. Ja. Ik weet eigenlijk wel hoe bedoelt naar het lieden. Ik kan ook wel. Laten we luisteren. Deze prachtige, kijk je al klein aard. Klerde je ook al zwart. Die is niet naar gekomen. Dat heeft wel heel veel. Ik dacht ik kan dit nummer ergens van. Maar jij is echt net dat het is van de passion? Ja, dat klopt. Ik vertelde naar het leven wat de aanleiding was van dat nummer waarom ik het gekozen heb dat het te maken heeft met onze pleegdochten. Maar dit nummer wordt dus ook heel mooi gebruikt in de passion. De passion roebe mij de associatie op bij de allereerste keer in het Gouda. Daar was ik net begonnen bij step. En toen hadden wij eigenlijk de passion op de markt. En het was toen gelijk een enorme boost gaf dat omdat er omheen allerlei dingen georganiseerd werden in Gouda door kerken. Dus dat is ook gelijk mijn associatie bij dit soort leader. Dus we hebben naastvijd dat ik het passion heel mooi concept vind. Alte nog een soort liefde voor de passion en die geschiedenis en toen ooit begonnen is het Gouda. En wat is de link met dit lied en het verhaal wat je vertelde over je pleegdochten en wat het niet jou deed? Het lied dat dus wie heeft de zon uit je gezicht gehad, wie heeft je dromen vermoord? Er zijn zoveel gebrokenheid in het leven van kinderen dat je soms af toe in de daad met pijn kijkt naar het leven van de kind en dan rediseert van wat is hier gebeurd. Wie heeft dit op zijn geweten? En dan de paradox die in dat lied zit is laat mij mijn eigen leven leiden. En dat zie je heel vaak met kinderen in de pleegzorg van blijf van me af. Laat mij een ding doen en bemoe je niet met mij. Nou als je dat wel diep over door denk, vind ik ook daar een hele belangrijke lessons zitten dat we het risico is dat we steeds meer onmenselijker. Dus de kinderen worden een product van mislukte opvoeding of een effect van psychosociale problematiek maar het blijft gewoon een kind die gewoon behoefte heeft aan andere mensen die werkelijk een arm om je heen slaat en die werkelijk verbonden wil zijn met jou. Terwijl het kind zelf die behoefte diep van binnen heeft, maar oud is de best doet omdat niet te laten merken en eerder af te wijzen. Dus dus ook te maken met de hechting. De belangrijke we hebben zelfvervaren dat de kinderen die bij ons in het gezin waren die echt een hechtingsproblematiek hadden een oud is de best deden om aan te tonen dat wij niet van ze hielden en dat ze toch wel afgewezen zouden worden. En dan is het onze opgavond laat hij nee ik hou onverwaardelijk van je. Dus dat is heel begrijpelijk begrijpige houdening van zo'n kind en een enorme verantwoordelijkheid voor jullie. Ja en dan moet ik opdrachten. Ja ja ja. Nou ja hoeveel je niet ga hem zinnig over doen en zet er echt kinderen bij dat gewoon echt een opgavond is om van hun te houden. Ja en dat is pijnlijk om te constateren maar dat is gewoon wel de realiteit. Ja en dan toch elke keer weer daar voor kiezen. Nou daar zat ook die spiegel in dat ik denk weer maar zo schot. Dus dat was mijn mooie les. Ja en het lijkt me ook een uitdaging voor je relatie want je moet wel op elkaar bouwen ook op de slechtste moment hij. Ja ja ja dat is ook voor iedereen weer persoonlijk ook in zijn relatie. Ik denk dat wij in hele goede tijd hebben gehad juist om dat het zo intensief is geweest dat je gewoon dan ook heel erg op elkaar kunt vertrouwen. Ja ja. Ik denk eerlijk dat wij in onze relatie soms lastig hebben gehad toen het allemaal wat kabelde. Nou ik kan ook voorstellen wie je zijn begint met studenten dat je die leert dat je eigenlijk jij geen instrument bent als je in de zorg werkt. Ik kan heel het voorstellen dat dat hier eigenlijk ook geldt dat je je zelf en ook elkaar zowel mooi als leelijks heel goed leert kennen als je ook privé thuis soms onder druk wordt gezet. Ja nee dat klopt en ook dat je daar je zelf in maggroeien. Ik denk dat ik in het verleden een redelijk streng gend opvoedingsbeleid had en dat ik daar meer en meer de meeldheid een plek en heb kunnen geven. En dat heb ik denk ik ook wel heel erg te dan kan analysen hoe zij daarmee omging. Dus als er een conflict is dan had ik nog wel eens de nijgingen. Je gaat luisteren wel die nijging sowieso bij een beetje gezozeerze bent mannen wat eerder en Anne Lise was een kijk in afleiden waardoor het conflict eigenlijk verdant. Nou dat zijn wel hele mooie dingen dus ik ben dan de genet die de les in geeft maar zij slapte de echte. Ja ja. Dat heeft je dus ook gevoerd want dat heeft ook wat te maken met zetje eerder in op de relatie of zetje eerder in op bedoel na ze leven. Ja ja ja absoluut en nou ja het doel kan dus zijn van hier moet geluisterd worden. Ja maar dan verliek je dus dat is een heel goed anderzeker. Ja. En bedoel in de houdige cultuur zien we dat dus ook alweer enorm is doorgeslagen naar het individuele en het relationele zocentraal te zetten dat alle andere kanttekeningen die ook daarbij kunt zetten verdampen. Dus het is ook weer zoeken in relatie tot de context maar mijn naam ook in relatie tot de testtreffen kind van wat is in jouw ontwikkelingsvase nu belangrijk. Ja. De passion brengt ons ook bij een ander kapstokje. Kerk en samenleving. Je neerde de passion natuurlijk een plek waar kriselijk Nederland wat midden. Maar vrouw ook niet kriselijk Nederland op tv op de radio wat van alles overgemaakt. Maar jij bent ook wel bij een aantal projecten geweest die op dat snijvlak zitten van kerk en samenleving bijvoorbeeld Luzin, Lousin, ik heb even zit de studeerde thuis, ik weet nog steeds niet. Wat is dat? Het is maar aan wie het vraagt en dat ik ze al te maken. Ja, ik zeg meest Luzan, dat is gewoon lekker Nederland. Maar dat is de plaats in Zwitserland, maar eigenlijk is het een internationale beweging die in 1974 ontstaan is door Billy Graham John Stott en de eerste ontmoet in Wastus in Luzan, Zwitserland daar is na genoemd. Dus het is beter bekend onder de naam Luzan-moevent. En het is dus een wereldwijde missionaire beweging die waar ik echt van houden, dat ik denk van, dit is zo mooi omdat het heel erg het leven central zit. Het is niet wat je zou verwachten van het type zamerikaanse organisatie met grote doelen en marketing, ronkende dingen, maar dat heeft het soms een beetje. Het is slecht op internet te vinden, dat zijn eigenlijk wel wat. Het is echt een beweging van onderop. En daar zitten dus ook echt kracht in, vind ik. We laten beginnen bij de vraag hoe komp jij daar? Nou en ook zijn de kerkdiensten, wat moet ik me erbij ontstellen? Ga je er in de maand naartoe? Nee, nee, nee, de title is 'The Whole Church takes the whole gospel to the whole world'. Dat is een beetje de slogan, en dat meen bedoelen ze eigenlijk van de wereldwijde kerk. Global Church is aan elkaar gegeven om het lichaam voor Christus hierop aarde te laten zien en bekend te maken. En dat doen we op heel veel verschillende manieren, dus Luzan is vooral niet bedoeld om weer een heel nieuw programma toe te voegen of een nieuwe aanpak of met toden, maar zoveel meer bedoeld om Christen en wereldwijde aan elkaar te verbinden. En alliancies te smeden, elkaar te bemoedigen, elkaar te coachen. Dus echt een beweging te zijn om al die andere dingen die toch al gebeuren om die te zeggen of te ondersteunen. Wat doe jij daar? Dat is een goede vraag. Het klinkt wel heel mooi. Ja, het is ook heel mooi. Maar daar zit ook gelegd die kant tegenaan om dat er dus van onderop komt. En dat is heel in het kleine zit, is soms ook ongerijbafumentie. Maar wat doet het dan precies? Nou, wat het niet van concreet doet is dat de konferensies georganiseerd worden. Dus er zijn nu vier wereldwijde konferensies geweest. Luzanne was het van de eerste, maar dit manilla en de laatste was dan in Seol, South Korea en dat was 2024. En die voor was ik al betrokken bij Youth Ministry in Europa. Dat was een netwerk voor allemaal jeugdleiders. En die had een nauwe relatie met Luzanne. En zo ben ik daar wat ingegroeid. Dus ik ben dan bij verschillende konferensies uitgenodig geweest. Waaronder in de daad in Seol, 2024. En in 2027 is de jongleiderskettering. Dus er zijn allemaal jongeren, jonge leiders, jonge kristinnen die daarheen gaan en die dan allemaal in groepjes een mentor toegewezen krijgen. En ik ga er dusheen als mentor met een groepje jongeren om ook daar hun persoonsvorming om hun daarbij te helpen. Hoe kun je nou ontwikkelen als mens, als kristinnen en ook als voogling. En daar zit wel een principe besluit achter. Kristin is dus niet iets voor jezelf, maar kristin zijn dus altijd voor de andere, bij definitie. Dat is de begever kristis. Dus als je alleen maar bezig bent met je eigen geloof, heb je het niet begrepen. Waarom dat alleen met je eigen geloof, maar dat is ook als je alleen maar bezig bent met je eigen kerkgemeenschap of kerkstroming misschien zelfs? Ja, ik denk dat wij misschien de beetje bouwt om te zeggen, maar de misstander in heel veel kerken zou je kunnen herleiden naar de eenzijderheid van je eigen cultuur. En ik denk dat we aan elkaar gegeven zijn als wereldwijde kerk om juist die inzijdergeden voorbij te kunnen. En er zit een heel deep teologisch principe in. Als wij geloven dat God groot is, dan onze eigen cultuur, zullen we ook de andere, uit de andere cultuur moeten om armen als behoedend zusus is. En heel vaak heb ik het idee dat we God in onze binnenzak hebben. Hij is niet grote, dan hoe wij willen hebben. Maar dat is wel een spannende rundtje. De westerse kerk is natuurlijk eigenlijk gewoon een minderheid tegenwoordig. Ja, dus als je gaat kijken naar Kloboll, Noord en Klobollsoud, om zo te zeggen, waar vroeger inderdaad Rome en Sineven bepaalde het waren, is dat nu Kyshasa. Laten we in Zomerica, dus dat gebeuren ontzettende mooie dingen. En wij vinden het in het westeren nog best een beetje in gewikkeld om mee te gaan in die beweging. Want wat zouden dan concreet veranderen, stel dat we de oosport open zetten voor deze internationale kerk? Wat gebeurde we dan ICF, wat auto? Ik weet niet of je kunt zeggen, je zet de oosport open voor deze internationale beweging. Wat je wel kunt zeggen, is dat de oosport ontdekt dat er veel meer te vinden is van God, buiten je eigen bekende cadres. Laten we daarma's mee beginnen. En voor mij is het onbegreipelijk dat wij in Gouda, ik geloof dat we 42 verschillende gelovesgemeenschappen hebben zoiets. En we weten het niet eens van elkaar. Dus je bent broerde zesus, die hier wat bij hetzelfde liggaan, maar we weten absoluut niet wie het zijn. Dan onnemen we elkaar echt iets. Ja, dus kom met je bubbel en wat jullie doen in die lozan-movement is elkaar bemoedigen. Zeg maar elkaar coachen, hij zegt, ik neem jongeren mee voor het jaar, misten of die krijg je toegewezen. Dus is national een groep jongeren over vandaag, die zijn daar en die wordt dag goed. En hij mag je ervaring en je skills inzetten, ook voor de wereldwijde kerk eigenlijk. Ja, ja. En dit zijn dan de ommoetingen, en daarnaast wordt er heel veel tijd geïvesteerd in bewustwoording. Dus voorbereidend op de konferensie, lozan 4 in de CO, is een ontzettend groot wereldwijd onderzoek gedaan. De State of the Quaid Commission, hoe staat dat eigenlijk voor met de grote opdracht van God? Nou, en daar zit heel veel mooie informatie in, bijvoorbeeld die hele verschuiving van Klober-Nord en Klober-Zout. En welke budgetten worden er aan besteed? Nou, er zie je heel veel dingen, dus dat ik geloof dat 80 procent van de missionaire budgetten worden besteed aan de al bereik te groepen. Terwijl er een minimaal budgetbeschekbaar is voor een ontniet bereik te groepen. Nou, dat geeft dus inzicht, en dat soort dingen als typisch lozan. Dat die dus echt weet schappelijk goed door dachten onderzoeken doet, om inzicht geeft hoe staat dat er eigenlijk voor. Nou, dat geniet ik wel van. En dat is dat dan onderbidig zeggen, is het dus een business-to-business organisatie. Dus voorbidend kijken met elkaar met je doet niet zelf, bijvoorbeeld even realisatie. Nee, in principe is het inderdaad het faciliteren van het lichaam van Christus, dat zou je denk ik best kunnen zeggen. En hoe komt dat weer terug naar Nederlandse platforms? Ja, we hebben toen weer teruggevaarmd uit Siel, zowel aan de voorkant, als na die tijd hebben we dus alle betrokkenen bij elkaar gezet. En hebben we met elkaar nagedacht? Dat was nu gespannend, dat was nog niet zo eenvoudig, want we kwamen daar hele diverse mensen uit heel veel onderstroming en ook in het Nederlands context die daarbij elkaar moeten gaan zitten. Die samen op reis gaan, en we hebben ook gezegd, we gaan op reis om te ontvangen. We gaan niet zoals Nederlanders als een leiding hebben heen om wat te brengen, we weten ongeveer hoe het zit. Nee, we gaan met ope handen, we gaan ontvangen. Dat waren al twee uitdagingen. En dan zit je als het hele brede palette van Kerkeld-Nederland? Ik durf niet te zeggen dat het hele brede, maar niet van een groot deel van het brede palette is, dus heel divers. Van echt, zeg maar, er heeft me toorisch, tot zeergangsmatisch, tot, nou, redelijk libraal, en dan ook nog een keer alle niches in de zin van de focus op klimaat, focus op LABTI, focus op migranten, naar ja, alle onderwerpen zitten daar dan ook in vertellen worden. Nog verdwijl de catolieke ook. Nou, dat is wel een goede, de Luzan is wel een typische evengeelikale beweging, dus dat heeft ook gezegd, er zijn dus wel reperezentanten die dus aanwezig zijn, namens Romskeld-Kerk en namens de orthodoxe Kerkend, dat is nog natuurlijk nog een grote groep. Maar die patipeeren niet in de zin als gewoon een patiapant, ze hebben ze echt vertegenwoordig gezegd. En je noemt dat die zin, maar nu heb ik een niet meer helemaal scherp, het hele evengeelik, voor de hele wereld, voor alle mensen, en het gaat niet goed. De Holtjeurt stekst de hoogkaspel toe de hoge world. Dat betekent dat voor jou? Ja, alle eerst al de hele Kerk, daar zit dat element in dat je dus aan elkaar gegeven bent, en als iemand gemist wordt dat je ook echt iets misst. Het hele over Geli, dat is voor mij essentieel, omdat wij toch linksom of rechtsom zou onze voorkeuren hebben, bepaalde thema's vinden wij wat ingewikkelde. En de hele wereld betekent ook God's hele schepping. Dus dat gaat niet en dat heeft de maak met de integral mission, dat is een telogspiezie, waarin het dus niet alleen me gaat om dat je zieltje in hem komt, maar dat het gaat om het heelheid van mens. Dus met alle aspecten die je hebt en ik geloof dat God's verlossingskracht zo groot is, dat dat niet alleen om je ziel gaat, maar gewoon om de hele schepping, om alles wat er mee te maken heeft. En relaties en ook klimaten naar alle aspecten. Dat is in de evengeele kaalekontext, dat natuurlijk ook wel nog niet onomstreden. Zijn er nou dingen aan te wijzen als je kijkt naar aflopen jaren, waarvan jij je leidje kan trekken met telogspiezen en movement, wat er in Nederland gebeurt of er gedachte goed om arm door. Ik hoop dat dat er nog eens van komt, maar. Nou, er zijn wel een aantal dingen die we meineboven komen, maar ik heb natuurlijk niet de totale plaatje. Een term die we mij ontzettend blijven haken vanuit Seul was I Need You. En ik merk wel dat steeds meer het besef ontstaat dat we aan elkaar gegeven zijn. Misschien zelfs wel een klein beetje onder druk van, ja, we zijn toch een minderheid aan het worden. We hebben elkaar hadden nodig, dat is dan negatief gekant. Maar ik zie soms ook steeds meer van je, we ontnemen elkaar de kans als we elkaar niet leren kennen. En dat we werkelijk elkaar nodig hebben, nou, dat vind ik een element. Een andere element, wat ik echt overal teruggekomen en dat is helemaal geen nieuw element. Maar is het begrip van de shipelschap? Alleen dan wel ingevuld met, we hebben daar de term voor een long saardes, mensen die meelopen. En de shipelschap kan ook een hele metro dik worden en weet ik daar maar. Maar het feit dat er gewoon iemand beschikbaar is om met jouw mee te lopen door je leven heen. En je accountenbal kan houden, dat is een aspect. En rondom leiderschap, zien we wel steeds meer dat er een beweging is waarin de garismatische individuele leider eigenlijk niet meer zo gepast is. Dus we zien nu steeds meer dat er ruimte ontstaat voor meer persoonens, meer persoonensleiderschapstel. Dus je bent veel meer ook met elkaar verantwoordelijk voor een close gemeenschap. Dat zie je wel steeds meer ontstaan. Dat zijn zoveel dingen die gelijk bij mij er wel op komen, waarvan ik wel herkenning zie door dat je continu de aanigvervraagd. Ja, je bent dat je dat het moeilijk is om ergens heen te gaan in het ontvangen. Dat vinden we als Nederlanders nog wel eens langs. Wat voor je dat moeilijk ontvangen? Nou, in alle eerlijkheid ik weet niet of ik het moeilijk vond om te ontvangen. Ook omdat ik denk dat ik niet zoveel te geven heb, dus dan ben je wel heel snel in ontvangen houden. Maar in de geschiedenis van zending is dit de kompetentie die was Nederland wel hebben moeten leren. En misschien wel westen breed, omdat we altijd gingen brengen. En we hebben ook heel veel gehaald, maar dat was niet ontvangen. Dat was echt halen. En die decolonisatie gedachten is nu wel heel actueel binnen de zendingswetenschappen. Dus hoe verhouden wij ons als zormalige colonisators ten opzichte van de gebieden waar wij niet zo'n nette dingen hebben gedaan? En hebben we dan nog wel recht verspreken. Het bijzonder is dat aan de andere kant, dus zeg maar even de Clovel South, er een enorme behoefte is aan bijvoorbeeld ouwe teelogen uit Nederland. Er zijn een heel aantal die ze helemaal geweldig vinden. En dat is voor ons, die zijn bij ons al aan afgedaan. Dat was toen 1900 is heel heel en die worden nu. Dus heel concreet, huideberg, kantogisme is wat bijvoorbeeld, nu echt helemaal vertalen. Vertaalte dat? Een beetje een coloniale tijd. Nou ja, ik denk dat dat een miskelte te denken of zo. Nou, niet van de zop van de grappige. Die wordt ook in de taart wel genoemd. En ja, ze zijn nog wel een aantal waarvan je denkt veel. En hoe komen ze daar nou bij dan? Je moet er gewoon een keer lezer onder. Nee, maar hoe is het dan in het globale zuiden? Ja, komen op dit soort namen of. Nou, omdat het toch wel. De telegiebeoefening is enorm in opkomst in een aantal andere wereldelen. En daar wordt er natuurlijk gekeken naar de telegie die beschikbaar is. En dan komt je die naam wel tegen. En op een of andere neerresoneert dat blijbaar. Nou ja, dat is natuurlijk wel heel mooi om dat dan te zien. Maar dat was dus een aantal keer de verrassing dat steren onszijden vooral wat fijn. Wat jullie komen uit het land van. Het land van Jaan Kruif. Ja, ik ben er wel in. Die vind het al niet genoeg, maar. Dat is een grote apostol. Maar wat vindt interessant wat je zegt die koloniale context. Wat natuurlijk nu zeker voor de wereldkerk en lospeel. Tegelijkertijd hebben we natuurlijk ook duizend jaar even gerealiseerd voor dat het kolonalisme begon. Ja. En ik vind dat ook altijd wel inspirerend omdat dat eigenlijk veel meer dat samen leven was. Gewoon echt echt heen gaan daar gewoon dus onderdat je daar met geld komt. Ja, met verdroof, met een leger of. Dus er is heel veel dankbaarheid juist bij een aantal landen over dat wat we gebracht hebben. Maar het bijzonder is dat. Nou, op een geel met zat ik met een hekwant ervallig uit Zuid-Kreën. En ik zat nog een beetje in mijn rol af Nederlanden die zoek dan voor ons schuldigd. Hij zegt, dat moet je nou eens meer stoppen. Als je er niet wagen was, hadden we hier nooit even geelig had. Dus het is ook weer goed om dat te horen en even in de spuur te kijken. Want je kunt ook weer door slaan in het problematiseren van onze geschiedenis. Dus het is goed en eerlijk om het in te zien. En dan moet je op een geel met ook zeggen, oké, aan de bak nu. We gaan doen. Nou, ja. En want we hebben het overleuzant gehad. Jij studelt in de voorbereiding ook Fresh Expressions. Er moet eerlijk zeggen toen ik dat voor het eerst lastig dacht ik dit is een jongere zender op de radio. Dit kan niet anders. Maar ik vermoed dat het iets anders is. Ja, dat klopt. In Nederland wordt ook meer puuriersplekken genoemd. Fresh Expressions is de terren die gebruikt wordt in het leven de zelfs, die komt vanuit Engeland. Waar dus die hele beweging van een puurnieer en zo heet. En omdat ik verantwoordelijk ben voor de puuriersplekken in het leven de zelfs heet is daar Fresh Expressions. Ja, wacht even. Lozan, dat is zo'n hobby wat je de naast hebt. Ja. Dat is daarbij in gerold. Ja, dat is. Nou, ik ben heel inspirerend. Zo klinkt het wel, maar het is ook vrijwillig. Ja. Is dit een stukje betaald? Ja. Werk wat je doet? Ja, daar ben ik verantwoordelijk voor. Ja. Dus ik ben deels in dienst bij het leger de zelfs. En daarvoor binnen de PKN en Den Haag en een aantal andere plekken heb ik puuriersplekken begleid. En nu zit ik dus bij het leger de zelfs. En daar was ik ook puurierbaar, dan ben ik nu zo verantwoordelijk worden voor de nieuwe puuriersplekken. En een puurierplek is, ja, zou je kunnen zeggen, dat is een nieuwe vorm van gelovesgemeenschappen of een nieuwe kerk. En dat kan heel divers zijn. Dus wij hebben bijvoorbeeld een wandelkerk bij het leger de zelfs wandelkerk. Een wandelkerk. En dat gaat gewandeld. Ja, dat is de dient. Nee, nee, nee. Andersom. Dus gaat een groep, trekt een natuur in wandelend, en heeft daar literische momenten. En dat is een vorm die heel erg aansluit bij me namens studenten die weinig afwiniteit hebben met een gebaal en een orgel in de voorgang en ze voort. Dus dat is een vorm die daar bij aansluit. We hebben een puuriersplek die het reality check die is voor twintigers die ouder worden en ontdekken dat het leven eigenlijk niet zo mooi. Rooskeleur was als ze ooit hadden gedroomd. Dus dan ontstaart uualiteit, ja, en hoe ga je dat dan mee om? Nou, dat is vooral een online platform. We hebben een school voor koppasie. Daar leer je hoe kan je koppasie voor kijken naar anderen en ook naar jezelf. Nou, dat is wel een school voor Moral and Vision. Ja, ja. Dus dat is het voor mij, we weten dan. Wat maakt dat je hier waarvoor loopt? Kijk in de ogen van zijn vrouw. Nee, niet eens. Nee, nee. Er komen een aantal dingen bij elkaar. Eén zijds dus die gedrevenheid omdat wat ik als zo bijzonder hebben waren in mijn wandel met God omdat er mogen delen. Daar komt dat ondernemerschap en de innovatie komt erbij. Zeg het innovatie, ja. Ja, en ook wel een klein beetje het strategische. Dus dat maakt dat ik dit heel erg leuk vind. Want dat voor je wat we doen is strategisch. Als je kijkt naar de huidig ontwikkeling in Nederlandse kerk, dan weten we dat bepaalde vormen denk ik altijd zo'n blijven bestaan. Maar dat zal niet meer voor de meerderheid van de redenen. als bevolking aansluiten. Dus we zullen als kerk, Nederlandse kerk moeten nadenken hoe kunnen we bruggeslaan, hoe kunnen we vormen vinden die wel aansluiten bij andere behoefte. En daar zit dat de strategie in. Dus als wij nu loslog van wat heel veel pioniersplekken slagen ook niet, lopen gewoon vast stoppen wat er nog. Dat is ook ondernemende natuurlijk. Maar alleen die beweging van het opzoek zijn naar de ander en de aansluiten bij de behoefte en de vragen en de pijn van de ander. Dat is al zo waardevolging zo zelf. Dus dat bedoel ik met de strategie. Moet ik me voorstellen dat je dat over 20 jaar zonder morgen meer mensen door de polder lopen dan in de kerk zitten, in Gouda? Ik weet het oprecht niet. Ik weet wel dat we een aantal ontwikkelingen zien die met onze huidigen aanpak niet aansluiten. Even één voorbeeld gemeente waar nog best wel wat jongeren waren en waar nog best wel wat leven zat, maar die merkt ook steeds meer dat wat wat wegliep. Die hebben op een gegeven moment gezegd en we willen wel gemeenten blijven, maar we hebben een mooi gebouw. Er is een soort in drie gedeeld. Dus je hebt te regulieren hoofdienst. Daar kan iedereen het deel nemen. Beneden hebben ze echt voor jongeren en specifieke jongeren dienst en dan hebben ze nog een soort crea-achtige knutsel beweging voor de mensen die daar wat meer we aansluiten. En dat is dan elke week. Ja, dus ook weer en hebben ze gewoon gezamenlijk hebben ze dan wel een slart en dan na de tijd drinken ze wel met z'n allen koffie. Dat is een form. Die hadden we tien jaar niet. Nee, dus het is ook ook een klassieke litigie op z'n pop. Ja en tegelijk tijd zijn ook mensen zeggen van de kerk is voorbij en die klassieke litigie dat haar houden we niet meer zo. Dat is er geloven niet, want ik zie dat die juist ook weer een bepaalde opleving heeft. Als ik kijk naar dus getaltsmaartig niet zo groot, maar het is wel heel opvannend. De toenhame van het aantal geloven bij de ocezoortodoxe kerk in Nederland is niet in verhouding kwamen. Daar is een toenhame van mensen en dat wordt gewoon gepreekt in het aangemese. Dus je snapt er helemaal niks van, maar dat vindt ze helemaal geweldig, omdat dat een soort geheimnis is. Dat is natuurlijk heel bijzonder, want die litigie ziet er elke zondag over de hele wereld, hetzelfde uit. Dus je sluit wel aan bij de wereld, bij de kerk. Daar zit wel, denk ik mijn naam, bij Gen Zee, een soort behoefte, dat je opgenomen wordt en het grote is dan jezelf. Ja, onderdeel zijn van de grote heer. Ja, dat is wel gewoon een diepe kerk, denk ik. En als je kijkt naar de kerkgenootschappen en het litmaatschapp, dan zie je natuurlijk bij heel veel kerkgenootschappen afname. De heer Stelter van de kerk is de enige die goed. Nou, dan kun je niet echt zeggen, die van hele inspirerende litigie, die is redelijk een duidelijk. Oh, helder. Ja, dus zo doen het en blijven wel interessant, want het is natuurlijk ook bij de allermeerse kerk dat het vaak wel meer toch wat conservatiefere wereldgemeenschappen zijn, dat jongeren zich juist daar toe aangetrokken voelen. En dat maakt het ook heel spannend. Nou, als er zijn een aantal pioniers die zijn jong geloven, die vol vuur zijn en die als pionier dus verbonden zijn aan het leven zelfs, maar ook dusdaanig radicaal, dat dat ook weer is wat ingewikkeld wordt. Kun je zeggen hoe zo, kun je dan toerradicaal zijn, ja, je kunt op een gegeven moment echt ongenuurseerd worden. Ja, we kennen uitwassen. Ja, en dat zien we dat we 42 gelovesgemeenschappen hebben, hoor ik net, toch 47 gouderen, dus niet omdat we allemaal zo gematigd zijn. Hé, jij vindt goud uit dan geen stad. Nou, ik ga het ik om uit een dorp, maar gouder is niet een stad. Nee, nee, nee, nee. En dan mensen kunnen zich aansluiten bij het leger te zels, dus als pionier. Nou ja, wat we doen is, wij hebben een wanneer ergens een idee ontstaat, gaan we kijken hoe ver dat haar albaar is. En dan gaan we een pioniersplan opstellen. En dan gaan we de pioniers rij starten. En dat betekent dus dat je echt gaat luisteren van helemaal wies met doelgroep. Wat is de pijn of de behoefte die je leeft? En hoe kun je daar bij aansluit? En zo ontwikkeld zich dan een nieuw concept. En dat doen we drie jaar. En na de drie jaar is er een fase dat zeggen, oké, die het concept heeft zich ontwikkeld. En dan gaan we dat boorgen in de organisatie worden product of er zeggen van nou, het is nog niemand klaar moeder even door. Of er zeggen nou, het is gewoon niet gelukt, dus stoppen we gewoon. Of het wordt zelfstandig, dat zeggen het hard, sikt een mooi concept, maar het pas nu bij het leger. En dan gaat het zelfstandig verder. Dus dat zijn de beetje de smaakjes. Oké, ja, loop je in de uniform daar eigenlijk. Nee, wel vaak een jasje. Oké, in de zin leger die zelfs jasje. Maar niet in de uniform, maar niet bij een officier. Nee, precies, dus heb je zoveelies, jacke of zo. Ja, ja. Of een nieuw soortje. Nee, ja, ja, ja, ja. Onah heeft een voorkeer voor kleding. Hey, als je nou zou gewoon eens aan mogen zeggen, één ding waar de kerk in gauw daarmee moet stoppen. En we het over de zand gaat, we hebben het over Fresh Expressions gaat. Wat is nou, of zeg je, gewoon blijven doen wat je doet, maar doe er ook dingen naast. Nou, er zit wel voor mij een een, dat is een van de uitkomsten ook van Lozan het I-Nietje, dat zit wel op maat. Dus we zijn ook wel gestart met kerk in gauw daar, als beweging, om filmen elkaar op te zoeken en elkaar te informeren. Dus we zijn nog niet zo ver, maar we willen echt proberen om een soort platform te creëren, waarin we filmen als kerk een elkaar weten te vinden. En er is er ook iets als een raad voor kerk. Ja, we klopt. Dus nou, die hebben we ook daarbij betrokken. Alleen de raad voor kerk heeft een andere geschiedenis en heeft ook een iets ander profiel. Dus daar zitten alle, noemig maar, traditionele kerk die we kennen, niet traditionel in de zin van qua opvattingen, maar wel de bestaande kerken. En alle evangelische gemeentens, vrijgroepen, baptisten, gewoon zmaatjes, zitten er niet bij. En ja, dat, ja, niet jou. Dus die hoet we opzoeken. Ik vind het wel mooi dat je je vraagt van waar moet ik eigenlijk met stopper te wel Lozan movement en maar ook dat fresh expression kijken meer naar wat kan wel. En wat kunnen we sterker maken, wat kunnen we beter maken, daar is een platform ook bijvoorbeeld van. Dus dat je niet met een vingetje wijzen naar de kerk, maar kijk naar mogenkijden. Misschien komt het op mij ook. Maar dat is, dat is wel een hele terecht aanliezen, omdat ik zelf dus niet geloof in het benoemen wat er niet goed gaat. Ja, dat hoort ongeveer bij de pedagogiek op een heidee. Ja, ook. Heb je ook moeten leren? Ik heb een zin. Als ik dat in dat za het doen zou ik geen werk hebben. Maar, ja. Maar neem ik tijd voor andere dingen toch? Ja, dit verschillen we verleuken, denk ik ook. Ik had nog een vraag, maar die is me ontglipt. Nou, dan lijkt het me een mooi moment om naar muziek over te krijgen. Lijkt me ook. Waar gaan we naar luisteren? Volgens mij heb ik een nummer uitgekroost van Louis Norman. Ja, ik werd heel blij van dit idee. Louis Norman is er gaan er aan. Ja, we hebben net even voor de luistera's in het vorige sprekje 2 mannen van, mag ik zeggen, middelbare leeftijd. We hebben heerlijk herinneringen zitten ophalen over sporthalen in Gouden, die niet meer bestaan. Waar die heeft opgetreden. Maar waar gaan we naar luisteren? Allie 12 coot men, bij de OnlyCainFind11. Dus de oproep van Christus. Die zegt voor je om maar dit is een opdracht die ik aan jullie heb gegeven. Waarom zijn er geen 12 die die doen? Dat vind ik een mooie oproep geluisteren. [Muziek] Mooi om blijven we nu weer even te horen. Wat was voor jou, zeg maar, de aardeling om dit nummer mee te nemen? Allereerst de tekst, dus. Ik kan ook nu fijne 11. Als oproep om. Volgeling voor Jezus te worden en het EUG te delen. Maar in alle eerlijkheid ook wel een beetje nostaggie. Dus ik kan me nog erinerem dat ik daar in de polder bij Elbrugbeeld Biddinghuisen. op Vlevo stond en dat hij daar subreetjes hield en dan tussen door nog wat zon. We zullen niet te veel uitwijden, denk, over alle eerderingen. Ik ben wel benieuwd over alle andere muziek op Vlevo. Toen dat is de plek waar ik voor het eerst naar rock ging luisteren. Dat kwam niet in de kerk en dan kwam je daar en dan was dat daar. Toch anders dan opwekking in Soul Survivor. Zeker. Misschien moet dat nog een keer in een paar te afleveringen. Wat wat dat doen. We gaan naar politiek, want we staan eigenlijk we stonden we verbaasd bij die enorme kapstoktieven van jou. Maar dat is meer. -Ja, weet je wat er ook op stond? Politiek, gouds op politiek. Je bent gewoon een kopstuk. -Politiek, kopstuk. Het gevoel heb ik nooit gehaald. Althans, iedere dm geloven dat dat niet zo was. Dus zwaalf jaar in de gemeente politiek krijg je dan wat krijg je dan? Nou, het was een iets ander verhaal. Ik ben begonnen in 2010. Al, je bent als burgeraad. En toen ben ik de eerste twee jaar als burgeraad lid, omdat we toen net gestatst zijn met step. Dus 2010 startde ik ook step het protestantieurcentrum. Uiteindelijk zeg ik voor jou, ik ga nu niet volle bakten, dan ga ik niet rennen. Als burgeraad lid, dat is dat je een commissie lid bent, dat wil zeggen dat je niet stembevoeg bent. En dus niet bij de raadsvergaaderingen kunt stemmen. Maar je mag wel het woordvoeren in de vergaaderingen van de commissies. Dus je bent eigenlijk een soort inhoudelijke ondersteuning van de raadsleden. Dus eigenlijk net iets meer dan een politiek assistent. Dus een politiek assistent zijn echt de mensen die nooit het woordvoeren. Maar een burgeraad lid mag het woordvoeren. Wil je een motie of een andere man moet dat ingediend worden door een raadsleden? Dus dat kan je niet door een burgeraadли. En dat was voor de kijf, voor de luister daar, voor de kijf, bij de Christenunie. Ja, dat heb je goed gegoppt. En de emotivatie had het ook te maken met hoe gaan we daar mooi in de stad, met mooie de mensen. Ja, tijdens voorbereiden moest je echt even nadenken, wat was ook weer mijn drive? Waarom deed ik dit? En dat heeft in de daarnet te maken met het feit dat ik heel erg geloof in de samenleving. En dat gott niet stopt bij de kerkduren. Maar dat het heel is voor het hele volk. Maar dan moet het ook handen voeten geven, dus dat is een beweging. Maar ook wel hoe ik ben opgevoerd. Mijn vader was altijd betrokken bij de RPF. En ja, dat zit dan toch een soort in je geschiedenis. En toen kwam op een gegeven moment ik weet niets me precies of dat nou angke was of gerat. Die op een gegeven moment op de lijn kwam zoveel Mio. Zou eens mee willen denken. En zo ben ik wat ingerod. En wat zijn onder teema's waar je die meestant hart lagen? Ik had vooral het sociale domijn. Dus jeugdszaag, BMO, inburgering. Zeg maar alles wat een beetje soft en we die zwere beetje. Dus wat het dan over financiën was niet mijn portafuier. En ruimtelijk oordning ook niet. Nee, dus het lag allemaal in het verlengden van wat je al gedaan had in je leven. Wat je hart had en waar je passie voor. Ja, voor. En de bijzonder is wel dat toen we dus gezinshuis hadden. En daarna dus in de raad kwam. Dus ik dacht, eerst gezinshuis van 'na, we gaan nu echt jongeren helpen'. En dat hebben we gedaan. Toen gelijk tijd ontdek je dat ook wat dat dan weer een soort beperkt is. Dus toen kwam ik moest het beleid veranderen, dus naar de raad in. En nou, dat merk je ook wel een klein beetje. Dat is ook wel echt, heel erg lang en stroperig en moezaam. En dat was dus voor mij de drive om te beginnen met lesgeven. Ik dacht, als ik nou begin met goede jeugd, hulpverlenis op te leiden, dan maak je echt het verschil. Dus dat is op hen ik begonnen met lesgeven. Ja, dan maak je dan ook steeds meer dat verschil. Ja, dat is natuurlijk heel lastig omdat je dat niet kunt meten. Ja, je kunt dat niet aan langsleggen of zo. We willen het je zei natuurlijk wel, dit en toen dacht ik, ik moet daar zijn. Nou, wat ik echt blij van wordt. We hebben ondanks hebben wij het 40 jaar ubelemen van onze opleiding geviert. En als ik dan hoor hoe onze studenten hun plek nemen op alle verschillende rollen en functies, dan wordt ik dan wel heel blij van. Dat ik denk, oké, maar zo worden we ook herkend binnen het werkveld. Als je de opleiding pedagiek bij de 3-sterb gedaan, dan heb je wel een plusje. Ten opzichte van een laamte opleiding. Maar heb je in die 10 jaar dat je daar zit een beetje je eigen kleur aan de opleiding ook kunnen geven? Nou, ik zit bij de opleiding zit nog niet zo lang. Dus dat is zo'n 2002. En de raad was dan van 2010 tot zeg maar 22. Oh, zo lang. Ja, dus ik heb 12 jaar in de daad in de raad gezeten. Eerst 2 jaar als burger, raad slit, naam als raad slit. Met de volks op sociale mine en het leuk is dat ik alle ervaringen die ik daar op op gedaan, weer inbreng, nu in het lesgeven. Dus een aantal mooie momenten, maar ook wel bijzondere momenten uit die raadsperioden, kun je natuurlijk nu als voorbeeld inbrengen, bijvoorbeeld ik start in september met modulo jeugbeleid. Nou, dat gaat helemaal over hoe werkt dat. En hoe is dat spelletje en waar kun je dan in de daad verschillende keuzes maken? Heet de associatie die sommige mensen met politiek hebben, is achterkamertjes, lobby. Hoe kom je ongeschonden uit die 10 jaar raadslijsten? Ja, je vraagt niet eens of dat wel klopt. Ik dacht heel goede vraag, omhoor het wel wel. Ben je al gestopt met het slaan van je grouw? Nee, ik die in ben ik echt geen politicus. Dus je hebt het voor mij heel erg wat je zie is, wat je gett? Ja, en dat vonden sommige ook ingewikkeld, want als ik het niet meer eens al zeig het, ja, en dat is lastig hamteren in de achterkamertjes. En ik ga ook niet iets zeggen in de achterkamertjes, die ik niet voor de microfoon mag vertellen. Dus, nou, dat gebeurt het wel als dat er heeft, dus door de fractie voor je, het is overleg moest worden, van hoe ze dat dan weer glatmoest gestraiken. Maar tegelijkertijd ze natuurlijk wel veel politici het misschien dan zeggen over zichzelf. Dat laat niet over mij heel lopen, ze zijn een momenten waarop je hebt dagje hebben. Ik leg me hier nu bij neer, ik ben er niet meer eens, maar de zoveel naamde meloenen die moeten eerst liggen. Ja, dit wil ik niet te. Ja, goed, je kan zeggen over C U, leiders wat je wil, maar niet dat ze goed zijn in beeld. Vraak, denk ik. Maar welke meloenen heb jij eerst ligt? Nou, ik heb je dat altijd kunnen voorkomen. Wat nu van mijn intensie was dat duidelijk gemaakt wordt, dat er meer dat perspectieven zijn, en dat je dus meerdere kozen mogelijkheden hebt, dat er dan het eindelijk op basis van een meerdereheid eerst voor het gekozen, daar ben ik dan ook op een gegeven moment weer tevreden mee. Ik denk van dat prima dat het zo goed democratie werkt, ook binnen de fractie. Ook binnen de fractie geldt hetzelfde verhaal, als we met elkaar vinden dat dit richting is, dan te beest solideer met elkaar, en dan mag je best benoemen van jou, ik vind dit een last op besluit, omdat die in die redenen, maar we doen het wel met elkaar. Want anders wordt het onregierbaar, wordt het ongebeheersbaar. En dat vind ik nu in deze tijd wel eens ingewikkeld, dat het individueel zo sterke schoon te staan, waardoor je bijna niet met tot consensis kunt komen. Nou, er zijn momenten geweest die eerst gewikkeld waren, soms hebben we ook daar wel de pootstijf gehaald om te zeggen. Nou, even voorbeeld, rond een verkiezingstijt komt er altijd een soort confinant van de regenboog aan liensie. En dan moeten we dan met elkaar alle partijen een handtekening onderzetten. En ik moet er wel. Als je het niet doet, ben je verdacht. Want dan bij de stegen, L&BTI, dat is de opvatting. En wij hebben het toen op een gegeven moment gezegd, maar dit werkt op geen enkele manier. Dit is zo kontraproductief deze statements, wat je wordt nu afgedwongen om iets te vinden. En dan voor de buunen gaan we zijn herders vinden. Terwijl uiteindelijk voor, en dat heeft de maak met je visie op emancipatie, het vocht niks toe voor de mensen die werkelijk gravoteerd worden met overdraagzaamheid rond naar mijn levenstel. Het is leuk voor de buunen, het is interessant voor de lobbyisten. Je kunt een aantal politie mooi zien we maken, maar in houdelijk veranderd er natuurlijk feitelijke maar niks. Nou, en ik vind dus waarom onderteken we niet het confinant van de ecologen. Of het confinant van de verzinnen is bijzonders. Dus ik geloof dat niet in die metoon. Uiteindelijk hebben we gezegd van, we doen dat niet. Als Christ nu in het handen, we krijgen de hele rots over ons heen. Gewoon om het versimplevijt dat wij het niet eten want wij waren daar. Dus onverdraagst om in het woord, dan vind ik echt politiek op zo'n smals. Ik denk kom op jongens. Ik denk even iets verder naar wat je echt wil bereiken in het leven, in plaats van dit soort goedkope. En daar komt politiek en verkiezingen, media en campagne natuurlijk allemaal mooi samen. Ja, maar dat is wel echt van deze tijd, dat het vooral aan potent wordt gezagd in plaats van gekeken worden met algemeen belang en wat leef je tot zo. Ja, hij hebt er als mensen die zeggen, als je een paar jaar in de kerkeraad zit, dan weet je zeker dat je daarna je geloof kwijt bent. Dat geldt ook voor de politiek. Ik heb het eigenlijk wel een hele goede tijd gehad. We hebben echt ingewikkelde vans gehad. Ook als fractie, maar ik vond in alle eerlijkheid het spel vond ik gewoon echt leuk. En mis je vinden mensen dat dan fies? Ik denk ja, maar dit is gewoon hoe het ook gaat in veel plaats zegt, als de analyse en ik op vakantie willen, hebben we ook een fase van onderhandelen en dan ga je ook met elkaar gesprek en dan kom je tot een soort debat om de vorig en de naast uit te wischen. Het liet toch wel anders dan dat het verhaal aan het beginnen over ook aan linnenkennen en hoe je dan. Ja, maar dan geef je toch de rode draad nu kwijt. Heb jij ooit een vakantieland mogen uitkies? Ik denk dat we altijd in die consensies eruit gelapen. Het is een heel politiekart door. Dit is wel goed met die achterkermetje, denk ik. Ik vond dat spel gewoon echt leuk, ik heb er echt van genoten en met naam ook als je echt iets voor me kaken. Ik weet nog een periode dat er door een zorginstelling echt onhandige keuzes werden gemaakt. En dat ze toen echt serieus met elkaar als verschilende fracties gezegd hebben wij gaan echt de kinderen nu central zetten. Dat heert consensies voor z'n welde organisatie als ook voor de toemalen gewet houden. Maar daar hebben we wel heel veel gekozen voor de kinderen. Dat vond ik wel heel mooi in de moment dat we zeggen, maar nu hebben we elkaar echt. Het trekje dus ook fractiebreed eigenlijk op. Maar kiezen waar het om gaat, dat doe je eigenlijk in al die kapstokjes waar we het net over gaat hebben. Ja, toch? - Ja, we hebben hem nog twee te gaan, ik kom er nu achter dat we het eigenlijk helemaal niet in grone logisch voor worden. Als je een bepaalde leeftijd hebt, dan gaat alles ook een beetje door ik. Zullen we het hebben over waar ik. Waar ik jou pleerde kennen, dat is denk via step, gok ik. Dat zou maar zo kunnen. Volgens mij ben ik toen een kiertje op een achterkamer, je vlak bij de syndjan uitgenodigd. Maar de herinnerings ook bij mij een beetje waasig, wat deed er daar? Step is de protestantjeurcentrum van afwerter leeftijd, er was Step. 2.000-10 gestraagd is dat geleden? - Kijk, ik ben van 3.90, ik doe het was toen er wel verwassen, wat is Step? Ja, Step is het protestantjeurcentrum van de protestant gemeentes. En is ooit ontstaan omdat we eigenlijk zagen dat de landenkoorganisaties afdoen invlood voor een training. Maar als je een bepaalde omvang hebt en dat hadden we in Gouda. is het veel effectieve om dan iemand hier te hebben, op locatie, die veel beter, zeg maar, de begeleiding kan doen van de jeugwerkers, adviseering van de amstraagers en het organiseren van events. Dat was een beetje het modell. En we hadden dan, nou, voor alle wijken, hadden dan twee jeugwerkers. Dus nou, daar heb ik met heel veel plezier aangewerkt. En inderdaad dat ik weet niet of het toen. in het zakkenbraag is huisjeshaalt of in de librijen, maar het is natuurlijk uniek dat als jij een werkplek hebt. in de sinds in Jan en je dan zorgt dus even de bakje koffie houdt en dan door de van de voorant kapel nog eventjes. kunt kijken en dan weer terugloopt door de kerk naar je kantoren. Dus ik heb enormgenoten niet alleen in houdelijk, maar ook van de antourage. Ja, daar kan ik me iets weer voor zeggen, ja. Want hoe kom je op zo'n positie terecht? Je zeg ja, we vonden dat of we hadden het idee dat het grouwde is groot genoeg, omdat te planten en neer te zetten. Nou, uiteindelijk was dat een idee wat ontstond samen met toemalig dergtuurharmig wijnen en Hans Maat, die toen collega was, dus met z'n drieën hadden we z'n schermen dit kunnen wij aanbieden als organisatie. Dat werd waarschijnlijk pakket. Ja, was gewoon een product want toen werkt ik bij de Haagje-Bee, de landelijk jongensatie. Toen hadden we dat concept, hadden we ontwikkeld en aangeboden. En toen dacht ik van, ik zit hier nu, ik gof dat het toen 12 jaar bij de Haagje-Bee zat, dat dacht ja missies wel weer eens leuk om er ziet nieuws te beginnen. Ja, ik verkopen mezelf bij dat pakket. Ja. En weet je wat je erbij krijgt? Dat is sowieso een beetje gelopen toen. Nou, dat hebben we met veel plezier toen gedaan 4 jaar lang, want dat is ook gewoon het idee van een concept, is dat dat dan. Ik had het idee van, oh dat kan nog beter, het kan nog mooier, tot iedereen erin, oh wow, we zijn er. En ja, dan moet je op een gegeven moment ook zeggen, oké, nu is goed geweest, ik moet maken dat ik weg kom, want anders ga je overaan en zit het duwen en trekken en dat wordt niemand blijven. Het is dat dan ook jouw rol meer, zie je dat voor jezelf, sorry, wat je al natuurlijk al even ondernemen, pionieren, bij iemand die op tijd weg moet gaan? Ja, ik ben heel slecht in consolideren, dus als je wilt stabiliseren en rustiger tijdig moet, dan ben ik niet de juiste persoon. Nee, nee, nee, ik ben wel, ik kan wel dingen opzetten, gezien zijn we opzetten, vanuit de burger laadslid, schap, blidmaatschap. Die politieke partij in, dit, de jongeren werk, de opleiding pedagogiek, je eigenlijk kleurgeven in een paar jaar, zodat er een plusje achterlijling staat als ze hem gedaan hebben. Ja, en dan is het ook goed om die fase af te ronden en je leert het studenten om te refeteren en dat zit je nu zelf ook te doen. Ja, ja, ja, ja, dan, nou, je bent dus je eigen instrument, ook met je beperking. Dus ik weet ook wanneer ik niet meer van toegevoegde waarde min. En dat is vertellen mensen hier dan. Nou, ik hoop het voor die tijd te opbeken, want als mensen tegen me gaan vertellen, zie ik het te lang. Want die jongeren, dat heeft ik echt je hart, als ik het zo hoorde, deze, of je kinderen, jongeren, dat zit natuurlijk in de opleiding, dat zit bij stepp. Wat is er zo bijzonder aan werken met die jeugd? De eerlijkheid, over de algemeneen zijn jongeren gewoon heel eerlijk, direct, de mogelijkheid tot ontwikkelen, groeien. Hoe vervelend wij het ook vinden als je een beetje de 30 bent gepasseerd is alles toch redelijk gestold en is het verhipte in gewikkeld om nog je gedrag aan te passen. Ja, en dat is bij jongeren is dat gewoon niet zo, dus er valt ook nog heel veel te vormen. Ja, en dat vind ik wel heel leuk. Ja, en zo zo dat hele perspektief, en ik geniet vooral ook wel van Tienes, hoe ingewikkeld dat ook is, dat is wel een hele leuke doegroep, omdat je daar zo veel dynamiek ontwikkelen, het sigalogie voorbij zit komen, dan moet je wel van houden. Ja, toch, toch lezen we ook in een krant jongeren en dat is onder andere de club die jij op school hebt, heb het niet breed in deze tijd, en zijn ook nogal beïnvloedbaar door het hele sociale media gebeuren. Ben je daar wat van terug? Zeker. De enorme zoek toch naar wie kan ik zijn, wie mag ik zijn, wat voor een deel bepaald doet dat wat ze op de schermen langs niet komen? Het is ook echt voor mij een vraag die ik niet kan onderbouwen, maar wel een vraag dat het mens zijn ook verandert. En dat klinkt een beetje philosophisch, maar waarin we in het verleden waardehechten aan mens uit een stuk, in de zin van in welke context zo komt, je bent tezelfde, en ik ken jou in hoe je je gedraagt, dat wordt steeds diffuser, omdat de mensen zich aan acteren passend bij hun context. Dat wordt vooral veroorzaak door dat zij geleerd hebben om zich anders voor te doen, om zich te profileren op een paar de manier, waardoor je meer likes en soort krijgt. Dat vind ik wel een zorgwekkende ontwikkeling, omdat daarmee ook de eigenheid van het mens zijn aan kan tasten. Dan brek je er dan doorheen. Nou, voor mij is het dus de vraag van, is dat zo, omdat ik dat gewoon niet nog wetenschappelijk onderbouwd heb gezien, maar dat is een vraag. Als dat zo zou zijn, denk ik dat het ook alles te maken moet gaan hebben met ons gedrag als het gaat over social media. We zien daar ook wel een kind erin nu ontstaan. Dus er wordt steeds kritische gekeken, heb er al drie jaar geleden had niemand gedacht dat de scholen zouden zijn die mobiltisch zouden verbieden. Dat was ondenkbaar, nou dat is nu gewoon een heel aan het scholen, is dat gewoon feitelijkheid. En ik denk dat er veel meer beperkingen zijn er komen. We hebben wel een nieuwe uitdaging als gaat over AI. Maar dat zegt dus ook over het mensijn transhumanen van wat is dan nog echt mensen? En wat is dan het unieke van het mensijn? Ja, worden we niets vervangen door interligent? Ja, er zijn AI-influenten. Ja, die houden hierover de gek. Ja, ja. Nou, dus wat is echt? Dat is dan wel een hele spannende vraag. Ja. Wat zijn, laten we even een beetje positief naar de eind van dit brokje gaan? Ja, ik het gaat een goede kant trots, dat kan niet lang duurden. Wat zijn de hoopvolle dingen die je ziet onder de jongeren van deze tijd? Wat ik in ieder geval zie bij jongeren is als zij geloven dat ze heel bewust geloven. Dus we hebben natuurlijk door de secularisatie is het geen van zelfs spreken tijd meer om mee te hoppelen bij het geloven je ouders. Dus als je voor kiest, kies je heel bewust. En wat ik ook daarin zie, is dat zij wel een stuk radicalen toegewijden zijn dan voorgaan de generaties. En ja, dat vind ik een hoopvoll gegeven, al wel in die radicaliteit hebben ze ook oudere wijze nodig om afzoesheftjes spiegelen. Ja. En dan zeeftjes wat nu aan te brengen. Dus die zijn ik real erg van in de generatie, dus je hebt elkaar heel erg nodig als verschillende generaties. Maar ik ben erg blij met dat het voorde dat je dus best wel met wat jongeren in haar komt. Ja, dat is bijzonder om te zien hoe zij zich toewijden aan Christus. En ook daar het werktje, ik dat willen uitleven. Dat is bijzonder dat ik met een mondverdander te kijken. Daar denk ik van, wauw, hoe toegeleid ben je? Ja. Is dat ook nog een les voor ons als kerk dat in te generationelen? Zeker. We komen natuurlijk uit de tijd waarin de kerk toch een beetje de dienst. En daar kwamen alle generaties dan een beetje bij elkaar voor het rest dat iedereen in zijn eigen hoog. Dus dat de mannenverinnering, vrouwverinnering, die jevee de kinderclub en het spoord. En ik hoop dat we veel meer gaan ontdekken dat er veel te leren valt van k. En je had stiekem toch ook nog wel een soort herragie. Dus je begon een beetje als kinderclub leiding. Dus die weet je goed deh, mocht je dan misschien tiende leidingen, dan weet je jevee leidingen. En daar kwamen we zelf in de kerkeraat. Ja, waarom ik wou weer bij de podcast? Ja, dat is een jullie. Ja, het fietsen zo wat is er door. Maar dat is nu wel een beetje weg. Dat we daarmee oog voor hebben gekregen voor de kracht van al de verschillende rol. Dat is dus ook eigenlijk meer waardering voor die rollen. Ja, ik heb onwijs respect voor juist die kinderneverdienstleiding die met dat soort stuitenballen echt mooi zinnige dingen kunnen doen. Ja, dat sta ik dan bij het kijken, denk ik. Ja, laat mij helemaal les over geven. Ja, dat is heel graaf. Ja, dat moet ook eigenlijk onze beste mensen moeten op die plekken zitten. Wat dat is wel iets wat we echt veel te wijen realiseren die basis de eerste pakkenbeten acht jaar zo essentieel. Dus mijn grote frustratie jarenlang is geweest dat de kinderoppas eigenlijk alleen maar werd gezien als de mogelijkheid voor ouders om naar de kerk te gaan. En ik hallo, hier liggen babies, dit zijn mensen in de top. En die stoppen we dan in hok, die ook soms nog een beetje. Nou ja, wat ruiktoe dat de luister niet netjes worden afgevoerd. En wat voor sfeer doet dat dan? En wat roept het op bij die kinderen? Toen al weten dat zij juist ontzettend gevoelig zijn voor sfeer. Nou ja, op zo'n manier kijken naar je activiteit als kerk, dat moeten veel meer leren. Bijvoorbeeld mij zijn men hotel is de eerste dienst. Zij die tegen de jongeren van schijf maar op een briefie wie jij als jeugelijding zou willen. Zodat ik wel, oh ja, dat is eigenlijk wel meestal schijfende verwastende toch op briefies wie zij als oudeling willen of zo. Ik vond het wel een leuke kindering. Pas de jaar babiesvullen niet op schijfen, die zullen dat misschien op een andere manier aangeven. Woud, we hadden gevraagd of je drie nummers mee wil nemen. We hebben het twee gewoord. Wat een wat de derde nummer. Een nummerlijke gekoze is van Martijn bewolda, Litenkens. En dat is alles te maken met dat wij onze crisperijt. Wat meer mogelijk te zien? Dat is juist heel waardevol in de contacten met de onze jongeren. Mooi, we gaan er zo naar luisteren, maar niet voor dat we hebben gezegd dat we vandaag spraken met. een beetje ouw woud, waar het gewoon willen over de geloof dat het zichbaar wordt in de dagelijks leven. We hebben eigenlijk over heel veel dingen gehad. Maar het enige waar we het niet over hebben gehad, is hoe hou je dat naar vol? Ja, zo veel dingen naast elkaar doen en dan toch niet omvallen. Ja, laten we dat nog even, laten we dat gewoon er eisen nog woud. Hoe lukt het om zoveel ballen in te licht te houden? Het tijd naar bed, vroeg opstaan, netjes ontbijten. Nou, ik zou willen dat ik zo'n gestructuur in het leven had. Oh, dat is niet eens nodig? - Nee. Nou, niet nodig. Ik weet niet beter. Nou, het politiek correcte antwoord is dat ik alles te dank heb aan mijn vrouw. Ja, het is natuurlijk wel meer afsluiten. Maar wat is er nog meer? - Nou, dat klikt een beetje vrouw, maar. Het is dus wel waard dat de veelheid van activiteiten die je doet ook een tolvraagd van het gezinsleven. Nou, ik ben echt gezegd met dat zij altijd wel beschikbaar was voor het gezin, waardoor ik dingen komt doen. En anderzijds, ik ben daar niet heel erg meer bezig. Dus ik ervaren het niet altijd als een probleem of dat ik om zou vallen, dat heb ik nog nooit ervaren. Dus ik weet het niet hoe het is dat dat de kans zou kunnen zijn. Nee, dat is je doet de goeie dingen. - Ja. En het past blijkbaar. - Ik weet niet beter, dus ik ben dan. Het is een fijne partner en genetisch geluk. Ja. - Dat klinkt wel als we het schappelijk ontbouwen. Ja, dat goed wel mooi. Op voor de pioniere potiek, onderwijs, missie van de kerk. En we hadden het even over je rode draad. En misschien is de rode draad wel geloven, doe je niet alleen op zondag. Het begin toch niet met heel grote plan, maar vanal met de aandacht. Wat voor met de bos? - Ja, bijvoorbeeld. Luisteraars, liever Luisteraars, heel veel dank voor het luisteren. Tot de volgende. Tot de volgende. Ik ben in het lampje dat soms flickert. Ik ben niet meer wie ik was. Maar ik heb nog veel te geven hoor. Ik draag mij een lit tekenes met ons. Ik heb er net zoveel. ♫♫♫ Je luisteren naar de oostpodcast met Dick en Onno, leuk dat je erbij was. Volg, lijk en deel met je vrienden, worden we blijven aan. Deze podcast is medemogelijk gemaakt door Bob en Maya Lijn. Tot de volgende. ♫♫♫ ♫♫♫

Podcast Summary

Key Points:

  1. De gast, Wout Schonewille, vertelt over zijn veelzijdige loopbaan
  2. De rode draad in zijn leven is het begeleiden van mensen in hun persoonsvorming en het van betekenis zijn voor anderen, zowel in de zorg als in het geloof.
  3. Hij en zijn vrouw runden jarenlang een gezinshuis en hadden ook pleegkinderen, wat hem leerde over onvoorwaardelijke liefde, met name door een pleegdochter met hechtingsproblematiek.
  4. Wout is betrokken bij de Lausanne-beweging, een wereldwijde missionaire beweging die kerken verbindt en zich richt op de hele kerk, het hele evangelie en de hele wereld.
  5. Bij het Leger des Heils is hij verantwoordelijk voor Fresh Expressions (pioniersplekken), nieuwe vormen van geloofsgemeenschappen zoals een wandelkerk of een online platform voor twintigers.
  6. Hij was twaalf jaar actief in de lokale politiek (ChristenUnie), vooral op sociaal domein, en benadrukt het belang van oprechtheid en het zoeken naar consensus.
  7. Hij ziet hoop in jongeren die bewust en radicaal kiezen voor hun geloof, maar waarschuwt voor de invloed van sociale media op identiteitsvorming.
  8. Zijn advies

Summary:

In deze aflevering van de Oostpodcast spreken Dick en Onno met Wout Schonewille over zijn leven vol uiteenlopende rollen: van jeugdwerker en pleegouder tot politicus, docent en pionier. Wout vertelt dat hij opgroeide in de buurt van Zwolle en al jong betrokken was bij kerkelijk jeugdwerk. Na zijn studie theologie werkte hij onder andere bij de HGJB en later bij Step, het protestants jeugdcentrum in Gouda. Samen met zijn vrouw runde hij jarenlang een gezinshuis en vingen ze pleegkinderen op, wat hem diep raakte. Een lied over onvoorwaardelijke liefde, "Wie heeft de zon uit je gezicht gehaald", werd voor hem een spiegel van Gods trouw, vooral in moeilijke periodes met kinderen die hechtingsproblemen hadden.

Daarnaast is Wout actief in de Lausanne-beweging, een wereldwijde missionaire organisatie die kerken verbindt en nadenkt over de toekomst van de kerk. Hij benadrukt dat de westerse kerk een minderheid is geworden en dat er veel te leren valt van het mondiale Zuiden. Bij het Leger des Heils begeleidt hij pioniersplekken, nieuwe vormen van kerk-zijn die aansluiten bij mensen buiten de traditionele gemeente. Ook was hij twaalf jaar raadslid voor de ChristenUnie, waar hij zich inzette voor sociale thema's en oprechte politiek. Zijn rode draad is persoonsvorming: mensen helpen om mooie mensen te worden, of dat nu in de zorg, het onderwijs, de kerk of de politiek is. Hij besluit met een oproep om geloof niet te beperken tot zondag, maar overal handen en voeten te geven.

FAQs

De gast is Woud Schonewille. Hij werkte in het jeugdwerk, was actief in de politiek, leidde een gezinshuis, begeleidt pioniers, geeft leiding in het hoger onderwijs en is betrokken bij een wereldwijde missionaire beweging.

De rode draad is het begeleiden van mensen in hun groeiproces, ook wel persoonsvorming genoemd. Hij wil bijdragen aan het vormen van mooie mensen, zowel in de zorg, het onderwijs als in de kerk.

Een gezinshuis is een professionele vorm van zorg waarbij kinderen in een gezin worden geplaatst, terwijl pleegzorg vrijwillig is. Voor een gezinshuis moet je gekwalificeerd zijn en een SKR-registratie hebben.

De Lausanne Movement is een wereldwijde missionaire beweging die in 1974 is ontstaan door Billy Graham en John Stott. Het doel is om de wereldwijde kerk te verbinden, te bemoedigen en te coachen, met de slogan 'The Whole Church takes the whole gospel to the whole world'.

Pioniersplekken, ook wel Fresh Expressions genoemd, zijn nieuwe vormen van geloofsgemeenschappen of kerken. Voorbeelden zijn een wandelkerk of een online platform voor twintigers. Ze worden begeleid door organisaties zoals het Leger des Heils.

Woud was actief in de lokale politiek bij de ChristenUnie, omdat hij gelooft dat geloof niet stopt bij de kerkdeuren, maar handen en voeten moet krijgen in de samenleving. Hij richtte zich vooral op het sociale domein, zoals jeugdzorg en bijstand.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.