# 129: Je krijgt kritiek: hoe ga je hier mee om als interventionist?

Heb jij wel eens meegemaakt dat jij voor de groepsat als trainer, organisatiekouw, psychosultent, did ik van bestuurd, glijder en welke vorm dan ook aan dat de pijlen jouw gericht werden, dat er mij jou gekeken werd, dat je beëgend werd op een manier die niet opgewas voor jou om middelijk triggerde. Wat mij betreft past deze ervaring in het mannetje meest lastige situaties waar we nou in momenten dieelen hebben, het hoort bij ons vak, het is enorm verleidelijk om te voorkomen dat er ooit in het zwerk moment te gebeuren, maar ze gebeuren ze zijn eigenlijk ook heel erg waardevol, daar kon ik zo op. Maar oh my god wat kan ons vak toch ontstellend uitdagen zijn en ik hoor, soms heb ik zelf een patissie, ook gewoon een bloemenzaker, als begin het wel naar je lichtje, dat moet me planten, maar dat maakt echt helemaal niet uit, maar er is soort voorlanger naar iets envouders, maar dit soort situaties zijn echt niet envoudig. Wat een stuk envoudiger is voor mij is het werken met de mensen uit de circoloef excellent, want dat zijn natuurlijk dat stukje gedromde doelkoop dat ze mensen die gewoon superprofessionel zijn ervaren zijn heel dergerig zijn, iker zijn snel willen, ook kritisch zijn, maar ook altijd bereid zijn om naar de reflectie te kijken en als ik zelf te kijken, dus dat wil niet zeggen dat dit niet gebeurt in mijn groepen, bij de way, maar ik loop er minder kans op dan benieuwe in personishaties werkt, maar dit soort vragen van deelnemers, want dat is waarom ik deze podcast nu doe, we hadden een superfysiecessie, dus het is één haar, dan heb ik het dan wel over, we hadden een superfysiecessie waarin een hele ervaren deelnemer en dat vind ik zo geweldig aan dit vak, kwam met een vraag, dat toen ze een stelde zag je meteen zo die glimlag is van oh ja, oh ja, in de groep en bij mij zelf ook echt oh ja, deze situatie, dat vind ik zo heerlijk aan het werken met deze doelgroep dat echt al lastigste situaties voorbij komen, kan zo wel in onze eigen groep zijn, maar het gebeurt vaker in de organisaties waarin we werken. En dat is ook een continu uitdagen om steeds te kijken wel ik antwoord is, nou het meest bardevol, waar kunnen we nou het meeste mee, welke systeminterventies werken hier. Dus we dwingen mij dit soort vragen om ook te verdiepen en om steeds ook voor mezelf zo te voelen waar mijn eigen reflecties zitten, want dat is te voelen waar mijn eigen reflecties zitten, sorry ik zeg het niet goed, want dat was de setting, we zaten er in de mastermindsessie met elkaar de circuitvexlens en wat we tijdens die masterminds doen is het bestrekken van kaaswistiek, we hebben het niet zo veel over kaaswistiek tijdens de opleidingsdagen, want dan staat echt de ontwikkeling van de groep zelfscentral, dan is het gaat vooral over het voelen, het waar neemt hier een nu op en dat je plek in de groep om die system die hem niet alleen cognitief te begrijpen, maar ook in je lijf te begrijpen, dat maakt het zo van makkelijker om te werken, maar even goed, deze vrouw deelneemers aan de circuit kwam met een prachtige vraag, wat was er gebeurd, ze hadden een advocaat team begrijp en dat waren allemaal partners en ze hadden een session gedaan en er was één deelneemers een stevig tante in haar in dat partner team en die was het niet eens geweest met een onderdeel dat ze hadden het programma waar mijn deelneemers van de circuit dus voor gekozen had en die vrouw was in de kontramine gaan, dus die was ja, hoe zo zit dit er in, wat wil je hier dan mee, dat is helemaal niet goed, dit is helemaal ook niet wat wij nu nodig hebben, wat wij nu nodig hebben is het besteldig gelopen iets voor een oefening om elkaar beter te verliere kennen of om uit te spreken, wat iets persoonlijk zijn, die de gevassen had, liever een persoonlijke oefening gehad, wat veel beter zou zijn, past helemaal niet met zo stevig het dan met een velle blik, met een wengbouw die zo wat naar beneden komen gefronsd en dit kan gewoon gebeuren, sterk er nog dit overkomt ons allemaal, zeker normatie is steviger en dynamiek erin komt in steviger groepen, terechtkomt is het tegenspel dat jij krijgt op de leiders toe, op moment dat je niet doet, wat de groep wil dat tegenspel wordt stevig, daar zit natuurlijk geen lieve dramatjes, makkel dramatjes, nee, daar zit de superstevige kritische professionals die niet voor niks hoger op in de organisatie zitten, die hebben mind of the wrong en die ze er zo koudsprekken ook weet je dus dat dat zit ook in enorme kwaliteit in eigenlijk, maar op zo'n moment als je dan op de interventionistens toe zit, voelt dat niet als kwaliteit van die ander zeker niet als jij de persoon ook op aangesproken wordt, het zou zo maar kunnen voor mij in ieder geval mijn eerste inpuls is daar om mezelf te gaan verdedigen en wat doe jij, wat kan jij, ga ken je dat dit gebeurt? Zo niet hoe voor mij je dit dan, dat is interessante informatie, maar wat doe je als dat gebeurt? Wat is je aller eerste inpuls? Dat je alle socialdenselijkheid erop zou halen? Wat is de primaire neging? Nou, als ik heel eerlijk bij mijn primaire neging is om iemand een duur terug te geven en iets net waar zal ik me willen verdedigen en lekker gaan uitleggen, wat de reden is achter deze keuze, achter dit programma, waarom ik dat toch echt een veel beter idee vind dan wat die anders zegt. En van binnenvoel ik natuurlijk misschien angstig, ben bang bij ik afga, ben bang dat ik nog een zicht verliest voor de rest van de groep, dat ik niet met ze kan werken of dat ze me niet goed genoeg zullen vinden dat ik afgekeurd wordt, maar daar zal ook frustratie bij mevoelbaar zijn, er zal ook irritatie gewoon boosheid voelbaar zijn, waarbij ik me slacht of vervoel van zo'n dader die mij in insloopt aan te vallen, om pleem publiek toe even normaal. Nou, zo, dat zal mijn primaire gevoel ook zijn wat erbij hoort. En wat ik zie de praktijk is, we zouden nog niet die primaire inpilse ebbeleren over stijgen, op waarin je dat nog lastig is, om te bepalen wat is nu functioneel, hoe kan ik deze situatie gebruiken voor het leerproces van de groep? In plaats van hoe rett ik mezelf hier uit? Dat stukt de keuze waar je voorstelt, waar je voor staat, ga ik van mijn eigen overleving of zit ik al zo relijkst in mijn interventionist of wel, ben ik al zo stevig dat ook dit soort aangallen me niet meer uitbalans brengen. Is er er nog? Ik zie het als een kans om mee te kunnen werken, die heel waardevol is, want geloof me dat is het. En die slacht kan je maken, komt niet van zelf met je primaire inpilse heuze iets anders, maar als je geleerd hebt om jezelf goed te reguleren en je hebt goed te kennen, omdat je mee te werken, dan kan je juist van dit soort situaties goud maken. En dan ben je zo onderscheidend goed, dat is zo leuk en dat lever meteen zover op alkaan inelijke voldoening en dat je heel tevreden bent met hoe je de manjongen gegaan bent en dat je ziet wat het leerendement is. Dat is natuurlijk geweldig, dat is mogelijk, maar dat vraagt wel dat je je niet gaat veronschuldigen, dat je ook niet gaat mee bewegen, je programma gaat daarin passen, en ook niet dat je een idee parkeert op de vlak voor later, dat zou je ook kunnen doen, al ook idee gaan we later doen bewijzen van, ook niet dat je niks gaat doen, dat je het negiert, dat je het gewoon laat om dat je gaat verdediging gaat uitleggen zoals ik was dat zou mijn neging zijn, want dat zou voorkomen natuurlijk zijn, dus je in Pilsel zijn of om naar de boven rond te gaan, om naar de onder aan passen de rot te gaan en bij de betekenen een keeliezaanleerendement, maar ze zijn wel voorkomen normaal, voorkomen natuurlijk, je duw niksgekst, het is heel logisch dat je je ook die in de manier zal willen stegen genoeg zou willen maken om het de situatie om te gaan, maar goed, het brengt geen leerproces op gang, dat is de prijs die we dan met ze alle betalen, waarom brengt het geen leerproces op gang, omdat het gedrag van een dit geval deze woze vrouw personelijk gemaakt wordt, dus de reacties van naar boven bewegen en gaan weg te tegen deze vrouw ook naar onderbewegen en je gaat aan passen aan deze vrouw bij de zijn vanuit een referensiekader, waarin ik deze vrouw persoonlijk schuldig of antwoordelijk maakt voor haar reactie, nou verantwoordelijk is ze wel maar schuldig is niet, want het gaat helemaal niet over haar, dus als je dat systeem denken leert in te geren, dan leer je veel meer kijken naar hoe is deze vrouw je keemt die termens misschien wel, hoe is zij stem voor iets wat gewoon leeft in deze hele groep en misschien wel in de hele organisatie deze vrouw vertolligt iets en wat vertolligt zij dan en dat is zo waardevol, onze vertolligt iets wat actief is in elke groep, ze vertolligt powerplay, een autoriteitsissue, ze vertolligt en verzet wat in de groep al veel langer zal bestaan dan alleen de jij nu die de sesje doet, namelijk we verzet ons tegen autoriteit, ik ga het gevecht met je aan, als jij niet doet wat ik wil dat je doet, dat zou kunnen, dat is een hypothese die ik stel, ze vertolligt het verzet tegen of het gevecht wie bepaalt je eigenlijk wat er gaat gebeuren, dat is wat er door haar heen sprekt, wie mag je richting geven? Bepaal jij of bepaal ik? Volange ik dat jij je aan past en ben je dan een goede begleider voor ons? of pas ik me aan, aan jou. En bepaal jij, en maak ik me afhankelijk van jou. Dus dat gevecht, afhankelijk, onafhankelijk, autoriteitsissjes. Wie mag het zeggen? Mag het om? Dat is wat er allemaal schijl gaat onder zo'n reactie van zo'n vrouw. Ze laat ook zien hoe het systeem nog niet anders kan dan persoonlijk maken. Dus ze laat ook zien naar hoe in het systeem, we onze frustratie uit de pijlen te gaan richten en er iemand persoonlijk aan te spreken van het wordelijk te maken. Volkomen logisch. Dus ook dat laat ze zien. En ook dit is weer een hypotheze. Dus ook dit weet ik niet zeker, maar dit is altijd een hypotheze zijn die ik zal willen toetsen in het moment. Als ik dat persoonlijk maak en aan haar koppel en aan haar gewoon irritant vindt of belangrijkstigend vindt, dan miss ik een gigantische intervencikant. En dan miss ik ook mijn underscheidend vermogen eigenlijk. Ik mis de kans om veel meer te betekenen voor het systeem dan wat ze gewend zijn. Dus wat er eigenlijk voor mij vraagt wordt, is dat ik wel eens waarin je geer natuurlijk. Maar dat ik niet ga korrigeren, dat ik niet ga uitleggen. Ik ga niks veranderen. Ik ga niet duiken, niks aanpassen. Maar ik ga in het moment met haar reactie werken als op dat ook passtraons bij de timing van het traject. Als dat ook passde, als het de alle eerste open in de wom is, en ik iets anders doe, dan wanneer wel iets verder. En de sesje zitten. Maar als ik dan het autoriteitsissue, als ik daarmee de eten werken wat er eigenlijk onder zit, dan werken we meteen op de kern. En dan kunnen we met ze alle deze speler uit het systeem zo dankbaar zijn dat ze iets naar voren durf te brengen. Wat er andere misschien wel voelen, maar niet uit dat doet zij wat zo wezelijk is voor het functioneren van dit systeem. Dat zo wezelijk is voor de resultaten die ze wel of niet met elkaar weten te bereiken. Daar gaan we echt een leerproces in, net op elkaar. En daar landt jouw meesterschap. Daar laat je zien wat je waarde is voor het systeem. In één sesje, we hebben hem maar niet een heel traject voor nodig bewijzen van wel om het met elkaar te integreren. En te leren, maar je laat niet te eens zien dit is de scherp te waarop ik werk. En dat zijn momenten dat leer je niet aan een boek. Dit leer je alleen maar in de praktijk en liefstleer je die zelf in een systeem, waarin dit soortzelfde autoriteitsissjes explicit gezerversd worden, naar boven komen, naar de oppervlak te komen. En waarin we explicit betekenen sleeren geven aan al ons gedrag. Dat samen hangt met powerplay, want alles wat jij zelf in een litmaatstrapsel ervaart in een groep, alle autoriteitsissjes die daar ook spelen spelen namelijk in elk groep. Als je het goed leert, betekende scheefe leert door voelen vanuit de systeemplek, betekende zweten geven, dat betekent ook dat je er ook veel diperen lagen, veel doel treft van er meezeld lerenwerker in de praktijk. Als jou dit bijvoorbeeld overkomt, deze nightmare scenario is het zoms. Dat zijn er nog een paar, maar dit is ook zeker een. En dit is gewoon trainbaar en dit is niet iets wat vanzelf komt, maar dit is gewoon dit van te leren. Inrene kan het leren. Het begint er mee dat je ook van jezelf ziet, ooooh, wanneer komen die pailen nou weer toe? En hoe reagerig dat je dat gewoon onder oorkeziet zonder dat je toen just realiteit logisch, begint er met dat je ziet wat je doet en dat je kijkt, is dat eigenlijk helpend? Wat is eigenlijk de impact van mijn automatische respons op dit soort situaties? Wat doet dat eigenlijk met het leervermogen van het team of de groepwerk op dat moment mij werkt? Faciliteren het eigenlijk wel leervermogen? Of hou ik nu juist onrust onder een dekintje? En leg ik er iets bovenop of we weg ik er van weg? Dat maakt het mogelijk of juist niet? Dus ik ben benieuwd als je zo is terug denk voor jezelf, wat was de laatste keer dat je pailen op je afkregen vanuit de plek van interventionist bijvoorbeeld en in onaneste hoe ben je daarmee omgegaan? En hoe zou het zijn als je dat meer een systeem erop betekent is weten te gaan geven? Kan je voelen hoeveel ruimte er ineens voor je verrij komt? Als jij niet meer altijd diep geraakt of want je wordt heusgedraagd, je wordt heusgedreggerd, maar als je leert om daar effectief mee om te gaan, wordt het dan allemaal voor jou mogelijk? En dit is gewoon te leren. Dus voor wie je zegt ja dat is de perieping, dat is de professionele laag waar ik naar op zoek ben, wees natuurlijk welkom om te kijken wat ik daarin voor je kan betekenen. Maar alleen al als je naar deze podcast gewoon dus nu scherig gaat worden en open gaat zijn voor kritiek op jou door de groep en dat niet me gaat zien als bedrijging maar als kans, ben ik heel benieuwd hoe dat van effect is, of hoe jij al in op die stoel zit voor zo'n groep. Als je het gewoon meeneent als een van de opties die kan gebeuren omdat systeem met dat nou helemaal doen, dan betekent het hopelijk al wat meer ontspannen voor je. Ik weet je daar heel veel proziën, succes mee tot volgende week, bye bye.