11 - Zorgtechnologie en innovatie

Welkom bij de Triple C-podcast, een podcast waarin dik van de wereld, Hans van Waauer en ik Sebastian en Over, het gesprek aangaan over Triple C. Elke podcastaflevering bespreken we een omdeel. Dit is Aflevering Elf, zorgtechnologie en innovatie. Welkom heeren. -Dank je wel man. -Ja, zeker. Aflevering Elf. -Ja, we hebben eigenlijk niet gevied dat we voorbij aflevering zijn. Dat is ook wel een meelpaal, een wel aflevering Elf. Dit keer over zorgtechnologie en innovatie. Net als de vorige podcastafleveringen gaan we weer vragen van luisteraars, behandelen en anecdoters en opvattingen en misvattingen. En misschien eerst hebben we waarom we het eigenlijk over zorgtechnologie er aan hebben. -Ja, interessant. -Ja, lijkt maar ook. Ja, dus de aanleden, onze eerste kennis making gingen over beeldzorg en Triple C. Want ja, onze bestuurden had mij naar jullie gestuurd. Zo van, ja, wil beeldzorg als inhoudelijk iets gaan vliegen, dan moet het ook aanslijten bij het inhoudlijke model, of wat inhoudelijk de manier van werken bij een A-se zet. En het was een heel leuke gesprek waarbij je het echt een verkening was. Wat is dat nou beeldzorg en wat is dit nou het GPLC? Ik ken dat eigenlijk helemaal niet. En waar slot het aan, waar slot het niet aan. En eigenlijk aan het eind, dat was helemaal niet de broerling, maar aan het eind van die kennis making hadden we eigenlijk een beetje en visie voor beeldzorg hereikt en herschreven. -Ja, met allemaal gebeurde in een uurtje. -Ja, precies, dus dat was echt super. En voor je twee te zijn met tien afleveringen. -Ja, dat moeting was dat toch zeg. -Ja, het was fantastisch. En om die verkending eigenlijk door te zetten, dat kan deze podcast afleveringen wel verdienen. En eigenlijk ook vanuit de misvattingen voor opvatting die ik was hoor van ja, het RippleC en de zorgtechologie, dat zijn onverenigbare eneeden, dat pas niet bij elkaar. Dus wij gaan niks met technologie doen, wij gaan niks met dat appje doen, we gaan niks met dat doen, want wij werken naar RippleC. En dat gesprek wat ik met jullie toen had, merkte ik al van ja, dat is zo zwartwittig, is het niet. Laten jullie gewoon gewoon gaan verkennen, wat is het, wat sluit dan wel aan en wat sluit dan niet aan? Welke grijstin te zijn eigenlijk? -Ja, en welke kleur kunnen we er aan geven? -Ja, precies. Ja, ja, ja, heel goed, heel goed, zeker. Misschien de eerste vraag, wat is jullie erwaaring met zorgtechologie in de praktijk? Kom jullie er wel eens tegen? En zo ja, wat kom jullie wel eens tegen? Ja, nu veronderstel je dat wij precies weten wat er met zorgtechologie bedoeld wordt, maar goed, ik zal een poging waren. Kijk, we komen natuurlijk tegen dat wij bijvoorbeeld in de nachten, dat het aantal bewoners gevolgd moeten worden snag, want bijvoorbeeld ensterepilipsie hebben en je wordt op de ene van een manier, kan je daar naar acoustisch zeg maar volgen, dus ik kan luisteren naar die klient of er bijzonder we geluiden zijn. Ja, ik kan ook, de camera's wordt er ook soms gewerkt. Ja, precies. Dat valt waar mij allemaal betreft allemaal een beetje onderzorgtechologie. Ja, ja, ja, ja, dat is de klopt dat. Ja, ja, ja, dat is de toezicht houden de zorgtechologie. Nou ja, daar zitten natuurlijk altijd haken in ogenaan, en je kan zeggen ja, een heel nachten camera op iemand, nou, dat is nog wel wat hè, kinderade van de privacy. Ja, wie wil dat nou? Dat wil ik niemand. Ja, precies. Maar er zijn ook zover aan de slimme camera's, die pass gaan beeld gaan, gaan gaan geven. Ja, op het moment dat er bewegingen zijn, of onverwachtige bewegingen zullen zeggen of of hè. Dus ja, dan is het eigenlijk een heel mooie hulpmiddel voor begeleiders, die dan dat zijn jaar krijgen, waardoor ik denk, nu moet ik wel of niet ingrijp of ik kan even kijken of ik wel of niet moet ingrijp. Ja, ja, zo zijn natuurlijk heel veel dingen van, je hebt ook een incontinentie materiaal. Ja. Dat vroeger werd mensen snags verschoten, dat we niet nodig was. Ja. Of ze werden niet verschoten, dan lagen ze uren lang in een kledst nat luier. Ja, ja, precies. En dat is natuurlijk allemaal door dit soort dingen. Veel menswaardiger geworden zou ik maar zeggen. Ja, ja. En dat is natuurlijk waar ik of wij het alle technologieën en alle leukesnuffjes een beetje aan afwege is, past het bij ons gevoel van menswaardigheid. Ja. En draagt het bij aan aan relatie en draagt het bij jouge herhertheid. Ja. Nou, dat vind ik wel grappig, want het 2-3 jaar aflevering geleden hadden we de Big, trekker. Ja, is het vocht het betekentis toe? Hij vergroot het de invloed, he? De invloed. Ja. En is het gehechtheid bijvoorbeeld? Ja, zeker. En na de aflevering dacht ik ook van dat zou eigenlijk een hele mooie toetsen kunnen zijn ook voor allerlei zorgtechnisch technologische hulpmiddelen. Dus, bevoordelijk, dat is het eerste voorbeeld dat je geeft de hand, dat is die toezegd houdende de moticaa. Ja, dat is niet zo'n zeer voor de klient, dat is meer voor de organisatie, omdat je snagst dus niet overal kan zijn en je kunt het niet overal bij mensen. Maar zo'n stappen komt niet even. Ja, maar ook als je bereizen plekken er wel bent, dat zeggen mensen wel eens, ja, maar als je op die wooning bent, heb je die technologie niet nodig, dat weet ik niet. Want als je op de wooning slaapt, dan hoog je minder, dan wanneer je dat via die technologische appartuur wordt gevolgd en mis je veel meer dingen die je wel moet zingen leren. Ja, ja, ja. En als je niet slaapt, dan zit je het hele dag te kijken, dan doe je ook iets met privacy van mensen. Ja. Dus dat heeft ook wel voordelen voor de bewoner. Ja, dat bedoel ik. En die luier, ik noem nou, dat je drie uur lang in een natte luier ligt, ik denk dat dat toch een voordel voor die bewoner is, dat het kortere is. Dat is bijna een no-brainer. Dus je verschwond de minder, je hoeft ook niet snagst de nachterhonders te doen, dat je om drie uur snags iemand tijdens een slaap haalt omdat hij kijkert vanuit efficiency, maar je kan ook zien van, het is ook comfort voor die klient. Ja, voor de bewoner. Ja, het is vocht het weer betekent is toe voor die klient. Ja. Ja. Ligt gamelijk wel zijn in de geval. Ja, of een bijdere nacht rust. Heb je overdags weer een voordel van? Ja. Ja, je kan ook natuurlijk denken aan zorgtechnologie voor begeleiders. Hoe wilde ze zich bewust van hun hardslaggen? Ja, natuurlijk, dat is gezien dat een PMT man met hardslagmeters werkte, om medewerkend bewust te maken, hoe spanning vol ervaren zij die situatie? Ja. Nou ja, als je dat is ja vaak, je denkt er is niks aan de hand, maar dat gebeurt toch het einde te ander in je. Nou, dan kijk ik weer naar de gevenen gehechtheid bevorderen. Ja. Hoe betrouwbaar ben je dan? Als jij denkt dat een niks aan de hand is met die klient heeft dat er lang gezien, je leert. Ja. Dus ik denk, voor mij zorgtechnologie allemaal wat instrumentelle toevoeringen. In instrumentelle toevoering? In instrumentelle. Zo gezegd betekent het niks, maar als je het gericht kan toepassen op betekens toevoegen, in vliegdvergroten en gerecht hebben bevorderen, dan krijgt het dus betekenis in het geheel. Ja. Is dat instrumentelen drink? Ja. Ja, krijgt betekenis. Nou, dat is precies wat mij eigenlijk de laatste jaren of in het begin dat zorgtechnologie een beetje populair werd of meer grond aan de voet, voet aan de grond kreeg. Toen was het heel erg op het gadget niveau. En dan hebben we de voorgaalverlevering er ook over gehad en wordt het allemaal trucjes. Dus dan wordt de vorm niet waarde en wat norma, de vorm die wordt dan verheven tot doel. En dan hebben we de voorbeeld het over hebben, bijvoorbeeld een medicijndispenser. Dat is een apparaat voor de thuis zorg en daar zit dan de bekstorrol, dus die zakjes met medicijnden zitten erin en op een gegeven tijdstip, dan piept dat ding, dan moet je aangeven, ja, ik ben daar en dan speelt die eigenlijk het volgende zakje uit en dan moet je ook nog drukken van, ik heb een ontvanger. En dan kun je dezelf je medicatie krijgen, dat was dan een keer in een pilot positief bevonden bij in zorgorganisatie, voorzichtig bestuurder. Hoeveel klient hebben we 200 van die apparaat, en flots worden heel veel ertigeld en die blijven allemaal stofhappen op het aangericht en niemand gebruikt het. Omdat het dus een heins van vorm wordt verheven naar doen. Dus dat staat met tegen in zorgtechnologie, zo bekijkt, en eigenlijk ook met de kansleinen nu. Ik weet niet of je daar over tullers. De kansleine van VGN en de zorgverzekerhuis Nederland, die hebben een vijf kansleinen bedacht en onderdeekend, dit zijn de kansleinen waarin we de genicaten zorg toekomst bestendig kunnen maken. En een van die kansleinen is dat we arbeidsbesparende technologieën moeten inzetten. We hebben natuurlijk een arbeidsmarktproblem voor uitdaging en technologie zou een oplossing kunnen zijn, een hulpmiddel zijn om dat te doen. Maar met zo'n kansleinen riekt dat een beetje naar vorm voor doen. Dus we hebben bewezen arbeidsbesparende technologieën, dat werk bij organisatie A, rest van Nederland, doet dat ook. En dan werkt het. En is het moet het doel dan zijn om arbeidsbesparende te werken, zeg maar. Of moet je ook dan het afwege tegen 'ja, wat heeft die klient na nodig?' Vol doet dat arbeidsbesparende aan de behoefte van die klient. Zo nee, dan moet je misschien toch nog eens goed nadenken of je dat dan op die manier wel wilt inzetten. Ja, dan kan je natuurlijk zeggen 'ja, maar ja Hans, doe niet zo'n event we hebben te weinig mensen, maar ik denk altijd als je die inhoudt voorop zit en de goede dingen doet en aansluit bij behoefte en de zorg mooi en interessant en leuk maak ik met elkaar, dat er volop nog genoeg mensen naartoe komen. Ja, en daar waren natuurlijk de efficiëns die er vergroot kan worden, omdat je onzeerde dingen aan doen bent, of omdat je dingen aan doen met die heel veel tijd koste, zoals wij vroeger alles met de pen op boosters schrijven en dan met die peks moesten uitwissen en weet ik het allemaal wat. En je zet er nu in de computer dan gaat dat wel veel sneller, dat is natuurlijk mooi, maar dat gaat niet en koste van je relatie met die klient, sterker nog, dat gaat misschien wel, bevoort het misschien wel die relatie omdat je meer tijd voor hem hebt. Ja, precies. Maar als het uitgangspunt is, we moeten mensen besparen en we moeten eigenlijk de klient meer zelfs dan nog laten doen, want we hebben te weinig personeel om het maar zo te doen. Ja, dan vind ik het wel goed omdat het nog ze heel goed overnaten denken in dat tegen je waarde te houden waar je ingestat. Ja, ik zit bijna op het puntje van m'n stoel. En we hebben natuurlijk in ons boek gaat al wel die tradities, vanuit welke tradities ontstaan dan dit soort middelen, is het dan vanuit een defectraditie? De defectraditie? Ja, uitgang van de korte. Ja, die caps, de storen is, in ons geval misschien, wij gaan niet uit van problemen gedrag, maar als je dus wel uit gaat van problemen gedrag, dan ga je straks het seniorleeringsplan vervangen door de slimmersook. Ja, dus je stopt met de ene truc en je gaat over op de andere truc, de andere form, ja, is wel een voortvloosende ons optiek van de defectraditie, dus je bent eigenlijk die defectraditie aan het versterken en vast houden, in plaats van dat je toch gaat kijken vanuit die menselijke behoefte? Precies, we heeft nou, wat is nou jouw vraag? Of de traditie van zelfstandigheden, autonomie, zelfredsemheid, etc. etc. het wel je ook weet dat veel de meeste van onze bewoners is dat dat ultieme punt van autonomie nooit zouden bereiken. Nee, hoor je nou maar bij de verstandershek? Ja, dat je ondersteuning nodig hebt. Ja, dus dat is mooi uitgevoerd. Eigenlijk de wetenschap dat die mensen, dat deze bewoners intelligenten gewoon ondersteuning nodig hebben. Ja, dus als je alle technologieën over welke dingen je dan ook maar inziet, wat die allemaal geregeld zijn op vergroten van zelfstandigheden en zelfredsemheid, waar je zelfs spreken en autonomie. Ja, dan denk ik dat je toch een beetje de belang mislaat en ieder geval vanuit ons modelger is in je het waarin wij het hebben over samen doen en over gerechtheid, over relatieforming, over relatieonele autonomie. Dat is een ander verhaal dan alleen maar gericht zijn op ik heb steeds minder mens al mee nodig, dus we kennen hem met minder personeel. Ja, en ik vraag me altijd af, alles wordt ontwikkeld wordt wij zijn natuurlijk erg groot geworden met klienten, met een hele intensieve zorgvraag en meer zorg. Ja, wat voor zorgtechnologie kan dan die gerechtheid bevordigen of die hele intensieve begeleidingsvraag vervangen? Nou, dan ben ik altijd wat skeptisch, ik lofd echt in een menselijke maat en een relatieonele maat, dus die technologie moet wel echt ondersteunen zijn, niet alleen voor klienten, maar ook voor die begeleider. Ja, dit is volgens mij een winselwerking. Ja, dus hier schiet mij één opmerking en één verraag te binnen. De eerste opmerking is hier zij van echt het uitgespunt moet zijn de zorg voor de klient en dan de rest, dat is een neve effecten, de slimme in continentie materiaal heeft voordelen voor de klient, beter en nacht rust, zit niet in dat spul de hele dag, het is de huid van die tijd ook beter, een neve effect is dat je dus ook minder afval hebt. Neve effect is dat je minder vaak het bed hoeft te verschonen als iemand doorgelekt is, dat zijn er minder belastende werkzaamheden voor de medewerkers, dus ze heb je maar hopen mogelijk ook minder verloopt, minder verzuimd, en we hebben een pilot gedraaid hierbij aan ze zetten bespaart op een groep zo gemiddeld 20 uur per week aan arbeid. Dat is toch geweldig? Ja, dus het is dit een voorbeeld van dat die zorgtechnologie niet ingezet is als een arbeidsbesparen en dat het begint bij het comfort van de klient en dat het dan uiteindelijk blijkt ook nog efficiënten en goed kopen zijn, dat is natuurlijk prachtig. Ja, goed kopen is het nog niet helemaal maar dat moeten we met een eventie over niets brengen. Maar het is niet of al wel een enorme bespaaring qua tijd en voor de medewerkers, maar goed dat is het neve effect. Dus dat was de opmerking en de vraag die ik wilde stellen is die relatie en de gehechtheid en zorgtechnorie, dat is een beetje de spanning die ik zo voor die ik merken. En misschien is het interessante om even te kijken naar wat andere voorbeeld van zorgtechnologie, van gehoek hoe verhouden ze die zich dan tot. Ja, ik ga nu misschien een aantal voorbeelden geven, maar dus hier te bij mij nu eetje in mijn hoofd. Nou, heel graag. Ik was een keer op een congres, ze zal jaren geleden worden en de vertelde iemand die had iets een nuffie ontwikkeld, zeg maar, een technologisch dingetje ontwikkeld. En die was er heel trots op, want dat was dan zo als die klient dan en stig probleemgetrag vertonen, dan weet hij gestepareerd in een separatie ruimte. En dan was er een snuffje, dus dat je vier jaar een van de appje kon je contact houden met die klient, zeg maar, die in de separie is dat. Kun je contact houden? En dan niet helemaal alleen in die separie is dat, maar dat je dus vier dat appje contact kon houden. Dat was ik weet het niet precies, maar ik kom het niet er wel op neer. Ja. Kijk, en als je op die manier dus bezig bent om wij zo spreken separatie in stand te houden en het is iets minder erg te doen lijken, dan denk ik via dat slijfels mij de plang mis. Ja, ik dacht door gewoon die deur van die separie open, dan heb je ook contacten, heb je niet dat appje van nodig. Ja, precies. En als je echt van het separieer bent, dan sla je doel ik voorbij als je dan toch nog contact gaat houden. En dan wordt het dus hierop dat punt van wegingen het nou af tegen mens waardigheid en gerechtheid. Of denk je, oh leuk, nieuws snuffje dat gaan we gebruiken. Ja, en dan denk ik, ja dat snuffje, dan krijg je de instrumentele relatie. Ja, en wij zijn eigenlijk van de relatie. Ja. Ja, het klinkt misschien wat abstract. Nou, lege ze uit dan wat je bedoelt met het verschil tussen de instrumentele en de relatie. Nou, het menselijk contact. Ja. Ik voel aan, jij voelt aan, de wisselwerking, dus wat heb jij nodig, wat heb je nog niet nodig? Dus aanvoelen, aansluiten aanvullen. Ja, ja, en als ik dan eerst vier wadjes moet kijken, ook die klinkt, heeft mijn nodig. Ja. Ja, dan ga ik mij dat gewoon te ver. Ja. En dan denk ik dat, dat past niet in mijn mens waardigheid, strategie, is de normen die wij handeren, de waarde, norm, horen vormen bij. Ja, dus dan denk ik, de vorm die gekozen is, schakelt eigenlijk de wisselwerking, te veel uit. Ja, je zegt toch, ja, ik zin je leer toch. Ja, maar het gaat niet alleen zien, je leef gaat ook aanvoelen. Echt aanvoelen. Ja. En ik denk, pas als je uit je ziet, op je klokje, peta laat. Nou ja, dus ben ik het mee eens en het is misschien leuk om even te verkennen, want er zijn eigenlijk twee voorbeelden van zorgtechnologie die wij dan te binnen schieten. Eentje is de slimmersook, je noemt hem net alleen een pic. En de pip meta, dat beginnen met de slimmersook, die strikt op de verbeeldingen. Ja. Maar dat die zin en leer te stress door een sok met sensoren, en hoort dan eigenlijk ook een borstband bij en die registreren dan de hardslagen en de huidvolg te gijt, een beetje zoals de vroeger lege detector. En die registreren eigenlijk heel goed bij mensen zonder beperking, maar ook mensen met de beperking of ouderen wat je stress niveau is. En vaak zie je dus dat je lichaamelijk al eerder het stress niveau ervaart, dan dat dat zich uit. Dus je kunt eigenlijk eerder reageren op iemand die stress heeft. Dus het een app bij en op die app kun je dus dan zien. Nou, Sebastian is het nu in het groen, dus dat die je ervaart geen stress of oranje, je gaat richting stress niveau en rood is, nou, hij zit er. Dus als je het nog niet ziet, dan zit je er al dus dan ook een moment kan hij dat het kopje door de camera smijten. Maar hoe ga je dat dan inzetten? En dat hebben we ook binnen A/CZ met een moral berater, zoals een etescomissie besproken. En daar het komen ervoor dat in het data vanwege die relatie dat je dat niet eigenlijk op dag lach is een manier moet inzetten. Want dan kijk je in het data alleen maar naar de enkel van je watch. Ja, precies. Maar tegelijkertijd hebben we wel gezegd, als diagnostisch instrument zouden heel interessant kunnen zijn. Zou misschien je sensitiviteit kunnen helpen? Doordat je het zijn jouw krijf van, he, daar is daar iets aan de hand. En ik denk, oh, ik heb hem nog niet gezien. Dus mijn sensitiviteit zouden doorbevoer het kunnen worden. Maar dan heb je het wel van donderst goed gebruiken? Ja, precies, maar ook, zoals we nu naar kijken is dat je bijvoorbeeld inzet voor een bepaalde periode, dat je twee, drie weken inzet en krijg je dus een soort van stress, patroon, gedurende de dacht die je hebt. Dus als het jouw niet lukt en je team niet lukt, of de drie ook niet lukt, om precies te ontdekken waar de schoen verinkt, zo gezegd, dan kan zo een sok verinkt. Ja, dan kan de sok helpen met kijk van, oh, dan met deze overgang of daarop op het werk, daar gebeurt iets. Om naar vervolgens dat gegeven weer te kijken, uit te gebruiken, om naar de situatie te kijken. We zijn natuurlijk heel veel manieren om die stress dan te zien en te zien jullie heren bij overgangs. Ik zie het wel als je z'n waarde, maar al van hier dan ook. Ja, maar dit zou mogelijk een helpmilk kunnen zijn, maar ik zie eigenlijk in Zoetza's, zo'n slimme Dat is een heel mooi moment. dan ben ik dan wel een beetje skeptisch over. Ik zou eerder even denken dan wat dik in de begin zei over begeleiders. Ik zou eerder een slimmessok voor begeleiders gebruiken dan. Want die om hem te laten varen "he, mijn hartslag loopt nu op, wat mijn stress neemt toe", terwijl misschien daar nog niet helemaal echt van bewust was. En dan kan je dat reguleren. En als jij als begeleider je eigen stress kunt reguleren en rustig kunt blijven. Ja, dan kan je ook veel mee te klienten begeleiden dan wanneer je natuurlijk voldo van stress. En dat klinkt mij weer als muziek in de oor eigenlijk. De bewustvording van de omgeving. Dus het is een kontext te wel model. Dus we behandelen. We willen heelend zijn door midden van de omgeving. We is de omgeving van de mensen die bij ons woont. Dat is die begeleider. Dus die begeleider zich daarvan bewust wordt. Kunnen we misschien daar ook weer petering coach en treinen? Ja. Voor onze weerbaarheid. Zeg niet. Ja, precies. En dat zei het aan het andere voorbeeld. Dat is de pip z'n zorg. Dat is van een collega van ons die gebruikt dat in zijn behandeling gesprekken met LVB klienten. En dat is een klip die op je vinger zet. En die laat dan zien wat je stress niveau is. Die kan het op verschillende manieren doen. Met kleurtjes, maar die kan het ook als een soort van game laten zien. Dus dan als je niet gestres bent, dan verschillende mooie landschappen of vliegen bepaalde beesten weg of zo. Maar als je gestres bent, dan wordt het al wat donkerder. Maar hij merkte in de behandelkamer dat hij met een klient wat ontspanningsoefeningen reedt. Want die persoon had last van stress naar ademwaarlingoefeningen, etc, onder tussen die klip op. Maar dat sloeg helemaal niet aan, dat werkt daar geen normaal niet. Het is op het eind van die oefening maakt de behandelkamer een gapje. En je zag neus proeven, dat is stress naar bededen. Dus dat gaf zowel de medewerker als de stikliënt inzicht van kunnen wel ademwaarlingoefeningen doen, maar gewoon een gap. Een beetje nuchter en luchter en luchtig. Dat werkt veel beter om die stress te reguleren. Dus hij maakt veel gapjes met de hand. En nu komt de handvraag. Heb je daar dat al had je dat apparaat daar nou echt vanoeg? Ja, blijft ze wel. Ja, zeker. Ja, ja, en wat is waardig om te onderzoeken wat we in deze podcast doen? Het lijkt er bijna op, dat er misschien een veel te gericht zijn op de klient. Ja, misschien veel te weinig gericht zijn voor ons dan op die begeleiders, die eigenlijk de ondersteuning moeten bieden. Je zou ook kunnen denken in hoe we kan zorgtechnologie ons ondersteunen in de coaching van begeleiders. Ja, dan draaien het eigenlijk om. Ja, dat doen we al 30 jaar, hè? Ja, ja, ja. Ja, ja, ja. Misschien past dat ook wel in dit verhaal. Ja, we hebben het eerderal over beeld zorg gehad, hè? Nou, daar hebben het eigenlijk al omgedraaid, want we begonnen bij ASEZ eigenlijk met de even zelfstandigheid bevorderen, maar in het schwek met jullie gaat het meer om hetzelfvertrouwen bevorderen. En vanuit hetzelfvertrouwen ontstaat dan eigenlijk initiatief. Ja, in de podcastkringen toen ook over die betrouwbaarheid, je beeld en er komt gewoon iemand in beeld. Ja, voor jou. Ja, nou, hoe mooier is dat? Ja, precies. En dan ondersteunend aan de relatie die je dus als bewoner of klient al hebt met je bestaande begeleider. Dus het is niet dat je dat de beeldsorgcentrale dan overneemt, maar die kan dus de beeldsorgcentrale kan gewoon bij springen. Ja. En ondersteunen zijn en aan de medewerkers, dus dat is ook wel arbeidsbesparend als nevenvend, maar vooral voor de klient. En ons eerste gesprek ging toen over beeldsorg. Ja. Heb je toen een aanleiding van ons gesprek wat aanpassingen gedaan in die eerste opzet? Ja. Dat zijn bij een gesprek niet met jou daarover, hè? Ja. En weet je nog welke aanvullingen je toen hebt gedaan een aanleiding van ons gesprek om dat document aan te passen of passende te maken, dan dat het al was? Ja, dat is dus met name dat zelfstandigheid. Dus dat het tegen hem wel van ja, wie wil nou dat de klient zelfstandig is? Willen wij dat of wil de klient dat zelf? Dus dat was een eye-opener. En in die bestaande relatie, dat is een toevoeging. Kijk, woorden die doen naar toe. Dus we hebben het ook gewoon meer verwoord in triple C termen. Maar het grappige is met beeldsorg ook over woorden doen naar toe. Dat je vaak met zwoord zeggen van ja, beeldsorg is zorg op afstand, maar dan creëer je eigenlijk al een soort van ruimte tussen, wel je ook maar zeggen, het is ja zorg weer bij. Ja, met heel veel zorg tegen noggie. Ja, een scherm in je eigen woonkamer. Ja, het is dicht. Dat is wel op een moment dat ik er geen andere zorg is. Ja, precies. En de verstandige beperking kun je niet uitzetten, die heb je gewoon 24/7. Dan moet je ook 24/7 eigenlijk beschikbaar zijn. Het is die beeld zorg, is gewoon ongelofelijk aanvullend. Ja, als er even niemand beschikbaar is. Ja, precies. En dan zouden die beeldsorg zouden die ook niet beschikbaar zijn en dan zou die klient veel meer stress hebben. Ja, precies. Ja, precies. En sommige mensen zeggen ook van je dus, er zit een scherm tussen, dus er zit een scherm tussen mij en dan. Maar je het ook zeggen, het is gewoon contact via het scherm. Dus er zit een net in een woorden, dus wat dat betreft, heb ik wel veel herschreven en die uitgangspunt nieuw beschreven. Wat echt wel een mooie aanvulling is. We moeten onze rubrieken niet vergeten, zeker. De rubriek vragen. Vraag van luisterhuis, kijk dan. Dat gaat helemaal niet over zorgtechnologie, maar het sluitheer misschien wel een beetje weer op aan. Dit is van Tom, die werkt ook in geen ingreken op de zorg, die verbaasigen over het verschil in visie. Hij zegt dan, ik heb een 3.7 mindset en gelukkig lukt het, hebben we niet de focus op problemen gevraagd te hebben, maar juist naar de andere dingen te kijken. Maar hij merkt dan in een organisatie dat er ook veel wordt gewerkt met ziensleeringsplannen. Hoe kijk je jullie naar het gebruik van ziensleeringsplannen en waar zou ik het sprek moeten openen om meer richting geven naar de behoefte in plaats van de problemgedrag. Misschien mag ik even zeggen waarom ik deze vragen relevant vind voor het vertel. Nou, omdat de slimme sók bijvoorbeeld is. Je ziet op je schermpje "Oh, zwastien is oranje, dan moet ik aan dacht geven, is hier groen, hoeveel ik geen aan dacht te geven, bij wijze van". En misschien een beetje historisch bestrijf, maar handzij zij dan de keer dat voorheen zorgverzekeraar is eigenlijk van alle zorgorganisatie eiste dat er met ziensleeringsplannen worden gewerkt. Ja, ik ben hier zorgverzekeraar is waar. Ik kwam me wel eens bezoeken van de inspectie. Oh, de inspectie? En dan zeg ik dat bij mensen met ernstig problemverdrag dan zei ze van waarom heb je jullie geen ziensleeringsplan? Ja, dat hadden we dus niet. En dat was wel gebruikelijk op veel plekken om een ziensleeringsplan te hebben en dan zodat je kan zien van het is fase 1 of 2 of 3 of het is fase groen oranjeavrouwt. Ja. En dan moet ik in die fase die doen en in die andere fase moet ik iets anders doen. Ja, wij hebben er nooit gebruikt omdat het is grappig als je die ziensleeringsplannen bekijkt, dan zie je vaak bij die groene fase die dan besproken worden of beschreven worden. Ja. Dat staat betrekkelijk weinig tekst. Als je een beetje zo door je wimpers door je ogeren en naar zo'n ziensleeringsplan kijkt dan zie je vaak bij groene fase niet ze veel staan. Nee. Dus hoeveel je eigenlijk niks te doen als? Ja, dat is de valka. Bij oranje staat stuk meer en bij roost staat nog veel meer en bij roost staat dan eigenlijk goed die klient begrijp moet worden. Ja, even los van dat er dan soms ook nog dingen in staan die wij hier nooit zouden doen van iemand afzonderen wat er ook. Maar bij roost staat dan heel uitgebijp beschreven, je moet ze zo duidelijkheid bieden, afwast bieden en voor een soort in contact blijven. Ik denk ja, doe dat van tevoren. Ja, dat komt hier misschien nooit. Dat heeft dat nog aan jezelf. Kluist dat nou bij groen? Ja, als je het tot bij zee op wilskrijven. Ja, en het kan het hoeft niet hoor, maar het kan belemmen dat je de manier waarop je zelf kijkt. Ja. En dat kan dus tussen jouw en die klientkouw moeten staan en je gaat op een uitelijke merk af, oh, een beetje de treks en werkbouw op, dan moet ik ze zo zo doen. Ja, en ik vind dat niet mogelijk is het bedoeld voor je om je sensitiviteiten vergerd, maar ik denk dat het juist soms dat, dat bremmen het. Ja, ja. Dat sta ik me zeker bij jou, maar ik vraag ik zie veel begeleiders, ik kom een veel instellingen. Ja. Kom mee bij nou dat seniorieringsplan. Nou, dan hoor ik vaak nieuwe mensen weten wat ze dan moeten doen. Ja. Ja, ik zeg bij probleemgedrag. Ja, ja, dat klopt. Ik zeg maar, je hebt er ook een dagprogramma, daar staat toch in wat je moet doen. Ja. In jezelf bijna lijken of er een soort constant is door de dag heen, of er geven ruimte, of er geven richting of uitnodig, maar dit is natuurlijk de kunst van het hele verhaal om verdurend sensitivitezaam. Wat heb je nu nodig? Moet je ietsje voordoen? Moet je het uitnodig of ruimte geven? Ja. Ik ben natuurlijk helemaal te handen eens. Je ziet langzaam in die rode fase, noemen ze dat dan. Ja. Moet de richting gaan geven? Ja. En ik denk dat als jij richting gaat geven als het echt moeilijk wordt, ik denk en je wordt zichtbaar en je wordt duidelijk eigenlijk probleemgedrag begraagd. In het aartelaten ben je dan bekrachtiger heen? Ja, precies. Ja, het is eigenlijk het heel gek gezegd, het is bij een belooningsysteu. Ja, een omgekeel belooningsysteu. Een relatje in een belooningsysteu. Ik wordt duidelijk en ik. Maar het heeft de vleldroom mee te maken hoe je dit soort dingen gebruikt. Ja, het hadden we net met die zorgtechnologische snufjes en En de geld was er niet. voor z'n senior dingingsplan ook, maar uit CCE zijn er voor concertaars in expatie. Die heeft daar een boekje over ze heeft na een aantal jaren geleden, in dat het volgens mij, als ik het uit me over goed zeg, senior-leeringsplan een vloek of een zeer en als je de boekje leest, dan blijft dat er een beetje in midden hangen, omdat het heel veel te maken mee heeft goed gebruikt. Het moet bij je uitgangspunten, bij je waarde passen, mens waardeheid, menselijke woorden, geerdaad, zo kijken wij daarna en dan zetten we dingen wel in of niet in, op gangelijk van hoeverde te bijpast. Zo hebben wij ook wel meegemaakt in het verleden. Dat inspectie kwam kijken bij ons en we hadden net in de loop van de jaren en de 1 jaren 1990 gade we net alle afzonderingsruimtes afgeschafd, zeg maar. Toen kwam de inspectie hier op een gegeven moment en die zei van, hey, maar jullie hebben hier een wooning met heel ingewikkelde klienten. Waarom heb je geen cipereerruimte? Ja, nou omdat wij die niet beelden gebruiken, een nodig denken te hebben. En toen moest er per zee een cipereerwentig op een ruimte gebouwd worden. Serieus? Ja, dat is zeker, dat heb ik. Ik was tegen natuurlijk in onze bestuurders, die zei je het over, nou ja, het moet nog, want we moeten het gaan doen en vervolgens hebben wij daar een slaapkamer van gemaakt van die cipereerruimte. Ja, maar het moest officieel en twee, drie jaar later, toen kwam het weer door het hele land dat die cipereerruimte zijn, niet zijn mocht zijn, precies. Ja, waar dat precies mee te maken heeft, bij ons, onze kijk daarop bleef het zelf, dan we dezelfde waarde bleef we handeren. Ja, dat je hebt over Annakdoters. Hans was hort de pedagogik was timelijker en vermoesten dat hebben. Ja. En wij dachten ja, krijgen we ook hier klienten hier met de aggressief gedrag. Ja, ook in enorme verstorging van gewoon een leven. Ja, laten we dan van 4 en 5 klienten gaan met die toevoeging dat de postering werd aangebracht, zelf het aangebracht, die hebben we niet gebruikt, maar als de inspectie kwam, kon we laten zien dat we ook postering aan de muur hadden. Sorry, wat voor? Ja, postering. Dus je had in die tijd had je een cipereer en dan moest je zachte muur hebben. Oh, maar vaak denken wij dat het over de inspectie gaat, maar de inspectie neemt eigenlijk de normaal door het land over. Ja. Dus als de inspectie komt bij tien instellingen die tijd die allemaal een cipereer hadden en daar echt een goede overtuigende hadden, en ze komen hier. Ja. Daarom heb je die dat niet. Ja. Dus die inspectie stelde normaal op, maar wel vanuit wat het land belangrijk vindt. Het gemiddelde. Ja, precies. Ja, dus de mening van de midderheid wordt verheven tot waarheid. Dat wordt bijna. Dat wordt een norm. Dat wordt een norm. Dat wordt een norm. Ja, en dat zelfde, dat idee voel ik een beetje bij zorgtechnologie, het is nu al zo dat je een beetje gekort wordt op je zorgbudget. Tenzij bepaalde zorgtechnologische hulpmiddelen in gaat zetten. En dan, dat krijg je een beetje bij. Ja, maar je begon de armbijksmarktproblematiek in uitdaging. Ja. Nou, voor mij is het niets anders dan 98. Toen krijgen we ook hier geen personeel. En wat ik bijna nu lijkt is dat we de armbijsmarktproblematiek moeilijk mensen kunnen vinden bijna benutten en gebruiken om laten we dan overgaan een bezorgtechnologie. Ja. Maar stijnen voor dat het NN is, moeten te zorgen dat elke organisatie goede magnet wordt voor medewerkers. Ja. Hoe gewoon goed voor zorgen. Ja. Plus de inzet van zorgtechnologie die gerechtheid bevorderend. Ja, nou precies. Nou ja, en wat jij in begin ook zei van Hans, bijvoorbeeld vroeger was het met schrijven en tipex en tegenwoordigheid. Ja. Er zijn ook allerlei technologie die kunnen helpen. Ja, dit zijn ook met de ACD en bepaalde ontbordingprogramma's waarbij je gewoon echt veel sneller toespiet bent. Dat helpt in de vermindering van dat administratie verlast. Dat is zeker. Dat is niet gebruikt. Ja, en dat. Ja, en dat. Ja, als je toch over verlangers hebt en hoe je kun je begeleiders ondersteunen, hoe kun je toch meer het zorgen overleg gestalt te geven, stel je sprekt af, deze klient heeft in de opatresiedwartige richting nodig. Ja. En je kunt aankruizen, we hebben geen richtinggeven, we geven ruimte. Ja. En dat krijg je aan het einde van een man krijg je een prachtig grafiek, we spreken richtinggeven af en uit de rapportage compraamte. Ja. Dat er misschien een relatie te leggen is met onze manier van begeleiden en wat we auspreken in de toenamen of afnamen van probleemge te gaan. Ja. Ja. Kijk, ik ben niet van die zorgtechnologie, dat kan ontwikkelen, maar dat zou toch in het land als iemand dit hoort kunnen zijn. Ja, luister. Oh, wat een nieuwe rubriekje, een oproep van Dekke. De oproep. We kunnen nou het werk voor begeleiders zo maken, in combinatie met ons model. Maar daar is natuurlijk nog best wel weer een zin te behalen. Ja, hoe je rapporteert en dat dan de rapportage zo doet dat het bij je model past. Ja. En dan zo maandelijkzo of wel vekelijkzo, hoe vaak je dan ook wilt. Precies gereedsuitkomen. Ja. Stel je voor dat je door die zorgtechnologie kan zien, voor die begeleiders heeft het gerechtijds gedrag neemt toe. Ja. Die klient vlucht niet naar zijn kam, die kon men hulp halen. Nou, dat zou toch mooi zijn als dat uit de rapportage geplaakt. Ja. Ja, precies. Ja, een heel mooi. Zorgtechnologie is niet te panakke of hoe zeggen de oplossing, maar zeker niet voor voor alle onze problemen. Het is een middel, een vorm, een middel. Net als dat we zeggen, ouders weer meer betrokken mogen worden. Ja. Dat is heel lang het heidebafgeleerd, ik vind er gewoon welkom. Ja, precies. Dat is dan nu innovatie. Ja. Wat eigenlijk weer? Ja, ik hoop dat ouders een belangrijkere rol spelen in het omga met hun eigen dochter of zo. Ja. Dan hoop ik dat dat is omdat zij dat graag willen en omdat die omdat de kwartig is voor die zoon of die tochtig is. Ja. En dat het niet is omdat wij mensen te kort hebben zemmen. Nee, nee, nee, het precies. Als er de moetje is, dan ga je dat ook niet werken. Ja. Dan moet je even in het verleden natuurlijk wel als ouders voor een deel buiten de deur gehouden, terwijl ze veel meer hadden willen doen of kunnen doen. Ja. Ja, dat is natuurlijk heel jammer en spijter achteraf. Als je ze als je mensen gewoon kunt inschakel in de begleiding hebben gezorgd van hun eigen kind is natuurlijk perfect. Maar niet met het doel om te bezijnen? Nee. Dat is nog geen vraag geweest, maar die heb ik wel meer link te inpost gekregen. Oh. Van een ouder die zeg ja, ik heb oor niets over de 3 hoek met ouders. Nee precies. Doen die er dan niet toe? Peoli. Nou, wat is het antwoord op de vraag? Dat zijn natuurlijk een van onze allerbelangrijkste partners in het leven van hun kind, he? Ja. En ik hoop toch niet dat we ouders in de omgang met hun kind hier onder een donbling zorgtechnologie. Ik denk dat vaders en moders of wie dat ook mogen zijn, niks beter zwijten wat hun kind nodig hebben. Dan de professionals hier voelen dat natuurlijk van meelen verhaan. Ja. Ik wou ook nog even benadrukken dat ouders verwanten in ook in ons modell hele belangrijke mensen zijn in het leven van hun zoon en verdochter. Ja, heel mooi. De rubriek aan het doters. We strooien eigenlijk de hele tijd om het aan het doters over verschillende zorgtechnologische omrozen. Ja, precies. Ze bereen ruimte zijn wat dan? Ja. Ik zat nog even denken dat het er zijn twee mooie voorbeelden van zorgtechnologie bij ASTVZ-eentje en een je hebt bij een andere zorgorganisatie in Zeeland. En die wil ik even aan jullie voorleggen. En ik ben bedoeld hoe je die reactie daarop is. En einde van is dus van hier van de terrein. Dat is een bewoner die ze snags met enige regelmaat wakker is. En omdat die eigenlijk geen tijd bestef heeft, gaat hier een beetje dwele of erop die door het huis. En er is iemand een slaapwacht op de bewoner aanwezig, omdat een andere bewoner en nu valt die, dat moet iemand zijn aanwezig, dat weet die klient die wakker is. Die weet al dus, die gaat dan de deur uit en die klopt op de deur en. Mag ik al uit, is het ontbijt? Nee, dan gaan we bed. Dan gebeurt er twee, drie keer in de nacht. Wat hebben die begeleidjes nou bedacht? Ik kunnen we niet met licht werken en het kleurtjes van licht, dus ze hebben een lamp, dus verschillende kleur er geeft en dus in de nacht, dan heeft hij een rode of een noemde kleur. En als het klient dan wakker wordt, dan kijk je naar de lamp en het is nog nacht, dus ik. Als je groen is, mag je wakker worden, mag je ze bedaard. Als je groen is, dan is het dus tijdens de manpjes daar. Dan mag die de wakker in de wakker? Dan mag je naar de wakker. De leeringspland, al ja. Het helpt me eigenlijk om klok te lezen. Ja, en je weet wanneer er dus op staat. Ja, daar zijn natuurlijk ook veel dingen, ook in de zorg en in de begeleider van mensen met autisme, er zijn heel veel van dat soort snuffjes, ook in je tijdens besef creëren met klokken die in kleur aangeven. Hij is de klood steeds minder waar je gewoon voor ogen ziet dat je minder tijd hebt, zonder dat je klok kunt kijken. Ja, precies. Ja, dat zijn natuurlijk hartstikke leuke dingen. Ja, want als een begeleider tegen iemand, ik kom zo terug. Nou, hoe onduidelijk is dat, of ik ben met 10 minuten terug en je bent geen klokkijk. Ja, als je dan die klok hebt, die op kleur op 10 minuten kunt zetten. De kreeg je gip op je tijd, is er niet zo klok weer, betekent niet stoewoegend. En als die begeleider ook daadwerkelijk naar die 10 minuten terugkomt, dan moet hij dan wel doen, ja. Dan is het ook nog gehecht tijdens bevorderend. Ja, hij moet wel betrouwbaar zijn. Maar nog even over die lamp. Ja, dus dan heb je technologie. Ja, mijn vraag is ook zijn, hoe ziet nou dat dagelijven van die klienteraard heeft die inspankelijkste tijdens niets? Ja, ja, of je lamp, he? Dus hoe betekensvol is dat dagprogramma? Ja, of hoe later gaat die gene naar ben? Nou, dat is de tweede anecdote, want we hebben ook een traject gedaan in Zeeland, waarbij we kijken hebben naar de randen van de nacht. Dus eigenlijk liggen in de zorg, dus ik heb zorg naar ouderzorg, liggen, klienten, nou, 10 elf, soms al 12 uur, op een bed. Als we in ieder geval in een kamer, hebben we aan het later dienst die stopt, zo onder 9 uur, half 10, afhankelijk van meer zorg of niet. 10 uur, half 11. Ik hoop halve 11. Nou, en zorgt dus vroeg de eerste dienst die je zegt, 7 uur? Ja, zo 9 uur ben, zo en zo. Ja, maar wist sommige organisaties het langer, he? Ja, ik weet het. Ook mensen met de verstandingbeperking, die hebben maar 7, 8 uur slaapen nacht nodig. Daar zit geen en verschil in. met mensen. - Dat zijn individuele verschillen, maar even niks met. Dit heeft niks met de beperking, maar precies. Dus als iemand dan gelijk al in slaapvald, dat is eigenlijk die licht om een halvdien op bed, dan is hij wel maar uitje of drie is hij wakker, maar dan is er nog niemand. Dus er is nog vier uit de ogenbrug. - Dat is gewoon lekker zes en al uur een slaapafzooie. Ja, ik had er al van toe voor, hè? - Ja, dus de ontwerpvraag was eigenlijk kunnen wij nou met technologie iets doen om te kijken of we die randen van de nacht zou gezegd kunnen opvangen, dus dat iemand wel naar bed wordt gebracht of naar z'n kamer wordt gebracht, maar nog niet gelijk hoeft hij gaan slaap. Dus met iets van een projekie. Of weet het, wanneer dat wel tijd is om te gaan slapen. - Ja, precies. Maar zonder dat je dus extra diensten, dat was de beperking van de ontwerpvraag. En geen extra diensten draaien, want wij hebben geen extra budget. Het grappige wat het hoe hij vergeleid is, wat jij ook zegt, dik van hoe ziet dan de rest van de dacht eruit, dan hebben we eerst de nachten gemeten met bedsen zoren. Die meter aan hoe vaak je uit bed gaat, hoe diep je slaap is, hoeveel je beweegt. En zo krijg je eigenlijk een slaapvatroon van de schinnenboden. Zommige bewoners die slaapen gelijk en slaapen zijn dan om drie, vier weer wakker. Andere die zijn nog even wakker en die worden zorgd en vroeg wat later wakker. Dus dan kun je afstemen van moeten op de ochtend inzetten of de avond inzetten. Dat was een bewonster die gingen eigenlijk na te eten, werd eigenlijk die schoffel aangetrokken, werden we al de tanden gepoedst, dus dat was een uitje of 7/8. Dus die begon dan al te zeggen, slaapen, slaapen. En toen hebben ze gezegd dat misschien moet we die moeten gewoon een avondwondeling gaan maken. En gelassend en gelassbaar gengen. En dus veel later pas het signaal geven van, het is bedtijd. Nou ja, dus dat was de eerste stap, toen hebben we gewerkt met een wake-up light en een slaap, dus de zons ondergang lamp. Bij deze bewoner was het geval dat die vaak onder uitje of, wat is het 7 of zo, wakker wetten die van uur voordat dat de zorg kwam. En dan veel ze weer in slaapen, want er was nog niemand. Nou en dan wordt je met je lamp länder wakker natuurlijk, we hebben allemaal. Dus wat heb ik toen gedaan, dat we eigenlijk zocht dus vroeg de wake-up light hebben getoond. En dan iets van een projectie. Dus dat in ieder geval ligt in de kamer was er iets om te beleven. Dus wat was het effect? Die mevrouw ging dus iets later slaapen en voelde later slaapen, omdat ze later de sloffen aankregen en later. En dat was een andere put, precies. Ja precies. En nog even een wandeling heeft gemaakt en dat was iets meer inspannen. En zocht dus vroeg dan die lamp. Dus gevolg dat ze niet meer uitbetter gesleurd hoeft het te worden, maar dat ze. Dat ze al klaar zat, dat ze zelfs standig. Dat is geen oogtentuur meer meer. Zat geen oogtentuur meer. Ik zet ze al aan het kleren aan doen. Ze liep zelfs standen naar beneden en zat er onder een bijtavond. Dat is zo zie je, maar hoe jij rit me. Dus door de inzet van betekensvolle activiteiten in de avond. Ja. En je zou bijnen kunnen zeggen die projectie lamp vervangt de eigenlijk de begeleider. Ja. Geeft half vast. Geeft half vast. Je hebt een aardig leven omkampouge. Ja. Dus nu we vrouw heeft in deze draagkracht gekregen. En hij heeft bij andere bewoners hebben andere dingen ingezet. Hij is nog een voorleesboek of iets dergens. En nog een gesproken deck vanuit. Het is nu tijd op een bettag gaan. Ja, een schitje kussel op en wel ter rusten, zo iets. Nou, het werkt heel prettig. En ook van die andere bewoners werd de draagkracht overdag, werd eigenlijk beter omdat de nachter beter waren. Oké, tegelijk blijven zijn natuurlijk toch een beetje gek dat je dat wij niet in staat zijn. In Nederland is alle om die begeleiders tot 11 uur, 12 uur te laten blijven en die mensen op een normale tijd naar betten laten gaan. En dat smorgens ook op tijd weer te zijn als ze weer wakker worden, zeg maar. Ja. En dat je dus afhankelijk bent van dit soort maatregelen, zeg maar, die toch een beetje afstaan van het menselijke contact. Ja. Dat je op en op een, dat een van de elektronische system tegen jouw zegt, dat wordt nu tijd om mee je bet te gaan leren. Ja, maar lekker een schitje wel tussen groeienacht. Ja. In plaats van dat je begeleid zat tegenzicht. Ja. Ja, vind ik toch wel, ik ben helemaal niet tegen het technologie, maar ik vind ik toch ook wel weer jammer dat dat dan zo moet. Ja, nou ja, ja, dat denk ik zeker weer mee eens. En hier vervangt eigenlijk de technologie om er even heel goed na te denken hoe hebben we het hier nou verbinden te organiseren. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Dus zijn er op die dag misschien minder overlaapt tussen vroeger later niets, zodat die begeleid niet om half dine van 9 uur naar huis gaat, maar om half helft. Ja. Die discussie hebben hier ook in de jaren gehad, toen wij 11 beklijnten krijgen. Ja, je kunt nu om half dine naar huis. Nee. Dat leef van die klijntestop niet om half dine. Dus zijn die diensten opgerekt naar half helft? Ja. Ja. Dus dus de inzet van een stem dat is. Nou, dat is discudable, hè? Ja, wel, vind ik wel. Ja, nee, dan kan ik helemaal inkomen, maar zo'n slimme lamp of een projectie, dus ook hier wat je ook inzet, het is niet goed of faal, dat je moet kijken naar wat is precies de vorm en helpt het. Waarom ik dicht, eh, ik biecht het precies? Ja, precies. Ja, ja, wat ik valt, zij door ons. En zonder gloed moet het omdat je inderdaad onderzoek sprake verschast is, maar realiseren dan dat het daarom is. Ja. En denk niet, is alles over wat een leuk snuffje. Ja, zeker in die fase van zelfvertrouwen ontwikkelen dat je misschien vanuit behoefte van die klijnten niet verdoerend die begeleidernage hoefte hebben. Dus je kan zo'n kleuren klok. Ja. Nou, wel, je invloedvergouten precies. Ja. En dat je kan kijken, ja, het gaat best nog eigenlijk heel erg goed. Ja. Nou ja, dat 10 minuten kom ik weer eens bij je kijken, niet om te controleren. Nee, joe, lukt het allemaal. Ja, precies. Ja, ja, ja. Ja, en we hebben misschien hebt je op het gegeven met die stem niet nodig, dat je gewoon weetje naar als de kleur dan, dat we dan dan zet ik zelf die luister boek uit en dan ga ik lekker slapen. En eigenlijk wat wij, wat je thuis ook doet, hè, dat je gaat znavis nog wat lezen en op het gegeven net je 'oh, is het al zo laat, ja, nu moet ik wel echt wel gaan slapen. De rebriek, vattingen en misvattingen. Misvattingen? Ja. Ja. En eigenlijk was de hele aflevering ook een misvatting. Is triple C of opvatting, is triple C onverenigbaar? Of dat is opvatting, onverenigbaar met zorgtechnologie. Nou, of als mij ze goed geweest hebt, ja. Dus dat is niet onverenigbaar? Nee, ik kan elkaar heel mooi afgelopen. Dus dat is toch zo lang ja, het is vanuit uw waarde blijven denken. Ja. Dus we zijn veel minder zwart, weet dan mensen denken. En als mij iedereen weer wat kleur op te wangen, ook weer met deze podcast, dat we denken, ja, maar je blijft met elkaar altijd onderzoeken, pas dit nou wel, of pas dit nou niet? Ja, ik hoor wel eens, ik heb ook wat zorgtechnologen, collega's gevraagd in de land van gewoon wat hoor Jurnal is. Je hoort heel veel argumenten als je zorgtechnologie wilt inzetten, of je bent een implementatie bezig, dan hoor je heel veel argumenten waarom we dit niet kan, hè. Dus nou, de eerste was al van het werk voor triple C, dus de kan het niet, nou, dat dat hebben we nu dus. Dat is getekkelt. Dat is getekkelt, maar iets anders wat we nu horen, van ja onze klienten maken dingen stuk, hè. Dus wij hebben slopers, dus dan doen we het maar niet. Ja, dat is natuurlijk een hele raarde de neerling, omdat is de reden waarom de vroegerrookse veel van die woningen waren, die helemaal kaal waren, zeg maar. Ja, zonder behebuleer is het zo genaamte, prikkelarm, maar waar er geen bijna geen behebuleer staat, stond er niks aan de muur, geen televisie, en er noemen het allemaal maar op. Ja, terwijl, ja, dat een heel erg de omgeving verarmd en daar die klienten ook niet vroeger, en wij ze van worden. Ja, ik heb een ander dood, hè. Oh, ja, anders is het brieck, maar om neerendere brug over die schalen omgeving, ik weet dus dat die warcoms hier verder gebouwd, bij hele mooie warcoms. En ik ging daar kijken, het was nog verge van de opleivering, het is helemaal wat mij hier opvalt, is dat het dus gewoon uitziet, dat er geen roesvrijstalen, toiletpotten zijn, het is niet huffterproof, ik zei tegen hem, hier kom ik in huffters te wonen, die komen mensen te wonen. Ja. En die man zat mij met grote ogen aan te kijken. Ja, zei waren gewend, zorgwoningen, op een instelling. Ja. Voor deze mensen die de gewone moeten huffterproof zijn. Ja. Nou, dan heb je precies eigenlijk wat handspetelde. Ja. Pas niet helemaal bij de zorgtechnologie. Nee, maar dus hetzelfde is niet zorgd aan die rie hoeft ook niet huffterproof te zijn. Exact, moest ik niet even een stootje kunnen, maar het is hoe geen problemering te zijn om het om te zetten, of te proberen, we hier een uitlijnservice, dan kun je alles proberen wat je wil. Ja. En we krijgen ook regelmatig dingen terug die stuk zijn. Dus dan snoer je eraf. Nou ja, repareren we dat. Het is gewoon net het gewoon een leven, ik denk als je de mannen en vrouwen die bij ons bij de telefoon niet werken, voor de medewerkers, hoe vaak ze niet in telefoon moeten vervangen met een kapot scherm. Ja. Nou, dat geldt natuurlijk ook hiervoor. Ja. Slaak nou niet dingen bij voorbid uit. Ja. Ja, precies. Ja, maar dan groeien we daar niet eens express mee. Nee, precies. Ja, goed is zeker. Mijn hebben we aarde wat verkent. Ja, misschien hebben we niet eens over digitale burgerschap gehad. Dat zou ik ook nog even aan te denken. Digitale burgerschap, dat is een wat breder begrip dan alleen met digitale varen geden, maar dat dat medewerkers zegt van bewust moeten zijn dat het leven van een klient niet alleen naar in de fysiekomgeving afspeelt, maar ook online. Ja. Dus dat je er wordt van je als medewerkers verwacht, eigenlijk dat je je rapportage in de SCD doet. Dus iets van digitale varen geden worden van je verwacht, maar die digitale varen geden gaan eigenlijk ook in de begeleiding van klient. Dus als je klient vaak op Snapchat of andere social media zitten, of die zitten op YouTube filmpjes te kijken. na zeven keer doorklikken, zin eens in deze filmpje die ze helemaal niet wilden is. Wat je niet wil zien? - Nee, goed. Het lijkt mij toch voor de hand ligend als jij een hele industrieve begeleidingsvraag hebt. Ja, mis je wel meer zorg, dat we je overal industrieve begeleiden en dat draait over de wereld die we niet zien, de digitale wereld, op een jouw losgenlaat. Precies, dat gebeurt natuurlijk best wel wat regelmatig. Dat is wel een item waar we gewoon alert op moeten zijn. Absoluut, dat is niet. - En want heel veel begeleiding nodig heeft bij allerlei activiteiten door de dag en dan heeft die ook veel begeleiding nodig bij het server op internet. En het gebruik maken van TikTok en YouTube en hoe moet allemaal maar ook precies. En dan is het toch handig of belangrijk dat je redeneert van uit het emotionale niveau van iemand in plaats van iedereen heeft recht op een telefoonje. Dus dat is wel mooi met de waarde cirkel en de behoefte cirkel. En zo, iets als WhatsApp of een andere social media, iets dat raakt verschillende behoefte. En die zijn de emotionele behoefte, er kennening en de verdering, misschien heb je wel invloed. Ja. - Game jij online en heb je op een en je invloed op je partners. Ik weet het allemaal niet. - Ja, precies. Of of dat game op een, jij betekent is volledig invulling. Ja, ja. - Ja, dat vind ik ook altijd een vraag. Als zo een keene bijvoorbeeld als die zo belangrijk voor een klient is en belangrijker en leuker en interessanter dan de rest van zijn leven, moet je toch eens goed over de rest van het leven nadenken maar zeggen. - Ja, waarom is dat dan leuker, wat missen wij dan over dag in onze begeleiding van die klient, waardoor die dat digitale TikTok toch gebeurde veel leuker is. Ja, precies. - Maar in het visieke leven heb je ook dat je misschien verlangt dat klient niet met iedereen vrienden wordt, dus misschien niet met die onguren die persachtestation. Misschien zijn ook niet de handigste vrienden en dat heb je ook gelukkig aan het lijn ook. Je noemt het digitale burgerschap, dat is bij ons in het boek een burgerschapstraditie. En dan lijkt dat weer versterk te worden, maar als je nou uit gaat van de menswaardigheidsstraditie waar je hechtheid en invloed en betekent is zo van belangrijs, ja, welke waarde heeft dat dan allemaal en hoe ga je dat begeleiden? Zozo, ook het is veel meer gaan bekijken. Hoe bedoel je, ik volg niet, maar als digitale burgerschap. - Ja, burgerschap, ja. Wij zeggen in ons boek, mensen zijn op een rol van burger. - Oh, zo bedoel je, dat zijn geen burgers, maar mensen, mensen, mensen. - Ja, mensen die je woonden hebben een vraag. Digitale menschap, dus je zou kunnen zeggen, ik ben wat ouder, er misschien de jonge mensen. Misschien zijn die daar veel handiger in, mijn zoon en dochter, die zijn er handiger in, dan ik. En daar oppapten moet je zo doen, ja, dan denk ik, ja, dat zal. Misschien zijn er ook wel veel jonge begeleid, die is er ja, de schaal bij zijn gevaar in. Misschien kunnen we ook beter die jonge begeleiders hun ervaring is benutten. Hoe zouden we dat ook kunnen doen? - Ja. In plaats van dat we het in een werkgroepje bedenken, met allemaal mensen die dat denken. Wat zijn nou de ervaringen van de begeleiders? - Ja. Hebben ze gauwtips? - Ja, wat zijn ze er ook aan pakken? - Ja, precies. Nou, dat is nog een wereld te winnen, dat gaan we wel. Dat is zeker, dan gaan we werk van maken. Wat moet één komt, het andere, hè? - Ja, precies. In de afwonding hebben we dus overzorg, technologie gehad. Viel het mee of file tegen hier. Het was een beetje onwijnig, denk ik, voor jullie om het over dit ander web te hebben. Of je ook niet al te kritisch of te zien zijn geweest over het technologie, denk ik dat heel raar. Maar ik vond het voorgrassend interessant. - Ja? - Ja, absoluut. Zeker, hartstikke goed. - Nou mooi. Het was echt een verkenning, heel fijn. - Ja. Nou, dank voor jouw expertise op dit punt. - Ja, gaat gedaan. - Ja, gaat gedaan, dacht ik. Het is een wisselwerking. Gaan wij nog door met de podcast. Wat gaan we een volgende aflevering maken? - We hebben bijvoorbeeld een bewoner aan het wordt gehad. Ja. En we hebben natuurlijk veel meer dan één bewoners. Ja, leuk, zijn hem nog gezien met andes ook. - Ja. Want vaak hoor ik mensen zeggen, ja, is trippel zijn, nou, geschikt voor elke doelgroep. Ja, mensen zijn geen doelgroepen, mensen en mensen. Ja. Dus het zou heel mooi zijn als we hier dan ook weer. een mens, een bewoner of een client, hoe moet dat ook nog een nomen die baas weer zet woont? Ja. - Die zijn of haar vertaal gewoon verteld over de belevenissen. Precies, wat heeft mij gemaakt? - En een vorig keer hadden we Arnolt te gauwt met de tien leider. En wat ook leuk lijkt is inderdaad om dan met een ouder. Ja, zeker. - En ook de benadrukken dat ouders toch echt in trippel zee een hele belangrijke waarde zijn. Ja. - Oké, nou dus die aflevering gaan we ook nog maken. Maar hartstikke goed, dat is de volgende aflevering met een client en een ouder. Nou, dat zit wel aan twaalf. - Dat zit wel aan twaalf. Ja, waar gaat het eindigen hier? - Houdt het eindigen, ja. Nou ja, voor keer weet 020 op de hakken namen. Ik vind het half 14 wel een mooie streef. Maar je bedoelt de positie op de ranglijst die ze niet hebben? - Nou, zeker, heel goed. Mag ik jullie weer hartelijk danken? - Ik moet ook nog even zeggen dat als ze nog vragen zijn dan kunnen die weer ingestuurd worden. Het is wel een stukje C-appstaatje A7Z.nl. En dan speeg elkaar de volgende keer, dank je wel. - Maar een keer wel wel.