#107 Survivalhacks bij verandering | met Florence Pérès

Veel mensen starten in die jaar vol goede voornemens, maar zonder echte helderheid, zonder richting en inderlijke rust, verdwijnen die goede voornemens vaak al na eenkele weeken. En daarom organiseren ik op zaterdag 7 februari een goed begin. Tijdens één krachtige na middag omdat je echt wilt, wat jou nog tegenhoudt. En hoe je daar dit jaar de stappen inzet, die in 2026 voor jou, het verschillen maken. Samen op weg naar jouw mooiste leven. 3 kwart van de tickets is al de teur uit. Wil je erbij zijn? Ga dan nu naar bensansen.com en bestel vandaag nog je ticket. Welkom in het Choose Live podcast. De podcast van bensansen overgeluk, succes, ondernemend, mindset en een zinvol leven. Mijn gasten en ik breng in je inspiratie voor het volgende stap in jouw persoonlijke groei. Tegelieve luisteraar. Mijn zicht wel is de enige die op veranderings zitten wachten is een baby met een volle luier. Maar hoe komt het precies dat we veranderingen lastig vinden of dat het moeilijk is om om te gaan met tegenslagen en uitdagingen? En vooral, hoe kan het ook anders, Florans Peres. Lukt dat je er bent, vind je dat je er bent gekomen, helemaal vanavond de kust van op vakanties speciaal voor vandaag. Dus ik voel me het zeer vereerd over veranderingen gesproken. Hoe voel jij je als je met veranderingen was geconfronteerd? Dank je er een beetje vanaf, hoe groot of ingrijpend de veranderingen is. Vreemd genoeg, denk ik, hoe ingrijpend er de veranderingen, hoe makkelijker. Het is te zeggen dan draai ik de knoppel en dat is no way back. Het is gewoon zo. En als het een kleine verandering is, dan probeer ik dan nog zo te vermengen met de oude gewond, denk ik. Dus ik heb meer moeite met kleine veranderingen precies. Interesting, want voor veel mensen is het net anders om, denk ik. Dus geven we ook een boek over om we gaan met veranderingen met tegenslagen met uitdagingen, wat uitdagingen leveren, wat toch voor veel mensen lastig is. Want veel mensen zien het wel als negatief of lastige veranderingen, maar ik kan me voorstellen dat veranderingen ook nut hebben, hoe kijk jij daarnaar? Ja, beide zijn waar. Ik denk zonder verandering zouden we nog altijd in onze rotten vertoeven. Dus verandering brengt vernieving met zich mee, brengt als je het maatschappelijk bekijkt, welvaart met zich mee. Allerelei welvaart is vaak gelijk en welzijn en zoverd, alleen als niet door slaat. Dus ik denk dat we zeker en dat geef ik ook altijd mee in mijn keynote, we moeten onze kijk op verandering veranderen. Verandering is goed voor ons, niet alleen voor het maatschappelijk gebeuren, maar ook wij zelf, wij groeien, wij leren daaruit, we moeten nieuwe manieren vinden om met zaken te kunnen omgaan. Maar we vinden het helemaal niet leuk, meestal. En tegelijk, ik denk zelfs dat je in je boek schreef over één van de stoys zijn, de welke ontgeliep me even, change is a constant. Je kan het maar beter om Arme dan altijd maar proberen te vasthouden als status quo. Dat is een super groot klischee, maar het is nu helemaal zo. Niet blijft zoals het is. Dus ja, maar pass op, we houden absoluut niet van verandering, maar er is wel iets in ons dat van verandering houdt. En we worden er zelfs voor beloond, dopamine, belooning-systeem, iedere keer daar we naar iets nieuws uitrijken, daar we op zoek gaan naar iets nieuws, worden we er voor beloond. Maar dat is meestal als we ervoor gekozen hebben, of overbetering. En als je al opwege bent naar die verandering neem ik aan? Wel, ja, op weg, tussenzien wat hij precies bedoelt, want vaak is de verandering aan zich niet echt het probleem, maar de weg je ernaar toe, de transissiefhase. En dat zit volmoeilijk eten en onbekenden en daar boezend ons angst in. Maar gelukkig ook, minstens 25 oplossingen, op zoveel opzet geweest van jouw boeken, 25 change hacks. Misschien moet we eerst nog even inzoomen op waar komt die weerstand dan precies van die veel mensen toch ervaren als we dingen veranderen. Ja, wel, dat zit in je bakken in onze oerbrijn, treptiele brein. En dat kan je niet amputeren, neem ik aan? Nee, nee, nee, nee, gelukkig, maar dat doet ons best om ons in leven te houden. Maar dat oerbrijn, dat houdt van de status quo, want als alles bij hetzelfde blijft, dan is het gemakkelijk om gevaard te detecteren. En het eind er van de savannen, het is gemakkelijk als er niets veranderd, maar alles wat plotseling gebeurt, onverwacht is, onbekend is, ondeel ik is en laat dat nu net allemaal zaken zijn, die met change te maken hebben. Dat zijn nu net dingen die met veranderen mee komen. En dus er hebt die brein zegt, oei, dit gaan we niet doen. Mogelijks gevaar, dus we herstands, want de fight of flight gaat niet vechten of luchten als u erleiding geven, een nieuw systeem aankondigd in een vergadering. Maar er gaat wel we herstands zijn, wat neem dit gaan we niet doen in dat uit. Dus dat is de default modus om in weerstand te gaan, en dat speert zelf behouden, ja. Zit er ook zo iets in als ik ben even op het woord aan het zoeken, wat we in de psychologie noemen, de verlies aversie, de angst om het oude te verliezen of zo? Ja, en daar wicht veel zwarte door dan iets te kunnen binnen, dan het aanderen, ja. Ja, wel ja, inderdaad. Dus als je iets dreig te verliezen, angst om te valen. Of te valen als iets nieuw, als er iets nieuw van jou overwacht wordt, omdat je denkt, ik ga het niet kunnen, ik ga mij belagelijk maken. Maar inderdaad, angst om het te verliezen, angst om je om de schuld te krijgen, om niet eerder te hebben veranderd. Oké, dat is de knus ook, een van de oorzaik. Dat klinkt heel ironisch, ja. Een van de oorzaik, waarom dat er in een company is, weerstand is tegen verandering, want ja, eigenlijk als slijdinggevende, had ik dat al lang moeten doen, maar ik heb het niet gedaan, dus nu ben ik er zeker tegen. Ja, ja. Psychologie van de mens. Laten we gewoon eens naar die Change Hex gaan kijken. We kunnen ze niet allemaal doorlopen, 25 of misschien wel, laten we meteen toch een beetje ambitieus er zijn. Maar jou ook is natuurlijk het lees als een trend, is waanzinig interessant. Het lijkt me leuk om misschien jou en mij favoriete Hex eruit te nemen. Al weet ik nog niet welke het worden, dus. Oké. Dan kom ik al de heel leuke titels, ik ben natuurlijk in mijn nautas gaan speken. De eerste die je om schreef van de kou heel boeiend en ik dacht meteen, vaak zeggen mensen bij verandering waarom moet meidiet nu weer overkomen. En jouw eerste hek is slettelijke tegenovergestelde, waarom zo meidiet niet overkomen. Ja. Vertel. Ja. Wel, het gaat ervan uit van, kijk, het leven is niet eerlijk, het leven live. Het leven dat straks is, is het gewoon. Ja. Live sucks. Ja. En shit happens. Ja. En als je pas op ik me heen pessimisten, maar het is nu gewoon eenmaal zo, het leven is niet eerlijk. Als je die met die aana meid leven staat, ja, dan kun je even hoe zeggen waarom zo meidiet niet overkomen. En als je dan zo naar de dingen kijkt, dan ja, ga je veel sneller vrede hebben. Met de dingen die niet ver zijn of onrecht dat jou overkomt. En loopt dan pessimisten we toch niet om de hoek of zo? Van. Het is een duurlijn, tussen altijd positieve te willen zien. En. Vals positieve, een vals positieve instelling. Ik vind het belangrijk dat je kijkt, waar gaat er wel goed? Focus op wat positief is en geeft niet te veel aandacht aan negatieve dingen, volledig meer koord. Maar als het negatief is, of als er shit is, dan heeft het geen zin om te doen als of het er niet is. Dan is het veel beter om realistisch in het leefte staan we, oké. Ik heb een baaldag voor mij opgevokt, valla, het is zo. En het is oké. De jouw eerste hek gaat lettelijk over anticiperen op het feit dat die shit er misschien aankomte. Je verweert daar maar de stoëssijnen, de negatieve visualisatie, het worst case scenario denken, is iets waar je kan beoven als het ware. Ja, nu moeilijk zijn, alleen het is nu niet dat ik dat echt toepas maak vindt wel dat je. Dus worst case scenario is niet noodzakelijk altijd een filosofie die je moet aangangen. Maar wil je verwachtingen verlagen? Dat vind ik wel. Terwijl je het vertelt, denk ik aan een voorbeeld. We reizen vaak naar het Norden van Zweden, of met klanten of met het gezin. En we hebben het met het gezin, ik zou het even niet weten, misschien al 3, 4, 5, of zoals zes keer in Stockholm een vlucht gemist. En dan wil je natuurlijk op vakantie naar je eindbestemming en in Stockholm denken, ja, nu zitten we hier weer vast, moeten we nacht overmachtingen en niet zo prettig hotelnummer op. Vandaag als we vertrekken, denk we gewoon, ja, het zou wel eens kunnen, dat we dit voor hebben. Zo wat. En dan maak we daar het beste van, hebben we een al heel leuke ding in de Stockholm gezien, ondergeplant, bijvoorbeeld. - Ja, natuurlijk. En als het dan wel meer valt, dan is het nog veel leuker van. - Ja, ja, het valt mee. Dus lagen we bijna door naar, ja, we hebben wel onze citytrip in Stockholm gemist deze keer. Maar het is lettelijk, er verandert niets, je mis die Connecting Flight, maar door daarop de anticiperen, en ja, ja, goed, dit hadden we ook wel kunnen weten, we maken er iets gezellig van en iets leuken. Dat valt het eigenlijk nog wel mee. - Ja. En dat is een mooi brugitje naar een andere change hack, die zegt dat. daar je zeker moet kunnen anticiperen. Dus planen is belangrijk, denk je aan backup-planen enzovoort. Aan de andere kant, u plan loslaten, is even belangrijk, ja. Kunnen improviseren ook, is super belangrijk, Churchill, zij, dus. A plan is worthless, but planning is everything. Want je kunt een strategie hebben, maar op het slagveld, als het u tegenstander met iets totaal anders afkomt, ja, moet je wel in het moment zelf. Het grijpen genies Florence, ik word er nu meteen op uitgedacht, want ik dacht, die change hack straks te nemen. En ik vind geweldig, want ik stel nu gewoon om een plan bij. Ja, want kijk, ja. - In real time. Omdat je me er straks alleen aan de renner dat we die al hadden benoemd. Oké. - En een andere, ik ben gewoon even aan het speak en dan denk ik welke neem ik er nog uit, want ze zijn allemaal zo leuk. Je moet niet te optimisten zijn, op zich grijpen, want de hele gelukse industrie is wel een beetje doorgeslagen, als in alzet positieve zin en positief visualiseren en om maar op en. Ik denk dan, ik draag daar ook aan bij met deze podcast. Ja, sorry, zeg maar. - Nee, zeg maar. Zoals gezegd, ik vind het belangrijk om optimisten zijn en positief te zijn in het leven staan, maar dat mag niet een kostigen van uw realiteit zijn. En als je, want dat is eigenlijk voor meidingsgedrag. En dan ontneemt je u de kans om de meten leren omgaan met iets dat tegenvalt of iets dat niet verloopt, zoals je had verwacht of iets negatiefs. Als je te weg denkt en al die top optimistisch rationaliseert, dat is ook niet de way to go. Dus als je, dat schrijf je ook heel mooi, als je niet leert, omga met die minder leuke ervaringen of tegenslagen, omgaan mensen al heel snel kopingsstrategie ontwikkelen, als in, ik ga nu maar doeloos terug van op internet, of ik vlucht in het werk, of ik ga alcohol of drug of misbruiken, dat soort dingen. Dat zit daar heel dicht bij, verslaving. Je hebt ook, je hebt zelf twee kinderen. We zijn even uit als de meinde, begreep ik net ongeveer. Zie je dat ook niet bij jongeren mensen dat we, dat vandaag alles zo vanzelf loopt, over spodig met nauwelijks tegenslagen, dat ze dat niet meer gewend zijn? Ja. - Of kling ik nu gewoon als een grumpy, alte, fiftig pluster of zo? Ook. - Koke, ik heb wel een lichtje. Nee, maar. - Ik had gezegd dat was stommige stukkenhijn knippen, vluchthuis. Ja, dat is zo, he. - Dat is natuurlijk wel. Dat bepampert de generatie zoals alvaker is aangeheld. Maar dat vind ik wat talip, zegt de anti-fragility. Anti-fragile is niet alleen dat je resistenter wordt. Verkrachtiger wordt door met tegenslag te kunnen ongaan. Van, oké, dit hebben we gehad, dus gelegd nieuwe skills enzovoort. Maar hij zegt dat als je die kans ontnomen wordt. Wacht, hoe is dat nu weer al? Hoe meer zijn dingen die ervoor zorgen dat je. net zoals bij pollenallergie enzovoort als het te proprist is. Dan wordt je eigenlijk een watje, een teegplantje. Dus op zoek ga naar die moeilijkheden, zijn zaken die je net maken. door dat je ze meemakt, dat je dus verkrachtiger wordt. En op zoek ga naar die moeilijkheden is absoluut essentieel. Wat vol tegennatuurlijk, niet? Ja, ik kijk horen van om mezelf uit te dagen en kleine microchallenges te gaan doen. Ook daar heb ik dat in zijn anti-fragile doctrine. Metridiatie, als ik het goed uit spreek. Ja, dat is net zoals de riekse keizer die nam dan ieder keer een beetje gif. Als ik mijn vergie is, om er dan resistent ervoor te worden. Dit is geen oproep voor de lastre haar om met Erszene. Ik heb te gaan experimenteren, laten we dat er even bijzetten als disclaimer. Nee, maar je kan jezelf wel uitdagen, bijvoorbeeld elke keer dat je het wens stof. of zelfs elke ochtend dan koudus te nemen. Door in een overvol trein koepetig aan zitten en dat ook weer doorstaan. En zei, ja, zo was dat eigenlijk ook niet, en yes, I did it. Je bent met de trein naar hier, kom, of was het letterlijk zo? Of jij recht mee de overvol? Ja, want soms denk ik van, ik zou het nu eerst te klas pakken, want ik ga een deert rust hier, maar dan denk ik, nee, kom. Maar zelfs daar kan dat drugs zijn vandaag over. Ja. Dus je hebt vandaag al een of andere overwinning op je kant ook in de schrijven. Ja, dat is mooi. Ik wil ook heel boeiend vinden, en dat zie je in andere werken ook. Dat gaat eigenlijk over, waarop heb je controle en focus daar ook op. Een beetje zoals de Circle of Influents en Consumer on Coffee. Of de hele bekende quote die daarnaar gaat en geef met de calme te omtaanvaren wat ik niet kan veranderen. De moet om te veranderen wat ik wel kan veranderen en vooral de wijzet om het verschil te zien. Ja. Voor de mensen die die circles niet kennen, kan je daar even niet zover zeggen, want ik denk dat dat dan heel belangrijk in is. Ja, ik begint eigenlijk graag terug bij de Grieken. De stoïsense filosofen, want die hadden al die heel belangrijk dat eigenlijk de hoeksteen van een stoïsense filosofie. Je kan de wereld in twee verdelen. Alle ervaringen, alle phenomenonen kan je in die twee circles plaatsen, of die twee richtingen plaatsen. Wat in je macht ligt en wat niet in je macht ligt. En de wil je een gelukkig en serien leven, dan moet je alleen maar rekening houden met zaken die in jou macht liggen. En er is vooral gewoon aan waarde. Ja, wat dan niet wil zeggen dat je gewoon passief alles op je aflaat komt, want je kan er toch niets aan veranderen dat niet. Want wel ligt wel in je macht. Ja, eigenlijk vooral interne zaken. Waar heb ik invloed op dat zij mij gedacht hebben, mijn beslissingen, hoe dat ik communicieer, wat ik zeg, maar ook mijn acties. Dus je kunt absoluut, net zoals je de kort die je net geeft, als je kan actie ondernemen, doe dat dan vooral. En dat ligt binnen in jou macht, maar natuurlijk je kunt niet zomaar het weer gaan veranderen, dus dat zijn lozen acties. En Kovie heeft dat dan geriekepereerd, maar er een derde cirkel aan toegevoegd. En zegt ja, heb directe controle of bepaalde zaken. Je hebt zaken waar daar geen controle over hebt en dan is er zo'n middenweg indirecte controle. Uiteindelijk komt daar een beetje op hetzelfde neer van als je indirecte controle hebt, dan heb het eigenlijk wel onder controle. Wat is een mooie modell? Je stel je in een voor de luister waar je zit in een organisatie, je vind je een bedrijf. En er veranderen dingen waarvan je zelf in eerste instantie denkt, ik kan me hier niet vinden, ik voel hier heel veel weer staan bij. Ik ga de bol passief bekijken of zelfs saboteren of zo. Hoe ga je dan om met deze eik als het waar focus op wat je onder controle hebt? Ja, als je de boel al wilt saboteren, dat is nooit een goed idee denk ik. Waarom van controle misschien? - Ja, nou gaat het niet gelukkig van worden. En toch zie je dat wel gebeuren in organisatie? Ja, maar ik denk niet dat dat echt een bewust te keuze is. Misschien wel, maar volgens volgens mij ook niet, ik denk meer vanuit niet ingevoelde behoefte dat mensen vervelend gedraag gaan, maar demonstreren of de mensen wat de lijden geven dan als vervelend beschouden. Maar als er verandering is tel je een fusie met een andere bedrijf, ja, dat is vol met ongekenden en gezet er misschien totaal niet mee eens. En je voelt heel veel weerstands, maar misschien is het daar goed om te kijken. Oké, zelfs de midden van die gaals waar heb ik wel invloed op. Ik heb nog altijd invloed op de kwaliteit van het werk dat ik leef, bijvoorbeeld. Of kleine micro doelstellingen, het wordt micro komt vaak voor in mijn boek micro doelstellingen voor mezelf. Om een soort hal vast te hebben om de maten van controle nog altijd te hebben, want er is een eeuw grote correlatie tussen controle en stress. O, meer controle, minder stress, dat er is. - Is dat zo? - Ja, doorgaans toch wel. Ik geloof het meteen hoor, maar tegelijk is er een andere stemme, die zegt van als je die behoefte aan controle een beetje kan lossladen. Ja, dan heb je er ook minder stress rond. Het is een van jouw andere hekst, ik vraag me niet wel, ofzoom ik denk dat je ook ergens greef van. Het geldt over wat je verwacht van de realiteit, versus de realiteit. De werkelijkheid. - De werkelijkheid, klof precies, kon niet op het hoort komen. Ja, het klinkt niet zo positief, controle wil behouden, maar het gaat niet over controle over zaken, waar dat geen controle over hebt. Het gaat over waar zijn er dingen die meestructuur geven, die hal vast geven, te midden van de gaus, de turbulensie. Net zoals het is ook een van de hekst, gebondes en rutines, dat is helemaal niet verkeerd. Voor een moment dat ze de verandering niet in de weg staan. Maar dat geeft een bepaalde hal vast, waarom in COVID-tijden was een van de aanbevelingen om je te douche aan te kleden, zoals je naar het werk zou gaan. Niet omdat je dan direct in werkmodus komt, misschien ook, maar ook omdat je. Ah ja, mijn ochtend goedtienen blijft bij het auto. Het is niet allemaal van de eerste keer volledig niet. Wat de verandering is, juist, COVID-pande meende lockdown, maar dan inderdaad gewoon aan die gewondes vast houden helpt. Ja, en dat bedoel ik mij controle houden, dus dat wil niet zeggen bijvoorbeeld, emoties controleren, want dat is niet een bedoeling. Ombegonnen werken we licht. Maar ja, wat je resist persist, omdat. - Ja, precies. De andere druk kom je toch naar boven. - Ja. Je hebt ook over COVID gesproken in die perioden. Ben je zelf ook met speaker based gestart op een of andere manier? - Ja. En dat heb je ook omschrijven in je hek springen of de storm uitzitten? - Ja. Vertel eens hoe ging dat vooral, precies? - Ja, wel, ik was zelf spreker en workshops en conferenciëns en zovoort, dat viel allemaal weg. Zelfs standaar je thuis, mijn man ook zelfs standaar en dan zo van. - Ah! En nu, waar gaan we nu doen? - Ja. En dan heb ik mij heel snel gestort op webinars. En dan zoals heel veel mensen natuurlijk, maar de kwaliteit was soms bedroefend, laag, zeker in begin. En op dat moment was er een platform, een platform genaamd speaker based, een soort LinkedIn van sprekers. En die gingen de stecker eruit gek, want verdienen modellen zat niet zo goed. En ik dacht één, maar weet je waar, laten we een virtueelsprekersbureau oprichten dat springen. Je ziet een gat, je ziet een opportuniteit, crisisoportuniteit, baf springen. En ik heb dat wel een beetje om bijzonder gedaan, zo van ook gaat dat wel overnemen, ik ga er een virtueelsprekersbureau maken. En zo gezegd, zo gedaan, maar kan je verzeker als je 45 zet en dan weer start-up-modus eigenlijk 24/7 werken. - 7 op 7? - Ja, dat was eigenlijk wel. Maar bon, met een mooi resultaten, noem het no-lotussen. - Ja, precies. En vandaag is het geen virtueelbureau niet meer. - Nee, nee. We zijn eigenlijk een klassiek sprekersbureau, gaan niet te veel geklame maken, maar we zijn vijf jaar verder. - Staat als een huis. - Ja. - Je mag er ook trots op zijn. - Ja, zeker. - Je mag hier wel een beetje reklamen. - Speekerspace. Even een jingelder tussen door. De bolskap is daar vooral verandering die we dan in de eerste instantie lastig vinden, gaat ook gepaard met kansen. - Ja, ook een cliché, een heel bekend kansen. - Dat is ook cliché, maar ik denk dat het zo toch wel is. - Maar het is gewoon zo. - En dan moet het durven springen. - Ja. - En met heel veel onbekende. - Ja. - Is het in die perioden dat je ook jouw vision quest hebt gedaan? - Nee, dat was iets eerder. - Ja. - En dat was. - Misschien even voor de mensen die niet kennen, want ik laat een terwijl die jij niet kennen, natuurlijk, maar ik denk eens wat heb je daar precies gedaan. - Ja, dus een vision quest is een zurtgetrijd met jezelf. virtal dagen, waarbij dat je volledig in afzondering, zonder bescherming, zonder medemens, zonder afleiding, zonder eten, wordt gedropt in de ergens in de natuur, om tot een bepaalde visie te komen. - Jougeval op een irland, ergens in Finland. - Ja. - En tijd van Finland, inderdaad. En een onbewonende irland. - Ja, die zijn er letterlijk met een honderd en inderdaad. Je zegt tot een visie komen, wat kwam er dan voor jou uit, bijvoorbeeld? - Melyk was toen op een kruispunde in mijn leven. Ik zat nog met een ervunis van een oude job, alleen ervunis. Ik zat nog vast in een oude job die ik al heel aan kenden. Alleen 20 jaar kenden, maar het boeiede mij eigenlijk niet meer. En er was een andere job die ik al in parallel deed, en dat hoek mij heel erg aan, maar ik durf de niet uit de volledig los te laten. En het niet me of ik durf dat wel, maar ik dacht, 'Hou, moet dat niet kruisven aan?' - Ja. En dan ben ik gewoon vertrokken, en ik was toen veertig, ik vond dat ook een goed moment om ze staat op te maken van mijn leven tot nu toe. - Ik ben bijna in de helft, dus nu ga ik eerder wel wat opmaken. - Ja, ja. En ja, dat dieft me de antwoorden gebracht, die ik zocht. - Mooi. - Ja, ben dus gesprongen. - Ja, precies. - Maar het heeft wel langer geduurd, dan spiekesbees in COVID-19. Dat was echt op 1, 2, 3. Daar heeft dat, ja, die vision quest en de aanloop erna, maar op dat moment zelf, dan op dat Nederland, zou ik wel direct wat ik moest doen. - Mooi. - Ja. - Ik zie het natuurlijk ook heel vaak in Lapland gebeuren, waar ook een soort vision quest doen. Niet zonder eten, dat maakt het nog krecht hier maar zo. Dat maakt het niet, maar stilte en afzonding is heel intensen. - Ja. - Ja, wanneer kan je nu nog een keer goed reflectoren op iets of na, denk je, in The Rat Race? - Nee. Ik had gestraven op boektopia, een keynote over mijn boek, en het ging even over in de stil te gaan. Ik vroeg letterlijk aan het publiek, wanneer heb je het laatst nog stil gemaakt voor jezelf. Het werd heel stilte, op dat moment werd het plot wel heel stil. - Ja. - Zo belangrijk. - In der dat. - Ik denk dat het ook de moeite is om aan de slacht te gaan met je eigen gedachten. En misschien hebben we terug naar je boek veranderingen zijn wat ze zijn, maar hoe je daarmee omgaat in gedachte is iets waar je ook aan leren, als change-hek. Ja, dus impact hebben op je gedachten? - Ja. Want je gedachten daarbij invloedt niet alleen hoe dat je voelt, maar ook wat je gaat doen. Dus je kan letterlijk veranderen hoe dat je je voelt en wat je doet door impact hebben op je gedachten, maar vaak zijn die onbewust. Voor mij klinkt dit als gesneden koek ik een heel simpel. - Ja. Het kunnen we daar, ik kan jij of eventueel kunnen we samen. Een voorbeeld bedenken hoe je dat dan echt doet voor de luisteraar die zo op dit moment denkt, ja. Je gedachten veranderen, maar die zezelf de gedachten komen altijd terug. Ik ga de change-hek koppelen van boerzegma, van je verwachtingen verlagen. Dus ik woon in de vlaamse ardennen en toen mij hond nog leefde, maar nu nog altijd ook. Ik maak eigenlijk bijna elke dag een wandeling. En meestal is dat zo een lust en meestal is dat allemaal goegetimed. - Op de klock. Op de klock? Dus ik heb nu een uur, dus ik ga die lust maken. Maar boerzegma woont in de straat, en ik kom die vaak tegen. En dat is wel heel tough, want hij spreekt letterlijk over koetjes en kalfjes. - Ja. En dan ja, kom dit in een andere wereld terecht. Heel vriendelijke man en zo voert. Maar even een halde neiging om nog uit te weten en niet echt kort te zei van stof. Ja, kijk dan op de klock en denk het vroeg. - Ja, fuck. En op de dure was dat zelfs zo, dan ga ik aan het wonen. Het is toch een blakschermaan, niet? - Ja. Ik kan m'n verlaasje klitten even bij boerzegma. - Ja. En dat was ik denk je gezegd, maar alleen, waar ben ik toch mee bezig? Het is een bedoeling om te genieten van de natuur te ontspannen. En als die lust nu wat korter is, of ik kan m'n lust niet doen, en ik kijk gewoon terug, maar ik heb een ontspannend gesprek gehad met zermen, dan ben ik toch ook er een keer uitgeweest en ontspannen en zo voert. En dus zo'n gedachten switch van kom aan, bekijk dan nu een keer anders. Waar is jouw doel en zermen, alleen? Dus je verliezt het doel niet uit het oog, maar je kijkt gewoon van goed veramert iets aan een strategierichting doel, want even heel plat te slagen. Maar als ik het anders over denk, als ik kan herkaderen, dan krijg je misschien dezelfde uitkomen. - Ja. Ja. - Op zich is het een hele simplet technieker voor herans, maar zoveinig mensen doen het of zoveel mensen die er mee te oorstelen. Herkaderen, ja, dat is de relativeren natuurlijk. Die gedachten in vragen stellen. Maar er zijn zo heel. Ik denk ook dat ik een toffeurbeeld beschreef in mijn boek. Stel, je ziet twee collega's van jou, in een noekje staan conkelvoezen. En je hebt net een dieel verloren, een sales dieel, een grotendeel verloren. En je passeert en je ziet ze conkelvoezen. - Ja, wat denk je dan? Wat denk je dan? En waarschijn ik aan denk, ah, ze zijn al doegd. En ze zijn over mij een troodel, dat ik een slechte sales ben. Maar stel, dat je net die een dieel hebt gewonnen, dan passeert en dan denk ik, oh, zeker. Wat zei, die twee daar aan toe, ontsstaat daar iets moois. Zalve taffereel, compleet andere gedachten. Dus dat is natuurlijk in gegeven door een gemoedst toestand ook. Wat heb je net meegemaakt, alleen dat hangt allemaal aan elkaar samen. Maar als je daar meer bewust van zet van wat gebeurt hier in mijn brein, wat zijn mijn gedachten, wat zijn de consequenties, wat zijn mijn gemoedst, wat is mijn gemoedst toestand. Ja, dan kunnen daar wel op een of andere manier. Dat is echt een oefening, denk ik. - Dat is een oefening. Bewust worden van je eigen gedachten. - Ja. Beseffen van, ik heb een gedachten, ik ben niet mijn gedachten. En er ook niet helemaal aan vastklampen van, ja, maar ik denk zo, dus het is zo. Ja, ja. En even goed met emoties ook, hè? - Ja. Ik ben niet verdrietig, ik heb een verdrietig gevoel. Of ik voel mij verdrietig, dat is een wereld van verschillen. Puur door de woord keuze. Je schrijft ook ergens in je boek dat het heel belangrijk is om. precies te weten met welke emotie je rondloopt. - Ja. En we hebben al bij tieners in huis, en als je dan vraagt, hoe was je dag, of hoe was je camp afgelopen week, dan zijn er maar drie standard aan te worden. - Ja. Zafa, goed, Moa, het duwetse. - Ja. Maar jij zegt die hele nu wassen van het emotionele politisch. Hoe belangrijk waarom is dat precies, als het gaat om verandering? Ja. Omdat een emotie iets verteld over de dieperliggende behoefte, emoties zijn data. En als je nu zegt, ja, ik voel mij gestrest, of ik heb stress, ja maar. Stress van een deadline, of stress van een slechte relatie, of stress van financiële zorgen, of stress van een dieperligende frustratie, te naanzien van, he. Daar zijn wel heel andere zaken. Dus dan moeten we ook op een andere manier daar een actie in ondernemen. Door het juiste benomen kom je bij de juiste oplossing, zeg je eigenlijk, ja. Door juiste weten, ja maar wat is het nu precies dat ik voel? Kun je dieper gaan graven en, oké, dus dan kan ik dat gaan doen om het op te lossen. Van daar, dat is zo belangrijk. En ook om emotioneel flexibel te zijn om te kunnen schakelen. In mijn boek zei ik ook vaak in real time. Dus micro en in real time zijn heel belangrijk. Ik denk dat het een boost is ook heel belangrijk. Wat bedoel je precies met in real time? Wel, hoe meer daar een beslag gezet in emoties, in die nuances enzovoort, om makkelijker dus daar een actie gaat kunnen ondernemen. En om makkelijker daar je ook kunnen switchen in wat verrijst deze situatie van mij. Oké, ik voel mij opgevakt omdat dit niet verloopt zoals ik wens. Maar dit ga mij nu nergens brengen. Dus kunnen echt schakelen, dat wil niet zeggen dat je daar gevoel onderdrukte. Maar je hebt het gevoel geziet, het geeft het bestaansrecht. Maar het helpt mij nu niet verder. Oké, ik ga schakelen, ik ga nu een andere emotie oproepen, die van dat krijgt bijvoorbeeld moet enzovoort. En dat is natuurlijk in het moment zelf heel belangrijk omdat we kunnen die emotioneel flexibiliteit. En het enige waar je nodig hebt, denk ik, is gewoon even tijten. Je beschrijft ook van between stimulus and response. There's freedom of choice. Wondering wie er gebeurde dingen, overkomende dingen, ik ben deel van een verandering die ik zelf niet kan beïnvloedden. Maar ik heb altijd de keuze hoe ik daarmee omgaan, alleen omdat ik misschien even nadenken over. Wil ik hiermee omgaan? Ja. En ik zeg dan ook, maar het komt niet van mij zijn die term 1 seconde voorsprong. En ja, dat is natuurlijk niet letterlijk te nemen. Maar hoe meer daar je daar meer aan de slag gaat, hoe meer dat dat een gewoonte gaat worden. Om fkezeerst, oké, bewustwoording, wat ga ik nu doen? Maar de automatische pilot neemt het heel snel over. Ik heb een aantal keer met bodys te gesproken, bodys te zijn monikje, ik heb er ooit eentje alles in de studio gehad, monikjeel. En wat me toen opviel, is dat zij niet 1 seconden nemen, maar 30 seconden of 1 minuut. Voor een podcastgesprek was dat heel onwijnig, want je stelt een vraag. Maar op zich is het heel boeiend hoor. En elke keer is de automatische reflex waar zij hebben opgeopend van wat is een ledelijk even inelke reflexie. Je ziet ze dan zo'n beetje wegkijken, is wat ik nu doe. Wat is hier op een gepast aan het woord? Maar daarvoor zou ik vuldig te tijd nemen, ik krijg informatie binnen, wat doet dat met mij? Hoe wil ik daarmee omgaan? Ja. Dat is moeilijk, hè, in ons huidige maatschappen. Ik heb platelijk toen met de podcast met monikjeel, tegen mijn zout-editorie gezegd, al die 30 en 60 seconden, dat ik gewoon met in software klikken, knippen in er dat. Maar vandaag noemen ze al op social het omgekeerd en je ziet steeds meer reels, waarin zelfs het tempo wordt opgedreven, de zinnen vlak na elkaar vind echt crazy. Ja, het is crazy. Maar die automatische pilot neemt het of daar reptilbrijn, want die twee gaan natuurlijk die werken heel nou samen. Die neemt het heel vaak over, dus een seconde voorsprongbong. Ik denk dat dat vernamelijk beperkt blijft dat die budisten, die daar zo hard op treinen. Maar dus dan niet er min, ook al ga de terug in jouw patroon in de reactie en denk van vak. Dan is het kwestie van wel heel snel dat ruchte draaien. En zien, oké, ik heb mij weer even geslaten gaan, maar ik ga onmiddellijk weer schaken. Dus die flexibiliteit? Je schreef een aantal jaar geleden ook nog in andere boek, digitelt dit, ook. En de link tussen bij, die je merkt ook dat we steeds meer digital connecten zijn, dat er met ons berein iets gebeurt, waardoor we moeilijker met verameling om kunnen klopt dat of. Ik ben blij dat je het brengt om het als voor mij, echt zo. Wat zeg je, wat gebeurt er dan precies? Ja, dat doorbrijn, daar heb 'tilbrijn' waar we er net over hadden. Dus dat is voornamelijk bezig met zelfbehood en gevaar detectoren, stress en zovoort, de stressreflex en levensbehood. En dan heb je de prefrontale cortex, dat zijn van de allernieuwste stukken brein in de evolutie. En dat is dan de logica, de racio. Was dat deel waarom hebben we dit gesprek ook kunnen voor? Ja, werkt je heuges, zet daarin, aandacht, zet daarin, beslissing, zet daarin. En ook de controle, de controle op daar heb 'tilbrijn, waardoor dat we dus beschafd met elkaar kunnen omgaan, maar door daarin niet iedere keer in die dat instinct vervald of die impulsiviteit, vervald. Dus daar controle, mechanismen, zet daar ook, wat ga ik nu doelbebust gaan doen. Maar als die PFC, die prefrontale cortex, continu over beladen, is door prikels. Want elke vrij moment laten zeer zijn. Probe informatie in die wachtig nu nog 10 minuten op het peron en kijkt rond. Ik hof er weer heel graag wat alle andere mensen dan doen, wat klopt of? Ja, dus we hebben het gezegd dan. Daar brein over belast of dat stuk brein, die PFC. Dus je kunt u een film in de goed focusen, daar weet wel. Je kunt moeilijker dingen onthouden, daar weet we ook al. Maar je kunt dus ook veel minder goed u reptiele brein controleren. Wat is de link omgaan met verandering dan? Ah, ik weet genoeg dat het reptiel hielt van de statuschool. Ja. Die houdt helemaal niet van verandering. Dus als je een over belast brein hebt, hipper geconnecteert brein hebt, elk moment vult met input, met prikels, met bullshit alleen, bullshit. Veel dingen zijn niet echt nuttig. Dan gaat dat reptiel brein veel meer ruim te krijgen. En ga je op de reptiel brein niveau functioneren. Worden minder vriendelijk, minder empathisch en zo voort. En dus ook veel meer weer, dan weer barstig tegen over verandering. Oh, nee, nee, nee. Veel minder objektief, veel minder bewust. Ja, de veel meer op automatisme reageer, nee. En dat is de link die ik nu meer en meer probeer te verkondigen. Waar hipper connectiviteit als niet alleen slecht voor uw stress level. En nu focus, dat is ook absoluut stress als je wilt veranderingen. En toch worden we allemaal verslaafd in gemaakt. Ik druk het bewust zo uit aan die digitale devices. Hoe ga je daar dan zelf mee om? Als je daar een boekhover schrijft, dan. Ja, dan wordt je er iedereen op aangesproken. Ja, voilà, voilà. Dus in de dat, dus kan je verder. Ik studieel van ochtend heel vroeg, al een bericht. En je had snel geantwoord, ik dacht, ja, right. Maar zo tot zo snel te hoogt niet. Just kidding, vroeg aan. Maar vertel eens hoe ga je er dan mee om? Want het is een uitdaging voor iedereen vandaag. Het is een uitdaging dat heel bewust, iedere keer. Van haar ik dit toe en haar ik dit niet toe. Maar ik heb zo mijn routineus, en ik probeer mij daar aan te houden. Bijvoorbeeld, ja, zo'n eind van de werkdag, dan haar ik er op en socials gaan. Lingt in de keer bekijken. Allee, probeer dat echt zo tot een of twee keer per dag te roeperen. Ja. Ik ga er heel bewust mee om. Maar door je zelf ook trend om netaan om het leken behoefte bevreding te doen. Ik denk aan iets, ik moet meteen iets hebben. Ja, en dat er ook veranderen dingen, hè. Het is chocolade impolsen drinkt, ja, natuurlijk wel. Ik neem nog eenmaal, ik kijk avond door op de klok, natuurlijk ook. Maar er zijn zoveel interessante heks. Ik vrees dat al dat we ze niet allemaal kunnen behandelen. Enje die ik in eerste instantie dacht, was de titel, maar ik had een hele paragraaf dat je op boek lezen als dat oké is. Oké. Het titel was schiet geen tweede pijl af als in, voeg je een extra leire toe aan tegenslagen. En ik zeg een heel leuk met de voorvraal terugkomen, dat in alle metaforen die ik en eigenlijk mijn favorit is. Dus ik wil hem ook heel graag met de luisteraart teelen, als dat voor jou goed is. Ja, ja. Tijdens hun ochtend wandeling komen twee boedistjes een monikje, een vrouw tegen die de revier willen oversteeken. Omdat het waardig te diep is, durft ze dat niet te doen. De vracht hulp om haar naar de overkant te dragen. De jonge monik wil haar helpen, maar de oude monik protesteert met als argument dat ze geen vrouwen mogen aanraken. De jonge monik neemt dit in overweging, maar besliss toch om dat geen te doen wat de situatie nu het meest van hem verlakt. Namelijk hulp beden. En neem de vrouw op zijn rug, brengt haar naar de overkant, waarna bij de monik hun tocht voortzetten. De oude monik spreekt nog minder dan anders, en de jonge monik voelt dat iets geelt. Tegen je het einde van de dag zegt de oude monik dan uiteindelijk. Hoe kon je die vrouwen naar de overkant te dragen? Je hebt een vrouw aangerakt en dat is verboden. De jonge monik replikeert. Ik heb die vrouwen naar de overkant gedragen en daar neergezet. Maar jij draagt haar nog steeds. Scholen. Leuk verhalen. Ik denk dat heel veel mensen dat kunnen toepassen op hun eigen leven. Wat bedoel je met die eerste pijl en die tweede in dit vrouw? Die eerste pijl is inevitable. Oké, je moet die vrouwen nu allemaal aan de overkant te helpen. En dit geval is het nog altijd een keuze. In dit geval is het een keuze, maar we worden allemaal wel geconfronteerd met tegenslag. Dinge die niet goed gaan met pijn. Letterlijk en figuurlijk, maar hoe dat je vervolgens reageert, dat is wel een keuze. En als je daar gaat over pikeren of katan je moet te doen of frustratie of bijkomend. Daarmee op een. Het letterlijk op je rug blijven dragen met dat vrouw is in dit vrouw. Dan is dat leiden, dan is dat niet meer pijn, maar dan krijg je leiden bijkomend aan het geën dat er al is. En dat is de kunst om dat dus niet te doen. En waar zeg je dan dat de tweede pijl? Wel, de eerste pijl is het pijl van pijn. Gebeugd nu eenmaal iets en de tweede pijl is de gindie jezelf afschiet. Nou, die je zelf. - Nou, je zelf. Dat komt dat het boed is. Misschien moet we daar een andere aankoppelen die je letterlijk noemt. Akeer het telebrijn, de stopofening. - Ja. Hoe gaat die precies? - Ja. Want je zit met die dingen te maal op, bijvoorbeeld dat zit nog altijd op je rug. Hoe kan de stopofening heel concreet voor jou werken? Ja. De stopofening is om uit dat automatisch met te stoppen. Is letterlijk stoppen, observer, wat is er hier gaan, dus dat bevust zijn, wat ben ik aan te denken, wat voel ik, wat is er aan de hand. Take a breath. Het is een economie, stoppen, take a breath, the tea. Als in een of twee keer diep aardemen, hoe doe je het concreet? Ja, een of twee keer diep in aardemen, bewust. En dan ga je automatisch uit dat reptielbrijn niveau stappen. Want het hele biologische effect krijgt van aardemalingen, maar het zijn een stelsel. Ja, al ligt. En ook omdat je het bewust een bewust te keuze doet. Maar inderdaad is een economie en ik was evkust verkeerd in de volgende. Dus stop, take a breath. - Take a breath, observe. Observe, wat is er gaan en proceed. En observe je als het waard een beetje afstand nemen en naar jezelf kijken, of wat gebeurt en precies of wat gebeurt in dit situatie. Wat wordt er van mij verlangt? Hoe kan ik het best te handelen? Wat heeft die situatie precies nodig? En dat is niet noodzakelijk. Het ging dat het liefste zou doen. Die liefste zouden misschien nog een glaswijn drinken en blijven de leuren langs het zwembad. Ik weet niet, maar misschien zijn er andere zaken. Ik krijg een ander tussenbezoek, maar ik kom ergens bij. Die de situatie meer, alleen een betere zouden doen uitkom. Sorry, ik ben ook een beetje afgelegd. Dat is een aspect de deur ging plots onverwicht open. Dat maakt allemaal niet uit. Dat is Caroline, mijn assistente trouwens die voorbij komt gelopen. En die ik helemaal niet kende was, dat was best grappig. Ik heb ook heel nieuwsgerig waarom die werkt. Rubbing, als in je vingersteen seconde tegen elkaar vrijven, gaat er nog nooit van gehoord in alle heerlijkheid. Hoe werkt dat precies? - Dat is ook met hetzelfde doen. Om het reptilbrein niveau te stoppen, terug de controle krijgen over je automatisme. En omdat we dan heel bewust, duim en wijs vinger gaan over elkaar vrijven, zodanig. - Voorzichtiger, niet herdoe we. Ja, dat je de ribbeljes kunt voelen, de vingerprint. Als je dat doet, geen mensen die dan normaal gezien doet. Dus die handeling. - Wij zitten nu allebei te doen van de luisterdag, niet alleen maar luisterde. Dus omdat het net een beweging is die zo ongewon is, en omdat we een bewust doen. Ja, dat terugdus in je priefrontale cortex komen. Dat zelf een like, stop en take a breath. Jij hebt er volgende 30 minuten nu de hele tijd ton. Nee, maar dan heeft het geen effect meer. Maar het heeft absoluut effect als je je frustreerd voelt en een meeting of zo een voet. Ja, doet dat dan even. - Dus je hebt dat idee. Ik wil die andere op zijn bakjes slagen om het even plat uit te drukken. Dat kan je beter voorzichtig duim en wijs vinger. Absoluut. - Interesting. Ja, ik kan het nauwelijks meestopen nu. Dat we nog een paar gewonnen andere bijnemen. De "hello, baaldag, hek". - Ja. Geweldig toch. - Ja. Al zien, het maak er gewonnen zijn. - Ja. Emoties zijn er om gevoel te zijn, hebben bestaansricht. Ze erkennen, erkennen is absoluut belangrijk. Maar je moet er niet meer samenvallen. Dat is ook heel belangrijk. Dus van daar lebelen, dat is ook gekreerd afstand en diffusie. Dit is die emotie, dit is dat. Ik voel me nu zo, ik ben niet zo. Want dat impreciert herhonderd per cent een bepaalde emotie. Maar dat is dus helemaal niet zo. - Dat is de deel van jou. Maar het is vooral, denk ik, dat je bedoelt ook. Het maak er gewoon zijn. - Het maak er gewoon. Of bijvoorbeeld te zeggen, hoe is het me jouw. Ik heb vandaag echt een baaldag. - Ja. Dat maak een hele dag een baaldag zijn. En soms hebben ze niet eens echt een redenen met kan, hè? - Ja. En je weet dat daar ook wel over gaat. Velijkig maar. - Dus waarom zou je daar terugkomen maken? Gewoon onder het vliegdekentje de kegelaam en de TV op ofzoetsel. Maak het maar gezellig. Een beetje zielig zijn avond door mij, absoluut wel. Ik spring nog naar een andere Florence. Een kreeft neemt geen kzaamak, als ook zo mooi verhalen. Ja. - Ja, vertel eens. Ja, dat is. We noemten nu precies weer. Het is vergeskie, niet ervallig raabijn. En die zegt, ja, de kreeft is een zachtdier, heeft een harde panzig. Maar de kreeft groeit, maar de panzig groeit niet mee. Hebben veel mensen wil je nog nooit overnaggedekt? Het panzig groeit niet meer naar mijn kreeften. - Ja. Dus en dan, wat tot de kreeft. - En dan wel, dan gaat hij zijn panzig afwerpen. Maar het signaal, het moment waarop dat gebeurt, is omdat de kreeft het onhoudbaar vindt. Dat er te veel discomfort is. De kreeft zit inmiddel in de verandering die heel onkomvertaal aanvoelt, wordt geconflanterd met zijn eigen begrensing. - Begrensing. En dat voelt helemaal niet of lastigheid en zoveel discomfort, beknelling. En dat is het moment dat hij bestist, oké, nu moet ik. Nu is de moment een te groeien. Ik ga mijn panzig afwerpen. Dus en die raabijn, zegt dan, wat we van de kreeft kunnen leren, is dat momenten van ongemak, lastigheid, pijn, stress. Die zijn niet noodzakelijk slecht. Dat zijn het moment waarbij dat hij kunt groeien. Waarbij dat hij je zelf kunt overstijgen. Waar je vooral niet een pilletje moet nemen om het discomfort weg te nemen, is eigenlijk de botje. - Ja, al wel. Nu, ik vind het een beetje tricky, want daarmee, dat ik wil, als ik die change hack kunnen impliceren van, ja, doe niet vlouw, do gewoon door, dan wil ik ook niet gezegd hebben. Soms moet ik zei niks nemen over een pillenke pakken. Maar niet het hele doosje ineens, natuurlijk? Maar ik wil gewoon zeggen van, we moeten dus onze kijk op verandering veranderen. Ja, dat zei je in begin alle. - Ja, niet noodzakelijk slecht. En dat geld even zeeer voor stress of voor ongemak. Want dan kunnen we net groeien. - Ja. Is dit van je in je eigen leven wel een aantal keer hebt ervaren die de kreeft in zijn schaal? Ja, tuurlijk, tuurlijk, net zoals bij veel andere mensen. Maar het is met de gekund dat je dat dan ziet, hè? Dat vind ik een van de leuke dingen aan het ouder worden dat je weet van, ik zit nu in deze fase, ik ga hier maar weer een keer door, en het komt allemaal wel goed. - Ja. Ja. - Ik weet nu dat bij jou was, maar als ik jonger was, dan heb je nog niet dat perspectief van, dat komt wel goed en dan ben je echt inzitterings, midden in, dan weet je het allemaal niet. Ja, want dat is dat zelf vertrouwen, hè? Dat komt met de ervaringen. En dus je zelf zo oppeppen van, ik kan dat, ik kan dat. Dat is anders inzegging. - Dat is alleen, ik vind dat niet zo veel waard. Het is net door moeilijker te hebben, meegemaakt en gezien van dit lukt wel uiteindelijk. Ik denk dat je vertrouwen hebt in het leven. - Of het lukt niet, maar dat is eigenlijk ook niks erg gebeurd. - Ja, voor ja. Ja. - Ja. Allright, ik zal vooral nog twee of drie bijnemen, als voor jou nog een keer zijn, voor ons. - Oké. En wat dingen spiegen? Of er de wintertrijning hebben we het al gehad, in een eisbad springen, en dan dit dinget je wel, hè? - Ja, ik doe het alke ochtend trouwens, in een eisbad springen. - Ja. En waarvan jij dan zij, voordat we in de podcast doken, maar dan wordt het een gewoond, of je moet zien dat je niet aan gewend geraakt. Ja, ja. Want dan gaan de effecten minder, maar dan heb je een goeie repliek gegeven. Het blijft onaan, gename af. - Het blijft onaan, gename af. En daar gaat het om, hè? Dingen doen die toch ook niet zo aangenaamd zijn en zien dat het ook goed gaat, en je op die manier treinen, en daar gaat dan die zelf effectiviteit dan vergroten. Ja, ja. Ik ben al aan het uitkijken, maar mevolgende eisbad trouwens van morgen zit verteld. Ja, letterlijk, hè. Laten we nog 1 chin uitdemen, en dat we het meeste uit mijn oog springt, zeg maar. Eerst de spaghetti-kamen. - Ja, ja. Ik denk dat dat een heel interessant is voor mensen. Ja. - In veranderingen lijkt het vaak allemaal heel groot en lastig te worden. Ja. - Als in een spaghetti-bray aan is de oplossing over de heik. Ja. - Zeg maar. - Ja, ik kan maar letterlijk. Ja, al. - Ik heb een concrete voorbeeld van de ombrijven wat wij hier dan we kan doen. Concrete voorbeeld, die koek je in mijn boek bestrijft trouwens. Sonja heeft het professionel wel allemaal voor elkaar. Ze krijgt een grote promocie, ze wordt MD, Managing Director. Maar ze moeten meteen ook een vruis regelen. En ja, er komt van alles op haar bord dus ja, veel change. Maar privé zit ze eigenlijk inmiddem in de schijding. - Ja. Moet ze ook vruizen. - Ja. En op een duur zijn er zoveel zaken die ze tegen likertijd moet aampakken. En dan wordt er zo één amor voor blop. De veranderingen lijkt zo gigantisch groot, dat je het nooit kan doorgeraken. Ja. - En ook wat is nu het gevolg van welke oorzaak? En alleen geziet dat boom moest niet meer. En dus we heeft zij dan, want het is een echt verhaal alleen de namen beverandert. Maar Sonja heeft dan gezicht, oké, ik heb dan van die ene blop heb ik twee blops gemaakt. Dat zal beginnen. - Ja. Dat werkt een privé bijvoorbeeld. Ja, werkt een privéend, het geval. En wat is het geëna met meest tegenstond? Het geëna met meest stresschaf. En dan in de business, alleen de werksfeer, ik weet niet meer wat er daar was. Maar de uitkomst was oké. Ik zie nu duidelijker wat er allemaal moet gebeuren en ik ga dat stuk delegeren. In de privé weet ik wel beter hoe dat staat, want ja, kennen ze vanuit de privé is, evenal. En dan het geën wat er het meest stresschaf was, ja, een inboedelkopen en een nieuw logisch vinden, verhuizen. Allee, aan het moeten verhuizen waren er heel veel aspecten die ook nog moesten gebeuren. En dan ik, ja, en dat daar helemaal geen tijd voor, want ze werkte zich in als, in haar nieuwe rol, als CEO. En ja, dan heeft ze uiteindelijk door de sprahetie te komen gezien van, ja, die vreus privé, dat is mijn grootste heikelpunt, weet je wat? Ik ga gewoon naar een kant en klaar Airbnb voor een paar maanden. En dan vermat ik al die veranderingen ineens. Dan is er maar één iets dat ik m'n regelen, en ja, dan kwam er ineens zoveel. Verhuimte in verandering, want het kan er niet zo ook als het ware, als ik jou goed begrijp, al die onderdeelen oplijsten, wat ik nu allemaal doen, dan er gaan kijken. Dan neem ik ze even voorheen, of is er één die ik op een hele andere manier kan bijna erna. Is er één die dan in zijn slipstream heel veel andere dan ineens meepakt of niet? En soms weten ook niet van eigenlijk een sprahetie kan, maar ik heb je ook in de IT gewerkt. Allee, internet, business, en dan is ook sprake van spragette code. Ja, je hebt ook in die sector gezeten en dat is bekend. Toen kijken we eens naar collega's, wat voor spragette heeft hij weer gemaakt? En dat is verder bow, open, work around. En op de dur, ja, zie je er niet meer als er een problem is in de buurt. Dat is er gewoon opnieuw beginnen. - Ja, ja. Maar dus de spragetiekamer inderdaad elke problem heeft een bepaalde oorzaak. En gewoon één voor één afdapen. - Of één voor één afdapen. Ja. - Of ben je trouwens ooit begonnen met dit boek, of dat was jouw drijfeer om hier dan iets rond te bouwen? Ja. Maar als ik zij van in corona al mijn omdrachten vielen wecht, dan had ik het over mijn digital detox. Voordrachten en workshops, maar ook rond veerkracht, ga ik workshops en keynotes. En ik had dan een klantje heel specifiek vroeg. Ja, maar veerkracht, dat is allemaal goed en wel. Maar dat zou al gemeen kunnen niet, dus breng je specifiek voor onze medewerkers die nu thuis zitten. In deze situatie. - In deze situatie en zo grote verandering. Je has een exchereffel rapen boek, of? - Zet is goed. Ik spring. Ja, en ik zag dat er eigenlijk in die periode toch heel weinig voorhanden was. Maar toen, als je confronteert, wordt mijn verandering gehad, als persoon, als in die video, wel heel veel change management boekende en voorlijden geef je in en dan zelfs gestoelde. Maar niet voor, ja, ik ben medewerkere wat nu. Dus dat was voor jou de aanleiding. - Dat was de aanleiding, ja. Het focus van vandaag op elke verandering van toepassing, en ik denk dat iedereen in zijn leven of op zijn werk met verandering worden geconfronteerd. - Ja. En misschien iets daar we nog niet gezegd hebben. - Zeg maar. En dat je met die spaghetti te komen, ook wel een beetje te maken. Maar die neutrale blik, dus onze reptilbriën zegt, aversie tegen verandering, neen, weerstand. En er is één changehack die daar heel specifiek op in je had. Hoe krijg je de terug een neutrale blik? Oké gaat inmiddelig in de weerstand, want dat is nu in manzo, dat ze die valt modus. Maar hij kunt dat terug heken en doorbevoel wild. Ja, dat vind ik wel tevrijven. En terug daar fks neutrale te bekijken. En hoe doe je dat dan? En dat doe je door dat te bevragen, door vraagt stellen. And jezelf. Of aan, ja, wat kan ik hier uitleer, wat brengt mij dit? Wat en hoe vragen. En door dat te doen, ga de uitie weerstand gaan, ga je dat veel meer objectief gaan bekijken. En dan is uw reptilbriën ook gerustgesteld, want die neutrale fase is dan ook van, waar blijft eigenlijk hetzelfde. Net zoals in kovie tijd, oké, mijn ochtendroutiner daar blijft hetzelfde. Ik kan altijd met mijn collega's communiceren. Volg nog naast dezelfde mannen voor hoe wij kunnen doen. Ja, dus uw reptilbriën wordt gekalmeerd. Er zijn nog heel veel zaken die hetzelfde blijven, oké. En wat is er nu positief dan? En dan, oké, er zijn ook negatieve dingen. Maar niet direct, oh, zal mansel echt en alles gaat veranderen. Oh nee. Om er toch nog even op inderdaam wat ik ook heel leuk vond in jouw boek te lezen was, het idee van een tijdlijn. En soms is het gewoon allemaal prud. Ja, oké, een lillige horde te gebruiken. Maar dan dingen in perspectief zetten als in ja, kijk eens al die jaren die mooie momenten en. Ja, inderdaad, wat zijn mijn achievements, waar ik bereikt, rijbewees, diploma, tontoonstelling, een boek. De dingen waar je blijft van wordt, waar je vier op benten van, oké. Of ook gebeurten is ze die vreugde van waren. Maar dan ook de shitmomenten of heel ingreppende, trurige momenten. Maar dan kunnen die inderdaad zien, oké, ik kan naar je perspectief stellen. Die goeie momenten, die compenseren ook wel voor die negatieve momenten. Als je dat samen neemt, als ik zei het dan minikens en pluskens en als je dat samen neemt, dan hebben die minikens minder zwaar impact op je gevoel. Ja, maar dat zijn ook nog pluskens. Het is iets en dat is heel persoonlijke Florence. Mijn beste vriend is terminal ziek, dat is best lastig. We zijn ook al 33 jaar best friends. En de momenten dat ik het echt moeilijk heb, is dat letterlijk wat ik doe. Kijk naar al die jaren die we samen hebben gehad, al die mooie momenten, die fantastische belevingen, die dingen die we met elkaar hebben gedeeld. Dat maakt het niet meikkelijker maar wel iets meer draagbaar of zo. Ja. Heb jij zo iets als een favoriete heck dat jouw hele gammag, die je voor jezelf graag toepast? Ja, dus die microchallenges, vind ik leuk. En ook waarom zou ik met dit niet overkomen? - Ja. En ik laag je dan ook vaak om bepaalde. Ja, er is nog een keer misschien dat ook heel praktisch is van aard en die je in ook in werkstveer kunt gaan toepassen. Ik begon met grote veranderingen, daar heb ik eigenlijk soms minder moeite meer dan kleine veranderingen. Wel, mijn collega, bij Speekersbees, zij is nogal geeky en ik helemaal niet. En ik hoef aan de post iets en een papieren aan de gazette papieren en boeken. Hij is helemaal niet en wat dat dan onze werkwijs was heel veel excelsiët en wel digital, maar niet één platform, één systemen en dan zij is op een bepaalde moment. Ja, we gaan een CRM toe moeten implementeren en dat is toch overkiel. Jij rijdt. - Een CRM toe. Ja, ik zeg ja. Oké, doem maar. En Hubspot was dan gekozen. Ja, ik vond het vrieselijk. En ik dacht, oh my god, die word ik gekoven teerd. Bij verandering met die weerstand, enorme weerstand. Nu ga ik mijn change hacks moeten toepassen. En ik heb de change hack toepast. Radical, switchen, laat het oude zo snel mogelijk los en kan ze het reeden op het niemen. Want in begin denk ik de twee systeem naar naast elkaar. Ik kon het nog niet loslaat. Word ik net er geken? - Ja, word ik net er gek. En dan heb ik je zei van, kom aan. Radical, whoop, switchen, alles in de vuilbak, volledig Hubspot. En dan ging het. - En dan zal ik me voorstellen, best wel even aan de lastige periode geweest zijn. Maar de periode kortje heel sterk in, denk ik, ik ga er door. All right, dank je wel, Florence. Een hele leuke spreek, misschien nog even naar jouw boek verwijzen. Het staat hier ook survival gids voor het tijden van verandering 25 change hacks. Met aan het einde nog een hele leuke checklist die gewoon kan afvinken als het ware. En die als je geconfronteerd wordt met intensen verandering, kan je gewoon heel snel doorgaan. Welke kan ik hier nu toepassen? - Ja, eigenlijk kunt er ook echt mee aan de slag, denk ik. Waar vind je de mensen in het boek? - Online, boldotkom. Het staan met het boekhandel, ook op je eigen website. Ja. - Okay, FlorenceParis.com, als ik men niet kan gisteren, vlaag tussen allemaal daarin. Dankjewel om naar heen te komen. - Bedankt voor dat moment, Ging. Heb je vanavond nog leuke dingen trouwens geplant? Het is vrijdagavond. Ja, ik ga terug naar de kust en daar is altijd leuk. - Family time. En als er een meer schiet laat fallen op mij, dan ja, waarom zou het me niet overgekomen? Laten we daar vooral niet aan denken. Dankjewel Florence, en voor jou was luisterig, natuurlijk. Leuk dat je er weer bij was, dat je afstemt op Choose Live, ook heel fijn dat je reageert in mijn mailbox op socials. Of dat je gewoon connecteert, natuurlijk. Ik hoop vooral dat we jou met deze aflevering weer komen inspireren met leuke ingrediënten, praktische tools en inzichtig om weg naar jouw mooiste leven. En zoals altijd, maak er nog een mooie dag van. En Choose Live.