Go back

#103 Wat 6d Into The Wild met je doet | met Annelies & Karl

43m 26s

#103 Wat 6d Into The Wild met je doet | met Annelies & Karl

In deze aflevering van de ChooseLive-podcast wordt het programma "Into the Wild" besproken, een zesdaagse, offline ervaring in de wildernis van Lapland. Gasten Karel en Analise delen hun motivaties om deel te nemen, zoals het zoeken naar richting in een familiebedrijf of een professionele dip. Ze beschrijven de kracht van volledige digitale disconnectie, wat aanvankelijk spannend was maar uiteindelijk als zeer bevrijdend werd ervaren. De reis combineert fysieke uitdaging, zoals wandelen, met intense zelfreflectie en groepsdynamiek. De gasten benadrukken hoe de afzondering en de gedeelde kwetsbaarheid binnen de diverse groep leiden tot diepe inzichten en persoonlijke groei. Het programma fungeert als een katalysator om levensvragen te onderzoeken en nieuw vertrouwen op te bouwen door kleine, dagelijkse overwinningen.

Transcription

3366 Words, 17577 Characters

veel mensen starten in die jaar vol goede voornemens, maar zonder echte helderheid, zonder richting en inderlijke rust, verdwijnen die goede voornemens vaak al na eenkele weeken. En daarom organiseren ik op zaterdag 7 februari een goed begin. Tijdens een krächtige na middag omdat je echt wilt, wat jou nog tegenhoudt. En hoe je daar dit jaar de stappen inzet, die in 2026 voor jou, het verschil maken. Samen op weg naar jouw mooiste leven. 3 kwart van de tickets is al de teur uit. Wil je erbij zijn? Ga dan nu naar bensansen.com en bestel vandaag nog je ticket. Welkom in het ChooseLive podcast, de podcast van bensansen overgeluk, succes, ondernemen, mindset en een zinvol leven. Mijn gasten en ik breng in je inspiratie voor het volgende stap in jouw persoonlijke groei. Dag, lieve luisteraar. Welkom bij Aflevering Homers en vier onderdussen van de ChooseLive podcast. Wat gebeurt er als je zes dagen of lijn gaat in de rug en natuur, zonder aflevering, zonder comfort, zelfs zonder GSM-kondexie, maar vooral met jezelf. Vandaag hoor je alles over, want analyse in karrell zitten hier bij mijn studio en gingen afgelopen zonder meenaar Lapland, waar ze deel namen aan het. Ik durf toch wel tegen transformeren in de programma, Into the Wild en er staat. Ja, welkom. Heel leuk om elkaar terug te zien, trouwens. Heel tof. Ja, leuk dat ik hier ook wel lise. Ja, heel tof. Ja. Ik heb natuurlijk duizend in een vraag in de luisteraar. Ook het wijfeldt ook, want er zijn heel wat mensen die overwege mee te gaan. Maar die hebben dan zo'n toch vragen van, ik ga dat wel kunnen, is dat niet eng. Wat al is en ik heb gehoord dat, dus we gaan die gewoon. Allemaal een jullie voorleggen. En ik ben ook heel benieuwd, analyse, je bent zelfs twee keer weg geweest, maar je mag straks vertellen waarom dat dat sowas. Misschien eerst naar Karel, weet jij nog de eerste keer waarmee je horde over Into the Wild het programma? Ja, dat is eigenlijk via een collega van mij, gepuurd, onze HR-manager, had een paar maanden voor af, voor mijn inscriving, dat alles gezegd had van dat kan iets voor u zijn en dan dacht ik ook al wel van jou in de taat en een paar maanden later, ja, en dat sta ik gezet. En wou ze daar iets mesiewereren, Karel, als in High Pass, jij hebt iets nodig. Zij heeft nou een heel wat dingen begeleid gaat afgelopen, jaren. Ik zit op op werkvlak wat een proces van het opvolgen van mijn vader in het familie bedrijf. En ja, ik denk dat ze wel voelden van, daar goudt hij zo'n compas nog wel de scherper kunnen stellen, zowel de persoonlijke vlak, als op de reislaak, een heel plein, dat je die tips dan krijgt van de omgeving, want wat was het allerreste wat je dacht toen je collega het voorstelde? In de genaagde gol, ben je nu helemaal gek geloven? Ja, dat is wel een heel groot, een heel groot iets, ik voel over zowel de power van die coaching, dat het een uitsen is of per week, wat dit is toch iets van een heel ander calibre. Ook de feestieke uitdaging erout, dat is niet één kulpuur het sigeloogt, dat zal ik zeggen. Dus ja, in begin heb ik zelfs gezegd dat 'ja, ja, ik ben er waarom oor omheen gewandelt, eigenlijk en een paar maanden lauter, dan nog eens tegenkomt, toen zijn we zoezend. Het was twee maanden zoezend, ook nog eens te doen om mij te komen dacht, ja, dat is nu al eens nu. Analisen, hoe was dat voor jou, want je bent in der daad twee keer meegeweest? Ja, dat klinkt echt helemaal hoopgelost, echt. Ja, ik vond die eerst keren wat via een collega oogherd, die mij het daarover had gesproken. En ik heb toen de dag zelf een meeldsnaarue gestuurd en een paar dagen later de gesprek hebben gehad online. En ja, ik vond die eerst keren dat ik zo meer in een professionele dip laat ons zeggen, in de opzicht dat ik dacht moet ik echt diep nog 20 jaar doen, want ik kan ik zander. En dan ga friselijk zij worden en hoe, hoe overleef ik diep. En dan vond ik dat ik een hele toffe week. Ja, voilà, ja, ik vond, ik ben heel blijkt met voor een pingeskrieve. En ik heb toen ook een laat terugkere gedacht van 'toffe' dat ik weet dat diet kan. En die weet ik het ooit nog eens terug. En het theme dat je benoemt is iets, want we zijn ondertussen, ik denk, 35 edesies ver in totaal. Het theme dat je benoemt is iets waar heel veel mensen mee zitten in een van 'ok, alles loopt wel'. De kinderen zijn groot geworden, het huizen is al lang af betaald of dat lukt ook wel. De business loopt allemaal goed, maar wat ga ik dan nog 20 jaar doen? Ja, voor mij, die eerste keer, ik meeging was gewoon dat die 20 jaar een beetje opdelen in twee delen. Echt voor mij al heel veel ademruimten en zurstof gebracht, dus. Ik heb toen gedacht van 'ok, ik doe het niet nog nege jaar' of hoe lang het toen ook was aan die tempo. En dan die al die jaar daarna ga ik proberen toch een beetje minder hard te werken of van meer vakantie te nemen. En gewoon al het feit dat ik dat je die gedacht had gemaakt maakt, het voor mij al veel overzichtelijker en ja, draagelijker of toffer. Dus je had echte behoofde nummer, is een week best deel te staan? En wat maakt dat dat misschien een vraag voor jullie allebei trouwens? Wat maakt dat zo 1-1 een week best deel te staan? Dat dat niet lukt, sommige meteen echt offline gaat in de wild, heel intens. Ja, ik vind het heel, ik vond dat nu de twee weken ongelofelijk hoe de eerste dag denkt, ik ben er toch maar gewoon om te wandelen, wat is er hier anders als anders? Ook het feit dat het er vanaf staat, het is natuurlijk wel speciaal. Als je drie, vier, vijf dagen kunt we nou ongestoord, u gedachten, laten verder op elkaar woordborduren, komt gepenst tot toch gedachten die je niet hebt, als dat maar een half uur of in een zessies van een lopje van een urtje. Dat vind ik heel zot en dat was nu ook, ik vind het minzij dat ook he, dat is op dag drie zei van, wat is dat er nu voor een reis, ik zit er gewoon te over leven, ik zet mij neen goed voor de andere, maar ik kom hier tot niks, ik moet er gewoon zo, dat ik het event gaal, en dat zei ook, dag vier, dag vijf, zei ongeveer. Ja, dat zie je in de dingetkantelen, ja. Dat is heel mooi dat je het zo moet, dat ziek je bij een elke keer, ja. Hoe was dat voor jou, Karel? Voor mij ook, als ik hier een pelje ben, een pelje is een pupil zelfs tegen, dan ben ik vaak bezig met inloss van mijn wachtingen, of ook, ja, het is een balaanste zorg voor andere, en de zelfs zorg. Ik ben dan soms om te zoeken, maar op zo'n reis, ja, weg van alles, ik kun het nog voor een zei, dat heeft al andere mensen soms ons helpen, en dat is ook heel bezig, maar ik ben een heel pak meer met jezelf bezig, voor een lange progeval. Ik de ruffel is de uitspraak doen. Vak, begint die transformatie al op het moment dat je beslist om mee te gaan, of het moment dat je op het vliegtuigst hebt, wat wil je dat ervaren? Bij mij was de moment dat ik dat eigenlijk al geluiden vol begon te worden, is vooraf moet je zoveel bepaalde fietsen zijn voelen. En je eind kan met de tankhoef, en ik krijg al meteen mogelijke vragen van mij. Ja, maar dan maakt dat je al een beetje de puzzel, of je had de puzzelstukken bij een ontraal op een bent of zo. Over die puzzelstukken wil ik het straks nog hebben, want daar heb je iets heel leuk over verteld om langs nog vond ik. En waar is het bij jou begonnen aan de liefst, als je dat nog weet, natuurlijk, over die twee editions heen. Ja, ik vond het ook inderdaad dat invullen van die vragen, het worden eerst editionseker. De tweede editions was een beetje anders, omdat ik mij juist zijn wat ingeschreven en dan heeft die andere persoon daarom staan die hier moeten af zeggen. En dan heb ik even gestuif het zou ik nog wel meegaan in mijn eentje of niet. Omdat ik zelf mij toen niet door heel veel grote issues zat of zo. Maar ik dacht dat die week ga met duugd doen en een week of laing vond dat voorkeer dat of ik ga wel meegaan. En ik heb dus nu veel minder aandacht besteed aan het invullen van die vragen leestjes, wat er ook minder dingen waren. En met mij is nu wel meer echt in de loop van de week gekomen. Ja, er was ook heel slecht weer woorspeld, waar wij. Ik weet je minder zien dat we meetigen gaan zelfs, maar dan in de loop van de week. Je is het allemaal prima mee. Je maakt de mikrofond trouwens een klein beetje draaien. Zo iets ja, komt heel mooi goed. We hebben vandaag geen geluidstechneker op zaterdag, hoogt het, andere dagen ook niet trouwens. Wat veel mensen ook heel spannend vinden is wel goed, ik heb daar zin, ik heb daar verlangen naar. Maar wat met al die andere mensen, pas ik wel in die groep, want ik ben maar of ik pas daar niet in of z'n allemaal onbekende mensen. Hoe was dat voor jullie? Ja, zeker ook, want er was een soort van metingen geweest op voorhand, maar ik was door naar een schiet met vriendinnen. Ik had die metingen mis, dus ik moest echt zoeken op de luchtaven, naar wie heeft er ook zo'n rode ruchzak. Maar het was heel vond ik heel plazant op de luchtaven, was die groep al bij het eerste koffietje geblend. Het was een hele toffe dynamiek in de groep, een hele grote openheid en gevoelde nu direct op je gemaakt. Het was ook toffe, ik had al je waard aan de jongsten, en er was ook iemand meer van stukjenen 60. En dan zijn we daarop in de luchtaven, op een regant staan, in de liefdehden, nog niet meer in te kunnen, zeg ik. Je kunt nu plazant, ja. En ik zat in Lapland al op jullie te wachten, en ik reed dan die foto door en dat lijkt echt de Dalton's are coming of so. Het was ook wel een bijzondere groepen. Ja, fantastisch groep. Tot z'n heel fiende interactie. Iedereen had ik met verschillende mensen interactie, en dat waren niet altijd dezelfde mensen, waardoor een hele fantastisch toffe zijn. Ja, een jong organ is een plant er was, een klikkes forming binnen die groepen. Helemaal die, nee. Dat is ook een van de reden dat ik de groepen eerder klein houdt, dan heb ik dat natuurlijk minder. Het waren ook heel verschillende mensen, verschillende eigenlijk de geronde leefte, de interesse gebieden nog maar op. En toch zie ik altijd heel mooie dingen gebeuren. En ik denk dat mensen zeggen vaak van "Tor het feit dat ik niemand anders kende, kon ik net veel opener zijn over de thema's die voor mij belangrijk waren, woardoor de groei natuurlijk ontstaat." Ja, het was bij mij van af, ik had hem de voorbereiden de assessies, was ik al vrij open geweest. Dus dan veel voor mij de stress ook, van weg om die weken, om die weken te gaan. Maar het is wel zoals je zegt, als moest er mensen bij geweest en die heel een loop bij u staan, dan zou je er misschien iets meer opa want of of iets meer terughoudender. Maar het haar in iedereen, we hebben een moment dat iemand wat kwetsbaarheid begint te tonen, dat is een domino effect of zo wat in de groei is natuurlijk wel. Ja, we hebben het over verwachtingen voor af. En dan in de groep stappen, maar neem ons eens mee naar dag 1, hoe was dat voor jou? De dag in de vlieg, op de eerste dag, echt dat we ginderden. We hebben zogtens nog even die safety breathing, heel praktisch natuurlijk en dan. Ja, mijn camera genoot, Lise had eerst iets aan haar voet en dan dacht ik, oh, die zal er al beginnen met al een fysieke beperkingske, maar een heel strafen dat met de stunde van Pijn ook heel de week lang is dat heel goed gelopen, maar dan dacht ik, dat is dan hier al de moedige mensen die het gaan starten. En dan start dat met de helikoptervlucht, heel spektekeleer. Je wordt dan ergens getroopt, heel mooi omgeving die bij een waterhal. En dan is het al die rugzaak alles checken, dat geldt dat gelukkig met dat gewicht, maar eigenlijk één keer als je een paar uurtjes heerder bent, dan voel je al van je on. Ja, dat komt goed. En dan was voor jou dat moment analyse dat je die heli ziet weg vliegen, dat je weet, nu zijn we 6 dagen offline. En want je zijders straks met je zemers staat uit, maar we hebben ook 6 dagen geen ontvangst bevoren. Ja, ik vond dat fantastisch. Ik had dat gezien waar ik het allermeest naar wat verlangen tot de volledige dekonexie. Als jij daar juist ook zei van, je zorgt zoveel voor anderen en voor uw zelfs zorgen, zie je er soms wel bij in. En dan vond ik, ja, ik wou het in de helikopter, heb ik mijn, jij zou m'n vlieg zoeg modus gezet. En dat was benaan emotioneer, moment in een contraan op weg je pingt van de blijdschap van, nu moet ik iemand meer antwoorden, ik kan ook niks meer sturen. Ik verjaardagen, ik heb zo'n porantje wensen, ik doe het achteraf. Ik moet dan niks denken, behalve aan genieten van een ment zaalig. Ja, ik heb dat ook nog verlinkt, ja, het want we kwamen dan terug op te henden. Ja. En dan zij ben eigenlijk mordje weer, ze hebben nu opzetten. Mijn dertje wel en bel je weet dat toch nog niet hebben waar we gekolben zijn. We hebben er dan gekomen, het samen met het liefst om een dag langer offline te blijven. Ja, ik heb heel even naar mijn zoon gebouwd van oïstwismodupunten, direct. En ik zag al die bricht binnenkomen, de rectoriefliegen was aan, niks geleden. Misschien waren er ook momenten of dagen dat je denkt, ik ga even vloeken, met het podcast warning. Wat een f*ck ben ik hier aan het doen. We hebben je zo'n heel zwaar moment gehad bijvoorbeeld. Ik had f*ck, ik vond heel zwaar nu overtrev, maar de woens zeg, ik zou je zo de langste, denk ik. En dat was op tijd dat we hier ook wat dom geslagen. En toen werd ik wel van mij dat het f*ck geteelt, het is toch iets gegroter als dat ik geteigd, maar dat hangt dan ook even aan tweeën natuurlijk aan. Dus ik was toen wel blij dat dat were rond waren. Maar hij is na een andere kant, ik heb dat soms moeten denken dat het is meer wandelen als ik teigd. Maar eigenlijk mag dat ook wel door dat je daarmee bezig bent. En dat zijn mini-overwinningsjes, zal ik zeggen. En want het begint on die week en die tenten opstellen en dan breek dat het maak. En dan heb de genoeg eten pijen en gaat die al rustig goed zijn. En wij gaat dat met daar weer. En we gaan de weg in die week voelden dat je mini-overwinningsgecept behaald. En dat helpt om te ontkoppelen van te dingen dat je moest doen en belgen of zo. Het zijn ook allemaal boos voor jezelf vertrouwen, denk ik. Ja, ja, ja, heel zeker. Het is echt erliggend ondersteund, heel op proces van. Ja. En de focus ligt niet op een enig ver wandelen. We doen aan per 50 kilometer per dag, maar toch zijn het gevulde dagen op zich. Ik maak ook wel sterk door te beweren dat wandelen is ook één grote meditatie. Dus de impontie krijgt de reflectie, de momenten dat we samen zitten. Je verwerkt daarvan heel veel al wandelend. En dan brek je nooit door een op een coaching op kantoor. Ergens bijvoorbeeld hier, bij mij, of door een seminaruimte. En dan meteen bij elke pauze je meel en andere dingen bij te werken. En jij woon net ook iets gaan liefst. Heb jij zo'n baldag of een momentje gehad ofzo? De moment waarop je contact dat ik mijn redenhoes thuis vergeten was. En dat je er de vond te draasje. Ja. O, ik ga er toch niet in een hele week, een natte slaaf zag verder moeten. Toen had ik echter een rejuut gelopen beneden. En dan was ik een stresmomentje. Ook dat hadden we wel opgelost als het tegenwoordig was. Wat deed het dan bij jullie om zo zes dagen offline te zijn? Voor veel mensen is dat ongelofelijk spannend. Wat jij zegt van familie, vrienden, collega's, medewerkers, paciënten, normaropen. Wat ook je broep is. Vanaf een beginnijkel, echt zalig. Ik was dat aan mijn goede ging toen. Ik was ook vrij gerust dat dat in België wel verder ging. Dus ik had er niet echt probleem mee ofzo. Ik moet zelfs heel zeggen. Maar een mail app. Heb ik zinsteen niet meer terug op meneer gezegd. Mijn gezet is dat je stelt eruit. Dat is soms een geldtij, waar raar. En wel een winch. Ja. Maar je stelt er nu verloopig een dikke twee maanden af. En het is wel oké. En het bedrijf staat nog altijd. Misschien moet je dat ook even kleren. Wat doe je professionele precies? Ja. We hebben het natuurlijk maar voor de luisteraar. Ja, inderdaad. Dus wij hebben een familie bedrijf. Die keer motoren ons in een geel. Opgericht door mijn ouders moet er een vader. En we zitten daar met drie van de vier kinderen in. En ik zit nu just in de pijplein. Zal ik zeggen om een vader einde toekomst te gaan ontlaasden. Ja. En dat was voor jou ook een van de teem als die bijnemen. Ja, bijnemen hij van hoe ik dood dat dan precies. Ja, inderdaad. Hij is een vrij aanders leire geven profil als ik. Dus echt. Hij had de alteriteit in de meaalde ervaring. En bij mij is het een aandersort van leire ingeven. Maar je denkt altijd, ik ken m'n voorbeeld. Ik ken m'n voorbeeld. M'n voor dan met de groep weg te gaan. Ik voel je ook dat er aandersort leire ingeven in zitten. En op zich zijn ze allemaal goed. M'n merk je neers van 'oh ja, er is niet meer iën voorbeeld'. Er is ook nog een maandersort. Ja, wat je hebt ook denk ik heel veel geleerd van bij de reizigers. Ja, ja. Ja, ja. Van Tim, van Dienstendhuizen bijvoorbeeld, heb ik een heel warde volle wandeling mee gehaald. Die. Ja, als je aan het vertellen was, er voelt een keel nauw of sloodde keeler bij aan. Bij die zienswijze. En dan is zij. Ja, dat is verhelderend of verhuimend. Ja, het is ook verhelderend. En dat is ook verhelderend. En dat is verhelderend. En dat is een beetje een combo. En dat is een persoonlijke vlak. En dat is een afgevlakte in de loop van de miljarden. En dat is een meerdje. Ja. En dat is ook. Er wordt eigenlijk. Er wordt eigenlijk aandgebouwd met iets. En zoals je zegt, ik bel elke avond even met de kern. ik bel elke avond even met de kern. en laat ook zeker even weten wat je van deze aflevering vond.

Podcast Summary

Key Points:

  1. De podcastaflevering bespreekt het transformatieve programma "Into the Wild", een zesdaagse offline tocht in de natuur.
  2. Gasten Karel en Analise delen hun ervaringen over de uitdagingen, persoonlijke inzichten en het groepsproces tijdens de reis.
  3. De reis biedt een kans om te ontsnappen aan dagelijkse verplichtingen, diep na te denken en persoonlijk vertrouwen op te bouwen door kleine overwinningen.
  4. Volledige digitale disconnectie wordt benadrukt als een cruciaal en bevrijdend onderdeel van het proces.

Summary:

In deze aflevering van de ChooseLive-podcast wordt het programma "Into the Wild" besproken, een zesdaagse, offline ervaring in de wildernis van Lapland. Gasten Karel en Analise delen hun motivaties om deel te nemen, zoals het zoeken naar richting in een familiebedrijf of een professionele dip. Ze beschrijven de kracht van volledige digitale disconnectie, wat aanvankelijk spannend was maar uiteindelijk als zeer bevrijdend werd ervaren.

De reis combineert fysieke uitdaging, zoals wandelen, met intense zelfreflectie en groepsdynamiek. De gasten benadrukken hoe de afzondering en de gedeelde kwetsbaarheid binnen de diverse groep leiden tot diepe inzichten en persoonlijke groei. Het programma fungeert als een katalysator om levensvragen te onderzoeken en nieuw vertrouwen op te bouwen door kleine, dagelijkse overwinningen.

FAQs

De workshop helpt je helderheid en richting te vinden voor je goede voornemens, zodat je concrete stappen kunt zetten die in 2026 het verschil maken.

Het is een zesdaagse reis in de natuur zonder afleiding, comfort of GSM-verbinding, gericht op zelfreflectie en persoonlijke transformatie.

Het programma is toegankelijk voor verschillende niveaus; de focus ligt niet op extreme afstanden maar op het proces van wandelen als meditatie en reflectie.

De groepen zijn klein en divers, wat vaak juist zorgt voor meer openheid. Veel deelnemers vinden het makkelijker om kwetsbaar te zijn bij onbekenden.

Veel deelnemers ervaren de volledige disconnectie als bevrijdend, omdat het ruimte geeft om alleen met jezelf bezig te zijn en niet te hoeven antwoorden op externe verwachtingen.

Het wandelen kan zwaar zijn, maar de mini-overwinningen onderweg helpen om zelfvertrouwen op te bouwen en mentaal te ontkoppelen van dagelijkse verplichtingen.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.