#10 The Path (met Nadia de Vries)

*zor* Podcast Taylor. We zijn een huk meteen een bos in. Het hoen het licht begon te dalen en ik hoorde die geluiden. Ik dacht van 'oh, dat is echt niet goed'. Dus ik was beest ik eruit. *zor* Echt! *zor* Echt! *zor* Ja! Ja, rechts streaks vanuit de keuken van Podcast Taylor. Er zit echt iets voor jou. De zappers te kulterele bijlagen van Nederland. Naast mij zit Peter Bureman, die vindt in principe alles goed. En ik ben koffer in het ereken en ik vind het in principe alles slecht. Ook aflevering geef elkaar een tip uit het kulterele landschap en de ander is altijd verplicht die tip ook op te volgen. Want bijna niemand doet dat nog te wel. Waarom zou je anders een tip geven? Ja, precies. Deze aflevering is alles anders dan anders. Daarom doe ik ook deze intro een plaats van Peter. Jouw gek dit. Want er heb benamelijk een tip samen gekregen. De game The Path. Path. The Path. Van onze allereers echt iets voor jou. Gast. We hebben hier vaker, oh, haar naam genoemd. Zo vaak dat we dachten. Misschien moeten we maar eens een keer met haar praten. Dan alleen over haar. Ja. We zijn allebei in nummer bewonerast van haar boeken. En we staan niet alleen van ze. He staat met haar laatste roman. Overgaaf op een man daar ook de liepers longen. List. Ze gaat vertaald worden in elmatalen. En jullie hebben natuurlijk al lang in de tisje staan. We zijn heel blij dat ze is. Schrijver, dichter, culturewetenschappers, kunstgietjes. Wat niet nog meer. Nadia de vries. Hé, dat komt niet. Hoe is het met je? Ja, goed. Leuk om je te zijn. Zin in. Ja, zeker. Volk hem in de keuken. Ja. Het is echt de keuken. Ja. Het is de heel van feestje. Dus de keuken. Dat is wel. Ja, dat hebben wij nog nooit zo benoen. Maar dat is natuurlijk eigenlijk zo. Ja. Misschien is dat de vibe waar we voor het aanvormoete gaan. In dat het huisfeestje en dan in de keuken. Ja. Of het bakkom. Kijk of het bakkom. Ja, maar die is geen bakkom. Nee, dat is een keuken. Dat is ook onhanden om te opnemen. Ja. Zeker in de deel van de stad. Ja. Jullie wijen. Goed, dan blijven we in de keuken. Laat we eerst, we gaan straks over de paaf hebben. Maar we gaan eerst natuurlijk even naar de actualiteiten peter. Ja. Wie wij beginnen. Wat was jouw hoogtepunten deze wein? Eeeeh. Kult er heel hoogte punten. Nou, ik zat de kijkje jullie de Olympische Spelen. De we interspelen. Ik niet. Ook niet de opening ceremony gekeken? Nee, maar hij zei het wel wat. Hoogt waar, was het? Ja, ik heb het niet gevoerd te waren. Maar waar het was, maar ik vind dat toch wat ik dan altijd grappig vind, is dat dat is natuurlijk eigenlijk op zo'n hele Olympische Spelen. Ik heb moment wel op cultuur ook nog een rol speelt. Dus dan zijn dan ontzettend veel dancers en muzikanten. En het is gewoon een soort van zinnige show. Het is allemaal hoe die logistiek allemaal werkt. Daar wil ik echt niet te lang over nadenken, want ik krijg echt plaatsvervangen in de stress. Maar ik vind dat altijd grappig er aan, vind ik dan dat als je dat op de NOS kijkt, dan zie je die opening ceremony. Alleen ze hebben ooit bedacht dat dan die opening ceremony dat ook de sportkomentator geeft op wat we zien. En die krijgen dan volgens mij ook vanuit de Olympische Spelen. Dat is een soort draaigoed mee om me over te vertellen. En nu was dat dan een commentator van de NOS en Mark Tuitert. En die waren dus met zijn twee, ik voel het best wel een mooie. Mark Tuitert, dus schater? In Mark Tuitert, dus schater. Ja, inmiddels sportkomentator en dag voorzitter en wat allemaal schrijver. Ja, stoïsijn, stoïsijn ook nog is. Maar die gaan dan met zijn twee, moeten ze dan gaan praten. Ik voel het best wel een mooie opening ceremony, was best wel goed gedaan. Wat vond je mooi? Nou, het begon gewoon met een soort. sadens soort vitrines, van die beeldhaalwerken van. aslete, maar erin ging er natuurlijk bewegen, dat waren uiteindelijk de dancers. Nou ja, goed, het duurde heel erg lang. Maar ik vind het dan vooral grappig dat dan, dus Mark Tuitert kunst zit te duiden op de NOS. Toch dan is het. ja, dit symboliseert de stad en de natuur. En je willen met elkaar in gesprek, maar ja, er komt geen contact. En dan zit hij dat gewoon. Ik had toch op de toon van de sportkomentator. Zit hij dan kunstbekomentareer. Leuk, zo stemmen je ook. Ja, toch? Ja, het was met best de Mark Tuitert, wat zie ik in maat. Ja, ik wil overkocht. Ja, toch? Ja, ik wil nog kijken. Ja, want ik bedoel voor de rest gaan ze dan gewoon heel serieus over sport te praten. dien je wel veel verstand van hebben en zo. En dan lekker veel jargon gebruiken, ik wil nu denk dan van. ouh, kijk, het is eigenlijk heel leuk om mensen die doorprater. of iets waar ze geen verstand van hebben. Ja, ja, wat is jouw hoogt-punt? Ja, koot-reloogt-punt van de week. Nou ook in het theme van de sport. Voor mij onvermijel, lekker de Super Bowl Half-time Show van Buit Bunny. Ja. Ik had die het best als een al maanig ochtend of zondag gelukkigd. en ik heb het maar al maanig ochtendal voor Nederlandse tijd in de scene. Ik was zeer ontroerd. Ik had dat gekeken en ik vond het heel lief te voel en mooi. Ja, ik was ze door ontroerd. Wat draakt hier dan? Wat onderhoordde? Nou, wat het heel lief te voel was. Er was zo'n heel podium vol met mensen. En ook dan vooral was Einde waar ik zo op gesproken. is het al die vlagge van alle landen in Amerika dan in zo'n voeren worden gebracht. En wat ik ook heel leuk vond, wat op het podium heb je allemaal van die grasprie te staan. En op het einde van de show, het is duidelijk dat allemaal mensen waren die zo'n graspak aan hebben. Want wat zonder halfstam is, moet natuurlijk ook wel. Ik heb het in die gezienste tex. Ja, ik heb het echt gewoon bij echt een knik. Oh, dat is. Iedereen heeft het hier ook weer iets van vrucht te kijken. Ja, ik heb ook een zorgkijker. Ja, wat ook heel. En ondertussen is dat die grasmanen nietjes nog. Want het is ook maar een kwartier die heeft een show. En dan moet ook dat. en redenen moet heel goud weer schoonzijnen voor het spel. En denk je ook, als je die dat dat gras weghoud. maar ze dat man in pakjes en die zachtjes zo weggeren op het einde van de show. En ook zo ontroerend. Ja, ook. Ben je een van met punten, een van met punten, een van met punten. Ik voel dat dat is, allemaal heel mooi. Ik heb geen boord spijnt, maar ik vind het gewoon heel. ja, gewoon sympathiek iets. Ja. Van muziek op zo'n manier te gebruiken. En ja, nu extra fijn ik vond echt heel mooi. Goed. Ja, ik was dit weekend, was ik naar Joost Omen. We hebben natuurlijk vorigweken zijn. Het was jouw halfstamshow. Ja, we hebben natuurlijk vorigweken zijn dichtbund op. bezproken. En toen zag ik dat die een nieuwe show had met tryouts in de naag. Ze kunnen naar de naag gaan om daar zijn nieuwe forstering tot wie wij zijn te zien. Vond dat echt heel goed? Een mooie ode aan hoe raar kunstnaar zijn, hoe. Ja, niet belangrijk, maar hoe mooi kunst kan zijn, hoe waardevol het is. En ja, ik vind het nou, hij doet dat gewoon toch heel knap. Het is. Ja, het is allemaal verhalen van allemaal kunstnaars. Hij drömt, terwijl die een gedicht aan het voorlezen is. Het is. Ja, ik kan het samen veel en veel om te doen. Maar het is echt heel goed. En het is nu net begonnen. Dus tryouts zijn nu, zijn nu, dan gaan we het spelen. Vindt die speellaist. Maar ze hadden nu een eens op een podium. Ja, want wij hebben nog niet eens zo lang geleden. Het stond die met de. Met de poesi boys. Poesi boys en de muzikant. En ze had het stond op zevieren, maar nu die dus in zijn eentje. Helemaal alleen. Oké, vet. Ja, we zullen speellaist ook ook vinden de show-nots-zettend. Maar ik vond dat. Ja, man. Kun je gewoon een zade gewoon heen gaan. Ja, zo het over de paaf gaan hebben? Ja, de paaf gaan de paaf bewandelen. Ja. Nadia. Nou, Nadia. Ja, ik heb er zin in het hoor, ja. Ja, dat is wel een hele tijd. Ja. Wat is de paaf? De paaf is een game. Maar niet een game, zoals je gewend bent, met een heel een paadplot. Of dat je. Monsers moet neer schieten of wat er ook. Het is echt meer een soort ervaring. Gebaserd op het verhaal foto te kapp je. En je kan kiezen uit de. Ja, zes meisjes die allemaal een beetje op rood kappje lijken. Een keer is een wat jonger, de andere is zo'n. Wat is. Ja, meer de ontd20 zeg maar. De jongens is dan achter of zo. En. All die. Meisjes moeten naar het huis van Oma komen. En dat kun je. En echt de enige regel van het spel is blijven op het paad. Maar als je dat doet, dan kom je bij een leeghuis van Oma en. Dus eigenlijk het spel moties weertje om de regels te breken. En dus jij is het bos in te gaan in allemaal avontuurde te belezen. Ja, precies. Je begint dat spel en dan kies je een voor die meisjes. En dan zeg het spel, je moet naar Oma's huis, maar blijven op het paad. Ja. Nou, dat heb ik ook braven, daar heb ik beter van het gemij ook braven gedaan. en dan loopt je je enkele rechner dat huis toe en een zater veelt. - Ja. - Dus lukt. - Ja. - Oh, een hoekje in enk. Ja, ja. - Ja. Wat was het mooie? Het crux is dat je de regels breikt en in het daad, in dat post allemaal op avontuur gaat, allemaal dingen meemakent. Want ook een vrij filosofies en poeties spel. Want eigenlijk dat het bos is allemaal voor metafoor voor opgroeien. All die meisjes moeten opgroeien. En net zoals ik in het leven heb je alEyeopstakels daarin. En al die meisjes hebben hun eigen Achilles heel of een wolf. En ze moeten die wolf ontmoeten om zichzelf te leren kennen. En dan als ze dus die wolf ontmoet hebben, dan ziet dat huis van Oma er ineens heel anders uit. Want dan hebben ze ervaring en ja. Moet je er goed opletten, want als je het spel niet gespeeld hebt, dan moet je zorgt dat de mensen ook bij kunnen even gekant van pat af. Dan kom je in het. Ja, toch. Je moet uit van pat af en dan kom je in het donkere bos. En dat is een soort. Ja, soort einde los. Bos? Ja. Nou, ik vond dit zo grappig. Ik zit in dat zo in elkaar. Dat als een spel tegen mij zegt je moet je doen. Dan ga ik dat gewoon doen. Voldem ook echt een beetje bedroog dat je zo in het einde. Kom je in het huis. En dan staat ze zo, ja. Je hebt 0 van de beschikbare uit te bevinden. Dus gevolgd, je hebt nul gehijen meneer open gemaakt, je hebt nul van dit gedaan, veelje in de daad, rank. Toch je krijgt ook nog een soort cijfer krijgen voor het gedaan. Ja, ik vond het ook echt schrokend. Veelje. Maar dat ik ook echt zo'n dacht, dan ga je het dus nog een keer doen en dacht ik ook, ik pak ik maar een ander personage. En dan ga je dus dat pad af, maar dat was ook beteid spannend. Ik ging er eerst keer wel echt toch vrij snel weer terug. Het pad op. Oh ja. Ja, dat bos is toch meteen jouw expelde toen denk ik ook met de jongste. Oh ja. Dus dit jongste meisje. En ja, ik toen minne ik vreeselijk verdwaalt uiteindelijk. Toch van dat pad afging. En dat was gewoon. Ik wist gewoon nog niet wel het verspel ik aan het spelen was. Dus ik dacht ik moet toch dat pad dat was toch daar. Ik liep daar net nog. En gewoon ik was maar aan het lopen. Je moet ook de vijf stellen dat het lopen gaat niet zo snel. Nee. Als ik mijn express een beetje langzaam gemaakt heb, ik had het een beetje spanner te maken. Ja. Ja, ik ben gewoon vreeselijk verdwaald. En ik dacht gewoon, ik heb er zo lang geprobeerd om het pad terug te vinden. En ik krijg gewoon. Ik had het idee. Hij zegt ook, ik het is een ervaring. Ik had echt die hele deel van de ervaring van dat spel ook is gewoon dat gevoel dat je in het pad niet meer kan terugvinden. En dan blijf proberen hoe dat volgens mij een hoortag wel eens verhalen van mensen die verdwalen. Dat je dan. Je denkt ik ga recht doorlopen. Maar dat je dan toch een beetje gaat zwenken opgegeven met een van de redenen. Dat je toch denkt, oh dit herkennig en dan dat je uitleggen is. Ik was op een gegett ook cirkels aan het lopen. Dat is natuurlijk gewoon hoe het gaat. Ja. Want dat is een oneregoedend te zeggen, de sfeer van het spel. Het is heel misterieus, met je creepy, muziek is er heel. wel heel goed, maar. Ga je eng? Ja, je hebt een product om schepen als een horror-spell. Dat voel ik ook. Dat is ook een heel een spel om te spelen. Ik heb het in 15 jaar geleden ontdekt. Ik heb het ook toen al gespeeld. Ja, wat dat. Ik dacht ook dat je er mogen vroeger van een tip. Ik dacht ook iets waar ik wat al langer met mijn mederaar. Maar dat is echt wel een spel dat ik blijf bespoken. Het fascineert me, maar ik vind het ook heel gicellig om te spelen. Wat maakt het gicellig? Dat is wel een speler. Dat is ook wel van mij als vrouw, want inderdaad in een bosbent, en dat je niet meer terugkant, had dus echt een beetje een van de grootste nachtmarie scenario's denkbaar. Eigenlijk, als er niet gebeurt, ik ben weerloos. En die sfeer, inderdaad, het ga je langzaam. Het is niet heel bedreigend, maar je voelt gewoon een kleurenpalet en de duisten is in de muziek van er staat nu. Ik had iets op het punt om iets heel naast mee te maken. En dat is effectief ook. Ik zat in het ook zo'n saaf aan het laten in het donker te spelen, zoveel orkjes in, met die muziek. En dat is wel ik verdwaald. We zitten ook, je hebt die muziek, maar er zitten ook de hele soort geluidseffekten. Ik wist op dat moment nog niet. Ik dacht, ja, het is gebaseerd, een broodkapje. Zag ze komt er waarschijnlijk een behoof achter me aan en dan moet ik wegrennen. Dus daar was ze dan de hele tijd. En dat geluid is die orkjes in het klinkt, dat zon ze bijna, als ze al wat van achter je hebt. Dus ik heb ook een paar keer dat zo letterlijk. Achter, dat heeft toch overbeschouders zitten kijken. Ik zat er zo in. Ik voel het nu ook, jij zegt het bespoken. Ik voel het nog steeds een soort de hillingen over me ruggaan. Dat de sfeer, terwijl dat het gelijkertijd gebeurt, er komt geen behoof achter je aan. Toch dat die wolf neemt steeds weer, andere vormaan. Kom je op verschillende manieren tegen. Wat ook meisje, en we hebben ook van die 6 groot kapjes, heeft een andere wolf. Zodat ik de vier speelt dat ik in vroet op de ervaring van het spel. En die wolfen, dat zijn. Nou, voor de jongste meisje zit echt een wolf. Want dat meisje leeft begin een soort van fantasie wereld. Ik had ze even of acht moeten voorstellen. Dus die zit er nog in die wereld. En dan, wielken meisje van 14 bijvoorbeeld, die dan een man tegenkomt. En ook een oudste meisje die dan 19 is geloof ik, die dan een piano-leerhaar tegenkomt. En ja, er rikt de denkje van 'Ker, het zijn gewoon mensen, die zijn niet zo heel eng'. Maar dan gewoon die situatie die ontstaat, dan voel je gewoon 'oh, hier gaat iets op het hele manp in het zoon'. Als een meisje een vreemde man tegen komt in een donkerbos staan. Ja, maar wat was interessant. - Dat is vaak niet veel goed. Wat wat interessant is, al die meisjes, die zoeken die wolfen op. Wat is wel belangrijk om te benoemen van. En ook soms als je dan die wolf eenmaal tegenkomt, je moet ook nog een paar interacties doen voordat dan iets gebeurt zeg maar. En dit is ook de enige manier waarop je zeg maar. Dan toch bij het huis van Oma. Terecht kan komen, dat pad vind je niet met terug, zoals ik al zei. Dus je moet via die wolf moet je daar komen, toch? Ja, dus een soort uitweg, dat is dan een ander meisje in een witte jurg. En die komt je af en toe helpen. En die komt je ook dan tegen als je punts dan meer wolft. Die vertrouw ik ook niet. Ja, maar het is dus wel te vertrouwen, je kan je mee terug naar het padd dragen als je wil. Maar ze lijken ook naar de wolf. - Ja. Dus ik wil toch nog even terug naar het voor de eerst speelden. Ja, hoe kom dit op jou pad? Ik ben nog in het einde, ik kan het niet. Ik ben niet meer precies hoe, ik ben wel een gamer en ik heb zelf. voor elk on PC-gamer ook altijd geweest. En ik ben altijd al aan het uitkijken voor een interessante nieuwe game-die-op-je-PC-kant spelen. En ik ga ook heel erg van meer philosophische spellen. Ik was de Stanley Parable bijvoorbeeld dat soort spellen, dat is helemaal mijn straatje. En ik heb dit toen gevonden dat was er als het 11, 2012 moet het geweest zijn. En toen heb ik het echt gewoon een gekocht, ik heb toen zo'n USB-stik op de website van teel of teel, het is de studio, deel, deel, deel, ze bestelt. Dat ging toen te spelen. We werd gewoon met de post na eeg tochturen. - Ja. Ja, ja. - Ja, dat was wel wel nog. Ja, en het was echt zo een beetje zo. We vond het niet schiet van wat heb ik nou weer gevonden. Dat vond die afbeelding heel mooi. En er ook al een game geïnspeegd wordt een verhaald, het is fantastisch. Maar ik ging het toen te spelen en ik vond het echt dood en. Wat ik heb toen ook in het begin, ik dacht al van. Wat een oud-warsje nog ver? - Ik was toen in het 22, 2021. En ja, en ook die ervaringen van. Dat oudste meisje dat speelstand is negatien, dat vast voelt al nog heel dichtbij. En sowieso die sfeer van dat speel is gewoon heel eng. En ik dat meteen of van, oké. Ze zeggen heel expuzie het pleig op het pad. Dat zal ik wel wat juist niet moeten doen, wat ik moet iedereen want trouwen. Ik ging hup meteen dat bos in. Ik dacht van, oh, dit is echt niet goed. Dus USB-stik en dat is wat. En toen we gewoon op het voornaties te lezen wat andere mensen dan meemaakt en een pleetroup op YouTube gekeken. En we vastrehouden aan die comments van andere mensen van, oké, die mensen die in die comments zijn met mij in deze ervaring. Het hoende ik dus gezien hoe het spel zich goed gesteld moet worden. Het hoende ik ook het laatste nogal weer zelf te spelen. Maar ik vond het heel eng, maar juist dingen die ik heel eng vind, die fascineren mij dan. Ik denk dat, waarom vind ik dit eng? Waarom loopt het zo in een psychereactie in mij uit? Het voelt ik dan onderzoeken. Ja, dat was ik wel benieuwd. Nou, ik kijk mij in ervaring. Ik weet gewoon niet zo'n game, maar dat zou eerder in deze podcast bijgekoppers. Ik vond het wel, ik vond het wel echt heel mooi en ook wel spannend. En ik vond het ook lastig om, ik vond het wel heel lastig om niet precies te weten wat je moet doen. Maar ik vond het die rillingen of puners, dat heb ik gewoon niet echt zouden. Maar ik kom het ook, denk ik, want ik denk dat het overnaadenk, wat komt dat nou? Ik ben niet zo bekend in het genre horror. Ik heb eigenlijk horror altijd zes horror op zater mijteket, horror, film, zout. Ik denk dat dat gewoon het voelt, of het niet voor mij is. Ik weet niet waarom misschien heb ik een keer toen ik elf was, veel te jongen en een van me veel te eng filmt. Ik had het wel ook als kinder. Ik vond het ook al die. Hoew, het had die eng in film, en ik had het klauntje in zo'n. Zo, nee die. - Jucky, jucky. Nee, jucky, nee, jucky het is voor mij best. Maar jij bent wel thuis in horror? - Ja. Wat is er af? Vet aan horror. Lekker, maar. Ik hoop dat ik. Lekker me zo uit dat ik het kans kan geven en misschien toch ook die liefde die hij voor horror heb, ook kan vinden. Want ik wil het wel. - Dat is wel grote verijs. We gaan het best doen, ik gaan het best doen. - Doe een pooking, doe een pook. Ja, maar ik heel bijzonder naar een vriend of hoe ik zeg maar horror begrijp. Veel horror gaat over het onbekende in het bekende en over het vervremdende in het herkenbare. Ik vond het een huis dat bespookt wordt of een babysitter die niet te vertrouwen is. En eigenlijk de mensen die er en dingen die het meest dichtbij ons houden, die dan in één se's niet te vertrouwen zijn. En ik denk dat ook één van de meest bedrijgende ervaringen is hier gewoon als mens, ook als biologisch deze kan ervaren. Of van, oh, de manier ik denk dat de dingen lopen, die lopen niet echt zo. En het genre van horror die het buit had uit, het buit had gevoel van vervremding en onveiligheid in het bekende uit. Waarom zou je voor je plezier naar dat gevoel gaan? Ja, meerdere reen ook voor de kijk, een beetje zelfde reden dat mensen in een aangebaan stoppen, of achterpomoten gaan zitten. Ook niet voor mij. - Ik ga ook altijd een aangebaan mee te voor. Ja, ik ben ook niet straks benen. - Ja, misschien ben ik ook gewoon een tier ziel. Ja, ik ben het ook wel ontderen. Maar dat fascinerd me dan ook, hoe jij het overal over heel gevoelige onderwerpen gegaat, bijvoorbeeld een afwezig oude, of gepestwoord op school. En daar dan die vervremding daar in. Dus ik ook niet zoveens erin zitten om dan te kijken, dat iets heel enks, dan te denken, oh ja, zo werken ik doorheen. of zo. Ja, wat ik zelf heel erg heb, ik was als kind ook gewoon moest ik, maar het licht moest aanblijven als ik ging slapen, ik was gewoon bang in het donker en dat als we dan een film zaten te kijken en er kwamen een enke stukje, ze hebben mijn oude resust, die zijn altijd wel ja, geen jaar maar even naar de gang, een riefse beweren, dat er een stukje voorbij was zeg maar. Dus dat moest, dat was toen allemaal echt te enke, maar ik heb dus nu juist als ik nu horror kijk of enke dingen of dingen waar je van schrikt. Ja, ik ben bijna bij wijze van een aangebaan dat ik dan in een adenk moet dan gewoon terug denk ik aan die tijd en ergens ben ik dan gewoon blij dat ik nu wel kan bekijken. En ik vind het nog steeds, maar spannend komt ook wel binnen zoals ik net ook al zei ik ga dan wel over een beschouding kijken, dat zit ik. Ik ben er dus wel heel gevoelig voor, maar dat ergens zitten er ook een soort euphoria in dat je gewoon weet dat het zeker binnen horror natuurlijk gewoon ook een soort spelende wijze dat het gevoel is verkennen is. Dat is ook ophoud. Ja of dat je gewoon weet dat je niet echt achternaag zit. Ja precies. Maar dat je toch gedeeltelijk dat wel denkt eventjes. Dus ik vind dat juist denk ik zo plezierig draan dat ik gewoon denk dat ik blij ben dat ik niet meer kind ben. Ik kan dat ik nu in het donker kan slapen, dan ben ik nou gewoon dat voel ik dan. Ik wil het rots op. Ja ik begrijp dat wel. Ja dat ook wel die controle die je dan hebt van ik kan niet het bos in of ik kan ook gewoon die u's beest ik eruit trekken. Dat ook iets bevestigend ofzo in die zin. Ja. En ik vind dat ook het zit toch ook wel een beetje in de buurt bij. Ik moet soms als ik heel erg schrik dan moet ik ook van een film ofzo. Dan moet ik eigenlijk ook meteen lachen. Ze zit voor mij gewoon ook in de buurt bij humor toch wel. Ja en opluchting ook. Ja ja. Je hebt een oop dan het mondse springt uit de kast en dan weet je meteen hoe het mondse eruit ziet. Dus dan ene, maar je dan weet je het ook maar. Ja. Ja maar dat is natuurlijk wel het ene aan dit spel. Ja. Dat de mondse is niet achter je aankomen, maar dat is verschijnen in een soort vriendelijk conforme. Ja en ook dat er ook gewoon een padmisterie blijft, want hebben jullie ze het spelen wel uiteindelijk een wolf ontmoet? Ja ja ja. Ja. Nee ik heb ook zo. Ik heb ook wel een personage op jij woon. Dat weet niet mevrouw. Persnages vast maak ik wel bij het meer. Oh ja. Zij van de jongeren meisjes is dat. Ja dat ik heb ik met de mist in de boot. Ja ja. Ja. Dus nee dus ik heb en ik heb met nog daarna nog met een ander meis gespred, maar heb ik uiteindelijk wel de wolf gevonden, maar ik wist niet het lukt me niet om de inta-oxia te gaan. Oh ja. Mijn zicht wist niet dat het de wolf was maar later geen keer ook als een wolf vroeg kijken of zo'n soort ding toen dat ik ook heb lijkt, maar hier heb ik ook knoppen dat ik er niet gedaan heb. Maar ik denk van het wel. Het is het zitter, het is door het zitten van zin en guit en ook dat je niet weet, precies weet wat je aan het doen bent, is ook het superspamant. En ik heb ook met wel de tijd zelfs zou gehaald te spelen, van het wel. Ik dacht wel, op een gegeven moment ook, ik zit echt wel best aan het spelen. Ja ik vond het echt geweld, want mee jij, er zit als jij was zin 20 en je zat, dan zou je een beetje een horen spellen of je zittest soort eerste ontdekking dat je nees me vragen eigenlijk. We kan horen of vennen was. Ja, ik ken wel wat Peter zeggen, ik vond het ook altijd heel eng. Ik had ook was mijn vrienden dan vroeg een horenofilmgingen kijken, dan ging ik gewoon op de computer van een van hun ouders zitten en op Wikipedia mee lezen, van wat plot dan was, omdat ik niet de duurde aan te zien. Maar om mijn eerste herinneringen aan het spellen zoals de Lens en Velor of Doen, ik vond dat verschrikkelijk, van mijn doel met rozen, vlesemons, wat er in de nijse uitkomt, ik vond het echt verschrikkelijk. Maar juist nu dacht ik dan, ik denk dat ik met meisjes, van dit herkennig en ook dan iets etymitologie die het spel meespelde, dat sprak me heel erg. Je hebt het dus gedeeld met op het internet, met andere mensen die ervaring, wat je ook uit jouw eigen verdiende met wetering spelen of heb. Vooral vriendjes, als ik een iemand date, was altijd wel, ik hoop dat ik wel van het komen. Ik vond het ook oké, dan ga dit maar spelen. En ja, ja, ook wel wat ik interessant vond, ik vond ik voor dat dus dan heel eng. En dat dan, ik heb dan drie vriendjes on partners, dat twint op dit soort lakboegsprof. Ja, dat is een beetje, maar die beam wel gewoon heel andere ervaring gehad. En je die dan ook wel heel mooi vond en het meer als kunstwerk, waarderen, en je die het heel saai vond. En die is wel waarom je spel je dit. Die heb je nooit gezien dan. Ja, ik ben wel, maar ook het zimpst niet kon waarderen, want ik zat van ja, maar het ziet echt een spel, want het spelt in begin in een einde en een doel en dat zit hier niet in. En ook iemand die het ook echt wel gemistetig gevoond, ook die sfeer en ja, maar ook die is dus ook een soort cult, dit is een game van soort cult status verwarven. Ook op internet zijn ook er voor essays ook nog geschreven en op voorra wordt er veel overgesproken. Heb je die allemaal gelezen? Zet je heel deep in de lore? Nou, dat niet, wat ze eigenlijk altijd lukken, dat heeft ontdekt. Wat wel heel leuk is, dus het te maakers achter teel of teel zijn, wildend kunstenaars en die expoelseren ook alle andere werk. En een van de twee Orally Harvey, die had twee jaar terug in New York een heel grote overzichtstentoonstelling, waar de paast ook onderdeel van was. En ik heb toen daar wel in dat museum, we hebben ook het spel gespeeld. Wow. En ik voel het toen heel in team, omdat ik vanaf een enk spel, maar een zin andere mensen ook alle keusen die je maakt, een open-in een beetje bang bent en dan huivert om verder te gaan, dat zien ze dan ook. Dat voelde heel naakt, maar ook weer een heel andere manier met te ervaren. Dus het is ook wel leuk om met andere te spelen of te laten zien dat je het speelt, dat het zo'n intensie ervaring is, dat je dan kan zien, of kan laten zien, wat je enk vindt, of je er nog wil of niet. Ja, ik ben een wolf tegen bij jou. Oh, ja, gekomen. Ik was, dit was eigenlijk mijn, ik wil de jou vragen wat jouw favoriete personage was, maar ik kan dan leidt ik het in met wat mijn favoriete personage was. Ik was dus zoals ik net vertelde, eerst gewoon recht naar de huis gelopen en toen berisp door het spel, daarna verreiselijk verdwaald en net eens lang geprobeerd om wat pad terug te vinden, totdat ik dacht, oh, dat is natuurlijk de bedoeling van het spel dat je niet meer terug gaat verdwaalen. En toen ging ik spelen met het personage Ginger. Oh ja. En dat is, die is denk ik, gewoon net een beetje zo aan het puberen. En dat vind ik eigenlijk een heel prettige personage om mee te spelen, want die is heel stoer. En zomaar wat we nog niet alle gezegd is, je loopt dus door dat bos en dan zijn er gewoon steeds verschillende objecten waarmee interactie kan aangaan. Ik vond het ook wel fascinerend. Het leek me ook, is wat philosophisch. Om dus een interactie aan te gaan met zo'n object moet je de knoppen juist loslaten. Ze moet je juist eigenlijk niks doen. En dan verschijnt er soms niet altijd verschijnt er een soort tekst in beeld. Bijna soort kort tekstje. En dat zijn er nog gedachten van dat personage over die dat specifieke objecten bij ze operoept. En bij elk personage kom je dezelfde objecten tegen, maar hebben ze dus ook verschillende gedachten erbij. En bij Ginger zijn die gedachten eigenlijk altijd beek jezelf van dit interesseert mij niet. Ja, ik ben niet niet bang voor. Of ik had het was meteen een soort heel andere ervaring dan met zo'n klein kind verdwaald zijn. Of zo, dat is het een verschrikkelijk gevoel. Het is wel met zo'n puber die ze echt, ik ben heus niet bang hoor. En dan vind je ergens een grev die bus en dan ga je op een mur gaan, een figuur spuiten. Dat is een heel andere ervaring. En dat was de wolf die ik met haar vond. Dat was ook helemaal niet. Dat was minder een ene wolf die ik vond. Dat is meer soort ja. Het is uiteindelijk ook allemaal open voor interpretatie, maar ik had meer het idee van, oh, dat is een soort eerste liefde met een ander meisje. Wat dan weet je, uiteindelijk omdat toch het spel zou in elkaar zitten, dat ieder gevolve toch een soort van jeugetraal maar is dat je moet overwinnen om, zeg maar, ouder te worden. Dacht ik, misschien is het dan geen prettige liefde geweest ofzo. Maar dat was dus eigenlijk, ja, dat was met Ginger durft ik wel door het bus. Oh ja. Wat die was toer. Ja, ik vind het ook wel een eeuw van de interessantige verhalen. Het zijn heel veel teorieën over het personage ook van en ook wat het gaat over je ouder worden en de weg naar verwasenheid en wat dan die barrières zijn of een soort van grote gebeurten is. Ja, ik zijn het trouwma, maar dat is een grote. Het is gewoon moeilijke of enke dingen die je moet overwinnen. Ja precies, ja, en er raad enke dingen. Ja, ja precies, dat vind ik ook dan mooi aan of de poeie zie. Juist op dat dan heel bedreigend voelt, wat ook was ook wel goed meefte vertellen. Als je iemand het huis komt, is ook eigenlijk die barrières wordt dan ook verbield. Ja. En ik lof dat je naar het huis van Ginger dan ook allemaal bloed hebt, maar dat meer een soort misschien meer mensuratie bloed is, meer van schouwelijheid en het is een heel filosofische metaphorisch allemaal. Wat ook en ik kan bedreigend is, maar ook dan wel weer het wordt troost en toch zoveel. Oh, dus hier gingen het al die tijd om, van oké, nu kunnen we verder. Ja. Ja, je mei of aan verieten meisje is Ruby, die ook in de artwork van de game staat. Ik denk dat ik daardoor ook mijn aangetrokken voelde tot het spel, omdat er een beetje een gottig meisje die ook een fysieke beperking heeft, zegt er zoveel braes op de beam. En ze kan niet heel snel lopen. En ik kan nog nooit eerder een persoon, een benouwstje met een beperking in een game gezien. En ik heb zelf ook een ziekte verleden, dat is prachtig me toen al heel erg aan van, oh, wat gaat dit over? En zij is een meisje die de heel ga ik bij wil horen. En die komt er gaat er dus het bos in, en die ontmoet er Dus een man, die man die wiederen zich rettaen en echt gewoon fouten boel, een foutvriendje, maar die geeft er wel aandacht. En dat vond ik heel herkambar, dat je een beetje een buitenbeentje bent en dat je dan iemand op moet die niet helemaal ok is, maar wel die juiste dingen zegt, die je dan zo meestleept in zo'n heel circus van ups en downs. Dus dat vond ik en heel herkambar en ook gewoon een heel cool persoonage eigenlijk. Heb je ze allemaal, jij dit natuurlijk gewoon al 15 jaar zit te spelen, dat is gewoon een aandachtspiel? Ik kan alle verhouwen. Ja, je hebt spullen het dan één keer per jaar nog een keer als je voel werkt het? Nee ja, ook, ik was ook een nieuwe relatie. Ja, eigenlijk maar ook als ik af en toe ook laatst op tikstok heb je ook heel veel miem's. En dat meisje in die witte julk is ook in bepaald de cirkels op tikstok dus in je ook een miem. En dan zie ik daar mensen over praten en dan ga ik er toch weer even in duik. Ik heb ook het al gewoon zo leuk vind. En daar is ook bij wat je zij je hebt ook al een SCZ-zorg gelezen heb je zelf ook overgeschreven. Ja, ja, wat goed. Ja, voor bijzonder dat we dat gewoon een DWB en zo'n flam ziet er er tijd scherst een nummer over game toen ik een heel SC door over geschreven. En ik wilde er altijd over schrijven. Ook toen twee jaar terug toen die expoder was, ik was over aan een vraag en mag je er over schrijven. Maar het is dat je even een van andere game die dan een nieuwe ork te zien is. Maar ik ben niks aan. Maar ik ben echt helemaal gekker op. Ja, maar ook die hele studio vind ik heel interessant. Dus het is teel of teel. Ze hebben hele filosofische benadering van het game. Want het meer een hoort ervaring is, we ook meer een hoort verstilling in zit. Ja, want ik las over deze game waar heel veel gamers waren echt voedend. Oh ja. Omdat ze de Eman niet, niet van neerkonder schieten en dat was niet duidelijk wat object heeft was. Dus het is ja, het is een heel last walking simulator met by art snobs. Ja, ja, ja. Ja, ze noemen even mijn exit ook. Maar dat is natuurlijk erg eens het grappige van dit spel is dat wat jij net zegt dat mensen zoiets hebben of ja, waarom zou je over een game schrijven. Dus dat ik zeg maar, het is er proberen soort kunstzinnige games te maken. Maar de kunstveel, het zegt eigenlijk dit is geen kunst. En de gameveel, het zegt dit zijn geen games. Dus het is wat dat betreft, het fascinerend. Ja, ding. Wat weet jij nog meer over die studio? Nou, zo'n belangrijk is wat je daar zegt in de data, dat het een beetje tussen wel een schip zit. Want die studio bestaat nu dus ook niet meer, want er gewoon niet genoeg inkomsten binnenkwamen. Het is ook heel kostbaar om games te maken. En als je dat niet helemaal commercial doorbreikt, dan lukt dat gewoon niet helemaal. Ja, maar ze hebben ook drie spellen. Ook één je dat waar je je dan een ouderen dame bent, die over een kerkhof loopt. Dat je meer over je leven dan nadenkt. En ook één je dat je een schoonmaker bent in een huis. Waar dan nooit de bewoners van het huis zijn, dat je dan gaan de weg ontdekt voor wie je echt kan het werken bent. Dus wel een beetje dat onbekende dat het mysterieus is, is het heel erg in. Maar het gaat heel erg over alle existantiele ervaringen, of omstandigheden. En dat je daar via een game dan bij stil kan staan. Of dat nou, de dood is of dat dan dus ouder worden, voor wassen worden bij de paast, of corruptie. Ja, en doe dat dan uit de veer hetzelfde, of wat een boek van film kan doen. Of doe dat nog iets extra's? Ja, het doet een iets extra wat dat interactief is. En dat vind ik ook heel mooi vooral bij de paast, dat je dan het bos is in het laatste tijd hetzelfde. En die objecten zijn steeds hetzelfde. Maar ook mij schreeft in het laatste tijd andere interacties daarmee. En ook als je als speler dan dat vaak hebt gespeeld, heb je ook gewoon je eigen herinneringen. Van oh, maar het voorgemaai je van dit heel eng of de gebeurde hier iets heel naars. Maar nu is het wel oké ofzo. En dat je daar dan zelf door een hele loopt, dat je je eigen associatie hebt, dat je misschien op je muziek aan het game bent, of gewoon je kan echt je eigen werelder van maken. En dat vind ik heel antrekkelijk, sowieso van game eigenlijk. En mag hij je zelf ook een game maken? Ja, dat is zo duur om dat te doen. Maar het wel grappig, mijn jongste broertje, die heeft dat dus wel gedaan. Die heeft een game gemaakt, die is ook dood en het heeft corrupted based met mijn jongens bij 18. Hij heeft het gemaakt op ze 17. En is een game dat je dan opgevoelt in bedreend. Dat corrupted based met een van opstiem te vinden. En dat zit je dus vast in een kelder en dan moet je uitzien te komen, maar als je niet op tijd te uitkomt, wordt je vermord. Sort escape room. Ja, maar het is dood. Ik had maar 10 minuten spelen en ik had net die zakland gevonden, en ik heb het in de huisbeok kijkers heel goed. Dat is wel goed. Maar kan je er iets een beetje broer te maken, toch? Dat is dan. Ja, dat zou ik wel willen, echt. Dat zou wel leuk zijn. Ja. Wat is het bijvoorbeeld? Ik voel het me nog af. Zom maar toen ik dit spel op starten. Wat zou je zo volkken? Ja leuk. Jij zegt net al, krijgen een USB-stick thuis. Nu download je het via Steam, maar het eerste wat je dan krijgt is een melding. Ja, je computer is te nieuw. Dus dan moest ik gewoon dat je dan nog online dan zoeken van wat moet ik dan doen. En dan een programma vinden dat dan installeren, waardoor je toch een soort oude windows op je mekelijpt op kan draaien om dat spel dan te spelen. Dat was voor mij zo, zo al ook al een soort trip down memory lane van 'oh ja, vroeger' gewaagd. Toz'm box. Ja, ik ga alles af. Hier is rijkending installeren. Dat soort met vuurspelen en ik denk van 'i weet niet wat ik nu weer op mijn computer' zet dat vond ik echt al leuk. Nou onderbrek ik mezelf weer met een anecdote, maar hadden we het nou over? Nee, dat is het zaad in uw USB-stick opgestuurd te geven dat ik jou denk aan. Ah, vroeger dat je dit, ik dacht dat je dit ging vertellen. Nou, dat heb ik nu ook vertellen. Ik wilde eigenlijk iets anders vertellen, het was het te zijde. Ik ben eigenlijk het path nu kwijt. Ja, ja, ja, ja. En nu ben ik dat kind door het bos. Ja, ik had niet meer terugkamping. Misschien schik ik straks te binnen. Kom in de week, maar gewoon vragen voor jou. Kom in je vertel dat ook, ook Edan, ook toen ik het suggererd om over te paaf te gaan hebben, zij alvast van 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' Maar ik ben al benieuwd dat jij van deze ervaring vond, omdat het toch iets heel anders is dan in game als het is koalisium bijvoorbeeld. Ja. In die wel bekend. Ja, ik vind het, ik vond het dus wel mooi en onderhoudend, maar het raakt hem niet. Dus het gaat het koop niet onder mijn huid ofzo. En ik denk dat het ook omdat ik dan toch dan toch te onzeker ben en ik het wel goed doen. Ik denk dat ik wel gewoon heel graag goed doen en het spel geeft eigenlijk helemaal geen festiging daarvan of je op het goede spat rend. Sterk er nog als je doet wat ze zeggen. Ja, ik vind het wel. Ja, als het gewoon niet duidelijk is wat er voor mij wordt verwacht, dat vind ik gewoon hier gewikeld. En niet alleen met spel ik is maar gewoon een baafdentje. Dus dat komt daar kom in, dat kom ik dan tegen en ik denk dan. Ja, en ik kan er zo niet echt in verdwijnen ofzo of in een. Ik weet het niet, ik kan het niet echt het chills van en ik vond het wel heel mooi uitstekme op blij dat ik het gespeeld heb. Ik denk ook wat dat er nog vaker aan gaat denken. Dus dat vind ik wel ook altijd een goede lakmoesproof of een kunstwerk geslaagd. Is eigenlijk of je nog ook mijn film of mijn boek of wat dan ook of je daar drie weken later nog ineens ik weer aan denk. Ja. En ik heb wel eens, want ik ga een film gehad, ik denk ook echt wel een goede film. En ik heb dan twee dagen later eigenlijk weer vergeten en ik heb die film gezien heb. Dat ik bij dit spel niet. Ik denk dat ik dit is wel. Het beeld van dat je door dat het bos loopt en dat je niet weet waar je heen loopt en waarom en dat het donker is in die muzieken, die sfeer en die. Ja, die is misschien toch wel onderma uitgekrappen. En op moment zelf kon ik me daar misschien niet helemaal overgeven zoals beter of jij dit je achter je rug gaat kijken wat gepeurdt is. Ik hou dan misschien afstand, maar misschien is dat ook wel mijn angst voor hoor. Dat ik het maar afstand hou. Dus het gaat natuurlijk veel meer over mij dan over het spel, maar dat is wel werkt natuurlijk met best podcast. Ja, maar als ik gewoon een spel wil dat uit nodig, jij hebt het een bad heel over een existentieel iets gaat, wat een Iraqie daarop is. Maar ja, dus ik denk het is. maar goed, ja, het is ook. Ja, het is ook zo'n spel. Ik vind toch dat ik moet zelf al een drenpel over ook. Ja, en ik denk ook ja misschien dat ze zo behoorig hebben dat altijd gedacht, maar misschien denk dat nu ook wel weer bij gameen nog meer niet. Alles hoeft voor altijd voor iedereen te zijn. Nee, dus ook zoals je denk ik de volgende keer. We gaan ooit de game vinden die ja wel leuk. Ik hoop het, ik hoop het. Ik weet weer wat ik was zeggen. Ja. Dat toen ik het op starten. Daar begon me een heudertorzij, en toen ik het op starten, dacht ik eigenlijk meteen, al ja, dat is echt een nadiadevriesachtig spel. Oh ja, he. Maar dus dat het welk nog niet precies weet, ik heb natuurlijk jou boeken gelezen en ik ken jou een beetje, maar dat ik natuurlijk ook niet precies weet waarom ik dat dan denk. En ik voelg me gewoon af en dan. Waarom denk hij dat? Nadiadevries. Nou, of je dat herkend en ik deelsting wil ik eigenlijk ook vragen van. Ik voel genet geen game maken, maar ergens kan ik wel voorstellen dat je juist door dit soort games laat inspireren in de boekje die je schrijft. Benieuwd welke manier dan? Zeker, ja, een game zijn voor mij zo'n grote inspiratie, Brom. Ook mijn eerste ontmoetingen met tekst, waren ook via games. Ik heb vroeger van die doespelentjes gespeeld aan de The King's Quest Rakes. Dan mag gewoon op tekst gebasseerd, met heel minimale graphics. Ja, ook gewoon dat idee van interactiefiteit en dat je als deel nemer aan het werk of wat nou een boek of een game is dat je zelf een beetje invullingen raakt kan geven, dat er een beetje misterie is. En in mijn boeken streven ik dat ook wel na, dat je niet helemaal meteen naar enkele lezen we. wat precies alle in zijn ouds van de structuur, wat er ook is. Dat er een beetje iets van je verlangt wordt als lezen, dat je zelf iets moet invullen, want je eigen ervaringen ook toe doet, of je eigen referensie kaarder. Ik vind dat het heel generoos, erin in een kunstwerk daar ruimte voor is. Het is niet te uitleggenig. -Ja. En ook omdat het compact is, mijn boeken zijn ook vrij compact. En in deze game vindt dat ook terug. Want je kan in principe de hele game in tittig moeten kan uitspelen. Als je hem echt al je route is, want ervoor de weet, zeg maar, wordt speedruns, kunnen we bij de show doorheen. En je hebt je de speedrun door de post, je woord. Want moet, ja. En ook dat je dan dus niet helemaal weet van waarom dan. En ook in de aan het was dat het meisje die James, die jij dan jouw favoriet is, wat nou precies de betekenis van dat meisje Nuro de Jurk is. En ja, dat spreekt mij gewoon heel erg aan. Ja, dat is snijflak tussen herkambarheid en vervreemding. Want het is ook in horeoor mij aantrekkt. Dat is iets heel groot. Of ik vind dat iets heel groot binnen de kunst. Ik probeer het ook in mijn eigen werk te stoppen en even redig met. Ik heb overgaaf ik man door niet per z'n horeur gelezen. Gelukkig. Het is op die heren. -Ja. Maar zit er dan wel, wat ik net in je andere werk zit, misschien wel. Zie ik misschien wel meer een soort grotische lage ook. Zit dat in overgaaf op Commando wel bij een vierde lezing? Of zit het daar gewoon in de maand niet in? Nou wel een beetje dat 19 de eeuw's van Charles Dickens, van de schijl die naar de stad trekt. In de vandaar een kamertje te wegkomt, die moet bevullen en rotbindje en alleen geen magedingen mee maakt. Maar het hoogpersanaastje voor overgaaf Commando Schelfis is een rasoptimist. Dus dat holletset ik niet zo snel als één. En wat die geen denkt van, nou, ik ga gewoon weer verder, ik ben ook weer gehad. Bam volgende wolf, let's go. Ja, ja, meer een boek over, veerkracht in die zin en niet zo zeer over de wolf. Want even binnen de drijfster van de pas te houden. Goed. Ben je met de snoes bezig? Ja, ik ben het wel zometeen game bezig. Nou, ik ben. Ik heb het volgende week. Ik moet volgende week bij het grote gebeuren in gooningen. Ik had een programma over game en moest ik meedoen. En ze had me gevraagd om een game-ervaring te schrijven. En heb ik gedaan. Dus het is een soort choose your own adventure, dat je dan zelf. Het komt nog wel online, denk ik. Maar ik ben ook voorzichtig begonnen met een nieuwe roman. Je zal wat meer hoerder achter geworden. Maar dat ganden gewoon drie jaar durev dat die af is, ben ik net begonnen. Nee, maar dat is. Het komt er aan. Het klinkt heel goed, heel goed. Zullen we naar het Algemeenklassement gaan? Nou, ik wil jij nog een ene laatste vraag. Nee, eigenlijk niet hoor. Ik denk dat ze alles wel aan hebben gesproken. Nou ja, niet alles. Maar. Heb jij nog iets niet gezegd want je wilt echt graag over het gepaal? Uhm, misschien kon ik nog een jouw favoriete wolf weten. Uhm, ja, ik ben er maar één wolf tegen gekomen. De waterpink is. Maar we moeten even uitleggen. Dus sluiten we daarin er dat mee af. Oké, dan jelijk je opgeven bent. Is er een meer? Ja. En daar ga je. Nou, dat geeft er ook allemaal licht vanuit dat meer. En de lucht wordt paar, zijn gaat flikker dus je. En de muziek wordt anders je voelt. Oké, hier moet ik niet zijn, maar je moet ik zijn. En dan krijg ik mij een soort visoen van een boodje. Nou, dan ga je dat. Ik eerst dat boodje zoek niet vinden. Ik verveld er van, dan dacht ik, ik moet toch nog. Ik denk toch naar het meer. Dus terug naar het meer. En dan. het giet op de regenafogs mij. Is dat dat boodje? En dan is er boven het meer, is een soort geest. Personatie wat daar zweeft. En daar wordt je in opgenomen, je gaat ook zweven en dan zijn er soort dans. En op dat moment, met volgende moment, klappje helemaal uitgeput weer terug op het pad. Ja. En vlak voor groot moedershuis. En toen dacht ik ga nog proberen, post weer, in te goud ik. Het pad moet je niet op. Wat ik geleerd. Maar goed, dat gaat zo'n was stronplumpt. In je zakte helemaal, het meis zakte helemaal een. Dus je gaat toch dat huis maar binnen. En op een tijdje dan dat huis binnen gaat dan, komt eigenlijk een soort. drome ervaring. En ja, dan opgeven met krijg je dan de beloning. Ik had de score B gehad. Ja, wat goed. Ik had ook bied. Ja, ik heb ook ergens online gelezen dat je. Dat er nog nooit iemand is geweest die aarschoud. Ik heb ook nog nooit aangeschehaald. Kijk, dat is een aangehaald. Dan heb ik het gewoon beter kan niet. Nou, dat is. Dat is een leuk nog goed einde. Ogemenklassement. Dacht Peter, jij hebt echt. dit spel echt gevoeld. Ja, mag het in het Ogemenklassement zetten. Kunstens in mijn wedstrijd. Ja. Zij zijn weer naartens. Zij het Mark Mander's, tot zets, in de voornel in de optweeputende flamse serie. Prissels serie moet ik zeggen. En door de meen miege werdheim. Nergens anders. Okeman meteen plaatsen. Ja, een leuk nog goed moment. Ik zet me maar voor het blog. Nou, ik heb hem natuurlijk ook onderzoek gedaan bij onze volgers. Om te kijken van wat vinden onze volgers? Ja, want ik heb tijd gekken. Schoet het me eens voor de politie. Ja, om een hunde een beetje recht te doen. Dus dan is het altijd de vraag, is het echt iets voor jou? Echt iets voor mij? Echt niets voor mij? En anders namelijk? Ja, doel je op Instagram van maandag. Ja, altijd de poletje. 36 procent zijn echt iets voor mij. 43 procent zijn echt niets voor mij. Dus het is echt een verdeelte mens. Ook 21 procent anders namelijk. Ja. En het was inderdaad teun regereden voor jou. Ik durf geen horror-spel het te spelen. Ja, en dat is natuurlijk een heel licht die me reden. Ja, ik voel hem. Ja. Ja, ik voest, maar ik durf het eigenlijk ook niet. Maar we hebben het hier vaak over gehad, nadie. Dat eigenlijk hoe meer gespreid het is, hoe beter. Als het mensen unerniem positief zijn over en spel, of al voor een ding. Wat dan ook, dan is het eigenlijk niet goed. Het is een beetje milk toost. Ja, dan moet je want trouwen. Alle man's vrienden moet je niet vertrouwen. Nee, precies. Ja, ik moet wel hoog, denk ik. Ik vind het ook gewoon alleen, zeg maar, al toen ik hoorde nadia, heeft het indie spel uit de. Hij is een deegige tip. Ik mag het ook niet toch. Let's go! Kwa tips is dat echt goed. En ik denk ook, we moeten onze eerste gasten, maar ook niet meteen nog ontdankbaar laat. Seker. Er staat zelf op tijd. Ja, ik denk dat het nog wel een magenta. Ik denk dat hij niet boven mag hen, denk ik. Dat lijkt me dan meteen de onderzetten. Ik vind het een paar. Dat vind ik wel goed, zeg maar, jouw plek 6. De pad. Ja, denk ik het wel. Goed. Dank de vrede over. Ja? Ja, we hebben ook bedacht, omdat deze klassenment zo'n monster is, eigenlijk van. ja, Wilker, kunst die. er gerangst gekt is, dat natuurlijk eigenlijk helemaal niet kan. We dachten, wil jij misschien één ding uit de rang leist? Dus dat moet je even aanrijken. Ik heb thuis bekijken, ik heb hier ook van nagedacht. Ik vind het heel leuk dat de pad op nummer 6 komt, want wat gene wat ik omhoog wilde kikken was te huiden gewoon nummer 6, als de positief van het ding afnemen we dan een kleine verdepotse wallis. Kijk, ja. En dat komt eigenlijk vooral meer over het divine poster wallis zelf. Ik ben groot Sven. Ja. En ik hekel het zwaait, want hij als een soort van en blame van performerde of meelwieling is neergezet, terwijl zijn boeken gewoon oprecht geen jouw zijn. En heel leuk en heel goed geschreven. En ik ben toch wel nog nu de Nederlandse vertaling van even en Jeffs aan het lezen. Ja, het allemaal. Eindeloos, voordat je wel. En niet in de winkomen, maar na de arrafriesen. Ja, ik ben al bladzij de 300 al. Eindelijk, je is. En je bent aan het genieterder van, en die denk, wow, dat is echt tijdloos en zo goed geschreven en die vertaling is ook zalig. Dus ik denk van Justin van David Vastewalds. Ik zeg, die bevijs zit hier booi op één. Op één jouw. Kijk. Was ik dit zo? Ja, ja, ja. Dit is dit macht, dit zijn maar goed. Je denkt als een vriend van koppernik ook heel blij zijn we deze promotie nog even. Je goed gedaan, je hebt goed gedaan. Ja, graag gedaan. Je hebt een vokkrouw, wat zij van je wilt. Nou ja, laat we heel erg bedanken dat je hier wel de zijn had. En Jeff, voorsewallens op één. Ja, dat is wel een heel goed leuke wending. Het spel is op de wagen. Ja, volgende week gaan we gewoon weer met tweejes, Pete. Ja, maar ook wel. Nou ja, maar ik vind het zalig. Ja, we gaan wel vaker doen. Ja. Gaan, nou ja, gaat iedereen keer. Een game, wij zijn ja krijgerts opreerend. Een horror game, tot een horror game, maar ik ben er nog een spijl. Ik denk helemaal waar. We gaan even een stoos spelerspelen met Col. Goed. Maar eerst, volgende week, weet ik. Ja. Ik wacht, er is een nieuw openmuut en iedereen heeft het over. Het is all around. We moeten het overgen hebben. Eizland, twee. Ja. Jeff en Abel. Zin in. Ja, het is het hip hop. Raar, het speel. We gaan de volgende week over hebben. Ja. En wat geek doen? Ja, kijk, we gaan natuurlijk richting het einde van het seizoen. Toch, aflevering 12 gaan we naar soldaat van Oranje met Jij. Het is toch voor de luisterhuis. Als je nog niet geweest bent, denk dat de kaarts middels zijn uitverkocht. We gaan op zondag. 22. In de Matineevoorsstelling van solde. Dus als je mee wilt, we is gerust welkom. Die echt al laatste kopen. We hebben ervoor nog maar één aflevering naar het seizoen. En dan moest ik dat echt te bang worden. Dus jij met een Eizland 2 tippt, dan denk ik, we hebben er al zo vaak over gehad. Ik kon nu in Nederland zijn kopen. Je gaat naar Mardi Supreme. Toch. Ja. Hokken beetje. Toch, we zijn toch twee performentief Meels. We moeten gewoon Mardi Supreme Eizland 2. Ja. We moeten gewoon wat. Dit is wat de wereld van ons wil, denk ik. En het leuk is natuurlijk, als een luisterhuis kunnen gewoon meedoen. Jij kan gewoon meedoen. Eizland 2, kan je gewoon gaan luisteren. Mardi Supreme, kan je gewoon gaan kijken en dan kan je volgen. Toch een beetje mee praten, dan zelf van te voeren. Toch ook nog iets al te zeggen hebt over Stuelsen-Brichtje of een voorgememe, maar dat kan op echt iets voor jouw underscorp podcast, Instagram. Jij bent het buurtvader, ik ben Ed Kovenhentheck, nadja's Rip, het Rip, Nadja de Fris. Dat is goed heb. Je kan ons ook gewoon meelen [email protected]. Zal ze dan? - Wij weten ook die Olivir is. Ja, goed. Nou, dit was het. Super leuk. Eerst de aflevering met de gast en het was meteen top. Mocht je deze podcast nou niet iemand willen tippen, denk je dat nou toch geen tippt? Doe dan deze aflevering. - Dat is een goed begin. En dan weet je wat je moet zeggen. Echt iets voor jouw is. - Echt iets voor jouw. Eeeeh. Tot volgende week. - Tot volgende week.