#1: Sandra handelde in cocaïne

Droom je van je eigen merk? Shoppe 5 is het platform achter miljoenen bedrijven. Met Shoppe 5 bouw je een vuurde, een professionele webshop die past bij jouw stijl. Kies uit honderden template en start je eigen designstudio in no time. Dankzij Slimming e-itals schrijf je perfecte teksten en kun je de foto's van je producten erger ligt uit laten zien. En tewel jij verkoopt, regelt Shoppe 5 de rest van voorraadbeheer en internationale verzending tot retoura. Wil je grootse ondernemen? Start voor 1 euro per maand en begin vandaag via Shoppe 5.nl. De podcast voor Oordeeld gaat het theater in. We zijn heel benieuwd welke vragen jij zou stellen aan ons en onze gasten. Voor Oordeeld blijven zijn bijzondere theateravond waarin wij samen met xver oordeelden en het publiek in gesprek gaan over misdaad, straf en tweede kansen. En avond waarin we laten zien dat er achter ieder straf plat een mens schel gaat en die jouw hopelijk toetwijfelen aan jou overtuigingen. Ga het hele land door dus mis het niet. Tickets via kortimedia.nl/live Deze podcast is een kooproductie van kortimedia en politimo en wordt medemogelijk gemaakt door van gese advocaaten. De mensen kijken gewoon het tijd gehoop. Ze denken zelf dat je heel gevaarlijk bent en dat ook krijg je heel veel respect. En dat is gewoon een bepaalde kik. Die voel je een beetje een drukztbred. Ja, ja. Dat voelde ik echt. En zo voel ik maar ook. Maar ik was het ook. Leef die ook zo? Ja. Je luistert naar voor Oordeeld. Hier pratiek Lauvenvabel, samen met strafpleiter Virlighammerstein, met mensen die zijn voor Oordeeld voor een misdrijf. Niet omdat we willen goed praten wat ze hebben gedaan, nee zeker niet. Waarom dat er achter iedere voor oordeeling ook een persoonlijk verhaal zit. En hoe en een waarom. Die leiden tot die ene verkeerde afslag. En dat verhaal is minstens zo interessant als de voor oordeeling zelf. Welkom Virlighammer, in je eigen podcast. Er zijn al heel veel podcast en in het bijzonder ook veel podcast die over mis dat gaan. En toch moest en zou deze er komen. Hoe zit dat? Ja, dat klopt. Dank je wel, Lauven. Leuk om met jou een podcast te maken. Ik luister eigenlijk veel naar podcast. Ik ga veel podcast die over straf recht gaan, of strafzaken en de laatste tijd veel mij op dat die eigenlijk gemaakt worden door advocaaten of journalisten. En die hebben allemaal mening over strafzaken. En het valt mij dan op dat er eigenlijk veel over de verdachte en strafzaken wordt gesproken, maar zelf met de verdachte zelf. En dan komt het natuurlijk ook dat het eigenlijk altijd meer gaat over de inhoud in de uitkomst van de strafzaken. Maar wat ik veel interessant er vind, is het verhaal van de verdachte zelf. En dan gaat het mij dus helemaal niet zo zeer om de inhoud van de strafzaken. Maar meer, hoe is nou iemand in zo'n zaak verzeld geraakt? En hoe heeft zij, of hij in dit geval een zij, het hele proces ervaren en hoe is het daarna vergaan? En ik denk dat de delen van zo'n persoonlijk verhaal ook een kant van de straf proces kan belichten die je eigenlijk nooit te oorig krijgt. Ja, nou ik kan me daar helemaal in vinden. Ik ben zelf journalist. Ik heb ook een omeinige nieuwsgierigheid naar mensen en waarom ze doen wat ze doen. Natuurlijk zijn misdaadverhalen ook vaak spannenden verhalen, laten we eerlijk zijn. En ik denk als ik geen journalist was geweest was ik ook wel straf pleiter geworden. Ik vind het heel belangrijk om met iedereen om te gaan op menselijk niveau en ook van er mensen dingen doen waarvan we afgesproken dat we dat eigenlijk niet willen. Nou, zo even de kaders bespreken van wat we gaan doen in deze podcast. Soms zit hier een client van jou verlen. Iemand die hij bijgestaan, soms ook niet. En van belang erbij is dat er zaken helemaal eens af gedaan. De gasten en jij hebben geen belang meer bij het vertellen van het verhaal. En de gast erkend ook wat hij heeft gedaan en durft er ook over te praten. En we vragen die gene hier hoe het zo is gelopen, hoe hij of zij het hele straf proces heeft ervaren van aarestaatsely tot het met de veroordeeling. En naar naar ook hoe hij of zij haar leven weer heeft opgepakt. Wat hoop je te gaan horen? Ik hoop en ik denk dat dat helemaal goed gaat komen vandaag. Dat wij het menselijke verhaal gaan horen van mensen die gewild of ongewild in een strafzaak zijn beland. En wat dit met hun heeft gedaan. En ik hoop vooral en ook jij, Sandra, dat jij je vandaag vrij voelt om het echte verhaal te vertellen. En dat je ook niet bang bent voor welke strafrechtende gewolgen dat nog kan hebben. Ik heb natuurlijk heel veel te maken met klienten die zelf heel goed weten of ik moet ze daar op wijzen. Dat alles wat ze zeggen dat dat ook van invloed kan zijn op de strafzaak die daarna volgt. En ik hoop dat juist met nu met verdachte te spreken, ex verdachte die al afgestraft zijn dat ze het eerlijke verhaal te vertellen. Dus dat hoop ik vandaag te horen en het eerlijke verhaal. Mooi. Ik ook. Je noemt naar haar naam al even. Dat brengt ons bij Sandra. Welkom. Dank je wel. Je bent onze aller eerste gast. Dank je wel dat je dit aandeerpt, hartstikke stoer. Waarom wil je je verhaal wel delen? Want dat ik verschuimt misschien andere mensen ook kan ellenpag. In 2008 ben jij voor oordeeld voor het handelen in Coca-Iena. Na het overlijden van jouw oom heb je samen met je echtgenoot zijn telefoonlijn overgenomen. En volgens het vondens van de rechtbank heb je zes jaar lang samen met familieleden. Je schilder gemaakt aan de verkoop, de aflevering en het vervoer van de drugs in heemskerk beeverwijken uitgeest. En daarvoor ben je door de rechtbank voor oordeeld tot een gevangenisdraf van 3,5 jaar. Nou, Vierde, is dat nou jullie kennen elkaar dus? Ja. Ja, zij je weet, toen pas verkaat. Tof, dat verkaat. Nou dat hoor ik. Ik kan je zachtsteken. Ik heb Sandra puzzleren kennen overgens in Hoge beru. Toen is dus het gaf wel wat lager geworden. Ja. En ik kan maar inneren. Vanaf het eerste moment dat ik echt een enorme klik met jou had. Ik kan ook erineren dat onze contact intensiever was dan gebruikelijk. Zo staat het mij bij in ieder geval dat ik je veel bezorgd kan ik maar innen. Dat we veel met elkaar spraken. Waarom is het zo? Ja, omdat Sandra mij wel wat deed. Ik wist dat ik natuurlijk te maken had met een vrouw die net een baby had gekregen. Een dochter van tien had, ga het straks nog over hebben. Ja, je deed me wat. En soms heb je dat met klienten die raak je dan toch meer dan andere. Maar ook een klik. We hadden gewoon echt een klik. We hadden zeker een klik. Hey Sandra, even kijken, ik wil graag met jou beginnen bij het moment dat je werd aangehouden. Kun je dat eens terughalen? Hoe ging dat? Dus 23 mij. 10 overacht. Welke jaar? 2008. Ik zat aan de telefoon en vol me raam. En ik zag allemaal pleetie, maar ik dacht echt dat ze niet van mij waren. En ik zag tegen die geen met de proe aan de telefoon. Kijk allemaal pleetie en voor ik het wist zat ze binnen. Het is tondig bij jou binnen. Het is tondig, maar ik ga allemaal binnen. Voor voren naar achter. Ik denk dat de vijfde man binnen stond. Wat dacht je? Holy shit. Wat is dit dan? We hadden er al ze door dat ze wel voor jou kwamen. Dat of we zien van hoe we zien we vestitie kwam met een brief. En dat ik aan gauw werd met de handboeien tegen de muur. Toen besefte ik het. Maar hij nog niet voor wat? Dat zei het is weer niet wij. Dat zei het misschien wel, maar ik had het niet gehad om dat die kleine jonge van mij houden. Want hij houdt dan zo. Ik had er zo van die mannen, die lag net in bed. En ik mocht niet meer naar hem toe. Dat was klaar. En toen kwamen ze ook naar ging's juist doorzoeken. En kwamen ze ook een wit-pontage tegen. Dus ik dacht dat ik daar ver kwamen? Ja, dat dacht ik echt. Ik had nooit verwacht dat ze voor die kokenen kwamen. Echt niet. Die waren er thuis. Mijn man. En nog een kennis. En jou zoon dus? En mijn zoon, mijn dochter was weg. Ja, was bij een nomenetje. Gewoon leuker. Gewoon leuker. En moest je meteen mee wat gebeurde daar? Ja. Wat is volgedragen? Dat je dat mee moet. En toen zat ik in die politie busie en toen dat ik lang schippel, toen dacht ik dat ik naar buitenloon moest. Ik was echt dat naar moest liggen. En toen kwam ik in een cel. Ik wist me goed niet waar ik was. Ik was echt niet waar ik was. Je zegt dat ik niet had dat ze voor de kokenen kwamen. Maar had je nooit nagedacht over wat nou als ze komen? Wat was er gepakt worden? Je moet nooit dachten dat ik natuurlijk wel eens van klanten te horen van je woorden in de gaten ga om dat hoor je zo vaak. Dus bref je met een echt tot taag in walen. Dat dacht je geen walen. En had je ook overlegd misschien? Want je need het samen met jou man. Ja. Ook niet van stel dat als voor gepakt worden. Wele man niet. Neu het afspraken gemaakt. Hoe je dat vaker? Ja, dat hoor ik wel vaker. Ik denk dan, ik had al lang met elkaar afgestemd. Stem je dan niet even met elkaar af van je, als we gepakt worden dan zeggen we dit en dit. Maar je denkt dat je nooit gepakt wordt. Dat is het, hè. Je denkt dat je nooit gepakt wordt. Ja. Het verdedet in ons ogen zo goed en zo veilig, wat kon er gewoon niet gepakt worden. Zo goed en zo veilig. Wat deed je dan? Nou, we bereiden het beeldessen en dan spraken we een plek af en dan stap dus in de auto. De mensen die ik ook in in wil de toopen. Ja, die stopt in de auto en waar hij de echt weg bleef niet hoe die plek staat en waar hij de echt waarin er gingen handelen in de auto. Dus niemand die het zegt hem verder op stopten we en gingen ze raakt. Ja. Dus voor ons was het heel veilig en goed. Ja. En daar gaan we zo met even verder overpraten. Want je werd ook familieleden van jou opgebracht. Want jullie waren de. de deel te met wie allemaal? We waren een familie met twee drugswijn. En wat houdt het in? Wij deden ook in de lijn en mijn anderving meleeusel ook. Waren dat concorrerende lijn of hadden jullie allemaal je eigen gebied? We waren allemaal als eigen gebied. Maar op gegeven moment ging met die ander koken in de lijn heel slecht. En toen hebben wij hun wel goolepig. Dus op gegeven moment werd het wel. We deden de wel onze eigen haagje. Maar als het nodig was, ging we elkaar wel hell op. Oké. En voor dat we verder gaan praten over de rechtszaak en hoe je dat hebt ervaren. penn ik echt wel op mijn uit toe ben je in deze wereld terechtgekomen. Deelde me man kennen en die had schuld, over schuld. Toen heb ik hem tegen me gezegd dat je fiets verklaren. Dus ze gingen we van een uitkillingje leven. Wat ik was alleen staan moeder. En op geven moment hadden we helemaal gegeeld. En mijn oma die had een drugslijn. Toen heb ik zelf gevraagd of ik voor hem nog werken, nog rijden. En zo ben ik begonnen. En daarvoor had je een baan, hoe ben je op gegroeid? Tuis bij me mouders. Ik ben liefdevol op gegroeid. Ik heb een prachtig jaar gehad. Ja. Ja, maar door nood. Veren. Ja, per ja. Ja, wat was je toen? Ze heeft het. Of dat ik begon met rijden? Ja. Ik zou het. Ik wil wel heel vernaal denken. Je had wel een dochter, toch? Ik had wel een dochter. Ik had geen zandmasse nog niet. We dochten was vier. Dat ging rijden. Heel stuk. En toen gingen rijden voor andere familie leden. Ja, voor mijn andere omgingen rijden. En toen zijn we daarna gestopt. Want ik vond het een baan. Hij vond het baan. Wat voor baan? Ik werd in een gokweer rolf. Ja, en wat heet je? Ik ben al medewerkster. Oh ja. En toen kwam ik het overleider. Ja, om. Maar ook kwam het overleider. En ik dacht die telefoon, die lijntelefoon, gaat met hem mee. En toen kan ik te horen. Dus dat die lijf rond was. Wacht, dat moet je wij ligen. Je dat, de lijn gaat met hem mee. Ja, dat was zijn telefoonlijnen. Dus ik vond gewoon. Dus is het een telefoon waarmee de bestellingen binnenkrijgt? Ja. Die was van hem. Hij ging dood. Hij ging dood. En ik wou die telefoon bij zich kist leggen. Want het was zijn lijnen. En dan moet ik niet aankomen. Je wil het afsluiten. Ik wil het afsluiten. En toen horen ik dus dat die lijn. Dus voor ons was om ook voor zijn zoon te zorgen. Dus voor het erven is? Ja, het is wel het erven is. En om er kreeg te zijn. En toen heb je meer uit de kist getrokken. Nou niet. Ja, maar de telefoon. De telefoon heb ik gepakt. Ja. En die werkte nog. En die werkte nog. Het was gewoon een lopende. Ja. En dan was het wel goed lopen. Een heel goed lopen de drugslijn. Ja. Maar toen werd jij de baas. Toen had ik de baas ja. Ja. Wat had dat in? Voor jou op dagelijks de baas. Ik denk dat heel veel mensen dat helemaal niet weten. Ik zet er ook op de telefoon in zo'n. Om negenuging niet telefoon aan. Ik krijg deze telefoonjes binnen. Negenersochten. Ja. En daar is het ontvang van negen tot twee uur snags aan. En ik kon dus bestellen. En dat stuur mensen een smesje. Deze beallen allemaal. En waar dat allemaal mensen die je kenden uit zijn. Zom nog wel. Zom nog niet. En hoe zegt er bij jouw thuis dan uit? Lager daar overal paketjes kokaïne. Pacht hij dat ook zelf in. Had je daar mensen voor indienst? Nou, we deden het op zolder. Niet in een sig van de kind. Van de ons dochter. We gingen eens. Mama gingen de kokaïnaal. En toen ging we samen naar de winkel. Daar werd het envolopisch goud. Die moesten we eerst schafhouden aan de kokaïna. En dan kwam de kokaïna een beetje minkpoeder. En een weegschauw. En een verloep is gingen open en daar gingen over gram in. Dat was gewoon je dagtaak. Dat was bijna me dagtaak. En de deel hier is samen, ja, je echt groot. De deel hier was samen. Ja. Ik kon een heel goede licht regereer. Ik had zo'n avalan, een syrenubel van toe dit doet dat. Dat was ik gewoon. Tegje om al. Ja. Wat ook tegen de rijden zijn? En ik ga me de rijden bij jullie aan de deur. Ik ga fiel mee. Ik ga fiel mee en dan kwam ze terug. Al is ze nog maar twee pakjes over. Dan ga ik ze het geld. Ik kan ook controleren dat het geld of het allemaal goed is. Maar deel met geld stopt het in zok of. Nou, ik deed gewoon in de kijkla. En de helft hier de kacht of er om nieuwe kokaïnen natuurlijk talen. En de ander afgingen me potten mee. Gingen we een leuke ding of een doen. Dus jij runde deze business eigenlijk? Ja, maar mijn manja. En waarom was jij goed in wat je deed? Welke eigenschap heb jij? Ik heb wel goed aanwijzen. Ik ben daar heel goed in. Met gewoon een goede baas. Eigenlijk wel. Ik begon een goede manager. Een goede manager. Ja. Ik kon goed opdrachten uitdelen. Ik heb heel goed, maar nog steeds. Dat doe je nog steeds. Maar in het begin had je een beeld van echt zo'n verslaafde. En dat zijn gewoon aardigdraffte en het gewoon allemaal normale mensen. Zo jij niet? Ja. Dat verbouwste, maar eigenlijk. Ja. Had je ook contact met. Zo was het echt afleveren en weg. Met sommige contact gehad. Ja. Ik heb ook. Storchensomig zit die op rijdt met steeds meer aan. Van dit is zo zonder wat je doet. De braal is tigging heb ik nog bij gehaald. Want wij er wel. Ik had een wel besloten, want ik verkoegde niet onder de 18 jaar. Niet bij schouplijn is staan of bij een jeugd. Absoluut niet. Dus je maakt eigenlijk je eigen regels? Ja. En probeerde ook een mensen een beetje op te voeden. Ja. En dacht je ook wel, ja, moet echt niet gebruiken. En ik moe helemaal niet aan jou leven. Ja, en ik ook gehad. En ik ga toch? Nee, ik heb niet gedaan. Nee. Als ik aan mijn opgeven met de gingen ze me volgen aan mijn huis waar ik wou. Om drukste krijgen. Om drukste krijgen. Ik kwam dus gewoon naar mijn deur. Dan moet je gewoon niet doen. Maar ik had mijn kinderen. Je hond vindt geen klanten te krijgen. Nee, absoluut niet. Ja, want drukste wereld is ook wel een wereld waar veel geweld in voorkomt. Lijkt mij best wel eng. Vond je dat nooit eng? Nee, ik voel het nooit eng. Maar je vindt dat mensen volgden misschien ook naar mijn huis. Hoe zit dat dan? Ik ben niet bang. Ik ben niet bang. Nee, ik vond het echt niet eng. Nee. Nee. Want ik geef met mij toch je hebt een paar de klanten weet je wel. Dus op geef me een beetje wieses zijn. Dus ik ben nooit bang geweest. Maar je moet die drugs ook kopen. Ja, maar dat deed beter. Oké. Dat is jouw eentbal. Ja, ja. Dat is ook best een duister wereld, lijkt mij. Ja, maar we gaan spannen, we gaan spannen. Ik ben gewoon geen buurde gevraagd. Wat moet we er mee? Hij ik niet zo'n huisstaan moedetje die op een schopein lekker gaat kleid zijn nu lang. Ik ben er allemaal een moeders, dat ben ik tot à getip voor. Voor je te spannen, nou wereld. Ik vond het heel spannen. Ja. Kan je daar iets voorbeeld van noemen? Ja, dat is een gevoel. Ja, ook. Gaan we ook een beetje leren. Ja. Krijg al bijnens in. Nee, ik vond het gewoon heel spannig. Maar mijn man is niet spannen. Ja, de mensen kijk er gewoon tegen je op. Ze denken zelf dat je heel gevaarlijk bent. En daardoor krijg je heel veel respect. En dat is gewoon een bepaalde kick. Die voelde je een beetje een drugsbrollen. Ja. Ja. Dat voelde ik echt. En zo voelde ik maar ook. Maar het was het ook. Het leeft die ook zo. Ja. Klaai ik zeg. Ja. En wat levert het eigenlijk op? Ik denk wel verboven het minimum loon. Ja, dus verschillend. Dus daarom heb ik daar op een dag om te bestaigen. En zo. Ja. Dus dat zijn wel serieus bedraagd. Waar gingen je altijd eitalen? En dan normaal krijgen mensen het in een plastiek bakie. En wij krijgen het gewoon met z'n fiets mee. Zoveel trouwt allemaal al. Van wie? Van een restaurant. Het brengt toch gewoon echt met z'n fiets. En er was allemaal netjes ingepaard in. Omdat? Omdat we daar heel veel aantwoordjes spendeeren. Dat is spendeerde. Ik vond ze spendeerde heel veel geld. Ja. En wat deed je nog meer met het geld? Met de kinderen van winnen? Vooral vakantie misschien. Heel veel vakanties, andere oudtaus. Ik heb de zon van mijn ovelen domen. Ik verzorgd. Zij vrouw op, ik verzorgd. De dom van Wiedendruk Slijden. Ja, voor was. Zijn begravennis hebben we betaald. Want het wou die. En ik poten ze graven niet betaald. Ja. Maar jouw om, waar aan overleed hij? Aan een overdosig. Kokeïne. Ja, hij was grootse klant van zijn gehandel. Wat deed dat met jou gedaan? Dacht je toen niet wel? Dus van, ik moet stoppen met deze zoi. En het maakt ook heel veel kapot. Ik dacht, gien dat niet door jou? Nee. Gebruikt hij jezelf. Nee, absoluut niet. Neu, ik neu, ik neu, ik neu. Ik ben er eerder bang voor. Ik kom dat ik mijn aandan zal er voloren. Maar ik heb er nooit wat gebruikt. Nee. Maar ik ben zo bang. Ze zij ervan is het goed speel. Dan zeg ik dat dat jou al mogen je nu eens. Ik zou het echt niet weten. Ik zou. En voor je dat dan niet soms dubbel. Dat is een beetje een kritische vraag, zeker van een advocaat. Maar voor je dat dan niet dubbel. Dat je weet van 'ja, mijn omnis daar aan overleerd'. En ik verkook die top. Galt is lekker. Ja. En als je een rotperiode zit met geen dubbeldje in je zak, denk je niet zo. Gaan de andere mensen. Je armoedig ik het? Heel veel. Ja. We dochten ons met een vrike deletje leven. En wij hebben geenheid. Zo zijn we eigenlijk begonnen. Ja. Ik heb toen in de rechtbank gezegd 'n kat in de nao, neem raarsprongen. En dat nam dan recht hem even zo niet kwalen. Wat bracht die hand, noyaal? Hoe doe je? Nou, je bent net te kring naar de afhalt Chinese en krijg je ze fiets mee. En dan hadden ze. De duurrestrans. -De duurrestrans, maar wat bracht het jouw levensvruigte, bracht het jouw gemak, bracht het je luxe? En dat soorten gevangen is het soorten gevangen. En toen hij al met klaar was met betalen, voor mijn neefje en zo, toen kwam het luxe. Terwijl mijn man ook nog gewoon werkt, maar mijn man werkte nog gewoon. Maar gewoon het luxe, maar ook de spanning. Dat was gewoon, denk ik, ook hele die spanning. Was nou een partervereld. En mogen jullie nou uitwielen, stapel ik? Het kan dat dan, makkelijk? Of zet je er dan op gijmen en beter, ook zo versort van die verstrikt geraakt, dat je denkt naar de deze is. Hij zegt te laat, we werden er gepackd door de politie, want. Ja, jij denkt zelfs dat dat daar daar is gebeurd. Dus dat zagt nu niet wet. -Nee. Maar had je eerder kunnen stoppen, als je het had geeld. Ik wou stoppen, ik zeg heel uit. Nou, ik zeg 23 maai. En wij zouden eigenlijk stoppen, maar ik wou z'n oograag. Zouden allemaal een verkonsig geld ontvangen? En die wou ik gewoon nog even hebben? Wie zijn ze? Dat kan de gasten, de klanten. Er was geld nog te halen. Ja, er was nog geld te halen. Ik wou het laar, ja, zouden allemaal verkonsig geld. Dus wist er wel dat het een hele drukke weekend zou worden. Dat was het weekend voor dat je er daar gauw. Nou, ik heb die weekend niet meegemaakt, ik weet die vleidig gepackt. Ja. Dat we daar even over verder praten, want. Ja, we hadden opgepakt, je hebt net verteld een heftige arrestat. Het hele acht te de rug. Kom tot al uit het niet voor jullie. Ja. Je doigter was toen tien, had ook een baby van tien maanden ja zo. Je kon geen afscheid van zijn nemen. Maar waar gingen zij toen er toe? Bist ik hier, dat is ons niet. En je gaat naar het voorkamer en ga een schalijk draaien met. uit je niet weet of wacht ga je kinderen in de toel. Zeg ik zo niet weten, want achteraf hoorde ik dus ook dat. De politie voor aan jou de rezaarseer is die ja ondervoegd. Ja, van waar wil je het naar mijn ouders? Nou, die kan niet. Waarom die waar ook garisteert? Wist je dat, toch? Nee. Want je dat een beperking, hè? Dus jij wil dat met kinderen naar mijn ouders gaan, en het is er de politie, dat kan niet. Dat kan niet. Maar niet waarom niet? Eerst niet, en daarna zei dus dat ze gouders steeds waren. Eerst jouw ouders waren ook garisteert, ja broer ook, om dat te. Je broert je, omdat ze ook allemaal mee, of medeleen in jullie in business. Ja, die reden van ons. Die reden voor jullie. Ja. Dus ja, kond eens niet naar toe. Nou, en toen begonnen ze te dragen met jouw zorgen, pleegesinner. Toen had ik gelukkig een hele moment om te zeggen, ik moet even naar de wc's, zodat ik hun niet zag, zodat ik rust kan nadenken, of van wat moet ze zijn. En gelukkig heb ik nog een broer en een schoonseus. En ik ben hartstikke brood voor mezelf, maar ik ging gewoon met mijn blootopoest, de kantoor of. dezelfde vooral camera in, of te zeggen, van zijn moeten namen broer. Is het systeont op van de wc? Ja, ja, ik heb ook nog mee. En met mijn broek naar beneden, ja, en ik ben hartstikke brood, hè? Maar omdat je dat. Ik had een heerst in hele moment. Maar broer. Die zat niet in de handen. Nee, die zat niet in de handen. En mijn dochter zat dag en nog de meneesje. En ik kon hem de eigenaar kon ik heel goed. Dus ik wist dat ze daar ook om blijven. En dat kon gelukkig ook. Hoe zat jij niet zelf? Wat je per niek bent? Ik zou even teellen, en de eerste moment heb ik heel veel geslapen. In dezelf heb ik geslapen. En toen recht kom Zades. Na drie dagen. Toen zij die ingefangen is, ik zou hem nog goed niet meer weten wat ze zijn. Dacht je dat je vrij zou komen? Je hoort heel vaak in de krante, er is die lucht gepakt drie maanden, een maand. Ik dacht ook echt dat ik vrij zou komen. Maar de Dr. Ressessje toen ook. Maar je kwam niet vrij. Hij kon nog heel veel terug naar dat verhoren. Want bedoel, hoe gaat dat in zijn werk? Wat je helemaal binnen is de buitengekers? Die hebben alles van je weten, hè? Je hebt een lieve en een stout, hè? Of een lieve en een bouwzagente? O, de goedkap en de wetskap. Die heb je echt misdat serie. Ja, maar dat is echt. Oké, dat is echt. Dus ze hadden er twee tegenover jou. Ja. En toen? Aan de grijven klaar. Ze hebben willen van jou weten hoe het is. Er is dan ze zeggen, ik zeg. Nou, nou, ik zeg het verkeerd. Is dan ze weer veel zeggen? En ik leg ik op gegeven met een klein advocaat, toen gewaizend. Dat was niet verlen. Dat was ik niet. Nee, maar je had nog genoeg niet. Zal ze al het verkaat bij het voor? Want toen was dat nog niet verplicht, weet ik? Nee, die zat nog niet bij de voor. De volgende dag pas. En die zat er maar je moet je beroep je zwijgelegd. Maar toen was je al leeg gelopen. Of niet? Nee, niet helemaal. Ik had nog een beetje grau. Maar wacht even, jij moet je bedenken. Wat ga ik zeggen? Ja, want ik wist niet wat de andere gingen zeggen. Nee. Ik wist niet wat mijn man was. En ik zou het verhaalken. Ik wou er helemaal niks afgesproken. Maar ik had gevoel dat ik hem gewoon overal de schootmoes voor er geven. Ja man. Ja. Oké. Ja, ik dacht dat ik het gewoon overal de schoot. Maar dat vindt even afschoot. Dat vindt even afschoot. Gelukkig. Voor als het ook goed. Want hij zei precies hetzelfde. Ja, het klinkt heel goed. Hij is eigenlijk alles schuld van jou op zich aan me. Hij zei dat je verslaafd was. Hij zei dat hij het nodig had. Dat ik er helemaal bij te stond. Dat ik hem niks mee te maken had. Hij had alles schoot op zich genomen. Wat heb je verteld over je eigen rol dan? Ja, dat ik niks vanavond is. Maar je was dus hier ook. Hij was natuurlijk. Tuurlijk. Kijlte hem pakken al. Ja. Kijlte geld teellen. We doorheed hem veldig. En gaf je dat paniek of rust toen je verklard had. het is allemaal mijn man geweest. Schuld. Je weet dat je gigantisch liegd. Ja. En ik hoop dat ik het goed had gedaan. Dat wist ik niet hoe hij zou dat je geëren. Je hebt een eerlijke. Wil jij verteld hier heel eerlijk eigenlijk? En lijkt me wel moeilijk om te liegen? Of voel je dat niet moeilijk? Toen niet. Toen niet, ja. Toen is zo veel van af. Ja. Ik denk dat je zelf. Ja. En ik weet hoe precies op mijn mandag. als zij met thuisjes bij de kinderen. He, en op geen moment, dan zijn die beperkingen zijn er af. En dan mag je weer contact hebben en dan mag je ook. binnen een gevangenis gaan bewegen. Ja. Weet je wat weet je daar nog van? Hoe aarde jij in die gevangenis? Had je contact? Had je een cel genoud? Hoe ging dat? Ik zat alleen omdat ik beperking had. Ja. Het zit je helemaal alleen. Het ringde beperkingen af. Dus het was eerst een kwamere televisie. Zo blij. Zo blij. Afleiding. Toen ging je deur open, ik moest wenden, maar ik hoorde heel verglijden. En om het natuurlijk hoor was, was het best wel heftig. Ik had ook echt hoofdpijnen. Nou, dan moeg ik wel van de P.I.W. en als eerste bellen. Wie ben je gaan bellen? We dachten. Van die herducht is het hier op de bank, die Leysard mee. Bedocht er. Hoe was dat? Eftig. Waar woon er zij toe? Bij de meneesje. Wat zei je tegen haar? Kan je er nog erin her? Ze zei je, zoals zit jij. En hij hoeft heel kort verteld wat er is gebeurd. Ik ben heel open tegenover ons gezin. Maar hij was tien noot. Ja, maar ze moest gewoon weten wat er was gebeurd. Vanuit mijn kant, hè. Want ik weet niet wat de politie stijgen hun hadden gezegd. Maar van mijn kant moest horen wat er is gebeurd. Ja, we huilen. Ik heb alleen mijn goud, hoe maar het is te horen. Nou, voor je, aan de huis. Maar ja. Zo was ik ook wel bij goud genozen, want ik had heel veel verdriet. Toen vroeg ze nog een shirt, jouw. Een shirtje. Een shirtje. Hij zegt dat mijn neemt heel veel verdriet. Zodn een like shirtje gezien. Wat zei jij, gaan we halen? Ja, gaan we halen, kind. Ja, heel leftig. Echt heel leftig geweest. Ja, dat is nog een pic. En nu we sluizen zijn gevangenis waar er alleen vrouwen zitten, hè? Ja, ik had met vrouwen. En dat is een halfgebeel, hè? Hij is van bebaarding. Ik was nog niet afgestraft. Dan heeft het nog een huisverbaarding. En hoe verginget jou daar tussen al die vrouwen? In begin, alleen, je bent alleen. En dan ga je toch een beetje rondkijken. En die spreekt je dan als eerste aan. Of die spreekt jou als eerste aan. En die ga je. Kom maar gedeteneer te tegen. En het klikt de gelijk. En dan ga je toch vragen van waarom je je hier hier hebt. Deelt iedereen dat net elkaar daar? Veel wel, sommige niet. Je is houders een beetje afstand. En als je elkaar dan in de tijd lepeetel ik en dan. krijg je wel te horen hoe. Ja. En Vier, ik heb wel eens gehoord. Er zijn twee groepen mensen. Mensen die kunnen zitten en mensen die niet kunnen zitten. Klopt. De mensen die niet kunnen zitten, die bellen je raaglijks. En die bellen je elke dag op, waarin ik kom, ik vrij. En ik trek het niet meer. Nou, dat was zanderen duidelijk niet. En kijk, ik denk dat het niet graag nog een keer zou doen. Maar zanderen ik om er goed zitten weet ik. En zanderen moet je misschien zelf ook wel vertellen. Want ja, was eigenlijk best een model gedeteneerde. Want ik kan me nog erineren dat jij voorberkelijk iedereen die. het maar wilde bezwaarschift is schreef. En alles deed je, je zet dat het volgens mij een elke commissie. die maar gevangen is heeft. Ik kan er iets over zeggen, want je houdt volgens mij gewoon voelt waarin. daar binnen. Een nieuwe business. Een nieuwe business dat ik ja gedekel. Wat is dat? Dat is een OER, maar dat vond je gedeteneerde. Dus dan kan er wij aanspraak maken op de P.I.W. Maar wat ik nou ga gewoon weten zanderen, want je zit daar. En je gaat niet naar huis. En de volgende dag ga je ook niet naar huis. En dat doet wat meetje. Dat moet, want je wil naar huis, maar je gaat niet naar huis. En wat lauren net vroeg heel veel mensen, raken dan in een soort paniek. of weet je die kunnen dus niet zitten. En die bellen elke dag een advocaat. Ik moet vrij, ik moet vrij. Maar jij leek voor mij je daar aan overgegeven te hebben. Maar wat gebeurt er dan niet, want uiteindelijk ga jij dus een hele leven. leiden binnen de gevangenis. Ik wist wat ik gedaan had. Ik kocht geen jolenkoeken. Dus. Niet dat ik er verdient had, maar ik had een aksepteerdeheid. Ik wist dat mijn kinderen opgeven hadden bij mijn oudersvrij. Mijn ouders hebben vier weken zwars gezeten. Die hebben de kinderen namens toegenomen. Dat is al een rust voor mij. Ja. Dat ze bij elkaar waren en dat ze bij mijn ouders zaten. Dus dat is zo rust. Ik wist dat het ook bij mijn man zat. Dus dat geeft ook op een paal de rust. Dus ik aksepteerde. Ik denk dat je door gaat bellen of dat je een vrijwill en je gaat malen. Dat is alleen mijn aardigstwerk voor je lichaam, voor je geest. De tensie wordt dan veel schadig. Houd je iets wat je tegen jezelf zij of hoe je het hier mentaal is sterker? Eigenlijk hoe deed je dat? Houd je je misschien ook wel plezier uit met andere vrouwen? Ja, ook ben ik werkter. Ik werkter in de gevangenis. De nieuwe sleidshoudt een kalsenter in de gevangenis. Wat voor kalsenter? Voor de mensen met krimpies. Oh echt jullie wel de gang. En wist je die mensen van krimpies die aan het telefoon hadden ze met een gedetineerde. Nee, nu. Dat allemaal. Ja, wel een echt de kalsenter. Ah, ja. Ja, ik ken maar niet. Je is altijd gewoon met z'n hetse zet. Dat is wel lekker naar buiten te merden, he? Ja. Dus dat houd je ook wel bezig dan? En je mogen al veel dagen werken over hele dagen en ik werkt de hele dagen. Je verdiende hier eigenlijk nog wat mee? Ja, ja, we verdiende wel wat niet te voelenpropen, maar ik verdiende hier gewoon goed mijn boodschappen doen. Ja. En wat vond je zwaar? Snack, zavonds als je deur dicht ging. Vertel. Ja, dan voel je gewoon alleen. En dan ga je je bliep verscribe of je vankt de kaartje voor je kinderen of een bliep. Dat zijn het zwaast de momenten. Hoe laat is dat? Als gaat hij deur dicht? Hoog sching je je om alle vijfde eerst. Ja. En dan je bordje eten op de cel. Ja. En dan ben je verschrijf knutselen. Ik heb ook nog gedaan. Armbandjes maken ze hier aan, maar het heftigste momenten waar ze dat de post op je beklacht. En dat je ziet dat het vee kinderen zijn? Ja. Ja. En kwamen ze ook vaak bezoken, he? Elke week. Mijn moeder ging ook wel welke de rondje af. Er ging ze naar de meitoen, aan de vader toe en aan de broertje toe. Die was de militaar, dus die ging. Dat is trouw. Oh ja, dat is een gevangenis waar de militaar kwamen. Ja, ik kom met. Ja, maar je moeder moest gewoon, en elke week drie je gevangenis aan. Vloopt. En of toen Viek heeft, ik had ook moeder kinder op zaterdag. Dat heb je bij de vrouwen, heb je dat? Voor beide kinderen? Ja, voor beide kinderen. Dus elke week zag je jou kinderen? Ik zag elke week mijn kinderen, mijn moeder stroeg absoluut niet over. En als ze er iemand anders kwam, mijn moeder moest ze ze van mijn moeder, de kinderen meenemen. Als ik me elke week de kinderen zag. Ja. En wat had jij contact met andere vrouwen, bouwde je vriendschappen op en overhoud je dan toegen en de zer, hoe moet ik dat zien? Ik heb een wezelfriendenkling overhoud en gevangenis. Oh ja? Ja, je wordt toch een eenheid. Als ik verdriet dat, want ik heb best wel veel performatie tingen gehad. En dan klijkt je weer het woordje neet te horen of een brief. Leef dus wel allemaal met je meenwondje wist, precies wat je voelde. En dan maak je zelf het door natuurlijk. Daarom, je wordt echt eenheid met bepaalde vrouwen. En spreken je die nu nog steeds? Ja. Ik spreek nog steeds. Ja, we zijn dat nu vriendinnen van je, zie je die af en toe nog? Nee, nee, dat niet. Dat niet, maar. Maar hij heeft er een beetje geleden, maar hij heeft er ook nog een beetje geleden. Maar hij heeft er ook nog een beetje geleden, maar hij heeft er ook een beetje geleden. Maar hij heeft er ook een beetje geleden, maar hij heeft er ook een beetje geleden. Ja, ja, ja. Het was een modell gedeten hier, dan mocht je dan ook bepaalde privilaties of dingen. die je mocht doen, die anderen niet mochten. Als je schoon ging maken, mocht je er dan als eerste dan. Rijnigers en eerder. -Rijnitis, ja, ja. Mocht je ons eerste naar buiten? -Een Sandra. Ik kan me erineren dat ik jou van besoeken in Heerhugo waard. Ik ben je toevijde dat nog kan erineren. Ik kan erineren dat ik in de auto zat en wat je altijd doet als advocaat is. voor dat je iemand bezoekt dan parkeer je auto, parkeerplaats. en ga je altijd toch nog even op je telefoon kijken of je nog. at de SMS-je's of appjes versturen in die tijd, denk ik, SMS-je's alleen. En toen tikt jij op mijn raam terwijl ik in de auto op de parkeerplaats zat. Ja. Nou, ik ben nu best een tijdje advocaat. En ik heb nog nooit meegemaakt dat ik een client ga bezoeken. dat ik op de parkeerplaats buiten sta. en dat die client vervolgens op de parkeerplaats op mijn raam staat te ticken. Kan je dat nog eens uitleggen wat daar gebeurde? Ik was gewoon hoe ik delgedeten iederde. Ik mocht naar buiten, ik mocht naar mijn vioel. Ik mocht buiten de onkrijd te. Dus terwijl jij vast zat, zijde ze Sandra ga jij even lekker buiten. de gevangenismuren onkrijd wien. En je dag niet, ik ga ze even heel hard een taxibelle erineren. Nee, want ik zat nog in mijn hoog broep. Maar zijn vertrouwde joh, dus wel gewoon lekker de parkeerplaats. zou ik. En dan heb ik een doel op de parkeerplaats op. En daarna zat de mannen gevangenis en daar mocht ik ook gewoon heen. Denk je dat dat jou geholpen heeft, dat je zo'n model gedeten hierde was? Dat heeft het voor jou makkelijker gemaakt. Voor mij makkelijker, makkelijker. Lijkt het er ook iets meer op het gewone leven? Nee, dat niet, want je hebt allemaal je regels nog heer. En Amesvielers is net als een centenpunitencentenparax. Maar het is geen gevangenis. Het is een huisjes, een rijdjes huis. Maar wat maakt dan en voor de luisterhouder? Ik weet het wel. Ik kan maar ook iets bevoorstellen, maar toch vind ik het wel belangrijk dat je dat vertel. Wat maakt dan dat je toch voelt, dat je vast zit? Maar je zit in z'n centenpunitenhuisje met vrouwen. Je staat buiten onkruiten, Wieden. Je hebt een baan. Je hebt een baan. Maar je moet toch allemaal vijf naar binnen. Toch ga niet deuren weer dicht. Is het dan dat je het zelf niet kan bepalen? Is dat wat het gevoel is? Ik weet je, al zit er een gauw kruinder in. Dat heb ik altijd gezegd. Je bent je vrijheid kwijt. Dat emotioneerdje dan toch weer. En heb je. Hoe vaak denk je dan, 's shit had ik het maar nooit gedaan? Vond ik dat je naar binnen moest? Voor mijn kinderen. Voor mijn kinderen. Had ik het maar nooit gedaan. Ik kon ook niet. Ik heb vaak gezegd tegen. Ik kenne niet voor zelfde kokenen. Bov mijn kinderen heb ik gezegd. Ja. Ik kon het niet geloven eigenlijk. Nou ook hoor, ik kenne ik dat kunnen doen. En hoe is het? Hoe heb je dat kunnen doen? Nou, ik had dat in nou, he? Zo is het begonnen. Ik dacht niet van 'na, ik ga even lekker druk stelen. Nee, moet echt wat gebeuren. En ik zeg altijd, 'hé heb ik ook tegen de P&W'is daar gezegd. Het woonje tussen goed en slecht is heel dunne. Het is een heel dunne draaitje. Voordat je het weet, zet jij ook aan de andere kant. Als je nu daar op terug kijkt, denk je dan ik was. Ik was crimineel of zie je dat niet zo? Ik zag het niet zo, maar. Mensen erom meen wel. En waarom zag jij dat niet zo? Nou, dat kan ik het gewoon niet. Ik vond het wel stoer, maar ik vond me eigenlijk niet een. Echt een crimineel? Absoluut niet. Wat is een crimineel? Door Roterijen is ook, hè, maar gewoon niet. Laat het me naar de rechtszaak gaan, want dat lijkt me ook. Frank Zinnigspannend als je moet voorkomen om te horen wat uiteindelijk je straf wordt. Zou voor mensen, officier van je stietie en rechter, advocaaten, medewerkers, misschien zelfs publiek. En het draait allemaal om jou. Weet je nog hoe we gingen niet zitten? Wat je dan opgehaald uitgevangen is? Ja, ik wil opgehaald dat wij uit de huis van bewaren hebben. Ja, uit de bewaren. Dus dan ga je in de binnen en dan zie je. de tribune waar de rechter zit, officier van je stietie en de garfeer. En dan kijk je om je heen. Dan zie je vader om je hulp en verdriet. Familie, precies. Je jongens garasteert daar, zo zie je zitten. En dan zie je man zitten. Bio heel lang niet heb gezien. Dit je het in zes maanden ook niet gezien. Mocht u een uur elkaar gedag zeggen? Ja, mocht u elkaar wel gedag zeggen. Was dat in de rechter? In de rechterbank. In de zou. Ja, dus baas hij leeftag. En je wordt dan opgehaald, dus uit de huis van bewaren, dan wordt je. In een celletje, je krijgt een broodje mee. Ja, broodgehouden van de dag. Vader is van de dag. Hoe je echt een hele fietsen zelf zit, dan moet je wachten. Je hebt geen tijd, geen bedoel van tijd. Je langt geen klok, dat je weet helemaal niks. En dan wachten totdat de zitting gaat binnen. En wist je wat je kon verwachten, heb je er. Nee. Want ik dacht al dat ik al lang vlijs zouden. Wat verwachten je van die zitting? Dat is niks te eigen, Marlijn. Nee, nee. Je dacht, kom erop. Ik kom erop, ik ben er klaar voor. Nou, absoluut dus niet. Want jij wist dus niet wat voor bewijs, er lag. Broep, je had iets verklijden die zijn van, ik wist er een beetje van. Maar vooral je man dus geeft. En hadden je familie leden iets gezegd? Ja, dat werd heel veel gezegd. Ze hebben het op een pleksteerbladje geeft. Ik was opgekleed, ze onder de heerlijk. Ik heb de verklaringen gelezen voor dat ik natuurlijk. de zakenleg moet je een beetje hier verklaringen. Weet je voorbereiden op de vraag wat je kan verwachten? En dan gaan we nog ander bewijs bijvoorbeeld. het telefoontaps of een camera beelden, met zijn. veel foto's. -Voto's. Ik met mijn kind op schoten peten met de verhaalensak. We zijn er enig foto's. Oké, en telefoontaps. -Ja. Snijd ons goed in, hè? Telefoon's op tapen. Zijn wij de beste in? -Zijn wij gesprekken? Dus van jou ook opgenomen? Heb je dat gehoord? Of is dat iets over gezegd? Zal we gewoon gesprek van mij overgenomen? Maar ik denk dat ik heb gezegd dat ik het niet was. Tuurlijk zijn we gesprekken van mij ook genomen. Verklaringen van koppers. -Verklaring van koppers. Dat ook. -Ja. Toen je dus zocht als walker werd, dit is dus de dag van de zitting, had je een plan. Wat je die dag ging doen. Je bent dat of je je wil gaan zeggen? -Oop niet. Ja, wat iedereen zeg. Spijt. Ja, dat was een vallige voel. Vond je dat had je het gevoel dat de rechtbankje geloofde? In je spijt? Je moet lachen? -Nee, ik denk niet. Ik denk het niet. -Hoe voor je dat de rechtbank met jou omging? Knaaiderot. -Ja? -Ja, ik vond het echt heel hard. Kijk daarvoor. -Ja, ik weet het wel. Ik weet het heel waarde van mij. -Ja. Ik weet wel die strengste namen kijken. Een heel streng. Een beleelde keer, dan zo voelde me aan een heel klein. Ik voelde me aan een heel klein. De breven van het gegetocht is in Eisen, gevangenis Eisen. Die zijn 42 maanden in die instantie. Ik wist toch nu hoeveel 42 maanden was. Ik weet zomaan niks meer. Maar zo geschrokken. 42 maanden werd er uitgesproken. De uitstrak gevangenis er van 42 maanden, waarvan 21 voorwaardelijk. Maar dat betekent dus bijna 2 jaar zitten. Ja. Hoe ga je dan terug naar een HVB? Huylund, veel. Huylund. Dan krijg je weer die vrouwge detoneren. Die allemaal droogste. -Ja, en van de aard. Dat rechter moet nog uitspraak doen. Twee weken wachten, dat komt allemaal goed. Maar dit was uiteindelijk ook de uitspraken. De uitspraak volgt uiteindelijk. Ja. -Wat je bij de uitspraak? Nee. Dat was ik niet. -Die hoorde je in de gevangenis? Hoorde ik in de gevangenis. Het kon ik ook nog niet tellen. Wist ik ook nog niet hoeveel dat was? Nee. -En hoe land dat dan? Huylund. Voor je kinderen. Want dit had ik echt niet verwacht. Heb je het aan je kinderen verteld? Dat dan de oude ze? Ja. Ja, ik was verteld. Ja, maar ook zo'n uitspraak. Vertel je dan. -Dat ik lang moet zitten. Ja. -Ja. En hoe kan bijvoorbeeld dat zo'n voln is dat dat als een moker slag komt? Je had het niet verwacht. Maar je dacht eigenlijk altijd, ik kom vrij. Hoe herstel je dan? Hoe bedenk je in de gevangenis nou? Nou, ik was twee in. Wauw drie dagen heel verslag. Had mijn kinderen gezien. De dag zou ik accepteren. Dan maak ik dat mijn gevangenis leven gewoon een stuk aangenamer. Niet makkelijker. Maar wel aangename. Ik accepteerde het om me mee te leven. Ik lide het mij omga, maar ik accepteerde het niet. Dat was ik benieuwd naar accepteerde het. Maar dat is niet. -Nee. Waarom niet? Wat is het weer? Wat is het weer? -Om je het belangrijk voor schil. Ik accepteerde het gewoon niet. Ik accepteerde die straf niet. Tv. ik wou weer dat ik vallen was. Ja, want ik kan het niet zeggen. Zeg zelf, ik voorkocht geen joden. Maar ik voel het gewoon veelste heftig. Misschien zijn er mensen die deze podcast luisteren die denken. eigen schilddikken beeldraagd je er maar niet moet te beginnen. Snap ik, wat mensen dan denken. Snap ik heel goed. -Ja. Maar voor jou voelt het een deur niet zo. Zelf niet. Als ik aan mijn kinderen denk. Wel. -Belang ik verschil. Ja. Ik heb het vondens even zitten lezen, want dat is allemaal. kan je galoonimiseerd, maar kan je lezen, kan je opzoeken? Ja. Er staat in de rechtbank, neemt verdachte en haar mede verdachte. het gemak waarmee zij zich als familie hebben ingelaten. met de handel in kokenine, zeer kwalijk. Dat geldt meer nu er een omvand verdachte. In 2004 zijn overleden aan de gevolgen van het gebruik van kokenine. Zodat vond ze het belangrijk om nog even extra of te pennen? Wat vind je ervan? Dat ze dat ook verzwarend mee rekenen. Oh, voor ksofies. Bij mij wel, ik weet ook niet hoe ze er aan kwamen. Want wij hebben het altijd steelgehouden voor zesoon. Dat hij aan de verslaafd in zoveelene eeuw. We hebben altijd steelgehouden. Dus iemand heeft dat verteld? -Ja. Oh, zo, dat was helemaal niet bekend. Dat was helemaal niet bekend. Dat mij wel overleden. Ik ben naar de Natiekehuis geweest om ze een dossier op te halen met zijn extra. Kijk, daar stond hij in, dus dat die overleden was aan kokenine gebruik. Dat vertel je wat tegen je familie leiden. Maar voor de rest. Vader was hangen die buiten. Dus ik vond het verbaagst dat ze hier mij kwamen. Hoe kijk jij daarna? Is dat er strafvers waren in de omstandigheid? Wat heeft de rechpang daar eigenlijk mee te maken? Dat vind ik niet, want ik snap de jij noemt dat fies en ik vind dat niet relevant. Es spreekt hier een advocaat of mensen? -Ja, nee, mens, mens. Omdat ik denk, dat is een persoonlijke aangelegenheid geweest in jullie familie. En natuurlijk ook heel trist. Maar ik vind niet dat je dat in een strafmaat mee kan laten wegen. Dat bloel dat jij een afweging hebt gemaakt die misschien persoonlijk, laakbaar zou kunnen zijn. Ik kan me best voorstellen dat er ook luisterhuis van deze podcast zeggen. Je hebt notenbenen familielid, dat is overleden aan drugs gebruik. Maar ik vind dat niet in de strafmaat zijn werking zou moeten hebben. Dus ik snap wel dat jij zegt dat je dat. Nou, zoals jij zegt, fies. -Fies. Dat is ook niet niks. Sandra, wat krijg jij nog wat jamand krijgt? Verstaf? -Tv. Twee jaar zitten. -Tv. Ja, precies. -Ja. Dat zal wat hoger straf zijn waar twee jaar van overblijf. Want even terugkomen op jullie stilzweigende afspraak. Ik geef mijn man alles schuld. Wat vond je daarvan? Want eigenlijk zijn jullie best redelijk gelijk gestraft, door de rechtbank. Ja. -Ja. Het heeft niet gewerkt, het planetje. -Ja, jammer geloeg niet. Je is alwein hoger voorop. -Ja, alwein hoger vroeg gegaan. Ja. Nou, weinig verwachten. Wij wachten echt dat ik veel leren of thuis ook komen dan haar. Ja. Maar doorgeklet van anderen hebben we gelijk straf gekregen. Fijn, gelijk gestraft. Ja, dus de rechtbank geloofden niet dat jij van niks wist. Ja, nee, nee. Dus we gelijk ook. Zij hebben we wel gelijk, ja. Ze hebben wel goed onderzoek gedaan. En dus je bent in hoge boepen, ga naar daar komt verlaagd, kom de hoekijk. Dus dan komt weer zo'n sittingsdag als bij de rechtbank, maar dan voor het hoofd is dat dan. Ja, voor jou is dat gewoon werk, maar wat is voor jou dan vooral van belang op zo'n sittingsdag? Nou, voor mij was denk ik eerder in hoge broep het grootste belang dat je vrij kwam. Wat ik nam natuurlijk dus aankover toen jij nog vast zat. Dus waar ik denk ik, het meeste werk aan heb gehad wij samen is om jou vrij te krijgen. En ik kan mij rinneren dat ik geheel tegen mij gebouwte in elke maand, een schorschezoek heb ingediend. Echt tot groot irritatie van het hoofd. Zandraam moet lachen. Ja, dat was echt het hoofd, het vond dat echt verschrikkelijk. En ik verzond elke keer weer een smuus. Dan was er weer dit, dan was er weer dat, maar wat ik natuurlijk deed is het elke maand in die in de hoop dat er ooit daar een rechter zou zitten, die je het wel zou aan durven. En ik kan me dat echt goed erin rijden. Ik kan mij rinneren dat mijn zitting hebben gehad waar voor het eerst een rechter zat, een raadsheer in dit geval bij het hoofd. Die met een andere blik naar jou kijk. Gelukkig, maar ja, dat was een heel. - Ja, met dat verblikt, dan. Nou, ik weet dat deze raadsheer, die niet meer raadsheer is, want hij is met pensioen. Ik weet dat hij wel een bijzondere band had met kinderen. En daar laat ik niet veel over uitmaart dat weet ik, dat daar zalt iets achter bij hem. En ik denk dat dat voor het eerst was dat een raadsheer in jou oogekijk. En dat was deze moeder moet naar huis. En jou niet als een crimineel zag, maar jou even als moeder zag. En dat is natuurlijk wat ik nodig had als voorkaart. En waar jij nodig had, dat iemand jou als moeder zag. En je om die reden naar huis sturen, dat is wel meer naar huis, maar het stuur is het eindelijk. Dus dat was eigenlijk mijn grootste taaklouden, want uiteindelijk de inhoudelijke behandeling, ja, die verzandra, en je was er gloeien bij. Dus mijn taak voor de zitting was om jou daar een beetje doorheen te loodsen. Dat is geen idee om te zeggen, ik ben ons schulden. Nee, dus uiteindelijk is dat een strafmaatverweer geworden en moest je de verzorgertje niet meer teruggroechten. En dat was gelukt uiteindelijk. Want tijdens het hoger broep was je toen al buiten? Ja, ik was het wat? Ja, je bent op gegeven met geschorfsuit te verloopgechten, is in de hoger broep. En toen ben je buiten gebleven in hoger broep. Ja, ja. Wat was dat om dat je gevangenis er al opzaat? Nee, nee, nee, is het geschorst vanwege de kinderen, om vanwege personen ook belangrijk te doen. Dus toen ben je naar huis gestuurd, dan voor je kinderen het gaan zorgen. En uiteindelijk is hij zaken door het hoofd behandeld en heb jij een straf gekregen die gelijk was aan de tijd die hij al had gezet. En was het nog even spannend of je weer terug naar binnen moest? Ja, heel spannend. Krijg je het alle? Het was kest, dat ik over de schossing heb je te spraat. Het was 24 december, ik zal het nooit vergeten. Dan gaat het verkaat voor je pleiten om voor de schossing. En hij heeft gesproken en ik ga naar beneden en ik ga eens om kerstvieren in de gevangenis. Zo ringt er ook echt in. En we gaan naar de breda, want dat zat ik. Ik ben voornieuw sluizend naar breda, en ik ga naar binnen en dan moet je je eigen werelder. En hij zegt me vrouwen die en die. Ik zeg ja, hij zegt me vrouw, ik heb goud. Ik heb goud. Ik had het nooit verwacht dat ik naar buiten moet bekerst. Wat heb je gedaan toen je buiten kwam? Wat is de eerste dat je hebt gedaan? Frisse neus klinkt raar, maar ik gewoon niet neus in de vrisselucht. Het klinkt heel raar, maar de lucht is zo anders dan binnen in de luchtplaats. Ja, dat is zo anders. Freihide. Ja. En dat voelde je toen weer, het woord eerst in een heel lange tijd. En mijn vader wisten het al, dat ik vrije ze komen. Dus die is met een bloedgang van ons dat dan naar bredaag gaan. Had jij en je man had je gewoon je huis nog? Kom je gewoon naar huis toen je goud. Ik had gelukkig nog mijn huis. Ja. Het kwam natuurlijk voor de wiet, maar het kwam voor de kokenen. Dus niet voor de wiet. Dus ik mocht gewoon in mijn huis blijven. Ja, gelukkig. Ja. Wat dat tevond, ook erg. Het is toch de veiligheid van de kinderen, je huis. En dat was een begin heel erg bang voor dat ik dat alles maar kwijt zou raken. Waar zou de kinderen moeten wonen? Maar die hadden we eigenlijk nog. Dus ik kom gewoon naar huis. En jouw straf werd nog om, ik last dat je nog een werk straf. Ja, ik kreeg in mijn hoog broep. Het ging 30 maanden, waarvan 17 voorwaarlijk en het taakstraf van 240 uur. Ja. Maar het was best wel een aantal uur. 240. Als je vier maanden staat, kwijt naar vier maanden, als ik het goed heb. Ja, dat was echt. En hoe is het dan een reclucering? Nou, waar wil je dan een baars plek, dan moest je in een biaritaas. Voorkszoonigstaan. Weet je al wat zullen, we hebben een beetje spanning. Ja, ja. Als je daar zo'n vackew is. Het is het bejaardertijd. Dus dat voorkaan we niks. Nou, toen voel ik, mocht ik naar wat anders, was een kringlovenkool. Maar ik ben ook een beetje saai. Weet ik niet. Ik ben er nooit geweest. Dat moet je even uitleggen. Nou, ik kom wel daarom aan het kennen te maken. En waar zijn op televisie ook geweest. En daar herkenders mei. En zij vond ik gewoon dat ik genoeg gestroffen was. De mevrouw van de kringlovenkool. Ja, en hij is goed zo. Het is goed zo. En als er reclucering bel, dan bel ik je snel op en dan kom je deze kant op. Je hebt geen uur gewerkt. Ik ben uur gewerkt. Heen, hoe snel pikte jij je leven weer op. Nou, dat wel. Het staat nou nog want m'n mom was er niet thuis. Nee. Dus dat was wel heftig. Ik had geen band met mijn kind. M'n ouds met jongens kint. Tot dagen band mij. Hoe oud was die toen? Hij was team aan dat ik toen garistieerd was. En hij was. Hij bent 2 dan. Ja. Dat ik vrouw kon. Dus voor mij gevoel, ik ben mama. Maar. Dus dat ik vrouw kon, ik zeg, ik neem ons eerst mijn doeg te mee. En zo een beetje bij beetje. Je opgebouwd. Je opgebouwd, maar het snag is de eerste nacht thuis. En toen. Het snag zwak en de vroeg je om mij. Ja, het heel bizarre. Het toen ik hem gelijk mij genomen. De volgende dag op sesje werd ik gepeeld. Voor mij moet hij niet met je kind op houden. Hij is kleud om je. Ach. Dus ik had heel snel gelukkig. Dat is bijzonder. Ja, heel bijzonder. Ja. En ze hebben lekker baarmig geslapen. Allertwee. Nee, niet meer losgelaten. Of ze loopt niet. Kijk je dat ook heel bij om de leven weer op te pakken? Nee. Wil je dat ook niet? Ook niet. Ook niet. Ik red dat dat wel in mijn handje. Ja. Was het moeilijk om meer aan het werk te komen? Of om meer iets te vinden om te doen? Nee. Ik heb eens natuurlijk een jarenlopend moeder uit. Tot Jay-en-legen was. De dag van jou, ik ga toch weer werken. Ja, je verdient niet meer zo van een gat. Toen het binnenkant was het leukste leven. Wat wij. Was wel weg, Jan. Ben je ooit in de verleiding gekomen om weer te te verdielen? Dat dacht eind dat ik uiterlijk vangen is. Ja. Wat houd je dan tegen? We kinderen. We kinderen me echt eigenlijk gauw. We had ja gevangenisde eenleeschoon. 90% het op de ruk. Dus hoe groot wil je worden? Je kan gewoon je veelzitelen van een boekje in de gevangenis eigenlijk. Ja. Je maakt connecties. Maar dan is het gaan we door of niet. Dus die afweging maakt je hier? Ik heb die al wel je gemaakt. Ja, natuurlijk. Is het ook iets wat bijna gefasaliteerd wordt? Dat je in een gevangenis bij eigenlijk alleen maar een aanraking met vrouwen die in de drugshandels zit? Is het zo dat je dan als je vrij komt ook eigenlijk benaderd wordt of gevraagd wordt van het heet, het is je vrij. Ik ben wel gevraagd. Ja. Zij ik me gevraagd om weer te beginnen en grooter. Maar door mijn kinderen heb ik het gewoon niet gedaan. Ik heb er te veel voor als je gemist. Ik heb ze er te veel pijn gedaan. Maar ik wil het niet meer voelen. Ik wil knoppen beslissing. Zeker. Dus zo, veel druk achter zit. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja, ik wil ook veel geld terug betalen. Dus ook geld terug betalen. Ja, toch heb je het niet gedaan. Nee. We kinderen hebben me echt. Ja, als ik echt. Ja, ik had echt gedaan. Dus ik moe kinderen dat ik echt groot te goren. Ja. Gewoon te reis. Ja, dat is er. Dat ik had. Ja. Zeker. Maar was je gelukkig in de tijd dat je het dielde? Ik heb me gezin wel. Maar als je op een kans valt, zie je dat ik één in als stress. Als je de foto's van toen terugklaakt, dan had ik een mooie lukse verkant. Ik kan ons niet op de eil om te doen. Ja. Heb je een situatie wel stress, ook bij mijn man's die stress? Bij een gelukkiger met of zonder druk z'n handel. Ik ben nu 10 keer gelukkiger. Dus ik nu ga het eetigen genieten keegte. Het is echt een verschuurd, maar verdiendescentjes. Hoe zie je je leven er nu uit zandra? Bij het moment omdat die ziek is, dat dat er voelt. Ja, mannen zie ik. Ik heb een zieke montage. Ik heb een huis leuk leefendje. Ik ben een huisrijk met mijn gezin. Ik ken dat ik een ontzettig om dat ik houd gieten. Dus ja. Ja. En hart werken. Hart werken voorweinig. Hart werken voor me met heel veel plezier. En wat verwerkt doe je nu? Ik werk nog steeds in de casino. En daar hoor je af te nog een geerspannend verhaal. Heel spannend. Heel spannend, de verhaal nog spannend en mijn verhaal eigenlijk. Dus je zoekt het een beetje op die manier. Ja, ik kom er toch aan mijn trekken. Heel spannend. Hoe zijn de familieverhoudingen nu? Want dat lijkt me ook niet zo maar tevoud. Ik zie helemaal niet meer. En ik zou ook zeggen, we zijn allemaal gepakt. We zijn allemaal uit elkaar. Balfa, maar maar linn ik. Waar zijn er door heel sterk geworden? Je behoorst brek je ook niet meer. Nou, heel selder. Nou. Hoe kijk je terug op wat je hebt gedaan? Wat spuit bedoel je? Ik heb gespaad. Absoluut niet. Wat was aan het gevoel dat je oproepd is als je terug denkt aan deze gebeurt? Voor mijn kinderen. Ik heb heel veel schuldgevoel voor mijn kinderen. Ik heb dit ziet ook veel verdriet bij je. Ik heb de dubbel. Want je zegt dat het was mijn fantastische tijd en luxe leven. Als ik geen kinderen had als ik het weer ga doen. Ja. Maar toch zie ik ook wel veel verdriet als je terug kijkt. Ik weet dat ik mijn kinderen een paar heb gedaan. Kijk je zullen me zontjes te kwaan. Maar mij dacht dat die zullen nooit boos op me worden. Ik heb gedaan, maar ik weet dat ze gewoon. Tuurlijk. Ik heb maar twee jaar niet gezien. Ja. Ze hebben mag boos, hoor. Die recht heb zij. Wat ze doet het niet. Wat zegt ze daarover over die tijd? Als je daar niet over wil vertellen? Het zegt ze tegen mij. Dat zou gewoon voor me. Braat u hier het tijd zover? Ja. Bijna ook nog. Ja. Ik denk dat ook een verwerking is. Ik heb een重 son is nu puber. Ja, dan komt toch. Zul allemaal raak worden. Toch? Niet uit de dure kleren. Zoals je middien. Zoals je middien. Dus dat is wel van het later. Ja. En ik was gewoon wel de voor. Dat zijn ook consequentiezetten van. Waar er niks meer hebben. En wel ook echt niks meer. En als je het hoeft dan gewoon wat verdriet wijden van hebben. Ook mijn mannen. Ik ben niet de enige met verdriet. Maar mijn mannen ook verdriet. Een jaar zijn video-bofen die kennen wij ook niet zien. Want er zouden wijkvast, zouden wij net voor. Zin eerste jaar op video. Ja, ik ga het niet kijken. Kan ik niet kijken. Maar ik weet dat het gemist. Ja. Is de boot schap dan aan je zo aan het doen als je blieft niet? Ja, zeker weten. Of doe, wel gauntje. Want we gaan je smaken jullie dan? Dat zeg ik, doe wel goed je beste natuurlijk, en dan zeg die wat dat ik zouden kunnen hebben pillen maken jullie. Maar als ga ik jij weten dat het dan een gelukkige gauntje is. Er zijn wel heel eerlijk erover naar elkaar. We zijn heel open. Ze mochten ook ons alles vragen. Ik heb mijn dochter ook mij genomen. We hebben een bepaalde hondereemingszak. We zijn heel open. En want jouw dochter heeft die heel interessante draaien naar leven er mee gegeven. Ja. Heb je hem even verteld hiervoor? Klopt, zeg je. Doe het nou een universiteiten rechtsstaafrecht. Ja. Om. Stagrecht dat we katen, maar. Omstafrechtafverkaten worden. En dat komt echt door die strafstakken. Ja. Prijleknaar dan leef ze voor de. Het is er wel. Hij doet zo de beste. Super droot zo paar. Mooi. Heb je de laatste vragen eigenlijk die we altijd weer de stel heeft de strafstak? Ja, veranderd als mens. Ja, zeker. En op welke manier? Gaan we het vooral er delen? Daar gelukkig. De likt zit er verhalacht. Ben je met minder vooral delen? Zeker weet. Ja. Tuurlijk wij zijn drugsdeles geweest. Ben ik ook in allemaal. Dat kom omdat ik echt geen geld meer had. De instantie is waar ons doen ook niet helpen. Dus daarom zijn wij deze pad ingegaan. Dus ga je nooit oor delen over iets. Dat is maar echt geleerd. Ik hoor delen van niemand. Ik laat iedereen iets aan gaan. Nou, dat vind ik een hele mooie conclusie om mee te eindigen. Bedankt voor je verhaal Sandra. Dat je met ons wil de delen. Graag gedaan. Je luisterde naar ver ordeelt. Ik ben Nara Fabels en naast mij zit strafpleiter Verle Hammerstein. We maken deze podcast omdat we het hoe en het waarom achter de plegen van een strafbaar feit inzicht te luk willen maken. Daarbij willen we graag vermelden dat dit voor ons niets afdoet aan het leed dat bij de slachtoffers of gedupeerde is veroorzaakt. Wil je ons iets vragen of heb je tips? Meel dan naar ver ordeelt het kortymedia.nl. Korty met een C. Vind ons ook op X en op Instagram tot volgende week.