#1 Het moment dat je paard 180° draait

Bohoew! De eerste agelevering van mijn podcast. Ik heb er zin in, maar ik vind het tegelijk ook een beetje spannend om jou mee te nemen in mijn wereld als je daar extra en ervoor paarden. Voorgewekt zonder heb ik een workshop gegeven aan het trailerladen en daar gebeurde iets in die workshop wat dat we niet verwacht hadden. Ik mag mijn workshops dan nog zo goed voorbereiden. Je moet altijd rekeningen houden met de paarden die deelnemen aan de cissies. Dat heeft de geleik met de eigenaar ook aarderaard. Dus we hadden de trailer bewust op een rustige plek gezet niet midden op de meneer, want daarom hebben we veel veel passage. Mensen blijven kijken aan de reparde die voorbijlopen, gepoedst worden. Dat laat alleen maar af. Dus we hadden de trailer echt van plek veranderd, zodat we niemand moesten wegsturen en zodat de paarden die deelnemen aan de workshop ook niet constant prikkelstrum zich hadden. Maar dat was net een plek waar die paarden normaal gezien niet komen. Ja, en dat zet je dus meteen. Hoe weet je op je paard lastigdoet of je eigenlijk iets probeert te zeggen? En wat doe je dan? In deze podcast help je je begrijpen wat je paard laat zien, hoe je duidelijk kan zijn, zonder te poesje en hoe je paard voorbereid op onze mensweerld. Zo dat jullie samen een sterker team worden, ook wanneer het spannend wordt. Als je bereid bent om verder te kijken dan alleen rijden, dan zie je hier goed. We hadden drie paarden die we komen inzetten voor de sessie in de workshop, waarvan twee van de drie normaal gezien heel veel wat laden. Zo kon de deelnemeners alle handelingen ook eens oefenen, zonder te veel bezig te moeten zijn met een paar taternien inwult. En bij alle drie de paarden zet je heel duidelijk de spanning opbouwen, zodra ze nog maar de hoek omdraaide richting de treiler. Ook de paarden die normaal gezien wel gewoon goed laden. En daar werd eigenlijk heel snel duidelijk dat de spanning dus niet bij de treilerlais, maar in de plek waar de treiler stond. En want we hadden die op een rustige plek gezet om de workshop goed te kunnen doen. En die drie paarden die lieten daar allemaal op een andere manier zien. Maar het was wel goed, het was wel aanwezig bij die drie paarden. En het eerste was een ervaring wedstrijdpaard, daar gewoon is van te laden. En we hadden daar bewust gekozen, zodra het deelnemeners eerst goed kunnen oefenen, alle handelingen is kunnen doen, zonder dat ze meteen te veel bezig waren met een paard daar niet vanzelf laat. Maar om dat typelijk ook voor dat paard niet was, gingen zij er ook niet vanzelf op. En ik zag het eigenlijk al toen ze aankwamen lopen, daar hoeft er mogen, niet goed kunnen stil staan, heel veel missten. Ja, dat zijn we aan die dingen die ik dan zien nog voor dat je iets vraagt. We hebben verresnen ook goed gekregen en daardoor hebben we deze meerige goed kunnen gebruiken tijdens de workshop. Ook al laden ze niet onmiddellijk vanzelf. Er was toch gelijk een goede oefening voor de deelnemeners. En dan de andere twee, een witte poni en een tinker, die hadden duidelijk ook veel spanning. Die kwamen aangeelopen en die waren heel de tijd met hun hoofd, overal naar toe aan het kijken en er mogen leren volgende, overal naar toe er het dient kijken waren. En bij de paarden lieten de allebei zien op hun manier. Wat mij ook opveel is dat eigenaars of de vaste raters van die pare, dat die wel degelijk door hadden dat hun paard spanning had, is de liepen niet de prudsen, ze bliven rustig, zeker in het begin. Maar was er wel deden, was veel naar opzijkijk, is op precies van, maar ben je nu allemaal aan toe en naar hun paard? Ja, daar hoefte alle kanten opging, dat niet kunnen blijven stil staan. En vooral bij die twee poni, zou ik heel duidelijk het gevoel dat de begeleiders al volop bezig waren met, die is niet op zijn gemak. En ook voor de echte richting de treiler kwamen, dus al van aan bebocht bij de mist, ik wou er zoveel de bochtjes aan draaien. Zal ik dat het moeilijk was om hun aandachter bij te houden. Ze kwamen aanlopen richting de treiler en waren in beweging, zagen we gewoon niet rustig. Alledweer de neging om sneller te beginnen wandelen, dan hun begeleider, waardoor ze die eigenlijk al lietjes voorbij staken. En bij de witte poni gebeurde er daar niets, op dat moment best wel je appet geleerd, maar als ze erover nadingt, is het eigenlijk helemaal niet zo grappig. Die poni die stak lietjes voorbij, begon naar een romteruitig te draaien. En er was een heel klein fein meisje en door romthaart te draaien, kerd en die poni zich eigenlijk telkens opnieuw om richting de stalen, na de plek waar die zich aardraagd veilig voelt. En dat je beurde drie keer maar elkaar de rontjes draaien, en daarna je stond daar een beetje te lachen, zovein die rondjes aan draaien en ondertussen proberen ze hem wat tegen te houden, wat de duur, wat de korrigeren. Maar eens als van poni aan de rontje begin, zie je al van verraankomen, je hebt eigenlijk niet meer veel te zeggen. Dan ben je eigenlijk al te laat. En bij de tinker was het iets gelijk aardig, maar in de beweging was het niet iets anders. Die begon wel wat te tryppelen en sneller te wandelen. Ook daar zet je wel, daar liegt voorbij steken erin. Maar ween werd het vooral duidelijk in het stil staan. Dus zijn raten kan hem een paar keer stil zitten en dan leek het als of het oké was. Tot zich van haar ta stil staan, tot daar daarna een zich heel rustig begon om te draaien. En die neus roef, ja, dan vertrok, ja, en dan hang je de rechter towaterstkien of de sleur even somt tinker, die hebben enorm veel krecht. En zelfs die vaste raten van hem, dat is een jongen van vijfteen. Ik ga groter dan ik. Ja, dat is ook niet moeilijk, want ik ben maar 1 meter te wierst. Ik ben alleen die grote was sterken. Zelfs die had moeite nog een tegen te houden. En ik weet dat tijdelijk wel wat je moet doen. Als een paar eten van vertrokken is, kun je hem daar wel terugvragen. Maar met de andere is het eigenlijk gebeurd. En waar ik daarbij ook aan bestel, is dat diezelfde tinker, dat die ook om de rug naar de wijt die het vaak doet, de andere. Niet vanuit spanning daar, maar gewoon omdat er is een hele groene gespreet heeft gezien. En de andere is niet naar die plek. En hang je daar dus echt als je daar niet op voorbereid zet. Dat is exact hetzelfde veganisme. Alleen gebeurt dat daar niet vanuit spanning, maar omdat jij iets lekker wilt gaan eten. En hier in de oorcs of voor die zich niet veilig op die nieuwe plek. En dus draaien de zich dan maar om omdat hij ergens anders naar toebleelde. En dan gaat er daar in de dat in mees andere regentoren hebt. Want ik ook hier vind het belangrijk om duidelijk te maken. En zeker bij die wittepony is dat arrondje draaien, op zeers niet per se verkeerd. En met een part dat zeen, wacht ik, is of spanning heeft, wordt de vaker aan de hand. En dat kan ook zijn. Als jij als begeleider daar bewust naast staat en dat je bewust arrondje toe laat, om je part bezig te houden, richting te geven, om een beetje met die energie om te gaan. Maar in dit geval zet er de wittepony zelf daar arrondje hele tijd in. En niet omdat het een oefening was, maar omdat die terugrichting die stauwilbe en wat het amijsje op dat moment, op moment dat die pony ergens draaien, probeerde ze hem tegen te houden, harder aan de lijn te trekken. En soms lukte het om dat de improductie uit te houden. Maar de arrondje was dan eigenlijk al bijna volledig gemaakt. Ze kreeg hem dan een beetje terugrichting getreeler. Maar telkes opnieuw blijf die pony het zelf te doen. Die brond ook met de schouder echt tegen haar te leren, zo te duwen. En dan begon zij een beetje terug te duwen op haar beurt. Maar dat is een gevecht dat je niet kunt winnen. En paard, ja, in zelfs een kleine pony als deze, die zijn gewoon veel sterker als je in zo'n duw of trek vooral te richt kwam. In de arrondje draaien, dat bleef zich dan heel ontdekt. Heralen kwam zelfs zo dicht dat die bijna oparteen stond. En dat patrouw dat graag te niet doorbrood. En dat draaien, dat trekken, dat duwen, terugprobeer, richting die treilig te graag. Maar die situatie zelf, die veranderde eigenlijk niet. En bij de tinker zijn iets anders. Hij liet daaraan op een paar gezielende manieren zien. De eerste manier was dat hij zo'n beetje begon te snuffelen aan de grond. Hij werd dan stilje ze daar lukte. Hij bleef dan ook met zijn benen redelijk stil staan. En begon wat de snuffelen aan een beetje misst of. Hoi dat daar nog op de grond lag. Je naam de laatklip van de treiler. En dat leek heel rustig. Maar hij gebruikt dan eigenlijk dat snuffelen om zachtjes te beginnen om draaien. Eerst een beetje daar hoofd op zij, nog een klein stukje en voor dat je toerrat op was die draaien gezet. Een tweede manier waarop die dat die was vier rond te kijken. Dus hij stond stil. Kijk waarom, leek gewoon in de vergeten te kijken. En dan wat dat aan op eerst was. En daar gaat ook geen raast in. Maar daar hoofd draaien de wel duidelijk één kant op. En dan naar dat staar moment. Volg de dalichaam en op een bepaalde manier. op het moment dat er iets gebeurde. Het feit dat hij de noord begon te draaien was eigenlijk al een teken en ga die erse bied weer omraaien. En in de herde manier was hij proberen om zich twaars voor de treel te zitten. Dus niet helemaal direct al gaan omraaien, maar net zo dat hem eigenlijk al haks stond. En op dat moment ja dan heeft hem eigenlijk nog maar heel weinig nodig om volledig om te draaien in terug te keren naar de stallen. En als hij daar een vertrok was de echte sleur en het gek en nog een tegen te houden. In alle drie de situaties bij deze tinkern zie je de eigenlijk hetzelfde patron. Hij lijkt rustig, het lijkt beheersbaar en hij doet alles om beetje een slow motion. Maar om er tussenzetten hij zijn niet gaan al zo dat hij eigenlijk nog maar een klein stapje nodig heeft om door te draaien in de verantwoord te gaan. Ja, dat zijn nu geen voorbeeld deze waarbij hij als eigenaar zou zeggen van 'Oi, het gebeurde niet neemst en ik zag het niet aankomen'. Ja, nee, die spanning, die zenuwechtigheid van die paren, dat was wel heel draad hoor ik. Dat zag je alvang bij dat ze de hoek omraaien, dat je daar al gebeuren en die begeleiders die raten, die proberen er ook echt wel iets mee te doen. Alleen als van dat moment niet weet waar het best werkt, dan weet je eigenlijk het situatie aan het oplossen op moment dat het paard al terug in de andere richting aan het lopen is. Ja en dan zie je de mij al aankomen, dat is dus de later. Bij de witte pony begon na mij ze dat echt te trekken om hem terug in de juiste richting te krijgen, nadat het rondje al was ingezet en bij de tinkern proberen zijn raad er een gewoom tegen te houden op het moment dat die al in richting lijn de andere kant uitliepen. Dus ze nemen wel degelijk axi, ze doen niet niks, maar omdat deze pony zo sterk zijn wordt daar op dat moment een vrouw van proberen te rijden, wat er nog te rijden valt. Dan ben je meer bezig met tegenheden terugvragen, draad te trekken, proberen stil te zitten. In dat taartelk is opnieuw dat patronche. Ja, je gaat daar dan eigenlijk in deens veel meer tijd in energiënsteken, dan wat eigenlijk de bedoeling was, want de bedoeling was een workshop om te oefenen op het laden, niet om een kwartier per paard bezig te zijn, omdat die zich telkens al aan draaiden. En daar is ook het moment waarop veel mensen beginnen te denken van paard te doen, dus is gewoon waar dat je moet doen, de planning was om te laden en nu zijn we weer tijd aan het verliezen, me heel lach je doe weer. Ja, dat is frustrerend, ik snap daar ook, hè. En dan komt het op het punten je eigenlijk zou willen weten, ja, wat denkt me een paard nu, of wat voelt me een paard nu, zodat je daarop kunt inspelen. Ja, er paarden die kunnen niet praten, daar weet je ook wel. En dan hoor je vaak mensen zeggen, 'macht is nere, we moeten gewoon gaan laden paard, doen we rustig, 't is niks, allemaal lieven mensen in ierant, hè. Ik betraak mij zelf daar ook op hoor, ik praten ook tegen paarden, de eigenaarzoende vaak, ja alleen voor een paard betekent, het is niet erg, dat betekent niks, die leest niks in uw woorden, die kijkt hoe je daar staat, hoe dat je beweegt, of dat je duidelijk bent, of anderadelijk en als je op dat moment niet helder communiceert, met je lichaam, dan blijft die zenuwechtigheid bestaan en dat wordt het heel moeilijk om nog terug te keren naar wat eigenlijk de bedoeling was, en in dit geval was dat gewoon oefenen op het laden, zoals dat we gepland hadden. Wat dat met die eigenaarzoven die raters doen, is eigenlijk niet zo ingewikkeld, hè, maar het beweegt wel door, er wordt ze zijn tijd kwijt, tijd mij iets dat niet de bedoeling was, dat niet het plan was, die workshop was bedoeld om te laden en plots zij dat aan bezig mee een paard dat je nog niet zien de juiste richting kreift, heel frustrerend ook als echt niemand zal uitop, hè, je staat er ook niet alleen, je staat er mee in groep teelnemers en iedereen staat naar jou te kijken, niet op een verveelde manier, maar dat voelt toch zo, als of iedereen op uw vineer staat te kijken, toch als jij denkt ja, waarom krijg ik mijn paard in uw eerst nu zelfs niet vooruit, hè, dat is niet beschamend, maar dat stekt wel, dat pikt wel, en weet je, daar maakt je ook wel onzeker, en dan begin de wel wat te twijfelen, aan wijgen, aan u kunnen en vooral aan u krijgte, dan hoor ik ook litterlijk, hè, maar hij ben een sterk genoeg, en dan ga ik als het dik was als als er zo iets gebeurt, aan iemand anders vragen voor hun paard over te nemen, iemand die veel stertier is, vaker, man, een vriend van op de meneij, z'n pachtnere meneij, z'n medewerker, hè, want er leef nog altijd het idee van, mannen zijn stertier dan wij, of, je gaat op zoep naar andere materialen, andere halster, dan meer gaat strappen, eventueel onheingstiketing, dingen die op zich niet per se fout zijn, als je weet wat dat je een meedoel, ik brak zelf wel mooi het onheingstiketing, dan vind ik echt wel een beetje machtehootage, hè, maar ik werk wel mijn treiningshalster omdat je daar veel duidelijker kunt in zijn, waar je vraagt, maar dat zijn hulpmiddelen die passineven als je weet waar je daar mee moet doen, hoe dat je ze inzet, dus het is niet de bedoeling dat je de situatie gaat proberen te ontwijken, hè, als je u het paard aan iemand anders geeft, zo is het probleem eigenlijk niet opgelost, maar het probleem is niet wie is de sterkste ofwel ik material gebruik je, het gaat erom, dat je weet, waar je op de moment moet doen en dat dat duidelijk is voor het paard, dat je niet wilt dat die ronsjes draait, dat je niet wilt dat die zich honderd te graaden omdraait en vertrekten, daarvoor hoef je niet sterk te zijn, dat kan perfect ook al bij een klein fan meisje, als je weet wat je moet doen, ik ben zelf ook niet groot of ik sterk ben, dat laat ik inbieden, ik vind zelf wel van wel, het verschil is dat ik weet waar je op dat moment moet doen en daarom heb je geen situatie, dat is ook even zo overgenomen, om niet heel onze werkshop rond dat ene isje te laten draaien, dat de abouwen van die spanning en daar honderd te graaden omdraaien, dat ging het niet, we wilden eit gewoon gaan laden en daarom heb ik even zo overgenomen, het gaat dus vooral zien om wat er gebeurt op het moment en weten hoe dat je paard kunt helpen zodat je niet onordigd tijd verliest en dat stond verleden op de drie pijders die elke paarden eigenlijk naar moet kennen, voor een top team met je paard, daar heb ik een gratis audio list voor gemaakt en je vind de link in de show notes om er deze aflevering bij. Het is een maatlaster van deze aflevering voelt dat jij je paard beter wil begrijpen of dat je hier verder in hoge hoi dan ben je hier niet voor niets blijven hangen. Samenwerken begin niet bij controle, maar bij begrijpen. Wil je hier verder mee aan de slag, dan ga je er terecht in mijn online clubhouse de behavior bar, in mijn online trajecthorse 3 of ik begeleid je op locatie met treiningen aanhuis in regio aanwerpen. Meer info vind je in de show notes andere deze aflevering, wat je ook kiest, veel succes met het verder onsterder van de taal van je paard.