#015: Bindingsangst: de kunst van bijna kiezen. Co-host: Diana Arkeveld

Heel goed dat je weer luistert naar een nieuwe aflevering van mijn podcast. En dit keer duik ik weer achter de microfoon samen met liefdallen gecollegaan, die aan een arkevelte. We gaan dit keer de wondere wereld van Bindingsangst, maar is even helemaal van binnen en buiten verkennen. Veel luisterpressier en als je vragen hebt me aan mij denk van deze aflevering, kan je me altijd even DM'n sturen. Tjeus! Hei superlum, dat je weer luistert naar deze nieuwe podcast aflevering. Vandaag ben ik weet erom niet alleen, ik ben met Denise en mijn collega. Welkom, Denise. Dank je. En ik heb Denise gevraagd, want ik wilde heel graag naar aanleiding van podcast 503 en 200 die over verlatingsangst gaan. Een podcast opnemen over Bindingsangst. En ik kan jullie natuurlijk super veel uit de teel rieven stellen. Maar als verlatingsangst kan ik er niks over zeggen hoe dat voelt of hoe je dat ervart in de praktijk. Nou, Denise kan dat wel. Dus ik zijk tegen haar zullen wij daar samen even een podcast over opnemen. Dus daar zitten we. Het is gelooi. Ja, we doen het via Zoom. Dus net even anders dan de vorige keer. Toch? Ja, dat is anders dan de vorige keer. Dat klopt. Dat ene niet gewoon. Ja, precies. En we moeten een beetje opnetten dat we niet door elkaar praat, want er valt de audio weg. Oké. Dus laat we lekker starten. Hey, als we kijken naar Bindingsangst, wil je eigenlijk nog iets zeggen? Luius er haar zeggen. En ga al zo, is alweer al om. Wil je nog iets zeggen die voor jou zeggen? Ja, ga je dat jullie weer luisteren. Welkom terug bij een nieuwe aflevering van mijn podcast. Het is wel rommelig. Maar ja, dat zijn wij ook. Wat wij zijn, gedeus, we gaan niet zeer het gehecht. Dus ja, wij zeggen het rommelig. Zonder rommelig. Ja. Ik denk dat de luisteraart wel door heeft waar ze zitten. Oké, nou laat ik het zitten. Dat is geen Nederland. Nee, geef niet. We beginnen gewoon. Kijk, luister. Vaak zeggen mensen Bindingsangst is de angst met de Binden. Nou, dat is niet waar wij geloven. Bindingsangst is de angst om jezelf te verliezen in de verbinding met de ander. We zijn er nog eens, toch? Ja. Dus dat vind ik altijd belangrijk om mee te beginnen. Want mensen denken hier vaak dat je dus hier een band bent om je te Bind naar niemand, maar eigenlijk is het op de dieper lagertje dieper kijkt. Gewoon de angst je wil heel graag verbinden met iemand. Maar de angst om jezelf te verliezen in die verbinding, die is zo groot dat je daar door voor mij het gedrag gaat laten zien. Ja. Dus die vind ik echt belangrijk om te benoemen zodat we allemaal weten waar we zover hebben. En we weten natuurlijk dat het vanuit de voor mijnen de hechting komt. We zien het al bij gedesorganiseerde. Dus dat is een beetje het hele hechtingsstukje. Ben je vandaag strak nog verder overgaan? Doen ze je even een wokant kijk je op? Wat dacht je? Nou, ik kijk hem aan Amarillus. Ah nee, oké. Dus dat is even het stukje theory. Als ik als verlatingsangstig heb, ik voor mij luisteraar zijn podcast 503 en nummer 200 heb ik het zou uitgebreid over gehad, ook over mijn eigen stuk. Ben ik iemand die heel gemakkelijk iemand aantrek met bindingsangst. En ik ben iemand die was misschien iemand die heel erg vastklamte aanparken. En heel erg die verbinding wilden en dan heb je automatisch dat stuk dat je die persoon met die bindingsangst aantrekst. Hoe is dat voor jou? Daad we daar maar zelf mee beginnen. Wat voor een type strak jij? Nou, ik heb denk ik aan de beide kanten van het spectrum gezeten. Ik kan momenten herinneren dat ik zij zuideloo, deze ga ik zeker niet doen. En er zijn momenten geweest waarop ik dacht, ik ga dood zonder jou. Dus ik herkend ze echt beide, ik denk wel 50/50, het hangt helemaal af van de beweging van de ander. Hoe leuker de ander mij vindt, hoe liever die gene met mij de verbinding aanggaat, hoe sterke mijneiging wordt om links om keert te maken. En hoe meer iemand mij aan het werk zet, om liefde te verdienen of hoe harde ik mijn best ga doen. Dus ik ken ze vanuit beide polen zeg maar. Als je kan je herkend ze van beide en je zoemt in op de bindingsangstige stuk, je zegt van heen, ik heb dat vooral met mensen die dus, waarin ik dus niet hard hoeft te werken, is hoe ik dat goed? Wat voor die type zwaar dat? Als mensen dus in deze situatie het hoek kunnen ze dat soort types herkennen? Ze zijn echt gewoon hartstikke lief, ze zijn betrokken, ze zijn geïnteresseerd, maar er komt ook een moment waarop ik ga voelen van ze verwachten iets van mij. Wat ergens natuurlijk ook een heel logisch kan zijn, dus ik wil niet te eens zeggen dat ik per zee mensen aantrek dan met verlatingzangstofzo, maar ik trek aanvangelijk gewoon naar mensen aan die als ik in de bindingsangst kan schiet, gewoon mensen die beschikbaar zijn, mensen die gewoon aardig zijn, een vriendelijk zijn en dat. Dus ik heb niet alleen maar de ervaring dat ik mensen met verlatingzangstan na me toetrek. Hebben jullie ervaring wel wat? Ja. Hoe was dat? Hoe is dat? Wat ik weet, ze natuurlijk allebei die dynamiek uit de boekjes, uit de teorie van onze klanten, maar bij zich ook altijd tegen elkaar, in de praktijk is het toch wel even anders als het over jezelf gaat, dan manieren het over een kaas van de klant gaat. Het werkt ontzettend verstikend. Hoe voelt dat? Ja, ik weet je aardig gaat. Ik zal het zeggen. Kijk, de grootste trigger voor iemand met bindingsangst is nabijheid. Dus op het moment dat iemand naarbij komt, dan wordt het een beetje sketchy. Nou, dan kunnen de twee dingen gebeuren, of je bent zo slim dat je vertelt tegen die gene van jouw, ik laat op in autonomie en ik heb even een klein beetje meer afstand nodig, zodat ik weer een stap naar voor kan maken. Maar de meeste mensen met bindingsangst, die ervaren alleen maar een probleem in de verbinding met een ander. Dus die denken al heel snel van, 'Gol, dit gaat over de ander'. He? Ik ervaring alleen maar een probleem als ik met jou ben. Dus jij zou wel het probleem zijn. Dus het is, als je hier in zit, heel lastig om te zien aanvankelijk dat je met bindingsangst zelf te maken hebt. Dat komt pas later op het moment dat je merkt van, 'Hé, ik zie dit vaker gebeuren dus op het moment dat iemand naarbij komt dan, dan moet ineens de deur dicht, of dat begin ik met ruk te maken over de kleur van een haar, of wat voor kleren ze aan hebben, of dat ze in weet ik veel waard wonen. Dus hoe het voelt op het moment dat iemand naarbij komt als je bindingsangst hebt, het is verstikken, het is als of je het verantwoordelijkheid krijgt om te ander naar de zin te maken, daardoor zoveel van jezelf moet inleveren dat je verzuipt. En dat heeft natuurlijk ook wel meteen te maken met waar de de bron van bindingsangst natuurlijk is ontstaan. Dat was een kindje ergens natuurlijk heeft ervaren van 'Gol, ik kan alleen maar bouwen op mezelf'. Ik krijg geen afstemming of wat er ook, dan is er nabijheid eigenlijk te pijnlijk omdat het altijd afwijzing is geweest zeg maar. Je bent te veel, je kan niet goed en dan krijg je dat soortvalen, maar ik denk dat dat uiteindelijk dus in die liefde geluid opnieuw naar boven komt, alleen dan al met de deur dicht. Ik ga deze nabijheid al niet eens aan, want mijn ervaring is dat als ik naarbij kom dat ik opgeslopt wordt. Voor de mensen die dus even niet zoveel van hechting weten, als je kijkt naar de voor mijne de hechtingstel, heb je ouders geld die de gewoon consisten niet waren, waardoor je altijd op jezelf teruggeworpen wordt. En dat je het altijd zelf moet doen en op moment dat je dan wel in een verbinding komt, ja dan voelt dat heel, ik zeg wat hij tegen naturelijk, natuurlijk niet, maar je kent het niet, waardoor je in dat stuk schiet van 'ok, ik doe het wel, leen, laat mijn maar, etc'. En hoe zie je dat in, wij zijn bij de GDZ organiseerd geeft, ik zou net nog tegen daar moeten wel een keer een podcast overop nemen, want dat is natuurlijk de meest gecompliseerde voor. Hoe zie jij dat bij jezelf? Het GDZ organiseerde? Nou nee niet dat, want daar gewoon een hele andere podcast opgevuld, maar het stukje van uit, ik zal mijn nipatees nog, kun je zeggen, ik ben één keer bent. Kijk, ik zie bij mezelf heel erg, ik ben ook GDZ organiseerd en ik zit hier erg aan de verlatings angstige kant. Ik ga heel erg vast klampen, ik ben heel erg bang om de ander kwijteraak, maar, welke het hier nu net hard op over na zit te denken, het dient vertrouwt niemand, dat weet je, ik vertrouw niemand. Dus het dient klinkt in natuurlijk heel erg leuk, je bent natuurlijk veel meer en verlatings angstige, maar het dient groeie ik ook de deur dicht, want ik vertrouw niemand, dus hoe die prima het komt, hoe meer het weg te doen. Bij mij zit dat dus veel meer zo en veel meer verborgen, denk ik, dat bindings angstige stukje, bij jou zit hij iets meer op de bovenkant, zeg ik dat goed? Nou nogal, het is wel afhankelijk van de beweging van de ander, maar ik vind de hechtingsdorie vind ik meegaan, ik bedoel het heeft ons staal gegeven voor hoe wij hechten. Het gevaar is, is dat we polariseren. Dat is het enige wat ik af en toe moeilijk vind, want we zien nu ook al in dit gesprek komen een beetje in een spanningzelf, want we zijn gedezer organiseerd gehecht, hij maakt zit dan de pol van verlatings angst, maar als we in de pol van verlatings angst zitten [muziek] gedezer gegecht. Dan zou je ook kunnen zeggen, ja, maar op het moment dat de bindingsangstig een stap naar voordoeten gaat de verlatingsangstige weer naar achter. Dus ik denk dat we het als een hoehana-cuppet dit zegt. In een dans moeten zien, want het hangt heel erg af van de beweging van de ander. Kijk, gedezer, maar ik denk dat dit een hele belangrijk is voor je bedrijf. Maar heel veel mensen die verzuipen in die teorie, het is zo en het moet zo, het moet in dit hoekje pas, maar pas daar niet in. En jij zegt altijd dat het zit op een spectrum. Dan zo zannig, dat zegt het maar niet zo erg vooruit, maar ik denk dat dat is wel even een belangrijk is om op in te zoomen. Dat mensen zich dus niet blindstaren op zo moet het voor mij zijn, want dit zegt mijn hechting stel erover, dus zo is het. Ja, zo is het niet, want in de praktijk kan het net even anders liggen. Nou ja, dat is ook waarom ik blij ben dat ik hard op een tegengekomen ooit van op eigen koestpodcast. Kijk, hij was sowieso wel heel erg, nou niet per se tegen op het hele verhaal van andere kuppen, maar het is wel wat over te zeggen. En dat heeft mij te leert om de hele hechtingstelorie wel vanuit het spectrum dus te benaderen. Want kijk, het gaat bij beide over, ik kan eigenlijk de kwetsbaarheid die verbinding vragen niet aan, die kan ik niet navigeren dan schiet ik in de angst, dan schiet ik in de vlekken. En tuurlijk heeft iemand een voorkeursbeweging om het zo maar te zeggen, maar daar gaat het niet over. Weet je, waar het over gaat is, van wat, wat zegt dit over mij, wat, wat maakt dat ik het spannend vind om iemand dicht bij te laten en wat heb ik nodig om vervolgens wel dat verhaal te navigeren. En voor mensen met bindingsangst is dit extreme ingewikkeld, voor de reden die ik zo juist vertelde, namelijk zijn ervaren alleen een probleem in contact met de ander. Dus zij zullen al heel snel van koerschieten, ze denken al heel snel, heet dit licht dan aan de ander als die ander nou niet zo kleemrug zou zijn. Als die ander nou niet zoveel van mij zou vragen, als die ander nou gewoon zou weten dat ik op dinsdagavond alleen op de bankpiet zou willen eten. Als die ander nou gewoon een beetje weet je dus het wordt voor iemand met bindingsangst heel erg ingewikkeld om te zien, van, hey, is deze beweging nou zuiver? Is dit echt werkelijk dat ik alleen op die bank wil zitten? Of ben ik gewoon als de dood dat die dinsdagavond geen pizza wordt, maar ineens in de jas? Vind ik het lastig om af te stemmen. En bindingsangst is niks meer dan, oké, op het moment dat mijn nabijheid, of dat nabijheid wordt getriggerd, dan schiet ik terug naar mijn autonomen, eiland en op dat autonomen, eiland heb ik de controle, heb ik de ruggie, ben ik de gene die bepaald hoe en wat. En op het moment dat ik weer de stap naar vormaak, na de nabijheid, ja, virk, dan moet ik ineens weer rekening houden met een ander. Maar wat als die gene er achterkond, dat ik dat helemaal niet zo goed kan. Wat als die gene er achterkond dat ik maar kapot schoon voor wie ik ben? En dat zo iemand nooit primer toegeven, maar de grootste motor onderbindingzangst is schamte. Als zij er achterkomen, dat mijn ouders niet eens op mij wilden afstemmen of konden afstemmen, dan zouden toch wel iets fundamentilsmisten moeten zijn met mij. En dat maakt dat iemand lekker op dat autonomenlandje denkt, "Jew, jou, hou, doe en de ballen, weet je, hier heb ik de ruggie en hier gaat in ieder geval niemand achterkomen, wat voor kloots ook ik eigenlijk echt ben." En even voor mijn kijkers, of ik niet mijn kijkers, mijn lustraart, kan te bij jou de schamte motor is, dus bij jou, ik kon er z'n niet goed zeggen, de diepere overtuigend die je over jezelf hebt, ik ben niet goed genoeg, ik doe het niet goed, dus dat zijn voor mij lustraart de emocionele wonen. Ja, zeker, de kermonde die. En je moet je natuurlijk voorstellen dat dat als een kind dit internaliseert en dat doet hij natuurlijk hartstikke onbewust, dan ben je dus op existentie laag, weevakt. Ja, je geloofd oprecht, ik ben het leven's ligt niet waard, weet je wel, dus ja, hoe zou jij iemand anders daarbij laten? En daar zit het ook, sorry, nee, ik spreek hem. Nou, daar zit het ook, want je dat is mijn ervaring in ieder geval op dat moment dat het gebeurt, geloof je ook echt dat het zo is. Ja. Je bent er heilig van overtuigd. Ja. En dat, dat vind ik het, en dan maakt het dus niet uit of nou een vlaadjaar, en het is van een ge thema's bindingsans, maar het gaat over alles, of dan gaat een vlaadige angst, bindingsans, andere overtuigingen over jezelf, je denkt op dat moment echt dat het zo is. Ja. Ja, en dat vind ik zelf als ik terugkijk naar mijn eigen stukken daarin, dat je denk je bent er zelf van overtuigd, maar het is gewoon niet zwaarheid. Nee, maar het zit zo diepverweven met hoe jij je identiteit hebt gekreëerd en ook je coping hebt gekreëerd. En ja, de meeste mensen die zijn natuurlijk helemaal geidentificeerd met dat stuk, die hebben niet de capaciteit nog om vanuit een hele kopter te bekijken van, he, dit is hoe ik mezelf heb, ja, aangeleerd staan het te houden in de kwetsbaarheid, want ik kon des tijdens niet anders, maar die mensen nemen dat natuurlijk met hun voorras lege in en gaan dat hele ding opnieuw zitten doen. Ja, en dan heb je dus constant van die relaties, waar ja, die constant in de vangreel vliegen zeg maar, en dat is natuurlijk superzonder omdat juist de liefde relatie ook het platform is, waar je dit soort dingen opnieuw kunt onderzoeken. En ik ga een beetje fouten voor de mensen met bindingsans, want kijk, de bindingsans en tegenwoordig op instaars zijn het ook de dismissive avoidance en avoidant dit en avoidant dat, dat zijn nu soort van de nieuwe nazisten leiden het wel, maar waar het uiteindelijk overgaat, is dat een verlatingsangstiger, natuurlijk zijn angst heel primair ervaart. Het ziet er silage uit, dit zijn ook altijd de mensen die bij mij op de bank komen van die stellen en dan de verlatingsangsteren die is de hele tijd in tranen en dan het smeken en dan het noemert, maar en die bindingsans zeggen die zit nog net niet met z'n oog te rollen, maar die denkt echt van jezus, kun je ze het kanet effe. En dat is natuurlijk best wel vervelend, want zo lijkt het als of de verlatingsangstiger, de Holy Grail zeg maar, weet je, nee die wil echt van luister nou, stap nou in, doe die persoon niet zo'n pijn, maar de grappig is dat natuurlijk onder de oppervlakte, het niet voor niks is dat die verlatingsangstiger met die andere persoon bij mij op die bank zit, want zo lang ik maak kan vechten, zo lang ik maak kan trekken, duwe, slepen, sleuren, ik weet toch dat die persoon niet door die deur heen gaat komen dus dan kan en dat gebeurt niet bewust natuurlijk, maar dan kan ik er wel uitzien als de gene die hier silage is en het wel probert. Ja tot dat, tot dat de posities draaien. En dat wil ik nog even zeggen dat eigenlijk de bindingsangstiger en de verlatingsangstgernet zo bang zijn, alleen de ene die laten het heel erg aandoepervlak te zien en de andere onderdopvlakte. Hey ik zeg altijd, de mensen die doen als of als het niks doet of heel erg grof zijn en dat we dingen dat zijn vaak de mensen die juist eigenlijk een heel heel heel in iemenaard hebben. Sakers! Het is leuk dat de mensen de camera niet kunnen zien. Hey heel even want we hebben u nu al even een tijdje over het letterd als iemand wil weten of dat die aan deze kans heeft of dat die bindingsangst heeft. Wat vind jij dan niet vanuit de teorie, want dat kunnen mensen al in onze kursen dat soort dingen vinden, maar als je kijkt naar jezelf, wat zijn voor jou dan de drie noembaar paar? Belangrijzen camera, ik ben even echt helemaal daar kun je het echt aan herkennen. Ja, nou de eerste is sowieso als er nabijheid is geweest, dan komt er weer een deep dive, dan gaan we weer terug te krachten in. Je moet je voorstellen dat mensen met bindingsangst, nabijheid zelfs als ze aan het hele zijn. Ik heb een trouwens een ander woord daarvoor gevonden. Oh echt? Ja, wat woord? Herstellen. Oh, lieve mensen, wij zoeken al een hele tijd naar het woord, een vervanging voor het woord hele. Herstellen, welkom. Zo, johre studio als meer.nl, ik vind dat, daar ga ik helemaal niet lekker op. Dus we gaan met vanavond over hebben, oké, herstellen. Als je een bindingsangst in herstell bent, dan zal je hoe dan ook, na nabijheid altijd weer een periode hebben waarin je even moet landen op je eigen groent. Want mensen met bindingsangst verliezen zichzelf ook heel snel in nabijheid. Dus als je dit weet van jezelf en jij weet ik ga met mijn liefje een wie kentje weg, dan moet ik na dat wie kent je weer even aan een autonome batterij, zeg maar, om weer even eigen groent te voelen. Omdat ze dus voegen zo versteekt zijn, ja, zit het op een gegeven moment ook gewoon in je cellen dat op een moment dat je naarbij komt, dat gaat dat gewoon leeg. Dat zal denk ik nooit anders worden. Ik heb die illusionie ervalt opgegeven. Ik weet gewoon, na nabijheid moet ik weer even ruimte om te aardemen. En ik merk dat ook in de relatie waarin ik heb gezeten, dat ik toen helemaal geen taal voor, maar dat ik door samen wonen, door veel samen zijn, door veel samen doen. Ik eigenlijk gewoon geen idee dat ik zelf was. En dat is ook precies langst en dat is ook wel op jezelf. Alle kanten op een schoot, ja. Dus ik weet gewoon, na nabijheid komt altijd weer een moment dat ik op mezelf moet. En hoe stevig er mijn partners al blijven staan bijvoorbeeld, hoe sneller ik daar weer uit ben. Ik denk ook voor de verlateningsangstag aan de andere kant als dat het zo is. Als ik dan even uit mezelf spreek, wat mij heel erg helpt daarin is om als ik in zo'n dynamiek zit, niet mij zelf als ik en zij te zien, maar om mij zelf als politie aan en haar als politie beten zien. En te zien he, dit gaat even niet over mij. Dit is een bepaalde dynamiek, zij heeft heel veel verbinding ervaren, dat is voor haar super spannend of hem en natuurlijk super spannend. Dat betekent dat er vervolgens een periode komt waarin ze even moet gaan herstellen. Dat zegt totaal niks over mij en wat ik ben poppetjaar. En ik geef poppetje bij gewoon even de ruimte om te herstellen. Ik fiets mijn eigen moties op dat moment. Ik hoef niet in paniek te schieten. Er is niks aan de hand. Dit wordt gewoon bij het proces. Net zoals dat je bij de tand daar te mee geweest en de spuit in je giegel heb gehad, dat je een beetje kwelter na. En het duurt even voor dat die verdoving uitgewerkt is. Nou, het is precies hetzelfde. Het duurt even voor dat die gene weer te bereiken heeft. En als die verdoving dan uitgewerkt is, dan is er weer contact. En mij helpt het heel erg om dan dus niet mezelf als mezelf te zien. Maar als gewoon poppetjaar en poppetje B, om zoals jij net zij die hele koptor vuur er overheen te pakken, zodat je er niet zo in zit, maar kan zien dat het dus niet over mijn dit geval gaat, maar over het proces van de ander. En dat is ook precies wat het lastig maakt. Want het proces van de ander is precies wat het proces van poppetje B aanzet. Nou, en dat is ook wat die dan zo ingewikkeld maakt. En is dat dat natuurlijk de grootste trigger van een verlatingse afstand. Een grootste trigger van een bindingsdag angstig is naar bijheid. Nou, het is een luikje winst. Daarom werkt dat af en toe een beetje lastig. En moet je best wel van goede huizen komen samen om dit kunnen? Ja. Hoe dat Champions League denk ik. Dat is zeker Champions League. Wat het is als een bindingsangst namelijk even gaat, opladen aan zijn kant, of haar kant. Dan is het ook wel belangrijk dat die gene de verlatingse angstrom op je zo'n dynamiek zitten. Wel even meten nemen in het proces. Weet je wel? Kijk iemand die relatief veilig hecht is. Die zal niet zo heel erg in de warraken van dit soort dingen. Maar iemand met verlatings angst die heeft wel wat meer teksten uitleg nodig. Weet je van, oké, lief het we hebben. Wie kan je het zo supervein gehad? Ik moet weer even aan mijn batterijen. Ik ben gewoon hier en ik wil morgen rond en nu of achter op de lijn. Is dat oké voor jou? Weet je? Dus zo ga je dat dan navigeren. Ik denk dat dit een hele waardevolle tip is voor de mensen die luisteren. Want op het moment voor de verlatingse angst dat er niet is, dan gaat die gene alle, lijst spoken verhaalingshoof maken. Het wordt groter en grotere en grotere. Gaat die uit als ik even naar mezelf van vroeger kijk, doe toch dingenjes appen die totaal niet regelen van zijn. Oh ja, hoe laat gingen we ook weer naar de tantaarts volgende week? Weet je wel dat soort dingen? Weet je, denk ik, moet dat nu? Dan ga je allemaal van dat soort onzinagheden de ingooien om er in verbinding te zijn. En wat mij heel erg hoop heeft dus om te bedenken, oké, wat is het nu echt relevant om nu in de verbinding te zijn? Met deze persoon is dat nu echt noodzakelijk, ja of nee? En ik denk wel dat dit soort dingen mensen helpen wat voor een tips geven jij aanstellen die je hier mee helpt? Die in zo'n dynamiteertemetverhaatend en zo'n bindingsan. Nou, ik denk dat je ten eerste even een goeie relatie terrapuid moet zoeken, want jullie hebben waarschijnlijk nog geen teksten uitleg, geen ondertiteling voor elkaar is woont. Weet je, je moet goed begrijpen dat als je in zo'n dynamiek zit met bindingsan, verlaten zons dat je eigenlijk helemaal in het begin gewoon op een mijnveld loopt en je wil die emotionale blauadruk, die route kaart van jullie relatie, die wil je gewoon zo snel mogelijk in kaart brengen. Je wil weten op welke mijn steij ik op het moment dat ik x doe of op welke mijn steij ik op het moment dat ik eid doe zodat je weet van hoe kunnen we daar samen iets in doen dan het tweede, wat ik denk dat heel erg belangrijk is is dat je taal geeft aan je ervaring. Als je geen taal heb voor je ervaring, dan zit je dus constant die coping op elkaar uit te leven, dan wordt het zo'n toksische dans. Dus het is belangrijk dat je jezelf gaat opleiden in oké, maar wat betekent dan, als ik stel heb binnenkrijft dan ben ik de komers nooit binnen met van oh ik heb verlaten, ik ga een zin die heeft bindingsan, ik zankt de komers gewoon met een wezel ik problemen en dan ga ik een ui af, ik ga in lagen kijken van is er veiligheid in deze relatie, is er verbinding in deze relatie, maar ook hoe hecht je partner en op het moment dat jij weet hoe je partner hecht dan weet je dus ook van als ik als als ik gestressed is en hij vondruk dag gaat op werk en ik ga meteen zijk over het eten, ja dan is waarschijnlijk, dat kan's heel groot, dat hij denkt niet even op, ik heb al de hele dag mensen aan me kop gehad en regel het gewoon. En als je dat niet weet, dit wordt het de leeleste Russies, dit wordt natuurlijk een soort van jeeze zingen of niet zo te doen en ik vraag alleen maar wat en je wil op begin met elkaar temperatuur gaan aanvoelen van waar zit hij geen, ik kom die groen binnen, heel binnen, oranje binnen, rood binnen en bij rood en oranje zou ik zeggen, rotje horses flikker die pippers in de pan en regel het gewoon even, bij voorbeeld, maar ook als iemand een buiten spoorige, emocinele reactie heeft op het overleiden van de kat van de buurvrouw dan wil je misschien ook even door vragen, is er iets onder de oppervlakte niet besproken of niet benoemd, weet je dus je wil in die laag in de laag van de ondertiteling, met de communicatie daar wil je elkaar gaan zoeken van, nee waar zitten we? Want dat werkt ook heel verbindend en als die baagheden er gewoon mogen zijn en dat is een verriebelangerij, dit is niet de bedoeling dat jij de waarheid van je partner gaat relativeren of in twee van gaat trekken of wat er ook, want dan zit je nog steeds in het gordijn samen, dat je ruimte creëert voor elkaar zervaringen. En ja, ook een vraag die je zouden denk ik heel prima mag stellen is, wil je in zo'n relaties zitten die dit soort emotionele volwassenheid en de intelligensie vraagt, want dit zijn relaties die nooit per se van een lijje dakje zouden gaan. Hier kan het elke dag weer een andere temperatuur zijn, het gaat van sneeuweregen naar de stalende stranddag weer terug naar winkig negen en ja dat is wel, dat is wat er gebeurt als je mensen welkaars het die omveilig recht zijn. En die dus niet weten hoe je daar samen uitnavigeren, nee klopt. En dus jij leert ze om de uiten te navigeren, ik weet nog van voor, toen ik stelde coachte, ik tekende altijd de dynamiek uit, kreeg ze er wat ik schrijf voor een papier, die kreeg ze mee, die moest ze in de keuken op hangen en op een moment dat de Russie wat moest ze sampljes, nou net die hand en hand naar die tekening gaan, dat ik eet waar zit, we zitten hier, kom, want dat zorgt er heel erg voor, maar nu snap ik waar we zitten. En dan als je dat kan herkennen, dan kun je ervoor eens ook gaan, dan denk ik, oké, hoe gaan we hier dan uitnavigeren? Ik dacht even dat ik hier zelf een vraag had, nee, ik heb niet zelf vragen. Als jij net van hij, je moet je bedenken of je in zo'n relatie wil zitten, ik geloof heel erg dat als je snapt wat er in je zelf gebeurt, je hebt daar taal voor en je hebt beide de mogelijkheid om dat te delen samen in alle veiligheid en daar uit en afgeren, denk ik dat je elkaar iets super, super waardevol scheeft. Ja, en dat is uniek. Ja, per telle is. Nou ik denk dat ja, ja voeg ik met al mij mag ik dingen niet vragen. Dat vraag ik altijd voor een podcast, maar zijn er dingen waar we het niet over me ogen hebben? Ja, jij zegt vertel is. Ik heb in mijn hele liefde scalierig het vaart niet zo goed gedaan. Ik heb aan beide kante gezeten, ik denk dat ik wel in mijn hueluk, echt wel aan de kant van bindingsanks heb gezeten, moeilijk kunnen kunnen verbinden, moeilijk kunnen praten, ook geen syn in praten, ik was gewoon een beetje een stampvoetende kleuter af en toe. En dat heb ik later meegemaakt vanavond de andere kant. En toen kwam ik er achter, dit is echt niet heel leuk. Dat was ook het moment dat ik dacht van hoe ik moet echt wel effe serieus onder mijn eigen motocap gaan kijken, want ik denk wel dat ik het allemaal weet, maar ik zat het gewoon nog helemaal uit te leven zeg maar. En wat was dan dat moment dat je dacht, oh vakt dus helemaal niet leuk? Vrij snel al, dat grilliger. Niet weten waar je op moet afstemmen, het is zo onveilig als de pest, want iemand met bindingsanks, die bepaalt alles in een relatie. En die bepaalt hoeveelheid naar bijheid, die bepaalt hoeveelheid afstand, die bepaalt weer neer op vakantie gaan, die bepaalt. Nou ja, jij zegt dat ook altijd heel erg mooi, de neemwind altijd van de ja. De grens wind altijd van, ja, maar ik heb dit nodig, ja, maar als dat het graakje nu niet geven. Dus dat is heel vervelend. En als dat niet dus gaat op de manier zoals wij net schets, dat van je gaat elkaar vbinnenweer op leren kennen en je hebt twee mensen die vol bak verantwoordelijkheid pakken voor een eigen kans van de staat, dan wordt zo een relatie een een fucking horror film. Het is echt. heel erg verslavend, het is heel erg destructief. Dus je hebt wel echt twee mensen nodig die dit kunnen en bereid zijn te doen, want het lijkt een relatieproblem, maar het is helemaal geen relatieproblem. Dit is een problem van het individu, wat zich uitleeft in de relatie. Dus als iemand hele tijd te focuskat leggen op de relatie, ja als jij nou iemand dit zou doen, of jij dat zou doen, zou ik me niet zo van niet zo gaan voelen. Ja, jesus, zo werkt het niet. Het is niet zo dat ik mezelf de hele tijd moet gaan inslikken of op eieren moet gaan logen zodat jij je niet getrikkerd voelt. Dat zou een goede grabb zijn. Maar dat is wel wat er in de praktijk steeds. I know, I know, I know, I was there. I know, I know, I was there very long. Het is zo uitputent. Want ermee je dus iemand aan het menager, dan mee je de hele dag een relatie aan het menager. Dan kan jij aan jou kwam van de straat alles doen, wat gaan naar kuppen zegt, maar het land niet omdat het geen context heeft om in te hele kijken. Dat is wat de meeste mensen denk ik vergeten en dat zijn vooral de mensen die in de relatie zitten als verlatingsangstigen, is dat de eerste mensen zijn in de therapy room. Zij zijn de eerste mensen die zich melden bij een coach. Als ik nou, ik, als ik nou, ei zo leren, als ik nou zet zo leren, dan kan ik de ander misschien een beetje, hè. Maar wat er dan gebeurt, is heel eenzijdig. Dus iemand gaat zijn als zijn wonden aan kijken en die gaat proberen een beetje te herstellen van al die lenden die die heeft meegemaakt voor. En die ander, die blijft daarin, ja, eigenlijk gewoon heel terughouden. En denkt van ja, dit is jouw problemen regelijt. Wat natuurlijk heel snel gebeurt met een bindingsangstigen. Dan heb je een relatie die compleet uit balansvliegd, want de gene die het werk kan het doen is, die moet el het uit de klappen vangen. Ja. En dat is het, ja, maar er van mensen met bindingsangst die sullen niet zo heel erg snel in die coach toestand te regekomen, omdat ze gewoon denk, ja, maar dat blijft ik wel alleen. Ik vind het prima. Dus ervaren dat ook echt zo. Ja, ze ervaren dat ook echt zo. En dat maakt het zo nest die dus mensen met bindingsangst moeten zo dik die lensen zichzelf durven zetten. En dat gebeurt gewoon bijna niet, want er is een alternatief. Ik ben lekker gewoon alleen. Ik doe Tinder aan, ik doe even drie maanden dit. Dan hoef ik weer drie maanden zus en dan doe ik misschien een keer een half jaar of een jaar zo. Maar er ontstaat nooit echte kwetswaait in verbinding. En ja, zonder. Dat de kern is. Ik pak het net even een post zit. Ik had op een potent van de kreden je kunt niet op één iemand in zo'n winnen relatie. Dat zijkt tegen een klant die dus aan de verlateningskant angstig kan zitten met een park naar aan de bindingsangstig gekant. Maar ik denk dus dat wel die nuance heel belangrijk is van als je dus daar in zit en één van beide, maar ik denk niet, het weet is, heeft geen zelfreflexie en kan dus niet zo dat ze hem uit de lens op zichzelf zetten en die verantwoording pakken. Ja, mij betreft kun je daar maar beter gewoon stoppen en aan jezelf gaan werken en zorgen dat je vanuit daar in de verbinding komt met iemand die of dat samen wel van aan kijken of die dat stuk al aangekijkt heeft. Ja, en dat denk ik ook. En ik denk dat de hele de beweging hier juist in is. Kijk, wat de meeste mensen met verlateningsangst willen doen is de wond hele op de plek waar die constant wordt aangezet, maar dan ben je jezelf in de zijkant het nemen, maar want je bent eigenlijk je trauma aan het proberen te herschrijven. Dus je kist weet de rommetpartner die je trauma representeert en je probeer daar constant dat ding op de los alleen het is natuurlijk een padstelling, want tegenen met bindingsangstie zich zelf niet bereid is aan te kijken wat prima een vader of een moeder kan representeren natuurlijk. Die gaat dat niet doen, want die gaat niet veranderen voor jou, die gaat alleen maar veranderen op het moment dat je zelf denkt, dat moet iets gebeuren. Maar dat is het venein in de staatszeg, maar dat als iemand dan uiteindelijk besliss van nou ik klim dat zadeel en ik ga herstellen dat ze het proberen in de omgeving te herstellen waar ze ziek worden in feiten. Dus je moet het opgeven met toch aan zoeken bij iemand die wel in staat is om enigszins met jou mee te bewegen of met jou mee te kijken of dus een veilige partner te vinden of iemand die in je voorbereid is om aan zichzelf te werken want anders blijf je in hetzelfde rondje duilen want het resultaat zal altijd hetzelf te blijven. Ja, ik kan zo hard aan jezelf werken, maar het doet niks anders voor de dynamiek. Ja, het gaat alleen maar meer te weifelen jezelf. Ja, maar ik doe nu toch alles om het goed te maken en nog steeds, krijg ik het niet. No, steeds voel ik geen verbinding naar bijheid. Ben je nu dat bij jou is? Maar ik ga heel vaak in het DM van mensen als ik het dus heb over een machineel beschikbare partner. Ja, maar ik moet toch juist in de situatie zijn waarin ik getriegerd wordt, want dan kan ik toch alleen leren. En ik probeer ze dan altijd uit te leggen, maar ja, het is niet ergens je getriegerd wordt, maar het gaat wel om hoe wordt daar vervolgens mee omgegaan. En als dat dat omgaan op een gezonde manier is, wat ik gister tegen een vriendin van mij zij van hij als je in een gezonde dynamiek zit, dan ligt hij in de raf en dan er die blijf stevig staan. En op een moment dat dan eraf ligt, staat de ene stevig. Zo, dat je er altijd vanuit een volgens stuk volkijr kan zijn. En altijd is natuurlijk heel groot, maar negen van het 10 gevallen. En ik denk dat dat het grote verschil is, natuurlijk mag je getringerd worden in setting, want daar leren we ook van, maar niet al wat er daarna gebeurt, destructief is, niet helpen. En ik weet heel erg goed voor mezelf. Ik heb nog wel wat mensen met bindingsangst aangetrokken, is dat ik steeds, als ik dan even kijken naar hoe het voelde, steeds in een stuk zou ik dacht, dat was ook steeds die angst, die soort van dat je hart een beetje op hollet, dat is er iets gebeurd. En dat je dan je denkt, zo van heen nu is het een beetje opgelost, maar toch zit er altijd nog een restje gevoel dat je denkt, hij is niet helemaal rustig en nu ervaar, dat dat ook anders kan. Dan kun je ook dat weeslijk naast elkaar leggen. Nu ervaar ik, dus niet dat laatste stukje spanning van het klopt iets niet. Er zit nog ergens iets in een hoekje te zitten, wat ik misschien niet zie of niet kan aanwijzen, maar dat is er gewoon niet, het is transparent, het is gewoon oké. En dat geeft een beetje vaak voor mensen die dit nooit hebben meegemaakt. Maar dat geeft zo'n rust, het is zo'n andere manier van bouwen, dat je eigenlijk weet je bij de eerste wel dat je niet ergens komt, maar je hoopt heel erg om ergens te komen. En bij de tweede manier voel je van, he, maar dit is echt een stap naar voren. Is dat tevaag zelfs het uitleg? Nee, ik denk dat de reden waarom mensen zo lang in die toxische hechtingsdans blijven, zeg maar, is omdat hoop de brandstof is daarvoor. Maar het is niet de hoop op die relatie, het is de hoop dat je vanuit het trouw mag te zien, eindelijk nu wel wordt gezien, eindelijk wel wordt begrepen, eindelijk wel wordt gedragen, eindelijk wel wordt afgestemd en dat is natuurlijk de wond. En die hoop dat het misschien anderij als ik maar harde werk is, maar beter laat zien dat als ik maar nog meer allemaal zelf gewerkt als ik maar dan krijg ik het misschien wel vergelij dat die gene mij accepteerd voor wie ik ben. En die hoop is zo griftig als het best, want die houd je jaren lang in dit soort dynamieke vast, wel als je echt de herstellende beweging zou willen maken is wat jij net zeg van heel als je dan de ervaring krijgt van, "heh, maar er gebeurt niks, kan je dan landen in dat gevoel, kan je dan landen in het feit van, oh shit is gewoon transparant, ik bedoel als je iets ook triggert met mensen met een onveilig echting is het natuurlijk dat het niet transparant is, dat je voelt van, ja, maar het is nog niet af, er is nog iets niet gezegd of mensen met onveilige echtingsmotie die staan nou helemaal met die antennas heel scherp naar buiten, dus die zijn er supersensitief voor, dus daarom is deel zo belangrijk van wat gebeurt nou in mijn binnenwereld en dan niet het mooie verhaaltje, maar het echte verhaaltje. Hey, ik merk nu dat ik aflieg, hey, ik merk dat wat je net zei van ik eigenlijk niet zo heel fijn, hey, ik merk dat ik nu heel even ruimte voor mezelf nodig heb, hey, kunnen we wel even bellen of dat kunnen we dit even samen bespreken, het gaat heel erg over club shirt aanhouden, het gaat over op het moment dat wij met z'n tweeën naar zo'n echtingsstrouw maar kunnen kijken, kunnen we dan hetzelfde shirt aanhouden, kunnen we zien wij zijn een team en we hebben wat de mone te bevechten, dat is onder aan de streep het werk, maar je kan niet inderdaad als je al partner op je sta trapt, je dubbel loopt jageweer van zolderkpakken en de jelende leegbluff op iemand zegt, dan echt niet, het is zo onardig, het is zo niet lieven, het is zo, dan heb je gewoon echt iets te doen met je eigen emotie regulatie, dan heb je iets te doen met je eigen binnenwereld is echt aan kijken in plaats van al die reactiviteit en weet je dat dat is misschien wel even streng voor, degene met bindingsamst en dus ook een hele strengen nood naar mijzelf die ik echt wel heb gekleemte geoond dat ik met terugwerken de kracht echt wel kon zien dat het enorm lastig is geweest voor mijn exom met mij te zijn, want ik was zo grillig als de best en ja kon ik het maar beter in der tijd, maar dat kon niet, maar ja ik kan me wel voorstellen dat het heel ingewikkeld is, is. En het is, ik denk, als je dit herkent als iemand met bindingsanksmaar, ik denk dat deze podcast vooral beluisterd wordt, de mensen met verladingzanks en die dan gaan doorsturen naar een part in die bindingszank. Ik denk ook. Weet je, hoor je even dat eeuwen een klein beetje aan de kant. Je bent geen kleine bloody kleuter meer. Weet je, je kan wel roepen en schreeuwen van, ik doe het wel alleen of ik heb niemand nodig of zij maar niet zo zei, ik of zij maar niet zo zei, ik weet ik veel, maar weet je uiteindelijk ook jij wil verbinding. En er zijn heus wel een hand voor mensen die prima gaan op solidariteit. Dat is nou wel. Oh jee. Op wat? Je bent hier van de talen. Ik zit helemaal, het wordt van, nou in ieder geval die graag solo vliegen, dat die zullen er echt zijn. Maar. Al denk ik wel dat dat altijd vanuit talen. Ja, ik denk het ook omdat we gewoon biologisch gezien niet geweld zijn voor dat. Maar goed, laten we de menselijke ervaring niet polariseren, er zullen mensen zijn die dat werkelijk zo ervaren. Die dat werkelijk zo ervaren en willen. En dat is prima. Maar als jij erkend van jezelf, nou ik ben nu een jade 35 en ik ben echt een stair in vermijden en ik vlieg van relatie naar relatie of ik heb zo een oppervlakke relatie als de beste of wat er nog zou je jezelf eens kunnen afragen. Zit ik ergens in dat specteren misschien. En ook denk ik, hij stappen ik niet steeds op hetzelfde moment eruit. Ja, zeker. Ik denk dat dat een hele mooie is om steeds te bedenken. Hey, als ik terugkijk om een relatie is, wat heb ik steeds gedaan? Waar neer stapt ik eruit? Ja, ik denk dat. Om nog niet eens visiekt te zijn, hè. Maar kan ook gewoon emotioneel zijn. Ja. Dus of de kinderen komen, of en je weet gewoon, nou ik kan nooit meer van deze persoon. Ja. Dan verschuif er echt iets in. We kopen samen een huis of ja, ik heb wel mensen met bindingsantbegeleid die dan de hele tijd zaten uit de stel om dat huis dan samen te kopen, bijvoorbeeld. Ja. En dan vind ik het toch heel leuk dat ik dan drie maanden later na het traject dan een berichtje krijg van we hebben het huis gekoeld. Maar dat is ook heel leuk, toch? Ja. Maar daar doe je niet voor. Want het is al je bij dezelfde flexie hebt en je wil het echt echt jezelf aan kijken. Niet bij dan in je eigen. Dan kun je dit heel afzozij in het zij herstellen. Ja. Het kan, echt. Maar je moet daar wel dus voel je energie opzetten. En dus ook echt en dat vind ik zelf de zeg met je billenblodurf te gaan. En dan is heel spannend en heel kwetsbaar. Zeker voor mensen met bindingsant want die hebben een soort van superzone had je gekreëerd natuurlijk van ik kan dit allemaal alleen, ik heb niemand nodig en iedereen stelde of maar lekker. Ja. Ja. Hey, wat wil je hier nog verder over kwijt? Of zeg je, het is rondzoon. Wat wil ik hier nog verder over kwijt, even denken? Nou, ik heb met houdeld op eigen koers heb ik nog wel een paar podcastafleveringen gemaakt over dit zoals je een vioedlezoekje in zwag wil of wat er nog dan zou je die aflevering even kunnen kijken. Ik zou even kijken wat afleveringen dat zijn dan kan jij dat in de zoonhoodzetten. Ja, ik zet er wel even in de beschrijving. En ik denk dat wel rond is. Ik denk dat dit hele leuke, interessante aflevering was. Nou, dat hoort er nog weer. Mocht de z'n vraag hebben, ik zou ook jou gegeeft te bereven bijzetten en kunnen ze je even doen. Of kurs? Ja, stel je altijd door naar Denizen, zoals je al stel denkt, je moet je echt helpen hebben. Ik kan je niet meer helpen, maar Denizen kan je met alle liefde helpen. Ze heeft inmiddels een wachtluist, dus wacht niet te lang met jezelf daarvoor aanmelden. En Denizen, dan dacht ik je voor je opijt. Echt superveinde bij vioedverkondens. Parazame. Dekers. Thanks for delen. No worries. Voor de luisteraars. Thanks for het luisteren. En heel graag tot een volgende aflevering. TV GELDERLAND 2020.